< Bybelnavraag uit 1 Konings

V: In 1 Konings, wat is 'n geskatte kronologie van die konings van Israel en Juda?

A: Hier is hulle albei saam.

Hier is die kronologie van die konings van Israel:

Daar is onsekerheid oor die bewind van sommige van die konings. Uzziah is tussen 747 en 735 v.C. oorlede, met 740 v.C. as die mees waarskynlike datum. Sien http://www.webcitation.org/5rKrw27MI

vir 'n uitgebreide artikel wat die kronologie verduidelik.

V: In 1 Konings, wat is 1, 2, 3 en 4 Konings?

A: In sommige Katolieke Bybels word 1 en 2 Samuel 1 en 2 Konings genoem. Dan noem hulle 1 en 2 Konings 3 en 4 Konings.

V: In 1 Konings, Josua, Rigters en elders, waarom is daar so baie geweld in die Ou Testament?

E: Eerstens sal selfs 'n vinnige lezing van Openbaring die meeste mense oortuig dat dit nie tot die Ou Testament beperk is nie. Die Bybel is nie 'n "wittergelaaide" boek wat net van die goeie dinge vertel wat mense gedoen het en voorgee dat die bose dinge nooit gebeur het nie. In werklikheid het goddelike mans baie kere dapper vir geregtigheid gestry in die aangesig van kwaad en geweld. Die geweld in die Ou Testament val in drie breë kategorieë.

Sondige Handelinge: Die Bybel neem nie net die slegte dade van ongelowiges op nie, maar dokumenteer ook eerlik die bose dade van gelowiges, soos Dawid.

Soms is God gewelddadig: Of dit nou Noag se vloed, plae of ander dinge is, God bring oordeel, en dit is dikwels gewelddadig. Mense het verskillende sienings oor die verlies van 'n menslike lewe, en God, wat mense vir Homself geskape het en die ewigheid sien, het 'n ander siening oor die dood as baie mense.

Gelowiges se goddelike dade: God is nie net soms gewelddadig nie, maar Hy het soms bedoel, begeer en selfs beveel dat Sy gehoorsame kinders 'n swaard moet omhang en vir Sy naam en Sy volk moet veg. Streng vredesaktiviste vind dit moeilik om God se siening van oorlog in die Ou Testament te versoen. Die oplossing is eenvoudig: God se gebooie wys dat Hy nooit 'n vredesaktivis was nie.

V: In 1 Konings, waarom moet ons die boeke 1 en 2 Konings en 1 en 2 Kronieke bestudeer?

A: Die Bybel gee ons groot leeronderrig in die briewe van die Nuwe Testament, die groot lofpryse en gebede van die Psalms, groot profesie in Openbaring, en die groot voorbeeld van Jesus Self om in die vier evangelies te volg. Waarom moet ons dan die boeke van Rigters tot Kronieke bestudeer, waar die voorbeelde verre van perfek is en die leer 'n minder belangrike rol speel? Die antwoord is dat, alhoewel ons in baie dele van die Bybel waarhede oor God, die mens en hoe hulle verband hou, kan leer, ons leer om wys te wees nie volledig sou wees sonder om "in aksie" te sien hoe mense se lewens verloop nie, soos dit vanuit God se perspektief vertel word.

Nie almal het altyd van die boek Konings gehou nie. Die (ketzerige) Ariese sendeling Ulfilas het, toe hy die Bybel vir die Gote van Moesië vertaal het, die boeke Konings en Kronieke weggelaat omdat die Gote "alreeds te oorlogsugtig" was. Alhoewel Ulfilas dalk gedink het hy doen God 'n guns deur as sy redakteur en sensor op te tree, sal ons God se onverkorte woord bestudeer en dit toelaat om ons deur voorbeeld te wys wat ons moet sien oor heiligheid, die mens se verderf, wysheid en God se hart.

V: In 1 Konings 1:1, waarom kon Dawid se liggaam nie hitte afgee nie?

A: Dawid was ouer as sewentig jaar. Hy kon 'n mediese toestand gehad het waarin sy liggaam die kos nie behoorlik gemetaboliseer het nie.

V: In 1 Konings 1:3, waarom het Abisag Dawid op hierdie wyse bedien?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Miskien het Dawid se raadgewers gedink dat Dawid sou warm word, beide deur haar teenwoordigheid langs hom en deur seksuele omgang.

2. Die Bybel sê nie dat hulle pogings om vir Dawid te sorg korrek was nie.

3. As Dawid en Abisag wel seksuele omgang gehad het, sou daar niks verkeerd daarmee gewees het nie, aangesien sy waarskynlik sy byvrou was.

4. Egter sê 1 Konings 1:4 spesifiek dat hulle nie seksuele omgang gehad het nie.

V: In 1 Konings 1:5-9, was Dawid hier skuldig daaraan dat hy nie die opvolgorde vasgestel het nie?

A: Dawid het dalk twee foute gemaak, nie net een nie.

1. Dawid het Batseba, en dus Salomo, belowe dat Salomo koning sou word. Dawid het egter nie sy amptenare laat sweer om aan Salomo getrou te wees nie. Latere konings het hierdie probleem vermy deur 'n tydperk van mede-regeering met hul seun te hê. Alhoewel Dawid wel 'n kort mede-regeering met Salomo gehad het, moes dit kennelik vroeër begin het, terwyl Dawid nog in goeie gesondheid was.

2. Dawid het blykbaar nie baie daaraan gedink om sy opvolger aan te stel nie. God het vir Dawid belowe dat een van sy seuns hom sou opvolg, maar Dawid kon toekomstige twis, en moontlik die dood van sy seun Adonia, vermy het as hy daaraan meer aandag gegee het.

Vandag kan mense skielik baie minder oor 'n bediening bid sodra hulle nie meer by daardie bediening betrokke is nie. Daarom, voordat ons te hard op Dawid se foute oordeel, laat ons seker maak dat ons nie dieselfde tekortkominge het nie.

V: In 1 Konings 1:6, hoe moet ons vryheid en reëls en struktuur vir ons kinders in plek stel?

A: Hier is vyf voorstelle.

Om ons kinders as God se geskenke te skat, oor wie ons rentmeesters is, is die grondslag vir die opstel van reëls en struktuur vir ons kinders (Psalm 127:3-5; 128:3). Ons moet hulle nie tot ons afgode maak nie, maar hulle net so belangrik in God se oë as onsself ag (Filippense 2:3,4). Ons stel grondreëls nie vir ons eie voordeel nie, maar vir hulle s'n. Ek weet ek het as ouer baie foute gemaak, soos om die kind te straf wat niks verkeerd gedoen het nie, ensovoorts, maar as jou kinders kan sien dat jy aan hulle kant is en probeer om die beste ouer te wees wat jy kan wees, kan hulle jou vergewe. Ek dink 'n vader se aanmoediging van sy kind sal op dooie ore val as die vader nie sy liefde vir die kind toon nie.

Die doel van alle dissipline is tot hul voordeel, nie tot ons voordeel nie. Tug behoort nie gebaseer te wees op die uitlaat van ons emosies, of hoe aanstootlik ons dalk voel wanneer hulle verkeerd doen nie, maar ons behoort gevolge en ander tug toe te pas ten bate van hulle, nie vir ons eie gevoelens daardie dag nie. Alhoewel liggaamlike tug 'n goeie metode is om te gebruik (Spreuke 22:15; Hebreërs 12:7-11), behoort hulle gestraf te word omdat hulle ongehoorsaam is, nie omdat hulle kinderlik is nie. Selfs God straf mense nie vir verkeerde dinge wat hulle doen nie, as dit in onskuldige onkunde gedoen is, want sonde word nie toegereken waar daar geen wet is nie (Romeine 4:15; 5:13). Al is dit waar dat die groeiende kind sy toekoms kies, as hulle nie leer wat reg en verkeerd is nie, is dit die ouers wat skuldig is (Deuteronomium 6:7; Spreuke 22:6).

Die oorgang van jou primêre doelwit is noodsaaklik namate die kind groei. Wanneer 'n kind klein is, beklemtoon ons die reëls meer as die redes vir die reëls, maar as ons nooit daardie fase verlaat nie, sit die universiteitsstudent weg van die huis met die vraag waarom hy reëls moet gehoorsaam waarmee hy nooit saamgestem het of die waarde daarvan gesien het nie. Een ding wat ons in die Growing Kids God's Way-klas geleer het, was dat ouers by jong kinders gestruktureerde reëls moet stel wat die kind moet volg—simpelweg omdat ons dit gesê het. Baie ouers groei nie uit daardie patroon nie, en die kinders internaliseer nooit hoekom nie. Wanneer die kinders na die universiteit vertrek, is die ouers geskok om te ontdek dat die kinders hulle ouers se reëls laat vaar het. Waarskynlik verwerp elke tiener wat die huis verlaat en na die universiteit gaan, wat hulle as "onnodige reëls" beskou, en die enigste moraliteit en struktuur wat hulle het, is dié wat hulle self gekies het om te volg.

Dit is belangrik om al die reëls vir klein kinders te gee. Ons taak met ouer kinders is egter hoofsaaklik NIE om vir hulle die ideale struktuur en vryheid te bied nie. Dit is eerder om hulle te leer en saam met hulle te werk, sodat ons saam die gepaste struktuur en reëls uitwerk. Met verloop van tyd behoort ons rol al hoe kleiner te word. Ideaal gesproke verander ons rol van skeidsregter, na afrigter, na aanmoediger, en moedig ons 'n kind aan van wie ons trots kan wees.

Byvoorbeeld, of 'n tiener se aandklok 23:00 of 00:00 is, is nie so belangrik nie, maar dat jy vertroue het dat hy verantwoordelik sal optree. Om die kind te vra wanneer hy dink sy aandklok moet wees, en waarom, is baie beter as om 'n aandklok voor te skryf wat hy tog kan oortree as hy eers op universiteit is.

Miskien kan ons nie net een "regte" antwoord gee oor die hoeveelheid struktuur nie, want daar is nie een regte antwoord vir alle kinders nie. Hooglied 8:8-9 praat daarvan om die karakter van hul jonger suster te sien en, soos sy volwasse word, haar die beperkings en vryheid te gee wat by haar karakter pas. Efe­siërs 6:4 sê dat vaders nie hulle kinders moet terg nie. 'n Al te maklike manier om hulle te terg, is om ouer kinders reëls sonder redes te gee, en onkonsekwente reëls. Growing Kids God's Way sê ook dat dit makliker is om baie struktuur te hê wanneer 'n kind klein is, en beperkings los te laat namate die kind volwasse word, as om te toegeeflik te wees en dan later moet verskerp.

Verwag om in jou tieners vreugde te vind. Goddelike verwagtinge is 'n belangrike ding wat die Growing Kids God's Way-klas ons geleer het. Ons behoort nie te verwag dat die tienerjare vol hoofpyn en hartseer sal wees nie. Eerder is die verwagting gedurende die tienerjare dat jou tieners, ná jou gade, jou beste vriende behoort te wees. Meer as by jonger kinders kan jy deel wat op jou hart is, en bloot daarvan geniet om hulle oorgang na goddelike volwassenes te aanskou.

Handel met sonde vas, maar sonder om die gees te verpletter. Nog 'n ding wat verband hou met om die profeet en priester in die familie te wees, is dat 'n profeet nie net onderrig nie, maar ook berispe. 'n Profeet spreek om te hanteer wat onheilig is, terwyl 'n priester hanteer wat heilig is. Die dinge wat kwesbaar en kosbaar vir jou kind is, kan hy met jou deel, in vertroue, en alhoewel 'n goeie vader streng is oor wat nou moet ophou, kan hy ook die brose gees van sy kind fyn versigtig hanteer.

Sien die bespreking oor Spr. 22:15 vir meer oor struktuur en vryheid in die opvoeding van goddelike kinders.

V: In 1 Konings 1:9, waarom het Adonija na En-Rogel gegaan om as die volgende koning gekroon te word?

A: Dit sou nie gepas wees om Adonija in Jerusalem te kroon nie, waar Dawid en sy soldate dit onmiddellik sou sien. Dit was 'n afstand weg, maar blykbaar was dit steeds naby genoeg om gerieflik te wees, en sodat Dawid niks sou vermoed nie.

V: In 1 Konings 1:5-10 het Adonija 'n slinkse taktiek gebruik, en Nathan het 'n slinkse taktiek gebruik in 2 Samuel 12:1-7, so wanneer is dit reg en wanneer is dit verkeerd om 'n slinkse taktiek te gebruik?

A: 'n Stratagema, waar jy sommige of al jou bedoelings tot later verberg, kan goed of sleg wees, afhangend van die doel. Nagat se doel was om Dawid se emosionele verdediging te omseil en hom te help besef hoe verkeerd sy sonde was. Nagat het persoonlik niks daaruit gewen nie, maar dit was tot Dawid se voordeel. Nadat dit gebeur het, sou 'n godsalige persoon soos Dawid bly wees dat dit gedoen is.

Adonija het die koning se regmatige gesag omseil ter wille van sy eie gewin.

Oor die algemeen, wanneer ons besluit of ons 'n stratergie gebruik, behoort ons hierdie vrae te vra:

a) Is dit iets wat God van ons sou wil hê, en sal dit God verheerlik? (Sien Kolossense 3:17)

b) Is dit iets vir ons eie selfsugtige doeleindes, of beskou ons ander se belange as belangriker as ons eie? (Sien Filippense 2:3,4,20,21)

c) Doen ons ons naaste verkeerd aan, en het ons hom lief soos ons onsself liefhet? (Sien Romeine 13:9-10)

V: In 1 Konings 1:16, is dit reg om voor mense te buig?

A: Baie kere, ja. Dit is nie reg om te buig as 'n daad van aanbidding nie. Dit is egter duidelik dat dit hier nie 'n daad van aanbidding was nie, en dit is reg in gevalle soos hierdie. Die eer wat gegee word deur voor 'n koning te buig, is soortgelyk aan die eer wat gegee word deur jou hand op jou hart te plaas wanneer jy 'n eed van getrouheid aflê.

V: In 1 Konings 1:39-53 en 1 Kronieke 23:1, is Salomo hier by Gihon as koning gesalf, of is hy as koning gesalf in 1 Kronieke 29:21-25?

A: 1 Kronieke 29:22 wys dat dit die tweede keer was dat Dawid Salomo as koning gesalf het. Die eerste keer was gehaast, sonder baie mense teenwoordig, weens die bedreiging van Adonia. Miskien het Dawid gedink dat 'n tweede keer, voor soveel mense as moontlik, meer sou doen om te verseker dat die mense nie teen Salomo in opstand sou kom nie.

Let wel dat al drie gedeeltes duidelik wys dat Salomo as "koning" gesalf is voordat Koning Dawid gesterf het. 'n Mederegering, waar 'n vader en seun vir 'n paar jaar saam geregeer het, was algemeen in die antieke tyd om te verseker dat die seun die nodige ervaring sou hê. Volgens die Believer's Bible Commentary bl. 356, word daar gedink dat Salomo se mede-heerskappy twee jaar geduur het. Miskien sou Dawid minder probleme met Adonia en Absalom gehad het as dit langer geduur het.

V: In 1 Konings 1:50-51, moes Salomo Adonija laat lewe, of nie?

A: Adonija het aan die horings van die altaar vasgeklou omdat hy barmhartigheid wou hê, en hy het gehoop dat hy nie gedood sou word nie aangesien hy op 'n heilige plek was. Salomo het sy lewe gespaard, ten minste tot 'n later tyd toe Adonija verdag opgetree het.

Salomo het binne sy behoorlike gesag gehad om verraders te dood, beide om te verhoed dat hulle sy regmatige troon oorneem en om ander af te skrik om in opstand te kom. Aangesien Adonija dit op homself geneem het om koning te wees, sou Salomo reg gewees het om Adonija dadelik te laat doodmaak. Salomo het barmhartigheid aan Adonija betoon, maar in 1 Konings 1:52 het Salomo duidelik gemaak dat Adonija homself maar beter moes oppas, omdat Salomo hom dopgehou het.

In 1 Konings 2:17 is dit slegs Adonija wat, nie Adonija en Abisag nie, Batseba en nie Salomo nie, gevra het om met hom getroud te word. Om die bywoning van die vorige koning te trou, sou Adonija se saak vir die koningskap effens bevorder. Aangesien Salomo geen ander motief gesien het nie, het hy Adonija tereggestel.

V: In 1 Konings 2:5,28-34, waarom het Dawid Joab nie voorheen gestraf nie?

A: Dawid moes Joab al voor hierdie tyd vir moord tereggestel het, maar Dawid het gerasionaliseer dat "hierdie manne, die seuns van Seruja, te gewelddadig vir my is" in 2 Samuel 3:39. Dawid het blykbaar geredeneer dat geregtigheid met vertraging beter is as geen geregtigheid nie. Dawid se rasionalisering was dalk nie korrek nie, maar geregtigheid met vertraging is beter as geen geregtigheid nie.

V: In 1 Konings 2:9 was Salomo reeds wys voordat God sy versoek ingewillig en hom wysheid gegee het?

A: 1 Konings 3:12 sê nie dat God sy versoek in die toekoms sou verleen nie, maar dat God sy versoek reeds verleen het. God verleen sommige versoeke eers nadat ons daarvoor gevra het; ander kere gee Hy vir ons dinge voordat ons vra, en soms kan God 'n versoek deels verleen voordat dit gevra word, en ten volle nadat die persoon daarvoor gevra het.

