< Bybelnavraag uit Joël

V: In Joël, wat kan ons uit hierdie boek leer?

A: Joël leer oor twee nie-so-gerieflike onderwerpe wat ons meer moet bestudeer: hoe God dissiplineer, en hoe ons moet reageer, "wanneer die sprinkane kom." Joël profeteer dat die leër sprinkane wat die land binnegeval het, net 'n voorspel is vir die inval van 'n vreemde leër weens Israel se sonde. Dit is op sy beurt 'n voorspel vir die Dag van die Here in die laaste dae.

Net so stuur God soms sagter dissipline na mense as 'n "moediging tot bekering" voordat Hy 'n baie ernstiger dissipline, of selfs vernietiging, stuur.

V: Wat weet ons van die profeet Joël?

A: Ons kan nie veel uit die boek aflei nie. Die naam "Joël" beteken "Jehovah is God". Dit was nie 'n ongewone naam nie, want ongeveer twaalf ander mans in die Ou Testament is ook Joël genoem. Daar is egter niks wat daarop dui dat hierdie profeet een van hulle was nie. Ons weet niks persoonlik van Joël nie, behalwe dat sy vader Petuel was.

V: In Joël, wat is 'n oorsig van die boek?

A: Skynbaar weerstaan die boek Joël 'n westerse uitlynsstyl. Agt Bybelkommentare en studiebiblië gee baie verskillende uitlyne. Maar alhoewel hulle nie oor die hoofuitlyne saamstem nie, stem hulle oor die kleiner dele ooreen. Miskien moet Joël so verstaan word: as baie skerp maar bondige waarskuwings uit die hart, eerder as 'n lang, hoogs gestruktureerde verhandeling soos Klaagliedere, byvoorbeeld. Hier is my uitlyn:

1 God volg wanneer die sprinkane kom

-- 1:2-4 Hoor dit, o oudstes

-- 1:5-7 Ontwaak, julle dronkaards

-- 1:8-10 Priesters moet rou soos 'n vrou wat vir haar man treur

-- 1:11-12 Wees ontsteld, o boere

-- 1:13-14 Trek sakdoek aan en klaag, o priesters

-- 1:15-18 Waarom almal moet treur

-- 1:19-20 Ons behoorlike reaksie: roep die Here aan te midde van rampspoed

2 Blaas die ramhoring in Sion vir die komende Dag van die Here

-- 2:1-11 Blaas die ramhoring vir die toekomstige inval

-- 2:12-17 Scheur julle harte en blaas op die ramhoring om na die Here terug te keer

-- 2:18-27 Herstel van die jare wat deur sprinkane opgeëet is

-- 2:28-32 Uitstorting van God se Gees

3 Finale Oordeel en Herstel

-- 3:1-16 Oordeel in die Dal van Josafat teen Israel se vyande

-- 3:17-21 Seën en vergifnis ná die oordeel

V: In Joël, hoeveel hoofstukke is daar in die boek?

A: In die meeste Engelse Bybels is daar drie hoofstukke, met onderskeidelik 20, 32 en 21 verse. Ander eksemplare van die Bybel verdeel egter verse 2:28-32 in 'n aparte hoofstuk. Bybels wat so is, sluit die Joodse Tanakh, die Hebreeuse teks van The Interlinear Bible deur Jay P. Green, Sr., en die Katolieke Jerusalem-Bybel in. Dus word Joël 3 in sommige Bybels Joël 4 in ander genoem. Die verse en hul volgorde is egter in alle gevalle dieselfde.

V: Waar is Joël in die Bybel geplaas?

A: Dit kom ná Hosea en voor Amos in die Hebreeuse Bybel en in hedendaagse Christelike Bybels. Die volgorde in die Septuaginta was egter Hosea, Amos, Miga en Joël. Hulle het blykbaar probeer om dinge kronologies te plaas. Ons het egter nie 'n goeie idee wanneer die boek van Joël geskryf is nie.

V: In Joël 1, waarom kry daardie gebied sprinkaanplae, en hoe erg kan 'n sprinkaanplaag wees?

A: Die sprinkane het uit die woestyn in Soedan gekom. Met die wind in hul rug was hulle in staat om 1 200 myl in drie dae te migreer. By 400 myl per dag, en met 14 uur se vlug per dag, sou dit ongeveer 28 myl per uur wees. Gewoonlik het hulle in 'n reguit lyn gemigreer. Die antieke geskiedkundige Plinius beweer in Natural History 11.35 dat 'n sprinkaanplaag selfs deure kon deurknaag. Al is dit dalk nie waar nie, illustreer dit die terreur wat 'n sprinkaanplaag sou meebring.

Toe 'n sprinkaanplaag in 1957 Somalië aangeval het, was daar na raming 16 000 000 000 insekte, met 'n gewig van 50 000 ton. Daar is nou 'n Noodsentrum vir Sprinkaanbedrywighede van die Verenigde Nasies se Voedsel- en Landbounorganisasie. Sprinkaanplae word beheer deur lugbespuiting met insekdoder op broeigebiede.

V: Joël 1 spreek verskeie groepe aan: oudstes, dronkaards, priesters, boere, weer priesters, en almal. Die enigste sonde wat in die boek Joël genoem word, is dronkenskap. Hoekom dink jy sou God hierdie spesifieke groepe aanspreek? Watter ooreenstemmende groepe is daar vandag?

A: Anders as baie ander profete, spandeer Joël nie baie tyd daaraan om te sê dat mense moet ophou sondig voordat 'n ramp kom nie. In plaas daarvan beklemtoon hy hoe om met bekering te reageer nadat die onmiddellike ramp toegeslaan het. Die oudstes was aan die slaap (of dronk) in die taak om die nasie en jonger mense te leer om God te volg. Die priesters het dalk nie hul werk gedoen om mense te leer om God te volg nie, of nóg erger, om mense te leer om afgode te volg. Die boere, besig met rykdom, het nie die finansiële ondersteuning gegee wat hulle veronderstel was te gee aan God se priesters en Leviete nie. Wanneer 'n hele samelewing van God afdwaal, ontrafel al die politieke, godsdienstige en finansiële drade gelyktydig.

V: In Joël 1 is daar een sleutelwoord in byna elke afdeling: die Hebreeuse woord ki, wat vertaal kan word as "want," "vir," of "sekerlik." Hoekom beklemtoon Joël hierdie woord?

A: Dit blyk dat God baie daarop gemik is om mense lesse te leer oor redes om te treur. Mense moet die oorsaak-en-gevolgverhouding van ongehoorsaamheid aan God en die gevolge daarvan leer. Vandag moet ons doeltreffend wees om mense te waarsku oor die oorsaak-en-gevolg van afdwalings van God.

V: In Joël 1:1, wanneer is die boek Joël geskryf?

A: Daar is niks intern of ekstern om die tyd vas te stel nie. Dit is 'n tydlose boodskap, want niks in die boek hang van die tyd af nie. Hier is drie moontlikhede.

1. Agtste eeu v.C.

Tirus en Sidon, wat saam in Joël 3:4 genoem word, was eers in die vroeë agtste eeu verenig. Die Grieke in Joël 3:6 was nie die latere Grieke van Athene en Sparta nie, maar die vroeër Ioniese Grieke, wat in die vroeë agtste eeu die handelsroetes in hedendaagse Turkye beheer het. Daar is geen verwysing na Assiriërs of Babiloniërs nie. Die tydperk in die geskiedenis toe albei swak was, was van die dood van Adad-Nirari III in 782 v.C. tot 745 v.C., toe Tiglath-Pileser III sy bewind begin het. Juda was op daardie tyd sterk, en koning Uzzia was die hoof van 'n anti-Assiriese alliansie. Die Filistyne het Israel gedurende hierdie tyd geteister.

