V: Wanneer is hierdie boek geskryf?
Geleerdes is nie seker nie, kom ons sit dus 'n paar leidrade bymekaar.
Buite die omvang: In die boek Job is sy rykdom in vee gemeet, nie in geld of goud nie. Mense het nie munte in die Midde-Ooste gehad tot ongeveer 500 v.C. nie, hoofsaaklik deur die Persiërs wat dit van die Lidiërs geleer het. Esegiël 14:14 noem Job, en Jesaja 19:5 is byna identies aan Job 14:11, en as Jesaja daardie gedagte van Job geleer het, moes Job dus voor (of lank voor) Jesaja en Esegiël geskryf gewees het.
Voor dit: Aangesien Job 'n man van God was, sou mens vra waarom daar nêrens selfs 'n geringe vermelding van die wet van Moses is nie—tensy dit geskryf is voordat die Israeliete die Beloofde Land binnegegaan het en nie-Jode van Moses se wet kon weet.
Na hierdie: In die boek van Job was Bildad 'n Shuhiet en Elifaz 'n Temaniet. Shuah was 'n seun van Abraham en Ketura in Genesis 25:2. Teman was 'n kleinseun van Esau. (Genesis 36:11,15,42; 1 Kronieke 1:36,45,53). Dit is dus lank ná die tyd van Jakob en Esau geskryf. Die styl van Job is "klassieke Hebreeus", wat 'n datum later as 1500 v.C. sou beteken. Maar in Job 1–2; 12:9; 38; 40; en 42 word God Yahweh genoem, dus is dit waarskynlik geskryf ná God daardie naam aan Moses geopenbaar het, later as 1447 v.C.
Gevolgtrekking: Ons weet nie seker nie, maar Job het waarskynlik iewers tussen 1800-1447 v.C. geleef, met ander woorde, toe die Israeliete in Egipte was of in die Wildernis rondgedwaal het.
V: In Job, wat is 'n oorsig van hierdie boek?
A: Hier is 'n eenvoudige een wat die struktuur wys. Die hoofstukke word in hakies aangedui.
Inleiding (1-2)
Job (3)
Drie siklusse:
Elifaz (4-5) Elifaz (15) Elifaz (22)
Job (6-7) Job (16-17) Job (23-24)
Bildad (8) Bildad (18) Bildad (25)
Job (9-10) Job (19) Job (26-27:12)
Sofar (11) Sofar (20) ? (27:13-23)
Job (12-14) Job (21) Job (28-31)
Elihu (32-37)
Die Here (38-41)
Job (42)
Sommiges dink dat Sofar in Job 27:13-23 praat, terwyl ander dink dat dit Job was.
V: Is Job ontleen aan antieke Sumeriese en Babiloniese legendes?
A: Daar is geen bewyse nie, want ooreenstemming beteken nie noodwendig dat een van die ander af geneem het nie. Inteendeel, dit sou verbasend wees as daar geen ander literatuur was wat hierdie kwessie behandel nie. Daar is twee Mesopotamiese werke wat die probleem van lyding aanspreek.
Ek sal die Here van wysheid prys, 'n Akkadiese werk, word soms die Babiloniese Job genoem.
Die Dialoog oor Menslike Elende (ook genoem die Babiloniese Theodicie) vra waarom daar lyding in die algemeen is, terwyl Job vra waarom hy ly. Die Dialoog oor Menslike Elendigheid antwoord deur te sê dat die gode mense kwaad gemaak het. Die boek Job antwoord hierop deur te sê dat dit nie as gevolg van Job se sonde is nie. Eerder is God so veel groter as ons, dat Hy soms redes het wat ons nie kan sien nie vir waarom Hy Sy gehoorsame dienaars laat ly. In Job se besondere geval het Job se getoonde getrouheid glorie aan God gebring.
In moderne tye is die boek The Problem of Pain deur C. S. Lewis baie insiggewend.
V: Was Job 'n werklike, historiese persoon?
A: Beslis. Job dui dit aan; Esegiel 14:14,20 lys ook Job as 'n regverdige persoon, saam met Daniël en Noag. Jakobus 5:11 noem ook Job as 'n persoon. Daar is geen bewyse wat daarop dui dat dit anders is nie. Job 1 stel Job voor net so feitelik soos 1 Samuel Elkana voorstel en Lukas Sagaria voorstel.
V: Was Job Joods, 'n Israeliet, of 'n heiden?
A: Job kon waarskynlik nooit 'n Jood gewees het nie, omdat die "Joodse" volk die oorblyfsels van die Israeliete was, wat na die Babiloniese ballingskap na die land teruggekeer het, en Job is hoogstwaarskynlik voor daardie tyd geskryf.
Sommiges dink Job was 'n Israeliet, omdat die boek Job die goddelike naam in totaal 23 keer gebruik. Die goddelike naam word egter elke keer behalwe twee keer deur die verteller van die boek gebruik en nie deur Job of een van sy vriende nie.
Sommiges dink Job kan een van die vroegste boeke in die Bybel wees. Ons weet nie wanneer Job geskryf is nie, maar aangesien Job 1:17 die Chaldeërs noem, en die Sumeriërs eers omstreeks 1500 v.C. in Chaldea geassimileer is, moes dit ná daardie tyd gewees het. (Die Israeliete het Egipte omstreeks 1447 v.C. verlaat.)
Job kon baie wel 'n Israeliet gewees het, maar daar is geen rede om hierdie interpretasie te bevoordeel nie, en 'n aantal nie-Israëliete met die naam Job is gevind. Die boek Job kon dit beslis gesê het, maar dit swyg oor Job se etniese agtergrond. Miskien is die rede dat Job se etniese agtergrond nie belangrik was nie.
V: In Job, wie anders is Job en Bildad genoem?
A: W.F. Albright het die naam 'Iyyob selfs voor Moses se tyd gevind. Die Berlynse Vervloekingsteksies noem 'n 'Iyyob as 'n Syriese prins naby Damaskus. "Ayyabum" kom in die Mari-tekste voor. Die Tell el-Amarna-briewe van 1400–1370 v.C. noem Ayab as 'n prins van Pella. W.F. Albright het die naam Bildad as 'n verkorte vorm van "Yabil-Dadum" in die tweede millennium gevind.
V: In Job, aangesien die menings van die sprekers verskil het, hoe kon hulle almal geïnspireer wees?
A: God het gekies om ons eerlik te wys wat hulle gesê het, sonder om hul menings as waarheid te onderskryf. Inderdaad, aan die einde van Job het God verklaar dat die menings van die drie vriende verkeerd was.
V: In Job, aangesien God ons liefhet, waarom laat Hy soveel lyding in die wêreld toe?
A: Vyf punte om in die antwoord in ag te neem.
1. Sedert die Val is die wêreld onder die bewind van die bose (1 Joh. 5:19). Ons is in vyand-besette gebied.
2. Dit is nie die beste moontlike wêreld nie; ons moet nie hier te gemaklik raak nie. Die beste moontlike wêreld is waar mense die vryheid het om God lief te hê, en almal daar sal God liefhê. Die beste moontlike wêreld is die Hemel, en dit is die proses na die beste van alle moontlike wêrelde.
3. Dit is nie 'n regverdige wêreld nie, waar babas ly en sommige slegte mense lang, voorspoedige lewens lei. Geregtigheid sal kom, en die Oordeelsdag is wanneer God alles reg sal stel.
4. God se ewige perspektief verskil soms van ons s'n. Ons sien die dood as die einde, en lyding as uiters lank. God sien 'n duisend van ons jare as net 'n wag in die nag (Psalm 90:4). Miskien moet ons 'n langtermyn-uitsig hê soos God.
5. Ons mag nie verstaan waarom ons die lyding het wat ons het nie, maar Romeine 8:28 sê dat God alle dinge, nie net goeie dinge nie, kan gebruik om saam te werk ten goede vir dié wat Hom liefhet. Ons mag nie ons lyding verstaan nie, maar God verstaan, omdat Jesus Self gekom het en gely het en onregverdig gedood is, en Hy ons pyn verstaan.
V: In Job, waarom gebeur slegte dinge met godvresende mense?
A: Soms kan ons redes sien waarom rampe Christene tref. Paulus het eers aan die Galasiërs gepreek weens siekte in Galasiërs 4:13. Aan Paulus is 'n soort dorings gegee in 2 Korintiërs 12:7-10 om hom daarvan te weerhou om hoogmoedig te raak. Christene wat die Here se beker ligsinnig opgeneem het, is met siekte en dood gedissiplineer in 1 Korintiërs 11:29-32. Christene soos Paulus (2 Timoteus 3:10-12) en Johannes (Openbaring 1:9) het vervolging gely ter wille van die evangelie. 'n Deel van Job se beproewing was dat hy nie geweet het wat aan die gang was nie.
Tog kan ons die meeste van die tyd nie die redes vir beproewings vir die godsaliges sien nie. Ons moet tevrede wees om tot in die Hemel te wag om die redes vir baie dinge te ken. Ons kan egter in die algemeen sê dat beproewings volharding ontwikkel (Jakobus 1:2-4). Alle dinge, selfs bose dinge, werk saam tot goed vir dié wat Hom liefhet (Romeine 8:28).
Die boek Job ondersoek hierdie vraag. As ons die vele fyn waarhede in Job oorslaan, kan ons sê:
1. Al het Satan die lyding aangestuur, het God dit toegelaat en daarvoor Sy heerlikheid gebruik.
2. Nadat dit verby was, was 'n sekondêre resultaat dat Job God op 'n baie meer persoonlike en intieme wyse geken het.
3. Gedurende die hele beproewing het Job geen idee gehad waarom dit gebeur het nie. Op 'n manier was dit ook deel van die beproewing.
4. Job se drie vriende het al die antwoorde vir Job gehad; ongelukkig was dit die verkeerde antwoorde.
5. Die antwoord wat aan Job gegee is, was nie "Satan is toegelaat om Job te kwel om hom te beproef" nie. Eerder was die antwoord: "op aarde vertel God ons baie kere nie die redes vir die lyding nie."
Opsommend kan God toelaat wat Hy wil. Vandag is daar baie dinge wat nie reg is nie, en 'n tyd kom, die Oordeelsdag, wanneer alles reggestel sal word. Sien die bespreking oor Galasiërs 4:13 vir meer inligting oor lyding as gevolg van siekte.
V: Bart Ehrman skryf: "En sodra jy die Ou Testament by die mengsel inbring, raak dinge heeltemal deurmekaar. … Die boek Amos volhard dat die volk van God ly omdat God hulle vir hulle sondes straf; die boek Job volhard dat die onskuldiges kan ly; en die boek Daniël dui aan dat die onskuldiges inderdaad sal ly. Al hierdie boeke is verskillend,…" (Jesus, Interrupted bl. 12. Sien ook Lost Christianities bl. 117–118)
A: Ehrman het blykbaar 'n werklike probleem met aanvullende stellings. As iemand soos Daniël op 'n stadium vervolg word omdat hy God gehoorsaam het, vind Ehrman dit moeilik om te aanvaar dat mense op ander tye ly omdat God hulle straf. Amos het nooit gesê dat mense slegs ly weens hulle sondes nie; Amos het oor 'n spesifieke situasie in sy tyd gepraat. Job wys wel dat mense soms ly om redes wat nie verband hou met die sondes van hulself of die mense om hulle nie, en Daniël wys wel dat God se mense soms deur ongelowiges ly juis omdat hulle God volg. Hulle sê wel verskillende dinge, maar hulle is nie onverenigbaar nie. Verskillende kante van 'n beeld lyk anders, maar dit is dieselfde beeld. Net so het die waarheid verskillende sienings, afhangende van jou fokus, maar die sienings is aanvullend, nie onverenigbaar nie.
V: In Job, waarom het God toegelaat dat Job ly?
A: Vyf punte om in die antwoord in ag te neem.
Aangesien alle mense 'n sondige natuur het (Romeine 3:23), ons in 'n gevalle wêreld leef (Romeine 8:20-22), en onder die beheer van die bose is (1 Johannes 5:19), is alle mense aan lyding onderhewig.
Job het nie gely weens 'n spesifieke sonde wat hy gepleeg het nie, en 'n persoon se lyding is nie noodwendig omdat daardie persoon meer sondig is as ander nie. Jesus het dieselfde geleer in Lukas 13:4. In werklikheid het Job homself ondersoek en kon geen sonde vind wat sou regverdig dat hy hierdie behandeling ontvang en ander nie (Job 6:24,29,30). Soms is lyding God se dissipline om ons te oortuig om ons sonde te bekering, maar dit was nie die geval hier nie.
Oor die algemeen, alhoewel ons die oorsake en die uitkoms in die boek Job kan lees, kon Job dit nie. Ons kan hieruit leer dat gehoorsame gelowiges soms lyding sal ervaar, sonder om die rede te ken.
Spesifiek in Job se geval het sy lyding God verheerlik deur sy getrouheid te demonstreer, selfs nadat hy die hoop verloor het. Selfs 'n swak, sterflike gelowige soos Job kon die ergste wat Satan op hom kon werp, weerstaan. God het altyd Sy redes, en al die redes kom uiteindelik neer op óf dissipline óf die verheerliking van Hom. Ons ken dikwels nie die redes op daardie tydstip nie, maar ons sal dit ná ons dood weet.
Uiteindelik sal God 'n wêreld hê waar daar geen lyding of versoeking is nie, maar waar almal in daardie plek vrylik sal kies om Hom lief te hê. Dit is die nuwe hemele en aarde. Ons sien gretig uit na daardie tyd, wanneer "Hy elke traan van hulle oë sal afvee, en daar sal geen dood of rou of geween of pyn meer wees nie, want die eerste dinge het verbygegaan." (Openbaring 21:4) Kom, Here Jesus!
V: In Job 1:1, Job 1:8 en Job 2:3, hoe was Job regverdig, aangesien Romeine 3:10 sê dat niemand regverdig is nie?
A: Job was 'n godvresende man. Hierdie verse beweer nie dat Job sondeloos perfek was nie, maar Job het God getrou gehoorsaam en gesê hy sou berou hê oor enigiets wat hy verkeerd gedoen het.
V: In Job 1:1 kortliks, waar was Us?
A: Us was 'n seun van Aram volgens Genesis 10:23 en 1 Kronieke 1:17. Die Arameërs het in Sirië gekonsentreer in 'n distrik wat hulle Ussai genoem het. Om sake te bemoeilik, is die Arabiese naam vir Esau 'Is, en daar was nog 'n Us, wat afstam van Edom in 1 Kronieke 1:42. Jeremia 25:20 noem Us, en Edom het in Us gewoon in Klaagliedere 4:21.
Net so wonder 'n mens of mense in ander dele van die wêreld verward is deur die feit dat daar 'n staat Washington en 'n Washington, D.C. is. Vir Amerikaners is dit nie verwarend nie, en die feit dat daar twee lande van Us was, was waarskynlik ook nie verwarend vir Bybelskrywers nie.
V: In Job 1:2, wat is die betekenis van sewe seuns en drie dogters?
A: Daar is drie moontlikhede:
1. Dit kan bloot wees wat die werklike getalle was.
2. Hierdie getalle verteenwoordig volmaaktheid en volheid in ander gedeeltes, en hulle kan dit hier net weerspieël.
3. Dit kan albei wees. God het hierdie getalle ingesit om volmaaktheid en volheid te verteenwoordig, en God het in die geskiedenis gewerk sodat dit ook die werklike getalle is.
V: In Job 1:5, moes Jode offers vir ander bring soos Job gedoen het?
A: Nee, want die Ou Testament het dit nooit beveel nie. Verder wys die Bybel dat een (gevallene) mens nie verzoening vir 'n ander mens kan doen nie. As 'n kantnota sê niks in die Bybel dat Job 'n Israeliet was nie.
V: In Job 1:5, ondersteun Job se offerande vir sy kinders die Rooms-Katolieke leer oor aflate, soos een Katolieke skrywer (Ludwig Ott) beweer het?
A: Nee. Die Katolieke leer oor aflate is dat 'n persoon 'n aktiwiteit kan verrig, soos om geld aan die kerk te betaal om die straf in die vagevuur weg te neem vir óf hul eie sondes, óf die sondes van 'n ander Katoliek wat reeds gesterf het.
Daar word nêrens melding gemaak van 'n "skatkis van meriete" waar 'n oorlede heilige iemand op aarde kan help nie.
Nog in die lewe: Job se kinders was nog in die lewe.
Nie in die Bybel beveel nie: Alhoewel Job se bedoelings goed was, is daar niks in die Bybel wat sê dat dit is wat God van ons wou hê nie, hetsy in die Ou- of Nuwe Testament. Niks sê dat God Job se offer vir enigiemand anders as Job aanvaar het nie.
Daar is geen vermelding van die vagevuur in Job nie, of elders in die Bybel vir die saak.
Die bedoeling van hierdie gedeelte is om te wys hoe regverdig Job was, nie om 'n nuwe leer in te stel nie (wat deur niemand anders in die Bybel gevolg is nie).
V: In Job 1:6, wie was hier die seuns van God?
A: Dit was engele, sowel goeie engele as gevallene demone.
Q: In Job 1:6, waarom is Satan toegelaat om voor God te kom, en kan ons nie direk voor Hom kom nie?
A: Alhoewel die Bybel dit nie sê nie, kan ons hier 'n paar waarnemings maak.
a) God is oral teenwoordig (Psalm 139:7-12; Jeremia 23:24).
b) God het ook 'n spesiale gelokaliseerde teenwoordigheid in die troonkamer van die Hemel, soos Openbaring 4 toon.
c) Satan het ook voor God verskyn in Sagaria 3:1, om die hoëpriester te probeer beskuldig. Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 238-239 sê dit dui daarop dat Satan af en toe toegang tot ten minste een deel van die hemel het om beskuldigings te maak.
d) Job 1:6 spesifiseer nie in watter sin Satan hom aan God voorgestel het nie, maar Job 1:6 dui aan dat Satan in 'n groep was waar hy nie hoort nie.
V: In Job 1:6, is Job as 'n pion in God se skaakspel met die duiwel gebruik?
A: Job was nie 'n pion nie en hy was ook nie uniek nie. Job het God deur sy lewe verheerlik; nou sou hy God deur sy lewe in die aangesig van sterk teenstand verheerlik. Ons bestaan ook om God te dien en Hom te verheerlik, selfs met die teenstand wat ons het. Ons mag in hierdie lewe ly, maar die lyding wat ons deurstaan, is so klein in vergelyking met die rykdomme van die Hemel (1 Petrus 1:6-7; 1 Korintiërs 2:9-10), waarvan ons vir ewig saam met God sal geniet.
V: In Job 1:9-12, wat was Satan se spesifieke beskuldiging teen Job?
A: Satan kon nie ontken dat Job 'n regverdige man was nie, en het dit nie genoem nie. In plaas daarvan het Satan Job se motiewe bevraagteken deur te sê dat hy God net vir sy eie gewin gedien het.
V: In Job 1:11, behoort die Hebreeuse woord hier vertaal te word as "seën" of "vloek"?
A: Die woord hier kan "seën" wees soos in 'n afskeidseën. In Engels sê ons "good-bye", wat 'n samekoms is van "God be with you" (God wees met jou). Sowel hier as in Psalm 10:3 het die woord 'n ironiese betekenis. Job 1:11 kan dus vertaal word as: "… en hy sal totsiens sê vir jou aangesig." Net so kan Psalm 10:3 vertaal word as: "… sê totsiens en verwerp die Here."
V: In Job 1:13-19; 2:7, waarom het Satan Job so baie gehaat?
A: Satan het gehaat dat Job God verheerlik het. Behalwe dit het Satan glad nie omgegee vir Job nie, behalwe om God en die getuienis van een van God se dienaars in diskrediet te bring.
V: In Job 1:14-20, hoe sou 'n Christen voel wanneer hulle op 'n offerende wyse God gedien het (Job 1:5), en tog 'n rampspoed oor hulle pad kom?
A: Sommige Christene sou soos Job in Job 1:20-22 reageer; hulle sou hartseer wees, maar daardie hartseer gebruik om God te aanbid. Ander, wat dalk net God dien vir die huidige seëninge in hierdie lewe, sou van God afdwaal. Dit is presies Satan se uitdaging. Satan het Job voor God daarvan beskuldig dat hy die tweede manier was, en hierdie beproewing sou demonstreer watter soort gelowige Job was. In dit alles het Job nie gesondig in sy gedagtes of houding nie—ten minste nog nie.
As 'n ramp in jou lewe sou kom terwyl jy God getrou dien, het jy dalk 'n soortgelyke beproewing, al is dit dalk nie so erg nie. Gaan jy die onreg en die hartseer tog gebruik om God te aanbid op 'n groter wyse as wat jy voorheen kon, of gaan jy wanhoop?
V: In Job 1:15, wie was die Sabeërs/Sabeeërs?
A: Dit kon dieselfde mense gewees het wat in Joël 3:8 genoem word, wat in vandag se Jemen in die suidwestelike deel van die Arabiese Skiereiland gewoon het. Dit is egter meer waarskynlik dat dit 'n groep mense was wat die Assiriërs die "Saba" genoem het en wat in Noord-Arabië gewoon het. Natuurlik kan die Noord-Arabiese Sabeeërs ook verwant wees aan die Suidwes-Arabiese Sabeeërs.
V: In Job 1:16, wat was die vuur van God?
A: Donderweer. Dit was waarskynlik 'n spreekwoordelike term om na vuur te verwys wat nie op hierdie aarde gemaak is nie. Met ander woorde, die weerlig het uit die lug geslaan.
V: Leer Job 1:20-21 reïnkarnasie?
A: Nee. Soms neem New Age-mense Bybelverse wat na die hiernamaals of opstanding leer, en omdat die vers die hiernamaals leer, moet dit beteken dat dit deur reïnkarnasie is. Hierdie vers leer egter nie eens die hiernamaals nie. Job stel eenvoudig vas dat hy met niks (naak) in hierdie wêreld gekom het en hy sal ook met niks hierdie wêreld verlaat nie. In werklikheid praat Job van die dood as om "nooit weer terug te keer" nie in Job 10:21.
V: In Job 1:22, wat beteken die Hebreeuse woord tiplah, wat met "oortreding" vertaal is, presies?
A: Die woord is gekoppel aan "smaakloos". 'n Verwante woord word in Klaagliedere 2:14 vertaal as "waardeloos". Job het op hierdie stadium geglo dat God 'n hoër doel gehad het vir wat gebeur het, en daarom het Job God nie daarvan beskuldig dat Hy iets waardeloses of sonder doel gedoen het nie.
V: In Job 1:22, hoe beskuldig sommige mense God van verkeerde dade?
A: Sommiges sê uitdruklik "God is onregverdig" om verskeie redes. Sommige godsdienstige mense sê God is regverdig, maar dat Sy geregtigheid ondoorgrondelik is. Daar is 'n mate van waarheid daaraan, aangesien God se geregtigheid en liefde buite ons volle begrip lê. Om egter te sê dat omdat God oneindig is, ons nie kan verstaan wat God se geregtigheid is nie en dat dit geen sin maak om te probeer nie, is soos om te sê dat omdat God se liefde oneindig is, ons nie kan verstaan wat God se liefde is nie en dat dit geen sin maak om te probeer nie.
Sommige mense dink God is onregverdig omdat hulle sien dat die straf vir die goddeloses nie onmiddellik is nie. Ander dink God is onregverdig om die teenoorgestelde rede: die godsaliges kry nie altyd goeie dinge nie. Ander sien God as onregverdig omdat die regverdiges nie altyd beter dinge as die goddeloses kry nie, ten minste in hierdie lewe. Ons kan verstaan wat God oor geregtigheid geopenbaar het, maar ons moet God deur geloof vertrou dat geregtigheid sal kom.
V: In Job 2:3, hoe het God teen Job opgetree?
A: God het op 'n betekenisvolle wyse opgetree deur sy beskerming oor Job gedeeltelik op te hef.
V: In Job 2:3 en Job 1:8, hoe kan 'n mens op aarde "onskuldig en opreg" wees, alhoewel ons gesondig het?
A: God het hier nie oor sondelose volmaaktheid gepraat nie. Maar Job het God getrou gevolg, en alhoewel niemand sonder sonde is nie, was Job se onberispelikheid uiters welgeval by God. Alhoewel mense 'n sondige natuur het (Jesus uitgesluit), kan 'n mens in hierdie lewe sonder chroniese, aanhoudende sonde wees, en berou hê oor die opsetlike sonde wat hulle pleeg. Dit is nie dat 'n mens 'n toestand op hierdie aarde kan bereik waar hulle nie meer sal sondig nie (hetsy opsetlik of onopsetlik), maar wanneer hulle daarvan bewus is, sal hulle vinnig berou hê.
V: In Job 2:4, waarom het Satan gesê, "vel vir vel"?
A: Satan het beweer dat elke persoon enigiets sou doen om hul vel te bewaar. Satan het geïmpliseer dat Job die dood van sy dienaars en kinders sou aanvaar, maar nie sou aanvaar dat sy eie gesondheid geraak word nie. Maar Job het Satan verkeerd bewys. As 'n kanttekening het 'n dermatoloog (huidarts) dit eens in sy literatuur aangehaal om te beweer dat die Bybel leer hoe belangrik die vel is. Die probleem is dat toe hy hierdie vers aangehaal het (in die KJV), hy nie die eerste drie woorde aangehaal het nie, en wanneer jy nie die begin van 'n vers of sin aanhaal nie, moet jy 'n ellipsis (…) gebruik, wat hy nie gedoen het nie. Die ontbrekende woorde was "En Satan het geantwoord".
V: In Job 2:7, watter soort siekte het Job presies gehad?
A: Die Skrif spesifiseer nie, maar dit kon verskeie dinge gewees het. Dit kon moontlik melaatsheid gewees het; hulle het egter van melaatsheid geweet en dit so genoem (2 Kronieke 26:16-20), en dit is hier nie as melaatsheid bestempel nie. Die Hebreeuse woord vir kook hier is ook gebruik as een van die plae van Egipte in Eksodus 9:8-11 en Deuteronomium 28:27 en vir Hiskia se siekte in 2 Konings 20:7. Dit kon ook elephantiasis gewees het, waar groot goedaardige gewasse die hele liggaam kan bedek. Dit laat 'n persoon afskuwelik lyk, ander sal hulle wil vermy, en daar is geen genesing nie.
Dit kon ook 'n ander vel siekte gewees het, soos Pemphigus Foliaceus. Dit het sere (Job 2:7), jeuk (Job 2:8), veranderinge in die gesigvel (Job 2:7,12); verlies van eetlus (Job 3:24), verlies van krag (Job 6:11); wurms in die kook (Job 7:5), druipende sere (Job 7:5), asemhalingsprobleme (Job 9:18), donker kringe onder die oë (Job 16:16); slegte asem (Job 19:17), gewigsverlies (Job 19:20; 33:21), verduisterde en afskilferende vel (Job 30:30), en koors (Job 30:30).
Dit was ook maklik om 'n stafielinfeksie op te doen, wat moeilik is om sonder antibiotika te behandel en uiteindelik fataal is.
Hoe dit ook al sy, Job kon homself met potskerwe krap om die jeuk te verlig en te probeer om die pus af te skraap. Mens sou op as wou sit, nie net om te treur nie, maar ook omdat vars verbrande as steriel is en die kans op infeksie verminder. Alhoewel sy metgeselle later in die boek dalk mislei was, moet jy hulle tog krediet gee daarvoor dat hulle bereid was om by hul afskrikwekkend uitziende vriend te wees. Hulle het begin huil toe hulle sien hoe sleg Job gelyk het, maar hulle het tog gekom en by hom gesit.
V: In Job 2:8, waarom sou iemand met sere oor sy hele vel in as sit?
A: Hierdie praktyk maak eintlik sin. Vars (maar koue) as sou een van die mees steriele plekke wees waarin 'n mens kon sit.
V: In Job 2:9-10, waarom het Satan nie ook Job se vrou en sy kinders gedood nie?
A: Miskien het Satan haar houding waargeneem en gesien dat sy 'n nuttige instrument kon wees, as iemand wat Job naby was en hom kon verlei. Satan het haar as 'n sesde versoeking tot wanhoop gebruik. Johannes Chrysostomos het dit genoem.
V: In Job 2:9, waarom sou Job se vrou sê: "vloek God en sterf"?
