< Bybelnavraag uit Amos

V: In Am, wat is die hoofpunt van die boek?

A: Amos is 'n boek oor redes en gevolge van oordeel vir 'n lewe van plesier sonder God. Die boek Amos het baie "smaak", waarskynlik as gevolg van Amos self. God het die agtergrond en ervaring van hierdie godvresende plattelandse seun gebruik om 'n boodskap oor te dra wat al God se skape, in die stad en op die platteland, moes hoor.

V: In Amos, wat is 'n uiteensetting van die boek?

A: Amos is 'n boek van oordeel. Hier is 'n eenvoudige oorsig.

1-2 Oordeel kom

3-6 Redes vir die oordeel

7-9:10 Vyf visioene van die uitkomste

9:11-15 Restourasie ná oordeel

V: In Amos, is sy siening van lyding anders as in Job en Daniël? Die Bybelkritikus Bart Ehrman skryf, "En sodra jy die Ou Testament by die mengsel gooi, raak dinge heeltemal deurmekaar. … Die boek Amos beklemtoon dat die volk van God ly omdat God hulle vir hulle sondes straf; die boek Job beklemtoon dat die onskuldiges kan ly; en die boek Daniël dui aan dat die onskuldiges inderdaad sal ly. Al hierdie boeke is verskillend,…" (Jesus, Interrupted bl.12)

A: Nee, Ehrman se kritiese gees lees 'n uitsluiting in wat nie daar is nie. Amos het nooit gesê dat mense slegs ly weens hul sondes nie; Amos het in 'n spesifieke situasie in sy tyd gepraat. Job wys wel dat mense ly om redes wat nie verband hou met die sondes van hulleself of van die mense om hulle nie, en Daniël wys wel dat God se mense soms deur ongelowiges ly juis omdat hulle God volg. Hulle sê wel verskillende dinge, maar hulle is nie onverenigbaar nie. Verskillende kante van 'n beeld lyk anders, maar dit is dieselfde beeld. Net so het die waarheid verskillende sienings, afhangende van jou fokus, maar die sienings is aanvullend, nie onverenigbaar nie.

V: In Amos 1:1, wanneer is die boek van Amos geskryf?

A: Amos 1:1 sê dit is twee jaar voor die aardbewing geskryf, wat gedurende die bewind van Uzziah plaasgevind het. (Dit is twee jaar voor Jesaja 6 geskryf is.) Dit is omstreeks 762 v.C. geskryf. Volgens The Bible Knowledge Commentary: Ou Testament, bl. 1426, toon argeologiese bewyse by Hazor en Samaria 'n aardbewing omstreeks 760 v.C. 735 Baffling Bible Questions Answered, bl. 203, sê dit is tussen 780 en 760 v.C. geskryf.

V: In Am 1:1, was hierdie aardbewing bloot 'n legendariese tradisie?

A: Nee. Nie alle aardbewings is aangeteken nie. Aardbewings was algemeen in daardie streek. Byvoorbeeld, die argeologie by Qumran toon dat daar in 31 v.C. 'n skadelike aardbewing was, en tog het geen antieke skrywers hierdie gebeurtenis aangeteken nie.

Maar ons het bewyse van hierdie aardbewing gevind: Volgens The Bible Knowledge Commentary : Ou Testament bl. 1426, die New International Bible Commentary bl. 895, en die Believer's Bible Commentary bl. 1113 toon argeologiese bewyse by Hazor en Samaria 'n aardbewing omstreeks 760 v.C.

V: In Am 1:2, 3:8, het die HERE gebrul vanaf Sion (Jerusalem) hierdie oordele of Amos se woorde?

A: Die Hebreeuse woord hier vir gebrul kan 'n leeu se gebrul of die geluid van donder beteken. Dit kan twee dele van dieselfde ding wees. Toe God hierdie woorde van oordeel deur Amos gespreek het, was daar 'n belofte ingesluit dat dit alles sou gebeur. God het deur 'n niemand gebrul en heeltemal die kaart van die Midde-Ooste herskryf.

V: In Amos 1:3-2:6, Spr 30:15-31 en Spr 6:16-19, waarom gebruik hulle numeriese reekse, soos "vir drie… selfs vier"?

A: Dit was 'n Hebreeuse literêre middel wat soms 'n "getaltrap" genoem word. Dit is 'n pragtige uitdrukking wat as 'n geheuehulpmiddel dien, en dit wys dat die presiese getal, "3" of "4", nie die punt is nie, maar eerder die inhoud van die punte.

V: In Am 1:3 het hulle letterlik Gilead met yster gedors?

A: Gilead was waar die Israeliete oos van die Jordaanrivier gewoon het. Die Arameërs het hulle vernietig in 2 Konings 13:1-9, veral vers 7. 'n Dres-slee sou 'n slee wees met ysterstukke aan die onderkant om die graan van die dop te skei. Sommige kommentators sien dit as 'n metafoor vir hoe deeglik hulle die Gileadiete vernietig het. Ander meen dat hulle letterlik sommige van die Gileadiete doodgemaak het deur dorsslede oor hulle te ry.

V: In Am 1:4,7,10,12,14; 2:5, waarom word vuur op die muur van die paleis so prominent genoem?

A: Dit was hoe die stad verwoes is. Hulle het nie metaal of staalbewapening gebruik om stadsmure te bou nie. Hulle het strooi in die bakstene gebruik, en dele is met hout versterk.

V: In Am 1:5, wat is die huis van Eden?

E: Eerstens wat nie die antwoord is nie, en dan die antwoord.

Nie die antwoord nie: Dit was 'n metafoor. Die gebruik van "Eden", wat na die Tuin van Eden verwys, was 'n poëtiese metafoor vir Damaskus, die "tuinplek" van Sirië. Waarom sou hierdie naam egter 'n metafoor wees en nie ander nie?

Die antwoord: Die Hebreeuse woord beth en die Arameese woord bit beteken "huis". Die stad Bit-Adini is nog nie deur argeoloë opgespoor nie, maar dit is in Akkadiese annale genoem. Dit was naby Damaskus en is in 855 v.C. deur die Assiriërs verower, maar nie verwoes nie. Ons weet niks meer daarvan in Amos se tyd nie. Aan die ander kant kan dit net 'n algemene verwysing na die omgewing van Damaskus wees.

V: In Amos 1:8, waarom het die Filistyne as volk vergaan?

A: Die Babiloniërs het die Filistyse nasie vernietig toe hulle Palestina verower het. Tog noem Sagaria 9:5-6 'n paar wat steeds oorleef het.

V: In Am 1:9, wat het die Feniciërs verkeerd gedoen?

A: Daar word nie gesê dat hulle gewelddadig was nie, maar hulle het die Israeliete as slawe verkoop. Die Feniciërs was bekend as slawehandelaars volgens Homerus in die Odusseus 4.288ff; 15.473ff.

V: In Am 2:6; 8:6, waarom was dit verkeerd om nie net die armes te verkoop nie, maar om hulle vir 'n paar sandale te verkoop?

A: As slawe so goedkoop was, moes daar 'n oorvloedige voorraad gewees het. Alhoewel slawerny in die Ou Testament toegelaat is, moes slawe elke sewe jaar vrygelaat word, soos Deuteronomium 15:12-18 beveel. Jeremia 34:8-21 wys dat die Israeliete dit nie gedoen het nie.

Dit is een ding om God se wet te oortree, en dit is iets anders as die samelewing dit so gereeld oortree dat hulle dit geïnstitusionaliseer het.

V: In Am 2:6, waarom sou God toelaat dat die regverdiges as slawe verkoop word?

A: Waarskynlik om 'n soortgelyke rede waarom God gehoorsame Christene, wat Jode in die Tweede Wêreldoorlog verberg het, sou toelaat om gevang te word en gestuur te word om in Nazi-konsentrasiekampe te sterf. God laat dikwels selfs Sy gehoorsame kinders toe om in hierdie lewe skade en onreg te ly. Trouens, Romeine 8:36 noem dat God se mense soms so dikwels die dood in die gesig gestaar het dat hulle gelyk het soos skape wat geslag moet word. Vir 'n uitgebreide bespreking van hoe God Sy mense kan dissiplineer deur die handeling van 'n selfs meer bose volk, lees die boek Habakuk.

V: In Am 2:8, wat is geografies betekenisvol aan die plekke wat Amos noem?

A: Die profesieë beweeg in 'n sirkel vanaf Damaskus (NO), na Gaza en die Filistyne (SW), na Tirus en die Feniciërs (NOO), Edom (OOS), Ammon (O), Moab (O), en dan Juda en Israel. Dit is asof God in 'n sirkel of spiraal beweeg, van vreemdelinge wat ver weg is, na nasies met familieband, tot by Juda en Israel.

V: In Am 2:8, is daar ander voorbeelde van naby-ontkomings en 'n "kringmetode" wat as 'n waarskuwing aan mense dien?

A: Let daarop dat Amos by die verste nasie begin het, nie 'n naaste familielid nie, en die hoorders sou dalk selfs bly gewees het dat God se oordeel oor hul vyande gekom het. Maar toe het hy geleidelik nader gekom totdat mens sou wonder: as al daardie nasies vir hul sondes gestraf sou word, hoe kon Juda en Israel, wat ook goddeloos was maar beter geweet het, ontsnap? Die antwoord is dat hulle nie sou nie. Vandag is Amerika eers bekommerd oor Islamitiese terroriste, dan China in die Suid-Chinese See en Taiwan, dan Rusland en Oekraïne.

