< Bybelnavraag uit 1 Timoteus
V: Wat is die hoofpunt van 1 Timoteus?
A: Die ses kort hoofstukke in die boek van 1 Timoteus kan op drie heeltemal verskillende vlakke gelees word.
Gedrag: Elke hoofstuk wys dat dit hoofsaaklik 'n boek kan wees oor hoe Christene behoort op te tree, beide individueel en saam, onder Christus.
Leierskap: Vyf hoofstukke leer spesifiek oor die primêre punte van kerkleierskap, en hoe om die skare te leer om Christus-agtig te leef.
Christus se voorbeeld: Vyf hoofstukke gaan uit hul pad om te fokus op wat Christus gedoen het, en dus wat ons in die lig daarvan behoort te wees en te doen.
Maar watter tema jy ook al as die primêre draad beskou, is 1 Timoteus soos 'n tou met drie vesels wat nie gou breek nie.
Deur jou onderrig en voorbeeld aan jonger mense, sal jy die tou na die toekoms vashou? Die groot sendeling William Carey het gesê hy sou net na Indië reis as die kerk tuis die "tou vashou" deur hom in gebede en finansieel te ondersteun. Maar jonger mense mag nie net na plekke gaan waar ons nie sal gaan nie, maar na 'n plek waar ons nie op aarde kan gaan nie: ver in die toekoms. Die liggaam van Christus en sy leiers moet saam jonger gelowiges ondersteun, oplei en beskerm terwyl hulle hul reis na die toekoms maak, na plekke waar ons nie kan gaan nie. Kom ons bestudeer dus hierdie drie drade van 1 Timoteus en hoe hulle in ons dissipelskap van ander met mekaar verweef behoort te wees.
V: Wat is 'n oorsig van 1 Timoteus?
A: Hier is 'n oorsig wat leierskap beklemtoon.
1 Vals leiers vs. ware leierskap
2 Aanbidding van God
3 Leiers in God se Kerk
4 Leierskap: Verdediging van God se Kerk
5 Leierskap: Saam met gelowiges
6 Leierskap: Uitdag gelowiges
V: In 1 Tim 1:2, waarom noem Paulus Timoteus sy seun?
A: Timoteus was nie Paulus se biologiese seun nie, maar hierdie liefdevolle metafoor het die noue verhouding tussen die jonger en ouer mede-arbeiders vir Christus uitgedruk.
V: In 1 Tim 1:3, op watter tydstip het Timoteus in Efese gebly, terwyl Paulus gehoop het om binnekort na Timoteus te kom (1 Tim 3:14)?
A: Die twee briewe aan Timoteus en die brief aan Titus word algemeen Paulus se "pastorale briewe" genoem. Die pastorale briewe is ná die gebeure in Handelinge geskryf. Dit beteken dat hulle óf ná Paulus se huisarres in Rome geskryf is, óf moontlik gedurende sy huisarres in Rome. Dit is baie waarskynlik dat Paulus nie onmiddellik aan die einde van sy huisarres in Rome tereggestel is nie, anders sou Lukas, wat Paulus se reisgenoot was, dit genoem het.
1 Timoteus is waarskynlik tussen 62 en 65 n.C. geskryf, en 2 Timoteus is waarskynlik omstreeks 67 n.C. geskryf.
V: In 1 Tim 1:3, wat is die doel daarvan om kettery te beveel?
A: Selfs al sal hulle nie gehoorsaam nie, sal ten minste die hoorders van die ketels en diegene in die kerk sien dat jy teen hulle staan. Daarbenewens, wanneer jy hulle formeel waarsku, mag hulle dalk tot inkeer kom. Maar as hulle nie tot inkeer kom nie, kan God hulle deur jou woorde oordeel.
V: In 1 Tim 1:4, oor watter mites praat Paulus?
A: Hierdie vers geld vir mites in die algemeen. Dit het waarskynlik die Joodse fabels ingesluit waaroor Paulus in Titus 1:14 Titus opdrag gegee het om mense daarvan weg te hou. Ook, selfs in Paulus se tyd was daar valse godsdienste, insluitend sommige baie fantasierike Griekse misteriemites, en dalk het Paulus ook daardie in gedagte gehad.
V: In 1 Tim 1:4 en Tt 3:9, kan ons ignoreer wat die Bybel oor geslagsregisters sê?
A: Dit sê nie dat mens geslagsregisters nie mag lees of ignoreer nie, maar dit sê wel dat mens jou tyd nie daaraan moet wy nie. Konsentreer daarop om in die praktyk uit te voer wat die Bybel sê oor die lewe in aanbidding van God, Hom te dien en ander te help.
V: In 1 Tim 1:4 (KJV), behoort die woord ná "godsdienstig/Gods" 'n -ing-agtervoegsel te hê, soos "werkend," of 'n selfstandige naamwoord te wees, soos "werk"?
A: Die NASB, NIV, NKJV en Green se Letterlike Vertaling het almal 'n selfstandige naamwoord daar. Die NRSV vertaal dit as "opleiding" met 'n voetnoot wat sê dit kan "plan" wees. Die Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 731 sê "plan." Die Expositor's Bible Dictionary, volume 11 bl. 351, sê dat die KJV op 'n minderwaardige lezing gebaseer is.
Die Williams-vertaling is hier die mees ongewone. Dit sê: "nooit-eindigende geslagsregisters, want sulke dinge lei tot geskille eerder as om ons rentmeesterskap aan God deur geloof te stimuleer."
V: In 1 Tim 1:7, waarom is sommige godsdienstige onderwysers so oormatig selfversekerd?
A: Een rede kan wees dat hulle voel hulle is nie aanspreeklik nie. Hulle voel hulle is in 'n posisie waar hulle nooit bevraagteken kan word nie. In sommige organisasies is die hoogste leier slegs aan God aanspreeklik, en sulke leiers sal gewoonlik nie sien dat God hulle vir enigiets aanspreeklik hou nie – tot by die oordeel. Hulle misreken dat God hulle aanspreeklik sal hou, omdat hulle nie meer enige eerbied vir God het nie.
'n Tweede rede is dat baie mense Jesus volg omdat Jesus se lering by wat hulle wil hê, pas. Byvoorbeeld, Jesus het 'n nuwe koninkryk verkondig, en rewolusionêres wat die Romeine wou omverwerp, het dit regtig waardeer. Maar toe dit duidelik geword het dat Jesus nie 'n opstand gaan begin nie, het mense gedesillusioneerd geraak en sommige het teen Hom gekeer. Vandag volg sommige mense Jesus omdat hulle daarvan hou; en hulle sal ophou volg as hulle iets sien waarvan hulle nie hou nie. Dit is nie gehoorsaamheid nie. Maar 'n leier mag dink dat solank hulle die gewilde dinge wat mense hou, aanbied, hul posisie as leier veilig is.
V: In 1 Tim 1:8-10, watter doel dien die wet vir hierdie mense?
A: Die wet dien om aan te dui hoe ver hulle, en ons, daarvan af is om op ons eie aan al God se vereistes te voldoen. Die wet dryf ons na God se genade.
V: In 1 Tim 1:11 en 1 Tim 6:15, wat is ongewoon aan hierdie woord "geseënd"?
A: In die Nuwe Testament word God dikwels geseënd genoem met 'n Griekse woord wat behels dat Hy aanbid word. Mense word dikwels "geseënd" genoem met hierdie Griekse woord, makarios, wat eenvoudig gelukkig beteken. Slegs in 1 Timoteus 1:11 en 6:15 word God makarios genoem. God word geprys en aanbid, ja, maar afgesien daarvan, in en van Homself, is God 'n gelukkige wese.
V: In 1 Tim 1:13, vergewe God net mense vir slegte dinge wat hulle uit onkunde gedoen het?
A: Nee. Paulus het barmhartigheid ontvang vir wat hy in onkunde gedoen het, maar mense wat barmhartigheid ontvang het vir opsetlike sondes sluit Dawid en Petrus in.
V: In 1 Tim 1:16, hoe was Paulus "eers" in God se genade?
A: Die Griekse woord protos kan hoof, vooraanstaande of vorige sowel as eerste beteken. Die Griekse woord protostates beteken hoofman.
V: In 1 Tim 1:17, as daar net een "wyse" God is, is daar dan ander gode wat nie baie intelligent is nie?
A: Natuurlik. In 1 Korintiërs 8:1-7 praat Paulus oor die baie onintelligente en lewelose afgode.
V: In 1 Tim 1:18, hoe weet jy in wie jy jou tyd moet belê?
A: Duidelik moet jy wegbly van dié wat nie die waarheid wil ken nie, maar jou net wil vervolg, of van jou wil leer oor ander mense om te vervolg. As jy tyd vir almal het, is dit wonderlik, maar dikwels is dit nie die geval nie. Wanneer jy nie in almal kan belê nie, fokus nie net op die mense wat wil leer nie, maar op die mense wat wil leer, verander en groei. Tweedens, by watter mense sal jy volgens jou oordeel die doeltreffendste wees? Belangriker nog, aangesien jou oordeel dalk gebrekkig is, bid tot God vir goeie oordeel oor wie Hy wil hê jy moet jou tyd in belê.
Paulus kon tyd in ontelbare mense belê het, en alhoewel hy vir baie gepreek het, het hy sy tyd in net 'n paar belê, insluitend Timoteus. Natuurlik was baie daarvan opleiding op die werk, aangesien Timoteus Paulus rondgevolg en hom bygestaan het. Jesus het baie mense gehad wat Hom gevolg het, nie net die twaalf nie. Toe Jesus sy dissipels gekies het, het dit nie gelyk of Hy mense bevoordeel het weens of ten spyte van hul rykdom, geleerdheid of konneksies nie. Mattheüs was waarskynlik welgesteld en goed verbind, maar die meeste van die ander was nie. Maar die dissipels het geloof in Jesus gehad en sou doen wat Hy gesê het om te doen. Net so was Timoteus nie net 'n leerling om kennis op te doen nie; Timoteus sou die werk saam met Paulus doen en selfs preek en dissipels maak in Tessalonika en ander plekke wanneer Paulus nie daar was nie.
V: In 1 Tim 1:18, waarom moet Timoteus vir Paulus gehoorsaam, aangesien Christene God behoort te gehoorsaam?
A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.
1. Christene moet hul leiers gehoorsaam, soos Hebreërs 13:17 sê. Ons moet ons ouerlinge onderwerp, soos 1 Petrus 5:5 sê.
2. Die kerk is gebou op die fondament van die apostels en profete, soos Efesiërs 2:20 sê.
3. Alle gehoorsaamheid moet "in die Here" wees. Met ander woorde, as ouers, onderwysers, regeringsleiers, kerkleiers, of enigiemand anders aan wie ons gehoorsaam moet wees, iets beveel wat in stryd is met wat God in die Skrif gesê het, moet ons God gehoorsaam eerder as mense, soos Petrus in Handelinge 4:19-21 getoon het.
V: In 1 Tim 1:19, hoe laat sommige mense hul geloof skipbreuk ly?
A: 'n Skip destyds was in wese 'n klompie sorgvuldig vervaardigde onderdele, vaardig saamgestel vir 'n spesifieke doel, wat kan dryf en vaar op baie winsgewende reise. Die materiaal in 'n skeepswrak is in wese dieselfde materiaal as 'n skip. Die meeste van die onderdele is nog daar, maar omdat sommige onderdele nie meer op die regte plek is nie, kan die skip nie meer dryf nie, en nog minder vaar. Dit is nie meer goed vir enigiets nie, behalwe dat sommige van die hout dalk nog goed is vir brandhout. Soms kan skepe wat in ondie water vergaan het egter weer opgehef en herstel word, en kan hulle weer vaar.
Sommige mense kan die korrekte dele van geloof en praktyk hê, goed bymekaar, en die evangelie deel. Maar as hulle geloof dan deur sonde of valse lering skipbreuk ly, is hulle vir niks meer bruikbaar nie. Sommige mense mag Christene wees wat van Jesus afvallig geraak het, en hulle moet terugkom. Ander mag dalk nooit ware Christene gewees het nie, maar al het wat hulle probeer doen skipbreuk gely, kan hulle nou berou hê en egte Christene word.
V: In 1 Tim 1:20, hoe word mense soos Hymenaeus en Alexander "aan Satan oorgegee"?
A: Hierdie uitdrukking kan na gelowiges en ongelowiges verwys. Vir gelowiges kan dit beteken dat hulle uit die kerk uitgesit is om "gedissiplineer" te word sodat hulle nie laster nie. Vir ongelowiges kan dit beteken dat, aangesien hulle teen die waarheid wat hulle gehoor het, geveg het, Paulus gebid het dat God Satan sou gebruik om hulle te dissiplineer sodat hulle kan bekering en later die waarheid wat hulle verwerp het, kan glo.
V: In 1 Tim 2:1, waarom bid ons vir alle mense, aangesien God reeds weet wie na die Hemel gaan?
A: Alhoewel ons vir elke persoon moet bid omdat ons nie weet wie na die Hemel sal gaan nie, is daar ook 'n groter rede. God beveel dit, en God se seker kennis van wie na die Hemel sal gaan beteken nie dat hulle geen geleentheid of verantwoordelikheid het nie. Sien ook die bespreking oor 1 Timoteus 4:10 vir meer inligting.
V: In 1 Tim 2:2, moet ons vir alle politieke leiers bid, selfs vir bose leiers? Moet ons vir hulle goed bid?
A: Ja. Toe Paulus dit geskryf het, was die Romeinse Ryk, vanaf die Keiser af, vol korrupsie. Ons bid vir alle politieke leiers, ongeag hoe sleg hulle ook al mag wees, om ten minste drie redes.
1. Dat daar nie struikelblokke vir Christene sal wees om "'n rustige en stil lewe in alle godsvrug en waardigheid" te lei nie, soos 1 Timoteus 2:2 sê.
2. Bid dat God sal voortgaan om te werk deur beide die goeie en die slegte dade van politieke leiers, sodat God mense in Sy koninkryk kan bring.
3. Bid vir alle mense, selfs vir bose politieke leiers self, dat die beste ding wat moontlik kan gebeur, met hulle kan gebeur, dat hulle van hul weë sal bekeer, tot Christus sal keer, en saam met ons die vreugdes van die hemel vir ewig kan deel.
V: In 1 Tim 2:4-6, as Jesus vir almal gesterf het, waarom word nie almal gered nie, soos die kettery van universalisme leer?
A: Soos Hebreërs 4:2 sê, was die boodskap wat hulle gehoor het "vir hulle van geen waarde nie, omdat hulle nie die geloof van diegene wat dit begryp het, gedeel het nie." God het die mag om alle mense te red, en God bied die Evangelie vrylik aan. Geen vers sê dat sommige sonder enige geleentheid na die hel gaan nie. Mense kan egter soos die Fariseërs en skrifgeleerdes in Lukas 7:30 wees, wat "God se doel vir hulleself verwerp het." Daar was tye toe Jesus hartseer was oor hulle ongeloof (Matteus 23:37-39), maar God laat toe dat hulle uiteindelike keuse hulle uiteindelike bestemming is. Natuurlik is universalisme 'n kettery wat ware Christene nie moet glo nie.