A: Job en sy vrou was albei verbysterd oor wat met hom, sy besittings en sy kinders gebeur het. Soos Job gesien het, was dit 'n bose uitlating deur 'n wanhopige vrou. Dit kan geïnterpreteer word as 'n voorstel om selfmoord te pleeg. Hebreeus het verskeie woorde vir dwase, en dit is die woord vir 'n verhardde dwaas, soos in Psalm 14:1. Sy het van Job gevra om presies te doen wat Satan vir God gesê het dat Job sou doen. Miskien het sy Job liefgehad en sou liewer sien dat hy sterf as om dit te deurmaak. Onthou dat alhoewel God Job beproef het, Job se vrou se tien kinders ook begrawe is. In 'n sekere sin was dit ook 'n beproewing vir Job se vrou, en sy het heeltemal gefaal. Die dood van hulle kinders het nie beteken dat Job se vrou slegter was as ander vroue nie, maar dat ongelyke gevolge in hierdie lewe vir mense kan gebeur.
V: In Job 2:10, wat beteken die woord "kwaad" hier?
A: Dit beteken nie morele kwaad nie, maar fisiese teëspoed. Dit kan vertaal word as "teëspoed" of "beproewing".
V: In Job 2:11, wie was die Temaniete, Suhiete en Maamathiete/Naamathiete?
A: Die eerste twee volke was bekend by die Hebreërs, alhoewel ons 'n mate van onduidelikheid of onsekerheid het oor hul moderne ligging.
Teman was 'n bekende oase in Noord-Arabië. Dit was een van die best-bewaterde oases op die Arabiese Skiereiland. Teman was ook die naam van 'n stad van Edom wat bekend was vir sy wyse manne in Jeremia 49:7,20. 1 Kronieke 1:36 sê dat Teman 'n nakomeling van Elifaz van Edom was, so die Elifaz in Job is moontlik na sy voorouer vernoem.
Shuah was 'n broer van Midian wat in die ooste gewoon het, volgens Genesis 25:2,6 en 1 Kronieke 1:32. Ook noem Assiriese rekords 'n volk met die naam "Suhu".
Maamathiete/Naamathiete is onbekend behalwe in Job 2:11 en Job 20:1; 42:9.
Job was 'n redelik algemene naam, gebaseer op die Tell el-Amarna-briewe (1400–1370 v.C.) en Egiptiese vervloekingsteks, sowel as rekords van Mari en Alalakh.
V: In Job 2:13, wanneer is dit die beste om niks te sê wanneer jy iemand troos?
A: Dit kon 'n geruime tyd geneem het voordat Job se vriende hiervan te wete gekom het en almal kon bymekaarkom en as 'n groep kom. Maar toe hulle kom, was hulle so oorweldig deur Job se lyding dat hulle aanvanklik nie geweet het wat om te sê nie. Maar oor die algemeen behoort daar nie 'n gevoel te wees dat jy iets oorhaastig moet sê nie. Die beste troos kan soms 'n stille teenwoordigheid wees. Jou woorde moet behulpsaam en weldeurdink wees. Daar is geen haast om sommer net iets te sê nie, veral nie onbehulpsame dinge wat jy nie kan terugneem nie.
V: In Job 3:1-7, het Job gesondig deur die dag waarop hy gebore is te vervloek?
A: Job het nie oortree wat God in die wet geopenbaar het nie. Job het nie God, homself, of enigiemand anders vervloek nie, net die dag wat hy gebore is. Jeremia het ook die dag wat hy gebore is, vervloek in Jeremia 20:14-18. Hierdie houding was egter nie goed vir hulle, of vir ons, nie, omdat God sê dat ons vreeslik en wonderlik gemaak is in Psalm 139:14. Baie sien dit as die aanvanklike punt waar Job begin het om te sondig. Job gee regtig slegte raad en sê die beste ding vir 'n gelowige sou wees as hulle nooit gebore is nie, en die tweede beste dat hulle dadelik sou sterf. Job het op hierdie punt vergeet dat ons ná die dood by God sal wees, alhoewel Job dit later weer onthou.
Gelowiges vandag, soos Job, kan deur periodes van twyfel gaan en God se goedheid bevraagteken. Maar ons moet steeds getrou bly, soos Job was.
V: In Job 3, wat is 'n paar basiese kenmerke van Job se spraak?
A: Dit is 'n monoloog, min of meer aan God gerig, en hy lyk amper of hy nie eers agterkom dat sy vriende daar is nie. Dikwels het toesprake genadige en beleefde inleidings, en hierdie toespraak het niks daarvan nie.
Soms kan mense wat aan depressie ly, voel asof hul wêreld om hulle ineengestort het en baie klein geword het, en hulle sien nie maklik die ander om hulle raak wat hulle wil help nie.
V: In Job 3:16-22, wat het Job oor die hiernamaals gedink?
A: Hierdie gedeelte wys dat Job 'n ewige perspektief gehad het en in 'n hiernamaals geglo het. Die dooies het rus (Job 3:13; 17-19) omdat hul liggame nie meer arbeid nie. Hoe rustig Job en die regverdiges ook al mag wees, ly die goddeloses steeds ná die dood.
Die vers wat Job se siening die duidelikste toon, is Job 19:26-27. Natuurlik was konsepte soos die Millennium, die Messias se tweede koms, die kerkbedeling, ensovoorts, nie aan gelowiges in Job se tyd geopenbaar nie.
Vroeë Christene het Job as 'n verwysing na die opstanding verstaan. Clemens van Rome skryf: "en weer sê Job: 'U sal hierdie vlees van my opwek, wat al hierdie dinge gely het.'" 1 Clemens hfst.26 bl.12
V: In Job 3:16-22, wat leer dit ons oor die hiernamaals?
A: Eerstens stel hierdie gedeelte slegs Job se gedagtes voor, sonder om alles wat hy gesê het as waar te beskou. Alles wat Job hier gesê het, was waar, behalwe dat:
a) vers 22 verwys slegs na die godsalikes, terwyl verse 17-19 waar is vir almal (in die dood word hy van sy meester bevry, ens.), en
b) In teenstelling met wat Job gekla het, is daar 'n straf vir dié wat God verwerp.
V: In Job 3:1-26, wanneer 'n persoon van geloof en geduld tot wanhoop en depressie oorgaan, kan hulle ooit herstel?
A: Ja, soos Job aan die einde van die boek gedoen het. Al lyk dit op hierdie punt of Satan op die punt staan om sy uitdaging met God te wen, hou Job steeds vas, al is dit nie sonder sonde nie.
V: In Job 4:1-5:27, wat is die basiese ingesteldheid van Elifaz?
A: Elifas het erken dat Job 'n regverdige man was wat baie mense gehelp het. Die vraag sou egter ontstaan of Job in Job 4:4 beoefen het wat hy gepreek het. Elifas se argument spruit voort uit Job 4:8: 'n mens maai wat hy saai. Elifas probeer Job help en sy geliefde vriend versterk. Dit blyk baie belangrik te wees vir Elifas, en die ander, om Job te help die regverdige rede vir sy besondere lyding te ontdek, want vir Elifas het Job se lyding bewys dat Job iets verkeerds moes gedoen het. Elifas het die verkeerde siening gehad dat God se geregtigheid altyd onmiddellik is. As niks, hetsy goed of sleg, met iemand gebeur nie, sou dit bloot uitgestelde geregtigheid wees, maar daar is meer daaraan as dit. Nie net ervaar ongoddelike mense dikwels nie onmiddellik die gevolge van hul boosheid nie, maar ook waarom slegte dinge met die goddelikes gebeur, terwyl die ongoddelikes dit meer verdien? Dus, nie net is God se geregtigheid dikwels nie onmiddellik nie, maar dikwels is onregverdige onregte onmiddellik.
God sal nie net uiteindelik Sy geregtigheid laat geskied nie, maar Hy sal ook al die onregte waaraan ons onderwerp is, omkeer. In Job se besondere geval het hy onregverdig gely deur die hande van Satan. Dit was nie net sy lyding nie, maar sy onregverdige lyding wat God verheerlik het.
V: In Job 4:1-5:27, Ps 34:12-16, Mk 4:24; en Gal 6:7, oes 'n mens nie altyd wat hulle saai nie?
A: Ja, hierdie verse sê dat jy oes wat jy saai, maar dit is nie altyd onmiddellik nie. Daarbenewens sê hierdie verse nie dat alles wat jy oes, as gevolg is van wat jy saai nie. Psalm 73 gee 'n voorbeeld van bose mense wat ryk word en voorspoedig is.
V: In Job 4-5, hoe kan iemand vandag soos Elifaz wees, deur basies korrekte teologie te hê maar geen deernis nie?
A: Elifas het net die waarheid gespreek, maar net 'n deel van die waarheid. Al het dit dalk vir Job onbarmhartig gelyk, het Elifas probeer om Job hoop te gee. Al is dinge nou sleg, sê Elifas in Job 5:17-27 dat God uiteindelik kan bind en genees.
V: In Job 4:7, aangesien 'n deel van Elifaz se argument as "oorsaak en gevolg" beskou kan word, is dit waar of nie dat om goddelik te lewe goeie resultate lewer en om ongoddelik te lewe slegte resultate lewer?
A: In hierdie lewe is dit oor die algemeen waar. Maar daar is baie uitsonderings, in beide rigtings, en dit is nie iets waarop mens kan staatmaak nie. Liewer sal God alles uiteindelik regstel, ná ons dood. Jesus het in Lukas 13:1-5 gesê dat dié op wie die toring van Siloam geval het, nie noodwendig erger sondaars was nie.
V: In Job 4:5-5:27, wat is die struktuur van Elifaz se argument?
A: Dit is 'n kiasme, wat algemeen in Hebreeuse poësie voorkom.
— Inleiding (4:2)
— — Aardmoediging (4:3-6)
— — — God se omgang met mense (4:7-11)
— — — — Die openbaring van die waarheid (4:12-21)
— — — God se omgang met mense (5:1-16)
— — Aardrang (5:17-26)
— Slotopmerking (5:27)
V: In Job 4-5, is daar tye wanneer jy dalk probeer om 'n depressiewe persoon te help, en soos Job se drie vriende, dit heeltemal verkeerd doen?
A: Hulle het gekom om die antwoorde te vind en aan Job te gee; miskien was Job op hierdie stadium nie op soek na antwoorde nie. Hopelik, wanneer jy probeer om iemand te help, is daar ten minste 'n mate van ooreenstemming tussen wat die persoon sou wil hê en wat hulle sien dat jy bied. Soms is al wat hulle aanvanklik wil hê, 'n liefdevolle teenwoordigheid om by hulle te wees.
Wanneer jy probeer om 'n depressiewe persoon te help, moenie net dinge doen omdat jy voel dat hulle dit so behoort te ontvang nie. Wees reaktief, en kyk hoe hulle dit werklik ontvang. Miskien kan dit stresvol wees om vir hulle skoon te maak; hulle moet nou bekommerd wees oor wat jy weggegooi het. Beteken dit dat jy nie goedkeur wat hulle aangehad het nie as jy vir hulle klere of iets anders koop? Miskien is daardie dinge goed, maar maak net dubbel seker dat jou uitdrukkings van liefde op die wyse ontvang word waarop jy dit bedoel het.
V: In Job 4:5-5:27, wat is Elifaz se argument hier?
A: Daar is twee dele.
Vertrou op jou eie geregtigheid, Job, aangesien jy baie goeie onderrig gegee het. Elifaz het gesien hoe die goddeloses gestraf en die regverdiges beloon word.
Daar is egter niemand regverdig in vergelyking met God nie, en daarom kan niemand onreg bevraagteken of God met weerstand blameer nie. Ek sou 'n beroep op God doen, want Hy red altyd die regverdiges. Selfs al het jy gesondig, sal God jou tug, maar Hy sal jou steeds red.
Hierdie twee dele lyk inkonsekwent. Een siening is dat Elifaz redes uitgeraak het, en nie bewus was dat sy redes met mekaar in konflik was nie. Maar miskien was Elifaz doelbewus inkonsekwent. Hy het sarkasties gepraat toe hy vir Job gesê het om op sy eie geregtigheid te vertrou, gegewe die posisie waarin Job was. As jy, Job, nie eintlik beoefen het wat jy gepreek het nie, neem dan verantwoordelikheid vir wat jy maai, word sterker deur hierdie dissipline en verander voortaan. Elifaz sê dat God goed is, Hy dissiplineer regverdig, en jy kan steeds geluk hê nadat jy gedissiplineer is (Hebreërs 12:5-11).
Ongeag dit, was Elifas oor vier dinge verkeerd:
a) God se geregtigheid is dikwels nie onmiddellik nie
b) Geregtigheid kan onmiddellik wees vir sommige en nie vir ander nie
c) Die feit dat God so heilig is, regverdig geensins Job se lyding en die feit dat ander nie ly nie.
d) Die belangrikste is dat Job se lyding meer as dié van ander mense nie as gevolg van sonde was nie.
Elifaz se toespraak is min of meer waar, behalwe dat die oorsaak en gevolg van die waarheid heeltemal omgekeerd is.
V: In Job 4:6, wat het Job oor hoop geleer?
A: Job se beproewing was nie 'n straf vir sonde nie, dissipline om die fout in sy weë te leer, of 'n middel om Job se karakter te suiwer. Maar dit het wel 'n nouer verhouding met God vir Job agtergelaat. Spr. 3:26 sê dat die Here ons vertroue sal wees.
Job sê nie net dat sy lewe nou sleg is nie. Hy sê eerder dat die totaliteit van al die goeie dinge wat hy ooit in sy lewe ontvang het, nie so groot is soos al die angs en lyding wat hy deurgemaak het nie, al het dit eers onlangs begin.
Soms verval ons in wanhoop omdat ons nie genoeg hoop het nie. Maar meer dikwels het ons te veel hoop, maar in die verkeerde dinge. Ons het hoop vir ons saligheid omdat Christus vir ons gesterf het, EN ons het hoop weens ons bankrekening, EN ons het hoop weens ons aftreespaargeld, EN ons het hoop weens ons familie, EN ons gesondheid, EN…. Maar wat as daardie ander dinge weggeneem is, soos dit vir Job was? Het ons dan nog steeds genoeg hoop?
V: In Job 4:12-21, wat dink jy van die siening dat ons almal sonde het, en daarom kan alle lyding van gelowiges verklaar word deur te sê dat alle gelowiges dissipline vir hul sondes nodig het?
A: Dit is een deel van Elifaz se argument, en dit lyk op die oppervlak logies. Die boek Job hoofstukke 1 en 2 wys egter dat dit glad nie die rede vir Job se lyding destyds was nie, en by uitbreiding ook nie vir sommige lyding van gelowiges vandag nie.
V: In Job 4:12-21, kon Elifaz reg gewees het dat sy woorde uit 'n goddelike openbaring gekom het?
A: Baie het dit bevraagteken omdat sy openbaring 'n God toon wat nie omgee vir mense nie. Sy woorde het 'n teologiese fout gehad: hy het nie besef dat nie alle lyding direk uit die lyer se sonde kom nie, soos Jesus in Lukas 13:1-5 leer.
Selfs vandag het sommige gelowiges gedink hulle het 'n goddelike openbaring ontvang en was verkeerd.
V: In Job 4:20-21, watter geldige punt maak Elifaz hier?
A: Elifaz sê hoe broos ons lewens is, en dat sommige mense hul hele lewe deurgaan sonder om ooit wysheid te vind. Al is ons lewens ook kort en verganklik, is dit nie die punt wat Elifaz hier maak nie.
V: Moet Job 5:7 vertaal word as "mens word in moeite gebore" of "mens verwek moeite"?
A: Met net die medeklinkers kan dit albei kante toe gaan. As die vokale bygevoeg word, is die Hebreeus "die mens word in moeite gebore". Daar is egter een vokaalverandering wat dit aktief in plaas van passief maak, en dan sou dit wees "die mens verwek/veroorsaak moeite".
V: In Job 5:13, waarom het Paulus Elifaz aangehaal in 1 Korintiërs 3:19, aangesien God Elifaz later berispe het?
A: In Job 42:7 het God nie gesê dat alles wat Elifaz gesê het verkeerd was nie, net sommige dinge. Elifaz was korrek in sy stelling dat God die wyse in hul slinksheid sou vang, maar Elifaz was verkeerd in al die woorde waarin hy gedink het dat God nie sou toelaat dat enige moeite oor die onskuldiges in hierdie lewe kom nie.
V: In Job 5:25-27, hoe was Elifaz hier baie ongevoelig?
A: Elifaz verseker Job dat as hy vroom is, sy tent veilig sal wees; Job se huis was pas verwoes. Elifaz sê vir Job dat 'n regverdige man baie kinders sal hê. Job het inderdaad baie kinders gehad, en hulle is almal gedood. Daardie opmerkings het Job waarskynlik regtig seergemaak.
V: In Job 6:1-7:21, wat is so verkeerd met Job se reaksie?
A: Al kan ons klein frases vind waar Job dinge nie baie konstruktief gesê het nie, mis dit 'n baie groter punt. Alles wat Job sê, gaan oor homself of sy lyding. Job lyk kwaad vir beide God en sy genadelose raadgewers, en Job is daarop uit om te regverdig hoe hy voel. Elifaz het goeie raad gegee in Job 5:8-17, basies om op te kyk na God en Sy heerlikheid. Maar Job ignoreer hierdie deel van Elifaz se antwoord heeltemal en fokus slegs op homself. Job was "onskuldig en opreg" voor God in Job 1:1, maar waarom? Was dit dat Job onskuldig en opreg was tot voordeel van homself, sy voorspoed en sy familie, of was Job se primêre motivering om God te verheerlik? Job se reaksie het getoon dat toe sy voorspoed, familie en sy gesondheid weggeneem is, Job steeds getrou aan God gebly het. Maar het Job regtig daarna gestreef om God te verheerlik as sy primêre doel? Dit lyk of Job in Job 6 nie daaraan gedink het om God te verheerlik nie; maar dit lyk of hy dit teen die einde van die boek wel gedoen het.
V: In Job 6:1-7:21, wat is verstaanbaar aan Job se reaksie?
A: Mense wat deur 'n katastrofe gaan, gaan dikwels deur fases. Die eerste kan wees "ontkenning en isolasie", dan "woede", dan "onderhandeling", dan "depressie", en uiteindelik "aanvaarding". Hierdie is waargeneem by terminaal siek pasiënte deur Elisabeth Kübler-Ross. Colin Murray Parkes het dit ook bestudeer en 'n ander lys opgestel in sy boek Bereavement. Sy lys is "gevoelloosheid en skok, dan bevraagtekening, depressie, woede, en uiteindelik besluitneming."
Deel van rouberading behels om by iemand te wees terwyl hulle deur hul eie fases gaan.
V: In Job 6:1-7:21, wanneer jy iemand berade, hoe belangrik is dit om hul gevoelens te bevestig?
A: Jy moet wys dat jy hulle hoor en dat jy ten minste 'n deel van wat hulle voel, verstaan—dit wil sê, as jy wil hê hulle moet na jou luister. Soms, soos in Job se geval, kan jy bevestig dat hul gevoelens natuurlik is, en dat jy nie 'n antwoord het waarom hierdie dinge veral met hulle gebeur het nie. Maar tensy jy presies dieselfde deurgemaak het, moenie probeer om vir hulle te sê: "Ek weet presies hoe jy voel" nie, want jy weet dit nie.
Maar ander kere kan dit wees dat 'n persoon doelbewus iets goddeloses gedoen het, en hulle is woedend op God dat hulle betrap is. Jy kan steeds wys dat jy verstaan wat hulle voel, en herhaal vir hulle wat hulle sê, maar doen dit op so 'n manier dat hulle sien dat die gevolge dalk hulle eie verantwoordelikheid is. In 'n sekere sin het Job se vriende probeer om dit met Job te doen, behalwe dat hulle probeer het om Job se rampspoed op sy spesifieke sonde te sit, en hulle was verkeerd.
V: In Job 6:6, wat word hier beskryf?
A: Daar is 'n mate van onsekerheid, maar dit is waarskynlik die wit van 'n eier. Alternatiewelik kan dit die binnekant van 'n onbekende groente wees.
Maar ongeag die woord, is die betekenis hier dat die vreugdes van die lewe vir Job nou smaakloos geword het.
V: In Job 6-7, wat is 'n samevatting van Job se reaksie?
A: Job sê sy oorhaastige woorde is te wyte aan sy groot angs wat God veroorsaak het. Hy wens God sou hom nou doodmaak, sodat hy ten minste kan sterf sonder om ooit die woorde van God te ontken.
Job het geen hoop nie, geen betroubare vriende nie, en hul argumente bewys tot dusver niks nie, daarom daag hy hulle uit om hom te onderrig en te wys waar hy verkeerd was.
Hoofstuk 7 is 'n diskoers oor mense in die algemeen. Die mens worstel met sy kort tyd op aarde. Elke nag wonder Job wanneer hy sal opstaan, en elke dag verbygaan vinnig, sonder hoop en sonder betekenis. Ten minste is sy lewe kort, want hy sou nie lank so wil leef nie.
God, waarom gee U so baie om vir die mens dat U hom elke oomblik ondersoek en beproef? Vertel my wat ek verkeerd gedoen het, en waarom U my nie kan vergewe vir watter onbekende ding ek dalk gedoen het nie?
Soos sy vriende, neem Job ook aan dat sy groot lyding te wyte is aan een van sy sondes, maar Job kan nie uitvind watter sonde dit is nie.
V: In Job 7:20, behoort dit te sê: "Het ek vir U 'n las geword" (LXX), of "Ek het vir myself 'n las geword" (MT)?
A: Dit is waarskynlik die eerste, die lezing van die Septuaginta. Op sommige plekke in Job blyk dit dat Hebreeuse skrifgeleerdes die betekenis versag het sodat Job se woede nie godslasterlik voorkom nie.
V: In Job 7:6 beteken die Hebreeuse woord "sonder hoop" of "sonder draad"?
A: Albei, want dit is 'n woordspeling. Job vergelyk sy dae wat vinnig verbygaan met 'n wewer se spoel; die weefwerk kom tot 'n einde wanneer die draad opraak. Ibn Ezra was 'n vroeë Joodse skrywer wat hierdie woordspeling opgemerk het.
V: Ontken Job 7:9 en Job 14:12 'n fisiese opstanding?
A: Nee. In Job 7:9 sê Job eenvoudig dat almal wat sterf, nie weer terugkom nie. In Job 14:12 sê hy dieselfde ding, behalwe dat hy dit hier kwalifiseer deur te sê dat mense nie terugkeer totdat die hemele nie meer is nie.
Terloops, alhoewel die Bybel waarheidsgetrou alles vertel wat Job gesê het, is nie alles wat Job gesê het noodwendig waar nie. Byvoorbeeld, in Job 7:7 sê Job dat sy oë nooit weer geluk sal sien nie.
V: In Job 6:14-27 voel Job dat sy vriende hom teleurgestel het deur nie te kom troos nie. Was Job reg?
A: Job se vriende het dit goed bedoel, maar in 'n sekere sin het hulle hom teleurgestel. Alhoewel sy vriende die tyd geneem het om te kom, en by hom gesit het omdat hulle omgegee het vir hom, sien ons nie dat hulle bevestig hoe Job gevoel het, of hom getroos het nie. Elifaz het, tot sy krediet, wel voorgestel dat Job na God moet kyk in Job 5:8-16. Maar Job het nie regtig na die boodskap geluister toe Elifaz voorgestel het dat Job se moeilikheid te wyte was aan 'n tug vir sy sonde in Job 5:27 nie.
Job 6:14-15 vergelyk sy vriende met 'n wadi, of seisoenale stroom, wat vol water is wat gedurende die reënseisoen vinnig verbystroom, en dan droog is in die droë seisoen wanneer jy dit regtig nodig het. Job se reaksie mag oordrewe lyk vir Elifaz se weldeurdagte woorde, maar 'n deel daarvan was oor die vertroosting wat hulle NIE gegee het nie. Ook kan 'n groot deel van Job se uitbarstings sy algemene woede wees.
V: In Job 7:19, wat sê dit letterlik?
A: Waar sommige vertalings "selfs vir 'n oomblik" het, sê die Hebreeus letterlik "lang genoeg om my speeksel te sluk," wat die BSB as "om my speeksel te sluk" vertaal. Hierdie slanguitdrukking word vandag nog in die Arabiese taal gebruik.
V: In Job 7:20, hoe is God 'n waarnemer van mense?
A: Dit is iets oor God wat sommige mense pla. Hoe alleen jy ook al probeer wees, God waak oor jou. 'n Vriend van my uit vasteland-China het, toe hy besluit het om Christen te word, gesê dat een ding waaraan hy baie gedink het, was: "as daar geen God was nie, waarom sou iemand dan goed wees as niemand kyk nie?"
V: In Job 8:1-10, hoe is Bildad hier nie 'n goeie vertrooster nie?
A: Na Job se woorde neem Bildad die uitdaging aan om terug te slaan teen Job se woorde. Hier het Bildad heeltemal vergeet om Job te troos en het besluit dat sy doel om daar te wees was om Job te bestraf. Ongelukkig begin Bildad sy "troos" deur in Job 6:26 saam te stem met Job dat hy Job se woorde as dié van 'n windmaker beskou. In Job 8:4 stel Bildad as 'n feit dat die rede waarom Job se kinders gesterf het, beslis weens hulle sondes is; maar as Job onskuldig is, sal hy nie sterf nie. Stel jou voor hoe iemand wat sy bes vir sy kinders gedoen het, en gelyk het of hy 'n ongeneeslike, dodelike siekte het, dit sou opneem.
As 'n kanttekening behoort jy vol vertroue te wees dat jy, met die Gees se leiding, 'n bediening kan hê wat troos bied aan die beseerdes en sterwendes. Jy kan beslis beter doen as hierdie ouens! Miskien sal Bildad leer en sal sy volgende toesprake beter wees, of dalk nie—ons sal sien.
V: In Job 8, wat is die kern van Bildad se argument hier?
A: Die lewe is nooit willekeurig nie; kan riete sonder water floreer? Dit is eenvoudig: deur na die Skrif en oorsaak en gevolg te kyk, kan jy alles verstaan. Jy kan na die gevolge kyk en die oorsaak sien; net soos jy die papirus kan sien en weet daar is 'n moeras daar. Bildad is aanstootlik dat Job dit nie kan sien nie en gee eerder God die skuld.
Byvoorbeeld het Bildad aangeneem dat Job se kinders gesondig het, en daarom het God hulle daarvoor gedood.
God verdraai nie geregtigheid nie.
God straf sondaars, maar help die regverdiges.
As Job regtig regverdig was, sou God hom help.
God help hom nou nie, dus is Job nie regverdig nie.
Daarom, Job, moet jy jou bekeer en berou hê oor watter verkeerde dade jy ook al gedoen het.
Bildad het met sy ore gehoor, maar nie met sy hart gehoor nie, soos blyk uit die harteloosheid van sy antwoord.
V: In Job 8, hoe sou jy kortliks op Bildad se argument antwoord?
A: Die lewe onder die son is nie altyd regverdig nie, en sal nie regverdig wees nie, tot ná die dood. Soos die Keil-Delitzsch-kommentaar op die Ou Testament, bl. 141, sê: "Dit is waar dat niks wat God aan die mens stuur uit onreg voortkom nie, maar dit is nie waar dat alles wat Hy aan hom stuur uit Sy geregtigheid voortkom nie."
V: In Job 8-10, wat is die primêre punt?
A: Daar is geen sin om jouself te probeer verdedig en "na die hof te gaan" en God te vra waarom Hy iets toegelaat het nie. Ons weet nie van ander mense se verlede nie. Ons het nie 'n duidelike siening van al die dinge in die hede nie. En ons weet beslis nie veel van die toekoms af nie, of wat kon gewees het. Job was aanvanklik gretig om met God te argumenteer en sy saak oor God se inkonsekwentheid voor God te bring. Maar uiteindelik sien selfs Job hier dat dit geen sin het om met God te argumenteer nie; ons mag dalk nie die antwoord ken terwyl ons op hierdie aarde leef nie. Om tot hierdie besef te kom, is 'n belangrike stap vir Job.
V: In Job 9-10, wat is 'n samevatting van Job se reaksie hier?
A: Hier is 'n vyfpuntopsomming.