V: In Am 2:8, wanneer bring God oordeel oor 'n nasie of volk?

A: Die kort antwoord is: enige tyd wat Hy wil. Maar sommige faktore kan wees hoe erg die mense sondig, hoe ernstig die sondes is, en hoe lank hulle gehad het om te bekering. Uiteindelik, hoeveel weet hulle van die waarheid, en is hulle gewaarsku?

V: In Am 2:9-11, 3:2, wat is die redes wat God hier gee om Juda en Israel net soveel of meer as die omliggende nasies te straf?

A: Israel se gedrag was erger omdat hulle geweet het wat God alles vir hulle gedoen het. Aangesien Israel soos dié wou optree wat God nie ken nie, sou God hulle nie beter behandel as dié wat Hom nie ken nie.

Amos 3:2 sê dat God hulle nie straf omdat hulle Hom nie ken nie, maar omdat hulle Hom wél ken en tog hulle rug op Hom draai.

V: In Amos 2:14-16 beklemtoon God waarom die sterkes sal val?

A: Een rede kan wees dat die Israeliete op God vertrou het om vir hulle te veg. "Die HERE is met ons" was hul slagspreuk in Numeri 23:21; Deuteronomium 20:4; 31:8; Rigters 6:12; Jesaja 8:10; Sefanja 3:15,17. God het belowe om Sy gehoorsame volk in tye van benoudheid te verdedig in Psalm 23:4; 46:7,11 – maar nie meer nie. Hierdie slagspreuk was verouderd; Amos 5:2 wys dat hulle verlaat sal word.

V: In Am 3:2, is kennis van God goed of nie?

A: Om God beter te ken is goed, maar slegs as jy Hom wil liefhê en volg. Soos Amos 3:1-2 impliseer, beteken meer verhouding meer verantwoordelikheid. Die Here gee hier 'n rede waarom Juda en Israel so erg gestraf sal word soos, indien nie erger as, die nasies rondom hulle. 'n Verhouding met God is belangriker as kennis.

V: In Am 3:2, beteken dit dat niemand anders van God geweet het behalwe die Israeliete nie?

A: Nee. Almal het ten minste 'n klein mate van openbaring oor God, net deur die skepping waar te neem, soos Romeine 1:19-20 en Psalm 19:1-6 toon. Daarbenewens het God Homself aan nie-Israeliete geopenbaar, insluitend Abraham, Ketura, Adam, Noag en Henog. Jona het aan die Nineviete gepreek, en Egiptenare, Moabiete, Edomiete, ensovoorts, het van die God van die Israeliete geweet.

Tot die tyd van Christus het niemand anders egter die kennis van God gehad in die mate wat God aan die Jode gegee het, wat God se Tora ontvang het. Die Jode het 'n spesiale plek gehad, sowel as die uitverkore volk, as ook dié aan wie God se eie woorde gegee is, soos Romeine 3:1-2 wys.

V: In Am 3:3, wat word hier bedoel met twee mense wat saam loop?

A: Twee mense loop nie saam 'n pad af as hulle nie onder mekaar saamstem en na 'n gemeenskaplike plek wil reis nie. 'n Westerse aforisme met 'n soortgelyke betekenis is: "Gelyke voëls vlieg saam." Selfs al wil jy nie self 'n bepaalde bose ding doen nie, as jy altyd saamloop met dié wat dit wel doen, stem jy in om te gaan waarheen hulle gaan. Twee loop nie saam nie, tensy hulle saamstem om dit te doen.

V: In Am 3:3-6, wat is die enkele punt van die sewe voorbeelde in hierdie vier verse?

A: God verduidelik dat hulle dade en hart die oorsaak van die oordeel is. Geen van hierdie dinge gebeur tensy die voorafgaande rede teenwoordig is nie. Net so sou God se straf op Israel hier ook nie gebeur sonder dat hulle Hom die rug toedraai nie. Op die oomblik het hulle nie die bedoeling om terug te keer nie, dus is die oordeel onvermydelik. As hulle nie God wil volg nie, hoef hulle nie meer in Sy land te woon nie. In die toekoms sou hulle almal in ballingskap gaan en slegs 'n klein oorblyfsel sou terugkeer.

V: In Am 3:4, waarom brul 'n jagluiperd?

A: 'n Leeu brul nie wanneer hy prooi agtervolg nie, maar net wanneer hy op die punt staan om dit te vang.

V: In Am 3:6, veroorsaak God kwaad / ramp?

A: Die woord "kwaad" het twee betekenisse:

Ongeluk / ramp / skadelike dinge: Ja, God veroorsaak hierdie soms.

Moreel kwaad: Nee, God veroorsaak nie direk moreel kwaad nie. God laat dit egter wel toe om voor te kom, en God "kanaliseer" dit selfs na Sy doeleindes, en Hy gebruik dit, verweef dit as 'n deel van Sy plan.

Moslems behoort nie verras te wees dat die term "kwaad" skade kan beteken, en nie net morele kwaad nie. Die term word op hierdie wyse in hul eie geskrifte gebruik, in die Bukhari-Hadith, volume 3, boek 29, hoofstuk 7, nr. 56, bl. 35.

V: In Am 3:7-8, watter toekomstige rampe het God deur die profete geopenbaar?

A: Hier is baie daarvan.

Noah was 'n prediker van geregtigheid volgens 2 Petrus 2:5. Hy het honderd jaar gehad om te preek terwyl hy die ark gebou het.

Gedeelde koninkryke ná Salomo se dood 1 Konings 11:29-39 – 1 Konings 12:15-20

Abija se dood om Jerobeam se dinastie te beëindig 1 Konings 14:1-16 – 1 Konings 14:17-18; 15:29

Dood van Ahab en Jezebel en hul geslag sou uitdoof. 1 Konings 21:17-24 – 1 Konings 22:29-37

Ahasia se dood 2 Konings 9:30-10:11

Nederlaag van Moab 2 Konings 3

Herhaling van die val van Ahab se dinastie 2 Konings 9:7-10

Juda sou in ballingskap na Babel gestuur word 2 Konings 20:16-18, 2 Konings 21:10-15, 2 Konings 22:14-20 – 2 Konings 24-25, Jeremia 29:4-23.

V: Toon Am 3:7 dat daar altyd 'n profeet op aarde moet wees, soos die Mormon-apostel Bruce McConkie in Doctrinal New Testament Commentary, vol. 2, bl. 606 beweer het?

A: Nee. Daar was niemand met die amp van profeet gedurende die vierhonderd jaar tussen die einde van die Ou Testament en Johannes die Doper nie, so selfs Mormone kan dit nie sê en konsekwent wees nie.

V: In Am 3:7, wat is die taak van Christene vandag om te waarsku?

A: Toe God toegelaat het dat Sy uitverkore volk gevangene geneem, in ballingskap gestel en as volk vernietig word, en toe God toegelaat het dat Sy tempel vernietig word, kon iemand vra: "Waar is God in dit alles?" en "Maak God nie saak nie?" Die profete van die Ou Testament het die boodskap gebring dat God baie meer gedoen het as net om van te weet dat dit sou gebeur; God het omgegee om seker te maak dat hierdie rampe sou plaasvind. Die profete het 'n belangrike rol gehad; wanneer hierdie dinge in die toekoms gebeur, kon die mense die woorde van die profete onthou, die gevolge sien, en dalk berou hê en terug na Hom keer.

Wie moet vandag hierdie noodsaaklike rol vervul? God het Sy kerk, en Hy het ons die opdrag gegee om 'n profetiese stem te wees, die evangelie te preek. Die evangelie is nie net doem en duisternis nie, maar dit het 'n "doem"-aspek van bekeer of vergaan.

V: In Am 3:12, wat is die nut van die geskeurde dele van 'n dier hier?

A: Om te sê dat die dierdele "gered" is, sou 'n tamlike ironiese betekenis van die woord hier wees, soos die New International Bible Commentary bl. 902 sê.

Maar daar sou tog 'n baie klein praktiese positiewe aspek vir die herder wees. As 'n skaap vermis was, sou die herder verantwoordelik wees om die verlies aan die eienaar te vergoed, tensy die herder kon bewys dat dit deur wilde diere verskeur is, soos Eksodus 22:10-13 sê. In Genesis 31:39 sê Jakob vir Laban dat wanneer 'n skaap deur wilde diere verskeur is, Jakob die verlies self gedra het in plaas daarvan om die oorblyfsels na Laban te bring.

V: In Amos 3:14, wat is die betekenis van Bethel en sy altare?

A: Bet-El was 'n spesiale plek vir die aanbidding van die Here wat 'herbestem' is. Abraham het daar gewoon in Genesis 12:8, net nadat hy die visioen gehad het dat God sy nageslag die land sou gee. Dit was daar dat Jakob die visioen gehad het van die engele wat op 'n leer/trappeweg na die hemel op- en afgaan. Die stad is destyds Luz genoem, maar Jakob het dit hernoem na Bet-El, wat "huis van God" beteken. God het vir Jakob gesê om in Bet-El te woon in Genesis 35:1-15. Debora, Rebekah se voedster, het in Bet-El gesterf en is daar begrawe.