V: In 1 Tim 2:4-6, wat is die nie-Calvinistiese en Calvinistiese verstaan van hierdie gedeelte?
A: Verskoning vir die lang aanhaling, maar ek wou seker maak dat daar geen verlies aan konteks was nie.
Kalvinist: Loraine Boettner in The Reformed Doctrine of Predestination (bl. 294–296) sê: "As die woorde van 1 Tim 2:4, dat God 'wil hê dat alle mense gered moet word en tot die kennis van die waarheid moet kom,' in die Arminiaanse sin geneem word, volg dit óf dat God in Sy wense teleurgesteld is, óf dat alle mense sonder uitsondering gered word. Verder is die leer wat God teleurstelling toeskryf in stryd met daardie groep Skrifgedeeltes wat die soewereiniteit van God leer.... Dit is waar dat sommige verse op hul eie blijkbaar die Arminiaanse [nie-Calvinistiese] standpunt impliseer. Dit sou egter die Bybel tot 'n massa teenstrydighede verminder; want daar is ander verse wat Voorbepaling, Onvermoë, Verkiesing, Volharding, ens. leer, en wat op geen geldige wyse in ooreenstemming met Arminianisme geïnterpreteer kan word nie. ... Gevolglik, as ons 'n Skrifgedeelte vind wat in sigself vatbaar is vir twee uitleggings, waarvan die een met die res van die Skrif in ooreenstemming is en die ander nie, is ons verplig om die eerste te aanvaar." Boettner (bl. 294-296)
Nie-Kalvinis: Sowel nie-Kalviniste as Amyraldiaanse Kalviniste kan presies dieselfde woorde van Boettner ná die drie punte aanhaal, deur bloot die woorde Arminianisme en Voorbestemming om te ruil en die volgorde van die sinne te verander. Let wel dat Boettner sê 'n soewereine God kan nie teleurgestel word nie, en dat ander verse duidelik wys dat almal gered sou moes word as verlossing aan almal aangebied is. Lees nou die volgende:
"O Jerusalem, Jerusalem, jy wat die profete doodmaak en dié wat na jou gestuur is, stenig, hoe dikwels het Ek verlang om jou kinders bymekaar te maak, soos 'n hen haar kuikens onder haar vlerke bymekaar maak, maar julle wou nie!" (Mattheüs 23:37)
"Maar die Fariseërs en die wetgeleerdes het God se doel vir hulleself verwerp, omdat hulle nie deur Johannes gedoop is nie." (Lukas 7:30)
"Hy self [Jesus] is die verzoeningsoffer vir ons sondes, en nie net vir ons s'n nie, maar ook vir dié van die hele wêreld." (1 Johannes 2:2)
Gevolgtrekking: Ons behoort almal met Boettner se woorde saam te stem: "Dit is 'n erkende beginsel van uitlegging dat die meer onduidelike gedeeltes in die lig van duideliker gedeeltes geïnterpreteer moet word, en nie andersom nie."
V: In 1 Tim 2:9, waarom dra Christelike vroue soms haarstyle en duur juweliersware?
A: Dit is goed om redelike sorg te neem van jou hare, maar duur en buitensporige haarstyle is nie wat God wil hê nie.
Die meeste Christelike vroue dra nie duur juweliersware nie. As 'n Christelike vrou opschepsiek is, duur juweliersware dra en 'n buitensporige hoeveelheid tyd aan haar hare bestee, kan sy steeds 'n opregte Christen wees, maar sy behoort hierdie praktyk te staak. In Griekse tye het sommige vroue baie buitensporige klere gedra. Volgens Johannes Chrysostomos se Homilieë oor 1 Timoteus (c. 397 n.C.) staan hierdie vers in kontras met die nabootsing van akteurs en prostitute.
V: In 1 Tim 2:11-14 en 1 Tim 3:1-7, waarom het die Bybel geleer dat vroue destyds (en waarskynlik nou ook) nie kon onderrig of gesag kon hê nie?
A: Alhoewel verskillende kerke verskil oor die rol van vroue in die kerk, is hier agt punte waarop alle Bybelse Christene moet saamstem.
1. Paulus het aanvaar dat vroue steeds prominente posisies in die kerk kon hê. Sommige belangrike vroue wat hy genoem het, was Febe (Romeine 16:1,2), Priscilla wat saam met haar man Apollos reggestel het (Handelinge 18:26), Euodia en Sintyché wat aan Paulus se sy vir die evangelie gestry het (Filippense 4:2-3), en moontlik Chloe (1 Korintiërs 1:11).
2. Vroue kan en behoort vroue en kinders te onderrig, en vroue kan gesag hê oor vroue en kinders in die kerk. (Titus 2:3-5)
3. Buite die kerk het vroue God gehoorsaam deur leiers te wees. Debora was 'n belangrike sekulêre leier in Rigters 4:4-5. Debora was nie in 'n tydelike posisie nie: sy was reeds 'n profetes en regter voordat sy haar gesag gebruik het om vir Barak te sê dat God hom beveel het om Sisera te verslaan.
4. Vroue kon steeds God se woord in profesie spreek. In die Ou-Testamentiese tye was nie net Debora 'n profetes nie, maar ook Miriam (Eksodus 15:20-21) en Huldah (2 Kronieke 34:22-28). In die Nuwe Testament het Anna (Lukas 2:36-38), Filippus se vier dogters (Handelinge 21:9), en vroue in die algemeen in 1 Korintiërs 11:5 geprofeteer.
5. Die Bybel gee nooit redes wat daarop dui dat vroue fisies swakker, minder intelligent, emosioneel broser, of minderwaardig aan mans is nie. In werklikheid was sommige van die manlike leiers van Israel, soos Abimeleg (Rigters 9:52-53) en Rehabeam (1 Konings 12:3-16), nie godvresend of baie intelligent nie.
6. Die enigste rede wat die Bybel gee, is dat dit die manier is waarop God dit verkies. God se redes het te make met Eva wat die eerste was wat in die Tuin van Eden mislei is, nie met alle vroue nie.
7. Hipoteties, as God gesê het Hy verlang dat vroue, of selfs kinders, gesag oor mans in die kerk moet hê, moet ons gehoorsaam. Maar as God wou hê dat slegs mans gesag moet hê, moet ons wat God gehoorsaam, doen wat Hy wil.
8. Oor alle sake, nie net hierdie een nie, moet ons God gehoorsaam, of ons nou al die redes gegee is of nie.
V: Hoe vergelyk 1 Tim 2:11-14 en 1 Tim 3:1-7 met die Islam?
A: Die Koran sê in Soera 4:34 om jou vrou te "slaan" of "gegalg" as sy ongehoorsaam is. Die Arabiese woord "slaan" of "gegalg" is dieselfde woord wat gebruik word om 'n gewelddadige misdadiger of 'n kameel te slaan. Mohammed self het eens doelbewus Aisha "op die bors geslaan wat my pyn veroorsaak het," volgens Sahih Muslim vol.2 2127. As 'n vrou goed is, maar 'n man nalatig is, sê die Koran nooit dat die vrou haar man moet slaan of haar vader, broer of 'n ander man moet vind om haar man te slaan nie.
Verwys hierdie bevel na die volgende woorde van die Profeet in die Bukhari Hadith, vol. 2, boek 18, hoofstuk 8, nr. 161, bl. 91-92; vol. 1, boek 6, hoofstuk 8, nr. 301, bl. 181, en aanhalend uit vol. 1, boek 2, hoofstuk 21, nr. 28, bl. 29; "Die Profeet het gesê: 'Ek is die Hel getoon en dat die meerderheid van sy inwoners vroue was.'" (Die meeste van hierdie vroue was ontevrede teenoor hul mans.)
Waarom dink jy is daar meer vroue in die hel? Is dit omdat daar nie soveel aansporing vir hulle is om in die paradys te wees nie? Bukhari Hadith vol.6 boek 60 hfst.294 nr.402 bl.374 en voorheen sê, "Die uitspraak van Allah, pragtige mooi vroue opgesluit [d.w.s. geketteld] in paviljoene. Oorgedra deur Qaisi, het die Boodskapper van Allah gesê: 'In die Paradys is daar 'n paviljoen gemaak van 'n enkele hol pêrel, sestig myl breed; in elke hoek is daar vroue wat nie diegene in die ander hoeke kan sien nie; en die gelowiges sal hulle besoek en van hulle geniet.'"
"Oorgedra deur Abu Huraira: Die Boodskapper van Allah het gesê: 'Behandel vroue goed, want 'n vrou is geskep uit 'n rib, en die kromste deel van die rib is die boonste deel daarvan, so as jy dit probeer regmaak, sal dit breek; maar as jy dit laat soos dit is, sal dit krom bly. Behandel vroue dus vriendelik.'" Bukhari Hadith vol.4 boek 55 hfst.1 nr.548 bl.346.
"Oorgedra deur Abu Sai'id Al-Khudri: Die Profeet het gesê: 'Is die getuienis van 'n vrou nie die helfte van dié van 'n man nie?' Die vroue het gesê: 'Ja.' Hy het gesê: 'Dit is weens die tekortkoming van 'n vrou se verstand.'" Bukhari Hadith vol.3 boek 48 hoofstuk 12 nr.826 bl.502.
"hy [Mohammed] het gesê, 'So 'n nasie wat 'n vrou as hul leier maak, sal nooit slaag nie.'" Bukhari Hadith vol.9 boek 88 hfst.18 nr.220 bl.171. So wanneer Moslems 1 Timoteus 2:11-14 en 1 Timoteus 3:1-7 aanhaal om te beweer dat, omdat vroue nie in die Bybel ouderlinge kan wees nie, die Bybel hulle as minder waardevol beskou, kan jy, met 'n knipoog, sê dat jy dit graag met hul vroulike imam wil bespreek.
V: Beteken 1 Tim 2:12 dat vroue glad nie moes onderrig nie, of dat hulle nie mans moes onderrig nie?
A: Paulus het net gesê vroue moes nie mans onderrig nie, want in Titus 2:3-4 het hy die ouer vroue opdrag gegee om goeie dinge aan die jonger vroue sowel as aan kinders te leer.
V: Leer 1 Tim 2:13-14 dat vroue 'n minder goeie oordeel het, soos 'n ateïs (Capella) beweer?
A: Nee. Jy moet goeie oordeel hê om 'n goeie regter te wees. In die Ou Testament, wat Paulus baie goed geken het, was Debora 'n goeie regter van Israel.
Wat die waarde van 'n vrou teenoor 'n man betref, sê dieselfde skrywer, Paulus, in Galasiërs 3:26-28 dat daar in Christus geen manlik of vroulik is nie, maar dat ons almal kinders van God is. In die Griekse kultuur is dogters nie so hoog geag soos seuns nie, so as Paulus daar gesê het dat ons almal "kinders" van God is, sou daar in daardie kultuur twyfel kon wees dat mans en vroue regtig gelyk is. Paulus het egter alle twyfel uit die weg geruim deur te sê dat albei "seuns" van God is.
V: In 1 Tim 2:5 het ek 'n vraag oor die Katolieke leer dat Maria en die heiliges 'n 'middelaar' vir ons is. 'n Katolieke argument om hierdie teorie te ondersteun, is dat Moses dit gedoen het om die volk Israel van God se toorn te beskerm toe die volk nie in God geglo het nie. Moses het God gevra om die Israeliete te vergewe, en God het ingestem (Numeri 14:1-20). Katolieke kan dit gebruik om hul teorie te ondersteun dat ons ander, soos Maria of sekere heiliges, kan gebruik om by God vir ons te voorspraak te doen of te bemiddel. Maar in 1 Timoteus 2:5 verklaar Paulus duidelik dat daar 'Een' middelaar is, naamlik Jesus. My verwarring is dus dat hierdie gedeeltes albei teorieë kan ondersteun, hoe kan ons dan een bo die ander kies?
A: Gewoonlik sal enige argument wat jy kan voorstel, 'n teenargument hê. Laat ek eers jou vraag uitbrei sodat dit nie net oor Maria gaan nie, maar oor die Bybelse bepaling van mededingende sienings in die algemeen. Dan sal ek die algemene beginsels toepas op wat jy gevra het.
Eerstens het 'n gebod, 'n stelling of enige ander duidelike uitdrukking in die Skrif voorrang bo ons interpretasie of die analogieë wat ons self uit die Skrif skep. Aangesien 1 Timoteus 2:5 sê daar is Een Middelaar, sou dit 'n leuen wees as daar in werklikheid twee middelaars is. Aan die ander kant, as daar werklik net een Middelaar is, sou dit nie beteken dat die Ou-Testamentiese stellings 'n leuen is nie, omdat a) daar nie spesifiek gesê is dat Moses 'n Middelaar was nie, b) Moses se staan in die kloof vir die volk slegs verband gehou het met hulle fisiese straf, nie met die volledige persoon nie, c) alhoewel Moses 'n tipe van Christus was, is die soort rol wat Moses gehad het, deur Christus vervang, en d) Moses staan nie eers meer in die kloof nie.
Tweedens is dit goed om te kyk of jy dieselfde antwoord kry as jy die vraag omkeer. Byvoorbeeld, in plaas daarvan om te vra: "Wie in die Ou Testament kom die naaste aan die soort bemiddeling wat Katolieke beweer dat Maria gehad het?" vra eerder: "Wie in die Nuwe Testament is die mees logiese vervulling van die rol wat Moses in die Ou Testament gehad het?" Die antwoord is baie duidelik: Jesus en nie Maria nie.
Derdens behoort ons te vra: "Ontwerp ons 'n splinternuwe leer?" en ook: "Hoe het die vroeë Christene hierdie verse verstaan?" Nie dat die vroeë Christene perfek was nie, maar baie van hulle het Bybelse Grieks gepraat vanaf die tyd dat hulle drie jaar oud was en in Grieks gedroom het, en dit sou belaglik wees vir ons om te probeer sê dat die Grieks iets beteken het terwyl hulle almal saamgestem het dat dit iets heeltemal anders beteken het. Daar is absoluut geen voor-Nikeense Christelike skrywers wat geleer het dat Maria 'n mede-bemiddelaar, mede-verlosser, mediatrix, redemptrix, of enige ander woord wat die Katolieke Kerk uitgedink het, was nie. Maar al die volgende vroeë kerkvaders het bevestig dat Jesus ons bemiddelaar was. Geen van hulle het Maria as 'n bemiddelaar genoem nie.