1. God se weë is so groot en Sy wysheid so geweldig, dat dit geen sin het dat Job enigiets wat Hy doen bevraagteken nie. God kon Job verpletter het omdat hy gepraat het, daarom gaan hy nie praat nie.
2. Selfs al sou God 'n totaal onskuldige man onregverdig straf, sou dit geen sin hê om hieroor voor God (of Job se vriende) te argumenteer nie.
3. (En hier het Job se houding lelik geword) Job wens daar was 'n derde party om tussen hom en God te bemiddel, want God verklaar mense skuldig sonder enige appèl, aanspreeklikheid, of dat die skuldige persoon selfs weet wat hy verkeerd gedoen het.
4. Die ergste van alles is dat God 'n totaal onskuldige persoon skuldig kan bevind, en niemand kan sê dat God onregverdig is nie. Job sê: "Ek is onberispelik en nie skuldig nie!" (Job 9:21; 10:6,7,14)
5. Job verafsku sy lewe wat hy onder 'n onregverdige God moet lei. Een vraag spook egter steeds by Job: Waarom het God so groot sorg gedra om hom te skep en hom so vriendelik te behandel, as dit van meet af aan in God se hart was om sy onberispelike dienaar te jaag?
Opsommend is geregtigheid wat Job se begrip te bowe gaan volgens Job onreg. Ons moet egter versigtig wees om te onderskei tussen om te sê: "ons verstaan nou nie, daarom sal ons nooit verstaan nie, omdat ons nie kan verstaan nie, omdat daar geen geregtigheid is om te verstaan nie", en "ons verstaan nou nie, omdat ons nog nie die omtrek van die hele prentjie sien nie, wat ons dalk nie in hierdie lewe sal sien nie." Eintlik het Job teen die einde van die boek Job 'n oorsig van die hele prentjie gesien.
V: In Job 9:5-10, wat is kenmerkend aan hierdie gedeelte?
A: Dit kon woorde gewees het wat Job hier eerste gebruik het, of dit kon 'n bestaande hymne gewees het wat hulle albei geken het.
V: In Job 9:17; 10:2-3, hoe sou jy voel wanneer iemand sonder rede kwaad vir jou lyk?
A: Jy kan deur verskillende fases gaan, en dit kan ietwat soortgelyk wees aan rou. Eerstens kan jy dink hulle het dalk 'n goeie rede, maar jy het dit net nog nie gesien nie. Maar sodra jy tot die slotsom kom dat dit nie waar is nie, kan jy oorweeg of daar enige ander eksterne faktore is. Derdens kan jy die "onpartydigheid" van die een wat kwaad vir jou is bevraagteken. Uiteindelik kan jy by die punt kom dat dit jou nie meer saak maak nie, omdat jy besef dat dit onkenbaar is waarom hulle kwaad is en wat jy daaraan kan doen.
V: In Job 9:18, waarom is sommige mense bitter teenoor ander, teenoor die lewe, of teenoor God?
A: Bitterheid is 'n chroniese wrok. Dit kan een of meer van die volgende insluit: hartseer, woede, afkeer en teleurstelling. Bitter mense neig om meer meningsverskille te hê en swakker verhoudings met ander te hê. 'n Bitter persoon voel dat hulle onregverdig ly, dalk vir iets wat hulle nie gedoen het nie, iets wat hulle dink hulle nie gedoen het nie, of anders iets wat hulle weet hulle gedoen het, maar nie dink dat die straf so erg behoort te wees nie. Hulle klou vas aan twee dinge: hulle word onregverdig behandel, en die lewe en ander mense behoort regverdig te wees. Dit is waar dat ander mense regverdig behoort te wees, en baie kere is hulle nie. Net so behoort ons ons bes te doen om ander regverdig te behandel. Maar die lewe en ander behandel ons nie regverdig nie, en as ons denke "in hierdie lewe vasgevang is", kan selfs ons as gelowiges bitter word. Maar ons denke behoort nie op hierdie lewe te wees nie, maar op hemelse dinge (Filippense 3:19-20), en ons word beveel om van alle bitterheid ontslae te raak in Efesiërs 4:31 en Hebreërs 12:15. Dit beteken ten minste twee dinge. Eerstens, vind enige plek in jou hart waar bitterheid mag wegkruip. Tweedens, bid om daarvan ontslae te raak, en vergewe mense, insluitend jouself. Vergewe ander selfs al is hulle nie berouvol nie en het hulle jou nie gevra om hulle te vergewe nie. Bitterheid is soos om gif te drink en te hoop dit doen die ander persoon seer. Vergewe is iets wat jy ook vir jou eie sake doen, nie net vir die ander persoon se sake nie.
V: In Job 9:30, wat sê Job oor om gewas te word?
A: Sommige vertalings sê gewas met "sneeuwater". Daar word egter in Job (Anchor Bible vol.15) bl. 75 deur M.H. Pope getoon dat seleg "seep" beteken, nie "sneeu" nie.
V: In Job 9:21-24, waarom is Job hier so uiterste?
A: Dit is nie goeie woorde nie. Maar soms, wanneer 'n mens in depressie en desperaat is, kan hy oorhaastige dinge sê.
V: In Job 9:25-31, hoe beskryf 'n hardloper, vinnige bote en arende ons lewe op aarde?
A: Job sê dat ons eintlik niemand regtig baie tyd op aarde het nie. Deur die drie analogieë van 'n hardloper, skepe en 'n arend te gebruik, vergelyk hy drie van die vinnigste dinge op die land, see en in die lug. Die woord vir "arend" hier kan 'n arend, aasvoël, valk of sperwer beteken. Waaiervalke kan snelhede van 186 myl per uur (300 km per uur) bereik. Die een klein troos wat Job hier sien, is dus dat sy lewe hoe dan ook nie baie lank sou duur nie.
V: In Job 9:29, wat is die hopeloosheid wat hier uitgedruk word?
A: Job vra ironies: wat is die sin daarvan om goed te probeer doen as God nie omgee nie en hom reeds veroordeel het? Vandag voel sommige mense dieselfde. Aangesien hulle reeds kwaad gedoen het, voel hulle dat dit te laat is vir hulle en dat God hulle nooit sal wil vergewe nie.
V: In Job 10:1-7, wat gee Job hier toe?
A: In Job 9:2 sê Job dat ten minste 'n deel van wat Bildad sê, waar is. Job lyk of hy oortuig begin raak deur Elifaz en Bildad. Hy begin aan sy lewe twyfel en dink dat sy rampe wys dat hy goddeloos is voor God. Tog kan Job nie verstaan hoe nie.
V: In Job 10:18-22, wat kan jy sê vir iemand wat vasgevang en hopeloos voel?
A: Hulle moet ten minste 'n glimp van hoop sien. Bildad, met al sy foute, het tog die spyker op die kop getref toe hy in Job 8:21 voorspel het dat God "jou mond tog met gelag sal vervul."
V: In Job 11:1-20, watter soort persoon dink jy was Sofar?
A: Sófár het laaste gepraat, dus is dit waarskynlik dat hy laaste was omdat hy die jongste van die drie was, en hy was die mees harde. Soos Bildad is Sófár ook nie baie beleefd teenoor Job nie. Maar terwyl Bildad dink alles is eenvoudig om uit te pluis, is Sofar anders; hy sê daar is baie wat ons nie van God weet nie. Sofar is dogmaties oor sy menings, en hy het glad geen simpatie vir Job nie. Sofar bevraagteken nooit of Job skuldig is aan 'n groot sonde of nie; dit is 'n gegewe saak wat Sofar net aanvaar. Hoe durf Job anders beweer!
Elifaz het sy bewerings met sy waarnemings ondersteun. Bildad het sy bewerings met geskiedenis ondersteun. Sofar het sy bewerings glad nie ondersteun nie.
V: In Job 11:1-20, kan 'n Christen vandag, of selfs onsself, ooit 'n onbedoelde teenstander van God wees?
A: Zofar is die manlike vorm van die vroulike naam Sifporah. Sowel Zofar as Sifporah, Moses se vrou, was gelowiges wat onbedoeld teenstanders van God was. Petrus het onbedoeld God teëgestaan en is deur Satan gebruik om Jesus te verlei in Matteus 16:22-23. As Petrus dit kon wees, kan ons dit ook. Wanneer ons dink ons moet vir God sê dat Hy iets moet doen, staan ons op baie wankelrige grond. Daar kan aangevoer word dat Petrus destyds nie die Heilige Gees gehad het nie, maar vandag kan Christene kies om sonder gebed of om na God te luister op te tree. As jy ooit so seker is van jou woorde en dade dat jy dink jy hoef dit nie met die Skrif te vergelyk nie, kan jy 'n onbedoelde teenstander van God wees. Maar die goeie nuus is dat, vir Petrus, Job se vriende, en Christene, as ons God volg, ons Bybels lees en bid, God ons kan korrigeer.
V: In Job 11:1-20, wat is Sofars punt hier?
A: Sofar het nie op Job se punte ingegaan nie. Hy het eerder 'n meer streng "ons kan nie die misteries van God ken nie, kom net na God en bekeer jou, en moenie daaroor dink nie" aangebied. Spesifiek het Sofar hard gesê,
1. Job, jy behoort bestraf te word omdat jy dit oor God gesê het.
2. Jy sê vir God jy is onskuldig, maar wie kan regtig weet van God of Sy geregtigheid?
3. Ondersoek dus jou siel, wy jou aan God en verwyder jou [onbepaalde] sonde.
4. Dan sal God jou red, eerder as om jou soos die goddeloses te laat val.
Sofar en Job stem albei saam dat ons nie oor God kan weet nie, en dat God die goddeloses straf en die regverdiges beloon. Maar Sofar eis dat Job sy goddeloosheid erken.
V: In Job 11, hoe praat jy met iemand wat nie met jou saamstem nie weens 'n verkeerde aanname wat hulle nie bevraagteken nie?
A: Dit kan moeilik wees, maar miskien kan jy hulle ten minste bewus maak van 'n punt wat hulle nie bevraagteken nie, terwyl ander dit wel doen. Daar is ten minste vier benaderings wat jy kan gebruik. Die laaste drie is soos 'boemerangs', waar hulle oor iemand anders gevra word, en dit dan op hulle terugkom.
a) Hipoteties gesproke: Ek het eendag met 'n huisleier in Rev. Moon se Unificeringskerk gepraat, en nadat ons verskeie dinge bespreek het, het ek hom gevra: "Hipoteties gesproke, as jy geweet het dat Rev. Moon nie regtig van God af kom nie, wat sou jy doen? Sou jy weggaan, of sou jy bly?" Nadat ek hom 'n paar keer vriendelik aan die vraag herinner het, het hy uiteindelik gesê: "Dit is oneervol en onrespekvol om selfs Ds. Moon in twyfel te trek." Toe het hy my gevra om te gaan en gesê dat ek nie weer welkom was nie. Een ding wat daardie vraag bewerkstellig het, was dat dit blootgelê het dat die versperring nie 'n intellektuele een was nie, maar een van die wil. Ek het ander mense soortgelyke vrae gevra, en soms vra hulle dieselfde vraag terug. Ek antwoord dat ek weet dat Jesus werklik van God is, maar hipoteties gesproke, as ek uitvind dit is nie waar nie, sal ek die waarheid volg, maak nie saak wat dit kos nie.
b) 'n Hipotetiese situasie, soos wat Natan met Dawid gedoen het in 2 Samuel 12:1-13, toe hy 'n hipotetiese regsake voorgehou het.
c) 'n Ander benadering is om 'n "hipotetiese waarnemer" te gebruik. Wanneer hulle nie eens bereid is om die moontlikheid te erken dat hulle verkeerd kan wees nie, vra hulle hoe 'n derdeparty-waarnemer hul antwoord sou beskou.
d) Vra hulle hoe om iemand te laat besef dat hulle verkeerd kan wees. Dit is 'n bietjie moeilik om te verduidelik, so hier is 'n voorbeeld met 'n boeddhis en 'n moslem, maar dit kan met enige twee godsdienste gedoen word. Kom ons sê 'n boeddhis is nie regtig bereid om te oorweeg dat boeddhisme verkeerd is nie. Jy kan hulle vra, as hulle 'n moslem teëkom wat dink dat jihad 'n goeie ding is, hulle is altyd geleer dat vroue minder intelligent as mans is en hul getuienis in 'n hof die helfte van dié van 'n man moet wees, en dit is reg om vroue wat jy in die geveg gevang het, te verkrag, vra die boeddhis wat hulle vir die moslem sou kon sê om te wys dat daardie dinge verkeerd is. Reageer op hul antwoord en noem dat die Moslem daardie dinge hul hele lewe lank geleer het, en dat niemand wat hulle respekteer het, daardie dinge ooit bevraagteken het nie. Na 'n rukkie wys daarop dat dit nie net 'n Moslem is wat slegte dinge kan glo sonder om dit ooit te bevraagteken nie; 'n Boeddis of selfs 'n Christen kan dit potensieel ook doen. Hoe sal jy weet dat jy nie self dalk verkeerde dinge glo net omdat jy nog nooit anders gehoor het nie? Maar wees voorbereid dat hulle jou dieselfde vraag sal vra (wat regverdig is). Jy kan vanuit apologetiek en jou persoonlike getuienis antwoord. Maak dan seker dat jy hulle weer dieselfde vraag vra.
In hierdie spesifieke geval kon Job vir Sofar gevra het: dink jy dit is moontlik dat iets sleg met 'n persoon kan gebeur en dit nie 'n direkte gevolg van hulle sonde is nie? Is dit wat jy vir ouers sou sê wat 'n kind verloor het, elke bejaarde persoon wat 'n gesondheidsprobleem gehad het, of iemand wie se familielede aan honger gesterf het, veral as jy hulle eerder as ander kon help? So as iets sleg ooit met jou of jou familie gebeur, kan ek met sekerheid weet dat dit as gevolg van jou eie sonde of hulle sonde is, is dit korrek? Miskien werk God nie so nie. Miskien laat God slegte dinge toe om met Sy gehoorsame mense te gebeur, onregverdig, en God sal ons in die hemel baie meer gee as wat ons ooit verloor het.
V: In Job 11:6, het God regtig sommige van ons sondes vergeet soos Zofar gesê het?
A: Nee. Alles wat Job se vriende gesê het, is nie noodwendig korrek nie. Sofar het in sy antwoord oordryf vereenvoudig, net soos hy in sy ontleding oordryf vereenvoudig en tot gevolgtrekkings gespring het. Sofar het poëties gesê dat God Job nie so erg gestraf het as wat Job verdien het nie. Trouens, aan die einde van Job is vir hom gesê om 'n offer namens sy vriende te bring vir hulle verkeerde woorde. Zofar is op 'n oormoderne manier korrek. God weet alles, so God vergeet nie die feite nie. God sal alle sonde straf, maar Hy het alle vergewe sonde gestraf deurdat Jesus die straf aan die kruis gedra het. Zofar is egter korrek dat vir dié wie se sondes vergewe is, "So ver as die ooste van die weste af is, so ver het Hy ons oortredings van ons verwyder." (Psalm 103:12).
V: In Job 11:7-8, kan mense God ken?
A: Ja en nee, as dit reg verstaan word. Alhoewel Sofar nie in alles wat hy gesê het korrek was nie, was Sofar se siening oor die ken van God in wese korrek. Zofar self beweer implisiet dat hy baie dinge oor God weet, deur al die dinge wat hy oor God verklaar het. Tog het Zofar erken dat hy beide nie alles oor God geweet het nie en nie alles oor God kon weet nie. Hy sê dat ons nie moet voorgee dat ons alles oor God kan weet nie, soos Sy misteries en die dieptes van God se kennis.
Enige teologie wat beweer dat God heeltemal 'n misterie is, of volkome onkenbaar, is uit die veld uit. Net so het enige teologie wat beweer dat God geen misterie het nie, en heeltemal in ons klein, sterflike verstande begryp kan word, 'n te klein God.
V: In Job 12-14, wat is Job se punt hier?
A: Dit is Job se tweede langste toespraak. Job sê basies: moenie my kleinmaak deur te probeer leer wat ek reeds weet nie. wysheid en krag behoort aan God, wat oor die natuur, mense en nasies heers. Hoekom ek? Ek, Job, 'n godvresende mens, is 'n lachende spot, en God het dit gedoen, terwyl Hy die plunderaars onaangeraak laat. God het wysheid en krag oor diere, individue, die natuur en nasies.
Ek wens ek kon my saak voor God bepleit, want julle is niks werd nie. Ek weet ek kon my weë verdedig. Ek sou God vra om op te hou om my te laat skrik, en my te wys wat ek verkeerd gedoen het, as daar iets is. Ons lewe is so kort, en anders as 'n plant, leef en sterf ons net een keer. Soos dinge is, wens ek God sou gou-gou my doodmaak.
V: In Job 12:4, hoe het God vir Job geantwoord?
A: God het Job nie nou geantwoord nie, maar Hy het vir Job geantwoord voordat al hierdie rampe gebeur het. Hy het vir Job geleer dat, wat ook al in hierdie lewe gebeur, mens op God moet vertrou wat die ewige lewe gee.
V: In Job 12:6, hoe dra sommige mense hul god in hul hande?
A: Hierdie uitdrukking beskryf treffend mense wat 'n afgod aanbid wat hulle eie hande kan dra. Vandag aanbid westerse mense ook gode wat hulle kan dra wanneer hulle geld, materiële dinge en hulself aanbid.
V: In Job 12:13-25, wat is Job se punt?
A: Al beweer Job se vriende dat hulle so wys is, en sê Job dat hy net so wys soos hulle is (Job 12:3), is uiteindelik niemand wys in vergelyking met God nie. Job 12:13-25 beklemtoon ook dat niemand magtig is in vergelyking met God nie.
V: In Job 13:4-5 het Job se vriende nie 'n groot sonde gehad om op Job te sit nie, tog het hulle almal opgetree asof hulle wel een gehad het, om hul wêreldbeskouing te valideer. Hoe kan mense vandag dinge fabriseer waarvoor hulle geen grondslag het nie, om hul wêreldbeskouing te ondersteun?
A: Jy kan sien wanneer dit gebeur as jy net vra: "wys my jou bewyse." Dit is baie, baie maklik vir gevalle mense om van "ek wens dit was waar" na "dit is waarskynlik waar", tot "ek weet dit is waar" oor te gaan. Dit kan in enige konteks gebeur, insluitend politiek en godsdiens. Een oorsaak hiervan is wanneer dit vir jou belangriker word om die narratief van die gevolgtrekkings wat jy wil hê iemand moet hê, te ondersteun, as om te vra: "Wat is die werklike waarheid?"
V: In Job 13:15, behoort die Hebreeus vertaal te word as "Ek sal op Hom hoop" of "Ek het geen hoop nie"?
A: Die Hebreeuse woorde kan op beide maniere vertaal word. Die antwoord hang af daarvan of iemand tot die slotsom kom dat Job hier optimisties of pessimisties is. Die dubbelsinnigheid lê in die Hebreeuse woord wat vertaal kan word as "wag", "aarzelen" of "beven". Aangesien die woord in beide gevalle kan voorkom, moet mens na die konteks kyk, en die konteks hier is die einde van Job se tweede langste toespraak. Aangesien Job sê dat hy weet dat hy uiteindelik as 'n regverdige volgeling van God gerehabiliteer sal word, is dit "Ek sal op Hom hoop," want dit druk Job se geloof uit, nie sy twyfel nie.
V: In Job 13:23, wanneer moet ons God vra om ons ons sondes te wys?
A: Dit is prysenswaardig dat Job uiteindelik by God kom vra om hom sy sondes te wys wat moontlik die oorsaak is dat hy swaar gestraf word. Ons hoef nie te wag totdat iets soos dit met ons gebeur nie; ons kan en behoort God te vra om ons ons verborge gebreke en sondes te wys. Hulle is nie vir God verborge nie, en hulle is dalk nie eens vir ander verborge nie, maar hulle kan vir ons verborge wees.
V: In Job 14:13-22, ontken Job 'n hiernamaals?
A: Job vra die vraag oor 'n hiernamaals in Job 14, maar hy beantwoord dit dan. Job bevestig 'n hiernamaals om ten minste vier redes.
1. Job sou nie bekommerd gewees het oor God wat sy sonde in Job 14:16-17 bedek nie, as sy sondes tog uitgewis sou wees sodra hy gesterf het, omdat hy dan nie meer daar was nie.
2. Job 14:13 sê dat Job verborge wil wees in die graf, totdat God se toorn verby is.
3. In Job 13:15 het Job die vertroue dat hy onskuldig bevind sal word voor God, selfs al is dit ná sy dood. Sien die bespreking oor Job 13:15 vir meer inligting.
4. In die hele boek Job word getoon dat Job 'n man is wat op die lang termyn dink, nie iemand wat net aan hierdie fisiese lewe op aarde dink nie.
Byvoorbeeld sê Job 19:26-27 dat selfs ná sy vel vernietig is, hy weet dat hy God sal sien.
V: In Job 15, wat kan ons sê oor hierdie tweede siklus van drie toesprake en drie antwoorde van Job?
A: Alhoewel die sienings van die drie sogenaamde troosters nie verander het nie, en ook nie Job s'n nie, is daar 'n verharding van hul standpunte, en 'n verharding van Job se standpunt. Elifaz is baie minder beleefd as wat hy in die eerste toespraak was, maar hy is steeds meer beleefd as die ander twee.
V: In Job 15, wat is 'n kort samevatting van Elifaz se toespraak hier?
A: Elifaz begin hier met 'n goeie punt. Hy sê vir Job dat sy bittere antwoorde nie by 'n wyse man van God pas nie. Dit is goed om te antwoord en te sê hoe jy voel, maar praat met nuttige woorde, nie met leë woorde wat geen goed doen nie. Daar is drie hoofdele.
(15:1-13) Luister, Job, jy is wys, oordeel dus oor jou eie woorde. Jou sondige woorde is nie net nutteloos nie, maar hulle ondermyn ook die vroomheid wanneer jy beweer jy weet meer as God, en jy toornig is teen God in plaas daarvan om troos in Hom te vind. Jy beweer jy is regverdiger as God.
(15:14-16) Aangesien niks in die heelal heilig is in vergelyking met God nie, is dit nie jou plek om jouself te probeer regverdig nie. Aangesien mense sleg is, bly stil, hou op om te vrae, en aanvaar net jou toestand as 'n onvermydelike gevolg van God se geheimsinnige geregtigheid.
(15:17-35) Die goddeloses sal sekerlik gestraf word. Al mag hulle nou ryk en vetgevoer wees, hulle vernietiging sal kom.
V: In Job 15:7-8, watter maniere dink nie-Christene soms dat hulle wyser is as God?
A: Sommige Moslems dink dit is lagwekkend dat Christene die ander wang moet draai. Objektiviste sê dit is dwaas om altruïsties vreemdelinge te help. Die gulsiges dink dit is snaaks om nie geld lief te hê nie. 'n Mormoon het my eens vertel hy dink dat toe God alles geskep het, Hy baie foute gemaak het; en wanneer hy 'n god word, sal hy beter vaar.
V: In Job 15:7-8, watter maniere kan Christene soms dink hulle is wyzer as God, sonder om dit eintlik uitdruklik te sê?
A: Wanneer God een ding beveel, en ons vir God en ander sê dat ons 'n beter manier het. As ons nie 'n rede vir God se bevel sien nie, en ons sê in wese dat ons net sal gehoorsaam wat God sê wanneer ons die rede daarvoor sien. Byvoorbeeld, 1 Timoteus 2:11-12 sê dat 'n vrou nie mag onderrig of gesag oor 'n man mag hê nie. Dit beteken nie dat 'n vrou nie 'n goddelike en wyse leier kan wees nie, soos die regter Debora was; eerder is dit uiteindelik omdat dit is wat God wil. Ons kan tevergeefs oor die redes debatteer waarom God dit wou hê, of probeer om alles in die toekoms te sien soos die Alwetende God kan, maar die werklike vraag wat ons moet bespreek, is hierdie: as die Here sê om iets te doen, wat in ooreenstemming is met wat Hy gesê het, en ons verstaan nie die rede nie, sal ons tog gehoorsaam of nie?
V: In Job 15:16, wat is 'n paar maniere waarop mense onreg soos water drink, of bespotting soos water opslurp in Job 34:7?
A: Net soos ons voel dat ons water moet hê om te leef, voel 'n slegte mens 'n dors na hul bose om te leef, omdat hulle daaraan verslaaf is. Net soos ons daarvan hou om dinge te drink, word sommige bose dade nie gedoen weens 'n waargenome noodsaaklikheid nie, maar omdat hulle dit geniet. Slegte mense "drink waters in oorvloed" omdat hulle dink God kyk nie na hulle nie of weet nie wat hulle doen nie, soos Psalm 73:10-11 sê.
V: In Job 15:1-35, wat is 'n paar beter maniere om iemand te berade?
A: Hier is 'n aanhaling van Martyn Lloyd-Jones. "Ek onthou die geval van 'n dame wat deur een van hierdie periodes van droogheid en dorstigheid gegaan het en wat in groot nood was. Dit was deels fisies, en baie van haar vriende het by haar gekom, sommige van hulle predikante van die Woord, en hulle het almal op dieselfde wyse gepraat. Hulle het almal probeer om haar te laat opskud, almal het op 'n teoretiese wyse met haar gepraat en gesê dat gevoelens nie saak maak nie, dat inderdaad niks saak maak behalwe die waarheid van regverdigmaking deur geloof nie. Sy het dit net so goed geweet as hulle, eintlik beter as baie van hulle, maar dit het haar nie gehelp nie, want haar probleem was dat sy nie die saligheid geken het wat sy eens geken het nie. 'Waar is die saligheid wat ek geken het toe ek die Here eers gesien het?' Dit was haar toestand, die toestand wat deur die digter William Cowper beskryf is.
Die raad van haar vriende het haar nie gehelp nie, want dit help nooit om vir sulke mense te sê hulle moet hulleself bymekaar skraap en hulleself opbeur nie. Dit is juis wat hulle nie kan doen nie … Die manier om so 'n persoon te help, die manier waarop die spesifieke persoon aan wie ek verwys gehelp is, is om te sê: 'Ah ja, jy weet, daar is sulke periodes in die lewens van die heiliges. Soms weerhou God om sy eie ondoorgrondelike redes sy aangesig van ons.' Sy kyk my met verbasing aan en sê: 'Is dit waar?' 'Natuurlik is dit waar,' antwoord ek, en ek het toe baie voorbeelde en illustrasies daarvan aan haar gegee. Onmiddellik was haar probleem opgelos, want sy het nou 'n verklaring gehad…" M. Lloyd-Jones, Romeine: 'n Uitleg van hoofstukke 8:17-39: Die Finale Volharding van die Heiliges (Banner of Truth, 1975, bl. 176) aangehaal uit David Atkinson se Die Boodskap van Job, bl. 47-48.
V: In Job 15:21,34, wat sê Elifaz hier?
A: Elifas het voorheen in algemene terme gepraat, maar dit het nie gelyk of Job die boodskap gekry het nie. Daarom is Elifas nou meer spesifiek. Hy stel in Job 15:21 (vergelyk Job 1:17) dat die vernietiger skielik oor die goddelose man kom en sy besittings in die middel van sy voorspoed wegneem. Sabaeërs en Chaldeërs het skielik sy skape en vee aangeval. Huwise stort in Job 15:28 in (vergelyk Job 1:19). Daarom moet Job 'n goddelose man wees. Job 15:30,34 sê dat vuur die goddeloses verteer, soos in Job 1:16. Job 15:34 sê dat die goddelose man onvrugbaar sal wees, daarom het Job sy kinders verloor.
V: In Job 15:27-31, hoe neem sommige mense, soos Elifaz, aan dat as 'n persoon geld het, hulle kwaad is omdat hulle op hul rykdom vertrou?
A: Alhoewel dit verkeerd is om op geld te vertrou, vertrou nie alle rykes op hul rykdom nie. Die feit dat hulle rampspoed gely het, is nie bewys dat hulle onder God se dissipline of oordeel is omdat hulle op geld vertrou het nie. Dit is te maklik vir mense om voor te gee dat hulle presies weet wat God dink, hoe God werk, en dus hoe om ander te oordeel. Een belangrike punt wat jy in Job kan leer, selfs al leer jy niks anders nie, is dat jy nie kan aanneem dat jy God se oordeel ken en hoe Hy met ander omgaan nie.