V: In 1 Konings 2:10; 11:21,43; 14:20; 2 Konings 14:29, ens., waarom staan daar dat iemand "by sy vaders gaan rus het"?

A: Hierdie eufemisme beteken eenvoudig dat hulle gesterf het. Sien When Critics Ask bl. 195 en When Cultists Ask bl. 54-55 vir soortgelyke antwoorde.

V: In 1 Konings 2:10, hoe kon Dawid in Jerusalem begrawe word, aangesien daar staan dat hy "by sy vaders gaan rus het", wat waarskynlik in Betlehem begrawe is?

A: Die term "rus saam met sy vaders" beteken dat hy soos hulle na die graf gegaan het, NIE dat sy liggaam by hulle s'n was nie, soos die volgende voorbeelde bewys.

Asarja/Usia "het by sy vaders gaan rus en is naby hulle in die Stad van Dawid begrawe." 2 Konings 15:7a "het by sy vaders gaan rus en is naby hulle in 'n begraafplaas wat aan die konings behoort het, begrawe; want die mense het gesê: 'Hy was 'n melaatse.'" 2 Kronieke 26:23

Manasse "het by sy vaders gaan rus en is in sy paleistuintuin, die tuin van Uzza, begrawe." 2 Konings 21:18 "het by sy vaders gaan rus en is by sy paleis begrawe." 2 Kronieke 33:20a

Jojakim "het by sy vaders gaan rus" 2 Konings 24:6a. Tog is Jojakim in bronsboeie na Babel weggevoer (2 Kronieke 36:6), waar hy waarskynlik gesterf het.

Dawid "het by sy vaders gaan rus en is in die Stad van Dawid begrawe." (1 Konings 2:10) Sy vaders is waarskynlik almal in Betlehem begrawe, maar beslis nie in Jerusalem nie, 'n stad wat onder Jebusitiese beheer was totdat Dawid dit verower het.

Salomo "het by sy vaders gaan rus en is in die stad van sy vader Dawid begrawe." 1 Konings 11:43; 2 Kronieke 9:31a. Salomo se grootvader en vroeër voorouers is in Betlehem begrawe.

V: In 1 Konings 2:22-25, was Salomo onregverdig om Adonia te dood omdat hy Abisag as sy vrou versoek het?

A: Nee. Op die oppervlak het dit gelyk soos 'n onskuldige versoek. Egter was Salomo wys om verborge motiewe op te spoor weens die volgende kombinasie:

1. Adonija was ouer.

2. Adonija het reeds getoon dat hy dinge (soos gekroon word) in die geheim sou doen sonder dat die koning daarvan weet.

3. Adonija se ondersteuners was nog steeds daar.

4. Hierdie huwelik van die oudste seun sou sy aanspraak om koning te wees versterk.

5. Die Skrif gee geen aanduiding dat Adonija selfs van Abisag gehou het of andersom nie. As hierdie versoek nie uit liefde gemotiveer was nie, wat sou dan die ander motief kon wees?

Die eerste drie redes was nie voldoende vir Salomo om Adonija te "veroordeel" nie, omdat Adonija om vergifnis gevra het en Salomo hom vergewe het vir wat blykbaar 'n verlede houding was wat nie herhaal sou word nie. Salomo was egter wys om hom steeds versigtig dop te hou; toe Adonija probeer het om enige skuif te maak om sy mag te versterk, het Salomo daarvan gebruik gemaak.

As Salomo eenvoudig geweier het, kon Adonija vir ander vertel van die koning se onredelikheid. Ons sien hier dat Salomo vir rebelse motiewe gestraf het (sonder optrede), en dit verskil van baie regstelsels vandag. Adonija moes geweet het dat dit sou voorkom asof hy sy posisie probeer versterk het, en wie kan sê dat Salomo nie korrek was in sy beoordeling van die situasie nie?

As mens Salomo se "primitiewe" beginsels op vandag se regstelsels sou toepas, sou dit beteken dat in hofsaake 'n verweerder se vorige misdadige rekord en vorige hofverskynings na vore gebring kan word, en dat veroordeelde misdadigers dus 'n hoër standaard as gewone burgers sou hê om verdagte gedrag te vermy. As mens daaroor nadink, lyk Salomo se beginsels tog nie so primitief nie.

V: In 1 Konings 2:36-39, waarom het Salomo hierdie beperking op Simi geplaas?

A: Simi het een keer bewys dat hy nie lojaal aan die koning van Israel was nie, en hierdie beperking het baie sin gemaak. Simi kon nie meer moeilikheid veroorsaak as hy onder die koning se oog in Jerusalem moes bly nie.

V: In 1 Konings 2:38-46 het Siméï Jerusalem op 'n onskuldige geleentheid verlaat, soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible op bl. 322 sê?

A: Nee, Shimei het die koning se bevel ligsinnig opgeneem, soos vandag baie mense die Here se gebooie ligsinnig opneem. Wanneer 'n rebel genade ontvang, kan daar steeds beperkings wees om te verseker dat daar geen verdere opstand is nie.

V: In 1 Konings 2, wat is die gemeenskaplike element in elke teregstelling?

A: Salomo het nie net op huidige dade geoordeel nie. Hy het op huidige motiewe en verlede dade geoordeel. Natuurlik oordeel God nie uitsluitlik op 'n persoon se dade nie, maar ook op motiewe.

V: In 1 Konings 3:1, wie was die Farao van Egipte op daardie tydstip?

A: Volgens 'n skeptiese werk, Asimov se Gids tot die Bybel, bl. 322, was dit Psusennes II. Militêr was Egipte destyds baie swak, en daar was vyandigheid tussen die Farao en die priesters van Thebe. Die uitskakeling van die bedreiging van 'n oostelike aanval sou vir Psusennes II sin maak.

V: In 1 Konings 3:1, was Salomo reg om die farao se dogter te trou?

A: Nee. 1 Konings 11:1-4 sê dat Salomo se vroue sy hart van God afgedraai het. Blijkbaar het Salomo hom so veilig in sy kennis van God gevoel, dat hy verkeerdelik gedink het dat ongehoorsaamheid aan God op hierdie gebied hom nie sou benadeel nie.

V: In 1 Konings 3:3, wat was verkeerd met offerande op die hoogtes, aangesien Salomo aan God geoffer het?

A: Die hoogtes was klein, verhoogde platforms wat vir aanbidding gebruik is. Hierdie is meestal gebruik vir Baäl-aanbidding, alhoewel dit duidelik is dat Salomo hier God aanbid. Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Die Ou Testament sê dat God slegs in die Tempel in Jerusalem geoffer moet word. Hoë plekke kon net so maklik later vir Baälverering gebruik word.

2. In daardie tyd was daar nog geen sentrale Tempel in Jerusalem nie. Vir die offer van 'n duisend brandoffers was daar geen akkommodasies in Jerusalem daarvoor nie. Mens kan nie argumenteer dat omdat daar nog geen Tempel was nie, mens nie aan God moes offer nie. 1 Konings 3:5 wys duidelik dat God tevrede was met Salomo se aanbidding.

3. 1 Konings 3:2-3 noem, met omsigtigheid, aanbidding op hoë plekke, omdat dit verbied was sodra die tempel gebou was. Nadat die Tempel gebou was, sou daar geen behoefte wees om op 'n hoë plek te aanbid nie.

V: In 1 Konings 3:7-11, wat kan ons vandag oor ons gebede leer?

A: Ons kan ten minste drie dinge leer.

1. Wees versigtig wat jy vra.

2. God is meer tevrede met sommige gebede as met ander.

3. Jakobus 4:3 wys dat God Hom meer verbly in gebede om hulp om Hom te dien as in gebede vir selfsugtige begeertes.

V: In 1 Konings 3:7-11, wanneer kan God iemand seën omdat hy nie iets in gebed gevra het nie?

A: Salomo is nie geseën omdat hy glad nie gebid het nie, maar omdat hy in plaas daarvan vir die belangriker dinge gevra het. Voordat ons bid, wil ons dalk prioritiseer wat die belangrikste is.

V: In 1 Konings 3:10-12, aangesien God vir Salomo wysheid gegee het, waarom het Salomo tussen die twee vroue geoordeel, in plaas daarvan om hulle albei net te laat doodmaak soos die Tora beveel het?

A: Mense kan kies om hulle wysheid aan te wend om God se weë te leer ken, of om dit op ander dinge toe te pas. Salomo het die wysheid gehad om in alles wat hy gedoen het, sukses te behaal. Hy het skerp onderskei watter vrou die waarheid vertel het, maar hy het God se wet nie toegepas soos hy moes nie, of hy het nie bewys gehad dat hulle tot hierdie bose beroep behoort het nie.

V: In 1 Konings 3:12, wat is 'n "wyse en onderskeidende hart"?

A: Die Hebreeus hier is interessant; dit beteken letterlik 'n wyse en luisterende/onderskeidende hart. Die hart sou die sitplek wees nie net van kennis nie, maar van toegepaste kennis, gesonde oordeel, karakter en sorg. 'n Wyse hart is een wat na God luister.

V: In 1 Konings 3:16-28, was Salomo hier reg, of moes hy albei vroue wat oor die kind gestry het, tereggestel het?

A: Salomo moes prostitusie uit die land uitgewis het. Aangesien hy die fout gemaak het om dit nie te doen nie, het hy regverdig tussen hulle geoordeel. Ook, omdat hulle self vorendag gekom het, kan sommige Salomo verskoon dat hy nie selfinkriminerende getuienis gebruik het nie.

V: In 1 Konings 3:28, wat het Salomo anders gedoen as in 1 Konings 2:22-23?

A: In 1 Konings 2:22-23 het Salomo Adonia se verraderlike motief korrek raakgesien en dit tot stilstand gebring. 'n Buitestaander kon egter Salomo se optrede bevraagteken en altyd wonder of Salomo regtig te paranoïes en meedoënloos was of nie. Salomo het destyds die regte ding gedoen, maar dit het nie noodwendig vir almal die indruk geskep dat dit die regte ding was nie.

In 1 Konings 3:16-28 met die twee hoere was dit vir almal duidelik hoe Salomo tot sy besluit gekom het. Salomo het (na bewering) die regte ding gedoen, en almal kon sien en saamstem dat hy die regte ding gedoen het.

Het Salomo egter regtig die regte ding gedoen? Die wet het gesê dat hoere tot die dood toe gestenig moes word. Sommiges sou sê dat Salomo reg opgetree het, omdat hulle nie op heterdaad betrap is nie, en daarom het Salomo nie bewys gehad dat hulle hoere was nie. Aan die ander kant, as hulle bekend was as hoere, het Salomo hier God se wet verwaarloos.

Christene behoort die regte ding te doen, en ook te probeer om die skyn te hê dat hulle die regte ding doen. Paulus was hieroor bekommerd in 2 Korintiërs 8:20-21 en 1 Tessalonisense 5:22. Daar is tye wanneer die doen van die regte ding onvermydelik nie reg lyk in iemand se oë nie. In daardie geval behoort die regte ding steeds gedoen te word, maar op 'n manier wat nie 'n ander se gewete aanstoot nie. Daar is ander gevalle waar mense almal kan sien en saamstem dat iets reg is, maar dit eintlik verkeerd is. Vir 'n bevriesende voorbeeld hiervan, lees Johannes 16:2.

V: In 1 Konings 4, wie was van Salomo se vroue?

A: Hier is 'n lys van net 'n paar van hulle.

Farao se dogter - 1 Konings 3:1

Waarskynlik die Koningin van Skeba - 1 Konings 10:1-14

1 Konings 11:1-4 sê Salomo het 700 vroue en 300 byvroue gehad. Moet nie vergeet dat God die koning in Deuteronomium 17:17 beveel het om nie te veel vroue te hê nie, en 1 Konings 11:1-4 sê spesifiek dat Salomo gesondig het deur hierdie buitelandse vroue te trou, en hulle het sy hart afgedryf.

V: In 1 Konings 4:4, was Abiatar 'n priester, of is hy in 1 Konings 2:26-27 afgedank?

A: Abiatar was hoëpriester onder Dawid. Toe Salomo sy bewind begin het, het hy Abiatar as hoëpriester afgedank.

V: In 1 Konings 4:4, wie was die leër hier?

A: Dit verwys na die gereelde leër.

V: In 1 Konings 4:21, hoe het Salomo vanaf die Rivier geregeer?

A: Dit verwys na die groot Eufraatrivier. Dawid het die Arameërs verslaan, en hulle het hulde aan Salomo gebring.

V: In 1 Konings 4:23, hoe kon Salomo so 'n groot offer en fees hê?

A: Na die offer sou daar 'n groot feesmaal vir die mense wees. Salomo was waarskynlik die rykste koning in die Midde-Ooste destyds, alhoewel keisers in China en Indië net so ryk kon gewees het.

Vergelykbaar hiermee, vermeld 'n teks by Nimrud dat die Assiriese koning Ashurnasirpal II 'n fees vir 69 574 mense vir tien dae gehou het, volgens M.E.L. Mallowan, "Nimrud" in D.W. Thomas, red. Archaeology and the OT, bl. 62.

V: In 1 Konings 4:26 het Salomo 40 000 stalruimte gehad, of 4 000 stalruimte soos 2 Kronieke 9:25 sê?

A: Dit is waarskynlik 'n kopieerfout. When Critics Ask bl. 181 wys daarop dat aangesien daar in beide gedeeltes 1 400 waens was, 4 000 'n baie meer redelike verhouding is as 40 000. Die Hebreeus vir 40 is rbym en die Hebreeus vir 4 is rbh, so dit sou 'n verskil van slegs twee letters wees.

V: In 1 Konings 5:6, waarom het Salomo Sidoniërs genoem, aangesien Hiram die koning van Tirus was?

A: Tirus is deur koloniste van Sidon, 25 myl verder, gestig, maar Tirus het belangriker as Sidon geword. Ongeag of Hiram enige beheer oor die stad Sidon gehad het, het Hiram in 969 v.C. heerser geword oor die "Sidoniete" (of Fenisiese mense) wat in Tirus en die omliggende gebied gewoon het.

V: In 1 Konings 5:1 het Hiram die korrespondensie met Salomo geïnisieer, of het Salomo dit geïnisieer, soos 2 Kronieke 2:3 impliseer?

A: Al sê geen van die gedeeltes spesifiek met sekerheid wie die korrespondensie begin het nie, toon beide 1 Konings en 2 Kronieke dat dit Salomo was wat die eerste opgetekende brief geskryf het. In 1 Konings 5:1 het Hiram ambassadeurs (nie briewe nie) na Salomo gestuur.

V: In 1 Konings 5:13-18, hoe het die 30 000 Israeliete verskil van die 153 600 nie-Israeliete wat Salomo tot slawe gemaak het?

A: Daar was basies twee groepe mense:
Nie-Israeliete is deur Salomo ingeroep (skynbaar 12 maande per jaar) vir sy slawe-arbeidsmag in 2 Kronieke 8:7-9. Hy het 70 000 draers en 80 000 klipkappers in die heuwels ingeroep, tesame met 3 600 toesighouers in 2 Kronieke 2:2.
30 000 Israeliete is opgeroep (wat een maand per drie maande gedien het) in 1 Konings 5:13-14. Dit was anders as die 70 000 draers, 80 000 klipkapers in die heuwels en 3 300 toesighouers volgens 1 Konings 5:15-16.

2 Kronieke 8:9 sê spesifiek dat Salomo nie die Israeliete as slawe gemaak het nie. Alhoewel dit slegs die nie-Israeliete was wat as slawe opgeroep is, is 30 000 Israeliete steeds opgeroep, al was dit nie as slawe nie.

Die Expositor's Bible Commentary, deel 4, bl. 59, sê dat die praktyk om gewone vrye burgers vir 'n tydperk vir openbare werke in te span, genoem corvée, in die antieke tyd redelik algemeen was, alhoewel dit nuut in Israel was.

Deuteronomium 20:11 sê dat dit toelaatbaar was om die nie-Israeliete tot dwangarbeid te onderwerp, maar dit sê niks oor die Israeliete nie.

V: In 1 Konings 5, hoe kom dit dat die getalle nie ooreenstem met 2 Kronieke 2 nie?

A: Die lyste verskil en die volgorde is anders, maar hulle verwys na dieselfde gebeurtenis, dus behoort die getalle dieselfde te wees. 20 kors geslaan olie in 1 Konings 5 is waarskynlik die oorsaak: 'n kopieerfout vir 20 000 kors.

Hier is die getalle:

Die aantal voormanne in 1 Konings 5 is 3 600 in die Septuaginta.

Die Believer's Bible Commentary bl. 445–446 en die Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 221–222 erken ook dat daar kopieerfoute was.

V: In 1 Konings 6, waarom sou Salomo hout van die Fenisiërs kry?

A: Alhoewel daar woude in Israel was, het die beste hout van die seders van Libanon gekom. Salomo was nie die eerste wat die Fenisiërs om hout gevra het nie. Omstreeks 1100 v.C. het die Egiptiese gesant Wen-Amon na Fenisië gegaan om sedershout te kry.

V: In 1 Konings 6:1, wat sê dit oor die datum van die Eksodus?

A: Ons weet dat Salomo in 971/970 v.C. begin regeer het, en die vierde jaar sou 967/966 v.C. wees. 480 jaar vroeër sou ongeveer 1447/1446 v.C. wees.