Klemens van Rome (96-98 n.C.) (gedeeltelik) "Dit is die weg, geliefdes, waardeur ons ons Verlosser vind, naamlik Jesus Christus, die Hoëpriester van al ons offers, die verdediger en helper van ons swakheid. Deur Hom kyk ons op na die hoogtes van die hemel. … Deur Hom het die Here gewil dat ons van die onsterflike kennis sou proe." 1 Clemens hoofstuk 36, deel 1, bl. 14–15 (ook deel 9, bl. 240)
Klemens van Rome (96-98 n.C.) (gedeeltelik) aanhaal Jesaja 53 sê van Jesus: "deur sy wonde is ons genees. Hy was 'n offer vir sonde. Jesus self sal ons sondes dra." 1 Clemens hfst.16 bl.9 (ook bl.234)
Klemens van Rome (96–98 n.C.) "Laat ons vas opkyk na die bloed van Christus en sien hoe kosbaar daardie bloed [van Jesus] vir God is, wat, nadat dit vir ons saligheid vergiet is, die genade van bekering voor die hele wêreld gestel het." 1 Clemens hfst.7 bl.1 vol.1 p.7 (ook bl.231 van vol.9)
Klemens van Rome (96–98 n.C.) "Om die liefde wat Hy vir ons gehad het, het Jesus Christus, ons Here, Sy bloed vir ons gegee volgens die wil van God; Sy vlees vir ons vlees, en Sy siel vir ons siele." 1 Klemens hfst.49 bl.18
Irenaeus van Lyon (182-188 n.C.) bespreek waarom Christus ten volle mens sowel as God moes wees om die rol van "middelaar" te vervul. Irenaeus Teen die Hereesie boek 3 hfst.18.7 bl.448
Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.) noem die saad [Jesus] as 'n bemiddelaar. Irenaeus Teen die Hereesie boek 3 hfst.7.2 bl.420
Irenaeus van Lyon (182-188 n.C.) sê dat Jesus "die mens deur Homself met God verenig het." Irenaeus Teen die Ketters boek 3 hfst.4.2 bl.417
Klemens van Alexandrië (193–217/220 n.C.) noem Jesus die Middelaar wat die Vader se wil uitvoer, die Seun van God en Verlosser van mense. Die Instrukteur, boek 3, hoofstuk 1, bl. 271
Tertullianus (c. 213 n.C.) sê die apostel noem Christus "die Middelaar tussen God en mens." Teen Praxeas hfst. 27 bl. 624
Tertullianus (198–220 n.C.) noem Jesus "die Middelaar tussen God en mens." Oor die Opstanding van die Vlees hfst. 51 bl. 584
Hippolytus, biskop van Portus (222-235/6 n.C.), praat van Christus as die middelaar tussen God en mens in sy Kommentaar op Numeri bl.169.
Origenes (c. 227–240 n.C.) noem Jesus die Middelaar, Hoëpriester, Paraklet en die deur. Origenes se Kommentaar op Johannes, boek 2, hoofstuk 28, bl. 343
Novatianus (250/254-256/7 n.C.) "As Christus net 'n mens is, waarom word 'n mens in gebede as 'n Middelaar aangeroep?" in Oor die Drie-eenheid hfst.14 bl.623. Hy bespreek ook die inkarnasie in Oor die Drie-eenheid hfst.10 bl.619.
Siprianus van Kartago (c. 246–258 n.C.) "Hy is met vlees beklee; God is met die mens vermeng. Dit is ons God, dit is Christus, wat, as die middelaar van die twee, die mens aantrek om hulle tot die Vader te lei." Verhandelinge van Siprianus Verhandeling 6 hfst. 11 bl. 468
Petrus van Alexandrië (306,285-311 n.C.) sê dat Jesus ons Voorspraak by die Vader is. Die Kanonieke Brief Kanon 11 bl.276
Laktantius (c.303-c.325 n.C.) "'n Middelaar het gekom—dit is God in die vlees—sodat die vlees Hom kon volg, en dat Hy die mens van die dood, wat oor die vlees heers, kon red." Die Goddelike Institute boek 4 hfst.25 bl.126.
V: In 1 Tim 2:15, aangesien vroue "deur kinderbaring gered sal word," wat van godvresende maar kinderlose vroue?
A: Paulus het duidelik nie gedink dat vroue deur kinders te hê na die hemel gaan nie, anders sou hy nie selibaat in 1 Korintiërs 7:8,25-28 aanbeveel het nie. Paulus het geweet van Filippus se vier ongehuwde dogters wat in Handelinge 21:9 geprofeteer het. Vir bewyse dat die kerk hierdie vers deur die geskiedenis heen geïnterpreteer het as betekenende dat kinderlose vroue in orde is, lees Johannes Chrysostomos se Homilieë oor Timoteus (c. 397 n.C.).
V: In 1 Tim 2:15, wat beteken "Vroue sal egter gered word deur die geboorte van kinders"?
A: God kan vroue fisies bewaar deur die moeilike tyd van bevalling. Ek het vir die grap vir my vrou gesê dat om 'n baba te hê so 'n duur, pynlike, lastige en gevaarlike prosedure is dat vroue voor moderne medisyne eenvoudig nie babas kon gehad het nie!
Eintlik is dit 'n komplekse vers, omdat Paulus die spesifieke geval van Eva gebruik as 'n voorstelling om terselfdertyd alle vroue te korrigeer en aan te moedig. Christene het baie verskillende sienings. Hier is 'n interpretasie wat losweg geneem is uit die Griekssprekende eksegetiese prediker Johannes Chrysostomos (c.397 n.C.) se homilie 9 oor Timoteus (bl. 436).
1. Alhoewel Eva die een was wat Adam mislei het, het sy steeds 'n daaropvolgende rol in God se plan gehad as "die moeder van alle lewendes" (Genesis 3:20). Eva se nageslag het Christus ingesluit, wat haar gered het. [Genesis 3:15, nie Chrysostom nie]
2. Om redes wat met Eva verband hou, wil God nie hê dat vroue moet onderrig of gesag oor mans moet hê nie (1 Timoteus 2:11-14).
3. Vroue het 'n spesiale en unieke rol in die geboorte van kinders (1 Timoteus 2:15a). Volgens Johannes Chrysostomos verwys 'gered' nie na Eva of enige individuele vrou nie, maar na die rol van die vroulike geslag in die algemeen.
4. Nie net deur kinders fisies te baar nie, maar vroue behoort 'n getroue, liefdevolle en heilige lewe te lei, met selfbeheersing. Soos Chrysostom uitwys, noem Efesiërs 6:4 dat dit 'n groot verantwoordelikheid vir ouers is om hul kinders in die Here groot te maak.
5. Alhoewel sommige mense hierdie vers verkeerdelik kan interpreteer as betekenis dat alle vroue die oortreding van Eva op hulle geneem het, het Johannes Chrysostomos daarop gewys dat dit vals redenasie is.
Sien The NIV Study Bible, die New Geneva Study Bible, en The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 736 vir meer bespreking.
V: In 1 Tim 3:1, behoort mans te begeer om "biskoppe" te wees, aangesien biskoppe onderrig, en Jakobus 3:1 sê nie baie behoort onderwysers te wees nie?
A: Die Griekse woord in 1 Timoteus 3:1 is "opziener." 1 Timoteus 3:1 sê nie dat alle mans sonder voorbehoud daarna behoort te streef om opzieners te wees nie, maar dat as 'n man daarna streef om 'n opziener te wees, hy 'n waardige doel nastreef. Al mag sommige mense neerkyk op voltydse Christelike werk, toon die Bybel dat ons dit in hoë eer behoort te hou.
V: Verhoed 1 Tim 3:1-7 dat vroue toesighouers kan wees?
A: Egte Christene het verskillende sienings.
Ja) Alhoewel manlike ouderlinge, hul vroue en hul kinders almal bespreek is, was die konsep van vroulike ouderlinge afwesig in 1 Timoteus 3:1-7. Hierdie konsep was egter nie uit Paulus se gedagtes nie, want 1 Timoteus 2:11-14 leer uitdruklik dat vroue nie mans kon onderrig of gesag oor mans kon hê nie.
Slegs vir hierdie tyd) Sommige ware Christene dink dit was slegs vir hierdie tyd.
Nee) Sommiges beskou Galasiërs 3:28, wat die waarde van mans en vroue betref, as van toepassing op hul rolle in die kerk. 1 Timoteus 3:11 kan na die vroue van diakens verwys, of anders na vrouediakens. O'Brien in Today's Handbook for Solving Bible Difficulties bl. 374–375 noem ook dat Priscilla sowel as Aquila Apollos in Handelinge 18:26 onderrig het.
Ja weer) Daar is egter geen tyds- of kultuurrede aangevoer om te wys waarom 1 Timoteus 3:1-7 en nie ander opdragte nie in ons tyd geïgnoreer kan word nie. Die rede wat gegee is, rakende Adam en Eva, is nou net so geldig soos destyds. Sien ook die vraag oor 1 Timoteus 2:11-14 vir meer inligting.
V: In 1 Tim 3:2,12 en Tit 1:6, behoort ouderlinge en diakens die man van ten minste een, een, of nie meer as een vrou te wees (met of sonder die telling van vorige huwelike)?
A: Om presies te wees, beteken die Griekse uitdrukking letterlik "'n man van een vrou." Almal stem saam dat losbandige, geskeide en hertroude, en polygame mans ongeskik was om ouderlinge te wees (jammer Mormone). Hertrou is nie 'n sonde nie, soos die boek Ruth wys. Christene stem oor die algemeen saam met Johannes Chrysostomos se Homilieë oor Timoteus (c. 397 n.C.) en die Konstitusies van die Heilige Apostels 3:17 (c. 4de eeu) dat ongetroude ouderlinge en diakens aanvaarbaar is. Bible Difficulties and Seeming Contradictions bl. 54 sê ook dat dit na 'n monogame verhouding verwys.
V: In 1 Tim 3:3 (KJV), wat behoort dit te sê?
A: Hier is verskillende vertalings.
"…nie gulsig na onreine gewin [geld] nie; maar geduldig, nie 'n vegter nie, nie gulsig nie" (KJV)
"…nie gulsig na geld nie, maar saggeaard, nie 'n vegter nie, nie gierig nie;" (NKJV)
"…maar saggeaard, nie 'n twisprekers nie, vry van die liefde vir geld." (NET Bible)
"…nie gulsig na oneerlike wins nie – maar saggeaard, nie vechtlustig nie, nie geldgierig nie" (Green se Letterlike Vertaling)
"…maar saggeaard, nie 'n vegter nie, nie 'n geldgierige nie" (NIV)
"…maar saggeaard, nie-veëlend, vry van die liefde vir geld" (uNASB)
"…nie van wyn afhanklik nie, nie gewelddadig nie, maar saggeaard, vreedsaam en vry van die liefde vir geld." (BSB)
"sagmoedig en nie betweterig nie, nie gierig nie" (Williams)
Die Griekse Nuwe Testament van Aland et al. toon geen manuskripverskil onder die vroeë Griekse manuskripte nie.
V: In 1 Tim 3:3, wat beteken dit om 'n geldliefhebber te wees?
A: 'n Mens kan nie steel, beroof of oneerlik wees nie, en steeds 'n geldliefhebber wees. 'n Mens kan arm sowel as ryk wees en steeds 'n geldliefhebber wees. 'n Mens kan ryk wees en nie 'n geldliefhebber wees nie, maar eerder aan geld dink as bloot 'n instrument om weg te gee vir God se koninkryk.
Soos een persoon vir my oor hul baas gesê het, is daar mense wat mense liefhet en geld gebruik, maar hy het geld liefgehad en mense gebruik. Dink jy meer aan mense en verhoudings, of meer daaraan hoe om meer geld te maak (of te spaar)? Om in eiendom, die aandelemark of ander dinge te belê, is nie sleg op sigself nie. Maar wees versigtig dat dit nie al jou vrye tyd, jou gedagtes en jou hart opeis nie. In plaas daarvan om te vra hoeveel jy aan huise, aandele, ensovoorts verdien het, vra hoeveel jy per uur se moeite verdien het. Byvoorbeeld, as jy $8,000 gemaak het op 'n belegging van $100,000 (en 8% is 'n baie goeie opbrengs) maar jy moes aandele vir 10 tot 12 uur per week dophou, sou jy dalk byna ewe goed gevaar het, met baie minder risiko, deur net 'n deeltydse minimumloon-werk te kry in plaas daarvan.
In Matteus 7:24-27 en Lukas 6:47-49 vertel Jesus die gelykenis van die huis wat op die rots gebou is teenoor die huis op die sand. Om baie geld te hê om 'n weelderige huis op die sand te bou, is net tragies.
V: In 1 Tim 3:4, moet 'n man kinders hê voordat hy 'n opziener word?
A: Nee: drie punte om in die antwoord in ag te neem.
1. 'n Mens kan kinderloos wees soos Paulus en waarskynlik Timoteus.
2. As 'n toesighouer kinders het, moet hulle goed opgevoed wees. Sien die volgende vraag vir meer besonderhede.
3. Om kinders groot te maak kan waardevolle ervaring bied om 'n kerk van mans, vroue en kinders te bestuur. Lees John Chrysostom se Homilieë oor Timoteus vir meer inligting.
V: In 1 Tim 3:4-5,12b, wat beteken dit dat 'n opziener sy eie familie en kinders goed moet bestuur?
A: Die toesighouer moet doelbewus wees om sy kinders in die geloof op te voed. Het die klein kinders na die kerk gegaan, het hulle die geloof geleer, het die ouer saam met hulle gebid en die Bybel saam met hulle bestudeer, ensovoorts. Op 'n tweede vlak, watter voorbeeld het die kinders in hul ouer gesien? Het die kinders grootgeword met 'n liefde vir God of 'n haat vir die kerk? As dit laasgenoemde is, waarom?
'n Sleutelvraag, waarop sommige Christene nie saamstem nie, is of iemand steeds 'n toesighouer kan bly as een van sy kinders die geloof verlaat? Volgens my is die antwoord ja, omdat die kind se keuse om te verlaat hul eie keuse was en nie op hul ouer berus het nie. Jesus het twaalf dissipels geleer, tog het een Hom verlaat en verraai. Beteken dit dat Jesus 'n slegte dissipelmaker was? Natuurlik nie. Ek het godvresende ouers geken met baie godvresende kinders (nie volwassenes nie), behalwe dat een kind in die familie God heeltemal verlaat het.
V: In 1 Tim 3:6, wat is "dieselfde veroordeling as die duiwel"?
A: Die duiwel het grootliks weens trots geval. Op 'n soortgelyke wyse kan iemand wat eens God goed gedien het, weens trots in hulleself of hul posisie afvallig raak, veral as hulle 'n onlangse bekeerling is. Ongelukkig, wanneer 'n leier weens trots afvallig raak, is dit dikwels 'n slegte openbare voorbeeld vir beide gelowiges en ongelowiges wat van die situasie weet.