Alhoewel die ander vriende ook dieselfde siening het, is Elifaz die mees eksplisiet in hierdie drie verse. Hy is 'n voorbeeld van 'n gelowige wat die waarheid oor noodsaaklike dinge glo, en dit kombineer met teologiese valse aannames. Dit is moontlik vir 'n Christen vandag om gered te wees, deur die primêre waarhede van die Skrif te glo, en terselfdertyd dit te kombineer met valse oortuigings oor ander dinge. Byvoorbeeld rassisme, seksisme, jingoïsme vir jou land, of geloof in geweld teen ander weens hul oortuigings. Augustinus van Hippo, Romeinse Katolieke leiers, Martin Luther en John Calvin het almal in die laaste kategorie tekortgeskiet. En as hulle die waarhede van die Skrif met ernstige leuens kan kombineer, moet ons nie dink dat ons onsself nie ook daarteen hoef te beskerm nie.
V: In Job 16–17, wat is 'n samevatting van Job se toespraak hier?
A: Wat is fout met jou, dat jy aanhou argumenteer in plaas daarvan om te bemoedig en te vertroos? God het familie, gesondheid, spoters en die goddeloses teen my gebruik. Mag my kreet nooit gestuit word nie. Ek [Job] sal binnekort na my graf gaan. Dit is maar goed dat ek op die graf hoop, anders sou ek geen hoop hê nie!
V: In Job 16:2, hoe voel jy wanneer vriende waarop jy dink jy kan staatmaak, lyk of hulle glad nie simpatie met jou het nie?
A: Dit is natuurlik om teleurgesteld, selfs kwaad, en dalk gedesillusioneerd te voel. As jy op jou vriende vertrou het, en hulle het jou teleurgestel, op wie kan jy dan vertrou? God. As jou vertroue in God is, kan jy steeds teleurgesteld en kwaad wees vir jou vriende, maar jy kan ook verder sien as dit, dat ons werklik ons enigste hoop en rots God is.
V: In Job 16:18-19, waarom vra Job poëties dat die aarde sy bloed nie moet bedek nie?
A: Dit is 'n baie Midde-Oosterse gedagte. Job wil nie hê dat sy swaarkry vergeet moet word nie, soortgelyk aan wat God sê dat Abel se bloed metafories "roep My aan uit die grond" in Genesis 4:10. Op hierdie laagtepunt wil Job hê dat die wêreld moet weet hoe hy onregverdig behandel is. Job voel dat daar bespot word oor 'n ongespesifiseerde kwaad, en hy wil geregverdig word, nie net verlaat en dan vergeet word nie. Op hierdie punt is sy begeerte om sy naam skoon te maak en te wys dat hy godvrugtig is, groter as sy begeerte om God te verheerlik. 'n Vergelykbare uitdrukking is in Jesaja 26:21, waar dit profeteer word dat die aarde die bloed en die geslagte mense daarin sal openbaar.
V: Wat beteken Job 17:3?
A: Job vra God om vir hom te sê wat hy moet betaal (of doen), omdat hy nie dink hy het daardie geheimsinnige ding wat God wil hê nie.
V: In Job 17:11-16 aanvaar Job die feit dat dit lyk of hy binnekort sal sterf. Hoe tree mense vandag op wanneer hulle hul nabygeleë dood besef, en hoe behoort Christene te voel?
A: Mense kan vandag reageer met depressie, wanhoop, en óf geen begeerte om iets te doen nie, óf die bereidwilligheid om dwaas en riskant dinge te doen. Maar 'n Christen behoort te bly wees dat hulle binnekort huis toe gaan, en wil hul lewe op aarde sterk afsluit.
V: In Job 18:1-21, wat is Bildad se punt hier?
A: Bildad sê vir Job om nie so lankdradig te wees en hulle nie moedeloos te maak nie. Daarna hou Bildad 'n toespraak oor die vele maniere waarop God die onbekeerlike goddeloses streng en permanent straf. Soos David Atkinson in The Message of Job, bl. 53-54, sê, lewer Bildad 'n mooi klinkende toespraak, maar hy betrek dit nie op Job se situasie nie.
Bildad se uitdrukking beteken letterlik "Hoe lank gaan jy woorde jaag". Bildad beskuldig Job daarvan dat hy probeer woorde vind om die gaping te vul, terwyl hy eintlik niks gehad het om te sê nie. Daar is 'n mate van waarheid in Bildad se beskuldiging. In ons spraak moet ons sê wat ons moet sê, en dan ophou. Te veel woorde beteken nie dat ons ons saak help nie. Toe Job in Job 12:7-9 gesê het dat selfs dooie diere meer verstand het as Job se vriende, kon hy waarskynlik soortgelyke reaksies verwag.
Daar is ten minste ses verskillende Hebreeuse woorde vir lokvalle (net, gaas, grondval, lus, ens.), en Bildad gebruik al ses hier. Lokvalle kon van verskillende materiale gemaak word en verskillend gelyk het, maar hulle het almal gemeen dat hulle die lot van diegene wat daarin gevang is, bepaal.
V: In Job 18:1-21, is jy al ooit daarvan beskuldig dat jy arrogant was terwyl dit nie so was nie, en hoe behoort jy te reageer?
E: Eerstens moet ons verstaan wat arrogansie is. Sommige mense definieer arrogansie as om te dink jy is regtig goed in iets, of beter as iemand anders in iets. Maar wat as ek die wêreldkampioen-gewigstoter ontmoet, en hy dink hy is 'n beter gewigstoter as ek. Is hy net arrogant? Of het hy net 'n akkurate siening van die feite? Dit is 'n swak definisie van arrogansie.
Ander beskou arrogansie as 'n gevoel dat jy op een of ander manier belangriker is as ander. By al die maatskappye waarvoor ek as sagtewareontwikkelaar gewerk het, is ek seker dat die maatskappy se uitvoerende hoof gevoel het dat hy die maatskappy se winsgewendheid baie meer kon beïnvloed as ek. Is elke uitvoerende hoof dan arrogant? Of sou al daardie uitvoerende hoofde in daardie opsig heeltemal korrek wees?
Dit is baie algemeen dat 'n persoon dink hulle is belangriker vir die sukses van iets as wat hulle werklik is. Soms is die mense wat die meeste ontsteld raak wanneer iemand anders arrogant voorkom (hetsy waargeneem of werklik), self arrogant.
By 'n maatskappy waar ek gewerk het, het hulle iemand ondervra vir 'n senior frontend-ontwikkelaarpos. Ek was nie deel van die onderhoudsproses nie, maar ek het baie naby mense gesit wat wel deel daarvan was, en kon hul gesprek hoor. Hulle was dit eens dat die kandidaat baie goed was, maar hulle het bevraagteken of hulle hom moes aanstel omdat hulle gedink het hy was arrogant. (Ek het die kandidaat nie ontmoet nie, so ek het nie 'n mening gehad nie.) Hulle het hom tog uiteindelik aangestel, en ek het uiteindelik redelik naby hom gesit en 'n rukkie saam met hom gewerk. Hy het beslis sy tegniese spesialiteit goed geken, maar hy was glad nie arrogant nie. Ander het gereeld na hom gekom vir mentorskap. Daar was 'n tweede man wat ook goed was in dieselfde spesialiteit, en hulle het goed saamgewerk. Later is 'n jonger meisie aangestel wat ook dieselfde spesialiteit geken het. Nadat hy 'n rukkie saam met haar gewerk het, het hy vrylik vir ander gesê dat sy meer geweet het as hy en beter was as hy. Hy het dus die presiese teenoorgestelde van arrogansie gehad. Maar die aanvanklike vrees dat hy arrogant was, was bloot 'n verwarring tussen arrogansie en iemand wat goed is in wat hulle doen en dit weet.
Wat moet jy doen om arrogant te lyk? Soms niks anders as om te bestaan nie! 'n Produk-eienaar en ek was die enigste twee mense wat aan 'n projek gewerk het wat, volgens bedryfsafdeling, ongeveer 'n miljoen dollar per kwartaal bespaar het. Hy het 'n toekenning ontvang vir Nie-Tegniese Werknemer van die Kwartaal, en ek het 'n toekenning ontvang vir Tegnologie-werknemer van die Kwartaal. Toe die uitvoerende hoof met die werknemers praat, het hy gereeld uitgebrei oor hoe wonderlik dit was dat ons daardie produk gehad het. Benewens 'n gewone bonus, het ek ook 'n bonus van $5K direk van die uitvoerende hoof gekry. Later, toe COVID gekom het, moes ek 'n groot opknapping van die produk doen om die nuwe maniere waarop ons gewerk het, te hanteer. Ek het dit in ongeveer 'n week gedoen. Die uitvoerende hoof het later vir almal gesê hoe belangrik dit was dat ons wendbaar was en dit kon doen. Ek het nie gespog of grootgedoen oor wat ek gedoen het nie; ek het net my programmeerwerk laat praat deur te programmeer wat nodig was. Alhoewel ek nooit vir daardie prestasie bevorder is nie, en my bestuurder wel vir dieselfde prestasie bevorder is, het ek die onversetlike wrok van my bestuurder ontvang, wat gesê het dat ek hom sleg laat lyk het. (Ek kan nie onthou of dit voor of ná sy bevordering was nie.) Dit is die eerste en enigste keer dat ek 'n bestuurder gesien het wat, met twee maande oor in die jaar, prestasiedoelwitte wat ek reeds bereik het (insluitend die opknapping van die sagteware vir COVID) laat vaar het, en 'n paar nuwe doelwitte bygevoeg het, terwyl ek ook vakansie in daardie twee maande gehad het. Hy het vir my gesê dat ek nooit 'n spanleier kon wees nie, omdat die ander spanleiers my nie sou aanvaar nie. (Miskien was dit waar, gegewe wat hy moontlik vir die ander spanleiers oor my arrogansie gesê het.) Met 'n skoon gewete kan ek sê dat ek niks gedoen het wat arrogant was nie, behalwe om my werk goed te probeer doen. Ek het uiteindelik 'n ander werk gekry en bedank, en ek het gehoor dat hy 'n paar maande later ontslaan is.
Die punt is dus om te besef dat jy soms as arrogant beskou kan word. Dit mag 'n vals beskuldiging wees, maar ondersoek tog jou hart om seker te maak dat jy nie is nie. Aan die ander kant, moenie dink dat iemand anders arrogant is net omdat hulle werklik goed in iets is, of omdat hulle korrek is in die gedagte dat hulle 'n belangriker rol het nie.
Maar tot dusver het ons nog nie regtig gesê wat arrogansie is nie. Arrogansie is om te dink dat jy 'n belangriker persoon as iemand anders is, en om te vergeet dat ons almal na die beeld van God geskape is, en om te versuim om te onthou dat ons almal met respek moet behandel. Jy kan nie net stilweg nie, maar ook mondelings en in die openbaar die bydraes van ander waardeer, sonder om self bedreig te voel, aangesien jou selfwaarde nie daarvan afhang nie. Jou selfwaarde is reeds deur God aan jou gegee.
Antidotes teen arrogansie sluit in om 'n dienaar te wees (sien Romeine 15:16; Galasiërs 5:13), te onthou dat die laaste eerste sal wees (Matteus 19:30; 20:16; Markus 10:31; Lukas 13:30), en om ander belangriker as jouself te ag (Filippense 2:3vv.).
V: In Job 18:16, wat beteken dit om geen wortel of tak te hê nie?
A: 'n Wortel is 'n metafoor vir dié wat voor jou gekom het en jou ondersteun. 'n Tak is 'n metafoor vir dié wat ná jou kom en saad dra om jou naam voort te sit. As jy geen van die twee het nie, sal jou herinnering heeltemal vergeet word.
Dit is 'n Midde-Oosterse uitdrukking; op die sarkofaag van Eshmunazar staan daar: "laat hom nie 'n wortel ondertoe en 'n tak bo-op hê nie", volgens die Keil-Delitzsch-kommentaar op die Ou Testament, deel 4, bl. 328–329.
V: In Job 19:1-29, wat is Job se punt hier?
A: Hierdie hoofstuk is waarskynlik Job se laagste punt. Maar paradoksaal genoeg kom Job se hoogste punt ook uit die middel van hierdie wanhoop oor die lewe op aarde voort. Job se antwoord het vyf dele.
(19:1-6) Julle behoort julle te skaam vir julle woorde. Al kwel julle, my drie vriende, my met woorde, hoef julle julle nie bo my te verhef nie. God het my onreg aangedoen.
(19:7-12) Al roep ek "geweld", is God stil. Nog erger, Hy is die een wat my van eer ontneem en my aanval.
(19:13-20) God het my familie van my vervreem, klein kinders bespot my, en ek het net met 'n haarbreedte ontsnap.
(19:21-22) Wees dan barmhartig met my. Moenie my vervolg soos God my vervolg nie.
(19:23-29) Ek, Job, weet dat ek uiteindelik God sal sien, en ek smag steeds daarna om Hom te sien. Hou dus op om my te pla, of dink self aan God se oordeel.
Job het hier vriende verlang, maar alles wat hy gehad het, was drie aanklaers. God het in die agtergrond gewag om Job te troos, tog het Job God van onreg beskuldig en Hom daarvan beskuldig dat Hy dit gedoen het. Job het geen verskil gesien tussen God wat dit doen en God wat dit toelaat nie. Job het tot die slotsom gekom dat sy lyding sinloos was, omdat hy nie die betekenis daarvan gesien het nie. Job se lyding het van Satan gekom, maar God het dit vir Sy heerlikheid gebruik. Ten spyte van dit alles, ten spyte daarvan dat Job verkeerdelik gedink het God was op hom af, het Job steeds daarna verlang om na die Hemel te gaan en by God te wees. Ten spyte van die slegste omstandighede wat moontlik was, was Job onwankelbaar in sy versekering van verlossing en oor waar hy wou wees.
V: In Job 19:3, wat sou jy dink as jy gevoel het dat God jou, so om te sê, "onreg aangedoen" het?
A: Eerstens is Job se reaksie nie een wat ons moet volg nie. Dit is in orde om te treur. Job het egter gekla, God beskuldig, nog meer gekla, gesukkel om verder as sy onmiddellike situasie te sien, en steeds meer gekla. Die Boek Job is stil daaroor hoe nuttig Job gedink het sy geklaag uiteindelik was, ten minste totdat God Job aan die einde bestraf het.
Deur die goeie dele van sy vriende se raad aan te neem, moet ons besef dat ons nie weet wat in die geestelike werke en in God se Raad aangaan nie. Ons weet nie wat sou gebeur het as 'n ramp nie plaasgevind het nie. Ons moet ophou om vir God te sê wat om te doen, en vir Sy hulp en God se wysheid vra oor wat Hy wil hê ons moet in hierdie situasie doen. Ons moet besef dat die Christelike lewe daaroor gaan om God te verheerlik, nie oor ons eie gerief nie.
V: In Job 19:13-27, soos Job, hoe kan ons hoop in 'n hopelose situasie teenoor mekaar stel?
A: Kyk op, moenie na die omstandighede kyk nie. Onthou 1 Petrus 1:3-9 en 1 Korintiërs 2:9. Selfs in sy toestand kon Job opkyk. Selfs toe het Job sy hoop onthou, dat God hom uiteindelik sal red en vryspreek. Job is hier oor nie net een nie, maar twee dinge bekommerd. Hy wil verligting en genesing van sy lyde hê, maar Job wil ook hê dat sy goeie naam vrygespreek moet word.
V: In Job 19:17, hoe kon Job se asem afstotend wees vir sy eie kinders, aangesien sy kinders almal in Job 1:2,18-19 gedood is?
A: Die uitdrukking kan na sy broers verwys, wat nie doodgemaak is nie; die BSB vertaal dit as "my eie familie." Vers 18 sê "klein seuntjies," nie sy seuns nie. When Critics Ask bl. 228-229 voeg ook by dat kinders hier nageslag beteken, insluitend kleinkinders.
V: In Job 19:18, hoe het klein kinders Job verag?
A: Job se siekte het hom regtig slegte asem gegee, volgens Job 19:17. Dit kan beteken dat selfs kinders Job bespot het. Alhoewel G.R. Driver sê dat dit in Ou-Babilonies en in Amarna-glosse "vlug" beteken, kom hierdie idiom ook in Psalm 78:19 voor en beteken dit "teen spreek".
V: In Job 19:20, beteken dit dat Job se tande weg is?
A: Die uitdrukking "vel van my tande" beteken moontlik Job se tandvleis. Dit kan beteken dat sy tande weg was, behalwe dat die Hebreeus nie die woord "slegs" het nie, wat sommige vertalings byvoeg. Hoe dit ook al sy, het Job dit as 'n noue ontkoming ervaar.
V: In Job 19:25, wat is presies 'n "Verlosser" hier?
A: Die Hebreeuse woord, go'el, is dieselfde woord wat in Rut vir Verlosser-verwant gebruik word. Daar was twee doeleindes vir 'n go'el.
Wraaknemer van bloed: As iemand uit die familie vermoor is, selfs dalk per ongeluk, was die taak van die go'el wraakneming: om die moordenaar op te spoor en hom of haar voor die gereg te bring en tereggestel te kry. Die enigste uitsondering was as die misdadiger onbedoelde moord gepleeg het en na 'n vlugstad gevlug het. As hulle in die vlugstad gebly het totdat die huidige hoëpriester gesterf het, kon die go'el hulle nie voor die gereg bring nie. Nadat die hoëpriester gesterf het, kon die go'el nie iemand vir onbedoelde moord vervolg nie.
Kampioen vir die onderdruktes: Die tweede doel van die go'el, die doel wat hier in die kollig staan, is dat as iemand uit die familie in die slawerny verkoop is, die go'el kon betaal om die slaaf vry te koop. Ook, as die vrou van 'n familielid weduwee geword het, sou die go'el haar trou en sou die kinders die naam van die oorlede man voortdra.
Dit lyk na baie verskillende doeleindes, maar die gemeenskaplike draad wat hulle verbind, was dat die go'el 'n kampioen was vir die lewendes en 'n kampioen vir die vermoordes.
V: In Job 19:25, wat sê Job hier?
A: Daar is drie punte: van die algemene na die spesifieke. Eerstens weet Job dat God leef. Tweedens leef God vir ewig as 'n Verlosser. God sal nooit van Sy rol as Verlosser terugkom nie. Derdens het Job steeds vertroue dat die ewige Verlosser hom sal verlos. Job mag nie presies geweet het hoe hy God in die vlees sou sien nie (onthou die res van die Skrif was nog nie geskryf nie), maar Job weet dat die Almagtige God dit op een of ander manier beslis sal laat gebeur.
Ons kan in die versoeking kom om vir ewig op aarde te wil lewe wanneer dinge goed en baie glad verloop. Job het op hierdie punt glad nie daardie versoeking gehad nie. Alhoewel dit vir Job maklik was en vir ons moeilik, moet ons onthou dat hierdie wêreld nie ons tuiste is nie; ons het iets baie, baie beter wat op ons wag. Maar die beste deel van die hemel is nie om die ander heiliges te sien nie, nie ons belonings en krone nie, maar om God van aangesig tot aangesig in die hemel te sien.
V: In Job 19:26, wat is ander interpretasies van hierdie vers?
A: Een interpretasie is "sien God aan my kant" in plaas van "sien God met my eie oë" volgens die New International Bible Commentary bl. 533. Geen vroeë kommentator het egter die Hebreeuse of Griekse Septuaginta so geïnterpreteer nie. Hoe dit ook al sy, het Job gedink dat hy in 'n sekere sin "God sou sien," hetsy in dieselfde opgestane fisiese liggaam of iets anders.
V: Toon Job 19:26 dat opgestane liggame steeds uit vlees sal bestaan?
A: Daar is twee antwoorde. Dit kan "afgesien van my vlees" of "in my vlees" wees. Dit is nie duidelik watter een Job bedoel het nie, en Job kon onduidelik gewees het as hy nie geweet het watter een om te gebruik nie. Daarenteen, soos 1 Korintiërs 15:35-55 en 1 Tessalonisense 4:16-17 toon, sal die vlees wat ons tans het nie God sien nie, maar ons sal Hom in nuwe vlees sien, dit wil sê nuwe fisiese liggame.
V: In Job 20:1-14, hoe het Sofar hier sy argument verskuif?
A: Waarskynlik het elkeen van Job se vriende die ander gehoor. Zofar sien dat van die vyf toesprake wat tot dusver gehoor is, geen van hulle Job daartoe beweeg het om 'n groot verborge sonde te bely en te bekering nie. Daarom probeer Zofar 'n ander benadering, en in teorie is dit 'n goeie benadering.
Sofar in Job 20:1-14,20-21 kan nie langer wag om tyd te beklemtoon nie, spesifiek die kortheid van die sondeseisoen. God se geregtigheid mag vertraag word, maar die onvermydelike gevolge word regtig nie so lank vertraag nie.
Alhoewel dit 'n goeie punt is om aan 'n verhardde sondaar voor te hou, misverstaan Zofar, soos die res van Job se vriende, Job se situasie totaal.
Zofar se toespraak is poëties en heeltemal korrek in wat hy gesê het. Hy het egter die belangrikste punt gemis, omdat hy slegs op hierdie lewe op aarde gefokus het. Zofar het nie besef dat, alhoewel God se geregtigheid vir die goddeloses nie altyd onmiddellik is nie, God se geregtigheid vir die regverdiges soms ook vertraag word.
V: In Job 20:1-14, watter goeie insigte het Zofar oor sonde gehad?
A: Sofar het hier 'n ander, aanvullende manier om na sonde te kyk. Wanneer jy iets wil doen wat nou plesier sal gee, stop en dink hoe jy hieroor in die toekoms, of selfs môre, gaan voel; watter plesier sal jy dan hê? Wanneer jy na baie sondes vanuit die perspektief van die toekoms kyk, lyk dit op sy beste sinloos om dit nou te pleeg. Daar is geen plesier wat jy nou sou hê wat jy nie in die toekoms gaan betreur of vinnig gaan vergeet nie.
V: In Job 20:1-14, watter twee groot flater het Zofar hier gemaak?
A: Alhoewel Sofar die goeie punt gemaak het dat die oordeel oor goddelose mense dikwels vertraag word, slaag hy nie daarin om die volgende stap te neem en te besef dat geregtigheid dikwels nie na die goddeloses kom tot ná die dood nie. Dit word getoon in Psalm 9:17; Jesaja 5:14-15; 30:33; Esegiël 32:22-25; Matteus 7:13; 2 Tessalonisense 1:8-9, alhoewel daardie boeke natuurlik nog nie geskryf was nie.
Tweedens, kan 'n mens ooit lyding ervaar en dit nie as gevolg van sy sondes wees nie? Daardie gedagte het klaarblyklik nooit by Sofar opgekom nie. Sofar het nie daaraan gedink dat die vergelding vir die regverdiges dalk ook eers ná die dood kom nie.
V: In Job 20:1-29, het Sofar hier gesondig?
A: Volgens latere standaarde het hy wel gesondig. Sofar en die ander sprekers het hulself toegeskryf om God se geheimsinnige weë en waarom God dit gedoen het, te rasionaliseer, terwyl God nie vir Sofar dit vertel het nie, en Sofar dit verkeerd gekry het. Job het hulle gewaarsku om God nie te misinterpreteer nie en vatbaar te wees vir oordeel. Sofar ignoreer hier vrolik Job se woorde. Job het gesê hulle verstande was gesluit vir begrip, maar Zofar het gesê sy begrip het hom gedwing om te antwoord. Zofar is opgewonde en ongeduldig met Job, soos Job 20:23 wys. Job sê dat die drie sprekers hulleself behoort te skaam in Job 19:3, en Zofar antwoord terug in plaas daarvan om dinge te sê wat werklik kan help.
Job het sy drie vriende in Job 16:1-5 gekritiseer, en Zofar klink daardeur gekrenk. Zofar verstaan korrek dat geregtigheid nie altyd onmiddellik vir die goddeloses is nie. Soms floreer hulle eers 'n rukkie voordat hulle gestraf word.
V: In Job 20:19 beskuldig Sofar Job valslik daarvan dat hy die armes onderdruk en huise gewelddadig in beslag geneem het. Hoe hanteer jy dit wanneer mense net uit die bloute dinge uitgedink maak?
A: Dit is baie ernstige beskuldigings—as dit waar is. Maar eintlik is dit ernstige beskuldigings, of dit nou waar is of nie, omdat dit 'n mens se reputasie vernietig, en Sofar het gesondig as hy daardie dinge oor Job bedoel het. En as nie, waarom het hy dit dan genoem?
Hoe behoort jy dus te reageer as mense jou direk of indirek van iets beskuldig? As jy niks sê nie, sal sommige luisteraars aflei dat die spreker korrek is, aangesien jy geen antwoord gehad het nie. Selfs al sê jy dat jy dit nie gedoen het nie, en hulle glo jou nie, bevestig steeds jou onskuld, aangesien sommige mag dink dat stilte betekenis erkenning van skuld. Behalwe dat jy ontken dat jy dit gedoen het, vra vir hul bewyse of getuies. Herinner hulle daaraan dat dit leuenagtige laster is om beskuldigings te maak waarvoor jy self weet jy het geen bewyse nie.
In die nuus jare gelede is dit as 'n feit gestel dat Donald Trump antisemities was; eintlik is sy skoonseun Joods, en hy het gehelp om vrede te maak tussen Israel en die Verenigde Arabiese Emirate. Oeps! Dit is nie net dat hulle verkeerd was nie; dit was dat hulle dinge heeltemal uit die lug opgemaak het. Mense en artikels behoort uitvinders van laster nie daarvoor 'n vrypas te gee nie. Ons moet seker maak dat ander onthou dat hulle voortaan geen geloofwaardigheid meer het nie, nie omdat hulle ongegronde bewerings gemaak het nie, maar omdat hulle bewerings gemaak het waarvan hulle geweet het dat dit ongegrond was.
V: In Job 21:1-30, wat is 'n samevatting van Job se punt hier?
A: Job herhaal wat hy voorheen gesê het. Jy kan hierdie toespraak opsom met vers 2: "Luister aandagtig na my woorde". Job sê selfs hy sal nou troos hê, as hy hulle net uiteindelik kan kry om na hom te luister. Soms lyk dit of die enigste ding wat jy kan doen, is om dinge weer te herhaal en te hoop dat die luisteraars dit uiteindelik sal begryp.
Jare gelede was ek by 'n Christelike sendingagentskap wat Mormone geëvangeliseer het, en ongeveer die helfte van die mense in die groep was eks-Mormone. In die aand het ek soms gevra wat hulle uit die Mormonisme laat uitkom het, in die hoop om 'n gemeenskaplike draad te ontdek. Ek het nie een enkele algemene probleem gehoor nie, maar wat ek wel gehoor het wat hulle gemeen het, is dat watter feit of "historiese verleentheid" hulle ook al uit die Mormoënisme uitgekry het, geen uitwerking op hulle gehad het toe hulle dit die eerste keer gehoor het nie. Hulle moes dit nege of tien keer hoor voordat dit uiteindelik by hulle ingesak het. Toe het hulle dikwels besluit om navorsing te doen, net om daardie Christene verkeerd te bewys. Maar toe hulle die navorsing gedoen het, het hulle dinge gevind wat hulle nie verwag het om te vind nie, en uiteindelik het God hulle uit die geestelike vervalsing van die Mormoënisme gelei.
V: In Job 21:7-15, hoe voel jy wanneer mense wat bedrieg en skelms is uiteindelik meer voorspoedig word as jy?
A: Het hulle regtig uiteindelik meer voorspoedig geword as jy? Dit hang af of jy tonneltgesig het vir hierdie lewe of of jy ewigheidsgesentreerd kyk. As jy kortsigtig net na hierdie lewe kyk, lyk dit jammer dat jy finansieel slegter daaraan toe behoort te wees. Die psalmis Asaf sê hy het amper in hierdie sonde van jaloesie verval in Psalm 73:2-17. Sprukunde 24:1 noem dit ook. Maar as jy op die langtermyn, ewig, kyk, besef jy dat a) dit uiteindelik alles sal regkom, en b) hierdie lewe op aarde tog baie kort en vlugtig is, soos 1 Petrus 1:5-6 leer. Laat hulle dus hul onregmatig verkreë winste geniet, want dit sal net 'n baie, baie kort tydperk wees, in vergelyking met die ewigheid, wanneer hulle oor alles spyt sal hê.