Maar toe Jerobeam van Rehabeam afvallig geword het, het hy gesien dat dit polities nie goed sou wees vir die noordelike Israeliete om gereeld na Jerusalem, in die suidelike koninkryk, te gaan om te aanbid nie. Daarom het Jerobeam twee altare opgerig, een in die verre noorde in Dan, en die ander naby die grens van Juda in Betlehem. In plaas van die aanbidding van die HERE het Jerobeam goue kalwers opgerig sodat die mense dit kon aanbid (1 Konings 12:32-13:4). Toe het 'n man van God gekom en geprofeteer dat 'n toekomstige koning, Josia, die priesters van Baäl by die hoogtes in Bet-El sou doodmaak, en as teken sou die altaar in twee gespleit word. Toe het die altaar in twee geskeur. Maar in plaas daarvan om die waarskuwing en die goddelike wonder ter harte te neem, was dit net 'n eenvoudige saak om die afgodsaltaar reg te maak. Later sou hierdie altaar permanent vernietig word deur die goeie koning Josia in 2 Konings 23:15-16.

Dus hoef Satan niks te bou nie; hy hoef net te herbestem wat vir God gebou is.

V: In Am 3:14, wat is vandag soortgelyk aan Bet-El en sy altare?

A: Baie katedrale in Europa het 'n eeu of twee geneem om te bou. Ten spyte van die tyd en koste, het die mense ten minste geweet daar sou 'n permanente plek wees om God te aanbid, gebou om die eeue te weerstaan. Vandag is sommige kerke en katedrale egter in besighede en selfs moskeë verander. Ja, die geboue is permanent, maar hul doel was nie permanent nie.

'n Tweede voorbeeld is dat baie denominasies, wat begin het om God te verheerlik, óf verander het óf geskei het om hul eie agenda te volg, en maak geen aanspraak daarop dat hulle alles volg wat God van ons in die Bybel eis om te gehoorsaam nie. Byvoorbeeld, as die Bybel sê dat die beoefening van homoseksualiteit verkeerd is, en tog het Episkopale en Verenigde Metodistekerke homoseksuele predikante gehad, is hulle soos Bet-El nadat dit deur Jerobeël herbestem is.

Baie seminaries, soos Harvard, Yale, Princeton en Dartmouth, was oorspronklik goeie seminaries vir die opleiding van predikante. Nou het hulle daarvan afgewyk om te leer dat die hele Bybel God se Woord is.

Individueel moet ons onsself dophou. God kan ons seëninge van geld, onderwys en werkservaring gee wat vir goddelike doeleindes gebruik kan word of herbestem kan word om bose doeleindes te dien.

V: In Am 4:1-3, wat is die punt van die metafoor met koeie hier?

A: Basan was 'n ryk weiveld (Jeremia 50:19; Miga 7:14), met goedgevoerde, of mens sou kon sê bederfde, vee (Psalm 22:12; Esegiël 39:18). Hierdie vroue het luukse en plesier geëis. Terwyl die vroue ander ekonomies uitgebuit het, was hulle waarskynlik nie eens bewus daarvan dat hulle dit gedoen het nie. Miskien het hulle deur hul drink- en grootbestedingsgewoontes hul mans daartoe gedryf om ander uit te buit om hul verwagte lewenstandaard te ondersteun. Daar word hier geen melding gemaak van seksuele onmoraliteit nie, maar hierdie vroue is so 'n soort teenoorgestelde van 'n edele vrou in Spreuke 31:10-31.

Soos vertroetel vee het hierdie vroue verwag dat ander aan hul eise sou voldoen. Miskien was hulle die oorspronklike "Karens".

V: In Am 4:2, waarom dink jy lê die klem hier: "die Here HERE het by Sy heiligheid gesweer"?

A: God sê dit gaan beslis gebeur. Enige en alle voorsorgmaatreëls wat hulle kan tref, al die geld en mag wat hulle het, sal nie daarin slaag om dit te keer nie.

V: In Am 4:4, waarom staan daar om na Bet-El of Gілgal te gaan en te sondig?

A: Amos se uitspraak sou skokkend gewees het vir sy gehoor, en dit was die punt. Dink daaraan as 'n ironiese uitnodiging om hulle oordeel te bespoedig. Amos het hulle aanbidding sarkasties bespot. Ongelukkig het die Israeliete van die tyd van Josua tot die bou van Salomo se Tempel na Bet-El en Gilgal gegaan om God te aanbid en te eer. Nou het die Israeliete steeds na Bet-El en Gilgal gegaan, maar dit was om offers aan valse gode te bring, of andersins om offers aan beide valse gode en die Here saam te bring, wat net so sleg was. Gilgal was nog steeds 'n plek van offer volgens Amos 5:5; Hosea 4:15; 9:15; en 12:11. Bet-el en Dan was die twee plekke wat Jerobeus opgerig het vir die aanbidding van goue kalwers. 'n Offer is 'n algemene term vir enige soort dier- of mensoffer.

V: In Am 4:4, wanneer, as dit al is, behoort ons sarkasties of ironies te wees in ons getuienis?

A: Wees baie, baie versigtig as jy hierdie gereedskap gebruik, want enigiets wat jy skryf of sê, kan gekopieer of herhaal word, dikwels sonder die volle konteks. Jy wil nie as gemeen of liefdeloos voorkom nie.

Maar as 'n persoon nie na jou waarskuwings luister of nie wil luister nie, en nie eers jou argumente wil oorweeg nie, kan jy met iets soos "Puik, gaan doen wat jy sê." reageer. Jy weet dit gaan baie waarskynlik lei tot _____. Ek verstaan dat dit is wat jy wil hê, reg?" Of, "Jy sê dit, reg?" (Gee hulle 'n kans om saam te stem.) "Is jy dan tevrede dat ek ander mense vertel dat jy glo ______?" (As hulle sê hulle is nie, vra dan hoekom nie.)

V: In Amos 4:6, wat het Amos bedoel met skoon tande?

A: Hierdie uitdrukking het beteken dat daar geen kosdeeltjies in hul tande sou wees nie, omdat hulle niks gehad het om te eet nie.

V: In Amo 4:6-11, wanneer moet ons vir mense sê dat natuurrampe of oorloë as 'n waarskuwing van God kan dien?

A: Sommiges sou sien dat God hierdie dinge aan die Israeliete gedoen het, maar ander sou sien dat God eenvoudig Sy beskerming van hulle teruggetrek en hulle aan rampspoed oorgelaat het. Hoe dit ook al sy, hulle moes nie versuim het om God se hand te onderskei in die toelaat van dinge om te gebeur nie.

Sommige Joodse mense is teleurgesteld of selfs gedesillusioneerd dat, as daar 'n God is, Hy toegelaat het dat die Holocaust sou plaasvind. Maar as Joodse mense nie meer die Wet van die Ou Testament (slagoffers en al) gehoorsaam het nie en die Messias verwerp het, waarom sou hulle verwag dat God verplig was om hulle spesiale beskerming te gee?

Wanneer 'n ramp 'n paar mense tref, moet ons nie dink dat hulle meer verdien as die mense rondom hulle aan wie dit nie gebeur het nie. Jesus het gesê dat die Galileërs wie se bloed Pilatus met hulle offers gemeng het en dié op wie die Toren van Siloam geval het (Lukas 13:1-5) nie erger was as ander nie. Maar Jesus het ook gesê daar is 'n les vir almal hier: "Tensy julle bekering doen, sal julle almal ook omkom."

Soms gebeur slegte dinge met gehoorsame dienaars van God, en hulle, soos Job, het geen idee waarom hierdie dinge met hulle gebeur het nie. Uit al die dinge wat net met hom en sy familie gebeur het, was dit duidelik dat dit nie net toeval of kans was nie. Maar tog het Job steeds geen rede gesien nie.

Wat ons nie uit natuurrampe of oorloë kan leer nie:

1) Dat die individue wat benadeel is, erger of boseer was as dié wat nie benadeel is nie.

2) Dat jy veilig sal wees as jy nie so sleg is soos dié rondom jou nie.

3) Dat alle gevolge van sonde in hierdie lewe plaasvind.

Drie dinge wat ons uit natuurrampe of oorloë kan leer:

1) God laat hierdie dinge toe om te gebeur, aan 'n nasie of streek, en belowe geen beskerming aan dié wat Hom nie volg nie.

2) Verder gebeur slegte dinge selfs met gehoorsame gelowiges, soos Job.

3) Die lewe is nie net op aarde nie, en eers ná die dood, op die oordeelsdag, sal dinge reggestel word.

V: In Am 4:7, waarom veroorsaak God soms onreg?

A: Alhoewel sommige mense dalk aan "geregtigheid" van mens, God en natuur as 'n onvervreembare reg dink, toon beide die Bybel en empiriese bewyse in hierdie gevalle wêreld dat dit nie die geval is nie. God sal volledige geregtigheid verskaf, van die klein babas wat geslag word, tot die bose verdrukkers wat hul hele lang lewens floreer. Geregtigheid vir almal sal egter nie plaasvind tot op die oordeelsdag nie.

Aan die ander kant mag die toestand in hierdie gevalle wêreld nie as 'n verskoning gebruik word om nie regverdig en billik teenoor almal te wees nie.

V: In Am 4:9, wat is hierdie plae?

A: Die eerste term is in die familie van plantsiektes wat "brand" genoem word, swamme wat plante doodmaak. Die tweede term is "sprinkaan". Wanneer 'n plant een hiervan het, en dit versprei het, sal dit sonder moderne chemikalieë nie oorleef nie. Die plant is tans nog lewendig, maar sy dood, al is dit stadig, is onvermydelik.

V: In Amos 4:13, bewys God se skepping van die wind dat die Heilige Gees 'n geskepte wese is?