V: In 1 Tim 3:7, watter "valkuil van die duiwel" word hier bespreek?
A: 'n strik, of lokval, is oor die algemeen iets wat skielik gevange neem of verrasend doodmaak. Hier is die strik wanneer iemand voel hulle is op die hoogste punt, daaroor trots is, en net voor 'n swaar val oormoedig raak.
V: In 1 Tim 3:8 en Titus 2:2, wat beteken dit dat diakens en ouderlinge "ernstig" of "waardig" moet wees?
A: Die Griekse woord semnos beteken eerbiedwaardig, eerwaardig, waardig, eerlik of opreg. Lees John Chrysostom se Homilieë oor Timoteus vir 'n drie bladsye lange bespreking van 1 Timoteus 3:8-13.
V: In 1 Tim 3:11, wat is 'n paar maniere waarop 'n vrou of man nie betroubaar kan wees nie?
A: Daar is verskeie maniere waarop mense nie betroubaar kan wees nie, selfs al lieg hulle nie altyd nie. Doen hulle wat hulle sê? Praat hulle agter die rug, of slaag hulle nie daarin om dinge geheim te hou wat hulle weet hulle behoort geheim te hou nie? As hulle iets vat wat nie aan hulle is nie wanneer hulle seker voel hulle kan daarmee wegkom, is hulle net "voorwaardelik betroubaar," afhangende daarvan of hulle dink hulle kan daarmee wegkom. En "voorwaardelik betroubaar" is glad nie betroubaar nie; selfs misdadigers is voorwaardelik betroubaar. Integriteit is wat jy is en doen wanneer jy dink niemand kyk nie. Maar God kyk altyd.
V: In 1 Tim 3:11-13, kan vroue diakens wees?
A: Die term in 1 Timoteus 3:11 kan óf vertaal word as "diakonesse" óf "vroue van diakens." Daar is drie sienings onder ware Christene.
a) Diakonesse: Dit beteken nie net diakens se vroue nie, want dan sou diakens se vroue 'n spesiale rol hê en ouderlinge se vroue sou geen rol hê nie. Teen die tyd van die Konsilie van Kalsedon, 451 n.C., was diakonesse 'n amp in die kerk. Diakones moes volgens Die Eerste Sewe Ekumeniese Rade (325-787) bl. 189 minstens 40 jaar oud en selibaat wees.
b) Diakensvroue: Dit beteken nie diakessinne nie, anders sou die struktuur van die gedeelte ongebruiklik wees.
3:1-7 Ouderlinge, en hul kinders en vroue
3:8-10 Net so diakens, sonder manlike spesifieke inligting
3:11 Net so diakonesse
3:12-13 Diakens weer, insluitend manlike spesifieke inligting
c) Albei: Johannes Chrysostomos (c.397 n.C.) in Homilie 11 oor Timoteus sê: "Hy praat van dié wat die rang van diakones beklee. 'Laat die diakens mans van een vrou wees.' Dit moet dus verstaan word as dit betrekking het op diakones." Dus het die vroue van diakens 'n spesiale amp as diakones gehad.
V: Wat leer 1 Tim 3:14-15 ons?
A: In 1 Timoteus 3:14-15 sê Paulus dat hy aan Timoteus skryf sodat, as hy vertraag word, mense (nie net Timoteus nie) sal weet hoe om hulle in die kerk te gedra. Daar is 'n aantal punte hier:
Dit is gesaghebbende instruksies vir die kerk van Paulus. Dit is nie net voorstelle vir die lewe nie, maar bevele van God.
'n Huisgesin het gewoonlik 'n ouer of ouers en kinders. Die kerk is God se huisgesin, aangesien ons kinders van God is, en God is ons Vader.
Die kerk behoort nie aan die ouderlinge of die ander gelowiges nie. Die kerk is die eiendom van die lewende God.
Die uitdrukking "die pilaar en grondslag van die waarheid" verwys in hierdie vers na die kerk, nie na God nie. Die bron van die waarheid is egter uiteindelik nie die kerk nie, en ook nie die Bybel nie, maar God Self. Dit is ietwat irriterend dat sommige Rooms-Katolieke valslik sê dat ons dankbaar moet wees teenoor die Katolieke Kerk daarvoor dat hulle vir ons die Bybel gegee het. Ons is die vroeë kerk (nie die Rooms-Katolieke Kerk nie) iets verskuldig omdat hulle God se Woord erken het, maar dit is God wat vir ons die Bybel gegee het, nie die kerk nie. Die kernprobleem is om op die kerk vir verlossing te vertrou en nie op God en Sy Woord nie.
Die kerk het egter steeds 'n belangrike rol. Wat doen 'n pilaar presies? Dit dra die res van die gebou, en dit is ook 'n plek waar mens boodskappe kan plak. Fondamentsteene behoort onbeweeglik te sit en die volle gewig van wat bo-op hulle is, te dra. Gelowiges het deur die eeue heen op hierdie wyse gefunksioneer, van die vroeë Christelike martelare tot die vroeë kerkvaders van wie ons kan leer, tot die stille Waldensers in Italië, tot die latere groot sendingsbewegings, en so meer. Maar as 'n bepaalde kerk nie meer 'n pilaar en grondslag van die waarheid is nie, watter nut het dit dan as 'n kerk? Miskien is dit waarom Jesus gedreig het om sommige kandelare in Openbaring 2-3 weg te neem. Paulus se boumetafoor is 'n weerklank van Efesiërs 2:19b-22 (BSB): "...maar medeburgers van die heiliges en lede van God se huishouding, opgebou op die fondament van die apostels en profete, met Christus Jesus Self as die hoeksteen. In Hom word die hele gebou saamgevoeg en groei dit uit tot 'n heilige tempel in die Here. En in Hom word julle ook saam opgebou tot 'n woning vir God in Sy Gees." 2 Korintiërs 6:16 bevestig ook dat ons (Christene) die tempel van die lewende God is. Hierdie metafoor word egter nie net deur Paulus geleer nie. 1 Petrus 2:5 (BSB) sê: "julle ook, soos lewende stene, word in 'n geestelike huis opgebou om 'n heilige priesterdom te wees, wat geestelike offers aanbied wat vir God aanneemlik is deur Jesus Christus." Hierdie verse maak duidelik dat 'n kerk nie 'n gebou is nie, en ook nie 'n menslike organisasie nie, maar 'n gemeenskap en genootskap van gelowiges.
Wie is egter die priesters? 1 Petrus 2:9 (BSB) sê: "Maar julle is 'n uitverkore volk, 'n koninklike priesterdom, 'n heilige nasie, 'n volk wat vir God se eie besit is." Ons is dus almal priesters. Priesters verteenwoordig God vir ander mense, en ons is Christus se ambassadeurs in 2 Korintiërs 5:20.
V: In 1 Tim 3:16, beteken dit dat Jesus, nadat Hy "in die vlees verskyn het" en "deur die Gees geregverdig is", nie fisies uit die dood opgewek is nie?
A: Natuurlik nie, anders sou Paulus nie 1 Korintiërs 15 geskryf het nie. In 1 Timoteus 3:16 beklemtoon Paulus dat Jesus nie net gelyk het of Hy gekom het soos 'n spook nie, maar werklik hier was in vlees en bloed, ten spyte van die foute wat toekomstige ketterlike Gnostici en Docetiste geleer het. Jesus se regverdiging was deur Sy opstanding deur die Heilige Gees.
V: In 1 Tim 4:1-2, bewys dit dat ware Christendom van die aarde verlore gegaan het, soos sommige kultusse beweer?
A: Nee. Dit sê dat sommige die geloof sal verlaat, maar dit sê nie dat almal dit sal doen nie. Byvoorbeeld, selfs van 1000 tot 1500 n.C., toe die amptelike Katolieke kerk uiters korrup was, was daar 'n groep in Noord-Italië, Suid-Frankryk en Noord-Spanje genaamd die Waldensiane, wat God se Skrif bo menslike tradisie gevolg het.
V: In 1 Tim 4:3, aangesien Christene nie huwelike mag verbied nie, waarom beveel Paulus dan singelheid aan in 1 Kor 7:1,25-28?
A: Paulus beveel singelskap aan, maar hy beveel dit nie op nie. Onmiddellik ná hy dit aanbeveel het, beklemtoon Paulus weer dat huwelik vir almal toegelaat word in 1 Korintiërs 7:28.
V: In 1 Tim 4:7, wat is 'n paar "oneerbiedige, dwase mites" wat destyds verwerp moes word? Watter moet ons vandag verwerp?
A: Daar is verskeie bygelowe in verskillende kulture. In die Europese kultuur word die getal 13 as ongelukkig beskou, en sommige is bang vir swart katte wat hul pad kruis. In die Chinese kultuur is mense nie bang vir daardie dinge nie, maar sommige geboue het nie 'n vierde verdieping nie, omdat 4 as ongelukkig beskou word aangesien dit soortgelyk klink aan die woord vir "die." Ek weet nie wat mense dan halfpad tussen China en Europa moet doen nie – die gemiddelde? Moet hulle sê dat 8½ ongelukkig is? In die Islam sê die hadithe dat jy met jou regterhand moet eet en drink, omdat Satan met sy linkerhand eet (Ibn-i-Majah vol.4 boek 29 nr.3266-3268 bl.433). Volgens Muwatta' Malik 48.7.15 moet die regtervoet eerste in gesit en laaste uitgeneem word wanneer sandale aangetrek word.
Maar dwase mites is nie net heidense bygelowe nie; hulle het ook in sommige kerke ingesluip. Byvoorbeeld, alhoewel dit nie in die Grieks-Ortodokse of Protestantse kerke is nie, leer die leer van transubstansiasie in die Rooms-Katolieke kerke dat nadat die brood en wyn vir die nagmaal gekonsekreer is, dit nie meer fisies brood en wyn is nie; dit verskyn net of dit nog steeds brood en wyn is.
In die eeue ná 325 n.C. is baie pseudepigrafiese boeke geskryf oor die dade van verskeie apostels. Hulle is moontlik geskryf om mense se nuuskierigheid te bevredig oor wat die apostels nogal gedoen het, maar hulle dien geen waarheidsdoel nie.
Spreuke 30:5-6 beveel ons om nie by God se woorde iets by te voeg nie. Deel jou menings en spekulasies as jy moet, maar moenie sondig deur te sê "God het gesê…" oor dinge wat God nie eintlik gesê het nie.
V: 1 Tim 4:8 sê, "liggaamlike oefening is van beperkte waarde," moet ons dus liggaamlike oefening verwaarloos?
A: Nee, dit is nie wat Paulus bedoel nie. Die Grieke het fisiese oefening en atletiek tot Olimpiese proporsies beklemtoon, so om te sê. Hoe vreemd moet dit vir die engele lyk dat sommige mense fisiese oefening met sy voordele vir sowat 70 jaar beklemtoon, en heeltemal daarin faal om in die oefening van godsaligheid te groei, met sy voordele vir die miljoene jare van die ewigheid.
V: In 1 Tim 4:10, aangesien God "die Verlosser van almal, en veral van die gelowiges" is, waarom glo nie almal en gaan na die Hemel nie, soos universalisme leer?
A: Die meeste glo dat God se keuses in die uitverkiesing verweef is met God se voorkennis. In die enigste twee kere wat albei woorde saam in die Skrif gebruik word, kom voorkennis eerste. Aangesien God in Titus 1:2 sommige dinge voor die begin van die tyd gedoen het, kan God dinge buite die tyd doen. As God se voorbestemming 'n tydlose daad is, is dit 'n oorvereenvoudiging om te probeer argumenteer of God alles gekies het voordat Hy enigiets geweet het, of alles geweet het voordat Hy enigiets gekies het.
God se keuse en voorwetende kennis elimineer nie ons vermoë om keuses te maak nie. Byvoorbeeld, as ek in 'n geskiedenisboek oor Pompey lees, dwing my byna-seker kennis hom nie om sy optrede te neem nie. As ek in 'n tydsmasjien na sy tyd kon teruggaan en die geskiedenisboek saamneem, sou ek ook nie Pompey se keuses beperk nie. Op 'n soortgelyke wyse beperk God se kennis nie ons keuses nie.
In die vroeë kerkgeskiedenis het Origenes (225-253/254 n.C.) 1 Timoteus 4:10 en 1 Johannes 2:1-2 toegepas om nie net slawe, vroue en kinders in te sluit nie, maar alle mense, of hulle nou intelligent of eenvoudig was. (Against Celsus boek 3 hoofstuk 49 bl. 484)
V: In 1 Tim 4:1, hoe laat God mense "die geloof verlaat"?
A: Op twee maniere.
1) Christene kan in sonde en dwaling val en later terugkeer, soos Jakobus 5:19-20 en Judas 23 toon.
2) Mense kan onder Christene wees, afvallig word en in die hel vergaan, soos 1 Johannes 2:18-19 en Matteus 7:21-23 wys.
Wat betref waarom God dit toelaat, sien die antwoord vir Johannes 5:4; Handelinge 14:12, ens.
V: In 1 Tim 4:15, aangesien Timoteus van Paulus geleer het en nou getrou dien, waarom moet Timoteus in hierdie sake ywerig wees?
A: 'n Christelike leier kan deur ander in die sleg beïnvloed word, en 'n leier soos Timoteus is ook in 'n posisie van groot invloed. 'n Christen op aarde word nooit so volwasse dat hy of sy nie meer hoef bekommerd te wees oor die versoeking om nie ten volle aan God te gehoorsaam nie.
V: Aangesien 1 Tim 4:15 en baie Psalms sê om te "mediteer", behoort Christene meditasies, soos transendentale meditasie, te beoefen?
A: Nee. In die KJV sê 1 Timoteus 4:15 eintlik: "mediteer oor hierdie dinge," wat beteken die dinge wat Paulus voorheen bespreek het. (Die BSB vertaal dit as: "Wees ywerig in hierdie sake en daardeur heeltemal opgeneem.") Dit sê nie om oor waardelose bedrog en ongoddelike dinge te mediteer nie.
'n Hilarieus artikel in Omni Magazine bl. 129 (ongeveer 1985) vertel hoe daar in Transendentale Meditasie (TM) beweer word dat daar duisende geïndividualiseerde mantra's is. Die waarheid, volgens eks-TM-afrigters, is dat daar net sowat 16 mantra's is, en dit word toegeken volgens die ouderdom waarop 'n persoon by TM aangesluit het. Byvoorbeeld, die mantra vir mense wat in die ouderdomsgroep van 55–59 jaar aangesluit het, is "SHAM." Die artikel sluit af: "Waarvoor is al hierdie geheimhouding? Enigeen tussen vyf-en-vyftig en vyf-en-sestig jaar oud wat TM geneem het, het 'n baie goeie wenk gekry."
Ander verse wat beskryf hoe Christene oor God en Sy wet moet mediteer, is: Josua 1:8; Psalm 1:2; 63:6; 77:12; 119:15,23,48,78,148; 143:5.