V: In Job 21:14-15, hoe deel jy die evangelie met iemand wat sê: "my lewe is nou goed, so hoekom het ek God nodig"?
A: Alhoewel Sofar die regte woorde in 'n totaal verkeerde situasie gebruik het, is dit 'n goeie situasie vir Sofar se benadering. Vra hulle: "Het jy vrede in jou lewe?" Weinig ongelowiges dink dat hulle dit het. Vra hulle ook: "Wat gaan jy aan die einde doen, wanneer jy voor God staan en rekenskap van jou lewe moet gee?" Dink jy Stalin, Idi Amin en ander massamoordenaars sal enige gevolge ná die dood dra? As dit so is, waarom sal nie almal, wat op hul eie goedheid wil staatmaak, dieselfde wil nie?
V: In Job 22:1-30, wat is Elifaz se punt hier?
A: Elifaz herinner Job daaraan dat God ons nie nodig het nie. Net soos voorheen, sê Elifaz vir Job om berou te hê en dan sal God hom deur Job se geregtigheid verlos, behalwe dat Elifaz hier erger raak. Die mens se geregtigheid en sonde bevoordeel God nie. Elifaz sondig deur te sê dat God nie omgee nie. Dit mag nie wees as gevolg van jou boosheid dat God jou laat ly nie.
Toe gaan Elifaz verder en vertel Job al die verkeerde dinge wat hy dink Job moes gedoen het. Sofar het oorspronklik gesê dat Job 'n geheime sondaar was in Job 11:5v, maar Elifaz het dit oorgeneem. Elifas raak hier blykbaar gefrustreerd met Job, en hy steek die dun lyn oor van ongegronde stellings na blatante leuens. As Job nie hierdie dinge direk gedoen het nie, sê Elifas dat al die slegte gevolge wat ander gely het, te wyte is aan Job se onaktiwiteit deur nie meer goeie dinge te doen nie. Sekerlik kan Elifaz Job op een of ander manier kry om te bely dat hy 'n groot sondaar is. Na dit alles behoort Job in te gee en al die slegte dinge wat hy gedoen het, te bely. Job doen dit nie, en daarom probeer Elifaz Job help. Let op Elifaz se onbesonnenheid; hy het hom nie eens moeite gemaak om die kwessies wat Job voorheen opgewerp het, te beantwoord nie.
Teologies kom Elifaz hierby uit omdat hy in sy teologie geen plek het vir Satan of duiwels nie. Ons moet onthou dat Elifaz hier probeer om iets goeds te doen: 'n sondaar terug na God te lei. Elifaz werk egter eintlik daarteen, deur leuens oor Job en ook oor God te vertel.
Miskien is Elifas hier regtig geïrriteerd, omdat dit die laaste toespraak is wat hy aan Job lewer. En miskien is dit maar die beste so. As 'n beradingsklient weet dat 'n berader vir hom lieg, sal hy hom waarskynlik nie wil luister of vertrou nie.
V: In Job 22:1-30, wat sou jy sê vir 'n Christen of iemand anders wat dink dat 'n persoon se voorspoed of teëspoed die gevolg is van hoe regverdig hulle op die oomblik is?
A: Skrif, ervaring en logika wys almal dat die persoon verkeerd is.
Skryftuur: Behalwe vir Job se beproewinge, is Jeremia vervolg, in 'n leë put gegooi en daar gelaat om te sterf, en Jeremia het dit nie verdien nie. Kyk na die profete wat Jisebel in Elia se tyd vermoor het.
Ervaring: Sommige bose konings en pouse het lank geleef. Sommige van die gewone mense wat onder hulle gely het, is vermoor. Probeer jy sê dat Pol Pot, Idi Amin en Stalin meer regverdig was omdat hulle langer as die mense wat hulle vermoor het, geleef het?
Logika: Hugh Hefner, die stigter van Playboy, is op die ouderdom van 91 oorlede. As 'n predikant of Christelike sendingwerker dus voor 91 oorlede is, is hulle dan meer goddeloos?
V: In Job 22:1-30, wanneer, as ooit, behoort 'n berader vir die persoon wat hy berade lieg?
A: Natuurlik sou geen berader lieg as hy dink dit sal waarskynlik skade veroorsaak, die vertroue breek en geen goed doen nie. Maar wat as die berader dink dit kan dalk goed doen?
Om hierdie vraag te beantwoord, moet 'n Christelike berader duidelik wees oor sy #1 rede om daar te wees. Is dit a) om die persoon te berade soos hy weet hoe, en te doen wat in sy eie oordeel reg is, of b) om God te verheerlik en 'n ware getuienis vir God te wees, en is die berading van die persoon sekondêr? As jy vergeet het dat die verheerliking van God jou hoogste doel is, moet jy dalk ophou om te berade, of enige ander bediening te verrig, totdat jy jou integriteit herwin deur te onthou waarvoor ons hier is. Een probleem met die gebruik van leuens, afgesien daarvan dat jy God ongehoorsaam is en Hom nie behaag nie, is dat mense altyd blykbaar misrekene. Net wanneer jy dink daar sal geen terugslag (slegte gevolge) kom nie omdat niemand sal weet dat jy sondige metodes gebruik om God se wil te probeer doen nie, kom iemand onverwags agter. Soos Sprukunde 16:25 sê: "Daar is 'n weg wat reg lyk in die oë van 'n man, maar die einde daarvan is die dood."
Daarom behoort ons eers God met waaragtige lippe te verheerlik, soos Sprukunde 16:13 sê.
V: In Job 22:1-30, kan jy aan ander voorbeelde soos Elifas dink, waar mense dit belangriker geag het om hul standpunt te bewys as om 'n persoon te bedien of eerlik te wees?
A: Trots teenoor ander, vermom as sorg vir jou reputasie, kan dikwels onverwags sy lelike kop opsteek. Soms kan dit in die oë van ander belaglik wees hoeveel 'n mens dinge uitdink om te vermy dat hulle moet erken dat hulle siening verkeerd was. Die persoon wat dit egter doen, sien dikwels nie dat dit vir ander voor die hand liggend is nie.
Almal is oor iets verkeerd, net soos almal 'n behoefte het om te groei. Soos een persoon dikwels sou sê: "Ek behou die reg voor om slimmer te word."
V: In Job 22:30, behoort dit te sê, "eiland van die onskuldiges"?
A: Taalkundige studies in Hebreeus en Feniesies wys dat dit "iemand wat nie onskuldig is nie" of "iemand wat skuldig is" behoort te wees. Die Griekse Septuaginta-vertaling is anders en sê "die onskuldiges."
V: In Job 23, wat is Job se punt hier?
A: Job het hier opgehou om sy drie vriende te kritiseer. Nou beskuldig Job God. Job beskuldig God nie regtig daarvan dat Hy hom onregverdig benadeel het nie. Job beskuldig God daarvan dat Hy 'n afwesige regter is.
V: In Job 24, wat is Job se nuwe besef hier?
A: Job sien dat dit nie net hom raak nie; sommige ander wat nie erger is as ander nie, ly ook meer as ander. Job sien twee dinge: die probleem wat hy het, en wat sy vriende het, is dat hulle nie die tydraamwerk verstaan waarin God oordeel op aarde voltrek nie; en God vertel hulle nie daarvan nie. Job is ontsteld oor God se skynbare inaktiwiteit op die oomblik. Die tweede waarneming is dat Job en sy vriende te maklik vergeet dat God dinge sal oordeel nadat mense gesterf het.
In Job 24:18-25 het Job van sy vriende die waarheid opgedoen dat die goddeloses uiteindelik vernietig sal word soos seespuim of smeltende sneeu. Ten minste stem Job en sy drie vriende hieroor saam met betrekking tot die goddeloses in die algemeen.
V: In Job 24:18-25, is dit 'n deel van Job se toespraak of Bildad se volgende toespraak?
A: Die plasing in Job in Joodse en Christelike Bybels vandag is dieselfde as by Qumran in die Doodsee-rolle. Sommiges meen egter dat sommige verse van Job uit hul volgorde geraak het, en dit dalk 'n deel van Bildad se volgende toespraak is. Hoe dit ook al sy, stem almal hiermee saam.
V: In Job 25:1-6, wat is Bildad se punt hier?
A: Bildad lewer hier die kortste toespraak in die hele boek. Dit is die laaste keer dat Bildad of die ander twee vriende praat. Miskien is dit omdat hulle sien dat hulle niks meer het om te sê nie. In opsomming: God is so hoog, en ons is so laag, en die kloof is so groot, wie kan dan iets weet van God se weë? Bildad ontken hier God se immanensie. Bildad herhaal kortliks:
1) God is Almagtig
2) Daarom is die mens nie rein voor God nie
3) As selfs die maan en sterre nie rein is voor God nie, kan die mens natuurlik ook nie rein wees nie.
Bildad is hier korrek, behalwe dat die deel oor die sterre wat nie rein is nie, nie Bybels is nie, en die mens nie uiters boos is nie. Die manier waarop Bildad hierdie stellings langs mekaar geplaas het, toon egter 'n misvatting. Die feit dat God Almagtig is, bewys niks dat Job se lyding geregverdig is nie. Die feit dat God heilig en regverdig is, sou op sigself nie geregtigheid vir willekeurige, onregverdige skade bewys nie.
Bildad verstaan dat daar geregtigheid is, en dat daar barmhartigheid kan wees. In al sy toesprake gee Bildad, anders as Elifaz, nooit te kenne dat hy besef dat geregtigheid vir die goddeloses nie altyd onmiddellik is nie. Die drie vriende saam verstaan nooit dat die regverdiges ook vir 'n tyd onregverdig kan ly nie.
V: In Job 25:4-6, is die mens net 'n wurm (vlieëlarwe)?
A: Bildad herinner Job aan die dood. Die wurm en die larwe het albei 'n kort lewensduur en kom ook in grafte voor. Dit is wat Bildad gesê het, nie wat God gesê het nie. Die metafoor is deels korrek, maar dit is nie 'n volledige prentjie nie.
Ons lewensduur is in God se oë soos gras (Jakobus 1:10-11; Jesaja 40:6-8; Psalm 90:3-6). Meer oor die grondmotief, ons lewens is soos stof in vergelyking met God (Jesaja 40:15). God sit bo die mense soos sprinkane (Jesaja 40:22). Dit is egter net die helfte van die verhaal.
Ten spyte van dit alles, is ons vreeslik en wonderlik gemaak (Psalm 139:14), en na God se beeld geskape (Genesis 1:27). Hy verlustig Hom in Sy kinders (Sefanja 3:17).
Ons mag net vir 'n oomblik op die aarde leef, maar God het ons lief en skat ons hoog (Psalm 8:4-8).
V: In Job 26:1-4, wanneer, as ooit, moet jy probeer argumenteer of debatteer met iemand wat in die middel van diep rou is?
A: Wanneer hulle nie belangstel om te debatteer nie, en nie belangstel om selfs na 'n redelike argument te luister nie, is dit die beste tyd om uit te stel wat jy ook al gaan sê. Daar is 'n tyd om te wys dat jy omgee en meegevoel met hulle het. Miskien is later, nadat hulle nie so emosioneel is nie, 'n beter tyd om met hulle te beredeneer.
V: In Job 26:1-4 het die toesprake van Job se drie vriende baie mooi dinge in die abstrakte bevat, maar hulle het versuim om by Job aan te sluit waar hy was. Wat moet ons doen wanneer ons iemand berade, om seker te maak dat ons by hulle aansluit waar hulle is?
A: Die eerste stap is om na hulle te luister. Jy kan na 'n ander persoon op ten minste vier vlakke luister.
Eerstens, gebruik jou stilte. Praat minder as hulle sukkel om 'n woord in te kry sonder om jou te onderbreek.
Tweede, vra vrae, nie net om te wys dat jy luister nie, maar om dinge te verduidelik wat dalk dubbelsinnig is en nie vir jou duidelik is nie.
Derdens, maak seker dat jy hulle gehoor het en onthou wat hulle gesê het. Aan die einde kan jy hulle vra of jy kan opsom wat hulle gesê het om seker te maak jy het dit reg gehoor.
Vierde, probeer om empatie te hê en te verstaan watter houdings, vooroordele, waarhede, onwaarhede, behoeftes en gevoelens, of dit nou sondig is of nie, hulle mag hê om die dinge te sê wat hulle gesê het, op die manier waarop hulle dit gesê het.
V: In Job 26:1–30:31, wat is 'n samevatting van Job se antwoord hier?
A: Dit is Job se langste toespraak. Sommige kommentators dink Job het Job 26:1-6 gesproke, Bildad (of dalk Sofar) hom onderbreek en Job 26:7-14 gesproke, en toe het Job die res gesproke. Aangesien Job gewoonlik meer as sy vriende oor God se transendensie praat, is dit waarskynlik dat dit deur Job gesê is. Job het genoeg gehad van sy vriende, en:
(26:1-4) Job sê sarkasties: "julle was 'n groot hulp!" In werklikheid beskuldig Job hulle daarvan dat hulle glad nie 'n hulp is nie, probeer om iemand te sê om na die wysheid wat hulle ken te luister, en tog sê dat Job glad nie wysheid het nie.
(26:5-14) Ek weet dat God se soewereiniteit en mag oor die dood, die lug en die waters net die begin van God se mag is.
(27) Al is God onregverdig teenoor my, solank ek, Job, leef, sal ek nie kwaad spreek of ontken dat ek regverdig was nie. Die rykes mag voorspoedig wees, maar God sal hom, sy nageslag en sy familie kwel.
(28) Mense deursoek al die diep, donker uithoeke van die aarde na metaalerts, maar waar kan ons na ware wysheid soek? Slegs God het dit, en ons kan dit slegs leer deur die Here te vrees en van die kwaad af te draai.
(29) Ek was geseënd. O, hoe verlang ek na die dae toe God se vriendelike raad oor my geskyn het en my kinders nog geleef het. Ek was geëerd en mense het my gerespekteer. Ek was goed vir ander. Ek het die behoeftiges en onderdruktes gehelp en het geregtigheid beoefen. Ek was veilig tot die dag toe ek sou sterf, het ek gedink, en mense het na my raad geluister.
(30) Maar nou het ek geen eer nie. Jong manne bespot my, terg my. Ek het geen seën nie. Selfs my eie liggaam folter my, want God kwel my. Niemand is goed vir my nie. God is stil, al het ek die krete van die armes gehoor.
(31) Ek het 'n verbond en 14 eedswigte gesluit. My oë, voete, hart en hande is rein. As ek in bedrog geloop het, van die pad afgedwaal het, deur 'n vrou verlei is, geregtigheid aan dienaars ontneem het, die armes ontneem het, brood weggesteek het, die naakte nie gehelp het nie, weeskinders uitgebuit het, op goud vertrou het, in rykdom getrou het, die hemele aanbid het, in wraak getrou het, nie vrygewig was nie, of my sonde verberg het, laat rampspoed dan kom. As God my oor hierdie dinge kan vervolg, goed, maar as nie…
V: In Job 26:7, behoort dit vertaal te word as "Safon" of "noord"?
A: Saphon of "Sapon", was 'n hoë berg in Sirië. Alhoewel die Hebreeuse woord "noord" beteken, word die daarmee geassosieerde werkwoord noteh "uitstrek" slegs van die hemele gebruik. Sommiges meen dit kan verwys na die sterrebeelde wat blykbaar om die noordpool draai.
V: In Job 26:7, wat beteken dit dat die aarde aan niks hang nie?
A: Die Hebreeuse woord hier vir "leë ruimte" is dieselfde woord wat in Genesis 1:2 vir "vormeloos" gebruik word.
Baie antieke kulture het die idee gehad dat die aarde deur die rug van 'n dier, 'n Titaan-reus, of die liggaam van 'n godin ondersteun word. In teenstelling hiermee het God Job op een of ander manier geleer dat die aarde in die ruimte hang, sonder ondersteuning.
V: In Job 26:11, wat is die pilare van die hemel?
A: Daar is drie moontlikhede vir die pilare/fondamente van die Hemel.
Die hemel self kan eenvoudig skud wanneer God bestraf. Die volgende twee alternatiewe is egter meer waarskynlik.
Berge word pilare van die hemele genoem, sowel as pilare van die aarde. Die skudding van die pilare kan na vulkane en aardbewings verwys.
Die horison is in die verwante Akkadiese taal van die Babiloniërs "die fondasie van die hemel" genoem.
V: In Job 27:4-6, wat is Job se punt hier?
A: Hoe sleg dinge ook al vir Job was, medies, finansieel en emosioneel, staan Job hier steeds soos 'n rots en sê hy sal nie onheil uitspreek en sy integriteit prysgee nie. Job hou nie vas aan sy integriteit om sy reputasie te behou nie; Job sê dat sy reputasie reeds in die oë van baie in Job 30:1,9-10 verwoes is.
V: In Job 27:4-6, hoe sou 'n Christen wat sy integriteit meer as voorspoed waardeer, anders optree as 'n Christen wat sy voorspoed meer as sy integriteit waardeer?
A: Mense kan nooit regtig iemand vertrou nie, Christen of nie, wat voorspoed of geld meer as hul integriteit waardeer. Wanneer hulle 'n belofte of ooreenkoms met jou maak, hoe weet jy dat hulle nie sal terugkrabbel as 'n beter aanbod kom nie, veral as jy nie na hulle kyk nie? As sommige mense net dinge reg doen wanneer jy na hulle kyk, en dit baie moeite verg om na hulle te kyk, kan dit tot 'n punt kom waar jy so baie tyd en moeite spandeer om na hulle te kyk dat daar glad geen voordeel meer is om hulle dit te laat doen nie. Maar selfs 'n nie-Christelike persoon behoort 'n Christen in diens te wil neem, omdat hulle weet dat hulle hul woord sal hou en hul bes sal doen, selfs wanneer niemand kyk nie, soos Efesiërs 6:6-7 en Kolossense 3:22 toon.
V: In Job 27:21, wat is so sleg aan die ooswind?
A: Die wind het gewoonlik van die weste af gekom en wanneer dit van die weste of suide af gekom het, was dit sag. Maar relatief minder kere wanneer die wind van die ooste af gekom het, was dit baie sterk en droog—dink aan 'n sandstorm. Dit kan gewasse in die veld laat verlep. As jy probeer het om die koring en die kaf op te gooi en daar was 'n ooswind, sou beide die koring en die kaf weggewaai word. Alhoewel storms nie algemeen is met 'n ooswind nie, is daar werwels wanneer die wind van die weste na die ooste skuif. 'n Arabiese slenguitdrukking verwys daarna as 'n "gifwind". Dit is nie so dat hulle bekommerd was dat die ooswind mense sou doodmaak nie, maar eerder dat dit 'n boer se gewasse sou benadeel.
V: In Job 27:23, Job 34:37, Nah 3:19, Ezek 25:6 en 2 Konings 11:12, is dit beter in die kerk om "amen" of "prys die Here" te sê eerder as om hande te klap?
A: Nee, dit is onjuist. Henry M. Morris van die Institute for Creation Research het dit voorgestel in die Days of Praise-dagstukkies van 12 Junie 2004. Daar is vier verskillende Hebreeuse woorde vir klap/slaan en hy beweer dat geen daarvan 'n positiewe konnotasie het nie. Byvoorbeeld, Nahum 3:19 sê ander sal klap wanneer hulle van die verwoesting van Nineve hoor. In 2 Konings 11:12 het die godvresende Israeliete hul hande geklap toe Joas gekroon is, maar Morris sê dat dit "hul voorneme uitgedruk het om die goddelose koningin Atalia te tref en te vernietig."
Hier is Ou-Testamentiese verse oor handeklap:
kaphaq (Strong's 5606) [uitgespreek soos-FAK] Job 27:23; Job 34:37; Klaagliedere 2:15
teqa (Strong's 8628) [uitgespreek taw-KAH] Psalm 47:1; Nahum 3:19
mecha' (Strong's 4222) [uitgespreek maw-KHAW] Ps 98:8; Isa 55:12; Ezekiel 25:6
nakah (Strong's 5221) [uitgespreek naw-KAH] 2 Konings 11:12
Morris is korrek oor die vyf nie-onderlynde verse, maar hy is verkeerd oor handeklap in die algemeen.
Primêre verse om die punt te weerlê:
Jesaja 55:12 praat van handeklap sonder enige konteks van oorwinning, behalwe dat die goddelose sy gedagtes verlaat.
Psalm 47:1 sê: "Klapt in julle hande, alle volke; juig tot God met 'n stem van oorwinning." Psalm 47:3 noem wel die onderwerp van nasies, maar 47:1 is nie daartoe beperk nie.
Sekondêre ondersteunende verse:
Psalm 98:8 noem dat God kom om te oordeel, en dat God die oorwinning behaal. Dit is nie "uitdrukking van sterk afkeuring van goddelose mense" nie, omdat die handeklappe "vir God" is en nie "teen die mense" nie.
2 Konings 11:12 vertel van die mense wat klap en sê: "Leve die koning!" Morris sê die geklap was "'n uitdrukking van hul voorneme om die goddelose koningin Atalia te verslaan en te vernietig", wat in 2 Konings 11:13-16 bespreek word. Die geklap was egter 'n viering van die kroning van die jong koning Joas, nie 'n uitdrukking van vyandigheid teenoor Atalia nie.
Ten slotte is handeklap nie net vir afkeuring nie, want Jesaja 55:12, Psalm 47:1, en waarskynlik Psalm 98:8 en 2 Konings 11:12 toon handeklap vir goedkeuring. Selfs vir mense wat dink dat handeklap net is om oorwinning te toon, behoort ons in die kerk te klap vir die oorwinning wat Jesus aan die kruis behaal het, en Sy oorwinning in ons lewens.
V: In Job 28:1-28, wat is die hoofpunt van hierdie hoofstuk?
A: Hierdie hoofstuk is in drie onderskeie dele verdeel deur twee vrae: "Waar kan wysheid gevind word?" in Job 28:12, en "Vanwaar kom wysheid dan?" in Job 28:20.
Die ontdekking van skatte: mense is baie slim in die mynbou van die aarde
Wysheid as skat: Tog sien hulle nie die voor die hand liggende waarde van wysheid nie.
Die bron van wysheid: Wysheid kom slegs van die Here af. Die vrees van die Here is die begin van wysheid in Psalm 111:10 en Spreuke 1:7
V: In Job 28:1-28, wat weet ons van mynbou destyds?
A: Ons het nie baie inligting nie, maar ons weet dat in die Arabah (suidelike Israel en 'n deel van Saoedi-Arabië) mense lank voor Abraham daar koper gemyn het, alhoewel mynbore later deur die Romeine aangelê is. Hulle het geweet hoe om bore tot by die oppervlak te sny om sonlig in te laat voor Hiskia se tyd. In die eerste eeu v.C. in Nubië het hulle mynlampe gebruik.
V: In Job 28:1-28, hoe kom ons by wysheid, en hoe is dit soortgelyk aan mynbou?
A: Al is daar verskillende soorte mynbou, laat ons ons mynbouhoede opsit, ons mynboulamppies aanskakel en na die metafoor van mynbou in die algemeen kyk. Jy het verkenningswerk, prospekteer, die myn bou, die erts uithaal, die erts suiwer en die myn onderhou.
Verkenning: Die eerste reël van mynbou vir goud, silwer of 'n ander metaal is: "maak seker jy gaan na die regte berg." Die beste mynwerker in die wêreld sal geen goud uit 'n berg kry as daar nie in die eerste plek goud daar is nie! Vir olie-verkenning, vind 'n geologiese formasie wat 'n goeie kandidaat kan wees om olie daar vas te vang. Vir metale, vind 'n berg waar iemand reeds naby in die grond of in 'n stroom 'n deel van die metaal wat jy soek, gevind het. Net so moet jy nie wysheid op die verkeerde plek soek nie. Soek dit in God se Woord, en in die geskrifte en raad van godvresbare, wyse mense. Al kan jy stukkies wysheid in ander geskrifte en ander godsdienste vind, is dit nie die moeite werd om dit te onttrek sonder om ook die giftige newe-produkte te kry nie.
Prospeekwerk: Goud was in die rivier, of boor 'n toetsolieput kan ekonomiese voordeel inbring, maar kan meer waardevol wees om jou te vertel waar om te kyk en waar om op te hou kyk. Sommige dinge het die voorkoms van wysheid, maar is dit net 'factoids', of sal dit edelstene wees wat jy op jou lewe kan toepas en jou nader aan God kan bring?
Bou van die myn: Sodra jy dink jy weet waar die "moederader" is, of die omvang van die olieveld, bou die myn om van die oppervlak na die erts te gaan op 'n so doeltreffend en veilig moontlike wyse. Bou die myn goed, sodat dit nie instort nie of te omslagtig is om in te gaan en die hele dag te werk. Jy moet geld spandeer om sterk balke en goeie gereedskap te koop, in die wete dat jou belegging in tyd en geld verbleek sal word deur die opbrengste wat jy verwag om te kry. Net so kan dit werk wees om wysheid te leer wat tyd in beslag neem, terwyl jy dalk TV kan kyk of ander dinge kan doen. Maar die opofferings van tyd wat jy maak om wysheid te verkry, sal die moeite werd wees. Soms moet jy diep in 'n donker myn ingaan om die mees briljante juwele te kry.
Uittrekking van die erts: Hê 'n konsekwente manier waarop jy die wysheid sal leer en onthou. Sommige mense gebruik 'n notaboek om neer te skryf wat hulle geleer het. Ander gebruik 'n rekenaar, of skryf in die kantlyn in hul Bybels. Deur ook met ander te deel wat jy geleer het, help jy hulle nie net nie, maar dit versterk dit ook in jou eie verstand. Natuurlik kan jy ook nog meer wysheid leer wanneer ander met jou deel wat hulle geleer het.
Verfyn die erts: Nie elke detail wat jy lees is van gelyke belang nie. Som periodiek die toepassing op van wat jy gelees het, en neem dan aksie, en gaan doen wat jy geleer het. Jy kan dit maklik vergeet as jy dit nie doen nie. Ook, as jy weet wat die regte ding is wat jy veronderstel is om te doen en dit nie doen nie, is dit sonde, soos Jakobus 4:17 sê.
Onderhoud van die myn: Namate jy verder in die myn grawe, kan die tonnels instort tensy jy meer versterking byvoeg. In 'n sekere sin moet die stap om die myn te bou voortgaan selfs nadat jy op goud afgekom het. Jy mag 'n goeie aanvanklike poging hê, maar jy het ook volharding nodig sodat jy nie uitgeput raak nie. Om 10 minute per dag in die Bybel te spandeer vir die res van jou lewe is beter as 3 uur per dag vir die eerste maand en dan ophou. Laastens, ons geheue is nie perfek nie; ons vergeet dinge. Jy moet teruggaan na wat jy reeds geleer het, en dit weer lees sodat jy nie vergeet nie.
Job merk in Job 28:13 op dat mense so vindingryk is om metale en juwele te myn, maar waarom is mense nie so goed daarby om wysheid te myn nie?
Uiteindelik is een eenvoudige, wonderlike manier om wysheid te verkry om God te vra, soos Jakobus ons in Jakobus 1:5 opdra. In werklikheid kan ons nie blywende wysheid verkry sonder dat God dit aan ons gee nie. Baie kere was daar vrae wat ek nie kon beantwoord nie; ek het oor daardie raaisel gebid, God gevra en geduldig gewag. Soms kon dit 'n maand later wees, maar ek het altyd 'n antwoord gekry op wat ek gevra het. Maar teen daardie tyd het ek gewoonlik al weer 'n ander vraag gehad. Moet nie aan jou vrae oor die Bybel, die Christendom en die lewe dink as 'moeilikhede' nie, maar eerder as dinge wat jou belangstelling prikkel en wat God kan gebruik om jou te leer.
V: In Job 28:28, hoe is die vrees van die Here die begin van wysheid?
A: Eerstens laat ons bespreek wat wysheid is, en dan die vraag beantwoord.