V: In 1 Konings 6:1, aangesien daar 40 jaar in 'n geslag is, en 480 = 12 * 40, sê dit dan bloot dat die tempel 12 geslagte ná die Eksodus gebou is?

A: Nee. Die skeptiese Asimov's Guide to the Bible, bl. 327, stel dit voor, tesame met die tel van die agtereenvolgende jare van die regters se bewind. Hulle kon eenvoudig 12 geslagte gesê het as hulle wou. Die manier waarop Asimov hier taal "gebruik", sou dit onmoontlik gewees het vir hulle om die getal jare op 'n wyse te sê wat Asimov sou aanvaar.

V: In 1 Konings 6:7, waarom is daar geen byle of ystergereedskap gebruik om die tempel te bou nie?

A: As die belangrikste doel was om vinnig klaar te kom, sou hulle beter daaraan gedoen het om byle en ystergereedskap te gebruik. Deur metaalgereedskap te gebruik, sou egter klein afsettings van koper (as dit brons was) of yster agterbly. Hierdie metaalafsettings sou later oksideer en die klip verbleik. Hulle het iets gebou wat eeue lank gesien sou word en hulle wou geen kortpaaie in die kwaliteit van hul werk neem nie. Net so, wanneer ons iets vir God bou, wil ons nie morele kortpaaie neem nie; dit sal ook later blyk.

V: In 1 Konings 6:31-32, waarom moes die deure van olyfhout gemaak word?

A: Alhoewel die Skrif dit nie sê nie, is olyfhout baie stewig en insekbestand. Olyfbome kan meer as 1 000 jaar leef. Die deure het gekerfde cherubim daarop gehad. Die cherubim in Salomo se tempel was ook van olyfhout gemaak en met goud oorgedra.

V: In 1 Konings 7:1, was Salomo se paleis een gebou, of verskeie geboue?

A: Dit kan albei wees, maar The Bible Knowledge Commentary: Ou Testament bl. 501 sê dit sou ooreenstem met ander paleise in die Midde-Ooste as dit verskeie met mekaar verbindde geboue was.

V: In 1 Konings 7:13, is hierdie Huram (of Hiram) dieselfde as die koning van Tirus?

A: Nee. Hy was 'n onbekende werksman wat half-Israëliet was. Die Believer's Bible Commentary bl. 363 sê dieselfde.

V: In 1 Konings 7:20, was daar 200 granaatappels, of 100 granaatappels soos in 2 Kronieke 3:16 gesê word?

A: Dit kan albei wees. Dit is waarskynlik 'n kopieerfout, soos die Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 221 aantoon.

V: In 1 Konings 7:21, waarom is die twee groot pilare Jachin en Boas genoem?

A: Dit was blykbaar byname eerder as name wat God hulle beveel het om te gebruik. Daar is egter geen aanduiding dat God beswaar gehad het teen hierdie name nie. Jachin beteken "Hy sal vestig", en Boas beteken "in Hom is krag".

V: In 1 Konings 7:23 en 2 Kronieke 4:2-5, is 'n omtrek van 30 el en 'n deursnee van 10 el die korrekte verhouding vir 'n sirkelvormige voorwerp?

A: Hierdie verhouding, wat van pi met 4,8% verskil, val binne normale perke as mens dikte en onnauwkeurigheid in ag neem. Vir 'n perfek ronde voorwerp is die verhouding van die omtrek tot die deursnee 3,14159 (pi). Die omtrek was 30 el, en die deursnee was 10 el, wat 'n verhouding van 3 gee. Daar is twee punte om in die antwoord in ag te neem.

Hoofantwoord, die rand: Die Bible Knowledge Commentary : Ou Testament bl. 622 toon dat 'n el ongeveer een en 'n half voet was. Dus was die afmetings 45 voet en 15 voet. As die buitendeursnee en die binnemeting gebruik is, sou die verhouding presies 3,14159 wees as die dikte by die rand 6 duim was. 1 Konings 7:26 en 2 Kronieke 4:5 wys dat die dikte 'n handbreedte was. Vir verwysing, as dit die breedte van 'n hand beteken, is my hand 4 duim breed. As dit die lengte van 'n hand beteken, is my hand ongeveer 7 duim lank.

Verder, selfs al het hulle die buitenste omtrek net onder die rand gebruik, en die rand het van buite die vaartuig uitgesteek, sou die inrekening van die rand steeds die verskil in die verhouding kan verklaar.

Tweede antwoord, onnauwkeurigheid: Selfs vandag gee ons metings met soveel beduidende syfers. Byvoorbeeld, as ons aanneem hulle het beide die binneste omtrek en binneste deursnee gemeet (of beide die buitenste omtrek en buitenste deursnee), gee 'n omtrek van 30 tot 30,49 el en 'n deursnee van 10 tot 9,51 el 'n verhouding van 3 tot 3,21. 3,14159 val binne daardie reeks. Daarom is onnauwkeurigheid alleen, sonder om op die randargument staat te maak, voldoende om hierdie verhouding te verklaar.

V: In 1 Konings 7:23 kan ek aan geen groter uitdagende uitdaging teen die Bybel se onfeilbaarheid as hierdie dink nie. In die vers bou Salomo 'n Tempel vir die Here. 'n Deel van die konstruksie word soos volg beskryf:

Hy het ook die See van gegote metaal gemaak. Dit was sirkelvormig van vorm, het tien el van rand tot rand gemeet, vyf el in hoogte en dertig el in omtrek. Hierdie afmetings gee pi die verbasende waarde van 3. Mens kan skaars voorstel dat die "beeldspraak" dit verskoon, of dat die skrywer net afgerond het, aangesien die verskillende afmetings en besonderhede van die tempelkonstruksie andersins in alledaagse en noukeurige besonderhede beskryf word. Die enigste werklike moontlikheid is dat die skrywer onkundig is oor basiese meetkunde.

A: Ons hoef nie eens na benaderings te verwys om dit te beantwoord nie. Die bak het nie 'n oneindig klein dikte gehad nie, maar dit sou 'n na buite uitlopende rand gehad het. (Dit kon nie na binne uitloop nie, anders sou jy nie die vorm kon uithaal nie.) As hulle die deursnee van bo af met óf 'n tou óf 'n stok gemeet het, en die omtrek van onder die rand af met 'n tou, sou hulle 'n waarde gekry het wat minder as 3,14159 is. Hoe breed moes hierdie rand dus wees? Aan elke kant sou dit net 0,225 el wees, mits die bak perfek rond was (wat dit dalk nie was nie). 'n El was ongeveer die afstand tussen die elmboog en die punt van die middelvinger. Dus is 0,225 el ongeveer die lengte van my vinger.

Daar is 'n interessante punt hier: dit is nie moeilik om die antwoord te sien nie, as jy oop is vir meer as een moontlikheid. Ek vermoed dit was nie te wyte aan 'n gebrek aan intelligensie aan die kant van die vraer nie, maar eerder dat mense meer oop moet wees om die feite te ontleed.

V: In 1 Konings 7:23 en 2 Kronieke 4:2-5 sê die Bybel dat die waarde van pi 3 is?

A: Nee. Die skeptiese Asimov se Gids tot die Bybel bl. 328 beweer: "Die verklaring is, natuurlik, dat die Bybelse skrywers nie wiskundiges was of selfs in wiskunde belanggestel het nie en slegs benaderde syfers gegee het. Tog, vir dié wat geobsedeer is deur die idee dat elke woord in die Bybel onfeilbaar is (en wat 'n bietjie wiskunde ken), sal dit ongetwyfeld as 'n skok kom om te hoor dat die Bybel sê dat die waarde van pi 3 is."

Asimov het 'n Ph.D. in chemie gehad, so hy moes beter geweet het. Daar is drie verskillende moontlikhede.

Ronding met beduidende syfers: Stel dat die omtrek presies 30,0 el was. Aangesien hulle net die afmetings in hele getalle gegee het, watter getal sou Asimov hulle laat gebruik het? 'n Perfek ronde bak sonder 'n rand sou 'n waarde van 9,55 gee, en dit is nader aan 10 as aan enige ander getal.

'n Rand: Stel voor dat óf die binneste omtrek presies 30,0 el was, óf dat die dikte van die bak die binneste en buite-omtrek byna dieselfde gemaak het. 'n Deursnee wat 'n rand van 4 duim (0,22535 el) ingesluit het, sou 'n verhouding van presies 3 tot 1 gee.

'n Versmalling: Niks sê dat die wande van die bak perfek vertikaal was nie. As die bak bo-aan 'n baie geringe versmalling van 0,75% gehad het, sou die buitenste omtrek by die smal deel en die buitenste of binneste deursnee bo-aan 'n verhouding van presies 3 tot 1 gee.

V: In 1 Konings 7:26, was die Bronssee 2 000 baden, of 3 000 baden soos in 2 Kronieke 4:5 gesê word?

A: Ons is nie seker nie, want dit is waarskynlik 'n kopiëringsfout soos in Bible Difficulties & Seeming Contradictions bl. 64 gesê word. Die Septuaginta het nie hierdie sin nie.

V: In 1 Konings 8:9, wat was binne-in die ark?

A: Oorspronklik was daar drie dinge: die tafels van die Tien Gebooie, Aäron se staf wat gespruit het, en 'n pot manna (Hebreërs 9:4). Oor die eeue heen, en toe die ark in die hande van die Filistyne en onrespekvolle Israeliete was, was Aäron se staf en die manna blykbaar nie meer daar nie.

V: In 1 Konings 8:12, waarom woon God in die dik wolk?

A: Die Hebreeuse woord hier ('araphel) beteken 'n dik, donker wolk, of dik duisternis. God woon op ten minste twee maniere in duisternis.

Aangesien God lig is, is alles relatief donker in vergelyking met God.

Daarbenewens sien ons God nie weens Sy heiligheid nie. Beeldelik gesproke skei donker, ondeursigtige wolke ons daarvan om God te sien. Maar agter die donker wolke is God Self lig, en is Hy van nature onbenaderbaar, soos 1 Timoteus 6:16 sê.

Alhoewel iets wat baie helder is in die duisternis kan leef omdat dit bedek is, kan dit op 'n ander manier ook donker wees. Sommige insekte soos wespen en bye sien meer ultravioletlig as ons. Fisies kan dit wat vir ons oë donker kan lyk, vir hulle baie helder wees. Geestelik kan dit wat by die golflengtes van die sig van sondige mense "donker" kan wees, by korter golflengtes van geestelike wesens "helder" wees.

V: In 1 Konings 8:12, hoe is dit dat die begeerte om sekere dinge te doen goed is, maar ons dit nie veronderstel is om te doen nie?

A: Een rede is dat die daad goed sou wees, maar die tydsberekening nie reg was nie. Dit was egter nie die hoofrede hier nie.

Dit moes die regte persoon wees om die Tempel te bou, en God het vir Dawid frank gesê dat hy nie die regte persoon was nie. Dawid was baie oorlogsugtig, byvoorbeeld hy het twee derdes van die Moabitiese gevangenes gedood, alhoewel God hom nooit opdrag gegee het om dit te doen nie. God het Dawid steeds liefgehad, maar God wou nie hê dat 'n man van bloed (1 Kronieke 22:8; 28:3) in die geskiedenis sou staan as die bouer van God se Tempel nie.

Vandag diskwalifiseer Christene soms hulleself deur sonde te pleeg vir sekere eervolle posisies. Byvoorbeeld, baie kerke het 'n beleid dat as 'n predikant egbreuk pleeg en dan berou het, hulle hom sal vergewe, liefhê en as 'n lid van die kerk sal aanvaar, maar hy kan nooit weer 'n predikant, ouderling of diaken wees nie.

V: In 1 Konings 8:17-19, aangesien God ons die goeie begeertes van ons hart gee, waarom het God gesê dat Dawid se begeerte om 'n Tempel te bou goed was, maar dat hy dit nie moes doen nie in 1 Konings 8:18-19?

A: God, soos 'n ouer, het die reg om nee te sê vir 'n versoek. Om die Tempel te bou was 'n goeie begeerte, maar dit was nie goed vir Dawid om dit te doen nie. God wou nie hê 'n man van bloed, wat moord en egbreuk gepleeg het, Sy tempel moes bou nie. Vandag kan 'n werk goed wees om te doen, maar 'n bepaalde gelowige mag dalk nie die een wees om dit te doen nie. Of die bepaalde gelowige mag dalk nie alleen daardie werk doen nie en moet dalk op God se tydsberekening wag.

V: In 1 Konings 8:23, aangesien daar geen ander gode soos die Here was nie, beteken dit dan dat daar ander gode is wat anders is?

A: As "god" gedefinieer word as enigiets wat mense kies om te aanbid, is daar duidelik baie gode. Paulus sê ook so in 1 Korintiërs 8:5-6. Paulus sê in 1 Korintiërs 10:20 dat die offers van die heidene aan hul gode eintlik aan demone was.

V: In 1 Konings 8:32, waarom het Salomo gebid dat God die regverdiges sal gee wat hulle verdien, aangesien geen van ons God se genade verdien nie?

A: Sien die bespreking oor Psalm 35:24 vir die antwoord.

V: In 1 Konings 8:32-53, behoort ons te bid dat God in die toekoms mense se gebede sal verhoor?

A: Gelowiges bid volgens wat hulle weet. Aangesien ons die Nuwe Testament het, weet ons reeds hoe God gebede verhoor en onder watter voorwaardes Hy gesê het dat Hy kies om gebede nie te verhoor nie. In plaas daarvan om net te vra dat God ons gebed verhoor, kan ons God dank dat Hy belowe om die gebede van Sy gehoorsame kinders te verhoor.

V: In 1 Konings 8:40, waarom wil God hê dat mense Hom moet vrees?

A: Vrees hier is nie 'n vals vrees vir iemand wat blaas nie, en ook nie 'n vrees vir iemand wat onregverdig of gemeen is nie. Eerder is hierdie vrees 'n gesonde, nuchtere respek vir Die Een wat die siele van alle mense oordeel. Om God te vrees is nie net 'n teken van respek vir Hom nie, maar dit is ook gesond vir ons, om ons daarvan te weerhou om te sondig.

V: In 1 Konings 8:51, wat is 'n "smeltkroes vir yster" hier?

A: Dit is nie 'n oond gemaak van yster nie, maar dit was die warmste mensgemaakte ding in daardie tyd. Dit was 'n oond wat gebruik is om yster te smelt.

V: In 1 Konings 8:55, hoe moet ons ander mense seën?

A: Op ten minste vier maniere.

1. Ons lewens behoort 'n seën vir ander te wees.

2. Ons moet ander eer wat persoonlik eerbiedwaardig is (Filippense 2:29), en dié wat, ongeag hul persoonlike karakter, in ereposisies is. (Romeine 13:7; 1 Petrus 2:17).

3. Ons moet vir ander tot God bid, dat God hulle sal seën en hulle Sy genade en barmhartigheid sal verleen (Handelinge 7:60; Filemon 6; Filippense 1:7,9-10; Efesiërs 1:17-18; Kolossense 1:9-10; 1 Tessalonisense 1:2; 2 Tessalonisense 1:11).

4. Ons moet gee om ander mense te seën, insluitend ons geld (Jakobus 2:14-17), en ons harde werk in die Here (1 Tessalonisense 1:5-6; 2:2,6-8,11-12).

V: In 1 Konings 8:56, wanneer en hoe moet ons God seën?

A: Ons lewens behoort lewens van lofprysing aan Hom te wees. Ons moet met God praat, Hom prys vir Sy karakter en werke, en Hom dank vir Sy genade en barmhartighede. Ons moet ook vir ander vertel van God se grootheid, liefde en kragtige werke.

V: In 1 Konings 8:58,61, wat is die verskil tussen God se gebooie en God se insettinge?

A: God se verordeninge was God se wette, wat alle mense moes volg of hulle sou regslike straf in die gesig staar. Byvoorbeeld, die Tien Gebooie was verordeninge. God het bykomende gebooie vir verskillende mense gehad. Byvoorbeeld, Dawid is beveel om nie die tempel te bou nie. Ongeag wat jy 'n gebod vs. 'n verordening noem, moet ons alles gehoorsaam wat God vir ons beveel het.

V: In 1 Konings 9:4, hoe het Dawid met 'n hart van integriteit geloop?

A: Dawid het groot gesondig, maar hy het ten volle berou gehad. Dit is vertroostend om te weet dat God ons as mense met integriteit kan beskou, selfs nadat ons gesondig het, wanneer ons opreg berou het.

V: In 1 Konings 9:11-13, waarom het Salomo 'n deel van die land aan Hiram, koning van Tirus, verkoop, aangesien Levitikus 25:23 sê die land mag nie vir ewig verkoop word nie?

A: Salomo was verkeerd en moes die land nie verkoop het wat God vir Israel bedoel het nie. Salomo het waarskynlik gedink die materiaal en hulp van Hiram was meer werd as die stuk grond. God het daardie land egter aan die Israeliete gegee om in besit te hê, nie vir Salomo om daarmee te doen soos hy wou nie.

Daar is 'n toepassing vir ons vandag. Soms, wanneer ons met die kwaad kompromieë maak, kan ons die seëninge en voorsiening wat God oorspronklik vir ons kinders en ander bedoel het, "wegverkoop".

V: In 1 Konings 9:11, kon Salomo se weggee van 20 stede van Naftali aan Tirus 'n faktor wees in die noordelike koninkryk se vyandigheid teenoor Salomo se dinastie?