Die NIV Study Bible, bl. 1339, sê 'n goeie saak kan gemaak word vir hierdie tyd.

2. Laat voorballingsperiode (597-587 v.C.)

2a. 10 000 mans van Juda is in 597 v.C. gedeporteer (2 Konings 24:10-16). Ook was Jode al jare in die slawerny (sien die bespreking oor Joël 3:6).

2b. Toekomstige barmhartigheid oor Juda in Joël 2:12-20.

2c. Die Tempel het nog gestaan (Joël 1:13).

2d. Toekomsige skielike verwoesting van Jerusalem.

3. Post-ballingskap (na 587 v.C.)

3a. Joël noem die Judeese koninkryk Israel in Joël 2:27 en 3:16, dus kan dit ná die ballingskap van die noordelike koninkryk in 722 v.C. gewees het.

3b. Baie meer is in 587 v.C. in die slawerny gebring.

3c. Sommiges sien in Joël 2:12-20 dat God barmhartigheid belowe aan daardie individue, nie aan hul nageslag nie.

V: In Joël 1:2, waarom dink jy het Joël begin deur die oudstes aan te spreek? Was hulle die enigstes wat deur die sprinkaanplaag geraak is?

A: Baie kere is dit die regering en godsdienstige leiers wat die mense in ongehoorsaamheid lei. Wanneer die leiers ongehoorsaam is, ly nie net hul volgelinge nie, maar ly ander ook die gevolge.

Daar is egter nie net amptelike leiers nie. Net so belangrik is dat ouers individueel hul kinders lei (of mislei), en die ouer geslag gesamentlik die jonger geslag lei. Wanneer die hele ouer geslag daarin faal om beide met woorde en voorbeeld te lei, ly die jonger geslag.

V: In Joël 1 kan mense ontsteld wees dat terwyl sommige gesondig en van God afgedraai het, almal blykbaar die gevolge gely het. Wat dink u van hierdie skynbare "onregverdigheid" vanuit 'n ewige perspektief?

A: As jy net na hierdie wêreld kyk, is dit nie net in die bose geval nie, maar dit is ook onregverdig. God het egter 'n oordeelsdag bepaal om alles regverdig te maak. Wat ook al met ons gebeur in die paar dekades wat ons op hierdie aarde het, is baie klein in vergelyking met die ewige lewe nadat ons gesterf het.

V: In Joël 1:5, hoe moet ons God dank vir die koms van die sprinkane, aangesien 1 Tessalonisense 5:18 sê om in alle dinge dank te sê?

A: Romeine 8:28 sê dat alle dinge (nie net goeie dinge nie) saam kan werk ten goede vir dié wat God liefhet. Hebreërs 12:5-8 sê dat God gelowiges dissiplineer tot hulle eie goed, al is dit onprettig op daardie tydstip.

V: In Joël 1:1-20, as alles wat die boek van Joël geleer het, net oor hoe God dissiplineer en hoe ons in moeilike tye moet reageer, sou dit vandag 'n waardevolle boek wees om te lees. Joël is egter ook 'n baie profetiese boek oor die eindtye. Watter verse in hoofstuk 1 gee klein leidrade daaroor?

A: Joël 1:12 dui daarop dat dit na meer as 'n plaaslike verskynsel verwys wanneer dit sê: "Die vreugde van die mensdom het sekerlik opgedroog." Joël 1:15 noem die Dag van die HERE.

Q: In Joël 1:2b-3 verskil Christene of "oustes" hier na leiers verwys, of na ouer mense, of na albei. Hoe kan beide leiers en ouer mense skuldig wees? Dink jy Joël 1:2b-3 beantwoord dit?

A: Beslis kan die berisping op beide dui. Joel 1:2b-3 noem egter dat hulle dit nie van hul vaders gehoor het nie, en hulle het die bevel en verantwoordelikheid om dit aan hul kinders oor te dra. Dit dui daarop dat, ongeag of dit politieke of godsdienstige leiers betref, dit beslis ook op ouer mense dui, wat die jonger geslag moes onderrig het.

V: Joël 1:4 noem vier soorte sprinkane. Al is ons nie seker wat die verskille tussen hierdie verskillende Hebreeuse woorde is nie, is die punt dat hierdie straf in vier golwe kom. Watter twee dinge kan ons hieruit oor God se dissipline leer?

A: God se oordeel kan beide presies en streng wees. Wanneer mense nie bekering beoefen nie, kan God se oordeel in verskeie golwe kom. 'n Mens kan ná enige golf bekering beoefen, maar dit kan moeiliker wees om terug te kom na waar hulle voor die opeenvolgende golwe was.

V: In Joël 1:4, waarom sou God hierdie verskriklike sprinkaanplae stuur as God die Israeliete liefgehad het?

A: 'n Mens kan begin vermoed dat die voorspoed van God se volk nie God se hoogste prioriteit was nie! God het dalk gewens dat Sy uitverkore volk materieel voorspoedig sou wees, maar God het hulle gehoorsaamheid en geestelike voorspoed baie meer waardeer. Vir ons, 'n goeie ouer, sou dalk te veel van hul kinders hou om net passief toe te kyk wanneer die kinders op 'n pad na vernietiging afdwaal.

V: In Joël 1:5 word die dronkaards gesê om wakker te word en te ween, want (ki) hulle soet wyn is van hulle monde afgesny. Waarom sou God begin met so 'n elementêre, aardse boodskap? Hoe pas Joël 1:6-7 hierby in?

A: God hanteer mense waar hulle is. Drankes is nie noodwendig met veel anders besorg nie, behalwe waar hulle meer te drinke kan kry. In plaas daarvan om aanvanklik met hulle oor langtermyn, geestelike kwessies te praat, wys God die onmiddellike, korttermyn gevolg daarop dat hulle nie die drank sal hê waarna hulle smag nie. In werklikheid is enigiemand in 'n slegte toestand wat sy hoop op plesier en vervulling op alkohol stel.

V: In Joël 1:11, wat is twee onderskeie redes waarom die boere moet treur?

A: Korttermyn, sou dit 'n slegte jaar wees. Joël 1:11 sê "omdat" (ki) die druiwe-, koring- en garsoes sou vernietig word.

Op die lang termyn sou selfs al sou die sprinkane wegtrek en nooit terugkom nie, hul bome en wingerde vernietig wees. Olyfbome kan 1 000 jaar leef. Vernietig 'n ou olyfboom, en jy moet eeue wag vir 'n nuwe boom om dit te vervang. Dit was nie net dat hul onmiddellike produksie vernietig is nie, maar hul produksiemiddele is vernietig, wat hulle vir baie jare vorentoe sou raak. Joël 1:12vv. sê selfs: "Waarlik (ki) die vreugde van die mensdom het opgedroog" (BSB).

V: In Joël 1:13, waarom sou die boere se mislukte oeste die offers beïnvloed?