Wysheid kan gedefinieer word as toegepaste kennis vir die lewe. Dit kan nie-so-algemene gesonde verstand wees soos in die Boek Sprukunde, menslike slimheid om dinge te bereik, die verkenning van die raaisels van die lewe, of ook die vermoë om te hanteer. Die woord hokmah word 45 keer in die boek Spreuke gebruik. Dit kan vertaal word as "wysheid" of ook "vaardigheid" soos in die vaardigheid van die wewer van die tabernakel in Eksodus 35:26, 'n houtwerker of metaalwerker in Eksodus 31:6, die vaardigheid van die matrose in Psalm 107:27, 'n generaal in die stryd in Jesaja 10:13, die vaardigheid van 'n administrateur in Deuteronomium 34:9 en 1 Konings 3:28; en die raad van 'n wyse raadgewer in 2 Samuel 20:22. Die Boek Spruite kan beskou word as 'n boek van vaardighede om wys te leef. Ons wens dat meer mense daardie vaardighede wil aanleer.
God is die bron van wysheid, en enige menslike wysheid wat God se wysheid ontken, is nie so wys nie. Om te soek hoe God dinge beskou, en hoe ons ooreenkomstig moet leef om Hom te behaag, beteken dat ons ons prioriteite reg het. Alles anders is om "op die kleiner dinge te fokus en die groter dinge te verwaarloos". Dus, byvoorbeeld, wanneer God sê moenie 'n etiese kortpad neem nie, kan mense probeer regverdig hoe dit op ander mense van toepassing is, maar nie op hulle nie, of waarom dit nie in hierdie situasie van toepassing is nie omdat ons iets so erg wil hê. Of ons kan net vir God sê: "OK. In vergelyking met om U te behaag, het ek daardie ander ding tog nie so erg nodig gehad of gewens nie." Daardie eenvoudige ding kan jou van baie bedrog, hartseer, en die verlies van vriendskappe en geld red.
Dit is nuuskierig dat nasies nie as wys beskou word nie, net individue. Respek vir God en gehoorsaamheid aan Hom is die beginpunt van ware wysheid. Sprukunde 8:13 sê dat om die Here te vrees, is om die kwaad te haat, en dat God trotsheid, arrogansie, slegte gedrag en boosaardige spraak haat.
V: In Job 29:1-25, wat is interessant aan die struktuur van Job se poësie oor die nostalgiese "goeie ou dae" wat hy gehoop het weer sou kom?
A: Job 29–30 is Job se finale samevatting. Job 29 verander skielik van toon en kom in 'n "optatiewe gemoedstoestand", wat beteken dat 'n wens of begeerte uitgedruk word. Job het teruggedink aan die vorige tye toe sy kinders om hom was, hy voorspoedig en gerespekteer was, die toekoms goed gelyk het, en hy geen idee gehad het hoe hy beproef sou word nie. Hierdie verse vorm 'n simmetriese verhouding.
Seën (29:2-6)
— Eer (29:7-11)
— — Job se goedheid (29:12-17)
Seën (29:18-20)
— Eer (29:21-25)
V: In Job 29:3-5 het Job God gehoorsaam, gewerk om God se wil te doen en verwyder gebly van wat God nie behaag het nie, maar Job het ook in God gedelg. Hoe sou 'n Christen vandag wees as hulle nie daarin slaag om in God te delg nie?
A: Die Christen mag godvrugtig, ywerig, gehoorsaam en hardwerkend voorkom, maar deur dinge op hul eie krag te doen, kan mens wonder of dit regtig 'n leeftyd sal hou. Soms mag 'n Christen net te veel dinge het om te doen (of ten minste verkeerdelik dink hulle het) om tyd saam met God deur te bring.
Stel jou voor jy het 'n eggenoot wat getrou is, 'n hardwerkende bydraer tot die gesin, goed daarin om al die dinge wat gedoen moes word te onthou, en wat die nuus en take wat jy moes weet, met jou kommunikeer, maar hulle was net te besig om enige tyd saam met jou deur te bring. Of dalk was hulle nie te besig nie; hulle wou net nie regtig by jou wees nie. Selfs al was dit nie die geval nie, was dit nie 'n prioriteit vir hulle om "saamtyd" met jou deur te bring nie. Sou jy sê dit was 'n goeie huwelik?
Ons is deel van die bruid van Christus. Maar dit is moontlik dat sommige Christene God op dieselfde wyse behandel.
V: In Job 29:7-17, waarom is Job voorheen so gerespekteer, en hoe lank het daardie respek geduur?
A: Job is nie gerespekteer omdat hy welvarend en magtig was nie. Inteendeel, hierdie welvarende en magtige man het groot respek geniet omdat hy sy rykdom en mag vir die goeie gebruik het. Job het die behoeftiges, die weduwees, die behoeftige weduwees en die weeskinders gehelp. Job self sou dalk verras gewees het oor hoe vinnig die respek wat sommige vir hom gehad het, verdwyn het, toe hy nie meer die middele gehad het om ander te help nie en gelyk het of hy deur God gestraf is. Aan die einde van Job, toe hy sy rykdom teruggekry het en weer kinders gehad het, wonder ek hoe baie Job omgegee het vir die nuutgevonde respek van dié wat hom voorheen bespot het.
V: In Job 29:1-25, wat sê jy vir 'n Christen wat in die verlede leef en smag na die "goeie ou dae"?
A: Kom ons ignoreer die feit dat herinnering soms kieskeurig is en dat daar verskillende uitdagings in verskillende seisoene van die lewe is. Wat jy vir hulle kan sê, is: "Moenie daaroor peins nie; jou beste dae lê nog voor jou!" 1 Petrus 1:3-4 sê: "Geseënd is die God en Vader van onse Here Jesus Christus! Deur sy groot barmhartigheid het Hy ons 'n nuwe geboorte gegee tot 'n lewende hoop deur die opstanding van Jesus Christus uit die dood, 4en tot 'n erfenis wat onverganklik, onbevlek en onverwelklik is, in die hemel vir julle bewaar," (BSB)
V: In Job 30:1, soos hierdie spoters wat voorheen respek vir Job getoon het, waarom trap sommige mense ander wanneer hulle reeds op die grond lê?
A: Sommige mense voel beter oor hulself wanneer hulle iemand kan afkraak, veral wanneer hulle geen slegte gevolge daarvan sien nie. Ander dink hul sosiale status sal styg onder mense wat hulle as belangrik beskou, deur teen dieselfde mense te praat wat almal anders ook afkraak. Vandag kan jy na die "kanselleerkultuur" kyk wat probeer om dié wat nie saamstem nie, die mond te snoer. 'n Deel van die rede waarom hulle suksesvol is, is die brose ego wat sommige mense het wanneer ander hulle afkraak.
V: In Job 30:1, dink jy Job het hier self 'n tikkie arrogansie gehad?
A: Ja. Alle mense is na die beeld van God geskape, maar Job het sommige mense as minder as sy waghonde beoordeel. Aan die een kant sou die honde lojaal wees en kon daar op hulle staatgemaak word om te doen wat hulle veronderstel was om te doen, wat dalk meer is as wat jy van sommige mense kan sê. Maar aan die ander kant het Job nie daarvan gehou om verag te word nie, maar sekere ander het hy verag.
V: In Job 30, wat is Job se punt hier?
A: Al die goeie tye uit Job 29 het 'n skerp kontras gebied met die patetiese toestand wat hy nou in Job 30 beskryf. In Job 30:1-8 maak Job ander mense af as waardelose dwase, en kla dan in Job 30:9-31 dat selfs daardie ouens dink hulle is beter as Job. Dit seer Job se trots. As Christene behoort ons daaraan te werk om God te behaag en, anders as Job, nie die waarde van ander te oordeel of so baie aandag te skenk aan wat ander dink nie.
V: In Job 31:1-40, hoe hanteer jy dit wanneer iemand daarop aandring dat jy jou moet verdedig vir iets wat jy gedoen het, terwyl jy nie 'n behoefte daaraan sien nie?
A: Job besef dat hy homself moet verdedig voor sy drie vriende wat na bewering gekom het om Job te troos, maar eintlik het hulle net daarin geëindig om hom te beskuldig. Oor die algemeen moet jy iets sê, soos om die valste beskuldiging te ontken en ten minste 'n kort opsomming te gee van waarom. Afhangende van die situasie, kan jy hulle vra watter soort bewyse dit sou verg om hulle te oortuig van wat jy sê. Maar soms wil jy dalk oorweeg hoeveel tyd jy wil spandeer om met iemand te praat as hulle jou tog nie luister nie. Maar voordat jy wegstap, wil jy dalk sê dat jy voel hulle "wil nie met feite verwar word nie," en dat hulle moet wys dat hulle bereid is om jou woorde in oorweging te neem voordat jy nog meer woorde aan hulle mors.
V: In Job 31:1-40, wat is nogal nuuskierig oor Job se parallelle hier?
A: Job gee vir ons 'n intieme inkiek in sy hart, in hoe hy na dinge kyk. Die manier waarop hy verskillende sondes en kenmerke van God of die Hemel saamgroepeer, is nogal uniek en baie interessant. Hy gee 'n belofte en 14 eedse wat hy afgelê het, en die redes waarom hy regverdig is. Ons sal goed doen om hieraan te dink as 'n paar van die redes waarom ons regverdigheid in ons eie lewens moet handhaaf.
Het 'n verbond met sy oë gemaak om nie gulsig na 'n vrou te kyk nie -- God se oë waak (Job 31:1-3)
Valsheid en bedrog -- Ek sou nie hierdie ding wou doen en in God se weegskaal geoordeel word nie - As iets van ander aan my hande vassteek, mag ek geen voordeel trek uit wat my hande plant nie (Job 31:5-7).
Begeer of geneem ander se goed -- Ek wil nie hê God moet toelaat dat ander my goed neem nie (Job 31:8-9).
Verlei deur 'n vrou – ek wil nie hê ander mans moet met my vrou slaap of my finansieel verwoes nie (Job 31:9-12)
Reg ontneem aan my dienaars en werkers -- wat sou ek doen wanneer God my konfronteer? God het ons almal gemaak. (Job 31:13-15)
As ek met my hand geweier het om die armes en weduwees te help (Job 31:16),
nie kos gegee aan die weeskinders nie (Job 31:17-18),
nie die armes geklee het nie (Job 31:19-20),
onderdruk die weeskinders in die hof
Mag my arm afval: - Ek wil nie hê God moet my fisies benadeel nie. - Ek sou hierdie dinge nie doen uit vrees vir God se prag nie (Job 31:21-23).
My vertroue en sekuriteit in goud geplaas (Job 31:24).
Vreugde gehad oor my groot rykdom (Job 31:25).
Respek betoon aan die son of maan
God sou my oordeel oor hierdie sondes of ontrouheid aan God in die hoogte (Job 31:26-28).
Vreugde gehad oor my vyand se ondergang en hom vervloek (Job 31:29-30).
Nie vrygewig teenoor diegene in my huishouding nie (Job 31:31).
Nie gasvryheid aan 'n vreemde betoon nie (Job 31:32).
Ek het my sonde verberg soos mense doen omdat ek bang was vir die openbare mening (Job 31:33-34).
Geë swyg
[om nie te praat daarvan nie, ek wens dat "Iemand" my nou sou hoor!] (Job 31:35-37).
Sy huurders onderdruk – ek sou nie wou hê dat God dorings in plaas van graan laat opkom nie (Job 31:38-40).
V: In Job 31:1, is dit om nie gretig na 'n vrou te kyk nie 'n deel van die morele wette van die Nuwe Testament, of van die Ou Testament?
A: Te alle tye is dit vir God behaaglik om rein oë te hê. Al het God dit nie spesifiek in die Wet van die Ou Testament beveel nie, het God se gehoorsame dienaars, soos Job, nie probeer kyk wat hulle kon wegkom nie, maar eerder probeer om God in al hul weë te behaag. Job het nie die Wet van die Ou Testament nodig gehad om dit te weet nie, want Job het waarskynlik lank voor die Mosaïese Wet geleef.
As 'n kanttekening dink sommige mense dat dit na die Midde-Oosterse vrugbaarheidsgodin verwys. Alhoewel Job ook nie daaraan gedink het om enige afgodsbeelde of -godinne te aanbid nie, verwys dit waarskynliker na vroue in die algemeen, nie net na een spesifieke beeld van 'n godin nie.
V: In Job 31:7, wat sê Job oor die reinheid van sy hande?
A: Die Oosterse Kethiv wys dat dit "aan klou" beteken. Dit sê dus: "As iets aan my hande vasgeklou het". Met ander woorde: "As Job plakkerige vingers het en iets gesteel het."
V: In Job 31:13, wat sê dit oor die behandeling van mense onder jou?
A: Hier is 'n voorbeeld. Stel jou voor jy moet oor 'n saak tussen twee mense besluit. Die eerste persoon is baie belangrik, en jy wil hul guns behou, om aan hul goeie kant te bly. Die tweede persoon lyk vir jou onbeduidend; dit maak glad nie saak wat hulle van jou dink nie. Maar in hierdie saak is die eerste persoon verkeerd. Besluit jy in die guns van die eerste persoon, weens die belangrikheid van hul verhouding met jou, of besluit jy regverdig? Job het laasgenoemde gedoen.
Die Keil-Delitzsch-kommentaar op die Ou Testament, deel 4, deel 2, bl. 183, vind 'n voorbeeld waar rabbyne dit ook erken het. "In die Midrash in Guiseppe Levi se Parabola Legenden und Ged, aus Thalmud und Midrasch, bl. 141 (Duitse vert. 1863): Die vrou van R. [Rabbi] Jose het 'n dispuut met haar diensmeisie begin. Haar man het nader gekom en die oorsaak gevra, en toe hy sien dat sy vrou in die onreg was, het hy dit in die teenwoordigheid van die diensmeisie vir haar gesê. Die vrou het in 'n woede gesê: Jy sê ek is in die onreg in die teenwoordigheid van my diensmeisie? Die Rabbi het geantwoord: Ek doen soos Job gedoen het."
V: Wat sê Job 31:13 oor slawerny?
A: Slawerny was oral in die antieke wêreld. Die Wet wat deur Moses gegee is, het Israelitiese slawe toegelaat, vir dinge soos wanbetaling van skuld, maar die Israelitiese slawe moes elke sewe jaar vrygelaat word. Die enigste uitsondering was as die slaaf sy meester liefgehad het en begeer het om 'n slaaf vir die lewe te wees.
Job 31:13 sou 'n skok gewees het vir slawe-eienaars in die Griekse en Romeinse wêreld. Job se slawe en dienaars is nie net toegelaat om griewe teen hul meesters te hê nie, maar ook om dit openlik uit te spreek en te verwag dat hul griewe met geregtigheid hanteer sal word.
V: In Job 31:25, wat is die betekenis van die laaste frase?
A: Baie kere wanneer mense ryk word, is daar 'n neiging om te dink dit was alles as gevolg van hul slimheid, harde werk, of ander vermoëns. Mense bagatelliseer dikwels die feit dat hulle dalk net op die regte plek op die regte tyd was. Wanneer mense my rykdom beklemtoon wat my hande verdien het, is hulle nie dankbaar teenoor God vir wat God hulle toegelaat het om te hê nie.
V: In Job 31:27, wat beteken dit as 'n mond 'n hand soen?
A: Dit is baie soortgelyk aan die moderne praktyk om 'n soen te blaas. As iemand wat ver van jou af is jou genegenheid het, kan jy jou hand soen en dan jou hand na die persoon beweeg.
V: In Job 31:26-28, wat is die betekenis van hierdie ontrouheid?
A: Job sê dat as hy die son of die maan sou respekteer, neerslaan, vereer, aanbid (ens.), hy skuldig sou wees aan sonde teen God. Job noem Hom "God in die hoogte" om die sinloosheid uit te lig om wesens en dinge te aanbid wat jy weet nie die Allerhoogste God is nie.
Wanneer jy met Hindoes of Mahayana-boeddhiste praat, wat baie afgode aanbid, vra hulle hoekom hulle nie die Allerhoogste God aanbid in plaas van hulle klein gode nie. Wanneer jy met Mormone praat, wat glo dat die "god van hierdie wêreld" 'n god en vader gehad het wat groter as hy was, wat 'n god en vader gehad het wat groter as hy was, vra die Mormone hoekom hulle nie die Allerhoogste aanbid nie.
V: Suggereer Job 31:33 dat Adam sy oortreding [van 'n voortydige huweliksverhouding met Eva] verberg het deur die seksuele deel van sy liggaam te bedek, soos die ketter ds. Moon in Die Goddelike Beginsel, 5de uitgawe (1977), bl. 72, leer?
A: Glad nie. Adam en Eva het vier dinge gedoen nadat hulle gesondig het:
1. Hulle het vyeblare as klere genaai (Genesis 3:7)
2. Hulle het vir God weggesteek (Genesis 3:8)
3. Adam was bang (Genesis 3:10)
4. Adam het Eva beskuldig en Eva het die slang beskuldig (Genesis 3:12-13)
Job 31:33 verwys na Adam wat sy sonde verberg het. Dit kan verwys na Adam wat Eva weggesteek of die skuld gegee het, sowel as, of bo-op, die maak van klere. Selfs al sou dit verwys na Adam en Eva wat hulleself geklee het, bewys dit steeds niks oor seksuele sonde nie.
V: In Job 31:36-37, wat sou Job soos 'n kroon dra?
A: Job sê dat as al die aanklagte teen hom neergeskryf sou word, Job so vol vertroue is in sy geregtigheid dat hy die boek soos 'n kroon sou dra! Job sê hy wens hy kon God nader, soos 'n prins 'n koning nader, en dit alles verduidelik en dit uitklaar.
Is daar goddelike eienskappe in jou karakter waarin jy trots toegelaat het om in te sypel en dit te besmet? Is daar dinge waarvan jy voor God sou staan en trots daarop sou wees? As dit so is, dink weer voordat die tyd aanbreek wanneer jy werklik die Heilige naderkom. God lief ons nie vir enigiets wat ons onafhanklik van Hom gedoen het nie. God het ons vir Homself geskape, en ons behoort bly te wees, nie trots nie, oor wat Hy deur ons werk.
V: Waarom sê Job 31:40: "So eindig die woorde van Job"?
A: Dit is waarskynlik sodat ons nie meer toesprake van Job verwag nie. Job praat eintlik wel (mompel is dalk 'n meer gepaste woord) later in Job 40:3-5 en Job 42:1-6.
Ons behoort nie deur die onverklaarbare aanstoot te neem nie. Dit is goed om te wil verstaan, maar ons behoort nie te eis om te verstaan nie.
V: In Job 32:1-37:24, waarom was Elihu korrek en die ander vier mans verkeerd?
A: Job het aangevoer dat sy lyding omdat God onregverdig was. Job se vriende het aangevoer dat Job se lyding as gevolg van Job se sonde was. Hulle was in 'n patstelling. Elihu het gesê dat albei verkeerd was, en Elihu was kwaad oor die woorde van hierdie andersins wyse manne. God het nie gesê waarom Job gely het nie, en dit was aanmatigend om aan te voer waarom. Ons kan egter sien dat God geregtigheid bevorder, maar dikwels moet ons vir Sy geregtigheid wag, aangesien dit nie altyd in hierdie aardse lewe kom nie.
Elihu se punte was korrek. Elihu het homself aan die vier en enige toeskouers voorgestel en in Job 32 sy reg om te praat gevestig. Maar in sy langdradige verduidelikings oor die waarde van sy woorde dink sommige mense dat hy dalk die grens oorgesteek het en aanmatigend geword het. Natuurlik sê Job 32:2-3 dat Elihu kwaad was oor die praat van hierdie gelowiges toe hy gepraat het.
V: In Job 32:1-37:24, wat is Elihu se punt hier?
A: (32) Elihu dink dat al vier van hulle verkeerd is.
(33) Job, jy het gesê jy was regverdig en God is onregverdig teenoor jou. Jy is nie regverdig nie, want jy staan God teë wat ons geen verduidelikings skuld nie. God praat wel met ons en tree vir ons in, en God kan ons uit die verderf terugbring.
(34) Julle drie wyse manne is verkeerd omdat julle Job nie gekorrigeer het nie. Julle drie en Job het in wese dieselfde probleem; julle dink julle kan die rede vir Job se lyding uitvind en dat God verplig is om dit vir julle te vertel. Julle dink dit is as gevolg van 'n geheime sonde, anders is God onregverdig. Die een korrekte antwoord op waarom Job ly, is hierdie: "GOD HET ONS NOG NIE GEVERTEL NIE."
(35) Job, jy is verkeerd om te sê my geregtigheid is meer as God s'n. Elifaz is verkeerd (in Job 22:2) om te sê dit baat nie of ons regverdig of goddeloos is nie. God vind behae in vroomheid. God is nie onregverdig nie. As jy nie bereid is om op Sy geregtigheid te wag nie, vermenigvuldig jy net woorde sonder kennis….
(36-37) Ons kan egter dit oor God se geregtigheid sê. God verag niemand nie. Hy is teen die goddeloses, en Hy bring geregtigheid vir die onderdruktes. Ons kan nie al die grootheid van God ken nie, maar ek sal spring om die stem van God te hoor. Job, God se werke is so wonderlik en Hy is volmaak in kennis. As jy met God wil twis, leer ons dan wat ons, eenvoudige sterflinge, vir Hom kan sê?
V: In Job 32:2, waar was "Buz"?
A: Buz was die seun van Nahor en Milka, en dus Abraham se nefie in Genesis 22:20-21. Daar was ook 'n Us, 'n seun van Aram in Genesis 10:23. In elk geval het hulle in hedendaagse Sirië gewoon. Jeremia 25:23 noem ook Buz.
V: In Job 32:6-7, wanneer moet ons aan ander voorrang gee en met praat wag?
A: Soms stel jy dalk uit uit respek en hoflikheid. Ander kere stel jy dalk praat uit totdat ander beter na jou sal luister. Dit wys dat Job en sy drie vriende nie die enigstes teenwoordig was nie. Miskien kon daar, benewens Elihu, 'n skare mense gewees het.
V: In Job 33:6; 36:2 het Elihu gesê hy tree op as 'n woordvoerder van God. Was dit reg?
A: Ja, aangesien God geen berisping vir Elihu gehad het nie, soos Hy wel vir Job en sy drie vriende gedoen het. Ons doen dit die heeltyd wanneer ons die evangelie deel of iemand onderrig. Dit is egter baie belangrik om reg te wees in wat jy sê. Verder het Elihu wel gesê dat dit sy mening was in Job 32:10,17, en het hy nie vir Job en sy drie vriende gevra om sy woorde onkrities te aanvaar nie, maar om dit te toets, soos jy kos sou proe, in Job 34:3-4. Job se drie vriende het ook as woordvoerders van God opgetree, maar hulle het nie die regte dinge gesê nie.
V: In Job 33:9–36:23, wat was goed aan Elihu se toespraak hier?
A: Daar was 'n aantal dinge.
Deur terug te herhaal wat Job gesê het: Eerstens het Elihu getoon dat hy Job gerespekteer het deur hom regtig te luister. Elihu het Job se woorde op 16 plekke herhaal: Job 33:9a, 33:9b, 33:9c, 33:10a, 33:10b, 33:11a, 33:11b, 34:5a, 34:5b, 34:6a, 34:6b, 34:6d, 34:9, 35:2, 35:3, en 36:23. Die drie vriende het nooit herhaal wat Job gesê het nie, terwyl Elihu getoon het dat hy geluister het.
Antwoord op spesifieke punte: Elihu het op spesifieke dinge gereageer wat Job gesê het.
In reaksie op die algemene, wortelhouding: het Elihu na die wortelklagtes gekyk, soos uit Job se toon blyk.
V: In Job 33:9-33, wat is 'n samevatting van wat Job moes gesê het?
A: Alhoewel dit moeilik is om alles wat Job gesê het op te som, hier is 'n samevatting van wat Job moes gesê het, danksy Elihu.
1) Ek besef dat ek nie perfek is of meer regverdig as God nie (Job 33:9; 34:5; 35:2).
2) Leer my asseblief waar ek verkeerd gedoen het, sodat ek kan bekering vind (Job 34:32).
3) Ek sal nie met God twis nie, maar sal Hom geregtigheid toeskryf (Job 33:13; 34:17; 36:3).
4) Ek weet dat God wel spreek (Job 33:14-22; 35:10-11; 37:22), luister (Job 34:28), en verlos en straf (Job 36:8-16).
5) Ek sal die majesteit van God prys en verheerlik (Job 36:24-26; 37:5, 14).
6) Want ek weet dat mense nie God se weë verstaan nie (Job 36:22-23,29; 37:14-18).
V: In Job 33:9-33, wat moet ons doen wanneer ons 'n tragedie teëkom?
A: Wanneer ons met 'n tragedie te kampe het, behoort ons min of meer te doen soos Elihu gesê het dat Job moes doen:
1) Besef dat almal verkeerd gedoen het en ander besluite kon gemaak het.
2) Vra of daar 'n sonde is wat ons geïgnoreer het of waarvan ons nie weet nie, en vra vergifnis, bekeer ons en doen dit nie weer nie.
3) Moenie God blameer of jou vinger na Hom wys nie.
4) Selfs in 'n tyd van hartseer, kom in gebed nader tot God.
5) Prys God deur hierdie situasie.
6) Vergeet nie dat ons nie die groter prentjie sien soos God nie.
V: In Job 34:5-37, wat het Elihu gesê teen Job se drie vriende?
A: Ja, Job was verkeerd om te sê dat hy regverdig was en dat God geregtigheid weggeneem het (Job 34:5-7).
Maar jy is verkeerd as jy dink God sou onregverdig wees om nou ook vir die godsaliges moeilike tye te hê (Job 34:16-19).
Job se vriende het gedink dat lyding net kom om God te straf. Elihu stel voor dat lyding ook kan kom en kan onderrig. Soos Simone Weil in Gravity and Grace sê: "Die uiterste grootsheid van die Christendom lê in die feit dat dit nie 'n bonatuurlike remedie vir lyding soek nie, maar 'n bonatuurlike gebruik daarvoor."
V: In Job 34:8, wanneer moet jy jou van iemand skei as 'n slegte invloed op jou?
A: Oor die algemeen is dit goed om saam met nie-Christene te wees en nie-Christelike vriende te hê. Hulle kan jou getuienis sien en hulle mag na die Here kom. Sommige mense het egter uitgedruk dat hulle nie die bedoeling het om ooit na God te kom nie. As jy hulle nie "warmer" teenoor God maak nie, en hulle jou beïnvloed om kouer te word, moet jy ander vriende soek.
V: In Job 35:1-16, wat is Elihu se hoofpunt hier?
A: In Job 35:1, bestraf Elihu nie noodwendig enige spesifieke sin wat Job gesê het nie, maar sy hele ingesteldheid om te beweer dat hy meer regverdig as God is, en dat dit nie die moeite werd is om regverdig te wees nie. As Christene moet ons na bo kyk!
V: In Job 35:3, hoe antwoord jy wanneer iemand vra waarom hulle regverdig moet wees, aangesien God blykbaar niks nou doen nie?
A: Daar is onmiddellike voordele om jou karakter en verhoudings met ander te bou. Soms is daar onmiddellike gevolge, soos om in die tronk te beland. Maar die meeste van die tyd sien jy nie hierdie korttermyn dinge nie. Daar is langtermyn, ernstige gevolge vir die verlore, en krone en ander belonings vir die heiliges wat regverdige werke vir God doen.
V: In Job 35:5,10v; 36:24-37:24, wat is die groot kontras hier tussen Elihu en Job, en ook Job se drie vriende?
A: Elihu is 'n man van lof, en hulle is dit nie, of ten minste het Job op hierdie spesifieke punt nie so gelyk nie. Elihu ontken nie dat dinge moeilik is nie; maar hy moedig Job aan om na God se wonderwerke om hom te kyk en God tog te prys.
V: In Job 35:6-8, doen ons sonde God op enige wyse "seer"?
A: Daar is twee dele in die antwoord.
Nee, Job 35:6-7 wys dat die Almagtige God, wat die hemele en die aarde vervul, nie deur die dade van mense, of van engele of demone, gekrenk of gehelp word nie.
Maar ons kan God verheerlik (of nie). Ons regverdige dade, gedoen met die regte hart, verheerlik egter God. In Job se geval wys Job 1:8-12 dat Job se regverdigheid so belangrik vir God was en Hom so behaag het, dat God dit vir Satan vertel het. Job se voortgesette integriteit het beide God verheerlik en vir Satan getoon hoe min invloed hy oor Job se regverdigheid gehad het.
Het jy al ooit stilgestaan en gedink hoe wonderlik vreemd dit is dat ons klein mensies die vermoë gegun is om te kies om God te verheerlik?