A: Asimov se Gids tot die Bybel bl. 326-327 noem hierdie punt, en Asimov mag hier korrek wees. Ons ken nie al die redes waarom die noordelike Israeliete wou afskei nie. Swaar belasting was beslis die primêre aardse rede. Uiteindelik was die rede egter dat God die noordelike en suidelike koninkryke wou skei weens die ongehoorsaamheid wat onder Salomo begin het.

V: In 1 Konings 9:18 is dit regtig "Tadmor", 'n beroemde oase in die Syriese woestyn, of "Tamar" in die Judeese woestyn in 2 Kronieke 8:4?

A: Dit is Tamar in Juda, 16 myl (26 kilometer) suidwes van die Doodsee, omdat daar staan dat dit in Juda is. Korrekte spelwyse word deur sommige moderne mense belangriker geag as deur antieke mense.

V: In 1 Konings 9:22 het Salomo nie Israeliete vir dwangarbeid gebruik nie, of het hy 30 000 Israeliete uit die hele Israel opgelê soos in 1 Konings 5:13?

A: When Critics Ask bl. 182–183 sê hierdie twee verse gebruik verskillende Hebreeuse woorde. 1 Konings 5:13 (5:27 in Hebreeuse Bybels) sê mas of hammas, wat beteken ingeroepte soldate. 1 Konings 9:21 gebruik die woord mas-obed, wat beteken gedwonge slawe-arbeid. 1 Konings 9:22 sê Salomo het geen Israeliete as slawe ("abed") in diens gehad nie.

V: In 1 Konings 9:23, was daar 550 hoofoffisiere, of 250 soos in 2 Kronieke 8:10 gesê word?

A: Dit kan óf een óf die ander wees, aangesien dit waarskynlik 'n kopiëringsfout is.

V: In 1 Konings 10:14 en 2 Kronieke 1:15-17, waar het Salomo al hierdie goud gekry?

A: Die skeptiese Asimov se Gids tot die Bybel bl. 412, 417 sê die Kronis beskryf Salomo se rykdom "in terme van ongeremde oordrywing." Egter, Salomo was werklik so ryk.

Hiram van Tirus het vir Salomo 120 talente goud gegee in ruil vir 20 stede in Galilea (1 Konings 9:14). Salomo en Hiram het uit Ofir 420 talente goud ingevoer (1 Konings 9:28). Die Koningin van Saba het vir Salomo 120 talente goud gegee (1 Konings 10:10). 'n talent metaal is ongeveer 75 pond volgens die NET-vertaling bl. 602.

Totaal: In een jaar het Salomo 666 talente goud ontvang (1 Konings 10:14). Salomo het daardie goud gebruik om 200 groot goue skilde te maak, 300 ander skilde, en het sy troon en die drinkvate met goud oorgedra. (1 Konings 10:16-21).

Hoe kon hulle in die antieke tyd so baie goud hê? Dit was baie rykdom, maar ander konings het ook rykdom gehad. Volgens 735 Baffling Bible Questions Answered bl. 120-121 het Esar-haddon van Assirië die mure van die heiligdom van Assur met goud bedek "asof dit gips was." 'n Egiptiese Farao het 'n 200 voet lange pont tot by die waterlyn met goud oortrek. Nadat Farao Sjesjak Juda binnegeval het, het hy die meeste van die goud geneem en 'n jaar later gesterf. Sy seun, Osorkon I, het in 921 v.C. 383 ton goud en silwer as deel van sy geskenk aan die gode geskenk.

V: In 1 Konings 10:22, is Tarsis dieselfde plek as Ofir?

A: Nee, dit is nie so nie. Ofir is waarskynlik die moderne Ethiopië of suid daarvan. Tarsis (in die moderne Spanje) was waarskynlik die mees westelike beskaafde stad. Asimov se Gids tot die Bybel bl. 332 sê ook dat Ofir en Tarsis verskillend was.

Daar was twee ander stede met die naam Tarsis. Een was op die eiland Sardinië, en een in Klein-Asië, maar dié in Spanje is die beroemde een wat hier bedoel word.

V: In 1 Konings 10:23, hoe het Salomo alle konings op aarde oortref?

A: Die woord "aarde" hier kan óf "aarde" óf "land" beteken, d.w.s. die land van die Midde-Ooste. Salomo het die tempel in 960 v.C. ingewy, en op daardie tydstip was die ander koninkryke in die Midde-Ooste in wanorde. Salomo was selfs ryker as Egipte. Die Libiese Shishaq/Shishak het Egipte omstreeks 950/945 v.C. verower. Dus was Salomo op daardie tydstip die voorste heerser in die Midde-Ooste, die wêreld soos hulle dit geken het. Hy was ook ten minste een van die voorste heersers in die wêreld.

In Griekeland was hierdie tyd deel van die tydperk bekend as die "Donker Eeue" van die Griekse beskawing.

In die Amerikas, behalwe die Olmeke in Mexiko en 'n paar Maya's, was Amerikaanse beskawings omstreeks 1000 v.C. baie primitief.

In China was dit die tyd van koning Khao (1052–1002 v.C.). Koning Khao het in 'n geveg by die Hanrivier gesterf, en koning Mu (976–922 v.C.) van die Zhou-dinastie het die volgende koning geword.

In Indië het die Ariërs tot ongeveer 900 v.C. hul mag oor die Dravidiese volke gekonsolideer. Die Ariërs was egter nie net een koninkryk nie, maar 'n aantal stamme. TimeFrame 1500-600 v.C. bl. 138 sê: "Die latere fase van Indië se Vediese tydperk, ongeveer tussen 1000 en 600 v.C., was 'n tyd van enorme verandering en omwenteling in byna elke aspek van die Ariers se lewe. Die Ariërs het oos en suid versprei tot by die groot vallei van die Gangesrivier en verder, en woude met vuur skoongemaak wanneer nodig om ruimte vir hul nedersettings te skep. Hul kronies vechtende klein state het ontwikkel tot minder en groter koninkryke en republieke met permanente hoofstede en uitgestrekte burokrasieë."

Sodoende het China die enigste koning gehad wat met Salomo as die rykste heerser ter wêreld kon meeding.

V: In 1 Konings 10:26, waarom het Koning Salomo baie waens en perde gehad, aangesien Deuteronomium 17:16,17 sê die koning mag nie perde vermeerder nie?

A: Salomo was verkeerd om dit te doen, op albei punte. Twee punte om in ag te neem.

1. Dit was natuurlik vir 'n gewone koning om sy militêre mag te versterk om alle moontlike beskerming te bied.

Salomo was nie koning oor 'n "natuurlike koninkryk" nie, maar oor God se volk. Wanneer jy op God vertrou, beteken dit soms om dinge te doen waarin jy op God en nie op jou eie krag nie staatmaak.

2. Strydwaens is die doeltreffendste vir aanvallende oorlogvoering op oop vlaktes, nie vir verdediging nie. God was nie geïnteresseerd daarin dat die Israeliete buite die Beloofde Land in Sirië, Mesopotamië of Egipte sou verower of vestig nie.

V: In 1 Konings 11:1-3 [in werklikheid 1 Konings 1:1-3], was dit absurd dat Dawid met 'n jong maagd geslaap het, soos die moslem Ahmad Deedat beweer?

A: Daar is niks hiervan in 1 Konings 11:1-3 nie, maar Deedat het waarskynlik Abisag, Dawid se verpleegster, in 1 Konings 1:1-3 bedoel.

Twee vrae vir enigiemand wat dit ter sprake bring.

1) Sê jy regtig dat dit absurd is dat 'n ou profeet seks met 'n jonger meisie het?

2) Aangesien die Bybel uitdruklik sê dat Dawid nie met haar geslagsgemeenskap gehad het nie, impliseer jy dan dat die profeet Dawid wel met haar geslagsgemeenskap gehad het, en op watter grondslag?

Dawid was oud en op die punt om te sterf, en 1 Konings 1:4 sê uitdruklik dat Dawid nie seksuele omgang met haar gehad het nie, alhoewel sy mooi was. Soms begeer baie ou mans, wat naby die dood is, nie om seksuele omgang te hê nie of is nie daartoe in staat nie.

Om egter voor te gee dat Dawid jonger was, en voor te gee dat hy wel seksuele omgang met haar gehad het, sou nie eens half so absurd wees as 'n beweerde profeet wat seks het met 'n 8- of 9-jarige meisie nie, of hoe? Dit is goed gedokumenteer in vroeë gesaghebbende Moslem-rekords: Bukhari vol.5 boek 58 hfst.43 nr.236 bl.153; Bukhari vol.5 boek 58 hfst.43 nr.234 bl.152; Bukhari vol.7 boek 62 hfst.60 nr.88 bl.65; Sahih Muslim vol.2 boek 8 hfst.548 nr.3309, 3310, 3311 bl.715-716; Sahih Muslim vol.4 boek 29 hfst.1005 nr.5981-5982 bl.1299; Sunan Abu Dawud vol.2 boek 5 hfst.700 nr.2116 bl.569; Sunan Abu Dawud vol.3 boek 36 hfst.1769 nr.4913, 4915, 4916, 4917, 4918 bl.1373-1374; Sunan Abu Dawud vol.3 boek 36 hfst.1770 nr.4915-4919 bl.1374. Tirmidhi "Huwelik volgens Allah se boodskapper," #1027; (Sunan Nas'ai, Boek van Huwelik, nr.3255, 3256, 3257, 3258; Ibn-i-Majah vol.3 boek 9 hoofstuk 13 nr.1876, 1877 bl.133-134; (Guillaume, A., Die Lewe van Muhammad, 'n vertaling van Ibn Ishaq se Sirat Rasul Allah, Oxford University Press, Karachi, Pakistan, bladsy 682).

V: In 1 Konings 11:1-3, waarom het Salomo 700 vroue en 300 byvroue gehad, wat God se gebod in Deuteronomium 17:17 weerspreek het?

Deuteronomium 17:17 sê die koning mag nie baie vroue hê nie, en Dawid en Salomo het gesondig deur dit te doen. Om vroue te trou was 'n algemene manier om alliansies te versterk, maar dit was steeds verkeerd om God te ongehoorsaam. 1 Konings 11:1-4 sê dat Salomo gesondig het deur hierdie vreemde vroue te trou, en sy hart van God afgewend het.

Hard Sayings of the Bible, bl. 229, het 'n interessante toepassing hiervan. Al sou Salomo 'n hoër standaard as voorbeeld gestel het, het hy waarskynlik begin om homself bo die behoefte aan hierdie beperking van God te sien. Wanneer 'n Christelike leier vandag homself bo God se beperkings vir gewone Christene ag, is daardie leier in baie ernstige geestelike moeilikheid.

V: In 1 Konings 11:11-13, het God nie omgegee oor die aantal vroue van Salomo nie, maar eerder oor hulle vreemdheid? ('n Moslem het dit beweer.)

A: Dit is onwaar om te sê dat God nie omgegee het dat Salomo soveel vroue gehad het nie. God het wel omgegee dat Salomo ongelowige vroue geneem het (1 Konings 11:2), maar God het ook in Deuteronomium 17:17 die konings beveel om nie baie vroue te neem nie.

V: In 1 Konings 11:1-3, keur dit poligamie goed?

A: Nee, omdat Salomo gesondig het deur soveel vroue te hê. Oor die algemeen het die Ou Testament poligamie toegelaat, maar dit nie aangemoedig nie, soos Matteus 19:5 (wat uit Genesis 2:24 aanhaal) sê, "die twee," nie "die vele," "sal een vlees word." In die Nuwe Testament is poligamie nie verbied nie, maar volgens 1 Timoteus 3:2 kon geen ouderling of kerkleier (episkopos) meer as een vrou hê nie.

V: In 1 Konings 11:1-13, watter soort vadersrol dink jy het Salomo vir Rehabeam vervul deur hom te leer om 'n wyse koning te wees?

A: Salomo was 'n baie besige man, hy het handelsalliansies opgerig, sy paleis en die Tempel van God gebou, ook al daardie afgodstempels gebou, en hy was by al sy vroue. Ons weet nie of Salomo tyd oor gehad het om sy baie kinders behoorlik op te voed nie. Salomo was baie besorg oor "sy" koninkryk; ons weet nie hoe besorg Salomo was oor God se koninkryk nie, beide nou en in die toekoms ná hom.

Maar dit gesê, het Rehabeam tog iets van God geweet. Hy en die leiers het hulleself voor God verootmoedig in 2 Kronieke 12:6-8. Hoeveel dink jy het Rehabeam respek gehad vir Salomo se geloof in God? Nadat Salomo al daardie afgodstempels gebou het, waarskynlik nie baie nie.

Rehabeam het tog van sy vader geleer. Rehabeam het 18 vroue en 60 byvroue gehad volgens 2 Kronieke 11:21. Volgens hierdie antwoord kan 'n mens vermoed dat Rehabeam se oorheersende bekommernis nie was om in sy vader se skaduwee te wees nie, maar om as groot beskou te word, soos sy vader.

V: In 1 Konings 11:4,6, hoe was Dawid met sy hele hart aan God toegewyd terwyl Salomo nie was nie?

A: Dit is 'n goeie vers om te sien wat God beskou as om "ganstoewyd" aan Hom te wees (die King James-weergawe sê "volmaak"). Nie Dawid of Salomo was sondeloos volmaak nie, en "ganstoewyd" beteken nie dit nie. Eerder beteken 'n ganstoewyde hart dat jou hart op die regte plek is.

Alhoewel Dawid groot gesondig het in egbreuk, leuens en moord, het hy berou gehad, en ná sy berou was Dawid met sy hele hart aan God toegewyd.

Salomo daarenteen het gesondig deur te veel vroue te trou, vreemde, ongelowige vroue, en selfs tempels vir hul afgode te bou. Salomo het daar nooit openlik berou oor getoon nie.

V: In 1 Konings 11:14-23,40 en 2 Kronieke 10:2, waarom het die Farao Salomo se vyande gehelp?

A: Dit was dalk nie dieselfde farao nie. Hoe dit ook al sy, soos baie mense, was die Egiptiese regering opportunisties en kon sy kant verander soos dit Egipte se voordeel gedien het. Farao het Hadad die Edomiet, Salomo se vyand in 1 Konings 11:14-23, asiel gegee, alhoewel Farao huiwerig was om hom na Edom terug te sien keer. Farao het Jerobeam in 2 Kronieke 10:2 skuiling gegee. Nadat Salomo egter gesterf het en Jerobeam oor die noordelike koninkryk geregeer het, het Farao beide Juda en Israel binnegeval.

V: In 1 Konings 11:15 hoe het Joab hier die leër gelei, aangesien Salomo Joab in 1 Konings 2:30-34 laat doodmaak het?

A: Die sleutel hiertoe is 1 Konings 11:15, wat sê dit is 'n terugblik na die tyd toe Dawid koning was. In 1 Konings 2:30-34 is Joab nie doodgemaak tot ná Dawid se dood nie. Die skrywer sluit hierdie terugblik in om ons die agtergrond oor Hadad van Edom te gee.

V: In 1 Konings 11:16, watter ander bewyse het ons dat Joab elke manlike in Edom vermoor het?

A: Ons het geen buite-Bybelse rekord hiervan nie, en waarskynlik met 'n goeie rede. Daar sou min Edomiete oorgebly het om daaroor te skryf, en daarom het ons vandag nie die amptelik opgetekende geskiedenis van die Edomiete nie.

V: In 1 Konings 11:23, wanneer het die konings van Sirië geregeer?

A: Hier is die kronologie, geneem uit The Bible Knowledge Commentary: Ou Testament bl. 509 en The New International Bible Commentary bl. 394.

V: In 1 Konings 11:40, waarom het Sishak die rebel Jerobeam van Salomo beskutting gegee, terwyl die vorige farao sy dogter vroeër in 1 Konings 3:1 aan Salomo in die huwelik gegee het?

A: Dit was verskillende Farao's. Salomo se skoonvader was óf Siamun óf Psusennes II. Na die dood van hierdie Farao's het Sishak, 'n Libiër wat 'n generaal in die Egiptiese leër was, omstreeks 945 v.C. Farao geword.

V: In 1 Konings 11:40, waarom staan daar "Koning" in plaas van "Farao"?

A: Die heerser van Noord-Egipte was Sjesjak, 'n generaal uit Libië. Alhoewel hy en sy nakomelinge Farao's genoem is, het hulle nooit oor die hele Egipte geheers nie, en dalk wou die Bybelskrywer aandui dat Sjesjak heerser geword het, maar nie uit die familie van die vorige Farao gekom het nie.

V: In 1 Konings 12:1 en 2 Kronieke 10:1, waarom sou Rehabeam na Sjekem gaan?

A: Sichem, die antieke plek waar God eers aan Abraham verskyn het, lê reg in noordelike gebied, alhoewel dit net 30 myl noord van Jerusalem was. Net soos Dawid as koning van Juda en koning van Israel gekroon is, het Rehabeam noord toe gegaan om ook afsonderlik die koningskap van die noordelike stamme te aanvaar. Dat die Israeliete hom as koning sou kroon, was 'n sekerheid – of so het Rehabeam gedink.

Jerobeam het na Egipte gevlug nadat hy in opstand gekom het teen Salomo. Jerobeam het spesifiek uit Egipte teruggekeer omdat die hoofde van die noordelike stamme hom gevra het om te kom. As Rehabeam dus nie van plan was om hulle las te verlig nie, was hulle reeds voorbereid op daardie moontlikheid.