A: Glad nie. Amos 4:13 noem dat God die berge vorm en die wind skep. Baie kere wanneer die Bybel natuurlike dinge noem, soos berge en wind, is die betekenis eenvoudig berge en wind. As daar geen allegoriese betekenis vir "berge" is nie, is dit 'n oordrewe om te probeer dwing dat "wind", reg langsaan dit, na die Heilige Gees moet verwys en 'n nuwe teologiese leer te skep. Alhoewel die Heilige Gees met wind as 'n metafoor vergelyk is, beteken dit NIE dat elke keer as die wind waai, elke persoon en dier in die pad van die wind die Heilige Gees ervaar nie.

Histories is Ambrosius van Milaan die eerste wat bekend is dat hy hierdie vraag beantwoord het in On the Holy Spirit boek 2 hoofstuk 48 bl. 120.

V: In Amos 5:1-3, waarom sou Amos, onder God se inspirasie, hier klaag?

A: 'n Poëtiese klaaglied sou algemeen wees om by 'n begrafnis te sê of te sing. 'n 3+2-metre was algemeen in 'n begrafnisklaglied, en dit is wat hier geskryf staan, soos die New International Bible Commentary bl. 905 aandui. Die oordeel het nog nie plaasgevind nie, so dit was soos 'n persoon wat hul eie doodsberig hoor. Behalwe dat Amos sê wat gaan gebeur, vertel hoofstuk 5 vir ons hoe God voel oor wat gaan gebeur. God vind geen behae in die dood van die goddelose nie, maar verkies eerder dat hulle hul van hul boosheid bekeer en lewe (Esegiel 18:23).

V: In Am 5:1-27, wat is interessant aan die struktuur van hierdie hoofstuk?

A: Hebreeuse poësie was nie soos Engelse poësie op rym georganiseer nie, maar eerder volgens inhoud. Hebreeuse poësie was dikwels as 'n kiasma georganiseer, waar die laaste helfte van die gedig 'n spieëlbeeld van die eerste helfte is en alles in omgekeerde volgorde herformuleer. Amos 5:1-17 is een kiasma, en Amos 5:18-27 is 'n ander kiasma.

5:1-3 God se verwoestende oordeel oor die land en stede

- 5:4-6 Soek God, nie afgodsaltare nie, en leef

- - 5:7 Onreg teen die regverdiges

- - - 5:8-9 God is soewerein oor die hemele en vestings

- - 5:10-13 Onreg teen die regverdiges en armes

- 5:14-15 Soek goed, nie kwaad nie, en leef

5:16-17 God se verwoestende oordeel op die strate en plase

Die tweede kiasme is:

5:18-20 Die Dag van die Here sal hard wees vir die bose

- 5:21-22 God haat skynheilige aanbidding deur 'n onregverdige volk

- - 5:23-24 God wil geregtigheid en regverdigheid, nie die aanbidding wat Hy haat nie

- 5:25-26 Selfs in die Eksodus het julle skynheilig ander gode aanbid

5:27 Op daardie dag sal julle gevangenes wees anderkant Damaskus

Amos 5:10-13 is eintlik 'n kiasme binne 'n kiasme.

V: Aangesien Amos 5:1-3 die oordeel oor die goddeloses betreur, soos Jeremia oor die volk geween het in Jeremia 4:19; 9:1-2, en soos Jesus oor Jerusalem getreur het in Matteus 23:37, wanneer moet ons openlik treur oor 'n volk, hul oordeel en hul boosheid?

A: Eerstens, kom ons kyk waarom hierdie mense, en ons, moet klaag. Dan sal ons sien wanneer en hoe om te klaag.

Waarom klaag: Oor die algemeen is daar vier redes om oor 'n sondige persoon of mense te klaag.

a) Omdat van die kwaad wat hulle doen: As hulle veral beweer gelowiges te wees, moet ons klaag oor hoe hulle sonde God onteer.

b) Omdat 'n komende oordeel dreig: Omdat die oordeel wat oor hulle sal kom, in hierdie lewe en in die ewigheid.

c) Omdat wat kon wees: Soos Jona 2:8 sê, "Dié wat aan nietige afgode vashou, verlaat Sy liefdevolle toewyding." (BSB)

d) Persoonlik is dit 'n deel van bekering om oor ons eie sonde te treur.

Wanneer om te klaag: In hierdie voorbeelde is dit die doeltreffendste om te klaag terwyl daar nog hoop is, voordat hulle gedood word. Toe Dawid oor sy sterwende seun in 2 Samuel 12:16-23 geklaag het, het hy opgehou toe sy seun gesterf het.

Hoe om te klaag: Al mag verskillende kulture verskillende gebruike hê, was hierdie klaagliedere almal openbaar, waar ander dit kon sien en dalk 'n waarskuwing daaruit kon neem. Ons kan mondelings klaag, beide in 'n openbare toespraak en een-op-een met mense. Ons kan skriftelik klaag, op die web, op blogs en sosiale media, en in boeke en artikels. Christene het op reklameborde "geklaag" wat mense sien wanneer hulle verbyry. Daar is baie maniere om ons klaaglied openbaar uit te druk oor 'n land se afwending van God.

V: In Amos 5:4,6, waarom beveel God die mense om Hom te soek?

A: Selfs in al hierdie verse van oordeel bied God die mense die geleentheid om Hom te soek en te leef. Maar Deuteronomium 4:29 en Jeremia 29:13 sê ons moet Hom met ons hele hart soek. Ons moet die Here op Sy voorwaardes soek, nie op ons eie nie.

Om God te soek is óf 'n baie maklike óf 'n baie moeilike vraag, afhangende daarvan of jy die korrekte teologiese grondslag het.

Baie hardkoppige Calviniste het 'n probleem met hierdie vers. Ander Calviniste los hul probleem op deur te sê God het dinge beveel wat Hy nooit aan sommige die middele gegee het om te gehoorsaam nie, Hy het nie bedoel dat hulle moes gehoorsaam nie, en Hy het nie eens in Sy verborge wil begeer dat hulle moes gehoorsaam nie.

Die meeste Christene besef dat God duidelik mense iets beveel wat Hy hulle ten minste sommige middele gegee het om te gehoorsaam. God beveel sekere dinge van mense, gee hulle die middele, maar gee hulle ook die vryheid om te gehoorsaam of om nie te gehoorsaam nie.

V: In Am 5:5b, wat is die doel van hierdie twee waarskuwings?

A: Dit is profetiese woordspelings of woordgrapies. Alhoewel woordgrapies dikwels humoristies is, is hierdie nie humoristies nie, maar 'n manier om te onthou. Gilgal was oorspronklik 'n gedenkteken vir Josua se intrede in die land, maar hier sal Gilgal 'n herinnering wees aan die wegvoering in ballingskap uit die land. Bet-el was 'n spesiale plek vir Abraham, Jakob en ander, en het "huis van God" beteken. Maar Amos het Bet-el Beth-awe­n genoem, wat "huis van niks" of "huis van kwaad" beteken.

Hierdie waarskuwing is nogal ongewoon, want gewoonlik word mense uitgenooi om tot bekering te kom en na 'n plek van aanbidding te gaan. Maar dit was voorheen onbesoedelde plekke van aanbidding van die ware God, maar dit is nie meer so nie. Dus, in plaas van "bekeer en kom", is die boodskap hier "bekeer en bly weg", van voorheen goddelike plekke wat nie meer so is nie.

Vandag, wanneer 'n plek, hetsy 'n seminarium of denominasie, heeltemal van God afgedraai het, moet ons nie probeer om "te kom" en dit van binne af te hervorm nie. Daar kan 'n tyd daarvoor wees, terwyl hulle nog stry, maar daar kom 'n tyd wanneer dit te laat daarvoor is. Liewer moet ons "wegbly" en by godsalige gelowiges aansluit eerder as by dié wat reeds besluit het om van God af te draai.

V: In Am 5:8, wat is die betekenis van die Pleiades en veral die sterrebeeld Orion?

A: Hierdie vers beklemtoon God se soewereiniteit oor al die hemele en die aarde. Maar spesifiek, in sterrekunde (nie astrologie nie), het die opkoms van die Pleiades in Palestina die koms van die lente beteken, terwyl die opkoms van Orion die koms van die winter beteken het. Hierdie sterrebeelde sou elke jaar soos 'n klok op en ondergaan. Op 'n soortgelyke wyse sou God se soewereiniteit en die uitvoering van oordeel ook plaasvind. Die Pleiades en Orion word ook in Job 9:9 en 38:31 genoem.

V: In Amos 5:10-13, wat is die kiasme hier?

A: Dit is 'n kiasme binne die groter kiasme van Amos 5:1-17.

5:10 Die regverdiges word geïntimideer

- 5:11a Die armes word mishandel

- - 5:11b-12a Oordeel oor verbondsonde

- 5:12b Die armes word mishandel

5:13 Die regverdiges word geïntimideer

V: In Am 5:18 behoort mense nie die dag van die Here te begeer nie, of behoort hulle dit te begeer soos 2 Pet 3:12,14 wys?

A: God se kinders behoort dit te begeer, en dié wat weier om God te volg, behoort dit nie te begeer nie, net soos die Egiptenare nie die paasnag in Eksodus 12:29 moes begeer het nie. Amos het hier met dié gepraat wat godsdienstig was, maar nie reg met God nie. Hulle het beweer dat hulle die dag van die Here begeer, maar in werklikheid moes hulle dit vrees, aangesien hulle God nie behalwe in skynvertoning gevolg het nie.