V: In Job 35:10; Ps 77:6; 119:54-55; Jes 30:29; hoe gee God vir ons liedere in die nag?
A: God gee vreugdevolle liedere selfs wanneer ons in tye van benoudheid verkeer. En natuurlik kan ons sing wanneer God ons uit ons benoudheid verlos.
Iemand het eendag gesê: "niks goeds gebeur ooit ná middernag nie." Wel, tegnies is dit nie waar nie. Jy kan wakker wees en God prys! Hopelik prys jy egter stilweg God as jy in die bed is met jou gade.
V: In Job 36:4v, is God of Elihu die onderwerp wanneer Elihu sê: "Een volmaak in kennis is by jou"?
A: In hierdie vers alleen is dit vaag. As Elihu na God verwys, sê Elihu om na God se kennis te kyk en nie in jou eie oë wys te wees nie. Maar as Elihu na homself verwys, sou dit Elihu ook arrogant maak. Dit is 'n paradoks dat iemand wat 'n bietjie arrogant is, die sensitiefste kan wees om arrogansie by ander op te spoor. Dus kan dit in hierdie vers alleen albei kante toe werk.
Elihu vertel ons egter in Job 37:16 wie hy bedoel: dit is God wat volmaak is in kennis.
V: In Job 36:27-28, hoe kon Elihu van verdamping geweet het, aangesien die Grieke van 'n latere tyd die eerste was wat ons daarvan weet wat daaroor geskryf het?
A: Al is dit onduidelik hoeveel Elihu van verdamping geweet het, blyk dit hier dat hy die basiese idee gehad het. Die Grieke, al in die tyd van Hesiodus in die agtste eeu v.C., het van mis geweet en dit anathyamiasis genoem. (Theogonie 1928, 1958, bl. 547-553). Thales van Milete, in 585 v.C., het gedink dat water die sentrale element van alles was en het oor verdamping geleer. Daarna het Anaximander van Milete, Aetius, Xenofanes van Kolofon (ca. 530), Diogenes Laërtius, Aristoteles (c. 350 v.C.) en ander oor verdamping geskryf.
Ons dink egter dat Job ná die tyd van Josef en sy broers en voor die tyd van Moses geskryf is, wat voor 1447 v.C. sou wees, lank voor enige bekende Griekse skrywers.
Maar alhoewel die Grieke die eerste is van wie ons weet dat hulle daaroor geskryf het, was hulle nie die eerste wat dit uitgebeeld het nie. 'n Egiptiese muurskildering wys 'n slawe-seun wat water uit die Nyl neem en dit waai om dit koeler te maak vir sy meesteres. Dit was in 2500 v.C., wat ongeveer 500 jaar vroeër as Abraham is. Nog 'n truuk wat die slim Egiptenare gebruik het, was om 'n kombers in water te week en dan daarop te lê wanneer hulle gaan slaap het. Hulle het dus beslis die idee gehad dat water in hitte kan verdwyn en ook dinge koeler kan maak. Sien https://quilohome.com/evaporative-cooling-ancient-world/ en https://sleepbetter.org/sleep-like-an-egyptian/ vir meer inligting.
V: In Job 36:13-32, wat vir 'n nuwe ding sê Elihu hier?
A: Elihu praat nie daaroor of Job dit verdien het of nie. Maar wat Elihu sê, is dat as Job God gevolg het, as hy steeds onderdanig was, God hom reeds hieruit verlos sou het.
Soms, wanneer ons in 'n situasie geplaas word waarvan ons kan leer, hou God ons in daardie situasie vir wat soos 'n uiters lang tyd lyk. Miskien hou God ons in daardie situasie totdat ons leer wat ons veronderstel is om te leer. Vra dus vir God om jou te leer wat Hy wil hê jy moet verstaan.
V: In Job 36:15, hoe spreek God tot mense in hul benoudheid?
A: Mense kan dalk moeilik hoor wanneer alles goed gaan, maar is meer bereid om te luister en iets nuuts te oorweeg wanneer hulle in nood verkeer. Maar boonop kan God ons dinge in lyding, selfs onregverdige lyding, leer wat ons dalk nie op enige ander manier kan leer nie. God kan ook lyding in een gebied gebruik om 'n probleem of sonde in 'n ander gebied skoon te maak.
V: In Job 37:14-23, wat sê Elihu hier anders?
A: Elihu sê: hou op om so baie te praat. Luister en oorweeg die wonders van God.
V: In Job 37:18, hoe is daar 'n soliede koepel bo die aarde?
A: Dit is 'n vergelyking wat die lug met 'n helder spieël vergelyk. Destyds is spieëls van hooggepoleerde metaal gemaak, aangesien hulle nog nie glasspieëls gehad het nie.
V: In Job 38:1, waarom het God nie vroeër op Job geantwoord nie?
A: Al sê die Skrif dit nie, kan daar ten minste vier redes wees.
Eerstens, Elihu se optrede om voor God te spreek, sou aandui dat God nie verplig gevoel het om Job se beskuldigings direk te beantwoord nie.
Tweede, Job het nie so baie tot God gebid as wat hy beskuldigings teen God gemaak het nie.
Derde, niemand in die boek het blykbaar 'n stem van lof gehad en geduldig op God gewag totdat Elihu gepraat het nie.
Vierde, God het Job beproef (soos in Daniël 3:16-18) terwyl Hy ook Sy totale en volledige mag oor Satan gedemonstreer het (Johannes 12:31; Jakobus 4:7).
Anders as Job se drie vriende, moet ons God uitnooi om ons gedagtes en gesprekke te verlig. Ons het 'n behoefte om vir wysheid/verligting te bid in Efesiërs 1:15-23.
V: In Job 38:1, waarom is dit gepas dat God uit 'n storm praat?
A: Die Boek Job het met 'n storm begin, wat Satan gebruik het om Job se kinders te dood. Nou eindig dit met die krag van 'n storm, waar God kom en direk praat. Die HERE se pad is in die wervelwind en storm in Nahum 1:3.
V: In Job 38:2, waarom vra God eers wie God se raad sonder kennis verduister?
A: Toe Job gesê het dat God sy vyand geword het, sou hy net ander mense verwar. Job het God gevra vir sy dag in die hof. Nou dat hy dit gekry het, is Job verskrik. Job begin nou eers besef dat hy arrogant teenoor God was, en Job weet dat dit nie 'n goeie posisie is om in te wees nie.
Die Bybel waarsku ons daarteen om trots te wees in Psalm 75:4-5; Spreuke 13:10; 29:23; en 30:13. Ons moet nie wys wees in ons eie oë nie in Spreuke 3:7; 26:12; 28:11; Romeine 12:16.
Maar Job sou uiteindelik bly wees dat God met hom gepraat het. Nou weet Job dat hy nie alleen is nie; God is by hom. Jesaja 41:10; Psalm 73:23; en Johannes 14:18; 16:32-33 sê ook dat God by ons is.
V: In Job 38:3-39:30, waarom het God nie gewag dat Job elke vraag beantwoord nie, en waarom het God nie net vir Job gesê wat verkeerd was aan wat hy gesê het nie?
A: God het Job se beskuldigings beantwoord. Maar in plaas daarvan om verduidelikings te gee, het God Job geantwoord deur self tagtig retoriese vrae te vra, wat wissel van Job se identiteit tot Job se vermoëns. Stel jou net vir 'n oomblik voor jy skryf 'n finale eksamen vir 'n kollegeklas, die hele finale bestaan net uit hierdie 80 vrae, en jy ken nie eers die antwoord op een daarvan nie! Hoe sou jy voel? Waarskynlik 'n bietjie soos Job hier. Job het God se raad sonder kennis verduister, en God het vir Job gewys hoe Job se beperkte begrip God se raad verduister het voordat Hy hom verlig het.
Die punt was nie dat Job die vrae moes beantwoord of dat God Job se vrae moes beantwoord nie, wat albei op onkunde berus het. Die punt was dat Job sou besef dat hy nie in staat was om enige van God se vrae te beantwoord nie. As Job skepties wou wees, kon God ook skepties wees oor wat Job weet deur te demonstreer dat Job, alhoewel regverdig, min of niks in sy eie begrip geweet het nie. God het steeds nie Sy weë aan Job verduidelik nie; eerder het God Sy weë getoon sonder 'n verduideliking wat Hy nie verplig was om te verskaf nie. Sover ons kan sien, het God nooit aan Job die situasie met Satan in hoofstuk 1 van Job geopenbaar nie.
V: In Job 38:2, hoe het Job God se raad verduister?
A: Dit beteken NIE dat Job iets verduister of belemmer het wat God se eie raad in die Hemel betref nie. Eerder het Job die waters vertroebel vir die wysheid wat God aan ander geopenbaar het. Oor die algemeen, wanneer iemand wat as Christen beskou word, dinge oor God sê wat God nooit geleer het nie omdat dit nie waar is nie, verduister ook hulle God se raad sonder kennis, en vertroebel hulle die waters vir hulself en ander.
Job het valse dinge oor God geleer. Job het gesê dat terwyl hy regverdig was, God onregverdig was; terwyl hy godvresend was, God sy vyand was. Job het tot gevolgtrekkings gespring en roekeloos gepraat toe hy nie al die feite gehad het oor wat agter sy lyding aan die gang was nie.
Meer in die algemeen verduister sommige mense God se raad wanneer hulle vergeet dat ons na God se beeld geskape is en probeer om God na hul eie beeld te maak. Job het egter God se raad op 'n tweede manier verduister: Job het dinge oor God gesê om sy lyding te regverdig, homself te regverdig en God onregverdig te noem.
God het nie net oor Job gepraat nie, maar ook oor sy drie vriende. En op 'n manier praat God hier met mense vandag, omdat dit die heeltyd gebeur. Wanneer mense sê dinge is goed wat God as kwaad bestempel, of dat dinge kwaad is wat God as goed bestempel, verduister hulle God se raad. Wanneer hulle God se aard of goedheid bevraagteken, en in plaas daarvan hul eie standaard wil vestig, probeer hulle doelbewus om God se raad te verduister. Ons word in Jakobus 3:7-10 gewaarsku om baie op ons tong te let.
Moet dus nie te hard wees op Job en sy vriende hier nie, want hulle is nie uniek nie. Die gemiddelde persoon vandag ken waarskynlik baie minder van God se raad as Job se vriende gedoen het. Hierdie onkundige toestand dra sy eie gevolge, volgens Paulus se skrywe in Romeine 1:18-23.
V: In Job 38:2-39:30, wat is die vloei of oorsig van hierdie hoofstukke?
A: Hierdie verse is gerangskik volgens hoe God die Here van die natuur is.
Job 38:4-15 God is die Skepper
- - - van die aarde (4-7),
- - - die see (8-11), en
- - - die dag en nag (12-15)
Job 38:16-38 God regeer oor die lewelose dinge.
- - - Die dieptes van die see en die uitgestrekthede van die hemel (16-18),
- - - Lig en duisternis (19-21)
- - - Die weer, sneeu, hael, wind, reën, donder en ryp (22-30)
- - - Die sterre in hul konstellasies (31-33) en
- - - Swaar reëns en oorstromings (34-38).
Job 38:39-39:30 God regeer oor die lewe
- - - Voedsel vir diere, soos die leeu en die raaf (38:39-41),
- - - Voortplanting, soos dié van die wilde bergbokke en herten (39:1-4),
- - - Wilde vryheid soos die wilde donkie teenoor die mak donkie (5-8),
- - - Groot krag, soos die wilde os teenoor die mak os (9-12),
- - - Vinnige diere soos die kameelperd en die oorlogsperd (13-25), en
- - - Vinnig-vliegende roofdiere, soos die valke en arende (of griffon-aasvoëls) (26-30)
Elifaz het ook na die eerste deel verwys in Job 15:7-9, toe hy vir Job vra of hy die eerste mens was wat gebore is, ouer as die berge, of die raad van God ken.
V: In Job 38:2-41:34, wat was God se punt hier?
A: Hier is 'n kort samevatting agter die 80 vrae wat God aan Job stel.
(38-39) Job, waarom verduister jy my raad met woorde sonder kennis? Waar was jy toe Ek die aarde, die see, die dageraad, die dood, die lig, die sneeu, die weerligte, die sterre, die wolke en die diere geskep het? Gaan jy met God twis en Hom regstel?
(40:1-5) Job sê hy het geen antwoord vir God nie.
(40:6-41:34) Antwoord my dan hierop. As jy God se oordeel nietig wil maak om jouself te regverdig, wil jy dan die taak hê om die regter te wees (en jou vonnisse af te dwing)? Kan jy die behemot (die seekoei) maak of die leviatan (die krokodil) uitlok? Kan jy met hom speel soos met 'n voël, of hom aan 'n leiband bind?
V: In Job 38:31-32, ondersteun dit astrologie?
A: Nee. Astrologie is 'n sonde waarin mense dwaaslik probeer om die sterre, miljoene myl ver, te gebruik om mense se algemene kenmerke en "toekoms" te voorspel.
Moenie horoskope in die koerant, op die web of êrens anders lees nie.
Maar astronomie, en om na die sterre te kyk om oor hulle Skepper te wonder, en om die sterre te gebruik om seisoene aan te dui, is nie teen die Bybel nie, anders as astrologie. In werklikheid was dit in Egipte nogal belangrik om die sterre te gebruik om te bepaal wanneer die Nyl sou oorstrom en wanneer om te plant. Om te bepaal wanneer 'n seisoen begin, is nie om hul lewe te probeer voorspel nie. Eerder is sterre wat seisoene aandui een manier waarop God vir ons voorsien deur Sy eienskappe en ons behoorlike erkenning en gebruik van Sy skepping.
V: In Job 38:31, wat is die betekenis van die Pleiades?
A: Die Pleïades is 'n digte tros sterre. Dit is verbasend dat daar soveel sterre kan wees in wat vanaf die aarde so 'n klein ruimte lyk. Hoekom brei hulle nie uit om soos ander sterre te lyk nie? Hoe keer hulle te verhoed dat hulle saam ineenstort? Ook het die heliakale opkoms van die Pleïades destyds die aanvang van die lente aangedui.
Philo die Jood (15/20 v.C. – 50 n.C.) noem egter die ondergang van die sewe sterre van die Pleïades as die tyd om te saai en die opkoms van die Pleïades as die oes tyd. Op die Skepping 38:115 bl.17.
As 'n kanttekening kry die Japannese motorvervaardiger Subaru sy naam in die Japannese taal van die Pleiades af.
V: In Job 38:32 en 2 Konings 23:5, wat is "Mazzaroth/Mazzaloth"?
A: Daar word gedink dat dit dieselfde is as "Mazzaloth" (l in plaas van r) in 2 Konings 23:5. Alhoewel 'n paar mense dink dit kan na die planete verwys, verwys dit waarskynlik na die wentelende konstellasies wat God in hul seisoen uitbring. Die sterre is God se handewerk, soos Psalm 147:4, Nehemia 9:6, Jesaja 40:26 en 45:12 wys.
V: In Job 39:14, verlaat 'n kameel haar eiers of lê sy haar eiers hier?
A: Sommige vertalings van Job 39:14 sê die struis "leg haar eiers." 'n Homoniem van die Hebreeuse woord vir "leg" is egter "verlaat." 'n Goeie vertaling wat albei betekenisse vang, is "laat haar eiers agter," soos die BSB dit weergee.
V: In Job 39:13-15, wat is die kenmerkende eienskap van die kameelvoël?
A: Struisvoëls is vreemd uitziende voëls. Hulle is groot voëls, sewe of agt voet hoog, met groot vlerke wat hulle nie help om te vlieg nie. Verskeie struisvoëls kan hul eiers in dieselfde nes lê. As daar nie plek is nie, lê hulle hul eiers op die sand buite die nes. Baie kere trap moederstrande, wat tot 300 pond weeg, op hul eie eiers. Soms sit 'n moederstraal op ander eiers en vergeet watter eiers haar eie is. Die moederstraal "behandel haar jong ruw" deur haar eenjaar-oue jongstrande weg te jaag wanneer die paarseisoen aanbreek. Tog oorleef strande. Hulle kan 40 myl per uur hardloop, wat vinniger is as 'n perd. Hoe sou Job daaraan gedink het om selfs so 'n dier te skep?
'n Kameelperd is 'n paradoks, want dit wys die kreatiewe genialiteit van God, maar dit het self geen wysheid nie.
V: In Job 39:1-30 kon God iets gesê het soos: "Job, laat Ek jou alles verduidelik. Satan het jou integriteit uitgedaag, en jou lyding het My verheerlik deur Satan te weerlê." Maar God het dit nie gedoen nie. Hoekom?
A: God was klaarblyklik minder bekommerd daaroor dat Job die redes vir sy lyding sou ken, as dat Hy twee slegte houdings van Job sou korrigeer. Eerstens, dat Job aangeneem het hy kon die antwoord op alles uitvind op grond van sy eie beperkte of gebrekkige begrip. Tweedens, dat Job verdien het om 'n antwoord te kry. In plaas daarvan is dit genoeg om die majesteit en heerlikheid van God te sien en te ken, selfs wanneer ons nie 'n antwoord het nie.
Job was 'n godvresende man, maar selfs 'n godvresende persoon kan korreksie nodig hê.
As God ooit vir Job of sy vriende, voordat hulle gesterf het, vertel het van God se gesprek met Satan, swyg die Boek Job daaroor. Waarskynlik het hulle gesterf sonder om daarvan te weet. Dink jy God en Satan of 'n ander demoon het al ooit 'n gesprek oor jou gehad?
V: In Job 38:1-39:30, wat is 'n paar ooreenkomste met Gen 3:8-13,21?
A: In beide gevalle is slegte raad gegee deur dié wat God se weë geken het. Job en sy drie vriende in Job, en Satan in Genesis 3 sowel as die gevolge van Satan se "wedstryd" met God in Job 1:6-12. Hier is ander ooreenkomste:
a) Albei verhale begin vir die menslike karakters in 'n soort paradystuin wat deur God voorsien is.
b) Kwaad in die vorm van Satan is die antagonis in albei verhale.
c) Eva en waarskynlik Adam probeer nie om God uit hul lewens te verwyder nie, maar eerder om God se plek op 'n beperkte wyse in te neem deur goed en kwaad te ken. Job en sy drie vriende het gedink hulle kon van 'n uitkykpunt soos dié van God af kyk en alles verstaan, asook aanmatig om oordeel te vel en die skuld vir Job se toestand toe te skryf, wat op sommige maniere soortgelyk is aan die skuif van die skuld deur Adam en Eva.
d) In beide gevalle beskou en waardeer die hoofmenslike akteurs hul eie veronderstelde bereiking van God se kennis, of die gebrek daaraan (in die gevalle van Job en Eva), eerder as om op God en Sy wysheid te vertrou.
e) In beide gevalle is dit sondig en in groot mate gebaseer op menslike trots.
f) In beide speel die dood 'n groot rol as gevolg in Genesis 3, en as 'n voorafgaande gebeurtenis en 'n wens in Job.
g) In beide gevalle begin God eers met 'n vraag: "Wie is dit wat My raad verduister met woorde sonder kennis?" in Job, en vir Adam: "Waar is jy?" in Genesis 3:9. Natuurlik het God se voorwetenskap die antwoorde geken. God se "kruisverhoor" van elke getuie het selfondersoek en bekering van Adam, Eva en Job vereis, wat elk gevolge moes dra vir die verduistering van God se raad, weens hul selfstandigheid, gevoel van geregtigheid en gevolglike sondigheid.
h) God het vir Job beveel om 'n offer te bring vir homself en sy drie vriende (nie Elihu nie), weens hulle sondige woorde. In Genesis 3:21 het God tunike van vel/leer vir Adam en Eva gemaak. Waar sou die dierevelle vandaan gekom het? Diere moes sterf. Ons bring offers aan God omdat Hy ons eers na Sy beeld geskape het, wat deels beteken Sy verbintenis om 'n offer vir ons te bring deur Sy Seun.
Op 'n soortgelyke wyse vra God dalk elke dag dieselfde vraag van ons: waar is jy? Ons moet onsself daagliks ondersoek (2 Korintiërs 13:5) om te sien waar ons in ons wandel met die Here is. Val ons agter weens apatie, afleiding deur ander belangstellings, of gevangenskap aan sonde? Hardloop ons "vooruit" (2 Johannes 9), óf probeer raai oor kennis wat God nie geopenbaar het nie, óf hard werk om God se werk te ken en te doen sonder die krag van die Here? Is ons getrou aan die woorde en gees van Spreuke 3:5-6? Maar in plaas daarvan om "ons werk vir Hom" te doen, op ons eie kenmerkende manier wat ons wil doen, behoort ons "Sy werk" te doen op die manier waarop Hy wil hê ons moet dit doen.
V: In Job 40:1–41:34, wat is God se boodskap in hierdie verse?
A: God vra Job hoe hy met die kwaad sou omgaan. Wat Job met barmhartigheid en oordeel sou doen, is nie die hoofsaak nie; maar eerder wat kan Job doen? Het jy al ooit toegelaat dat die kwaad voortduur, sonder dat jy dit uitgedaag het, omdat jy geweet het dat om dit uit te daag gevaar of verlies vir jouself of jou familie kon beteken? Maar in plaas daarvan dat Job probeer om teen God te staan, waarom laat ons nie toe dat Job teen iets anders staan wat in vergelyking relatief magteloos is nie, jy weet, soos behemot of leviatan.
V: In Job 40:2, wie is die "foutvinder"?
A: Dit is duidelik Job in die onmiddellike konteks, veral nadat Job God daarvan beskuldig het dat Hy met hom twis in Job 10:2; 23:6. Maar in die tweede plek kan dit veralgemeen word na enigiemand wat God wil bevraagteken en met Hom wil twis.
V: In Job 40:3-5, waarom het Job nie meer gepraat soos hy so baie vroeër in die boek gedoen het nie?
A: Job het doelbewus gesê hy wil nie meer praat nie in Job 40:5. Miskien het Job besef dat hoe meer hy gepraat het, hoe dieper die gat was wat hy vir homself gegrawe het. Sy vorige praat het gefokus op die regverdiging van homself en die beskuldiging van God van onreg. Hy het nou gesien dat hierdie praat hom nêrens sou bring nie. Job sien nou dat hy, deur daarop aan te dring dat hy alles wat gebeur moes sin maak, probeer het om 'n taak op homself te neem wat nie syne was nie, maar God s'n.
Daar kan tye wees wanneer ons dwaas is, of die konteks totaal misverstaan, en dit mag die beste wees om net op te hou praat.
V: In Job 40:3-5, hoe sou jy weet of jy jou protest "oortree" het?
A: Eerstens, kyk na ander om jou. Moenie wees soos die persoon wat by God kla dat hy nie 'n soet nagereg het nie, terwyl iemand anders geen kos het nie.
V: In Job 40:4-5, kan 'n mens godvrugtig wees en tog terselfdertyd arrogans hê?
A: Ja, maar dit is nie mooi nie; dit kan 'n ware afskrikmiddel wees vir sowel ongelowiges as gelowiges. Job was 'n godvresende man wat ander die waarheid oor God geleer het. Maar as mens terugkyk deur die boek, was Job nie in een opsig arrogant nie, maar in verskeie opsigte. Job was arrogant in sy denke dat hy alles gehad het wat hy nodig gehad het om alles uit te pluis oor wat met hom gebeur het. Toe dinge nie sin gemaak het nie, op grond van die inligting wat vir hom beskikbaar was, het Job toe God beskuldig. Dit het klaarblyklik nooit by Job opgekom nie, of by sy drie vriende vir die saak, dat daar dalk belangrike inligting was wat hulle nie geweet het nie. Soos jy in die boek Job kan sien, wanneer een arrogante persoon met 'n ander praat, kan vonke spat.
Nog 'n opmerking: daar is 'n verskil tussen deur en deur arrogant te wees, en nie oor die algemeen 'n arrogante persoon te wees nie, maar steeds arrogant te wees in 'n paar areas. 'n Persoon wat oor die algemeen arrogant is, mag probeer om hul selfwaardigheid uitsluitlik daaruit af te lei dat hulle beter as ander is. Maar 'n persoon kan nederig wees, besef dat dit God is wat die belangrikste is, en om ander belangriker as hulleself te ag (Filippense 2:3). Dit is reg om te sê wat jy bereik het. Maar die volgende keer as jy 'n baie, baie sterk begeerte het om vir iemand te vertel hoe goed jy in iets is (of was), stop vir 'n oomblik en vra wat daardie sterk begeerte aanjaag. Kan dit arrogansie in 'n bepaalde area wees? As dit so is, hoekom hou jy nie op om oor jouself te praat en vra eerder oor hulle nie?
Moenie wees soos die enkellopende man in 'n grap wat op 'n afspraak met 'n meisie gegaan het en die eerste helfte daarvan net oor homself gepraat het nie. Toe sê hy: "Wel, dis genoeg van my wat oor myself praat. Nou, hoekom praat jy nie oor my nie?"
Wanneer jy 'n godvresende persoon sien wat arrogant is, moenie probeer ontken dat hulle godvresend is nie, soos Job se vriende gedoen het. Maar jy moet steeds hul arrogansie aanspreek, soos Elihu en later die Here gedoen het.
V: In Job 40:4-5, wat het Job bedoel toe hy gesê het hy het een keer, selfs twee keer, gepraat en sou nie weer praat nie?
A: Dit is spreekbeelde wat algemeen is in Semitiese tale. Dit beteken nie dat Job gesê het hy sou nooit weer praat nie. Maar Job het besef wat iemand in die vroeë twintigste eeu gesê het: jou arms is te kort om met God te bokse.
V: In Job 40:8, hoe veroordeel sommige mense vandag God om hulself te regverdig?
A: Dit kan op 'n paar maniere gebeur. Eerstens kan dit gebeur dat 'n mens se manier om oor sy situasie te praat op 'n stadium sondig raak, omdat hy impliseer dat God onregverdig is. Dit is reg om jou eie integriteit te verdedig, maar nie om God se geregtigheid in diskrediet te bring nie.
Tweede, en selfs erger, veroordeel sommige God as boos om hul eie bose gedrag te verskoon.
V: In Job 40:15, 21-22, wat is behemoth?
A: Die woord beteken dier, en die agtervoegsel dui op 'n magtige dier. Job wys dat dit 'n reuse, plantetende landdier is wat onder riete leef. Die rivierperd is die tweede grootste landdier wat vandag leef, en rivierperde leef in Egipte, so dit kan 'n rivierperd wees. Sommige mense mag dink dat die dier 'n olifant is, en die "stert" as 'n sloor interpreteer. Die dier is egter 'n seekoei omdat dit tussen die riete in 'n moeras verborge is, en olifante bly nie ondergedompel soos seekoeie nie. 'n Ander siening is dat dit dalk 'n dinosourus is, en mense destyds, sowel as vandag, het dinosourusbene gesien. Groot dinosourusse, soos die brachiosaurus, het in die moerasse gewoon omdat hulle water nodig gehad het om hul groot gewig te dra, en antieke mense kon dinosourusbene vind.
V: In Job 41:1, wat is Leviatan?
A: Leviatan is 'n groot mariene dier, waarskynlik 'n krokodil. Figuurlik is Leviatan beskou as 'n groot seemonster. In Jesaja 27:1 was Leviatan 'n Kanaänitiese simbool van goddelose nasies, soos Egipte. Die Bybel en heidense bronne het verskil daarin dat heidense bronne in die werklike bestaan van mitologiese wesens geglo het, terwyl Bybelse skrywers die terme in 'n suiwer figuurlike en metaforiese sin gebruik het. Engelse literatuur van die 17de eeu en vroeër het dikwels mitologiese toespelings op 'n soortgelyke wyse gebruik.
V: In Job 41:18, wat kan die flitse van lig hier beteken?
A: Wanneer 'n krokodil, wat ongeveer vyf minute onder water kan bly, opkom en die water uit sy neus uitblaas, kan dit in die sonlig soos ligflitse lyk. Die krokodil se oë glinster, soos dié van katte en baie reptiele. Die glinsterende oë agter die "rook" wat uit sy neusgate kom, kan hierdie voorkoms gee. Terloops, in Egipte toe 'n nuwe Farao gekroon is, het hy 'n seekoei, en soms 'n krokodil (met hulp van ander), met 'n harpoen doodgemaak. Dit het Farao se beweerde beheer oor chaos gesimboliseer.