Nadat die kroning heeltemal verkeerd geloop het, sou Rehabeam nie weer na Sjekem gaan nie, omdat Jerobeam dit in 1 Konings 12:25 versterk het.

V: In 1 Konings 12:6-11, watter inligting (indien enige) het Rehabeam gemis?

A: Miskien dat God vir Salomo belowe het dat daar 'n skeuring sou wees. Hy het waarskynlik ook nie geweet dat 'n profeet vir Jerobeus gesê het dat hy moes opstaan en dat hy suksesvol sou wees nie.

V: In 1 Konings 12:6-8, as iemand geadviseer het "moenie dit doen nie, anders sal die koninkryk verdeel word", waarom sou Rehabeam dit verwerp het?

A: Rehabeam het dalk iets gesê soos: "Ek het baie wyse raadgewers wat anders sê. Ek stem saam dat dit sleg sou wees om die koninkryk te verdeel, maar die kanse dat dit sal gebeur, is byna nie-bestaande, soos my betroubare raadgewers vir my sê. Die voordele van die bouprojekte en rykdom weeg die geringe risiko's op."

Rehabeam het reeds ouer raadgewers gehad wat hom goeie raad gegee het. Maar in plaas daarvan dat Rehabeam sê, "Ek verwerp julle raad om te doen wat ek wil", het hy homself gedek. Hy het ander raadgewers gevind wat gesê het wat hy wou hoor, sodat hy kon sê hy het net gevolg wat sy raadgewers gesê het.

V: In 1 Konings 12:6-11 en 2 Kronieke 10:1-15, waarom was Rehabeam so dwaas?

A: Daar is twee moontlike aanvullende redes.

Sommige mense is nie op soek na nuwe idees nie. Miskien het Rehabeam reeds sy besluit geneem en net voorgegee dat hy al kante geraadpleeg het.

Aan die ander kant het hy dalk beoordeel watter raad superieur was uitsluitlik op grond van sy nabyheid aan die mense wat die raad gegee het. Vandag kan mense dieselfde fout maak deur tussen botsende menings te besluit uitsluitlik op grond van die nabyheid van die raadgewer. Natuurlik gee 1 Konings 12:15 die uiteindelike oorsaak: God wou hê dat die koninkryk verdeel moes word.

V: In 1 Konings 12:6-11 en 2 Kronieke 10:1-15, hoe maak mense vandag dieselfde soort foute as Rehabeam?

A: trots kom voor 'n val, en dikwels moet mense 'n groot mate van selfvertroue hê voordat hulle regtig dwaas dinge sal doen. As die idee dat die Israeliete moontlik in opstand sou kom, selfs by Rehabeam of sy dwaas adviseurs opgekom het, sou Rehabeam hulle beslis nie as vanselfsprekend beskou het nie.

By jou werk, onder jou kollegas, in jou kerk en in jou familie, watter dinge dink jy kan jy so baie vertrou dat jy dit as vanselfsprekend kan aanvaar?

V: In 1 Konings 12:6-11 en 2 Kronieke 10:3-19, wanneer raadgewers teenstrydige dinge sê, hoe weet jy watter raadgewers reg is? – hoe het Rehabeam dit gedoen?

A: 'n Regte manier is om te bid en dan die voor- en nadele en die risiko van elke besluit af te weeg. Maar wat as jy nie seker weet nie (soos dikwels die geval is)? Jy kan die vertroue wat jy in verskillende raadgewers behoort te hê, afweeg.

Daar is 'n paar verkeerde maniere, en dalk het Rehabeam albei gevolg. Eerstens het Rehabeam gekies op grond van wat hy wou hoor. Hy kon sy optrede regverdig op grond van wat die betroubare raadgewers gesê het, as dinge verkeerd geloop het.

Tweedens, dalk het Rehabeam nie baie omgegee nie, omdat hy gedink het dit sou in elk geval goed uitwerk. Dit was nie 'n kwessie van wie reg was nie – dalk het Rehabeam gedink albei kante sou werk. Eerder, wie het hy gekies om te vertrou en te volg?

'n Derde verkeerde manier om 'n besluit te neem, is uitsluitlik gebaseer op vertroudheid: hoe het ons dit voorheen gedoen, en met watter manier is ek gemakliker?

V: In 1 Konings 12:10, hoe sê sommige mense vandag: "my pinkie is dikker as my pa se middel"?

A: Hier is een baie swak manier om risiko te evalueer: kies die opsie wat jou harder laat lyk. Hul begeerte om te wys hoe hard, sterk of magtig hulle is, is groter as hul begeerte om ander te bevoordeel, of soms selfs om hulself te bevoordeel.

V: In 1 Konings 12:18, waarom het Rehabeam toe Adoram/Hadoram, die hoof van die inkomste, gestuur?

A: Ons weet nie hoekom Rehabeam Adoram gestuur het nie. Die Expositor's Bible Commentary, deel 4, bl. 115, meen dat Rehabeam hulle besluit wou toets deur 'n gesaghebbende te stuur om die belastings in te samel. Aangesien Salomo egter oor soveel rykdom beskik het, het Rehabeam dalk nie meer belastinginkomste nodig gehad nie. Miskien was dit sodat Adoram hulle geld kon belowe om lojaal te bly.

Aan die ander kant was Adoram dalk in beheer van die dwangarbeid, en omdat hulle voorheen na hierdie meesterowerheid geluister het, het Rehabeam dwaaslik gedink hulle sou weer na hom luister.

Maar op hierdie stadium het hulle nie omgegee vir 'n bietjie meer geld, Adoram, Rehabeam, of om 'n verenigde koninkryk te bly nie. Sodra Rehabeam sy antwoord gegee het, was hulle besluit geneem.

V: In 1 Konings 12:18, hoe evalueer jy vandag die erns van 'n risiko?

A: Twee dinge om te evalueer is die erns en die waarskynlikheid dat iets sal gebeur. Stel jou die ergste scenario voor, en bereken die koste in terme van geld, tyd, loopbaan, gemiste geleenthede en toekomstige beperkings op jou rigting. Sommige mense doen dit, maar hulle vergeet om ook die erns van skade of verlies aan verhoudings, reputasie en goeie naam te evalueer. As die erns laag genoeg is, ignoreer mense dit dikwels net. Maar as jy dit heeltemal kan uitskakel, en dit nie baie kos nie, hoekom nie? As die gevolge van 'n risiko ernstig is, en jy kan dit nie uitskakel nie, maar net versag, en jy kan die risiko verlaag, hoekom nie? Byvoorbeeld, hoeveel benadeel ek myself, of hoe minder kyk ek in die oë van ander, as ek 'n veiligheidsgordel dra voordat ek begin ry om ernstige beserings te voorkom? As dit geen koste meebring nie, hoekom doen ek dit nie elke keer nie, selfs al sê die wet nie dat ek dit moet doen nie?

Dus, byvoorbeeld, as jy 'n ouer persoon is, op watter punt is die erns en waarskynlikheid van 'n ski-ongeluk nie die risiko werd om te gaan ski nie? Dit kan afhang van hoe goed jy kan ski, en watter soort hellings (groen, blou, swart, dubbel-swart) jy aandurf.

Mense kan die erns van 'n risiko verkeerd beoordeel, maar meer algemeen onderskat hulle hoe gereeld dit voorkom.

V: In 1 Konings 12:20, het net Juda die huis van Dawid gevolg, of het Benjamin ook gevolg in 1 Konings 12:21-23 en 2 Kronieke 11:12?

A: "Juda" hier beteken die land van die koninkryk van Juda. Benjamin was duidelik ook bedoel, want die volgende vers sê dat Benjamin by Juda was. Ook was die stam van Simeon deur Juda versprei, en baie Leviete het in die land van Juda gewoon.

V: In 1 Konings 12:21-24 en 2 Kronieke 11:2-4, aangesien God hierdie verdeling bepaal het, was Rehabeam magteloos (en dus skuldeloos) in wat hy gedoen het?

A: Natuurlik nie. Rehabeam was gretig om hierdie roekelose pad te volg. Maar God het nie net daarvan geweet en dit toegelaat nie, maar God het bepaal dat Rehabeam in staat sou wees om te doen wat hy wou doen.

V: In 1 Konings 12:22-24 en 2 Kronieke 10:1-19; 11:1-4, wie het presies die verdeeldheid veroorsaak: God, Salomo, Rehabeam, of Jerobeam?

A: Kom ons vra eers 'n eenvoudiger vraag. Stel jou voor iemand word verhoor omdat hy 'n bosbrand begin het. Ja, hulle erken dat hulle onversigtig 'n aangesteekte swawel laat val het, maar as dit 'n woestyn in plaas van 'n woud was, sou dit geen skade aangerig het nie. Of as God nie die aarde se atmosfeer met suurstof gevul gemaak het nie, sou daar geen diere lewe op aarde gewees het nie, en die bosbrand sou nie gebeur het nie. So het hy nie regtig die bosbrand veroorsaak nie; dit was 'n daad van God. Hoe ver dink jy sou hy met daardie verdediging kom?

Baie dinge het meer as een oorsaak, soos lug, brandstof en vonk vir 'n vuur. Die lug en brandstof was voorvereiste oorsake, maar die swawel was die direkte "vonk", dit is die doeltreffende oorsaak wat die vuur onder die reeds bestaande, normale toestande begin het. Baie dinge het nie 'n enkele oorsaak nie; hulle het 'n oorsaakboom. As 'n voorbeeld, vir D om te gebeur, moet eers A gebeur, dan B, dan óf C1 óf C2, en dan sal D gebeur.

Jerobeël was die laaste skakel in die oorsaakboom, net ná Rehabeam se dwaasheidse antwoord. Maar God het vir Jerobeël gesê om te rebelleer, en God het vir Salomo gesê dat sy seun die tien stamme sou verloor, weens Salomo se ongehoorsaamheid om ander gode te aanbid en afgodsbeelde te bou. Salomo was so wys en so groot, dat hy nie gedink het hy moes God se bevel om nie ander gode te aanbid nie, meer gehoorsaam nie, in 1 Konings 11:7-13. Salomo was die eerste wat die bou van die afgodstempels beveel het, en die gevolge van sy bose leierskap sou die Israeliete tot in die ballingskap bly teister. Salomo het waarskynlik geen idee gehad hoe ernstig en lank die gevolge van sy sonde sou duur nie.

V: In 1 Konings 12:22-24, wie het veroorsaak dat die skeuring voortgeduur het?

A: God het nie vir Salomo, Rehabeam, Jerobeam of enigiemand anders gesê wanneer die skeuring sou plaasvind nie; die profesie kon aan die einde van Rehabeam se bewind vervul gewees het. God het nie vir enige profeet gesê dat die skeuring moes voortduur nie; Jerobeam het dit noukeurig beplan om dit permanent te maak. Natuurlik het God geweet en dit laat gebeur.

V: In 1 Konings 12:25-33, wie het die daaropvolgende afgodsdiens uit die skeuring veroorsaak?

A: Dit is nog 'n uitwerking in die oorsaak-en-gevolg-boom. Sodra Jerobeam in opstand gekom het, kon hy gesê het: "God het vir my gesê om in opstand te kom, en ek het dit gedoen, en ek kan op God staatmaak om my koninkryk geskei te hou solank Hy dit wil." Maar nee, Jerobeam het gevoel hy moes sake in eie hande neem, en sy afsonderlike koninkryk sou nie voortbestaan tensy hy die mense laat van godsdiens verander en in afgodsdiens laat verval nie. Jerobeam was waarskynlik nie toegewyd aan die afgodery van die goue kalwers nie. Hy het eerder afgodery bloot as 'n middel tot 'n doel gebruik, 'n instrument om die skeuring te help handhaaf. Die hartseer is dat 'n meerderheid van die mense in die noordelike stamme ingestem het om presies dit te doen.

V: In 1 Konings 12:25 het Jerobeam in Sjekem gewoon, of in Tirsa soos in 1 Konings 14:12-17 gesê word?

A: Jerobeam het óf verhuis, óf, wat meer algemeen is, konings en prinse het meer as een woning gehad. Sjekem was 'n versterkte stad. In 1 Konings 14:12-17 het Jerobeam en sy vrou na Tirsah verhuis toe hul seun siek was. Miskien het hulle gedink Tirsah se klimaat was beter vir hul sterwende seun.

V: In 1 Konings 12:28-29, waarom het Jerobeam twee goue kalwers gehad?

A: Jerobeam het geglo dat as die noordelike Israeliete elke jaar in Jerusalem aanbid sou bly, hul lojaliteit teenoor hom altyd betwyfel sou word, soos 1 Konings 12:27 wys.

Die Handboek vir die Oplossing van Bybelse Moeilike Punte van vandag, bl. 271-272, bevat 'n interessante teorie dat hierdie kalwers 'n valse aanbidding van die ware God was. Aangesien Baäl dikwels op twee kalwers gery is, en aangesien die ark twee gerubs gehad het wat dalk soos kalwers gelyk het, was die twee kalwers asof God daarop gery het, behalwe dat God nie getoon is nie.

Hierdie siening kan egter nie korrek wees nie, want in 1 Konings 12:28 het Jerobeël gesê: "Hier, o Israel, is julle gode, wat julle uit die land Egipte opgevoer het"; dus is hierdie kalwers self as gode aanbid, moontlik soos Aäron se goue kalwer. Kalwers en stiere is algemeen van Klein-Asië tot Egipte aanbid.

V: In 1 Konings 12:29, waarom het Jerobeam Bet-El en Dan gekies om die goue kalwers te plaas?

A: Daar was waarskynlik twee redes.

Geografies: Bet-El was in die suidelike deel van die noordelike koninkryk. Dan was in die verre noorde. Dit sou geriefliker wees vir die mense, en Jerobeam het waarskynlik beredeneer dat dit sou help om die nasie bymekaar te hou.

Tradisioneel: Vandag se Handbook for Solving Bible Difficulties (bl. 270-271) wys daarop dat daar al 300 jaar lank 'n heiligdom in Dan was, langer as wat die Israeliete in Jerusalem was. Abraham self het 'n altaar by Betlehem gebou. Jerobeus het dus twee plekke gekies wat 'n langer tradisie van Israelitiese godsdienstige aanbidding as Jerusalem gehad het. Vir baie is tradisie belangriker as om die ware God te gehoorsaam.

V: In 1 Konings 12:32, op watter dag is die agtste maand en die vyftiende dag?

A: Dit sou die middel van Oktober-November wees. Die fees van die Tabernakels (Levitikus 23:33-36) was op die vyftiende dag van die sewende maand.

V: In 1 Konings 12:33-13:7,33, selfs ná hierdie wonder, waarom het Jerobeël nie berou gehad nie?

A: Jerobeam het reeds openlik die aanbidding van God verwerp, en daarom het sy koninkryk geen gesag gehad behalwe die afgodediens nie. Wanneer jy 'n bose pad ingeslaan het, beteken bekering om van daardie pad terug te keer. Mense kan veral huiwerig wees om dit te doen wanneer hulle hul mag, invloed en moontlik hul lewe kan verloor as hulle erken dat hulle verkeerd was. Wees altyd bereid om te erken wanneer jy verkeerd is.

V: In 1 Konings 13:1-24, waarom het God nie net toegelaat dat dit gebeur nie, maar het Hy doelbewus 'n leeu gestuur om 'n jong profeet te dood wat behalwe vir een ding gehoorsaam was toe hy mislei is?

A: Dit lyk onregverdig teenoor 'n profeet wat God gevolg het, terwyl ander wat nie dapper boodskappe van God aflewer nie, nie deur leeus gedood is nie. Dit is onregverdig. Blijkbaar is God nie bekommerd dat alles in hierdie lewe onmiddellik regverdig is nie. Op die oordeelsdag sal God alles regstel.

God kon verhinder het dat die leeu kom, maar God het 'n belangriker boodskap gehad om oor te dra, wat God deur die profeet se dood oorgedra het. God het beklemtoon dat Sy profesie beslis sou vervul word, en dat hierdie boodskap van God af gekom het.

V: In 1 Konings 13:18, waarom het hierdie ou profeet vir die jong profeet gelieg?

A: Die ou profeet het die jong profeet tragies mislei omdat hy meer op sy eie natuurlike oordeel oor wat aanvaarbaar was, vertrou het as op die jong profeet se woorde. Dit was een sonde.

'n Meer ernstige sonde is dat die ou profeet sy eie natuurlike sienings as God se woord voorgestel het. Dit word veroordeel in Spreuke 30:5-6 en 1 Korintiërs 4:6.

V: In 1 Konings 13:18, wanneer mag ons nie 'n ware profeet van God volg nie?

A: Bileam was 'n ware profeet van God, wat in Numeri 22–24 homself vir geld verkoop het. Net so, selfs al is iemand 'n gelowige en selfs 'n ware profeet, moet ons hulle nie volg as hulle ongehoorsaam is aan God of leer in stryd met wat God duidelik in Sy Woord geopenbaar het nie.

V: In 1 Konings 14:1,12-13,17 het Abia vir die sondes van sy vader gesterf, aangesien Esegiel 18:14-20 sê dat seuns nie vir die sondes van hul vaders gedood moet word nie?