V: In Am 5:18, hoe kan sommige mense vandag op God se genade vertrou om hulle te beskerm ten spyte van hul ontrouheid en ongoddelike gedrag?

A: Omdat hulle net praat, mag hulle dink hulle verdien God se seëninge. Maar selfs al is ons ten volle gehoorsaam, beide deur te praat en op te tree, verdien ons steeds nie God se seëninge nie.

V: Wat is die betekenis van Am 5:19?

A: Net wanneer hulle dink hulle is veilig uit gevaar, sal 'n noodlottige ramp toeslaan.

V: In Am 5:21, waarom het God hulle godsdienstige feeste verag?

A: Eerstens het hulle blykbaar probeer om God met Sy seremonies te eer, terwyl hulle terselfdertyd steeds die afgods-godsdienstige seremonies uitgevoer het. Alhoewel God die feeste en rituele in die Ou Testament ingestel het, het Hy dit verag dat hulle hierdie feeste skynheilig gehou het. Hulle het klem gelê op die hou van die feeste, en hulle het ander dele van God se Wet verwaarloos, soos om die armes te help en rein te leef. Die enigste doel wat die OT-godsdienstige feeste vir hulle gedien het, was om hulle godsdienstig goed te laat voel, en God wou nie hê hulle moes daardie valse gevoel hê nie.

V: In Am 5:23, wys God se afkeer van instrumente hier dat ons nie instrumente in die kerk moet gebruik nie?

A: Nee, dit wys eerder dat snaarinstrumente deel was van die Ou-Testamentiese aanbidding. God hou nie van onopregte aanbidding nie. Amos 5:22-23 regverdig nie die afwesigheid van instrumente in die Ou-Testamentiese tyd nie, meer as wat dit die afwesigheid van offers in die Ou-Testamentiese tyd sou regverdig. 'n Interessante opmerking is dat die werkwoorde in Amos 5:21-22 in die meervoud is, terwyl die werkwoorde in Amos 5:23 in die enkelvoud is. God sê dus vir individue om op te hou om dit te doen as hulle nie berou het nie.

V: Sê Amos 5:25 dat die Israelitiese offers in die wildernis vir 40 jaar nie aan God was nie, aangesien Eksodus 24:4 en ander tekste sê dat hulle wel aan God was?

A: Beslis het Moses en baie Israeliete behoorlike offers aan die ware God gebring. Daar was egter baie ander Israeliete tydens die Eksodus wat nie daarop gemik was om die ware God te dien nie. Boonop het byna al die Israeliete afgodsaanbiddende offers aan die goue kalf by die berg Sinai gebring.

V: In Am 5:25-27, wanneer kan 'n afhanklikheid van 'n godsdiens, selfs 'n Christelike godsdiens, 'n valse afhanklikheid wees?

A: Duidelik sal dié wat op 'n demoon- of valse-godsgodsdiens staatmaak, in die moeilikheid wees. Maar selfs om op God en die waarheid van God se Woord staat te maak, is 'n vals hoop as jy nie Jesus as Verlosser en Here van jou lewe aangeneem het nie.

God het nie hulle aanbidding, vermeng met skynheiligheid en opstandigheid, nodig of begeer nie.

V: In Am 5:26, wie is Moloch en Chiun?

A: Daar is 'n mate van onsekerheid oor hierdie name hier, aangesien die Masoretiese teks en die Septuaginta verskil. Nietemin was dit afgode wat die Israeliete in die wildernis aanbid het. Argeologiese opgrawings in Palestina het 'n bloeiende kultus van afgodsdiens getoon, meer of minder deur die meeste van die tyd van die Israeliete tot by die Babiloniese ballingskap. Sommige liberaliste het [korrek] daarop gewys dat hierdie politeïstiese godsdiens baie verskillend was van wat aan ons in die Bybel oorgedra is. In plaas daarvan om van die Bybel af weg te neem, bevestig hierdie bewysstuk eerder sy egtheid. Die Bybel self neem byna konstante afgodsdiens van sommige Israeliete in die land op. Die Bybel sou dit alles weggelaat het as dit probeer het om 'n "gereinigde" witwas in plaas van die ware prentjie van werklike geskiedenis voor te stel.

Hierdie woorde kan heiligdom en sokkel beteken. 'n Ander siening is dat dit sinonieme is vir die afgod Saturnus. Sommiges meen dat hierdie name verwant is aan gode wat deur die Assiriërs en Arameërs aanbid is. Hoe dit ook al sy, verskeie afgode is deur die volke noordoos van hulle aanbid. Die punt is, as jy hierdie afgode as gode aanbid, sal jy in ballingskap gaan waar hierdie afgode aanbid word.

V: In Am 6:1, wat was verkeerd met vertroue op die berg van Samaria?

Eerstens wat nie die antwoord is nie, en dan die antwoord.

Nie die antwoord nie, Jerusalem in plaas daarvan: Sommiges uit Judea sou sê dat hulle op die berg Sion (die terrein van Jerusalem), waar God se Tempel was, moes vertrou het, in plaas van op die valse godsdiens van Samaria. Jeremia 7 bewys egter dat dit die verkeerde antwoord is.

Die antwoord: Ons moet nie op enige godsdienstige praktyke vertrou nie, selfs nie op die godsdienstige praktyke wat ons doen omdat God ons beveel het nie. Natuurlik moet mense nie op afgodsdienslike handelinge vertrou nie, maar hulle moet ook nie op hul goddelike gehoorsaamheid vertrou nie; in plaas daarvan moet hulle op God vertrou. In Sefanja 1:12 het mense gedink dat God niks sou doen nie; maar hier sê Amos dat God spesifiek op die uitkyk is vir dié wat Hom verwerp, maar steeds Sy naam dra.

V: In Amos 6:1-7, hoe is sommige mense vandag verkeerdelik gerus, soos hulle destyds was?

A: Mense is gerus wanneer hulle geen dringendheid sien om te verander nie, geen begeerte het om te verander nie, en geen rede sien om te verander nie. Hulle is nie naby God nie, en hulle het geen begeerte om nader te kom nie omdat hulle geen behoefte sien nie. Ons moet altyd nader aan God wil kom.

Daar is in Juda gedink dat Samaria eers vir 'n rukkie enige moeilikheid wat na hulle toe kom, sou afweer.

V: In Am 6:5, hoe probeer sommige vandag groot godsdienstige leiers naboots?

A: Dawid se liedere en psalms is vir God gedoen. Hulle is mooi in 'n literêre sowel as 'n godsdienstige sin. Hierdie mense, wat klaarblyklik min omgegee het vir God, het steeds probeer naboots wat Dawid gedoen het.

Vandag kan mense Christelike argitektuur en kuns bewonder, en geskrifte deur Christene lees, maar nie wil Christus dien en aanbid nie. Hulle mag positiewe gevoelens teenoor die Christendom hê, maar moenie hulle verwar met ware Christene nie as hulle nie hul lewe aan God oorgegee het nie.

V: In Am 6:8, waarom sou God veral trots in jou haat?

A: Net een sondige houding, trots, kan baie goeie dinge afsny, soos dankbaarheid, tevredenheid en korrigeerbaarheid. Dit kan uitgroei tot afgunstigheid, onvergewensgesindheid en die gevoel om gekrenk te wees wanneer ander jou veronderstelde superioriteit nie erken nie.

Daar is drie effens verskillende vorme van trots:

1) Om te dink jy is beter, belangriker of meer werd as iemand anders.

2) Trots oor wat jy self bereik het, en die krediet neem vir wat God en ander gedoen het.

3) Trots op wat jy gedoen het. Ons is nie betekenisvol omdat wat ons gemaak het nie, maar omdat God ons gemaak het. Ons word nie deur God liefgehad vir wat ons gedoen het nie, maar vir wat God gedoen het.

Een aspek van trots is domheid, want jy het niks om oor jouself trots op te wees nie.

V: In Am 6:10, waarom sou die mense hier nie God se naam noem nie?

A: Mense wat in die verlede God se naam so ligsinnig gelaster het, is nou bang om dit selfs uit te spreek, weens die toorn wat oor hulle gekom het.

V: In Am 6:12 en Eseg 5:6, hoe verander sommige mense geregtigheid in gif en die vrug van geregtigheid in wurmgif?

A: 'n Mens sou geregtigheid van 'n regter in 'n saak verwag. Wanneer 'n persoon iets ontvang wat hulle as onreg beskou, kan hulle bitter word en die konsep van ooit geregtigheid te hê, prysgee. Sommige dinge maak geen sin nie, soos perde wat op rotse hardloop, of osse wat daar ploeg. Net so sal sommige van die regsbesluite geen sin maak nie.

V: In Amos 7, wanneer, indien ooit, behoort ons voor God voorbidding te doen vir goddelose mense?

A: Almal sondig nog steeds, so in 'n sekere sin bid ons altyd vir sondige mense elke keer as ons vir iemand bid. Maar hierdie konteks is anders; dit was onbekeerlike goddelose mense. Amos, en ons, moet steeds vir onbekeerlike goddelose mense bid, dat hulle sal bekeer en tot God sal kom. Sonder God se genade sou ons ook presies in hulle skoene wees.

V: In Am 7:7-9, wat doen 'n loodlyn presies?

A: Dit wys eenvoudig, vir beide die persoon wat dit opgestel het en almal anders, of iets reguit en gelyk is, of krom. 'n Gedeeltelik geboude muur wat krom is, kan afgebreek en herbou word. 'n Ou muur kan getoets word om te sien of dit nog goed is, of dit afgebreek moet word. 'n Loodregte lyn sal Jerusalem meet, om te sien of dit uitgewis moet word, in 2 Konings 21:13.