V: In 1 Tim 4:16, hoe kan Timoteus ander red?
A: Die Griekse woord hier, sozo, kan sowel red as verlos beteken. Timoteus kan nie ander red nie, maar hy kan die goeie nuus van verlossing aan sy hoorders bring. Sien die bespreking oor Kolossense 1:24 vir meer inligting.
V: In 1 Tim 5:1, wie is die ouderlinge hier: kerkleiers, of ouer mense?
A: Alhoewel die Griekse woord *episkopos* toesighouer beteken, is dit nie die woord wat hier gebruik word nie. Dit is die woord *presbyteros*, wat 'n bejaarde man of andersins 'n leier in die kerk kan beteken. In hierdie konteks beteken dit waarskynlik bejaarde mans.
V: In 1 Tim 5:1-2, aangesien Jesus gesê het om niemand vader te noem nie in Mt 23:9, waarom sê Paulus om ouer mans as vaders te behandel?
A: Paulus sê om hulle soos vaders te behandel, nie om hulle vaders te noem nie. In dieselfde asem voeg hy by dat ouer vroue soos moeders behandel moet word. Met ander woorde, jy gehoorsaam ouer mans nie soos 'n kind sy ouer moet gehoorsaam nie, maar jy behandel ouer mans en vroue soos jy jou eie vader en moeder sou behandel.
V: In 1 Tim 5:3, Eks 22:22 en Jak 1:27, hoe behoort ons veral weduwees te help?
A: Die Skrif beantwoord dit nie uitdruklik nie, maar mens kan ten minste drie toepassings sien.
1. Destyds was weduwees dikwels baie arm as hulle nie 'n man gehad het om hulle finansieel te ondersteun nie. Net soos weeskinders in Jakobus 1:27, het weduwees hulp nodig gehad met hul materiële behoeftes.
2. Net so belangrik soos destyds, is dit belangrik dat ons ons liefde aan weduwees en weeskinders toon in die moeilikhede wat hulle mag teëkom. Soos Paulus in 2 Korintiërs 1:4-11 wys, kan ons in groot benoudheid sterk wees met die vertroosting van God. Soms kan ons die instrumente wees wat God gebruik om ander te help versorg en te vertroos.
3. Vriendskap: tyd saam met hulle deurbring, nie net hulle van 'n afstand liefhê nie.
V: In 1 Tim 5:8, waarom is dit om nie ons eie familie te help nie erger as om soos 'n ongelowige op te tree?
A: Selfs heidene help hul eie families. As Christene weier om hul eie families in nood te help, sou hulle minder liefde toon as wat selfs heidene het. 1 Timoteus 5:4 noem dat dit die konsep insluit om jou ouers te vergeld vir wat hulle vir jou gedoen het.
V: In 1 Tim 5:10 en Joh 13:1-8, is dit vandag belangrik om mekaar se voete te was?
A: Ware Christene is hieroor nie eens nie.
a) Sommiges, soos die Mennoniete, glo dit is 'n spesiale uitdrukking en 'n belangrike praktyk wat ander ongelukkig verwaarloos.
b) Ander glo dit was 'n spesiale uitdrukking van sorg in daardie dae, aangesien hulle sandale gedra het en op stofpaaie geloop het. Ons moet hierdie leer aanpas by ons tyd, en die punt is dat spesiale uitdrukkings van sorg net so belangrik is in ons tyd.
Ongeag, dit is goed om 'n spesiale voetwasdiens in die kerk te hê.
V: In 1 Tim 5:9-13, wat beteken dit dat 'n weduwee "ingeskryf" word?
A: Dit beteken om haar op die lys van weduwees te plaas. Dit was 'n lys van weduwees wat deur die kerk versorg is en wat hulleself aan God toegewy het. Dit beteken egter nie dat dit die konsep van nonne goedkeur of kritiseer nie, aangesien hierdie vroue weduwees was wat "ingeskryf" is, nie nooit-getroude nonne nie.
V: In 1 Tim 5:14 en 1 Kor 7:8-9,39, is hertrou aanvaarbaar nadat 'n eggenoot of eggenote oorlede is?
A: Die Bybel is duidelik dat hertrou aanvaarbaar is ná die dood van 'n man of vrou. Sien 1 Timoteus 5:14 en Romeine 7:3; 1 Korintiërs 7:8-9, en 1 Korintiërs 7:39. In die Ou Testament het Abigail met Dawid getrou nadat haar man gesterf het, en dit was 'n weduwee se plig om weer te trou as haar man gesterf het sonder om kinders agter te laat. Die hele boek Rut wys dat hertrou ná die dood van 'n gade nie net "toegelaat" is nie, maar God werklik kan behaag. Sommige kulture mag dit miskeur en hertroue "tweede klas status" gee, en dalk die liefde vir die oorlede eggenoot bevraagteken. In teenstelling daarmee is daar in die Bybel geen sonde, skaamte of verleentheid oor hertroue nie; 1 Timoteus 5:14 laat dit nie net toe nie, maar beveel dit aan. In sy brief aan sy vrou het Tertullian vir haar gesê dat hertroue ná die dood van 'n eggenoot aanvaarbaar is, alhoewel hy versoek het dat sy nie hertrou nie.
V: In 1 Tim 5:17 sê Paulus dat ouderlinge wat doeltreffend lei, waardig is tot dubbele eer. In hierdie konteks, wat beteken "dubbele eer"?
A: Daar is twee aanvullende antwoorde: 'n kort antwoord en 'n paar punte om oor na te dink.
Kortliks: Die Griekse woord vir eer (time) beteken beide respek en betaalde geld, soos 'n honorarium in Engels. Dit kan geïnterpreteer word as dubbel die respek of dubbel die geld wat aan weduwees gegee word. Benewens dat die Griekse woord twee betekenisse het, bespreek die verse rondom hierdie vers beide finansiële ondersteuning (1 Timoteus 5:16,18) en vertroue en eer (1 Timoteus 5:19).
Vyf kommentare en twee studiebybels sê almal dieselfde: hierdie vers sluit albei betekenisse in. Sien The Expositor's Bible Commentary bl. 380; The Believer's Bible Commentary bl. 2096-2097; Evangelical Commentary on the Bible bl. 1108; The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 744; New International Bible Commentary bl. 1482-1483; The NIV Study Bible bl. 1840; en The New Geneva Study Bible bl. 1914.
Drie dele om oor na te dink: "Oudste" hier verwys nie na vrywillige leiers nie, maar na dié wat hul eie loopbaan prysgegee het om voltyds te lei.
1. Verantwoordelikheid om die ouderlinge te betaal: Alhoewel sommige Christelike werkers, soos Paulus, gekies het om nie betaal te word nie, bewys dit dat dit nie net gepas was om kerkouderlinge te betaal nie, maar 'n verantwoordelikheid van die kerk was om hulle te betaal. "Waardig tot dubbele eer" wys dat dit om hulle te betaal ten minste so belangrik was soos om geld aan die weduwees te gee. As jy nie bekommerd is of jy elke betaalperiode jou salaris vir jou arbeid sal ontvang nie, behoort die ouderlinge ook nie oor hulle s'n bekommerd te wees nie.
2. Oudstes het 'n beskeie salaris ontvang: As weduwees betaal is wat nodig was om ordentlik te oorleef, sou oudstes meer ontvang, maar niks dui daarop dat hulle groot salarisse ontvang het nie. Om buitensporige bedrae te betaal, kan onspirituele mense aanmoedig om die bediening vir die geld te betree. Ek ken persoonlik 'n man wat predikant in 'n liberale kerk geword het, uitsluitlik omdat die geld goed was en hy gesê het hy hoef nie te hard te werk nie.
3. Ouderlinge moet hoog geëer word: Baie weduwees was weduwees omdat hul mans vir Christus gemartel is. Ouderlinge in die kerk moes selfs meer geëer word as hulle. Vandag, toon ons die goddelike leiers van die kerk die eer wat ons behoort? Ons moet oordeel oor wat hulle sê volgens die Skrif, en ouderlinge wat in sonde val, moet openlik bestraf word, maar goddelike ouderlinge moet in eer gehou en met eerbied behandel word. Moenie ouderlinge kritiseer oor hul voorkeure, hul styl of dinge wat nie sondig is nie.
V: In 1 Tim 5:17, behoort ons kerkopzieners oor ons te regeer?
A: Ja op een manier, en nee op drie ander maniere.
1. Ja, ons moet die leierskap van diegene wat toesig hou oor die kerk, aanvaar. Hulle is deels aanspreeklik vir ons geestelike lewe, en ons moet hul werk makliker maak, soos Hebreërs 13:17 sê. Hulle het die gesag om ons te bestraf (Titus 2:15). Ons moet nie dié wees wat gesag minag nie (2 Petrus 2:10).
2. Nee, ons moet nie toelaat dat leiers oor ons heers nie (1 Petrus 5:2-3). Hulle mag nie by God se Woord iets voeg nie (Spreuke 30:5-6) of verder gaan as wat geskryf is in 1 Korintiërs 4:6.
3. Nee, ons mag nie net sommer enigiemand se gesag aanvaar nie. Ons mag nie valse leraars volg of enigiemand duld wat:
3a) Behae dat hy 'n Christen is, maar is onmoreel, gierig, 'n afgodedienaar, 'n lasteraar, 'n dronkaard of 'n rover. (1 Korintiërs 5:9-13; Judas 3-4)
3b) Ontken Jesus se koms in die vlees of het nie Christus nie. (1 Johannes 4:1-3; 2 Johannes 7-11)
3c) Glo nie dat Paulus se geskrifte, oor vroue of in die algemeen, die Here se bevel is nie. (1 Korintiërs 14:37-38)
3d) Het "'n vorm van godsaligheid" maar ontken "daar krag," of gehoorsaam nie Christus op verskeie maniere nie. (2 Timoteus 3:1-5)
3e) Is 'n wolf in skaapvel om een van die voorgaande redes (Matteus 7:16, Handelinge 20:29-31) [As ons vir hulle moet oppas, staan dit te logies dat dit nie reg is om hulle as leiers te ondersteun nie.]
4. Nee, nie vir vroue om gesag oor mans in die kerk te hê nie, soos 1 Timoteus 2:12-3:7 leer. (Ons moet ons onderwerp aan vroue in gesag in ander posisies, soos die regering in Romeine 13:1-7 en Rigters 4:4-6).
V: In 1 Tim 5:18, wat is ongewoon aan Paulus se stelling hier?
A: Paulus haal eers uit 'n Ou-Testamentiese gedeelte aan (Deuteronomium 25:4), en dan uit 'n lering van Jesus (Lukas 10:7), en noem dit eenvoudig albei Skrif. Paulus het nie "twee skrifte" gesien nie, maar net een verenigde Skrif. Sien The Complete Book of Bible Answers bl. 27-30 vir meer oor hierdie gedeelte en die kanon van die Skrif.
Paulus het 1 Timoteus in 62–65 n.C. geskryf, en daar word gedink dat Lukas sy evangelie omstreeks 63 n.C. geskryf het (New Geneva Study Bible), 59–60 n.C. (The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 199), of óf 59–63 n.C. óf die 70's tot 80's (The NIV Study Bible). Lukas was Paulus se reisgenoot, so óf:
1) Paulus het binne 'n paar jaar ná Lukas dit neergeskryf, wat Lukas geskryf het, as Skrif beskou.
2) Paulus het na hierdie leer van Jesus verwys voordat Lukas dit neergeskryf het.
V: In 1 Tim 5:22, aangesien elkeen slegs vir sy eie sondes geoordeel word soos Eseg 18:4,20 en Deut 24:16 wys, hoe kan iemand 'n deelgenoot van 'n ander man se sondes wees?
A: Maklik. Elkeen word slegs vir sy eie sondes geoordeel. As jy egter iemand anders se sondes goedkeur en mense leer dat 'n sonde in God se oë aanvaarbaar is, is dit jou eie sonde om te kies om deelgenoot te wees van 'n ander persoon se sonde.
As jy iemand as ouderling, diaken of ander leier orden wat in sonde is, en jy het dit gedoen sonder om hom te ondersoek, deel jy in sy sonde.
V: In 1 Tim 5:23, is dit reg om alkohol te drink?
A: 'n Paar Christene dink dat dit sondig is om alle alkohol te drink. Ander opregte Christene is nie daarmee saam nie. Hier is ses punte wat die tweede siening uiteensit.
1. Om wyn te drink is nie 'n sonde nie, aangesien Jesus dit in Lukas 7:34 gedrink het en water daarin verander het in Johannes 2:1-11. Wyn verbly die hart van die mens in Psalm 104:15. Johannes Chrysostomos (oorlede 407 n.C.) noem dit in Aangaande die Beelde 1:1-7 en sê ook dat dit reg is om wyn te drink.
2. Dit was alkoholiese wyn, nie net druiwesap nie.
2a) Johannes 2:10: "nadat die gaste dronk is."
2b) Nie-gekoelde druiwesap wat vir ses maande of 'n jaar gestoor word, het 'n alkoholinhoud.
2c) In 1 Timoteus 5:23 sou druiwesap geen hulp wees vir maagprobleme nie. Paulus het goeie raad gegee: alkohol vertraag inderdaad baie die groei van bakterieë.
2d) In 1 Korintiërs 11:21, toe die Korintiërs die Here se aandmaal onbehoorlik gebruik het, hoe kon hulle dronk raak as dit nie alkoholies was nie?
2e) In Markus 2:22 en Lukas 5:37-39, sou Jesus die illustrasie van wyn in die wynsakke gegee het as Hy die voorbeeld van nie-drink wou stel nie?
Daarenteen wys Difficulties in the Bible, bl. 147-149, daarop dat daar nie gesê word dat die wonderlike wyn bedwelmend was nie.
3. Ons moet nooit dronk raak nie, soos Efesiërs 5:18, 1 Tessalonisense 5:7; Spreuke 20:1; 23:20-21; en Jesaja 28:3,7 duidelik maak. Die enigste uitsondering is dat dit toelaatbaar kan wees om high of dronk te wees vir dié wat naby die dood is of in groot angs verkeer, soos Spreuke 31:6 aandui.
4. Ons moet nie ander laat struikel nie.
5. Baie Christene (insluitend ek self) drink nie alkohol nie, en beskou dit as toegelaat, maar nie aanbeveel nie. (Christene doen dikwels dinge uit liefde vir God, selfs wanneer daar geen rigiede gebod is nie.) In ons samelewing kan drink 'n versoeking wees vir onsself en ander om dronk te raak, en ons sien nie die noodsaaklikheid van hierdie afleiding nie. Dit steur ons egter nie om ander Christene alkohol te sien drink nie.
6. Om nie te drink nie, tot heerlikheid van God, is deur ander gedoen, soos die Nazareërs (Numeri 6:1-21), die Recabiete (Jeremia 35), en Johannes die Doper (Lukas 7:33).