A: Nee. Abia was onskuldig aan die sondes van sy vader, en God het nie sy lewe geneem vir die sondes van sy vader nie. Inteendeel, Abia het gesterf omdat hy regverdig was, voordat hy te veel korrupte invloede kon hê, en Abia sou die ewige lewe met God in die Hemel hê.

V: In 1 Konings 14:1,12-13,17, waarom het God belowe dat al Jerobeam se ander seuns vir Jerobeam se sonde sou sterf, aangesien Eseg 18:14-20 sê dat seuns nie tereggestel moet word vir die sondes van hul vader nie?

A: Hulle het nie direk vir die skuld van hul vader se sondes gesterf nie, alhoewel hulle indirek as gevolg van die gevolge van hul vader se sonde gesterf het. Hulle was nie onskuldige mense wat deur God skuldig bevind is vir iets wat hulle nie gedoen het nie. Eerder sê 1 Konings 14:13 dat dit net Abija was wat 'n bietjie goed in hom gehad het. Jerobeam se seuns het gesterf omdat hulle gekies het om deel te hê aan Jerobeam se sondes. Deur Jerobeam se onderrig en voorbeeld het hulle gekies om Jerobeam se sondes hul eie te maak.

Dit is 'n ernstige saak om te oorweeg hoe 'n persoon se vrye wil, deur oortuiging en onderrig, 'n ander persoon se vrye wil beïnvloed. Aan die negatiewe kant is dit hartseer om die gevolge te sien wat 'n ongodsalike ouer of rolmodel op ander het. Aan die ander kant is dit goed dat 'n godsalike ouer of rolmodel baie invloed op ander kan hê in God se werk om hulle tot Homself te bring.

V: In 1 Konings 14:1, 12-13, 17, waarom het God Abija, Jerobeam se godvresende seun, laat sterf?

A: God voel blykbaar nie verplig om ons altyd dadelik te vertel waarom Hy alles doen wat Hy doen nie. Ons kan egter hier 'n paar dinge sien.

a) Die hele familie van Jerobeam sou gewelddadig gedood word, en Abija is daarvan gespaard.

b) Abija was nog 'n seun, en as hy geleef het, sou daar volop geleentheid gewees het vir sy eie ouers, heidense priesters en ander om hom te korrupteer deur hom te leer om "godsdienstig" te wees in die kinderofferking, onmorele godsdiens van Baäl-aanbidding.

V: In 1 Konings 14:23, wat was presies die hoogtes?

A: Dit was nie plekke op bergtoppe nie. Eerder was dit klein platforms van klippe en aarde wat in Baälverering gebruik is, volgens Today's Handbook for Solving Bible Difficulties bl. 272-273.

V: In 1 Konings 14:23, wat was asherim?

A: Dit was oorspronklik voorwerpe, waarskynlik houtpale, gemaak om Asherah te aanbid. Hulle is egter ook gemaak om ander gode en godinne te aanbid. Today's Handbook for Solving Bible Difficulties waarsku ons dat behalwe die feit dat hulle verbrand kon word (Deuteronomium 12:3) en omgekap kon word (Eksodus 34:13), ons nie regtig weet of dit pale was nie.

V: In 1 Konings 14:25-28, wat het met Bet-Semes gebeur?

A: Argeologiese bewyse dui daarop dat Bet-Semes omtrent in die tyd van Rehabeam verwoes is. Dit was waarskynlik as gevolg van Farao Sisak se inval in Juda in Rehabeam se vyfde jaar.

V: In 1 Konings 14:31, was Abija se vader Rehabeam, of was dit Dawid soos in 1 Konings 15:3 gesê word?

A: Abija se direkte vader was Rehabeam. In Hebreeus word die woord vader ook vir voorouer gebruik, en Dawid was Abija se groot-grootvader.

V: In 1 Konings 15:5, hoe het Dawid alles reg gedoen behalwe in die saak van Uria?

A: Dit beteken nie dat Dawid sondeloos perfek was behalwe vir een sonde nie. Dawid het ook op die volgende maniere gesondig:

a) Dawid se passiwiteit met Uzzah en die ark (2 Samuel 6:3-10)

b) Te slap ouer (2 Samuel 13:21)

c) Nabal (1 Samuel 25:21-22,33-34)

d) Die sensus (2 Samuel 24:2-4; 1 Kronieke 21:2-4)

e) Onspesifieke sondes van sy jeug (Psalm 25:7)

Eerder het Dawid van sy jeug af op God vertrou, en hy was regverdig in God se oë, maar regverdig beteken dat hy op God se barmhartigheid vertrou het, nie dat Dawid sondeloos perfek was nie. Sien die bespreking oor 1 Konings 11:4,6 vir meer inligting.

V: In 1 Konings 15:7, wat is die Kronieke van die konings van Juda?

A: Dit was nie die boeke van 1 en 2 Konings nie; maar eerder sekulêre historiese rekords.

V: In 1 Konings 15:14, hoe was Asa se hart ten volle toegewy aan die Here, aangesien nie al die hoogtes verwyder is nie?

A: Asa het probeer om God te volg, en hy het probeer om al die hoogtes te verwyder. Hy was egter nie daarin geslaag om hulle almal te verwyder nie. Sien ook die bespreking oor 2 Kronieke 14:3-4 en 15:17 vir meer inligting.

V: In 1 Konings 15:29, was Baasha reg om die hele huis van Jerobeam te vermoor?

A: Niks sê dat Baäsa reg was om dit te doen nie. Eerder is dit profeteer dat hy dit sou doen. Baäsa was 'n ongoddelike koning wat nie omgegee het of sy dade God behaag het of nie.

V: In 1 Konings 16:5,20,27, wat is die Kronieke van die konings van Israel?

A: 1 Konings sê dat Omri daarin genoem word, en Omri word nie in die boeke 1 en 2 Kronieke genoem nie. Die Kronieke van die Konings van Israel is nie deel van die Bybel nie, maar eerder sekulêre historiese rekords wat nie vandag vir ons bewaar is nie.

V: In 1 Konings 16:5,20,27, aangesien die Kronieke van die konings van Israel en Juda nie God se Woord was nie, en aangesien materiaal uit sekulêre bronne soos dié gebruik is om die Bybel te skryf, op watter punt het die inhoud God se onfeilbare Woord geword?

A: Daar is 'n aantal plekke waar nie-skriftuurlike bronne in God se woord aangehaal of gebruik is. Die betekenis het God se woord geword toe dit in God se woord geskryf is. Die woorde self is nie "magsies" nie. Dit is belangrik dat God die betekenis oordra. As 'n historiese rekord korrek is, kan God 'n Bybelskrywer rig om daardie inligting te gebruik.

V: In 1 Konings 16:11, wat beteken dit?

A: Sodra Simri koning geword het, het hy elke manlike familielid van Baësa doodgemaak, sodat niemand van die vorige dinastie sy koningskap sou betwis of 'n opstand sou begin nie. Die Bybel keur dit nie goed nie, maar illustreer eerlik hoe wreed sommige mense kan wees.

V: In 1 Konings 16:31, wat weet ons nog van Omri, koning van Israel?

A: Die NIV Study Bible bl. 508 sê dat ons nie veel oor Omri weet nie, behalwe dat hy 'n dinastie gestig het wat meer as 40 jaar geduur het en Samaria as die hoofstad opgebou het, en deur sy huwelik wydverspreide Baäl-aanbidding ingebring het. Die annale van Tiglath-Pileser III noem Israel "die land van Omri" 150 jaar later (732 v.C.). Asimov se Gids tot die Bybel, bl. 343, sê iets soortgelyks.

V: In 1 Konings 16:34, het Hiel sy eie kinders geoffer?

A: Nee. Hierdie vers dui eintlik daarop dat die seuns net gesterf het, nie dat hulle geoffer is nie. Josua se voorspelling in Josua 6:26 is vervul. Dit mag streng lyk dat God hier Sy woord nakom, maar God hou altyd Sy woord, en Hiel was roekeloos om dit te ignoreer.

V: In 1 Konings 16:34, waarom gaan sommige mense in situasies in wat deur God vervloek is?

A: Daar is ten minste twee redes: onkunde en geen vrees vir God nie.

Onkunde kan onskuldig wees, maar dit is nie altyd onskuldig nie as die persoon doelbewus gekies het om nie die geleentheid te benut om te leer wat God gesê het nie. Enige soort onkunde oor die weg van die waarheid is egter beter as om die weg van die waarheid te ken en jou daarvan af te keer, soos 2 Petrus 2:21-22 sê.

Om God nie te vrees nie, beteken om te weet wat God gesê het, maar dit te ignoreer. Dit kan wees dat jy nie glo dat God bestaan nie, of dat jy glo dat God jou nie sal keer nie. In werklikheid mag God jou dalk nie keer nie, maar God sal altyd gevolge bring, op die oordeelsdag, of ook in hierdie lewe.

V: In 1 Konings 17:3-24, waarom het God hierdie mirakels deur Elia gedoen?

A: Al sê die Skrif dit nie, kan ons 'n paar dinge waarneem. Dit was 'n baie donker tyd geestelik in die lewe van Juda en Israel. Ons kan die getuienis en bemoediging sien wat die mense ná Elia se mirakels sou hê, behalwe dat sommige daarvan nogal geheim gedoen is.

Maar laat ons nie 'n ander rede vir Elia se mirakels mis nie. Hierdie toenemende beproewings van geloof het Elia voorberei vir sy konfrontasie met die profete van Baäl. Let ook daarop dat God nie elke gebed vir Elia met 'ja' beantwoord het nie. Elia, wat gebid het om onmiddellik te sterf, het uiteindelik nooit gesterf nie in 2 Konings 2:11.

V: In 1 Konings 18, het Elia se "profetiese/Jawwis-groep" al hoe meer onverdraagsaam teenoor ander aanbidding geword, soos die skeptiese Asimov se Gids tot die Bybel op bl. 344 sê?

A: Wat Asimov 'n "groep" noem, was die aanbidders van die ware God. Asimov het sy saak hier nie goed gemaak nie, aangesien hy geen bewyse het dat hulle minder verdraagsaam geword het nie.

V: In 1 Konings 18:3-5,7, was dit dieselfde Obadja wat die boek Obadja in die Bybel geskryf het?

A: Nee, dit is nie dieselfde Obadja nie. Die Believer's Bible Commentary bl. 379 en The Bible Knowledge Commentary: Ou Testament bl. 525 sê dieselfde. Die Expositor's Bible Commentary, volume 7 bl. 142, sê ook dat dit onwaarskynlik is dat hulle dieselfde is.

V: In 1 Konings 18:3-16, waarom vrees Christene soms, sonder werklike rede, gehoorsame dienaars van God soos Obadja Elia gevrees het?

A: Obadja was bang dat Elia sou verdwyn en hom "vasgeloop" en in groot moeilikheid sou agterlaat. Christene vandag kan uit twee redes bang wees om op ander staat te maak.

1. Hulle mag 'n gebrek aan geloof in God hê, dat God sal versuim om oor hulle te waak en die ander Christen hulle in die steek sal laat.

2. Hulle mag nie die ander Christen vertrou nie, omdat hulle dink dat dié hulle in die steek sal laat. Soms gebeur dit met onvolwasse en ongehoorsame Christene. Daar kom egter 'n punt waar jy volwasse Christene in sekere dinge moet vertrou en die uitkoms aan God moet oorlaat.

V: In 1 Konings 18:19-20, waarom sou die bose koning Agab, wat probeer het om Elia te vang, instem om 'n vergadering byeen te roep wat Elia versoek het?

A: Alhoewel Ahab dit dalk gedoen het omdat hy desperaat was om enigiets te doen wat reën na die land kon bring, is daar 'n meer waarskynlike motief van Ahab se eiebelang. Agab het gesien dat sy koninkryk op die spel was. As hy net Elia doodgemaak het en die reën nie gekom het nie, kon almal Agab die skuld gee. As Agab egter eers vir Elia 'n geleentheid gegee het en niks gebeur het nie, sou dit gelyk het of Agab 'n goeie rede gehad het om Elia tereggestel te kry en hom uit die pad te kry, en nog belangriker, Elia sou verguis word en 'n gerieflike sondebok wees.

V: In 1 Konings 18:21, behoort ons ooit sulke dinge te sê soos: "As die HERE God is, volg Hom; maar as 'n ander God is, volg hom"?

A: Dit is in orde om dit te sê. Een keer het ek 'n leier in die Unification Church (Moonies) gevra of hy, hipoteties gesproke, sou uitvind dat ds. Moon tog nie van God af kom nie, wat hy dan sou doen. Hy het dadelik die vraag omgedraai en my gevra wat ek sou doen as ek sou uitvind dat Christus nie regtig van God af kom nie. Ek het geantwoord dat ek geweet het Christus was van God, maar as Hy dit nie was nie, sou ek die waarheid volg, wat dit ook al sou wees. Nadat hy nog 'n rukkie gepraat het, het ek hom aan die oorspronklike vraag herinner, en hy het uiteindelik geantwoord: "dit is oneervol en onrespekvol om selfs Ds. Moon in twyfel te trek."

Dit is moeilik om met mense te gesels wat nie die waarheid wil weet nie. Toe het ek hom gevra hoe sy groep dan verskil van Jim Jones se groep. Ek is nie seker of ek die regte ding gesê het of nie. Hoe dit ook al sy, ek is meegedeel dat ek nie meer daar welkom is nie.

V: In 1 Konings 18:22, hoe was Elia die enigste profeet wat nog geleef het, aangesien Obadja 100 profete in 1 Konings 18:13 weggesteek het?

A: Eintlik was daar 7 000 mense in Israel wat nie die knie voor Baäl gebuig het nie, maar Elia het dit nog nie geweet nie. Alhoewel Elia verkeerd was in wat hy gesê het, neem die Bybel akkuraat op wat Elia gesê het.

V: In 1 Konings 18:27, was Elia reg om hier spot te gebruik?

A: Beslis. Niks in die Bybel sê gelowiges mag nooit spot nie, en Paulus en Jesus het spot en sterk berisping gebruik. Ons moderne Westerse kultuur kom daartoe dat negatiewe kritiek, veral oor godsdiens, altyd verkeerd is, maar dit is net 'n moderne subjektiewe siening. 1 Petrus 3:15-16 sê ons moet altyd 'n antwoord hê vir ons geloof, maar met sagmoedigheid en respek. Dit is egter anders as om vir ons geloof rekenskap te gee, want die skrywer hiervan, Petrus, is dieselfde een wat vir Simon Magus gesê het: "Mag jou silwer met jou vergaan," in Handelinge 8:20. Die balans is hierdie: aan die een kant het Petrus baie sterk teen Simon gepraat, tog was Petrus opreg bekommerd oor Simon.

V: In 1 Konings 18:33-35, waar het Elia 12 vate water gekry tydens die droogte?

A: Daar is fonteine op die berg Karmel wat die hele jaar deur water het. Tydens 'n droogte het die fonteine egter dalk opgedroog. Die Middellandse See was egter 15 myl ver, en sy water sou goed wees om 'n gewone vuur te blus. Ongeag waar die Israeliete die water verkry het, het hulle dit reeds na die offers toe aangery. Aangesien die sloot groot genoeg was om twee "seahs" saad te hou, was die hoeveelheid water waarskynlik ongeveer 13 kwarts.

V: In 1 Konings 18:40, waarom het Elia moord gepleeg? ('n atheïs het dit gevra.)

A: Hoekom vra jy 'n vraag wat reeds die antwoord veronderstel? Elia en die Israeliete het nie 'n siel vermoor nie. Hulle het mense tereggestel wat skuldig bevind is aan misdade waarop die doodstraf gestaan het kragtens die Wet van die Ou Testament.

Onder die Wet van die Ou Testament in Deuteronomium 13:13-15; 17:2-5 moes afgodsdieners tereggestel word, en dit is wat Elia toesig gehou het. Vir die Israeliete onder die Wet van die Ou Testament was afgodsdiens net so ernstig soos moord.

As jy nie daarvan hou dat die Ou Testament die doodstraf vir afgodedienaars voorgeskryf het nie, moenie Elia en die Israeliete die skuld gee dat hulle die Here se bevele uitgevoer het nie. Jou probleem is eerder dat jy nie aanvaar dat God die reg het om watter wette teen afgodediens Hy ook al wil, te maak nie.

V: In 1 Konings 18:46, waarom het Elia hier so ver en so vinnig gehardloop?

A: Die afstand hier was 20 tot 25 myl, so dit was ongeveer 'n marathon. Elia was waarskynlik in goeie vorm, maar The Bible Knowledge Commentary: Ou Testament, bl. 527, wys daarop dat dit met goddelik gegewe energie moes wees. Onthou dat die Griekse soldaat wat die afstand van 'n marathon gehardloop het om aan die Atheniërs die nederlaag van die Perse te verkondig, kort ná die aflewering van sy boodskap aan uitputting gesterf het.

V: In 1 Konings 19:2, waarom sou Jesebel 'n boodskapper na Elia stuur om hom te sê dat hy gedood sou word, in plaas daarvan om net soldate te stuur om hom te dood?

A: Dit kan om twee redes wees.

1. Elia was nou 'n held omdat hy reën gebring het. Dit sou nie goed lyk vir die monargie om Elia te vermoor toe hy so gewild by die mense was nie. Die mense sou dalk Agab en Jesebel vermoor soos hulle die profete van Baäl vermoor het.