A: As daar geen gewasse is nie, is daar geen bron vir die graanoffers nie. As daar geen skape en beeste is nie omdat daar geen kos is om hulle te onderhou nie, sal daar ook geen offers daarvan wees nie. Die priesters en Leviete is ondersteun deurdat hulle toegelaat is om van die offers te eet, en deur ander finansiële ondersteuning van die mense. As albei hierdie weg is, wat moet die priesters dan doen?

V: In Joël 1:13, op watter twee maniere kan "skatte in die huis van God" vermors word?

A: Mense kan versuim om dit te bestee aan wat hulle behoort. Wanneer mense verhonger, hetsy fisies of geestelik na die evangelie, terwyl daar uiters pragtige geboue is, word die rykdom eerder opgegaar in plaas daarvan om bestee te word. Byvoorbeeld, Viking-aanvalle het veral kloosters geteiken, omdat hulle daar baie goud gevind het. As meer goud vrygewig aan die armes bestee en aan die onderrig van die evangelie gewy was, sou die kloosters dalk minder 'n teiken gewees het. Baie monnike het op eilande voor die weskus van Ierland gewoon en vir die Vikinge wegkruip. Maar alhoewel Dublin in Ierland 'n belangrike operasiebasis vir die Vikinge was, het hulle hierdie Ierse monnike meestal met rus gelaat, omdat daar geen goud te verdien was deur hulle te plunder nie.

Tweedens kan God se geld onvoldoende voorkom omdat dit verkeerd bestee word aan die verkeerde dinge of te veel bestee word aan dinge van sekondêre belang. Byvoorbeeld, as die strategie is om mense na die kerk te lok met sy weelderige gebou meer as deur die evangelie te preek, is dit hoe mense deur die Gees aangeraak word en tot God kom? Nee! Sonder om daaroor na te dink, is dit maklik om geld aan plaaslike dinge te bestee wat baie sigbaar is en ons goed laat voel, in vergelyking met die stuur van geld na plekke verder weg wat 'n groter behoefte het.

V: In Joël 1:8, waarom sou 'n maagd oor haar man treur?

A: Sion sou treur soos 'n jong bruid of verloofde bruid wat oor die dood van haar nuwe man of verloofde klaag.

V: In Joël 1:14, terwyl God straf en dissipline bring, wat is ons rol as Christene om mense te leer waarom hierdie dinge gekom het, en hoe hulle op God moet reageer? Hoe kan ons dit doen sonder om selfregverdig te voorkom?

A: Esegiël 33:1-20 en Jeremia 6:17 gee die voorbeeld van 'n wagter. As 'n ramp kom en die wagter versuim om die stad te waarsku, is die wagter skuldig. Maar as die wagter waarsku, maar niemand luister na hom of haar nie, dan is die mense skuldig omdat hulle die wagter, wat sy werk gedoen het, geïgnoreer het.

Ons behoort nie ander met onsself te vergelyk nie, maar eerder te wys dat hulle tekortskiet aan God se standaard. Ons behoort nie te probeer beweer dat dié wat gely het, meer skuldig was as dié wat ontsnap het nie, maar dat almal slegter sal ly as hulle nie hul bekeer en na God kom nie.

As 'n voorbeeld kan ons daarop wys dat Orkaan Katrina, wat New Orleans oorstroom het, 'n paar dae voor die jaarlikse homoseksuele fees, genaamd Southern Decadence, geskeduleer was, gekom het. Dit beteken nie dat die homoseksuele wat na New Orleans gekom het, erger was as ander sondaars wat nie gekom het nie. Maar alle sondaars, homoseksuele en heteroseksuele, sal uiteindelik 'n selfs swaarder oordeel in die gesig staar, tensy hulle hul bekeer en tot God kom.

V: In Joël 1:15, hoe sal die Dag van die Here wees?

A: 'n "Dag van die Here" is 'n tamelik kort tydperk, maar dit is langer as een 24-uur dag. Daar was 'n Dag van die Here by Christus se eerste koms (Handelinge 2:20), en daar sal nog 'n Dag van die Here by Christus se Tweede Koms wees. Uitleggers is dit nie eens oor die presiese begin en einde van die Dag van die Here in die boek Openbaring nie, maar Openbaring praat oor hierdie tyd.

V: In Joël 1:19, waarom roep Joël tot God?

A: 'n Mens kan verkeerdelik raai dat Joël God vra om te help, om genadig te wees, of om nie die tug te stuur nie, maar Joël doen niks dergeliks nie. Joël bevraagteken hier nie God se tug nie; hy roep bloot tot God in die middel van hierdie groot benoudheid.

V: In Joël 2:1,15 wat is die mense beveel om te doen wat anders was as die opdragte in hoofstuk 1 om wakker te word, te ween, te klaag, ontsteld te wees, sakdoek aan te trek en te treur? Is die volgorde van Joël 2:1,15 ná die opdragte in Joël 1 betekenisvol?

A: Die mense is beveel om "die ram se horing in Sion te blaas" (die ram se horing, of sjofar, was Israel se trompet), met ander woorde, om "die alarm te blaas." In Joël 2:1-10 moes hulle dit doen om die komende rampspoed aan te kondig. In Joël 2:15–17 moes hulle dit om 'n ander rede doen: om vir 'n heilige byeenkoms byeen te kom om te bekering en God te vra om hulle te spaar.

Ons moet vandag die trompet blaas om dieselfde redes waarom hulle destyds die ramhoring moes blaas. Ons moet God se oordeel bekendmaak, aan gelowiges sowel as ongelowiges. Ons moet mense ook bymekaaroep om te bekering, beide individueel en gesamentlik, sodat God barmhartig teenoor ons sal wees.

V: Wanneer ons Joël 2:1,15 vandag toepas, wat sou Sion / die heilige berg verteenwoordig?

A: Sion verteenwoordig die woonplek van God se volk, wat vandag in die kerke is.

Dit verteenwoordig nie net om dit te vertel waar jy ook al woon nie, anders sou dit "in die land" of iets soortgelyks gesê het. Die klem val daarop om God se volk in die kerk in te lig.

Dit beteken nie bloot enige hoë berg waar almal kon hoor nie, want dit beklemtoon die afkondiging van die alarm op God se "heilige berg." Ook, in Palestina was die berg Karmel hoër as die berg Sion, maar Sion was die heilige berg waar die alarm moes klink.

Vandag kan daar maniere wees om die boodskap uit te dra wat 'n groter impak kan hê, maar ten koste van die kompromie van die integriteit van die boodskap (of van ons). Dit is geen verskoning om op te hou om die boodskap uit te dra, of om kompromieënde middele te gebruik nie, maar ons moet die boodskap uitdra deur alle heilige of regverdige middele.

V: Joël 2:1b-2 sê: "Laat almal wat in die land woon, bekeer, want (ki) die dag van die HERE kom." Waarom moet godsalige gelowiges bekeer?

A: Gehoorsame gelowiges hoef nie vir hulleself te beven nie, want God sal vir hulle sorg. Dit beteken nie dat hulle nooit sal ly of sterf nie, maar dat hulle slegs sal sterf wanneer God, wat weet wat die beste is, toelaat dat hulle sterf. Gelowiges kan egter om verskeie ander redes beven.

Vir nie-Christelike vriende: Alhoewel gelowiges nie vir hulleself Hel moet vrees nie, kan hulle wel Hel vrees vir ongelowige vriende.