   'n loodlyn doen niks self nie, maar wys wat krom is en vernietig moet word. God se oordeel sou nie willekeurig wees nie, maar volgens die loodlyn van Sy wet.

V: In Amos 7 is Amos as 'n verrader veroordeel omdat hy dinge gesê het wat hulle nie wou hoor nie. Hoe kan 'n persoon vandag valslik daarvan beskuldig word dat hy ontrou is?

A: Baie mense verstaan die konsep van lojaliteit fundamenteel verkeerd.

Lojaliteit aan 'n land teenoor 'n politieke leier: As jy dink die huidige politieke leier is nie die beste vir jou land nie, en 'n ander een behoort verkies te word, sal sommige jou ontrou aan die land noem. Hulle sien nie 'n verskil tussen om 'n leier ongeag wat te volg en lojaliteit aan 'n land nie. As gevolg daarvan kan jy, paradoksaal genoeg, meer lojaal aan die land wees as jou aanklaer. Daar is 'n konsep wat deesdae vir sommige verlore gegaan het, genaamd "die lojale opposisie." Aan die positiewe kant het ek in verskeie kerke gehoor hoe die predikant sê dat luisteraars moet nagaan of wat hy sê ooreenstem met wat die Bybel sê. As hulle 'n plek vind waar hy iets sê wat teen wat die Bybel sê ingaan, het die predikant gesê dat hulle in daardie geval nie na hom moet luister nie, maar die Bybel moet volg.

Lojaliteit teenoor die organisasie: 'n Baas mag verwag dat jy altyd lojaal aan hom is, selfs wanneer hy wil hê jy moet dinge doen wat teen die beste belange van die maatskappy of organisasie indruis.

Geen konstruktiewe kritiek nie: Laastens dink sommige dat lojaliteit beteken dat mens altyd positief moet wees, en dat dit ontrou is om nie altyd 'ja' te sê nie. Die probleem is dat wanneer daar 'n rigtingverandering nodig is, niemand die leier sal vertel dat hy of sy moet verander nie. Nadat hulle uitgedwing is om te bedank, wonder hulle dalk wat gebeur het en waarom niemand hulle vertel het nie. Hulle besef egter nie dat hulle 'n kultuur bevorder het waar niemand kon opstaan en sê dat iets nie die beste manier is nie, sonder vrees vir gevolge nie.

V: In Amos 7:10-17, hoe het Amos hierdie beskuldiging beantwoord dat hy nie gekwalifiseer was om 'n profeet te wees nie?

A: Amos was soos 'n loodregtelike lyn vir 'n individu: die priester Amatsia. Amos gee eintlik twee aanvullende antwoorde. Amos stem saam dat hy nie deur enige mens, of enige menslike standaarde, gekwalifiseer is nie. Dus is hy nie 'n professionele profeet nie, of verdien hy nie sy brood as profeet nie, soos Amatsia insinuëer. Maar Amos sê dat, ondanks dit, God hom direk geroep het.

V: In Am 7:10-17, wat moet jy doen wanneer iemand jou beveel om iets te doen?

A: Dit hang alles af. Oorsee as wat hulle beveel nie in stryd is met wat God beveel nie, en hulle is in 'n posisie waar jy hulle moet gehoorsaam (soos 'n polisieman, regter, jou baas of jou onderwyser). Romeine 12:18 sê dat ons, sover moontlik, met almal in vrede moet lewe. As hulle nie 'n gesagsposisie oor jou het nie, gehoorsaam hulle steeds as jy weet dat wat hulle vra is wat jy behoort te doen. Maar as dit nie iets is wat jy behoort te gehoorsaam nie, kan jou reaksie van die omstandighede afhang. Soms kan jy net vir hulle sê dat jy dit nie gaan doen nie, en waarom, soos Petrus in Handelinge 4:19-20 gedoen het. Soms is die beste ding om iets in die geheim te doen, soos Josef van Arimatea in Johannes 19:38 gedoen het. Soms is die beste ding om te vlug, soos Jesus gelowiges in Matteus 24:16-18 beveel het.

Die bedieningswebwerf van 'n goeie Christelike apologeet is verwyder, sonder dat die apologeet daarvan geweet het. Toe hy die webmeester gevra het waarom dit verwyder is, het hy verneem dat iemand die webmeester gebel en gesê het hy wil dit nie meer hê nie, en om dit dus te verwyder. Die webmeester het, sonder om te verifieer wie daar gebel het, die webwerf verwyder. Toe die apologeet dit sien, is dit weer in die lug gebring.

In my bediening het ek eens 'n e-pos ontvang waarin gesê is dat ek verkeerde dinge oor die Islam gesê het en dat ek my webwerf moes verwyder, en daar was 'n verskuilde dreigement van regsoptrede as ek dit nie sou doen nie. Ek het geantwoord en om verskoning gevra vir enige foute wat ek dalk gemaak het, en gesê dat ek daardie foute onmiddellik sou regstel. Ek het hulle gevra om my enige plekke te wys waar ek iets verkeerd gesê het, sodat ek dit kon regstel. Ek het nooit weer iets van hulle gehoor nie.

V: In Am 7, hoe kan mense vandag probeer om 'n goddelik gegewe bediening te beheer of te onderdruk, soos die bose priester Amazja destyds probeer het?

A: Iemand kan 'n bediening, inisiatief of ander werk teenstaan om ten minste drie redes: beheer, jaloesie of teen-doelwitte.

Beheer: Iemand in gesag kan teen 'n bediening of kerk wees net om die eenvoudige rede dat hulle dit nie beheer nie. Hulle voel dat alle leiding van hulle moet kom, en hulle moet dit beheer. Iemand kan sien dat die "optiek" hierop sleg sal lyk, soos waarom is jy 'n leier of bestuurder as jy dit nie onder jou beheer kan bring nie.

Jaloezie: Onder ander omstandighede sou hulle die bediening dalk ondersteun, maar hulle is lojaal aan 'n ander organisasie, en hulle sien die sukses van 'n bediening as iets wat inbreuk maak op die sukses van wat hulle wil bereik. Dit gaan nie daaroor dat die beste ding gedoen word nie, maar daaroor dat hulle en hul organisasie die beste ding doen. Soms in 'n werksomgewing kan hoër bestuur dit onbedoeld aanmoedig deur op individuele resultate te fokus ten koste van spanwerk en die ondersteuning van ander groepe. Iemand kan voel dat die "optics" hier nie goed sal lyk nie, want as 'n ander groep alles sou doen wat hulle doen, sou mense dalk terugkom en vra wat jy doen.

Teen-doelwitte: In wese kan die bediening mense oortuig om 'n sekere rigting in te slaan of op 'n sekere wyse te glo of op te tree, en iemand kan fundamenteel daarteen wees. Iemand kan dink dat die "optics" hier sleg sal lyk, aangesien jou baas, bestuurder of koning wil hê jy moet lojaal wees en 'n sekere rigting inslaan, en jy duld dat iemand anders hierteen werk.

In Amazja se geval was dit dalk al drie, met 'n spesiale klem op die derde. Vandag, wanneer iemand 'n goeie ding wat jy of jou groep doen teëstaan, kan dit goed wees om te probeer verstaan waarom. Dit kan wees omdat jy net 'n slegte idee het en dit nie weet nie. Dit mag waar wees of nie, alhoewel hulle dit altyd sal sê as hulle die kans kry. Maar oorweeg ook dat die teenstand een van hierdie drie redes kan hê; in plaas daarvan om instinktief op teenstand te reageer, is dit beter om intelligent te reageer. Jy mag hulle kalmeer, saamwerk met hulle, of anders bondgenote kry wat hulle oortref.

V: In Am 8:1-2, wat is die betekenis van die gerijpte somer vrugte?

A: Dit wys dat die Israeliete, soos somervrugte, gereed was om geoordeel te word. Dit verteenwoordig die volle siklus van groei tot die uitkoms daarvan. In Hebreeus klink die woord vir ryp vrugte / somervrugte (qayis) soos die uitdrukking "die tyd is ryp" (qes). Of dit kan oorryp, verrotte vrugte wees.

Oor die algemeen vergeet mense dat God 'n sterk sin vir tydsberekening het.

Spesifiek het die tyd om die oordeel te ontwyk verbygegaan.

Ons sondes het 'n rakleeftyd wat God tydelik toelaat, maar hulle rakleeftyd was net besig om te verval.

V: In Am 8:5, wat was hier sondig, aangesien hulle die Wet gehoorsaam het?

A: Twee punte om in die antwoord in ag te neem.

Gedeeltelike gehoorsaamheid: God wil meer hê as net om sommige rituele te gehoorsaam en ander wette te oortree deur te bedrieg en ander te onderdruk, soos Jakobus 2:10-11 ook wys.

Binnenshuise gehoorsaamheid: God wil meer hê as net uiterlike dade, maar 'n binnenshuise hart van gehoorsaamheid.

Hulle het uiterlik die Nuwemaansfeeste gehou, maar in hul hart kon hulle nie wag totdat dit verby was nie. Alhoewel hulle godsdienstig was, het hulle oneerlike weë gebruik en die armes onderdruk en gekoop. Selfs vandag behoort dit geen verrassing te wees dat sommige goddelose mense, ver van God af, steeds godsdienstig is nie.