2. Deur Elia te dreig, sou dit Elia in diskrediet stel as hy paniekerig geraak en gevlug het (wat hy gedoen het), of ten minste hom uit die oog van die mense kry.

Baie kere moet regeringsleiers dinge op so 'n wyse doen dat hulle hul gewildheid by die mense behou, sodat hulle aan bewind kan bly.

V: In 1 Konings 19:5-21, wat het God gedoen om Elia te herstel nadat hy uitgebrand was?

A: God het sewe dinge gedoen.

1. Hy het Elia laat slaap.

2. Versorg Elia met kos.

3. Hy het geduldig na sy klagtes geluister, wat vir God seker baie gering gelyk het.

4. God het Elia 'n nuwe, vars blik op Homself gegee.

5. God het Elia getroos en hom getoon dat hy nie alleen was nie.

6. God het vir Elia 'n doel en 'n taak gegee.

7. Belangriker nog, Elia het veral God se teenwoordigheid gevoel.

Soms het Christene vandag hierdie sewe dinge nodig as hulle uitgebrand voel.

V: In 1 Konings 20, waarom het God 'n ongodsdienstige koning gehelp?

A: Soms dink mense hulle is in 'n ingewikkelde situasie, maar dikwels hanteer God selfs ingewikkelder situasies. Ahab was 'n ongodsdienstige koning oor 'n volk wat hoofsaaklik ongodsdienstig was, maar 'n goddelike oorblyfsel bevat het. Sirië het geen goddelike oorblyfsel gehad nie, en 1 Konings 20:28 wys dat 'n nederlaag op daardie tydstip aan die wêreld sou bewys dat God nie almagtig was nie. God wou nie hê Ahab moes heeltemal suksesvol wees nie, maar Hy wou ook nie hê Israel moes nog vernietig word of aan die Siriërs onderwerp word nie.

V: In 1 Konings 20:18-19, wat is die betekenis hiervan?

A: Ben-Hadad, wat destyds dronk was, het gedink die krygers wat uitkom was net 'n paar, so het hy die Siriërs beveel om hulle lewendig te vang, moontlik om as slawe te gebruik. Aangesien hulle lewendig gevang moes word, sou die Siriese boogskutters nie op hulle skiet nie.

V: Eintlik klink 1 Konings 20:22 soortgelyk aan wat die Puriteinse generaal Oliver Cromwell eens gesê het: "Vertrou op God en hou jou [kanon]poeier droog." In watter sin is dit waar en in watter sin is dit vals?

A: Oliver Cromwell was soortgelyk aan Jihu in die Bybel. Cromwell was 'n Christen wat baie ernstig was oor die volg van God, maar hy het ongoddelike, wrede middele gebruik. Hoe dit ook al sy, om hierdie vraag te beantwoord, moet gelowiges goed voorberei wees om God te dien, hetsy met buskruit of ander dinge. Ons moet egter versigtig wees om op God te vertrou en nie op ons buskruit of ons eie voorbereidings nie. Vir 'n goeie voorbeeld hiervan, oorweeg Gideon se klein leër in Rigters 7.

V: In 1 Konings 20:23,28, waarom sou die Siriërs sê dat die Israelitiese gode (meervoud) net berggode is?

A: Die Siriërs het met strydwaens geveg, wat die doeltreffendste op die vlaktes was. Die Israeliete het die Siriërs reeds verslaan, maar net op die berge. God se volk het die Siriërs verslaan toe hulle die voordeel van die terrein gehad het, maar God sou demonstreer dat Sy volk die Siriërs selfs kon verslaan wanneer die terrein tot hul nadeel was.

Skynbaar het die Siriërs 'gode' (meervoud) gesê omdat hulle min van die ware God van Israel geweet het. Alles wat hulle geweet het, was dat baie Israeliete afgodsdiens beoefen het.

V: In 1 Konings 20:24, waarom het Ben-Hadad die konings met bevelvoerders vervang?

A: Dit beteken nie dat die konings onder Ben-Hadad nie meer geregeer het nie. Dit beteken eerder dat die polities belangrike konings van die leierskap van die leër verwyder is, en professionele soldate hul plek ingeneem het.

V: In 1 Konings 20:26, is dit dieselfde Afek waar die Filistyne 200 jaar vroeër in 1 Samuel 4:1 geveg het?

A: Nee, die Aphek in 1 Konings 20:26 is ongeveer vier myl oos van die See van Galilea, halfpad tussen Samaria en Damaskus, volgens The NIV Study Bible bl. 516 en The New Geneva Study Bible bl. 383, 509, en The Nelson Study Bible bl. 601. Die moderne dorpie Fik is daar. Asimov se Gids tot die Bybel bl. 348-349 sê ook iets soortgelyks.

V: In 1 Konings 20:29-30, hoe kon 127 000 Siriërs in so 'n kort tyd gedood word?

A: Alhoewel digte kompanjies boogskutters deels verantwoordelik kon wees, moes hulle 'n omsingeling of ander lokval gebruik het om soveel Siriërs te dood. Ook kon reën, modder of 'n rivier 'n dodelike hindernis vir die Siriërs gewees het.

V: In 1 Konings 20:29-34,42, waarom was Ahab verkeerd om barmhartig te wees teenoor Ben-Hadad?

A: Dit was verkeerd om barmhartigheid aan onbekeerde leiers te betoon, wat steeds daarna gestreef het om God se volk te vernietig.

V: In 1 Konings 20:34, hoe het Koning Agab strate in Damaskus gehad?

A: Nadat Ahab Ben-Hadad van Damaskus verslaan het, was een van die vredesvoorwaardes dat Ahab 'n "handelsone" sou hê waar Israelitiese handelaars kon koop en verkoop, vermoedelik sonder om belasting aan Ben-Hadad te betaal.

V: In 1 Konings 20:35-36, waarom is die man gedood omdat hy geweier het om 'n profeet van God te wond?

A: Dit was nie iets wat gelowiges gewoonlik sou doen om ware profete van God te verwond nie. Wanneer 'n profeet wat as 'n ware profeet erken is, egter 'n bevel gegee het en die ander geweier het om te gehoorsaam, was dit verkeerd. Ons word nie geroep om altyd te doen wat gebruiklik en tipies is nie, maar eerder om die Here altyd te gehoorsaam.

V: In 1 Konings 20:37-42, waarom moes die profeet gewond word?

A: Die profeet moes gewond word om homself te vermom sodat die koning sou dink hy was 'n soldaat en hom nie as 'n profeet sou herken nie. As hy nie gewond was nie, sou die vraag ontstaan waarom hy nie by die ander soldate was nie.

V: In 1 Konings 20:42, hoe het Agab gesondig deur Ben-Hadad vry te laat?

A: Dit kan óf wees omdat Ahab nie by die Here gevra het nie, óf omdat hy 'n vorige, onopgetekende openbaring oortree het. Ahab het die reëls van heilige oorlogvoering oortree deur Israel aan 'n vreemde mag te verbind.

V: In 1 Konings 21:3-4, waarom was Nabot nie bereid om sy wingerdplot te verkoop nie, aangesien hy finansieel sou baat vind?

A: Vir Nabot was dit 'n morele saak om God te gehoorsaam. Die Israeliete is in Levitikus 25:23-28 en Numeri 36:7 beveel om nie hul voorvaderland af te staan nie, en Nabot wou God gehoorsaam.

V: In 1 Konings 21:19 het honde Ahab se bloed opge­lek waar Nabot vermoor is, of het hulle Ahab se bloed by die swembad van Samaria opge­lek soos in 1 Konings 22:37-38 gesê word?

A: Daar is geen rede waarom dit nie albei kon wees nie. Nabot het net buite die paleis gewoon, wat in Samaria was. Nabot is op 'n openbare plek aangekla, wat naby die Swembad van Samaria in die stad kon wees. Die swembad was waar Ahab se strydwa gewas is.

V: In 1 Konings 21:20,25, hoe verkoop 'n mens homself om kwaad te doen?

A: Agab het homself verkoop, al het hy in 'n mate Elia en sy God erken, het hy steeds kwaad gedoen en homself aan geld en mag verkoop deur voort te gaan in Baäl-aanbidding. Agab mag dalk 'n inkonsekwente man gelyk het, maar hy was konsekwent in sy pogings om te doen wat na sy beste belang gelyk het. Baie mense vandag kan moreel, goed en selfs Christelik voorkom, maar die werklike toets is of hulle nog steeds so is wanneer dit nie in hul beste belang lyk nie.

V: In 1 Konings 21:29, waarom het Ahab hom hier verneder?

A: Agab het opreg homself verneder omdat hy geweet het hy het die perke van fatsoen oortree, en hy het ten minste gedeeltelik geglo dat Elia van God af gekom het. Agab was 'n wankelrige man, en wankelrige mense word verder bespreek in Jakobus 1:7-8 en 2 Petrus 2:20-22.

V: In 2 Konings 22:8, wat was die Wetboek wat gevind is?

A: Dit kon die boek Deuteronomium gewees het, maar dit was waarskynlik die Tora, die eerste vyf boeke van die Bybel. Sien 735 Baffling Bible Questions Answered bl. 130-131 vir 'n meer uitgebreide antwoord.

V: In 1 Konings 22:6-7, waarom het Josafat homself met die bose koning Agab geallieer?

A: Al sê die Skrif dit nie, kan ons 'n paar spesifieke besonderhede sien en oor die algemene rede spekuleer.

a) Agab was 'n bose Baäl-aanbidder, maar nadat Jisebel Nabot laat doodmaak het, het Elia Agab bestraf, en 1 Konings 21:27 wys dat Agab sy klere geskeur het ('n teken van diep berou). Egter, moontlik tydelike berou vir 'n daad beteken nie noodwendig dat die persoon tot God gekom het nie. Jehoshafat was dalk net hier optimisties.

b) Voorheen was daar verskriklike gevegte tussen Juda en Israel, en Josafat wou nie meer burgeroorlog onder God se volk sien nie.

c) Daar was magtige vyande in die omgewing, van die Egiptiese/Etiopiese koninkryk tot by die Siriërs en die Assiriërs. Volgens die Biblical Archaeology Review Jan./Feb. 1991 bl. 54, het Salmanesser berig dat Ahab met sy 2 000 strydwaens meer strydwaens gehad het as enige van die ander bondgenote wat teen Assirië geveg het by die slag van Qarqar in 853 v.C.

Oor die algemeen was Josafat versigtig om God self te volg, maar dit en 2 Kronieke 19:2; 20:35 dui aan dat Josafat nogal sorgeloos was met die sluiting van alliansies met afgodsdienste konings.

V: In 1 Konings 22:20-23 stuur God leuens?

A: Hierdie gedeelte beantwoord hierdie vraag baie presies. God lieg nie. Hy duld egter nie net leuenaars nie, maar Hy gebruik hulle selfs, en stuur leuende geeste om Sy wil te volbring, wat in hierdie geval die ondergang van 'n bose koning is.

Romeine 8:28 sê dat God alle dinge saamwerk ten goede, nie net goeie dinge nie. Efesiërs 1:11 sê op dieselfde wyse dat God alles uitwerk volgens Sy plan. God gebruik selfs gewelddadige en goddelose mense vir Sy eie doeleindes in Habakuk 1:6-13. Sien ook die bespreking oor Spreuke 16:4 vir meer inligting.

V: In 1 Konings 22:48, waarom is Josafat se skepe by Ezion-Geber vernietig?

A: Josafat moes nie gewillig gewees het om met Ahasja saam te werk nie. Die skepe is vernietig as 'n straf vir Josafat, en ná dit was God ook nie bereid om Josafat alleen te laat handel dryf nie.

V: In 1 Konings 22:48, was Josafat bereid om met Ahasja saam te werk, of was hy onwillig soos in 1 Konings 22:49 gesê word?

A: Albei was waar, maar op verskillende tye. Josafat was oorspronklik gewillig. Egter, óf nadat die profeet Elieser Josafat bestraf het, óf andersins nadat die vloot vernietig is, was Josafat nie meer gewillig nie. As Josafat nog gewillig was, sou hy dalk probeer het om die vloot te herbou, maar hy het dit nie gedoen nie.

V: In 1 Konings en 2 Konings, wat is van die vroegste manuskripte wat vandag nog bestaan?

A: Doodsee-rolle: (c. 1 v.C.) 3 afsonderlike eksemplare. The Dead Sea Scrolls Today bl. 30. Die Wycliffe Bible Dictionary bl. 436-438 sê daar is 4 afsonderlike eksemplare.

Oor die algemeen is in die Doodsee-rolle die volgende 57 verse uit 'n totaal van 816 verse van 1 Konings bewaar (7,0%).

1 Konings 1:1,16-17,27-37; 3:12-14; 7:20-21,25-27,29-42,51; 8:1-9,16-18; 12:28-31; 22:28-31.

Aquila die Jood het 'n Griekse vertaling van die Ou Testament gemaak. Onafhanklik van Origen se afskrywing daarvan in die heksapla (waarvan ons slegs fragmente bewaar het), het ons slegs afskrifte van Aquila se vertaling van 1 Konings 20:7-17 en 2 Konings 23:12-27.

Christelike Bybelhandskrifte, vanaf ongeveer 350 n.C., bevat die Ou Testament, insluitend 1 en 2 Konings.

Vaticanus (325–350 n.C.) bevat die hele 1 en 2 Konings

Geen verse uit 1 of 2 Konings is in Sinaïtikus bewaar nie.

Alexandrinus (c. 450 n.C.) bevat heel 1 en 2 Konings.

V: Watter vroeë skrywers het na 1 Konings verwys?

A: Voorge-Niseense skrywers wat na verse in 1 Konings verwys of daarop alludeer, is:

Philo die Jood van Alexandrië (15/20 v.C.–50 n.C.) verwys na 1 Konings 17:10,18 in sy werk, Oor die onveranderlikheid van God bl.169.

Justin Martyr (c.138–165 n.C.) haal 1 Konings 19:14,18 aan as "Elia het gesê". Dialoog met Trypho die Jood, hoofstuk 39, bl. 214.

Meleto/Melito van Sardis (170-177/180 n.C.) verwys na die "Vier boeke van Konings" [1, 2 Samuel, 1, 2 Konings] onder die boeke van die Ou Testament in sy brief aan Onesimus. Oor Pascha bl.72. Bewaar in Eusebius se Kerkgeskiedenis boek 4 hfst.26.

Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.) haal 1 Konings 18:36 aan in Irenaeus teen die ketterye, boek 3, hoofstuk 6.3, bl. 419

Irenaeus teen die Hereesie boek 3 hfst. 27.1 bl. 499 haal 1 Konings 11:1 aan.

Klemens van Alexandrië (193-217/220 n.C.) 1 Konings 8:27 "Salomo, die seun van Dawid, in die boeke getiteld 'Die Heerskappye van die Konings,' besef nie net dat die struktuur van die ware tempel hemels en geestelik was nie, maar dat dit ook 'n verwysing na die vlees gehad het, wat Hy, wat beide die seun en Here van Dawid was, sou oprig, … Sal God inderdaad by die mense op die aarde woon?" Fragment deur Nicephorus van Konstantinopel wat Clemens van Alexandrië aanhaal teen die Judaiseerders. bl. 584

Klemens van Aleksandrië (193-217/220 n.C.) haal die helfte van 1 Konings 19:6 aan. The Instructor boek 3 hoofstuk 7 bl. 281

Tertullianus (198-220 n.C.) verwys na Elia en die weduwee in 1 Konings 17:7-16 as "die derde boek van Konings". Vyf Boeke Teen Marcion, boek 4, hoofstuk 21, bl. 381

Hippolytus (222-235/6 n.C.) haal 1 Konings 3:12 aan in Kommentaar op Spreuke bl.172

Origen (225-254 n.C.) het kommentare geskryf oor Romeine, Genesis, Eksodus, Levitikus, Josua, 1 Konings, Jeremia en Lukas

Origen (225-254 n.C.) "of wanneer daar in die derde boek van Konings melding gemaak word van die siekte van 'n koning se seun." Origen teen Celsus boek 1 hoofstuk 36 bl. 412

Origen (225-254 n.C.) verwys na 2 Konings 4:17 en noem dit "die vierde boek van Konings" (1 en 2 Samuel is soms 1 en 2 Konings genoem). Dit impliseer 'n derde boek van Konings. Origen Against Celsus boek 8 hfst.46 bl.656

Traktaat oor Herdoop (c.248-258 n.C.) "Verder, ook in die boek van Rigters, en in die boeke van Konings ook, sien ons … Gohananiel [Othoniel/Othniel], Gideon, Jiftach, Simson, Saul, Dawid, en baie ander." hfst.15 bl.676

Cyprianus van Kartago (c.246-258 n.C.) haal 1 Konings 19:10 aan en noem dit 3de Konings. (1 en 2 Samuel word soms 1 en 2 Konings genoem). Die Traktaatjies van Cyprianus, Traktaat 12, Eerste boek, hfst. 2, bl. 508

Dionysius van Alexandrië (246-256 n.C.) verwys na 1 Konings 4:32 in Eksegetiese Fragment 1 bl. 111

Sewende Raad van Karthago (85 biskoppe) (258 n.C.) haal gedeeltes aan uit 1 Konings 18:21: "Daar is geskrywe: 'Of die Here is God, of Baäl is God.'" Gesê deur Pelagianus van Luperciana bl. 570

Methodius van Olympus en Patara (270–311/312 n.C.) verwys na 1 Konings 19:4 en noem dit "Skryfte" Die Banket van die Tien Maagde Toespraak 10 hfst. 3 bl. 349. Hy verwys nie na enige ander verse in 1 Konings nie.