In 'n ongehoorsame plek: Openbaring 18:4 beveel gelowiges om uit Babilon, 'n bose stelsel met 'n stad op sewe heuwels, te kom om twee redes: a) sodat hulle nie in Babilon se sondes deel nie, en b) anders sal gelowiges, in die verkeerde plek, die plae ontvang wat vir ongelowiges bedoel is. Alhoewel geleerdes vandag verskil oor waar of wat hierdie toekomstige Babilon sal wees (Babilon self, Rome, of iets anders), kan ons almal saamstem dat enigiets wat so kwaad lyk soos hierdie Babilon nie 'n plek is waar gelowiges behoort te wees nie.

V: In Joël 2:1,15, waarom is hulle destyds presies beveel om op die ram se horing te blaas? Waarom moet ons vandag op die trompet blaas?

A: Die stadswagter se taak was om die trompet te blaas as 'n vyand naderkom, sodat die soldate hul wapenrusting en wapens kon gryp, almal binne die stad kon kom, en hulle die stadshekke kon sluit. Metafories word hulle hier beveel om die ram se horing te blaas omdat 'n vyand kom en hul enigste hoop is om terug te keer na God. Net so moet ons vandag die trompet blaas om mense te vertel dat 'n rampspoed sal kom, en hulle moet na God toe keer en hul sondes bely.

V: In Joël 2:3-11, watter leër is dit?

A: Dit is 'n leër met bose bedoelings wat Jerusalem omsingel. Dit kan een vervulling hê voor die millennium (Openbaring 16:12-16; 19:19), en 'n tweede vervulling ná die millennium (Openbaring 20:7-10).

V: In Joël 2:6 raak mense soms geërgerd wanneer dinge nie so goed is as wat hulle verwag nie, soms geïrriteerd wanneer dinge nie volgens hulle wense verloop nie, en soms kwaad wanneer dinge lyk of dit doelbewus teen hulle ingaan. Maar Joël 2:6 sê nie een van hierdie nie. Hoe gaan Joël 2:6 verder as al hierdie?

A: Mense sou bleek van skok word toe hulle sien wat op die punt was om te gebeur. Hulle sou in angs verkeer, want hul ryk voorsiening van kos sou in net 'n uur of twee weg wees.

Wanneer 'n persoon in skok is, is daar minder bloed in die gesig, en die gesigte van ligter gekleurde mense is wit.

V: In Joël 2:6, watter dinge veroorsaak vandag angs by mense, of laat hulle gesigte verbleek, in vergelyking met net geërgerd, geïrriteerd of kwaad te wees?

A: Oorlog en terrorisme veroorsaak vandag angs, maar drastiese skuiwe in die aandelemark kan ook mense laat voel asof "dit die einde van die wêreld is." In die 1930's, toe die aandelemark ingestort het, het sommige mense dwaas selfmoord gepleeg.

V: In Joël 2:1-11, wanneer sal hierdie Dag van die Here plaasvind?

A: Dit gebeur in Openbaring wanneer die Here kom om oordeel uit te voer. Dit klink asof dit dieselfde gebeurtenis is wat in Psalm 50:3 en Judas beskryf word.

V: Praat Joël 2:1-11 oor gewone sprinkane, 'n invalende leër, of die eindtyd?

A: Terwyl Joël 1:4 oor 'n plaaslike sprinkaanplaag gepraat het, brei Joël 2:2 hierdie prentjie uit na iets anders. Dit beskryf "'n groot en sterk leër … soos daar nog nooit tevore was nie, en soos daar in die eeue wat kom, nooit weer sal wees nie."

V: Kan Joël 2:1-11 verband hou met Openbaring 9:1-11?

A: Albei verwys na 'n enkele voorval van spesiale dinge wat soos sprinkane lyk. Hulle is egter anders omdat die sprinkane in Joël 2:1-11 niks groen laat nie. Die sprinkane in Openbaring 9:1-11 verwys na wesens, moontlik demone, robotte, vliegtuie, drones of ander vlieënde masjiene, wat geen plant benadeel nie, maar mense pynlik steek sonder om hulle te dood.

V: Kan Joël 2:10 verband hou met Matteus 27:45?

A: Nee. Daar sal duisternis wees in die eindtye, en die duisternis tydens die kruisiging was 'n voorspel daarvan. In Matteus 27:45 het die HERE egter nie Sy stem verhef in die teenwoordigheid van Sy leër (Joël 2:11) nie. Oor die algemeen, wanneer mens probeer uitvind of twee gedeeltes na dieselfde ding verwys, as 'n deel daarvan dieselfde klink en 'n deel baie anders is, verwys die gedeeltes na verskillende dinge.

V: Kan Joël 2:10 verband hou met Openbaring 8:12? Openbaring 16:10?

A: Nee. Openbaring 8:12 praat daarvan wanneer 'n derde van die hemelse ligte getref word, en Openbaring 16:10 praat daarvan wanneer die dier se koninkryk in totale duisternis is. Joël 2:10 verwys egter na 'n verduistering weens die sprinkaanagtige wesens, nie 'n verduistering van die hemele nie.

V: In Joël 2:12,15, waar moet ons die trompet blaas en mense vertel om vandag tot God te bekeer?

A: Die voor die hand liggende antwoord is dat ons dit moet blaas waar dié wat dit moet hoor, dit kan hoor. Baie mense sal dit nooit hoor as ons net die trompet in ons kerke en Bybelstudies blaas nie. Radio (sowel Christelik as nie-Christelik), TV, Christelike webwerwe, blogplasings en -kommentare, en sosiale media is 'n paar maniere om die woord wyd te versprei. Maar baie mense het ook 'n meer persoonlike boodskap nodig. Praat met jou vriende en kollegas soos die situasie dit toelaat, sodat hulle sal hoor.

V: In Joël 2:12-15, nadat God 'n ramp uitgespreek het, is daar enige manier vir jou om dit te ontvlug?

A: Ja. Nie net in hierdie gedeelte nie, maar ook Jona 3:9-10, Amos 7:1-6 en Jeremia 18:5-10 wys dat, alhoewel God nie verander nie, Sy geopenbaarde wil teenoor mense verander wanneer mense hul bekeer.

V: In Joël 2:17, wat is die betekenis van die ween tussen die portiek en die altaar?

A: Dit is waar die priesters gedien het deur die diere wat die mense gebring het, te offer. Ook, toe die mense die offers gebring het, is die priesters toegelaat om 'n deel van die offer vir hul families te neem. Die priesters het tussen die portiek en die altaar beweeg, dus verwys dit na geween deur die priesters.

V: In Joël 2:17-18, watter twee bykomende redes word gegee vir die blaas van die ramhoring in Sion?

A: Twee redes is a) om God se volk te spaar, en b) vir God se heerlikheid. Met ander woorde, sodat God se erfdeel nie "'n smaad, 'n voorwerp van veragting onder die nasies" sou word nie.

Dit hou verband met ons rol as sout en lig in die wêreld: ons moet nie ons lig onder 'n mandjie wegsteek nie, maar dit laat skyn. Skyn behels om die waarheid en geregtigheid te wys en dit te kontrasteer met dwaling en boosheid.

V: Watter twee redes gee Joël 2:18-19 waarom God se volk hierdie dinge sou wil doen? Hoe dink jy hou dit verband met ons rol as sout in die wêreld?

A: Vers 18 gee die twee redes, en vers 19 verduidelik dit.

God is jaloers oor Sy land; God wil nie hê dat Sy volk 'n smaad moet wees nie.