Die Complete Book of Bible Answers bl. 359-360 sê dat wyn dikwels met een deel wyn tot twintig dele water gedrink is, en soms een deel wyn tot een deel water. Die Grieke het mense wat onvermengde wyn gedrink het, as barbare beskou.
V: In 1 Tim 5:23, waarom het Paulus vir Timoteus gesê om 'n bietjie wyn te drink om sy maagkwale te genees in plaas daarvan om hom net te genees?
A: Johannes Chrysostomos (oorlede 407 n.C.) het 'n volledige preek oor hierdie saak gelewer. Hy het Nuwe-Testamentiese (koine) Grieks beter geken as enigiemand vandag, en in sy preek oor 1 Timoteus 5:21-23 sê hy: "Hy [Paulus] laat hom [Timoteus] egter nie toe om vrylik in wyn te onthou nie, maar slegs so veel as wat vir gesondheid en nie vir luukse was nie." Vir 'n samevatting, en vir meer inligting oor die kwessie waarom die godsaliges siek word, sien die bespreking oor Galasiërs 4:13.
A: Almal sal genees word – in die hemel. Eerstens kan jy nie sê dat siekte bloot 'n gebrek aan geloof is nie. God het Timoteus nie genees van sy gereelde maagkwale nie (1 Timoteus 5:23), Epafroditus het byna gesterf in Filippense 2:26-27, Paulus was siek terwyl hy in Galasiërs 4:13-14 gepreek het, en die groot Elísa is aan 'n siekte oorlede in 2 Konings 13:14. Jesus het gesê dat die man se blindheid in Johannes 9:1-3 nie te wyte was aan sy sonde of sy ouers se sonde nie.
Siekte kan dissipline van God wees vir ongehoorsaamheid en opstandigheid (Handelinge 13:11; Openbaring 2:22), maar selfs wanneer dit nie die geval is nie, is dit 'n tyd om oor ons gehoorsaamheid aan God na te dink. Pyn kan 'God se megafoon' wees (soos C.S. Lewis gesê het) om ons aandag te trek. Siekte en ander lyding kan dus goeie dissipline vir ons wees.
Dit is egter nie die geval met alle siekte en lyding nie. Selfs nadat Paulus driemaal ernstig gebid het, het God geweier om die doring in sy vlees weg te neem in 2 Korintiërs 12:7-10. Paulus het geleer dat, wat ook al sy doring was, dit hom daarvan sou weerhou om hoogmoedig te word. Ook het Paulus vir ons almal geleer dat wanneer ons swak is, God in ons sterk is.
Soms weet ons nie die spesifieke rede waarom ons siek is nie. Wanneer ons die boek Job lees, is dit maklik om te vergeet dat, alhoewel ons altyd na die einde kan loer, Job geen idee gehad het waarom hy gely het terwyl hy daardeur gegaan het nie. Soos Job kan ons egter vertrou dat ons standvastigheid in lyding, selfs onregverdige lyding, God kan verheerlik. Ons kan ook Romeine 8:28 onthou, wat sê dat God alle dinge [selfs slegte dinge] saamwerk ten goede van dié wat Hom liefhet, wat geroep is volgens Sy doel.
Oor die algemeen leef ons gevalle mense in die vervalle voormalige volmaaktheid van die skepping (Romeine 8:20-22). Dit is egter net tydelik, want Openbaring 21:4 sê dat in die nuwe hemel en die nuwe aarde daar geen dood of rou of geween of pyn meer sal wees nie, want die voormalige dinge het verbygegaan.
V: In 1 Tim 6:1-2, waarom laat die Bybel slawerny toe?
A: Sommige dinge in die Bybel, soos drink, poligamie, permanente slawerny en egskeiding in die Ou-Testamentiese tyd, was toegelaat maar nie aanbeveel nie.
Ouers verbied dikwels vir hul kinders om sekere dinge te doen, soos om dwelms te gebruik. Hulle duld egter ander dinge, soos om geld dwaas uit te gee, alhoewel hulle dit afraai. Baie sien God op 'n soortgelyke wyse. As Christene behoort ons nie daarna te streef om net binne God se perke te bly nie, maar om die middel van die teiken van God se wil vir ons te tref. Sien ook die Believer's Bible Commentary bl. 2140, en die bespreking oor Efesiërs 6:5-8 en Efesiërs 6:9.
V: In 1 Tim 6:5, hoe kan iemand van die waarheid beroof word?
A: Daar is twee effens verskillende sienings.
Ontbergend of nooit ontvang nie: Hulle is verhinder om die waarheid in die eerste plek ooit te hê. "Ontberend van die waarheid" (KJV, NKJV, Believer's Bible Commentary bl.2099, Clement van Alexandrië (193–202 n.C.) Stromata boek 1 hfst.98 bl.309; Johannes Chrysostomos (oorlede 407 n.C.) Homilieë oor 1 Timoteus homilie 17 bl. 468). Die BSB lees soortgelyk "ontbloot van die waarheid."
"apesterumenon: ontneem. Apostereu gee die begrip oor van 'n persoon wat van iets ontneem word waarop hy 'n reg het. Sien verwysing. Dit word in die R.V. uitgedruk as 'bereft of'. Die waarheid was eens hullene; hulle het hulleself van die erfdeel ontneem. Die A.V. ('destitute of') neem nie aan dat hulle dit ooit gehad het nie." The Expositor's Greek New Testament vol.4 bl.142.
Beroof of weggeneem: Hulle het die waarheid gehad, maar dit is van hulle weggeneem. "Beroof van die waarheid" (NIV, The Bible Knowledge Commentary: New Testament p.746, New International Bible Commentary p.1483, Evangelical Commentary on the Bible p.1108)
"White sê dat apostereo 'die begrip oordra van 'n persoon wat ontneem word van iets waarop hy 'n reg het… die waarheid was eens hulle s'n; hulle het hulleself onterf. Die A.V., 'destitute of' (sonder), neem nie aan dat hulle dit ooit gehad het nie (EGT, 4:142)." Expositor's Bible Commentary vol.11 p.384
Deur parallelisme kontrasteer Paulus in 1 Timoteus 6:3-5 "gesond" met "bederf," en "ontbloot/beroof" met "wins."
Die antwoord: Albei is gedeeltelik waar, aangesien elke siening slegs die helfte van die prentjie skilder.
Lukas 8:5,12 wys hoe Satan die waarheid van sommige kan wegneem wat soos grond op die pad is. Maar alhoewel die saad die bokant van die grond op die pad geraak het, het dit nooit in die grond gekom nie.
Jona 2:8 sê: "Die wat aan nietige afgode vashou, verlaat Sy liefdevolle toewyding."
Hebreërs 6:4-6 waarsku oor mense wat die goedheid van die woord van God proe, afvallig word (wat beteken dat hulle nie voorheen al afvallig was nie), en nie weer tot bekering gebring kan word nie. Maar alhoewel hulle van die goedheid geproe het, sê dit nie dat hulle dit ooit ingesluk het of dat dit in hulle ingegaan het nie.
V: In 1 Tim 6:7, waarom het sommige Christene duur begrafnisse en gedenkteken?
A: Soos 'n Christen eens gesê het, jy sien nooit 'n U-Haul-aanhanger agter 'n begrafniswa nie. Dit is goed om 'n klein viering van die persoon se lewe en die vreugde in die Hemel te hê. 'n Weelderige begrafnis is egter 'n vermorsing van geld op iemand wat nie daar is nie.
V: In 1 Tim 6:8, watter omgewings- of kulturele dinge dryf ons tot ontevredenheid wanneer ons genoeg kos en klere het?
A: Ons kan sien dat die doel van die meeste advertensies is om ons ontevrede te maak met wat ons het en iets meer te begeer. Maatdruk van mense rondom ons wat deur advertensies beïnvloed is en luukse motors, sjiek klere, ensovoorts gekoop het, kan ons ook beïnvloed. Maar hierdie eksterne faktore maak ons nie direk ontevrede nie. Hulle versterk eerder die gierigheid, jaloesie en begerigheid in ons wat veroorsaak dat ons ontevrede voel met genoeg hê en met God se voorsiening vir ons.
As ouers kan ons soms onbedoeld ons kinders se begeerte na materiële dinge aanhits wanneer ons vir hulle $180-skoene en ander goedere koop waarop nie so baie geld bestee hoef te word nie. Natuurlik leer kinders nie net uit wat ons vir hulle sê of toelaat nie, maar ook uit ons eie voorbeeld.
V: In 1 Tim 6:9 en Jak 5:1-6, behoort Christene [nie afkerig te wees van / te wil hê / te smag na] om ryk te word?
A: Rykdom self is nie kwaad nie; Abraham, wat beide Paulus en Jakobus as 'n voorbeeld van 'n godvresende man gegee het, was baie ryk. Daar is egter drie waarskuwingspunte.
1. Die begeerte na rykdom is beide kwaad en 'n bron van kwaad. Ons behoort volkomen tevrede te wees om 'n Christen met beskeie middele te wees. As 'n Christen welgesteld is, en God die situasie verander sodat hy of sy die rykdom verloor, behoort hulle steeds in alle omstandighede tevrede te wees (Filippense 4:12).
2. Elke Christen wat rykdom het, moet op die uitkyk wees vir die versoeking om daardie rykdom styf vas te hou en dit net so veel te waardeer as wat hy of sy God en ander mense waardeer. Terloops, in vergelyking met die gemiddelde ekonomiese standaard van die wêreld, het die meeste mense in Noord-Amerika, Singapoer, Japan en Wes-Europa rykdom.
3. Mense wat nie rykdom het nie, is ook nie vrygestel van gierigheid nie. Soms dink mense hulle kan net gelukkig wees as hulle ryk is, en dat hulle gelukkig sal wees as hulle dit is.
V: In 1 Tim 6:10, hoe kan die liefde vir geld die wortel van alle kwaad wees?
A: Eerstens, let daarop dat dit nie geld sê nie, maar die liefde vir geld. Tweedens, niemand dink regtig dat Paulus werklik geglo het dat die liefde vir geld Satan se val, Adam se val, of sondes van lafheid, trots en wellus veroorsaak het nie. Die liefde vir geld is die wortel van alle soorte kwaad. Die Grieks sê letterlik: "die wortel van alle kwaad is die liefde vir geld," en daarom kan daar ook ander wortels van kwaad wees. Soos Prediker 5:10 sê: "Wie geld liefhet, word nooit deur geld tevrede nie." Jesus het in Lukas 16:13 gesê dat niemand beide God en geld kan dien nie. Hebreërs 13:5-6 sê ook vir ons om vry te bly van die liefde vir geld. Een manier om geld lief te hê, is om jou toekoms aan geld toe te vertrou.
Dit is interessant dat die Griekse taal 'n aantal woorde vir kwaad het, en die woord wat Paulus hier vir kwaad gebruik, beklemtoon waardeloosheid.
Vir baie Westerse Christene wat nie aan dwelms, alkohol, pornografie en seks verslaaf is nie, is die twee grootste versoekings materialisme en kompromie oor die noodsaaklikhede van die geloof.
V: In 1 Tim 6:10, hoe het die vroeë Christene hierdie vers geïnterpreteer?
A: Die vroeë kerkvaders moes gedink het dat die waarheid agter hierdie vers veral belangrik was, omdat hulle hierdie vers gereeld aangehaal of parafraseer het. Hier is 'n onvolledige lys van sommige van die mense wat oor hierdie vers gepraat het.
Polycarpus (100–155 n.C.) haal eenvoudig die eerste helfte van hierdie vers aan in sy brief aan die Filippense. Brief van Polycarpus aan die Filippense, hoofstuk 4, bl. 34
Klemens van Aleksandrië (193-217/220 n.C.) haal hierdie vers aan en noem dat die liefde vir geld die wortel van alle euwels is, en koppel dit aan gierigheid. The Instructor boek 2 hfst.3, bl.248
Tertullianus (198-220 n.C.) "gierigheid, 'n wortel van alle euwels,' waardeur, inderdaad, sommige, nadat hulle in die strik getrap het, 'by die geloof vergaan het.'" Oor Afgodsdiens hfst.11 bl.67. Sien ook Oor Geduld hfst.7 bl.711.
Novatian (250-258 n.C.) het 'n baie interessante interpretasie in Oor Joodse Vleis, hfst. 6, bl. 649. Wat die kwaad wegneem, stel geld in staat om herstel te word, sodat die pad van sonde weer bewandel kan word. Byvoorbeeld, drink of die gebruik van prostitute neem 'n persoon se geld weg, maar meer geld stel die man in staat om aan te hou sondig.
Cyprianus van Kartago (c. 246–258 n.C.) haal hierdie vers aan en vervang "geld" met "gierigheid". Hy noem dat wanneer jy vrees dat jou rykdom verminder mag word, jy nie besef dat jy self verminder word wanneer jy mammon meer liefhet as jou eie siel nie. Traktaat 8 hfst. 10 bl. 479
V: In 1 Tim 6:11, waarom moet ons voor gierigheid (en ander versoekings) vlug, aangesien ons die duiwel in Jak 4:7 moet weerstaan en teen die kwaad in Ef 6:13-14 moet staan? Selfs 1 Tim 6:12 sê ons moet veg, wat nie vlug impliseer nie.
A: Ons moet die duiwel weerstaan, maar ons moet voor versoeking vlug. 'n Goeie analogie sou wees hoe die Romeinse infanterie geveg het. Hulle het in klein, reghoekige eenhede genaamd manipels geveg, gerangskik in 'n skaakbordpatroon van mans en ruimte. Daar was drie lyne manipels. Wanneer een maniple moeg geword het of swaar verliese gely het, het hulle effens teruggetrek en het 'n ander maniple vorentoe beweeg. Soos ons in geestelike oorlogvoering veg, moet ons saam veg, vorentoe beweeg en in harmonie hergroepeer om ons broers te help en deur hulle gehelp te word.
V: In 1 Tim 6:12a, hoe voer ons vandag die goeie stryd van die geloof?
A: Eerstens, hou ons oë op die doel. Worstel in gebed en prys God. Moenie deur ander dinge belemmer word nie. Veg werklik; moenie net slaap nie.
Ek hardloop my hond altyd uit in 'n wedloop na 'n paal, al hardloop my hond baie vinniger as ek. Sien, my hond stop altyd voor die paal om te ruik, omdat hy nie besef dit is 'n wedloop nie (soos ek dink). Net so kom ons nie ver as ons vergeet ons is in 'n wedloop of kompetisie nie. Daar is 'n verskil tussen spoed en snelheid. Spoed is hoe vinnig jy beweeg, selfs al beweeg jy in 'n sirkel. Snelheid is hoe vinnig jy in 'n sekere rigting beweeg.