V: In Am 8:9, wanneer sal die son om twaalfuur middag ondergaan?

A: Daar is twee sienings, en die antwoord kan as 'n dubbele vervulling beskou word.

Onmiddellik: Volgens die Assiriese Kronieke was daar op 15 Junie 763 v.C. 'n sonverduistering tydens 'n opstand in die Assiriese stad Assur. (Assur is 500 tot 600 myl van Jerusalem af.) Dit kan na twee sonverduisterings verwys: 784 v.C. en 763 v.C. Amos 8:9 moet as onmiddellik verstaan word en nie in terme van die eindtyd nie.

Eindtyd: Amos 8:9 sê dit sal gebeur "in daardie dag". Daardie dag is die Dag van die Here, wat die eerste keer gekom het toe die Here gekom het. Die son het in die middel van die dag ondergegaan toe Jesus aan die kruis gekruisig is. Die Dag van die Here is ook wanneer Jesus terugkeer, wanneer die son weer sal ondergaan.

V: In Amos 8:10, wanneer sal hulle treur soos oor 'n enigste seun?

A: Dit sal gebeur wanneer die Jode in groot getalle in die eindtyd tot Christus bekeer. Sagaria 12:10 bespreek dit ook.

V: In Am 8:11, hoe sal daar 'n honger na die gehoor van God se woord wees?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Mense kan dit verwerp om God te volg, en God laat hulle toe om later te bekering en Hom te volg.

2. Wanneer 'n individu egter lank genoeg weier om na die waarheid wat God hom gegee het, te luister, kom daar 'n tyd wanneer hy byna niks van God se woord sal hoor nie. 'n Term wat sommige mense vir hierdie proses gebruik, is "geregtelike verharding", en hierdie verharding is iets waarin sowel die individu as God 'n deel speel. As mense nie God wil volg nie, is die Here nie verplig om hulle Sy woord te gee nie. In werklikheid kan dit op die dag van oordeel beter wees dat hulle so min as moontlik weet, as hulle tog daarop uit was om God te verwerp.

3. Natuurlik kom daar 'n laaste tyd, by die dood, wanneer daar geen tweede kanse meer is nie.

4. Vir 'n volk kom daar ook 'n tyd wanneer God se woord skaars onder hulle is. Daar kom ook 'n tyd wanneer die groep versprei word en hul identiteit as 'n volk verlore gaan.

V: Verwys Am 8:11-12 na Israel, of na alle nasies?

A: Hierdie verse verwys direk na die Israeliete en hul gemengde nageslag, die Samaritaners. Die algemene beginsel geld egter steeds ook vir ander nasies.

V: In Amos 8:12, waarom soek hulle die woord van die HERE en vind dit nie, terwyl Matteus 7:7-8 sê dat elkeen wat vra, ontvang en hy wat soek, vind?

A: Eerstens wat nie die antwoord is nie en dan die antwoord.

Nie die antwoord nie: Jesus het hierdie woorde eeue ná Amos gesê, en dinge is anders in Nuwe-Testamentiese tye as voorheen. Verder was daar 'n 400-jarige stilteperiode, waar geen Skrif gegee is nie, net voor Jesus gekom het. Laastens was die kennis wat Jesus vir ons gegee het, nie eens beskikbaar vir godvresende mense wat voor Jesus geleef het nie. Maar alhoewel hierdie drie stellings almal waar is, mis hulle die tydlose waarheid en die waarskuwing wat die hoofpunt van Amos 8:12-14 is.

Die antwoord: Daar is twee vlakke van die antwoord.

Spesifiek het Amos 8:12-14 verwys na dié (hoofsaaklik Samaritaners) in die land [van Israel] wat agter die afgode van die noorderlike koninkryk sowel as God aangegaan het. Solank hulle probeer het om albei te volg, sou hulle nie die woord van God vind nie.

Oor die algemeen is Amos 8:12-14 'n waarskuwing vir alle mense. Matteus 7:7-8 beteken nie dat jy net enigiemand kan vra nie; dit beteken dat jy die Een Ware God moet vra. As jy die waarheid van God met die leuen van afgode en ander godsdienste wil kombineer, sal jy 'n honger na waarheid hê, nie 'n vervulling van waarheid nie. Jy moet God met jou hele hart soek, nie 'n deel van jou hart wat God soek en 'n deel wat afgode soek nie.

V: In Am 9:1-4, wat is die betekenis van hierdie verse?

A: Jy kan hardloop, maar jy kan nie vir God se toorn wegkruip nie. God laat hierdie vernietiging nie net toe nie; Hy hou toesig daaroor! As iemand in 'n tempel of hul huis inhardloop om weg te kruip, sal die agente van toorn by die deurpale wees en dit afbreek. As iemand êrens anders heen hardloop, sal God se toorn hulle steeds inhaal. Selfs al is iemand een van God se uitverkore volk, sal dit hulle nie red nie.

Mt. Carmel word waarskynlik genoem omdat daar duisende kalksteen-grotte daar is, hoofsaaklik aan die westekant, waar 'n vlugteling kon wegkruip. Die top is dig bebos, en mens kon ook daar probeer wegkruip.

V: In Am 9:3, veroorsaak God fisiese kwaad?

A: Daar is twee soorte dinge wat deur die Hebreeuse (asook Engelse) woorde vir kwaad aangedui word.

Moreel kwaad is boosheid, en alhoewel God dit toelaat, veroorsaak God dit nie direk nie.

Fisiese kwaad is skade of dood, en soms veroorsaak God dit wel direk.

Moslems behoort nie verras te wees dat die term "kwaad" skade kan beteken nie, en nie net morele kwaad nie. Die term word op hierdie wyse in hul eie geskrifte gebruik, in die Bukhari-Hadith, volume 3, boek 29, hoofstuk 7, nr. 56, bl. 35.

V: In Am 9:7, hoe was die Jode soos Ethiopiërs?

A: Net soos twee huise dieselfde kan wees, behalwe vir die verfwerk, is ons almal dieselfde vir God, want ons "verfwerk" maak vir God geen verskil nie.

V: Toon Am 9:7 dat die Joodse volk swart was?

A: Nee, nie tensy velkleur die enigste manier is waarop God mense van mekaar onderskei nie. Mide-Oosterse mense was Kaukasies. Egiptenare was hoofsaaklik Kaukasies, met 'n bietjie swart bloed. Egiptenare met rooi hare is egter in die antieke Egipte as lelik beskou en het hul koppe geskeer. Hoe kon hulle rooi hare gehad het as hulle almal swart was…?

God het die voorbeeld gebruik van 'n volk wat fisies baie anders gelyk het, om die punt duidelik te maak dat ons onder die vel almal dieselfde is vir God. Galasiërs 3:28 wys ook dat ons almal kinders van God is, ongeag ons ras of of ons manlik of vroulik is. In die vroeë kerk het mense van Ethiopië tot Rusland en Frankryk almal God met een stem aanbid, volgens Irenaeus van Lyon (182–188 n.C.) Irenaeus Teen die Hereesie, boek 1, hoofstuk 10.2, bl. 331

V: In Am 9:7, waar was Kaftor en Kir?

A: Kaftor was die voorvaderlike tuiste van die Filistyne voordat hulle na suidoos-Palestina gekom het. Kir was die voorvaderlike tuiste van die Arameërs voordat hulle na hedendaagse Sirië gekom het. Ons is nie seker waar hierdie plekke was nie. Die Filistyne was egter 'n Egeïese volk, en daar word geglo dat hulle waarskynlik van die eiland Kreta gekom het.

V: In Am 9:11-15, waarom die boodskap van hoop reg ná so 'n toornige profesie?

A: Baie ander profete eindig ook met 'n helder noot oor die toekoms vir ten minste 'n oorblyfsel. Uit die eerste helfte van hoofstuk 9 kan 'n mens wonder of God klaar was met die Israeliete, totdat hulle vir ewig vernietig is. Maar Amos 9:11-15 wys dat dit nie so is nie; God het steeds 'n wonderlike plan vir hulle nakomelinge in toekomstige geslagte in die tyd van die millennium en daarna.

V: In Amos 9:12, wanneer het die Jode die oorblyfsel van Edom in besit geneem?

A: Dit verwys nie net na die land nie, maar ook na die mense. Ongeveer 130/125 v.C. het koning Jannès Hirkanus die Edomiete gedwing om by die Jode geassimileer te word. Herodes die Grote was 'n Edomiet. Maar nie net Edom nie; God se volk sou in die algemeen ook nie-Jode insluit. Jakobus, die Here se broer, het hierdie punt ter sprake gebring en uit Amos 9:11-12 aangehaal by die Raad van Jerusalem in Handelinge 15:1-20.

V: In Am, wat is van die vroegste manuskripte wat vandag nog bestaan?

A: Dooie See-rolle: (c. 1 v.C.) Daar is drie kopieë van Amos onder die Dooie See-rolle, gemerk 4Q78 (=4QXIIc), 4Q82 (=4QXIIg) en 5Q4 (=5QAmos).

4Q78 bevat Amos 2:11-16; 3:1-15; 4:1-2; 6:13-14; 7:1-4,7-9,12-16

4Q82 bevat Amos 1:3-15; 2:1,7-9,15-16; 3:1-2; 4:4-9; 5:1-2,9-18; 6:1-4,6-14; 7:1,7-12,14-17; 8:1-5,11-14; 9:1,6,14-15

5Q4 bevat Amos 1:3-5.