God spaar Sy volk, en Hy sal graan, nuwe wyn en olie stuur om hulle te versadig.

V: In Joël 2:20, hou die groot noordelike leër en "die groot stank" verband met Esegiel 39:11-20; Openbaring 16:12-16; en/of Openbaring 19:17-19?

A: Dit hou nie verband met Openbaring 16:12-19 nie, want dit is voor die Millennium. Dit verwys eerder na die stryd van Gog en Magog ná die Millennium, wat ook beskryf word in Esegiël 39:11-20 en Openbaring 20:8-10.

V: In Joël 2:25 hoe vergelyk die deeglikheid van God se herstel met die deeglikheid van God se dissipline en oordeel?

A: Joël 1:4 wys die deeglikheid van God se dissipline en oordeel met die vier soorte sprinkane. Joël 2:25 wys ewe deeglikheid in die herstel van wat elkeen van die vier soorte sprinkane geëet het.

V: In Joël 2:25-27, wat is verbasend aan die belofte wat God aan die mense van Sion gemaak het? Verwys dit na a) die Millennium, b) die hemel, en/of c) terwyl ons nou op aarde leef?

A: Deur "julle seuns en dogters" te noem, impliseer hierdie gedeelte dat dit op aarde is, nie in die hemel nie. Joël 2:28 verskaf 'n gedeeltelike leidraad. Dit begin met "En daarna," en verwys na iets wat vervul is in Handelinge 2:17-21. Dit moet dus na iets op aarde verwys voor die Millennium. Dit het gebeur as 'n teken dat die Heilige Gees op 'n nuwe manier beweeg het.

Benewens dissiplineer deur sprinkane of ander middele, kan God ook herstel, selfs vir dinge wat ons dink God nie kon nie. God kan voorspoed bring om die maer jare in te haal, en/of langer lewe gee. Natuurlik is dit belangriker as langer lewe op aarde: die ewige lewe in die hemel.

V: In Joël 2:28-32, is dit vervul op die dag van Pinkster in Handelinge 2:16?

A: Ja, maar dit het ook 'n dubbele vervulling. Dit gebeur op die Dag van die Here. Die Dag van die Here het gekom toe Jesus na die aarde gekom het, en Handelinge 2:17-21 haal spesifiek aan uit Joël 2:28-32. Die Dag van die Here is ook 'n toekomstige tyd wanneer Jesus weer kom.

Baie profesieë, insluitend hierdie een, het 'n dubbele vervulling. Hulle is vervul by Jesus se eerste koms, en hulle sal weer vervul word by die Tweede Koms van Christus.

V: In Joël 2:30-32 leer die valse godsdiens genaamd Bahá'isme in Baha'u'llah en die Nuwe Era bl. 277-278 dat Joël 2:30-32 en Matteus 24:29-30 verwys na Moses, Christus en Mohammed, omdat hul leringe oorspronklik soos die son was, maar hulle almal later deur korrupsie verduister is. Hoe sou u hierop reageer?

A: Dit is net verbeelding wat beweer dat 'n verduisterde son en maan na geestelike korrupsie verwys. Nie net sal Christus in die letterlike wolke kom, soos Handelinge 1:9-11 wys nie, maar God Almagtig kan die son en maan verduister en Hy sal dit doen. Jy het nie die luukse om net enigiets figuurlik te noem wat jy nie waar wil hê nie.

V: Hoe hou Joël 2:32 verband met Romeine 10:13?

A: Romeine 10:13 haal Joël 2:32 aan en wys dat almal wat die Naam van die Here aanroep, selfs heidene, gered sal word. Joël 2:31 verwys na beide die verduistering van die son tydens Jesus se kruisiging en die verduistering wat in die eindtye sal plaasvind. Joël 2:32 vind terselfdertyd met hierdie gebeure plaas.

V: In Joël 2:32 klink dit soos 'n mooi, gemaklike belofte totdat jy die woorde aan die einde lees: "onder die oorblyfsel wat deur die HERE geroep is." Waarom is dit hier so moeilik vir 'n mens om een van hierdie oorblyfsel (letterlik "oorlewendes") te wees?

A: Slegs sowat 50 000 Jode het uit die ballingskap teruggekeer. In die tyd van Christus het slegs 'n minderheid Jode Christus aanvaar. Na die wegraping sal mense steeds tot Christus kom, maar hulle sal vir hul geloof sterf. Openbaring 6:9 praat van dié wat uit die groot verdrukking gewelddadig vir hul geloof gedood is.

V: In Joël 2:32 word ons nie net geroep om 'n Christen te wees nie, maar om deel te wees van die oorblyfsel, 'n ware "oorlewende"?

A: Geestelik gesproke, ongeag of ons vervolging of martelaarskap ly of nie, het ons 'n verantwoordelikheid om tot die einde te volhard.

V: In Joël 3:1-12, wanneer sal die oordeel in die Dal van Josafat plaasvind?

A: Dit sal voor die Millennium aan die einde van die sewejarige Groot Verdrukking gebeur. Vir 'n volgorde van gebeure, sien die bespreking oor die boek Openbaring. Die Bible Knowledge Commentary: Ou Testament bl. 1319–1322 het 'n baie uitgebreide grafiek wat die Skrifte rakende die eindtye harmoniseer.

V: In Joël 3:1-12, watter Bybelse verse is post-millenniaal, en watter is pre-millenniaal?

A: Egte Christene wat amillennialiste is, glo dat die millennium nou in die Hemel aan die gang is, en dat beskrywings voor en ná die millennium na dieselfde gebeure verwys. Hulle glo dat 'n belangrike tekortkoming van die premillennium-beskouing is dat dit onderskei wat voor die millennium is van wat daarna is.

'n eenvoudige antwoord is dat alle gebeure wat amillennialiste bevraagteken premillenniaal is, behalwe vir die volgende postmillenniale gebeure:

Alles in Openbaring 20

Bose engele oordeel: 1 Korintiërs 6:3

Slegte opgewek: Daniël 12:2; Johannes 5:29

Aangesien Openbaring 20:7-10 na Gog en Magog verwys, glo sommige dat ander verwysings na Gog en Magog in Esegiël 38-39 post-millenniaal is. Ander glo dat dit pre-millenniaal is.

V: In Joël 3:4, wat is die verskil tussen die sonde van Filistyë en die sonde van Tirus en Sidon?

A: Sidon was nie 'n vyand of 'n vriend van Israel nie, maar Tirus was in die tyd van Dawid en Salomo 'n noue bondgenoot. In werklikheid was die goddelose koningin Jesebel van Sidon (1 Konings 16:31). Toe die Babiloniërs Jerusalem verwoes het, het Tirus en Sidon voordeel getrek uit die handel in skatte en Israelitiese slawe.

God het albei stede op dieselfde wyse gestraf soos Joël voorspel het. Die burgers van Tirus is in 332 v.C. deur Alexander die Grote van Macedonië gedood of tot slawe gemaak. Hy het 8 000 mense dood toe hy die stad verower het, nog 2 000 later, en het 30 000 tot slawe gemaak. Die burgers van Sidon is later deur die Seleusidiese Antiochus III in 203 v.C. tot slawe gemaak.

V: In Joël 3:6, dui die vermelding van Jode onder die Griekse lande op 'n post-ballingskapdatum?