As ons van wedlope praat, kan ek 'n Olimpiese atleet uithardloop – solank hy of sy 'n honderdpond-gewig moet dra. Net so kan ons in ons doel om vir Christus te hardloop, baie te stadig beweeg wanneer ons belas is deur wêreldse sorg of aanhoudende sonde.
Laastens, ons behoort iets te doen om die Here te dien. Gebed is baie belangrik in ons stryd van die geloof. Die gebruik van die Woord van God is belangrik; dit is hoe Jesus Satan geantwoord het. Ook, nadat Jesus se versoekings het engele gekom en Hom bedien. Net so behoort ons ander te bedien. Ons behoort nie as individue te veg nie, maar as 'n groep, die kerk, soortgelyk aan hoe Romeinse leërseenhede in manipels en die "drievoudige lyn" geveg het. Daar was een beroemde slag tussen Romeine en Germane, die Teutoburgse Woud in 9 n.C., waar die slagveld digte bos was. Dit was dus in die meeste gevalle een-tegen-een geveg. Drie legioene, ongeveer 14 000 Romeinse soldate onder Generaal Varus, is almal gedood. Dit staan in kontras met Gallië, waar Julius Caesar met 'n relatief klein Romeinse leër leërs van Galliërs wat twee tot drie keer so groot was, verslaan het. Christene werk beter saam vir God.
V: In 1 Tim 6:16 en Rom 2:7, aangesien net God van nature onsterflik is, hoe kan ons onsterflik wees?
A: Slegs God is van nature onsterflik van die begin af. Ons afgeleide onsterflike lewe is 'n ewige lewe wat deur God geïnisieer en in stand gehou word. Johannes 15:1-8 illustreer die konsep van afgeleide lewe deur te wys dat ons takke is en Jesus die wingerdstok is. Sien ook Kolossense 1:17, Kolossense 3:3-4, en When Critics Ask bl. 439-440, 501.
A: Lig en donker kan letterlik wees, maar in sommige gedeeltes is dit metafore, met lig wat heiligheid verteenwoordig en duisternis wat misterie verteenwoordig.
God is lig, en in Hom is geen duisternis nie (1 Joh. 1:5). In vergelyking met God lyk dit egter oral anders as duisternis. God kan lig in sy omgewing veroorsaak, en God kan duisternis in sy omgewing veroorsaak. God het uit die duisternis gespreek by die berg Sinai in Deuteronomium 4:11; 5:23 en Hebreërs 12:18.
As dit 'n probleem vir jou is, wil jy dalk 2 Samuel 22:10-13 en Psalm 18:11-12 lees, waar lig en donker in dieselfde gedeelte voorkom. Dawid sing dat duisternis God se tentdak was en onder Sy voete, tog het weerlig uit die helderheid van God se teenwoordigheid voortgebarst. Psalm 97:2 is 'n ander voorbeeld van beide duisternis en lig rondom God.
A: Geld is 'n neutrale ding wat goed of kwaad vir ons kan word. Hier is drie punte om oor na te dink.
1. "Hou julle lewens vry van die liefde vir geld en wees tevrede met wat julle het" word beveel in Hebreërs 13:5. Ander verse oor die liefde vir geld is:
1 Timoteus 6:17-18. 2 Timoteus 3:2 waarsku teen geld lief te hê. Ons moet nie geld dien of onsself uitwerk om ryk te word nie (Matteus 6:24-34; Spreuke 23:4; 1 Timoteus 6:9-10). Ons mag nie begeer wat ander het nie (Eksodus 20:17; Deuteronomium 5:21; en Romeine 7:7-12). Ons moet nie op rykdom vertrou nie, maar op God vertrou (Spreuke 11:4,28; 18:10-11; en Lukas 12:15-21). Beskou jou rykdom as 'lig' en moenie bang wees om dit te verloor nie (Hebreërs 10:34; Handelinge 4:32-37).
2. Tog gee God ons sekere materiële dinge om van te geniet volgens 1 Timoteus 6:17. Abraham en Job was albei baie ryk mans volgens moderne sowel as antieke standaarde. God gee rykdom, volgens Spreuke 10:22 en Deuteronomium 8:18.
3. Gee vrygewig aan ander:
3a. Ons moet vriendelik en barmhartig teenoor ander wees (Kolossense 3:12; 1 Korintiërs 13:4; Efesiërs 4:32; Spreuke 11:16-17; 1 Tessalonisense 5:15). Dit beteken nie net met woorde nie, maar ook materieel (Jakobus 2:14-17; Handelinge 4:34-35; Matteus 19:21).
3b. Ons moet God met ons rykdom eer (Spreuke 3:9-10) en hard werk sodat ons aan ander kan gee (Spreuke 31:11-27).
3c. Baie verse beklemtoon dat ons die armes moet help (Jesaja 1:17; 58:6-10; Jeremia 5:28; 22:16; Galasiërs 2:10; Psalm 41:1; Spreuke 14:21; 24:11-12; 29:7; Efesiërs 4:28).
3d. Ons is verantwoordelik om vir ons eie gesinne te sorg (1 Timoteus 5:8; Spreuke 31:15) en ons skulde en verpligtinge te vereffen (Psalm 37:21; Romeine 13:8; Jakobus 5:4).
3e. Ons moet vrygewig gee vir God se werk (Spreuke 3:9,10; 11:24; 1 Korintiërs 16:2; 2 Korintiërs 8:1-8; 9:6-11).
3f. Ons moet veral weduwees en weeskinders help (Jakobus 1:27; Deuteronomium 15:11; Psalm 68:5), en die siekes, hongeriges, naaktes en gevangenes (Matteus 25:34-46; Sagaria 7:9-10).
3g. Die enigste uitsondering is dat ons nie aan mense moet gee wat weier om te werk nie (2 Tessalonisense 3:6-15).
Opsomming: Soos When Critics Ask op bl. 502 sê: "Daar is niks verkeerd daarmee om rykdom te besit nie – daar is iets verkeerd daarmee om deur rykdom besit te word."
V: In 1 Tim 6:20, hoe moes Timoteus waak oor wat aan sy sorg toevertrou is, en hoe moet ons?
A: Vir homself is Timoteus beveel om noukeurig op sy lewe en sy leer te let en in hierdie dinge volhard, in 1 Timoteus 4:16a.
Maar as 'n leier moes Timoteus dit ook doen ter wille van sy hoorders, soos 1 Timoteus 4:16b sê.
A: 1 Timoteus 1:1 sê dit is deur Paulus geskryf, en die vroeë kerk het dit nooit bevraagteken nie. Dit is waarskynlik ná die gebeure in Handelinge geskryf.
Irenaeus van Lyon (182–188 n.C.) "Van hierdie Linus maak Paulus melding in die Briewe aan Timoteus." Irenaeus teen die Hereesie, boek 3, hoofstuk 3.3, bl. 416
Die Muratorianse Kanon (c.190-217 n.C.) hoofstuk 3 bl.603 noem dat Paulus in sy briewe aan sewe kerke geskryf het: Korintiërs (2 briewe), Efesiërs, Filippense, Kolossense, Galasiërs, Tessalonisiërs (2 briewe), en Romeine. Hy het ook aan Filemon, Titus, en twee briewe aan Timoteus geskryf.
Klemens van Aleksandrië (202 n.C.) haal 1 Timoteus 6:20,21 aan as geskryf aan Timoteus. Dan sê hy: "Oortuig deur hierdie uitspraak, verwerp die keters die Briewe aan Timoteus." Stromata boek 2 hfst. 11 bl. 359
Klemens van Alexandrië (193–217/220 n.C.) sê dat 1 Timoteus 6:16 deur Paulus geskryf is en 1 Johannes 4:16 deur Johannes. Klemens van Alexandrië fragment 3 bl. 575
Tertullianus het gesê dat Paulus aan die Romeine, Galasiërs, Filippense, Tessalonisiërs en Efesiërs geskryf het in Tertullianus teen Marcion, boek 4, hoofstuk 5, bl. 350 (207 n.C.). Hy sê die Nuwe Testament was 'n boek "wat van die apostels afkomstig is, wat as 'n heilige deposito in die kerke van die apostels bewaar is."
Tertullianus (198–220 n.C.) "want Paulus het selfs hierdie uitdrukking aan Timoteus gerig: 'O Timoteus, bewaar wat aan jou toevertrou is;' en weer: 'Bewaak daardie goeie ding wat aan jou toevertrou is.'" Voorskrif teen Ketters hfst. 25 bl. 255
Tertullianus (198–220 n.C.) "Duidelik het dieselfde apostel [Paulus] Himenéüs en Aleksander aan Satan oorlewer, 'sodat hulle verbeter word om nie te laster nie,' soos hy aan sy Timoteus skryf [1 Timoteus 1:20]." Oor Beskeidenheid hfst.13 bl.87
Tertullianus (198–220 n.C.) "Maar hoe het Paulus, 'n apostel, ... Toe hy uiteindelik baie naby die vervulling van sy begeerte gekom het, uiters bly oor wat hy voor hom sien, skryf hy in hierdie bewoording aan Timoteus: 'Want ek word reeds geoffer, en die tyd van my heengaan is naby. Ek het die goeie stryd gestry, ek het my loop voltooi, ek het die geloof behou; nou lê vir my die kroon gereed wat die Here my op daardie dag sal gee'" [2 Timoteus 4:6-8] Scorpiace hfst.13 bl.646-647
Hippolytus (222-235/236 n.C.) "Maar persone van hierdie beskrywing word eerder as Kynici as Christene beskou, aangesien hulle nie aandag skenk aan die woorde wat deur die apostel Paulus teen hulle uitgespreek is nie. Nou het hy, toe hy die nuwighede wat later deur sekere (ketuurs) tevergeefs ingestel sou word, voorspel het, dit so verklaar: 'Die Gees sê uitdruklik: In die laaste tye sal sommige van die gesonde leer afvallig word, omdat hulle aandag gee aan misleidende geeste en duistere leringe, wat skynheiligheid spreek en 'n brandmerk op hulle gewete gebrand het, en verbied om te trou en verbied om te eet van die spysen wat God geskape het om met danksegging deur die gelowiges en dié wat die waarheid ken, gebruik te word; want elke skepping van God is goed, en niks wat met danksegging ontvang word, moet verwerp word nie; want dit word geheilig deur die woord van God en gebed.'" (1 Timoteus 4:1-5) Weerspreking van alle ketterye boek 8 hfst.13 bl.124
Origenes (225–253/254 n.C.) haal die eerste helfte van 1 Timoteus 1:7 aan en bespreek die tweede helfte as "deur Paulus genoem." Kommentaar op Matteus boek 12 hfst. 41 bl. 472
Origen (233/234 n.C.) haal 1 Timoteus 2:8 aan as deur Paulus in 1 Timoteus. Gebed h.9.1 bl.38
Novatianus (250/254-257 n.C.) sê: "die apostel Paulus sê, 'van die skepping van die wêreld af, word duidelik gesien, begryp deur die dinge wat gemaak is, selfs Sy ewige krag en goddelikheid; sodat die menslike verstand, wat verborge dinge leer uit dié wat sigbaar is, uit die grootheid van die werke wat dit behoort aanskou, met die oë van die verstand die grootheid van die Aannemer kan oorweeg." [verwysing na Romeine 1:20a] Van wie dieselfde apostel sê: 'Aan die Koning vir ewig, die onverganklike, onsigbare, die enigste God, behoort eer en heerlikheid.' [1 Timoteus 1:17]" Oor die Drie-eenheid h.3 bl.614
Cyprianus van Kartago (c.246-258 n.C.) (impliseer, aangesien 'n tweede) "Van dieselfde saak, Paulus in die tweede brief aan Timoteus: 'Ek word nou geoffer, en die tyd van my opname is naby. Ek het die goeie stryd gestry, ek het die wedloop voleindig, ek het die geloof behou. Nou lê vir my die kroon van geregtigheid gereed, wat die Here, die regverdige Regter, my in dié dag sal gee; en nie alleen aan my nie, maar ook aan almal wat sy verskyning liefhet.'" [2 Timoteus 4:6-8] Traktaatjies van Cyprianus, Traktaat 12, derde deel, hfst. 16, bl. 539
Cyprianus van Kartago (c. 246–258 n.C.) haal aan uit "die eerste brief van Paulus aan Timoteus" in Traktaat 12, derde boek 74,75,76,77.
Victorinus van Pettau (gemartel in 304 n.C.) "In die hele wêreld het Paulus geleer dat al die kerke in sewes gerangskik is, dat hulle sewe genoem word, en dat die Katolieke Kerk een is. En eerstens, inderdaad, om hy self ook die tipe van sewe kerke te behou, het hy nie daardie getal oorskry nie. Maar hy het aan die Romeine, Korintiërs, Galasiërs, Efesiërs, Tessalonisiërs, Filippense en Kolossense geskryf; daarna het hy aan individuele persone geskryf, sodat hy nie die getal van sewe kerke sou oorskry nie. En deur sy aankondiging in 'n kort ruimte saam te vat, sê hy só vir Timoteus: 'Dat jy mag weet hoe jy jou behoort te gedra in die Kerk van die lewende God.' [1/2 van 1 Timoteus 3:15] Kommentaar op die Openbaring vanaf die eerste hoofstuk bl.345
Ons het vandag nog kopieë van al hierdie.
V: In 1 Tim, is daar stilistiese verskille tussen die res van Paulus se briewe en 1 en 2 Timoteus en Titus? (uit Asimov se Gids tot die Bybel bl. 1143)
A: Daar is eintlik baie ooreenkomste. Enige stylistiese verskille kan verklaar word deurdat Paulus geskryf het
a) 'n Persoonlike brief, nie 'n brief aan 'n kerk nie,
b) Op 'n latere tydstip in sy lewe,
c) Bespreek verskillende kwessies (persoonlike kwessies van herderskap vs. algemene kerkwye kwessies)
Een ietwat ongewone denkpatroon is die analogie van vasse van toorn en voorwerpe/vasse van barmhartigheid, in Romeine 9:22-23 en 2 Timoteus 2:20-21.
Die Bible Knowledge Commentary: Nuwe Testament bl. 728 noem dat die metode van "woordtelling" om soortgelyke woorde te sien, nie statisties geldig is nie, tensy die steekproefgrootte groot genoeg is. As jy dieselfde tegniek op ander boeke gebruik, kan jy veronderstellik met ewe veel geldigheid "bewys" dat Paulus ook nie een van sy ander briewe geskryf het nie.
V: In 1 Timoteus, watter verse het Johannes Chrysostomos (oorlede 407 n.C.) aangehaal of bespreek?
A: Van die 113 verse in 1 Timoteus het Johannes Chrysostomos na 89 verse verwys, oftewel 79%. Met ander woorde, hy het na elke vers behalwe 24 (21%) verwys. Die aantal verse in die hoofstukke van 1 Timoteus is: hoofstuk 1: 20 verse, hoofstuk 2: 15 verse, hoofstuk 3: 16 verse, hoofstuk 4: 16 verse, hoofstuk 5: 25 verse, hoofstuk 6: 21 verse.