Die boek The Dead Sea Scrolls Translated, bl. 479, sê egter dat 4Q82 (4QXIIg) van die kleiner profete die oorblyfsels van Hoesea en Nahum bevat, maar nie Amos noem nie. Ook toon The Meaning of the Dead Sea Scrolls slegs 5:26-27; 8:11; en 9:11 vir Amos.

Nahal Hever is 'n grot naby Engedi wat 'n fragment van die kleiner profete in Grieks bevat (8 Hev XIIgr). Dit is geskryf tussen 50 v.C. en 50 n.C. Dit is verborge tydens die Bar Kokhba-opstand teen Rome. Dit is 'n hersiening van die Septuaginta, gemaak in Judea, en byna identies aan die Masoretiese teks.

Die wadi Murabba'at-rol van die Klein Profete (Mur XII) is van omstreeks 132 n.C. Dit bevat Amos 1:5-15; 2:1; 6:1?; 7:3-17; 8:3-7,11-14; 9:1-15.

Oor die algemeen, bewaar in die Doodsee-rolle, Nahal Hever en wadi Murabba'at, het ons die volgende verse van Amos: Amos 1:3-15; 2:1,7-9,11-16; 3:1-15; 4:1-2,4-9; 5:1-2,9-18; 6:1-4,6-14; 7:1-4,7-17; 8:1-5,11-14; 9:1,6,14-15.

Christelike Bybelhandskrifte, vanaf ongeveer 350 n.C., bevat die Ou Testament, insluitend Amos. Twee hiervan is Vaticanus (325–350 n.C.) en Alexandrinus (c. 450 n.C.), waar die boeke van die twaalf mindere profete voor Jesaja geplaas is. Amos is in beide Vaticanus en Alexandrinus volledig.

Hosea, Amos en Miga was nooit in Sinaïtikus (340–350 n.C.) teenwoordig nie.

V: Watter vroeë skrywers het na Amos verwys?

A: Voor-Nikeense skrywers wat na verse in Amos verwys of daarop gedui het, is:

Justin Martyr (c.138-165 n.C.) in sy Dialoog met Trypho die Jood, hoofstuk 22 bl. 205, haal Amos 5:18-6:7 aan as deur Amos geskryf.

Melito van Sardis (170-177/180 n.C.) (implisiet) noem die "Ou Testament" en lys die boeke. Hy lys nie die twaalf kleiner profete individueel nie, maar noem hulle Die Twaalf. Fragment 4 uit die Boek van Uittreksels, vol. 8, bl. 759

Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.) verwys ook na Amos 1:2; 5:25,26; 8:9,10; 9:11-12.

Klemens van Alexandrië (193-217/220 n.C.)

Tertullianus (198-220 n.C.)

Hippolytus (222-235/6 n.C.)

Origenes (240 n.C.) "Want, waarom verlang julle na die Dag van die Here? En dit is duisternis en nie lig nie, sê die profeet Amos." (vergelyk Amos 5:18) Homilieë oor Jeremia Homilie 12 hoofstuk 10.1 bl.123 (Grieks)

Novatianus (250/254-256/7 n.C.)

Cyprianus van Kartago (248-258 n.C.)

Adamantius (c.300 n.C.) haal Amos 5:8 aan as deur die profeet. Dialoog oor die Ware Geloof 5de deel hfst.18b bl.172.

Methodius van Olympus en Patara (270-311/312 n.C.)

Laktantius (c.303-c.325 n.C.)

Na Nicea (325 n.C.):

Athanasius van Alexandrië (367 n.C.) (Implisiet omdat hy die twaalf profete noem) "Daar is dus, van die Ou Testament, twee-en-twintig boeke in getal; … dan die Profete, met die twaalf wat as een boek gerek word…." Athanasius Paasbrief 39 hfst. 4 bl. 552.

Jerome (373–420 n.C.) bespreek die boeke van die Ou Testament. Hy bespreek spesifiek Genesis, Eksodus, Levitikus, Numere, Deuteronomium, die Pentateug, Job, Jesus seun van Nave [Jozua], Rigters, Rut, Samuel Konings (2 boeke), twaalf profete, Hosea, Joël, Amos, Obadja, Jona, Miga, Nahum, Habakuk, Sefanja, Haggai, Sagaria, Maleagi, Jesaja, Jeremia, Esegiël, Daniël, Ester, Esra, Nehemia. Brief 53 hfst. 7-8 bl. 99-101.

Na Nicea is daar ook ander skrywers.

V: In Am, wat is 'n paar van die vertalingsverskille tussen die Hebreeuse en Griekse Septuaginta?

A: Die Septuaginta is ongeveer 3 219 woorde in die Grieks. As ons fokus op hoofstuk 5 (489 Griekse woorde), is die eerste alternatief die Masoretiese teks, die tweede die Griekse Septuaginta, tensy anders aangedui.

Am 3:9 "Ashdod" (Masoreties) vs. "Assirië" (Septuaginta)

Am 5:1 "woord" vs. "woord van die Here"

Am 5:1 "klaaglied/treffer, wat ek teen julle aanhef" vs. "wat ek teen julle ophef, 'n klaaglied/treffer"

Am 5:1-2 "O huis van Israel. Die maagd van Israel het geval en sal nie weer opstaan nie; sy lê verwerp op haar grond; daar is niemand wat haar kan laat opstaan nie." vs. "Die huis van Israel het geval; dit sal nie weer opstaan nie. Die maagd van Israel het op haar grond geval; daar is niemand wat haar kan laat opstaan nie."

Am 5:4,6 "en leef" vs. "en jy sal lewe"

Am 5:5 "Gilgal" vs. "Galgala"

Am 5:5 "Beersheba" vs. "put van die eed" (Die naam van die dorp Beersheba beteken put van die eed)

Am 5:6 "Hy sal nie soos 'n vuur uitbreek oor die huis van Josef en dit verteer nie; en niemand blus dit vir Bet-El nie." vs. "andersins sal die huis van Josef ontvlam soos 'n vuur, en dit hom verslind, en daar sal niemand wees om dit te blus vir die huis van Israel nie."

Am 5:7 "Hy het die wat geregtigheid en regsgesindheid op die aarde in wormwood verander, verlaat" vs. "[Dit is hy] wat oordeel in die hoogtes [bo] volbring, en hy het geregtigheid op die aarde gevestig"

Am 5:8 "Hy wat die Sewe Sterre en Orion gemaak het" (sterrebeelde in die lug) vs. "Hy wat alles geskape het, en [dit] verander"

Am 5:9 "wat verwoesting laat uitbreek teen die kragtige" vs. "wat verderf uitdeel aan sterkte"

Am 5:9 "vernietiging kom teen die vesting" vs. "en bring benoudheid oor die vesting."

Am 5:10 "verag hom wat reguit praat" vs. "afgehaat heilige spraak."

Am 5:11 "jou vertrapping van die armes" vs. "hulle het die armes met hul vuiste geslaan"

Am 5:15 "haat die kwaad en lief die goed" vs. "ons het die kwaad gehaat en die goed liefgehad"

Am 5:17 "in alle wingerde" vs. "in alle weë"

Am 5:18 "dié wat verlang" vs. "julle wat verlang"

Am 5:18 "dit" vs. "die dag van die Here"

Am 5:18 "Die dag van die Here is duisternis" vs. "waar dit duisternis is"

Am 5:20 "glorie daarin" vs. "glorie"

Am 5:21 "verag u feesdae" vs. "verwerp u feeste"

Am 5:21 "nie behae hê in julle heilige samekoms nie" vs. "nie die reuk van julle spysoffers in julle algemene samekoms ruik nie."

Am 5:22 "Ek sal nie behaag nie" vs. "Ek aanvaar hulle nie"

Am 5:23 "snaarinstrumente" vs. "instrumente"

Am 5:24 "waters … ewig-vloeiende stroom" vs. "water … ondoordringbare vloed"

Am 5:25 "slagoffers en spysoffers" vs. "slagoffers en offers"

Am 5:25 "veertig jaar in die woestyn, o huis van Israel?" vs. "O huis van Israel, veertig jaar in die woestyn?"

Am 5:26 "Ja, julle het die tent van julle koning en Kiyyun/Kaiwan, julle beelde, die ster van julle gode…" vs. "Ja, julle het die tabernakel van Moloch opgetel, en die ster van julle god Raephan/Rephan, die beelde van hulle…"

Am 5:27 "Daarom" vs. "En"

Am 8:1 "gesê" (Masoreties, Septuaginta) vs. "vir my gesê" (Siriacs, Teodorus van Mopsuestia se kommentaar op Amos hfst. 8 bl. 164)

Am 8:8 "swel soos die lig" (Masoreties) vs. "swel soos die [Nyl]rivier" (sekere Hebreeuse manuskripte, Septuaginta, Targum, Siriies, Vulgaat)

Am 9:12a "Edom" vs. "mensdom/mense"

Am 9:12b "dra my naam" (Masoreties) vs. "dra my naam mag die Here soek" (Septuaginta)

Bibliografie vir hierdie vraag: die Hebreeuse vertaling is van Jay P. Green se Letterlike Vertaling en die Septuaginta-weergawe is van Sir Lancelot C.L. Brenton se vertaling van The Septuagint: Greek and English. The Expositor's Bible Commentary en die voetnote in die NASB-, NIV-, NKJV- en NRSV-Bybels is ook gebruik.

Tenzyde anders vermeld, is Skrifaanhalings geneem uit Die Heilige Bybel, Berean Standard Bible (BSB), wat aan die publieke domein toegewy is: https://berean.bible