A: Nee. Arvid S. Kapelrud noem dat daar 'n aktiewe slawehandel in die 6de en 7de eeue v.C. was (Joel Studies bl. 154-158). Die Mikenese Grieke het 'n bietjie voor Moses se tyd na Griekeland gekom.

Ou-Testamentikus Gleason Archer noem in Encyclopedia of Bible Difficulties, bl. 296, dat Griekse munte uit die laat 6de eeu in Palestina gevind is van die uitgawes van Peisistratus, wat voor die ballingskap sou wees. Nadat hy talle verwysings na Griekse huursoldate in Neo-Babiloniese dokumente gelys het, kom hy tot die slotsom: "In die lig van sulke data is dit niks minder as naïef om te veronderstel dat 'n Joël uit die laat negende eeu niks van die Grieke sou geweet het nie, of om voor te stel dat geen slawehandelaars ooit na Griekse hawens gegaan het met gevangenes van slaweplunderinge in die Nabye Ooste nie."

Hierdie bewoording, dat die mense van Tirus, Sidon en Filistië Jode aan die Grieke verkoop het "om hulle ver van hul vaderland af te stuur," dui eintlik op 'n datum voor Alexander die Grote. Soos When Critics Ask bl. 301 uitwys, het die Grieke in Alexander die Grote se tyd reeds die Midde-Ooste beheer, so hulle sou nie ver weg gegaan het nie. Al die mense van Tirus is deur Alexander in die slawerny verkoop, so hulle was nie in 'n posisie om self slawe aan die Grieke te verkoop nie.

Sien die bespreking oor Joël 1:1 vir die datum.

V: In Joël 3:4-8, waarom het die Feniciërs Jode as slawe verkoop?

A: Hulle was handelaars, en hulle sou klaarblyklik enigiemand as 'n slaaf koop en weer verkoop. Joël maak hierop kommentaar, omdat die Fenisiërs van Tirus en die Israeliete altyd bondgenote was en mekaar voorheen al gehelp het. As jy jou vriende behandel asof jy hulle nie ken wanneer hulle in moeilike tye beland nie, watter soort vriend is jy dan?

V: In Joël 3:8, wat weet ons van die Sabeeërs?

A: Hierdie mense het in die suidwestelike deel van die Arabiese Skiereiland gewoon, in wat nou die nasie Jemen is. Die antieke koninkryk Saba was daar.

Die Encyclopedia Britannica-deel 1 (1956) bl. 678–682 wys die Sabese (Himyaritische) alfabet met 28 letters. Dit wys dat daar ongeveer 4 soortgelyke letters tussen dit en die Brahmi-alfabet van Indië is, en 5 soortgelyke letters tussen dit en die Arameese alfabet. Dit het 18 soortgelyke letters met die oudste Ethiopiese en 24 soortgelyke letters met Libyese. Dit het 21 soortgelyke letters met Tamyudese en 12 soortgelyke letters met Safatitiese in Egipte.

V: In Joël 3:10, waarom sal sommige nasies bymekaarkom om teen Israel te veg?

A: Dit gebeur twee keer: voor die Millennium (Armageddon) en ná die Millennium (Gog en Magog). Omdat hierdie gevegte voor en ná plaasvind, glo sommige Christene, genoem amillennialiste, dat die 1 000-jarige millennium simbolies is en nou in die Hemel plaasvind, en dat die twee "gevegte" bloot twee beskrywings is van dieselfde groot stryd.

V: Joël 3:10 klink amper die teenoorgestelde van Miga 4:3. Is die bevel in Joël 3:10 iets wat God van gehoorsame gelowiges wil hê, of dien die bevel 'n ander doel?

A: Dit is nie 'n bevel vir gelowiges nie; dit was eerder 'n proklamasie onder die nasies in Joël 3:9. Die doel om die nasies op te wek, was sodat hulle sou kies om na die Dal van Josafat te gaan om deur God geoordeel te word in Joël 3:12-13.

V: In Joël 3:12 sit God om te oordeel, of staan Hy om te oordeel, soos Jesaja 3:13 sê?

A: Aangesien God nie aan 'n fisiese menslike liggaam beperk is nie, is dit albei metafore. As jy egter wil onderskei, wys When Critics Ask bl. 301 daarop dat God "sit" om almal onpartydig te verhoor en "staan" om die oordeel uit te voer.

V: Hoe hou Joël 3:13 verband met Jesaja 63:2-4 en Openbaring 14:14-20?

A: Al hierdie verwys na dieselfde gebeurtenis, behalwe dat Openbaring 14:14-20 die meeste besonderhede bevat. In Openbaring 14:14-16 maai die Seun van die mens [Jesus] die gelowiges van die aarde af. Dan word in verse 18-20 die druiweknope gemaai om in die wynpers van God se toorn te gooi. In Jesaja 63:2-4 is Jesus se mantel met bloed bevlek van die vertrapping van die wynpers van toorn.

God se toorn teenoor die mensdom kom nie uit die niks nie, of van 'n sterrenewel. Dit kom eerder van die aarde af, of meer spesifiek, van die sonde-gevulde lewens wat mense op aarde lei, gesimboliseer deur die druiwe. Die sap is die eindproduk van die sondige lewens, wat as toorn na die aarde sal terugkeer.

V: Wanneer vind Joël 3:15 plaas?

A: 'n Verduisterde son het by Christus se kruisiging voorgekom, en die son en maan sal albei verduister word tydens die verdrukking. Joël 3:15 verwys egter na die stryd in die Vallei van Josafat net voor die Millennium.

V: In Joël 3:16, hoe kan die HERE beide "van Sion brul" en as "'n toevlug vir Sy volk" dien?

A: Op aarde kan 'n polisieman of marinier ook 'n sagte vader wees. Hoeveel te meer kan God, wat Almagtig is, sowel sag as 'n beskermheer wees!

V: In Joël 3:19, wat kan sommige redes wees waarom God nasies in hierdie lewe straf?

A: Wanneer 'n nasie 'n ander nasie aanval, kan God die eerste nasie straf. Joël 3:19 verwys egter spesifiek na ander nasies wat Israel aangeval het en wat geoordeel word. Edom sou 'n woestynwoesteland word; dit sou nie meer bestaan nie, hetsy as 'n land of as 'n volk.

V: In Joël 3:19, wanneer sal Egipte verwoes wees?

A: Die gebeure in Joël 3 vind in die eindtyd plaas.

V: In Joël 3:20-21, wanneer sal God Juda se bloed reinig?

A: Dit gebeur in die eindtyd, wanneer Juda na God terugkeer. Dit is waarskynlik dieselfde gebeurtenis as Sagaria 12:10-13:1.

V: In Joël 3:21, hoe deel ons 'n dringende maar negatiewe boodskap in 'n positief ingestelde samelewing?

A: Drie dinge kan gebeur: hulle sal nie luister nie omdat hulle nie dink dit is belangrik nie; hulle sal nie luister nie omdat hulle dink jy is ekstrem, en weer eens, dat dit nie so belangrik is soos jy sê nie; en hulle hoor nie omdat jy ontmoedig is en hulle nie in die eerste plek vertel nie. Maar ons moet wel deel, en selfs al luister die meeste mense nie, sal sommige tog luister. Dit is nie jou skuld as hulle kies om nie te luister nie, maar dit is jou skuld as jy die geleentheid het om dit vir hulle te sê en jy doen dit nie.