Laktantius (c.303–c.325 n.C.) haal 1 Konings 19:10 aan as "in die derde boek van Konings" in Die Goddelike Institute, boek 4, hoofstuk 11, bl. 109.

Laktansius (c.303–c.325 n.C.) haal 1 Konings 9:6–9 aan, wat ook 2 Kronieke 7:19–22 is, in Die Goddelike Institusies, boek 4, hoofstuk 18, bl. 121.

Na Nicea

Aphrahat die Siriese (337–345 n.C.) (toespeling)

Athanasius (367 n.C.) noem "Die vier boeke van konings" wanneer hy die boeke van die Ou Testament lys. Paasbrief 39 hfst. 4 bl. 552.

Efraim die Siriese (350-378 n.C.)

Basilus van Kappadokië (357-378/379 n.C.) (toespeling)

Ambrosius van Milaan (370-390 n.C.)

Kiril van Jerusalem (c.349-386 n.C.)

Gregorius van Nazianze (330-391 n.C.) (toespeling)

Gregorius van Nyssa (c.356-397 n.C.) (toespeling)

Epiphanius van Salamis (360-403 n.C.) Die Panarion

Johannes Chrysostomos (oorlede 407 n.C.) haal 1 Konings 19:14 aan as "Skrif" in Homilieë oor Romeine, Homilie 18, bl. 482

Sulpicius/Sulpitius Severus (geskiedkundige) (363-420 n.C.) noem 1 Konings as die Derde Boek van Konings in Geskiedenisboek 1, hoofstuk 40, bl. 90

Raad van Karthago (393-419 n.C.)

Orosius/Hosius van Braga (414-418 n.C.) verwys na 1 Konings 21:1-16. Verdediging teen die Pelagiane hfst.8 bl.125

Rufinus (374-406 n.C.)

Jerome (373-420 n.C.) bespreek die boeke van die Ou Testament. Hy bespreek spesifiek Genesis, Eksodus, Levitikus, Numeri, Deuteronomium, die Pentateug, Job, Jesus seun van Nave [Jozua], Rigters, Rut, Samuel (2 boeke), twaalf profete, Hosea, Joël, Amos, Obadja, Jona, Miga, Nahum, Habakuk, Sefanja, Haggai, Sagaria, Maleagi, Jesaja, Jeremia, Esegiël, Daniël, Ester, Esra, Nehemia, Brief 53 hfst. 7-8 bl. 99-101.

Die Pelagiaanse ketter Teodorus van Mopsuestia (392-423/429 n.C.)

Augustinus van Hippo (388-430 n.C.) (toespeling)

Johannes Cassianus (419-430 n.C.)

Theodoretus van Sirus (423-458 n.C.) haal die helfte van 'n vers uit 1 Konings aan.

Leo I van Rome (440-461 n.C.)

Na Nicea is daar ook ander skrywers.

V: In 1 Konings, wat is die verskille in die volgorde van verse tussen die Hebreeuse en Griekse Septuaginta?

A: As ons die Hebreeuse Masoretiese teks as standaard neem, is hier die versorde in die Griekse Septuaginta.

1:1-2:35; 3:1 (3:1 het ekstra materiaal)

2:36-46; (2:46 het ekstra materiaal)

3:2-28

4:1-16; 4:18-19; 4:17; 4:27-28; 4:22-24; 4:29-34; (4:34 het ekstra materiaal)

5:1-16; 5:18; 6:1; 5:17-18

6:36; 6:2-10; 6:15-17; 6:19-22; 6:23-31; 6:34-36; 7:15-18; 7:21; 7:19; 7:23-25; 7:27-45; 7:47; 7:46; 7:48-51

7:1-12

8:1-3

8:5-11

8:14-66; (8:53 het 39 Griekse woorde van ekstra materiaal)

9:1-14; 9:26-28; (9:22 het ekstra materiaal)

10:1-29

11:3a; 11:1-2; 11:4; 11:3b; 11:7-8; 11:6; 11:9-22 (11:22 het ekstra materiaal)

11:26-38 (11:38 het ekstra materiaal) 11:40-44

12:1; 12:3-16 (12:16 het ekstra materiaal) 12:18-24

(12:24 het 'n hele hoofstuk met bykomende materiaal)

12:25-13:26; 13:28-34

14:21-15:5; 13:7-31; 13:33-34

16:1-28 (16:28 het ekstra materiaal)

16:29-20:29;

21:1-29; 20:30-43; 22:1-46; 22:51-54

V: In 1 Konings, wat is 'n paar van die vertalingsverskille tussen die Hebreeuse Masoretiese teks en die Griekse Septuaginta?

A: Sien die vorige vraag vir verskille in versorde. Daar is 'n groot aantal vertalingsverskille; hier is dié wat in verskeie vertalings genoem word, plus al die besonderhede van hoofstuk 8. Tensy anders vermeld, is die eerste lezing uit die Hebreeuse Masoretiese teks, en die tweede uit die Griekse Septuaginta-vertaling van die Ou Testament.

1 Konings 1:25 "die bevelvoerders" vs. "die bevelvoerder"

1 Konings 1:48 "een" vs. "een van my nageslag"

1 Konings 3:1 Baie variasies van die einde van hoofstuk 2 tot en met 3:1 in die Septuaginta.

1 Konings 4:26 "40 000" vs. "4 000" (een manuskrip. Sien die bespreking van hierdie vers)

1 Konings 5:3 "my voete" (Hebreeus) vs. "sy voete" (Hebreeus, Septuaginta, Targume, Vulgaat)

1 Konings 5:11 "20 kors geslaan olie" (Masoreties, Targumme, Vulgaat) vs. "20 000 kors geslaan olie" (Septuaginta, Siriies) (Die Hebreeus is hier waarskynlik onkorrek)

1 Konings 5:16 "3 300 toesighouers" vs. "3 600 toesighouers" (Septuaginta, Targume, Vulgaat) 2 Kronieke 2:2 sê ook 3 600 toesighouers

1 Konings 5:17 In die Masoretiese teks en die Aleksandriniese Septuaginta, maar nie in ander Septuaginta nie

1 Konings 6:1 "480ste jaar" vs. "440ste jaar"

1 Konings 6:6 "laagste struktuur" vs. "laagste verdieping"

1 Konings 6:8 "middel" (Masoreties) vs. "laer" (Septuaginta)

1 Konings 6:10 "hele huis" vs. "hele huis, elke verdieping"

1 Konings 6:11 In die Masoretiese teks en die Aleksandrinse Septuaginta, maar nie in ander Septuaginta nie

1 Konings 7:1-12 hierdie verse word in die Vatikaanse kopie aan die einde van hoofstuk 7 geplaas.

1 Konings 7:7 "vloer tot vloer" vs. "vloer tot plafon" (Siriacs en Vulgaat)

1 Konings 7:17 "sewe" vs. "'n net"

1 Konings 7:18 "het hy die pilare gemaak, en daar was twee rye" (meeste Hebreeuse manuskripte) vs. "het hy granaatappels in twee rye gemaak" (twee Hebreeuse manuskripte en die Septuaginta)

1 Konings 7:18 "granaatappels" (meeste Hebreeuse manuskripte) vs. "pilare" (baie Hebreeuse manuskripte en Siriies)

1 Konings 7:26 "Dit het 2 000 batte gehou" vs. (afwesig). (2 Kronieke 4:5)

1 Konings 8:1 "Toe het Salomo byeen geroep" vs. "En dit het gebeur toe Salomo klaar was met die bou van die huis van die Here en sy eie huis ná twintig jaar, toe het koning Salomo byeen geroep"

1 Konings 8:1 "al die hoofde van die stamme, die owerstes van die vaders van die kinders van Israel, na koning Salomo in Jerusalem" vs. "al die oudstes van Israel in Sion,"

1 Konings 8:2 "En al die manne van Israel het by koning Salomo vergader in die maand Ethanim, by die fees, wat die sewende maand is" vs. "in die maand Athanin."

1 Konings 8:3 "En al die oudstes het gekom, en die priesters" vs. "En die priesters"

1 Konings 8:4 "en het opgevoer die ark van die HERE, en die tent van samekoms, en al die heilige vate wat in die tent was, selfs dié wat die priesters en die Leviete opgevoer het." vs. "en die tent van getuienis, en die heilige meubels wat in die tent van getuienis was."

1 Konings 8:5 "En koning Salomo en die hele gemeente van Israel wat by hom vergader was, [was] saam met hom voor die ark, offerende skape en beeste, dat hulle nie getel of bereken kon word nie weens die menigte." vs. "En die koning en heel Israel [was besig] voor die ark, offerende skape [en] beeste sonder getal."

[spring na 1 Konings 8:22]

1 Konings 8:22 "stond … hemel" vs. "stond op … hemele"

1 Konings 8:23 "Jehovah … dienaars … daar" vs. "Here God … dienaar … sy"

1 Konings 8:24 "jy het met hom gespreek, ja jy" vs. "jy"

1 Konings 8:26 "vasgestel. Ek bid U. U woord wat U tot U dienaar, my vader Dawid, gespreek het." vs. "bevestig."

1 Konings 8:27 "woon" vs. "woon by die mense"

1 Konings 8:27 "gebou" vs. "gebou tot u naam"

1 Konings 8:28 "Maar U het U afgedraai" vs. "Maar tog, o Here God van Israel, sal U aansien"

1 Konings 8:28 "smeekgebed, o Here my God, om te luister" vs. "aansoek, om te hoor"

1 Konings 8:29 "U oë [is] oop" vs. "u oë mag oop wees"

1 Konings 8:29 "plek" vs. "plek dag en nag"

1 Konings 8:30 "[sal] hoor en sal vergewe" vs. "sal doen en guns betoon"

1 Konings 8:31 "As 'n man sondig" vs. "Wat ook al oortreding 'n [een] sal begaan"

1 Konings 8:33 "vyand, wanneer hulle teen U sondig" vs. "vyande, omdat hulle teen U sal sondig"

1 Konings 8:35 "hemele … verduister" vs. "hemel … verneder"

1 Konings 8:36 "vergewe … dienaars" vs. "wees barmhartig … dienaar"

1 Konings 8:37 "pes, verwoesting" vs. "dood, omdat daar verwoesting sal wees"

1 Konings 8:37 "swerms sprinkane; wanneer sy vyand dit in die land by sy poorte verdruk het; enige plaag, enige siekte" vs. "as sy vyand hulle in een van hulle stede verdruk, [betreffende] elke ramp, elke benoudheid"

1 Konings 8:37 "in die land van hulle stede" vs. "in enige van hulle stede"

1 Konings 8:38 "man van al U volk Israel" vs. "man"

1 Konings 8:39 "vergewe" vs. "barmhartig wees"

1 Konings 8:40 "sal vrees" vs. "sal vrees"

1 Konings 8:41 "mense van Israel, en het gekom uit 'n land ver weg ter wille van U Naam" vs. "mense"

1 Konings 8:42 "want hulle sal hoor van u groot naam, en van u sterke hand, en van u uitgestrekte arm – en hy sal ingekom en gebid het na hierdie huis toe." vs. "wanneer hulle sal kom en bid na hierdie plek toe"

1 Konings 8:44 "sy vyand" vs. "hulle vyande"

1 Konings 8:45 "staan hul saak by" vs. "voer geregtigheid vir hulle uit"

1 Konings 8:46 "vertoornd wees op hulle en hulle oorgee" vs. "en jy sal hulle bring en hulle oorlewer"

1 Konings 8:47 "gevangene geneem is, en hulle het hul bekeer" vs. "as gevangenes weggevoer is"

1 Konings 8:49 "dan sal U hulle gebed en hul smeekbedes verhoor in die hemel, u woonplek, en hul saak handhaaf." vs. "dan sal U verhoor van die hemel, u vaste woonplek"

1 Konings 8:50 "vergewe" vs. "barmhartig wees"

1 Konings 8:52 "Want u oë sal oop wees" vs. "En laat u oë en u ore geopen wees"

1 Konings 8:53 "Here Jehovah" vs. "Here God. Toe het Salomo oor die huis gepraat toe hy dit klaar gebou het – hy het die son in die hemel geopenbaar: die Here het gesê Hy sal in duisternis woon: bou my huis, 'n pragtige huis vir jouself om weer in te woon. Kyk, is dit nie in die boek van die lied geskryf nie?" (39 ekstra Griekse woorde)

1 Konings 8:56 "Jehovah" vs. "Here hierdie dag"

1 Konings 8:57 "Jehovah ons God is met ons … Hy sal nie" vs. "Mag die Here ons God met ons wees … Laat Hom nie"

1 Konings 8:58 "om te neig" vs. "sodat Hy kan keer"

1 Konings 8:59 "woorde" vs. "my woorde"

1 Konings 8:59 "die mense van Israel, die saak van elke dag in sy dag" vs. "die mense van Israel 'n woord van 'n dag van 'n dag in 'n jaar" (Skynbaar was dit albei idiome wat ewig beteken het)

1 Konings 8:60 "Want almal … weet" vs. "Sodat almal … mag weet"

1 Konings 8:61 "jou hart" vs. "ons harte"

1 Konings 8:62 "heel Israel" vs. "al die kinders van Israel" (hier verwys kinders na nakomelinge, nie jong kinders nie)

1 Konings 8:65 "En in daardie tyd Salomo" (Masoreties) vs. "En Salomo" (Septuaginta)

1 Konings 8:65 "sewe dae en sewe dae, veertien dae" (Masoreties) vs. "sewe dae" (Septuaginta)

1 Konings 9:3 "Ek het geheilig" (Masoreties) vs. "Ek het vir jou gedoen volgens al jou gebede: Ek het geheilig" (Septuaginta)

1 Konings 9:8 "sal hoog word" (Masoreties) vs. "'n hoop ruïnes" (Siriies, Ou Latyn/Italies)

1 Konings 9:25 "offer wierook daarmee wat was" (Masoreties) vs. "offer wierook" (Septuaginta)

1 Konings 10:8 "mense" (Masoreties) vs. "vroue" (Septuaginta, Siriies)

1 Konings 11:26 "hy het gelei" (Masoreties) vs. "hy het gestasioneer" (Septuaginta, Siriies, Targum, Vulgaat)

1 Konings 11:33 "hulle het" (Masoreties, Targume) vs. "hy het" (Septuaginta, Siriies, Vulgaat)

1 Konings 12:2 "woon in Egipte" (Masoreties) vs. "teruggekeer uit Egipte" (Septuaginta, Vulgaat)

1 Konings 12:18 "Huis van Adoram" (Masoreties) vs. "Huis van Dawid" (sekere Septuaginta en Siries)

1 Konings 12:28 "aan hulle" (Masoreties) vs. "aan die volk" (Septuaginta)

1 Konings 12:30 "die mense het die een vooraf gegaan, tot in Dan" (Masoreties) vs. "die mense het een vooraf gegaan so ver as Dan, en die huis van die Here verlaat." (Septuaginta)

1 Konings 12:31 "'n huis" (Masoreties) vs. "huise" (Septuaginta, Vulgaat)

1 Konings 13:12 "gesien die weg" vs. "getoon hom"

1 Konings 13:27 In die Masoretiese teks en die Aleksandriniese Septuaginta, maar nie in ander Septuaginta nie

1 Konings 13:29 "hy het by die dorp van die ou profeet gekom" vs. "hy het by die stad gekom"

1 Konings 14:1-20 Hierdie verse kom ná 12:24 in die Vatikaanse kopie.

1 Konings 14:3 "brood" (Masoreties) vs. "soetkoeke" (Targume) vs. "rosyntjiekos" (Septuaginta)

1 Konings 14:31; 15:1,6 "Abijam" (meeste Hebreeuse manuskripte) vs. "Abija" (tien Hebreeuse manuskripte) vs. "Abiou/n" (Septuaginta) (Die skeptiese Asimov's Guide to the Bible bl. 418 sê Abija mag die troonnaam wees, terwyl Abiam dalk sy persoonlike [geboorte] naam was.)

1 Konings 15:32 In die Masoretiese teks en die Aleksandriniese Septuaginta, maar nie in ander Septuaginta nie

1 Konings 17:1 "van die setlaars in Gilead" vs. "van [die dorp] Tisbé in Gilead"

1 Konings 20:6 "wat jou behaag" vs. "wat hulle behaag"

1 Konings 21:23 "die muur van" (meeste Hebreeuse manuskripte, Septuaginta) vs. "die stuk grond by" ('n paar Hebreeuse manuskripte, Vulgaat, Targume, Siriëse)

1 Konings 22:38 "toe hulle sy wapenrusting gewas het" (Masoreties, Targume, Siriies) vs. "en die [oneerlike vroue] het hulleself in die bloed gewas"

Bibliografie vir hierdie vraag: die Hebreeuse vertaling is van Jay P. Green se Letterlike Vertaling en die Septuaginta-weergawe is van Sir Lancelot C.L. Brenton se vertaling van Die Septuaginta: Grieks en Engels. Die Expositor's Bible Commentary en die voetnote in die NASB-, NIV-, NKJV- en NRSV-bybels is ook gebruik.

Tensy anders aangedui, is skrifaanhalings uit die Berean Standard Bible (BSB) wat in die publieke domein is. https://berean.bible/

www.biblequery.org