Hier is die verse in 1 Timoteus waarop Chrysostom verwys het:
1:1-7, 9, 11-16, 18-19; 2:1-4, 6-15; 3:1-16 (alles); 4:1-3, 7, 11-16; 5:2, 5, 6, 8-18, 20-23; 6:1-13, 15, 17
Hier is die verse in 1 Timoteus waarop Chrysostom nie verwys het nie:
1:8, 10, 17, 20; 2:5; 4:4-6, 8-10; 5:1,3,4,7,19,24,25; 6:14, 16, 18-21
Johannes Chrysostomos het ongelukkig die onbybelse siening geleer dat heiliges bemiddelaars vir ons na God is. 1 Timoteus 2:5 weerlê dit, want dit sê daar is een middelaar tussen God en die mense, die mens Christus Jesus. As jy nuuskierig is hoe Johannes Chrysostomos 1 Timoteus 2:5 in sy geskrifte verklaar het, is die antwoord dat hy nooit oor hierdie vers geskryf het nie.
V: In 1 Tim, hoe weet ons of wat ons vandag het 'n betroubare bewaring is van wat oorspronklik geskryf is?
A: Daar is ten minste drie redes.
1. God het belowe om Sy woord te bewaar in Jesaja 55:10-11; Jesaja 59:21; Jesaja 40:6-8; 1 Petrus 1:24-25; en Matteus 24:35.
2. Bewyse van die vroeë kerk. Vroeë kerkvaders tot by die Konsilie van Nikaia I (325 n.C.) het ongeveer 108 keer uit 1 Timoteus aangehaal, nie ingesluit toespelings nie. Hulle het 51% van die boek 1 Timoteus aangehaal, met gedeeltelike verse as breuke getel. Dit is 58,1 uit 113 verse in totaal.
Hier is die skrywers wat na verse in 1 Timoteus verwys het:
Nie regtig nie. Clemens van Rome (96-98 n.C.) (gedeeltelik) sê om nie dinge uit partydigheid te doen nie, soos ook 1 Timoteus 5:21, maar dit is te algemeen om as 'n allusie te tel. 1 Clemens vol.1 hoofstuk 21 bl.11
Ignatius (c.110–117 n.C.) haal 'n kwart van 1 Timoteus 1:1 aan: "Jesus Christus wat ons hoop is" Ignatius se brief aan die Magnesiërs hfst. 1 bl. 64
Aan Diognetus (c.130 n.C.) hoofstuk 11 bl. 29 verwys na 1 Timoteus 3:16
Epistel van Barnabas (c.70–130 n.C.) hoofstuk 12 bl. 145 verwys na 1 Timoteus 3:16
Polycarp (100–155 n.C.) haal 1 Timoteus 6:7 aan: "Wetende dat ons niks in die wêreld ingebring het nie, en ons kan ook niks daaruit uitdra nie," (11 uit 12 woorde) Brief van Polycarp aan die Filippense hfst. 4 bl. 34
Polycarp (100–155 n.C.) haal die eerste helfte van 1 Timoteus 6:10 aan. "Maar die liefde vir geld is die wortel van alle euwels." (8 uit 21 woorde) Brief van Polycarp aan die Filippense h.4 bl.34
Athenagoras (177 n.C.) haal 'n gedeelte aan uit 1 Timoteus 2:1-2. 'n Pleidooi vir Christene hfst.32 bl.148
Teofilus van Antiochië (168-181/188 n.C.) haal 1 Timoteus 2:2b aan. Teofilus aan Autolycus boek 3 hfst. 14 bl. 115
Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.) "Van hierdie Linus maak Paulus melding in die Briewe aan Timoteus." Irenaeus Teen die Ketters boek 3 hfst.3.3 bl.416
Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.) verwys na 1 Timoteus 6:4,5 as deur Paulus. Irenaeus Fragment 36 bl.574
Die Muratorianse Kanon (c.190-217 n.C.) ANF vol.5 bl.603 noem Paulus se twee briewe aan Timoteus, sowel as sy ander 11 briewe.
Klemens van Alexandrië (193-217/220 n.C.) haal 1 Timoteus 4:8 aan en sê dit is deur Paulus in Aansporing tot die Heidenen hfst. 9 bl. 196
Klemens van Alexandrië (193-217/220 n.C.) sê 1 Timoteus 6:16 is deur Paulus. Klemens van Alexandrië Fragment 3 bl. 575
Tertullianus (198-220 n.C.) "want Paulus het selfs hierdie uitdrukking aan Timoteus gerig: 'O Timoteus, bewaar wat aan jou toevertrou is;' en weer: 'Bewaak daardie goeie ding wat aan jou toevertrou is.'" Voorskrif teen Ketters hfst.25 bl.255
Tertullianus (198-220 n.C.) "Duidelik het dieselfde apostel [Paulus] Himenéüs en Aleksander aan Satan oorlewer, 'sodat hulle verbeter mag word om nie te laster nie,' soos hy aan sy Timoteus skryf [1 Timoteus 1:20]." Oor Beskeidenheid hfst.13 bl.87
Tertullianus (198–220 n.C.) "Maar hoe Paulus, 'n apostel, … Toe hy uiteindelik baie naby die vervulling van sy begeerte gekom het, uiters bly oor wat hy voor hom sien, skryf hy in hierdie woorde aan Timoteus: 'Want ek word reeds geoffer, en die tyd van my heengaan is naby. Ek het die goeie stryd gestry, ek het my loop voltooi, ek het die geloof behou; vir my is die kroon weggelê wat die Here my op daardie dag sal gee'" [2 Timoteus 4:6-8] Scorpiace hfst.13 bl.646-647
Tertullianus (207/208 n.C.) vra Marcion waarom hy die apostel se twee briewe aan Timoteus en een aan Titus as Skrif verwerp. Vyf Boeke Teen Marcion, boek 5, hoofstuk 21, bl. 473.
Hippolytus (222-235/6 n.C.) haal 1 Timoteus 4:1-5 aan as deur Paulus. Weerspreking van alle ketterye boek 8 hfst.13 bl.124
Origenes (225-253/254 n.C.) noem die brief aan Timoteus (1 Timoteus) Origenes teen Celsus boek 1 hfst.64 bl.425
Novatianus (250-257 n.C.) verwys na 1 Timoteus 1:17 as deur die apostel Paulus. Oor die Drie-eenheid hfst. 3 bl. 614
Cyprianus van Kartago (c. 246-258 n.C.) noem dat Paulus Efesiërs, die Eerste Brief aan Timoteus en Titus geskryf het in Traktaat 12, die derde boek – Getuienisse, hfst. 70-78, bl. 552.
Pontius (na 258 n.C.) verwys na 1 Timoteus 3:6 as deur die apostel. "die brief van die apostel sê dat nuwelinge oorgesien moet word, anders sou hulle deur die stupor van heidendom wat nog aan hul onbevestigde verstande kleef, met hul ongeleerde onervarenheid in enige opsig teen God sondig." Lewe en Lydensweg van Cyprianus hfst.2 bl.268
Brief van Hymenaeus (= Brief van die Ses Biskoppe) (c.268 n.C.)
Malchion (270 n.C.) (toespeling) verwys na 1 Timoteus 6:5 Teen Paul van Samosata hfst. 2 bl. 169
Adamantius (c.300 n.C.) haal 1 Timoteus 1:13 aan as deur die Apostel Paulus.
Victorinus van Pettau (gemartel in 304 n.C.) lys die briewe van Paulus as Romeine, Korintiërs, Galasiërs, Efesiërs, Tessalonisiërs, Filippense, Kolossense, Timoteus en haal die helfte van 1 Timoteus 3:15 aan in Kommentaar op die Openbaring van die Gelukkige Johannes uit die eerste hoofstuk nr.16 bl.345
Petrus van Alexandrië (306,285–311 n.C.) haal 1 Timoteus 4:11–12 aan as verwysend na Timoteus. Kanonieke Brief Kanon 14 bl. 279
Methodius (270-311/312 n.C.) haal 1 Timoteus 2:4 aan as deur die apostel. Banket van die Tien Maagdelike hoofstuk 7 bl. 316
Alexander van Alexandrië (313–326 n.C.) haal 1 Timoteus 4:1 aan as deur Paulus. Briewe oor die Ariaanse kettery Brief 2 hfst. 4 bl. 298
Na Nicea
Eusebius se Kerkgeskiedenis (323-326 n.C.)
Hegemonius (c.351 n.C.) haal 'n deel van 1 Timoteus 1:19 aan as "dit is geskrywe" Dispuut met Manes hfst.31 bl.204, en haal 1 Timoteus 4:1-4 aan Dispuut met Manes hfst.35 bl.209
Victorinus van Rome (na 363 n.C.) verwys na 1 Timoteus 4:16
Hilarius van Poitiers (355-367/368 n.C.)
Zeno (4de eeu) verwys na 1 Timoteus 1:4
Athanasius van Alexandrië (367 n.C.) lys die boeke van die Nuwe Testament in Feesbrief 39 bl. 552
Synopsis Scripturae Sacrae (350–370 n.C. of 5de eeu) noem Paulus se twee briewe aan Timoteus as deel van die Nuwe Testament. Dit haal 1 Timoteus 1:1–2a aan.
Die skismatiese Lucifer van Cagliari (370/371 n.C.) verwys na 1 Timoteus 2:1; 6:5
Basil van Cappadocië (357–378/379 n.C.) haal 1 Timoteus 5:21 aan as "Paulus in sy opdrag aan Timoteus." Oor die Gees hfst. 13.29 bl. 18
Sinode van Laodicea (in Frygië) (343–381 n.C.) kanon 60 bl. 159 lys die boeke van die Ou Testament en die Nuwe Testament. Kanon 59 bl. 158 sê dat slegs die kanonieke boeke van die Ou en Nuwe Testamente in die kerk gelees mag word.
Ambrosiaster (na 384 n.C.) verwys na 1 Timoteus 6:7,9
Ambrosius van Milaan (370-390 n.C.)
Apollinaris van Laodicea (c.390 n.C.)
Pacianus van Barcelona (342–379/392 n.C.) haal 1 Timoteus 5:22 aan as deur die apostel Paulus. Brief 3, hoofstuk 19.2, bl. 61
Diodore (voor 394 n.C.)
Gregorius van Nyssa (c.356-396 n.C.) sê 1 Timoteus 4:4 is deur Paulus in Teen Eunomius boek 37 p.86
Didymus die blinde (398 n.C.) haal 1 Timoteus 4:1-2 aan as deur Paulus. Kommentaar op Sagaria 13 bl. 309
Evagrius van Pontus (c.399 n.C.)
Asterius van Emesa (c. 400 n.C.)
Hyperechius (4de/5de eeu) verwys na 1 Timoteus 6:9
Epiphanius van Salamis (360-403 n.C.)
Rufinus (374-406 n.C.)
Gaudentius (na 406 n.C.)
Johannes Chrysostomos (c.397 n.C.) het 18 preke oor 1 Timoteus neergeskryf, wat ons vandag nog het. Hy het in homilie 1 gesê dat dit deur die apostel Paulus geskryf is.
Johannes Chrysostomos (oorlede 407 n.C.) het na 89 verse (79%) van 1 Timoteus verwys, of alle behalwe 24 verse. Hy het 18 preke oor 1 Timoteus gelewer.
Chromatus (407 n.C.)
Severianus (na 408 n.C.)
Jerome (373–420 n.C.) bespreek die boeke van die Nuwe Testament. Hy noem spesifiek elkeen van die vier evangelies, Paulus se geskrifte aan die sewe kerke, Hebreërs, en Paulus se geskrifte aan Timoteus, Titus en Filemon. Jerome bespreek dan die Handelinge van die Apostels. Daarna bespreek hy die sewe briewe van Jakobus, Petrus, Johannes en Judas. Laastens bespreek hy die Openbaring van Johannes. Brief 53, hoofstuk 9, bl. 101–102.
Niketa van Remesiana (366–c.415 n.C.)
Sozomen (370/380–425 n.C.) verwys na 1 Timoteus 5:9 en sê dit is deur Paulus. Sozomen se Kerkgeskiedenis, boek 7, hoofstuk 16, bl. 387
Augustinus van Hippo (388-8/28/430 n.C.) noem dat die apostel 1 Timoteus 2:2 geskryf het in Die Stad van God boek 19 hfst. 26 bl. 419
Johannes Cassianus (419-430 n.C.) haal 1 Timoteus 4:14 en 2 Timoteus 1:6 aan as "Aan Timoteus" in Die Derde Konferensie van die Abt Chaeremon, hoofstuk 12, bl. 429
Paulinus van Nola (431 n.C.) verwys na 1 Timoteus 6:9
Kiril van Alexandrië (444 n.C.)
Hesychius van Jerusalem (-450 n.C.) verwys na 1 Timoteus 6:7,9
Speculum (vyfde eeu) verwys na 1 Timoteus 6:9
Quodvultdeus (c. 453 n.C.) verwys na 1 Timoteus 6:17
Varimadum (445/480 n.C.)
Onder ketels en vervalste boeke
Die ketter Pelagius (416-418 n.C.) verwys na 1 Timoteus 1:4,15,17; 3:16; 4:10; 6:7,9,13,17,19,21
Die Pelagiaanse ketter Theodorus van Mopsuestia (392–423/429 n.C.)
Apostoliese Konstitusies (onsekere datum, omstreeks 380 n.C.) verwys na 1 Timoteus 5:18
Die Pelagiaanse ketter Julianus van Eclanum (c. 454 n.C.)
3. Die vroegste manuskripte wat ons van 1 Timoteus het, toon dat daar klein manuskripvariasies is, maar geen teologiese beduidende foute nie.
Sinaïticus [Si] 340-350 n.C.
1 Timoteus is nie in Vaticanus [B] bewaar nie
Bohairiese Kopties [Boh] 3de/4de eeu
Sahidies-Kopties [Sah] 3de/4de eeu
Alexandrinus [A] c.450 n.C.
Italiaans [Ital] 4de tot 13de eeue
Latynse Vulgaat [Vg] 4de en 5de eeue
Peshitta-Siriacs [Syr P] 400–450 n.C.
Ephraemi Rescriptus [C] 5de eeu
Freerianus [I] (Washington, D.C.) 5de eeu
Armeens [Arm] vanaf die 5de eeu
Georgies [Geo] vanaf die 5de eeu
Etiopies [Eth] vanaf ca. 500 n.C.
Claromontanus [D] 5de/6de eeu
Filokseneus-Siriaks [Syr Ph] 507/508 n.C.
Harclean-Siriacs [Syr H] 616 n.C.
Goots 493-555 n.C.
Sien www.BibleQuery.org/1 Timothy Manuscripts.html vir meer oor vroeë manuskripte van 1 Timoteus.