In 'n Westerse samelewing wat "positiwiteit" waardeer en nie waarskuwings, korreksies of berispings wil aanvaar nie, kan jy probeer om dinge positief te stel, maar dit kan net so ver gaan. Dit is moeilik om getrou aan die evangelie te wees en te deel hoe hulle verlore is, sondig, vervreem van God, en op pad na die hel en daarna die vuurmeer tensy hulle hul bekeer en God vra om hul mislukte lewe te verander. Net soos ons "nee moet sê vir dwelms," en net soos jy vir 'n geliefde wat dwelms gebruik moet sê dat hulle hulp nodig het en hul lewe moet omkeer, moet mense hoor dat hulle God nodig het en dat Hy hul lewe moet omkeer.

Hoe kry ons die boodskap by hulle deur? Eerstens, bid, nie so baie vir jouself of die aflewering van jou boodskap nie, maar vir hulle en dat hulle die boodskap sal ontvang. Soek altyd 'n geskikte tyd, verkieslik sonder onderbrekings, wanneer hulle dalk ontvanklik is. Miskien begin met gemeenskaplike grond, iets waarop jy en hulle albei saamstem. Stefanus het dit probeer (alhoewel sonder sukses) in Handelinge 7:1-50, en Paulus het dit gedoen in Handelinge 17:22-27, Handelinge 23:6, en Handelinge 24:10-15. Wees bereid om jou getuienis te deel, soos Paulus gedoen het in Handelinge 22:3-21. Deel die boodskap van die evangelie, maar moenie vergeet om ook die dringendheid van die boodskap van die evangelie te deel nie.

As jy al hierdie dinge doen, sal dit nog nie noodwendig maklik wees nie. Dink jy dat jy so goed kan deel soos Jesus, Paulus en die ander apostels? Waarskynlik nie. Maar in sommige mense se ore was selfs die woorde van Jesus, Paulus en die ander nie goed genoeg vir hulle nie. Maar besef dat ons opdrag gegee is om 'n taak te verrig wat van die begin af vir baie mense onsuksesvol sal wees, sodat sommige wat hoor, gered sal word.

V: In Joël, wat is van die vroegste manuskripte wat vandag nog bestaan?

A: Doodsee-rolle: (c. 1 v.C.) Daar is een eksemplaar van Joël onder die Doodsee-rolle, genaamd 4Q78 (=4QXIIc), wat Joël 1:10-20; 2:1,8-23; 4:6-21 plus ander kleiner profete bevat.

Nahal Hever is 'n grot naby Engedi wat 'n fragment van die kleiner profete in Grieks bevat (8 Hev XIIgr), met Joël 1:12-14; 2:2-13; 3:4-9,11-14,17,19-20 (dieselfde as hoofstuk 4 in sommige Bybels). Dit is geskryf tussen 50 v.C. en 50 n.C. Dit is verborge tydens die Bar Kokhba-opstand teen Rome. Dit is 'n hersiening van die Septuaginta, gemaak in Judea, en byna identies aan die Masoretiese teks.

Die Wadi Murabba'at-rol van die Klein Profete (Mur XII) is van omstreeks 132 n.C. Dit bevat Joël 2:20,26-27; 3:1-5; 4:1-16 plus ander klein profete. Die teks is in die Masoretiese tekstradisie.

Oor die algemeen het die Doodsee-rolle, Nahal Hever en Wadi Murabba'at die volgende verse uit die drie hoofde van Joël bewaar: 1:10-20; 1:12-14; 2:1,8-23; 2:2-13; 2:20, 26-27; 2:28-32 (=3:1-5); 3:1-16; 3:4-9,11-14,17,19-20; 3:6-21 (= hoofstuk 4 in die Masoretiese teks). Sien The Meaning of the Dead Sea Scrolls vir meer besonderhede.

Christelike Bybelhandskrifte, vanaf ongeveer 350 n.C., bevat die Ou Testament, insluitend Joël. Twee hiervan is Vaticanus (325–350 n.C.) en Alexandrinus (c. 450 n.C.), waar die boeke van die twaalf klein profete voor Jesaja geplaas is. Joël is in beide Vaticanus en Alexandrinus volledig.

Sinaïtikus (340–350 n.C.) bevat die hele boek Joël, 1:1–4:21.

Q: Watter vroeë skrywers het na Joël verwys?

A: Voor-Nikeense skrywers wat na verse in Joël verwys of daarop alludeer, is:

Justin Martyr (c.138-165 n.C.) haal Joël 2:28v aan in Dialoog met Trypho die Jood, hoofstuk 88, bl. 243.

Melito van Sardis (170-177/180 n.C.) (implisiet) noem die "Ou Testament" en lys die boeke. Hy lys nie die twaalf kleiner profete afsonderlik nie, maar noem hulle Die Twaalf. Fragment 4 uit die Boek van Uittreksels, vol. 8, bl. 759

Theofilus van Antiochië (168–181/188 n.C.) haal Joël 2:16 aan as deur Joël. Theofilus aan Autolycus, boek 3, hoofstuk 12, bl. 115

Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.) haal Joël 2:28 aan as "deur die profeet" in die konteks van Handelinge 2:22-27. Irenaeus teen die ketterye boek 3 hoofstuk 12.2 bl. 430

Klemens van Aleksandrië haal Joël 2:28 aan as deur die profeet Joël. Die Stromata (193-202 n.C.) boek 5 hfst. 13 bl. 465

Tertullianus (198–220 n.C.) haal Joël 2:15 aan as deur Joël. Oor Vast ch.16 p.113.

Tertullianus (198–220 n.C.) "Hy gaan dan voort om te verkondig, teen hierdie wêreld en bedeling (soos Joël dit gedoen het, en Daniël, en al die profete eensgesind), dat 'daar tekens sal wees aan die son, en aan die maan, en aan die sterre, benoudheid van nasies in verlegenheid, die see en die golwe wat brul, mense se harte begewe hulle van vrees, en van afwagting op die dinge wat oor die aarde kom.'" Oor die Opstanding van die Vlees hfst. 22 bl. 560-561

Origenes (225-254 n.C.) haal Joël 2:28 aan as deur die profeet Joël in De Principiis, boek 2, hoofstuk 7, bl. 285. Hy haal ook Joël 2:28 aan in sy Kommentaar op Matteus, hoofstuk 18, bl. 426

Novatianus (250/254–256/7 n.C.) haal Joël 2:28 aan as deur Joël die profeet. Traktaat oor die Drie-eenheid hfst. 29 bl. 640

Traktaat teen Novatian (c. 248-258 n.C.)

Cyprianus van Kartago (248-258 n.C.) haal Joël 2:12,13 aan as deur Joël die profeet. Briewe van Cyprianus Brief 51 hfst.22 bl.333

Methodius van Olympus en Patara (270–311/312 n.C.) haal Joël 2:21–23 aan as deur die profeet Joël. Die Banket van die Tien Maagdelike Diskours 10 bl. 350

Na Nicea

Aphrahat die Siriese (337–345 n.C.) Geselekteerde Demonstrasies

Athanasius van Alexandrië (367 n.C.) (Impliseer omdat hy die twaalf profete noem) "Daar is dus, van die Ou Testament, twee-en-twintig boeke in getal; … dan die Profete, met die twaalf wat as een boek gerek word…." Athanasius Paasbrief 39 hfst. 4 bl. 552.

Efraim die Siriese (350-378 n.C.)

Basil van Kappadokië (357–378 n.C.)

Kiril van Alexandrië (444 n.C.)

Kiril van Jerusalem (c.349-386 n.C.) noem die boeke van die Profete, sowel van die Twaalf as van die ander. Miga 3:8 soos in Miga, Joël 2:28 soos in Joël, Haggai 2:4 soos in Haggai, Sagaria 1:6 soos in Sagaria. Kategetiese Lesings Lesing 16.29 bl.122

Ambrosius van Milaan (370-390 n.C.)

Gregorius van Nazianze (330-391 n.C.)

Pasius van Barcelona (342-379/392 n.C.) verwys na "Joël die profeet" in Brief 3, hoofstuk 16.2, bl. 58

Gregorius van Nyssa (c.356-397 n.C.)

Didymus die Blinde (398 n.C.) haal Joël 2:15-17 aan as deur Joël. Kommentaar op Sagaria 12 bl. 305

Siriëse Boek van Stappe (=Liber Graduum) (350–400 n.C.) verwys na Joël 2:28 (en Handelinge 2:17) Siriëse redakteurs se voorwoord bl. 4

Rufinus (374-406 n.C.)

Johannes Chrysostomos (-407 n.C.) noem Joël 2:16 as deur Joël in deel 9 Oor die Beelde Homilie 3.9 bl. 358

Jerome (373–420 n.C.) bespreek die boeke van die Ou Testament. Hy bespreek spesifiek Genesis, Eksodus, Levitikus, Numere, Deuteronomium, die Pentateug, Job, Jesus seun van Nave [Jozua], Rigters, Rut, Samuel Konings (2 boeke), twaalf profete, Hosea, Joël, Amos, Obadja, Jona, Miga, Nahum, Habakuk, Sefanja, Haggai, Sagaria, Maleagi, Jesaja, Jeremia, Esegiël, Daniël, Ester, Esra, Nehemia. Brief 53 hfst. 7-8 bl. 99-101.

Die Pelagiaanse Teodorus van Mopsuestia (392–423/429 n.C.) het 'n volledige kommentaar op die boek Joël geskryf.

Augustinus van Hippo (388–28 Aug. 430 n.C.) noem Amos, Miga, Hosea, Joël in Die Stad van God, boek 18, hoofstuk 27, bl. 375

Johannes Cassianus (vader van semi-pelagianisme) (419-430 n.C.)

Theodoret van Cyrus (423-458 n.C.)

V: In Joël, wat is 'n paar van die vertalingsverskille tussen die Hebreeuse en Griekse Septuaginta?

A: Volgens The Expositor's Bible Commentary, vol. 7, bl. 235, "Die LXX [Septuaginta], Peshitta en Latynse Vulgaat-weergawes verskil slegs effens van die Masoretiese [Masoretiese teks] en van mekaar. 'n Onlangs gevonde gedeelte van Joël uit Wadi Murabba'at… val in die tradisie van die Masoretiese." Die Septuaginta het egter wel klein toevoegings by 1:5, 8, 18; 2:12; en 3:1. Dit verdeel die boek ook in drie hoofstukke, terwyl die Masoretiese teks dit in vier verdeel. Hier is die verskille tussen die Masoretiese teks (eerstens gelys) en die Septuaginta in Joël, met hoofsaaklik fokus op Joël 1:1-2:18.

Joël 1:1 "Pethuel" vs. "Bethuel" (Septuaginta)

Joël 1:2 "sons" vs. "kinders"

Joël 1:5 "al die wyn-drinkers" vs. "al julle (meervoud) wat wyn tot dronkenskap drink"

Joël 1:5 "oor die druiwemos; want dit is van jou mond afgesny" vs. "want vreugde en blydskap is van jou mond weggeneem"

Joël 1:6 "leeuwyf" vs. "leeu-jong/welp"

Joël 1:7 "vyeboom" vs. "vyebome"

Joël 1:7 "splinter my vyebome" vs. "gebreek my vyebome"

Joël 1:7 "ontblot my wingerd" vs. "ondersoek my wingerd"

Joël 1:8 "treur soos 'n maagd" vs. "treur meer as 'n maagd"

Joël 1:9 "afgesny is" vs. "verwyder is"

Joël 1:9 "Die priesters … treur" vs. "Treur, priesters"

Joël 1:10 "vernietig" vs. "verwelk" (Septuaginta) vs. "verward" (Latyn en 1:11)

Joël 1:10 "die olyfboom hang slap" vs. "die olie is skaars"

Joël 1:11 "Wees beskaamd, boere; huil, wingerdbouers" vs. "die boere is verbruik"

Joël 1:11 "van die veld" vs. "van die veld af"

Joël 1:12 "vyeboom" vs. "vyebome"

Joël 1:12 "want die vreugde is opgedroog by die mensenskinders" vs. "want die mensenskinders het vreugde afgeskaf"

Joël 1:13 "spandeer die nag in sakdoek" vs. "slaap in sakdoek"

Joel 1:15 "Wee" vs. "Wee, wee, wee"

Joël 1:15 "verwoesting deur die Almagtige" vs. "kwel op kwel"

Joël 1:16 "Is die voedsel nie afgesny nie" vs. "Jou vleis is vernietig"

Joël 1:17 "Die saad krimp onder hulle klonte; die bergingsbakke lê verwoes; die skroeë is afgebreek" vs. "Die kalwers het by hul voerkrippe begin, die skatte is afgeskaf, die wynpersies is afgebreek"

Joël 1:18 "Hoe die diere kreun! Die veekuddes is ontredderd" vs. "Wat sal ons vir onsself inbewaar? Die kuddes beeste het getreur"

Joël 1:18 "lye straf" vs. "word verwoes" (Septuaginta, Vulgaat)

Joël 2:2 "digte duisternis" vs. "mis"

Joël 2:2 "mense" vs. "mense sal soos die môre op die berge versprei word"

Joël 2:3 "Edenparadys" vs. "genotparadys"

Joël 2:4 "hardloop" vs. "na­jaag"

Joël 2:6 "alle gesigte versamel hitte" vs. "elke gesig sal wees soos die swartheid van 'n ketel." (Septuaginta, Targume, Vulgaat)

Joël 2:8 [afwesig] vs. die Septuaginta het "en nie een sal ver van sy broer afstaan nie: hulle sal voortgaan, swaar belas met hul wapens"

Joël 2:11 "verskriklik/vreesaanjaend" vs. "heerlik"

Joël 2:11 "dit kan verdra" vs. "daarteen weerstand bied"

Joël 2:16 "versamel die kinders, versamel die babas" vs. "versamel die babas"

Joël 2:17 "vir 'n spreekwoord onder die nasies" vs. "dat die heidene oor hulle sou heers"

Joël 2:18 "sal jaloers wees… en sal barmhartig wees oor sy volk" vs. "was jaloers… het sy volk gespaard"

Bibliografie vir hierdie vraag: die Hebreeuse vertaling is van Jay P. Green se Letterlike Vertaling en die Septuaginta-weergawe is van Sir Lancelot C.L. Brenton se vertaling van Die Septuaginta: Grieks en Engels. Die Expositor's Bible Commentary en die voetnote in die NASB-, NIV-, NKJV- en NRSV-Bybels is ook gebruik.

Tensy anders vermeld, is Skrifaanhalings geneem uit The Holy Bible, Berean Standard Bible (BSB), wat aan die publieke domein toegewy is: https://berean.bible