V: In Job 42:1-17, was Job se beproewings, sowel gesinsgewys as gesondheidsgewys, 'n versoeking of 'n karaktervormende beproewing?
E: Kom ons kyk eers na versoekings voordat ons die vraag beantwoord. Daar is baie verskillende soorte versoekings; sommige is van kort duur, sommige lank, sommige is sag, en sommige is ernstig. Binne elke beproewing is daar 'n versoeking om op te gee, soos Job se vrou Job aangemoedig het om net "God te vervloek en te sterf".
'n Beproewing kan karakterbouend wees, maar nie noodwendig nie. Dieselfde beproewing kan vir verskillende mense karakterbouend of karaktervernietigend wees, afhangende van hoe hulle reageer. Maar in plaas daarvan om na sy vrou te luister, het Job steeds op God vertrou, al was dit nie perfek nie, en Job se beproewing was karakterbouend.
Waarmee worstel jy vandag? Dit kan karakterbouend of karaktervernietigend wees, "dit hang alles af van jou afhanklikheid". Is jy deur hierdie beproewing afhanklik van God, of probeer jy dit alleen sonder God doen?
V: In Job 42:1-6, waarom was Job se reaksie gepas?
A: Job het geleer om nie meer as 'n "grootse prins" na God toe te kom soos hy in Job 31:37 gedoen het nie. In Job 42:1-6 het Job erken dat hy aanmatigend was om God te beskuldig, en hy was opreg jammer vir wat hy gesê het. God sê nie dat elkeen van Job se woorde in die boek Job gepas was nie (in werklikheid was dit nie), maar dat Job se finale reaksie gepas was.
V: In Job 42:5, hoe kon Job God sien en lewe, aangesien Eksodus 33:20 sê niemand kan God sien en lewe nie?
A: Job sê nie dat hy God fisies in 'n bepaalde gedaante gesien het nie. Eerder het Job God op 'n nader wyse ervaar as wat hy voorheen gedoen het. Die ervaring wat Job hier gehad het, was heeltemal anders as die filosofering van Job en sy drie vriende vroeër. Die Christen Blaise Pascal het geskryf oor die verskil tussen "die God van die filosowe en geloof in die Lewende God wat Hom bekendmaak."
V: In Job 42:6, wat het Job presies verag?
A: Die woord "myself" is nie in die Hebreeus nie. Job kan sê dat hy sy vorige woorde verag, of dat hy homself verag omdat hy daardie woorde gesê het. Dit kan ook beteken: "Ek verwerp wat ek gesê het".
V: In Job 42:7-8 is God se toorn opgewek teen Job se drie vriende oor wat hulle gesê het toe hulle probeer het om God te verdedig. Op watter maniere kan mense vandag praat om God te probeer verdedig, en doen hulle meer kwaad as goed?
A: Met hierdie vers skakel die boek oor van poësie na prosa. Job se drie vriende het Job daarvan beskuldig dat hy goddeloos was voor God. Hulle het gedink hulle dien God en help 'n onregverdige man. In 'n ommekeer beveel God egter vir Job om offers te bring vir hulle sondes. God noem Job vier keer "My dienaar Job" vir beklemtoning in Job 42:7-8.
V: In Job 42:8-10, wanneer moet ons bid dat God ander sal vergewe?
A: Baie merkwaardig genoeg, terwyl Job se vriende hom doodgeraas het, het ons geen rekord dat Job se vriende ooit vir hom gebid het nie. Maar God het hier vir Job gevra om vir sy vriende te bid. Vyf punte om in die antwoord in ag te neem.
1. God het die reg om te vergewe of nie te vergewe nie, om barmhartigheid te betoon of dit te weier (Romeine 9:11-18).
2. Die enigste beperking is Sy eie selfgestelde grens van Sy geregtigheid.
3. God kies om almal te vergewe wat in berou na Hom kom.
4. 'n Mens het egter God se genade nodig om selfs tot Hom te kom. God kies om in te gryp om sommige tot bekering te bring, en by ander gryp Hy nie in nie.
5. In Handelinge 7 het Stefanus gebid dat God ander sou vergewe omdat hulle hom gedood het, en ons moet ook bid dat God met Sy barmhartigheid by ander sal ingryp.
V: In Job 42:10, hoe is Job se seëninge verdubbel, aangesien hy net tien kinders gehad het om die tien wat hy verloor het, te vervang?
A: As daar geen hiernamaals was nie, sou dit 'n geldige probleem wees. Maar dit wys 'n interessante punt. As Job se eerste tien kinders in Job 1:2 gelowiges was, sou Job twintig kinders in die Hemel hê, en sy seëninge sou verdubbel word.
V: In Job 42:11 het hulle Job getroos oor die benoudheid wat Satan oor hom gebring het, of dié wat God oor hom gebring het? Is dit reg om te sê dat God die benoudheid gebring het?
A: Alhoewel Satan 'n meer direkte oorsaak van Job se verdrukking was, het God dit op 'n indirekte wyse "gebring" deur dit toe te laat. Die belangrike punt was nie die verdrukking nie, maar Job se reaksie daarop. Dit is nie dat Job net gesê het: "Ek wil my goed terug hê nie". Eerder het Job met God wou praat, en Job het 'n vars insig in God gekry. En toe het God sy goed teruggegee, behalwe dat dit dubbel soveel was.
As 'n kanttekening het Job se familielede hom blykbaar as 'n verlore saak laat vaar. Ons het hulle nêrens in die boek tot nou toe gesien nie.
V: In Job 42:11, hoe het God kwaad oor Job gebring?
A: God het kwaad oor Job gebring op twee maniere.
Fisiese rampspoed het oor Job gekom, en die woord "kwaad" in die Hebreeus beteken beide fisiese rampspoed en morele kwaad.
God het 'n moreel bose wese, Satan, toegelaat om Job te onderdruk. Satan het kwaad gedoen, maar Satan moes God se toestemming vra, en God het Satan toestemming gegee. God het self geen moreel bose dade verrig nie, maar Hy het Satan toegelaat om Job te beproef.
V: In Job 42:11-17, wat is 'n samevatting van wat met Job gebeur het?
A: Job se vriende het gedink dat lyding altyd vir dissipline was, en Job het gedink dit was vir vernietiging. Elihu het gesê dit kon vir leiding wees. Maar God het dit vir heeltemal ander dinge gebruik: 'n demonstrasie teen Satan en die ontwikkeling van Job se verhouding met Hom.
Kyk na Job se situasie. Hy is sprakeloos nadat hy God se majesteit gesien het, en hy is berouvol oor die oorhaastige woorde wat hy vroeër gesê het. Job het steeds die fisiese lyding, hy het steeds al sy rykdom verloor, maar Job is nou tevrede dat God met hom praat. Nadat hy vir vergifnis vir sy drie vriende en homself gebid het, begin God regtig beweeg, verdubbel sy rykdom, gee hom dieselfde aantal kinders, en gee hom baie meer jare om te leef, aangesien hy ná hierdie gebeurtenis nog 140 jaar geleef het, en moontlik ook sy jare verdubbel het. Nadat Job meer van God gesien het, kon niemand ontken dat Job grootliks geseën was nie.
Opsommend, deur die beproewing het God vir Job 'n vars visie van Homself gegee. Ons behoort ook 'n vars visie van God te wil hê. Soos Job 13:15a sê: "Al sou Hy my doodmaak, sal ek steeds op Hom hoop." (BSB)
V: In Job 42:15, wat is die betekenis daarvan dat sy dogters so mooi was?
A: God het nie net Job geseën weens Job se getrouheid nie, maar God het ook sy familie weens Job se getrouheid geseën. Ook wys hierdie vers dat fisiese skoonheid aanvaarbaar is.
V: In Job, wat is van die vroegste manuskripte wat vandag nog bestaan?
Doodsee-rolle: (c. 1 v.C.) 4 afsonderlike kopieë volgens Dead Sea Scrolls Today bl. 30 en die Wycliffe Bible Dictionary bl. 436-438. Dit is 2Q15, 4Q99, 4Q100 en 4Q101.
Algeheel is in die Doodsee-rolle die volgende 292 verse uit 'n totaal van 1 071 verse van Job bewaar (27,3 %)
Job 3:5-6; 4:16-21; 5:1-4; 8:15-17; 9:27; 13:4,19-20,24-27; 14:4-6,13-17; 17:14-16; 18:1-4; 19:11-19,20; 20:1-6; 21:2-10,20-27; 22:3-9,16-22; 23:1-8; 24:12-17,24-25; 25:1-6; 26:1-2,10-14; 27:1-4,11-20; 28:4-13,20-28; 29:7-16,24-25; 30:1-4,13-20,x,27-31; 31:1,8-16,26-32,4-; 31:14-19; 31:20-21; 32:1-3,10-17; 32:3-4; 33:6-16,24-32; 33:10-11,24-26,28-30; 33:28-30; 34:6-17,24-34; 34:28-31; 35:5-15,16; 36:7-16,23-33; 37:1-5,10-19; 38:3-13,23-33; 39:1-11,20-29; 40:4-14,23-31; 41:15-26; 42:1-2,4-6,9-12. Sien The Meaning of the Dead Sea Scrolls vir meer besonderhede.
Aramese vertalings, genoem targums, van Job is onder die Doodsee-rolle in grot 4 gevind. The Dead Sea Scrolls Today bl. 32–33 en The Dead Sea Scrolls Translated: The Qumran Texts in English 2de uitg. Die Targum van Job bevat klein fragmente uit Job 17:14–42:11, alhoewel slegs 37:10–42:11 ongeskonde is, volgens The Wandering Aramean bl. 164. Volgens The Wandering Aramean bl. 165 het 'n ander Targum van Job Job 3:4 en Job 4:16–5:4 bewaar. Die rol 11QtgJob bevat verse 16:3, 18:23, 30:4, sowel as ander verse.
Theodotion het 'n Griekse vertaling van die Ou Testament gemaak, wat Job insluit.
Symmachus en Aquila was ander Jode wat ook Griekse vertalings van die Ou Testament gemaak het, en hulle het Job ingesluit.
Christelike Bybelhandskrifte Vaticanus (325–350 n.C.), Sinaiticus (340–350 n.C.) en Alexandrinus (c. 450 n.C.) het elk die volle boek Job bewaar.
V: Watter vroeë skrywers het na Job verwys?
Voornicene skrywers wat na verse in Job verwys of daarop alludeer, is:
Philo die Jood van Alexandrië (15/20 v.C.–50 n.C.) haal Job 14:4 aan in On the Change of Names, hoofstuk 6 (47), bl. 345.
Klemens van Rome (96–98 n.C.) haal Job 1:1 aan as "Oor Job geskryf" in 1 Klemens hoofstuk 17 bl. 9.
Justin Martyr (c.138–165 n.C.) noem Job en Sagaria in Dialoog met Trypho die Jood, hoofstuk 103, bl. 251
Melito/Meleto van Sardis (170–177/180 n.C.) "Soos in Job, wanneer hy van die duiwel praat: 'Hy is die begin van die weë van die Here.'" (Job 40:19) Uit die Toespraak oor die lyding van onse Here fragment 8 bl. 761
Teofilus van Antiochië (168–181/188 n.C.) haal Job 9:9 aan in Teofilus aan Autolycus, boek 1, hoofstuk 6, bl. 91. Hy verwys nêrens anders na Job nie.
Klemens van Alexandrië (193-202 n.C.) haal Job 1:21 aan as deur Job. Stromata boek 4 hfst. 25 bl. 439
Tertullianus (197-220 n.C.) bespreek die swaarkry van Job en noem hom by naam. Oor Geduld hfst.14 bl.716
Tertullianus (207/208 n.C.) verwys na Job 1:12. Vyf Boeke Teen Marcion, boek 5, hoofstuk 13, bl. 456
Hippolytus (222-235/6 n.C.) haal Job 31:1 aan as deur Job in sy Kommentaar op Spreuke bl.173
Origen (225-254 n.C.) "Ook in die laaste (hoofstuk) van Job, waarin die Here aan Job te midde van storm en wolke uitspreek wat opgeteken is in die boek wat sy naam dra," Origen Contra Celsus boek 6 hfst. 43 bl. 593.
Cyprianus, biskop van Kartago (c. 246–258 n.C.), haal uit Job aan asof dit van Job self is in Treatises of Cyprian, Traktaat 12, derde boek 1,14.
Cyprianus van Kartago (c.246-258 n.C.) bespreek in detail Job 2:10 en 1:8 in die Verhandelings van Cyprianus, Verhandeling 7, hoofstuk 10, bl. 471
Firmilianus van Keisarië aan Cyprianus (256 n.C.) "Want die genade van God is magtig om selfs daardie dinge wat deur 'n aansienlike stuk aarde verdeel lyk, in die band van liefde en eenheid te verenig en saam te bind, volgens die wyse waarop ook van ouds die goddelike krag Esegiel en Daniël, alhoewel hulle later in hulle tyd geleef het en deur 'n lang tydperk van hulle geskei was, in die band van eensgesindheid met Job en Noag, wat onder die eerste was, verenig het; sodat hulle, alhoewel hulle deur lang tydperke geskei was, tog deur goddelike inspirasie dieselfde waarhede gevoel het." Briewe van Cyprianus, Brief 74.3, bl. 390
Pontius (na 258 n.C.) "As Job, heerlik volgens God se getuienis, 'n ware aanbiddער van God genoem is, en een aan wie op aarde niemand gelyk kon staan nie, het hy geleer dat ons alles moes doen wat Job voorheen gedoen het… Hy, wat die verlies van sy besittings verag het, het deur sy beproefde deug so 'n voordeel verkry, dat hy nie eens die tydelike verliese van sy geliefdes besef het nie. Nie armoede of pyn het hom gebreek nie; die oortuiging van sy vrou het hom nie beïnvloed nie; die vreeslike lyding van sy eie liggaam het nie sy standvastigheid geskud nie." Die Lewe en Passie van Cyprianus, hoofstuk 3, bl. 268
Gregorius Thaumaturgus (240-265 n.C.) verwys na Job 20:20 en 1:21 in 'n Metafraze van die Boek Prediker, hoofstuk 5, bl. 12-13
Dionysius van Alexandrië (246-256 n.C.) haal 'n gedeelte uit Job 14:1 aan as Skrif. Uit die Boeke oor die Natuur, fragment 3, bl. 86.
Methodius van Olympus en Patara (270–311/312 n.C.) haal Job 38:14 (Septuaginta) en Job 10:8 aan as deur Job in Die banket van die tien maagdelike rede 2, hoofstuk 2, bl. 314
Na Nicea
Aphrahat die Siriese (337–345 n.C.) haal Job 16:19 aan "soos Job gesê het". Selected Demonstrations hfst. 22.10 bl. 405
Athanasius (367, 325-373 n.C.) "Daar is dus, van die Ou Testament, twee-en-twintig boeke in getal; want, soos ek gehoor het, dit word oorgedra dat dit die aantal letters onder die Hebreeuse is; hul onderskeie orde en name is soos volg. Die eerste is Genesis, dan Eksodus, daarna Levitikus, ná daardie Numere, en dan Deuteronomium. Daarna kom Josua, die seun van Nun, dan Rigters, dan Rut. En weer, ná hierdie vier boeke van Konings, word die eerste en tweede as een boek beskou, en so ook die derde en vierde as een boek. En weer, die eerste en tweede van Kronieke word as een boek beskou. Weereens is Esra, die eerste en tweede, op dieselfde wyse een boek. Na hierdie is daar die boek van Psalms, dan Spreuke, daarna Prediker, en die Hooglied. Job volg, dan die Profete, die twaalf word as een boek beskou. Dan Jesaja, een boek, dan Jeremia met Barag, Klaagliedere en die brief, een boek, daarna Esegiel en Daniël, elk een boek. Tot hiertoe vorm dit die Ou Testament." Athanasius Paschale Brief 39 hfst. 4 bl. 552.
Pasiën van Barcelona (342–379/392 n.C.) verwys na Job 42:10. Brief 3 hfst. 24.1 bl. 66
Efraim (350-378 n.C.)
Basil van Kappadokië (357-378/379 n.C.)
Kiril van Jerusalem (c.349-386 n.C.)
Ambrosius van Milaan (370-390 n.C.)
Gregorius van Nazianze (330-391 n.C.) noem Job in sy gedig oor die Skrif. Gregorius se gedig is (in Grieks) in Gregorius, deel 37 van Migne se Patrologia Graeca, kolomme 471–474 (Carmina Dogmatica, Boek 1, afdeling 1, Carmen XII). Sien http://www.bible-researcher.com/gregory.html vir meer inligting.
Die Donatistiese ketter Tyconius (na 390 n.C.)
Gregorius van Nazianze (330-391 n.C.)
Pacian (342-379/82 n.C.)
Gregorius van Nyssa (c.356-397 n.C.)
Didymus die blinde (398 n.C.) parafraseer Job 1:7-12; 2:2-6 as "die boek van Job" Kommentaar op Sagaria 3 bl. 68-69
Siriacs Boek van Trappe (350-400 n.C.)
Rufinus (374-406 n.C.)
Jerome (373-420 n.C.) bespreek die boeke van die Ou Testament. Hy bespreek spesifiek Genesis, Eksodus, Levitikus, Numere, Deuteronomium, die Pentateug, Job, Jesus seun van Nave [Jozua], Rigters, Rut, Samuel Konings (2 boeke), twaalf profete, Hosea, Joël, Amos, Obadja, Jona, Miga, Nahum, Habakuk, Sefanja, Haggai, Sagaria, Maleagi, Jesaja, Jeremia, Esegiël, Daniël, Ester, Esra, Nehemia, Brief 53 hfst. 7-8 bl. 99-101.
Raad van Karthago (218 biskoppe) (393-419 n.C.)
Epiphanius van Salamis (360–403 n.C.) was mal oor die getal 22. Hy gee die 22 (!) boeke van die Ou Testament in die volgende volgorde: Pentateug (5), Josua, Job, Rigters, Rut, Psalms, Kronieke (2), Konings (4), Spreuke, Prediker, Hooglied [Lied van Salomo], Twaalf profete, Jesaja, Jeremia, Esegiël, Daniël, Esra (2), Ester. Die Boek van Klaagliedere het nie in sy kunsmatige stelsel gepas nie, so het hy Klaagliedere aan die einde geplaas. Dit is die 39 boeke wat ons vandag het.
Johannes Chrysostomos (-407 n.C.) verwys na Job 2:9 deur Job, vol. 9, Oor die Beelde, Homilie 4.5 bl. 366, en 4.10 bl. 369
Orosius/Hosius van Braga (414-418 n.C.) verwys na Job 1:7 as deur Job. Verdediging teen die Pelagiane hfst.20 bl.143
Die Pelagiaanse ketter Theodorus van Mopsuestia (392–423/429 n.C.)
Augustinus van Hippo (338–430 n.C.) verwys na Job 34:30 as "geskryf in die boek Job". Die aard van die goeie, Teen die Manicheërs hfst.32, deel 4, bl.358
Johannes Cassianus (419-430 n.C.)
V: In Job, hoe verskil die Masoretiese teks van die Arameese targums onder die Doodsee-rolle?
Hulle is baie naby. Hier is 'n targum (paraphrase) van Job 42:9-12 uit kolom 38 van 11Q10. Die vertaling is uit die Dead Sea Scrolls Study Edition, band 2, bl. 1201. "[die Shuhiet en Zofar die Naamathiet] en hulle het [gedoen soos hulle deur] God beveel is; en G[o]d het Job se stem gehoor en hulle hul sondes om syentwil vergewe. En God het /na Job/ in barmhartigheid omgedraai en hom twee keer soveel gegee van alles wat hy besit het. Toe het al sy vriende en al sy broers en al sy bekendes na Job gekom en in sy huis brood geëet en hom getroos oor al die kwaad wat God oor hom gebring het. En elkeen het hom 'n ooie (wyfieskape) gegee en elkeen 'n goue ring. Leeg. En God het J[o]b uiteindelik geseën…"
Let daarop dat die Masoretiese teks 'n stuk silwer het in plaas van 'n ooie.
V: In Job, wat is 'n paar van die vertalingsverskille tussen die Hebreeuse en Griekse Septuaginta?
Oor die algemeen lyk die Griekse teks baie na die Hebreeuse. Die belangrikste uitsondering is dat die oudste kopie van die Septuaginta-Job een sesde korter is. Hier is 'n paar van die vertalingsverskille uit hoofstuk 1. Die eerste frase is die Hebreeuse vertaling, die tweede is die Septuaginta-weergawe.
Job 1:3 "groter as al die seuns van die ooste" vs. "edel van die ooste"
Job 1:6 "sons van God" vs. "engele"
Job 1:6,7,12 "Satan" vs. "die duiwel" vier keer
Job 1:10 "en sy besittings het in die land vermeerder" vs. "het sy vee op die land vermenigvuldig"
Job 1:11 "nie vervloek nie" vs. "seën"
Job 1:13 "eet en drink" vs. "drink"
Job 1:15 "Sabeeërs" vs. "plunderaars"
Job 1:16 "Die vuur van God het geval" vs. "Vuur het uit die hemel geval" (in beide gevalle verwys dit na weerlig)
Job 1:16 "jong manne" vs. "herders"
Job 1:17 "Kaldeërs" vs. "ruiters"
Job 1:18 "wyn drink" vs. "drink"
Job 1:19 "van oorkant die wildernis" vs. "uit die wildernis"
Job 1:19 "jong manne" vs. "jou kinders"
Job 1:22 "kwalik gee" vs. "dwaasheid toeskryf"
Job 2:11 "Elifaz, die koning van die Temaniete, Bildad, die heerser van die Sjoe-achiete, Sofar, koning van die Minaiete"
Job 3:4 "dag" (Hebreeus en Alexandrinus) vs. "nag" (Septuaginta)
Job 3:6 "vreugde" teenoor "aangesluit" (Septuaginta, Siries, Targume, Vulgaat)
Job 5:5 "Selfs van die dorings word dit weggeneem, en 'n strik ruk hul besittings weg." (Masoreties) vs. "Dit sal nie van bose mense weggeneem word nie. Die mag sal hulle wegtrek" (Septuaginta) vs. "En die gewapende man sal hom met geweld neem. En die dorstiges sal hul rykdomme opdruip" (Aquila, Symmachus, Siries, Vulgaat)
Job 7:20 "Ek is 'n las vir myself." (Masoreties, Targums, Vulgaat) vs. "is ek 'n las vir jou?" (In hierdie geval bewaar die Septuaginta waarskynlik die vroegste lezing, en is die Masoretiese teks verander om te verwyder wat as godslasterlik beskou is. Ons weet dit vanweë 'n skrywersnota, of Tiqqune sopherim, wat behou is.)
Job 8:14a "Wat hy op vertrou, is brose" (MT) vs. "Want sy huis sal onbewoon wees" (Septuaginta) vs. "Wie se vertroue sal afgesny word." (Siriaks)
Job 9:19 "my" vs. "hom" (Septuaginta, Siries, Vulgaat)
Job 10:8 "ooral; tog vernietig U my" vs. "nadat jy verander het, het jy my geslaan." (Septuaginta, Siries)
Job 10:20 "Is my dae nie min nie? Tree dan af, en" vs. "Is die dae van my lewe nie min nie?" (Septuaginta, Siriies)
Job 13:14 (vraag) vs. (stelling)
Job 14:3 "U sal hom bring." vs. "Sal u hom bring?" (Septuaginta, Vulgaat, Siriësch)
Job 14:10 "waar is hy?" vs. "hy is nie meer nie"
Job 14:16 "getal" vs. "getal" (Septuaginta) vs. "nie getal nie" (Siriies)
Job 15:23a "voedsel vir aasvoëls" ('ayyay) (MT) vs. "waar ('ayyeh) is dit" (Septuaginta) vs. "Hy vlug weens die dreigement van oordeel" (Siriacs)
Job 16:3 "Sal winderige woorde 'n einde hê? Of wat maak jou kwaad dat jy antwoord?" vs. "Wat! Is daar enige rede in ydele woorde? Of wat sal jou weerhou om te antwoord?"
Job 17:10 "hulle almal" (baie Masoreties, Targums) vs. "julle almal" (sekere Masoreties, Septuaginta, Siries, Vulgaat)
Job 18:3 "hoe lank sal julle verdraaiing vir woorde stel" vs. "hoe lank sal julle voortgaan?"
Job 19:20 "in my" (meeste Masoretiese tekste) vs. "in hom" (baie Masoretiese tekste, Septuaginta en Vulgaat)
Job 19:28 "in my" (baie Masoretiese tekste) vs. "in hom" (sommige Masoretiese tekste, Septuaginta, Teodozius, Vulgaat)
Job 21:24 "emmers" vs. "ingewande" (Septuaginta, Vulgaat) vs. "sye" (Siriacs) vs. "borste" (Targume) (Blijkbaar is moderne geleerdes nie die enigstes wat moeite gehad het met hierdie woord nie!)
Job 21:28 "die tent, die woonplek" (Masoreties) vs. "die bedekking van die tabernakels" (Septuaginta) vs. "die woonplek" (Vulgata)
Job 22:8 (afwesig) vs. "En jy sê" (Dooie-see-rol-targum van Job)
Job 22:8 "so donker" vs. "lig"
Job 22:9 "verpletter is" vs. "jy het verpletter" (Septuaginta, Siries, Targume, Vulgaat)
Job 22:17 "vir hulle" vs. "vir ons" (Septuaginta, Siriësch, Dooie See-rol Targum)
Job 22:30 "nie onskuldig nie" vs. "die onskuldiges"
Job 23:2 "opstandig" (Masoreties) vs. "buite my bereik" (Septuaginta) vs. "bitter" (Siriies, Targume, Vulgaat)
Job 23:2 "die hand op my" (Masoreties, Targumse, Vulgaat) vs. "sy hand" (Septuaginta en Siries)
Job 23:9 "hy draai weg" vs. "ek draai weg" (Septuaginta, Siriies)
Job 23:12 "behou uit" vs. "behou in" (Septuaginta, Vulgaat)
Job 24:2 "hulle [die goddeloses]" vs. "die goddeloses"
Job 24:21 "Hy mishandel" vs. "hy het nie … goed behandel nie"
Job 24:24 "soos al die ander" vs. "soos 'n malva"
Job 25:3 "sy lig" vs. "sy strik/agterlaag" (Miskien het die Septuaginta-vertalers die Hebreeuse woord 'orebo in plaas van die woord 'orehu gesien.)
Job 26:5 "weggevaarde geeste" vs. "reuse"
Job 27:19 "hy is nie meer nie" (Masoreties, Targume) vs. "Maar sal nie byvoeg nie" (Septuaginta, Siries) vs. "Maar neem niks weg nie" (Vulgata)
Job 28:11 "stuit/bind" vs. "ondersoek/peil" (Septuaginta, Aquila en Vulgaat)
Job 28:13 "sy prys" vs. "die weg daarheen"
Job 29:6 "toorn" vs. "rots" ('n paar Masoretiese tekste)
Job 30:11 "my boogstring" (Masoreties, Siries, Targum) vs. "Sy boogstring" (Septuaginta, Vulgaat)
Job 30:18 "my kleed is ontsier" (Masoretiese teks, Green se letterlike vertaling) vs. "word soos klere vir my" (Masoretiese teks), vs. "gryp my kleed / gryp my klere vas" (Septuaginta)
Job 31:32 "na die pad" (Masoreties) vs. "aan die reisiger" (Septuaginta, Siries, Targum, Vulgaat)
Job 32:1 "in sy eie oë" vs. "in hulle oë" (Septuaginta, Symmachus en Siries)
Job 32:3 "hom veroordeel." vs. "Job veroordeel, en daarmee God veroordeel" ('n antieke Hebreeuse skrywerstradisie)
Job 32:9 "baie" vs. "oud" (Septuaginta, Siriies, Vulgaat)
Job 33:30 "om verlig te word/verlig te word met die lig van die lewe/die lewendes" vs. "sodat my lewe hom in die lig kan prys" (Septuaginta vertaal deur Lancelot) vs. "sodat hulle die lig van die lewe kan sien" (Septuaginta)
Job 34:6 "Ek word as 'n leuenaar beskou" vs. "hy [God] lieg"
Job 39:13 "kameelvoël" vs. "van die verblijdes (=ylandsvogel)" (Die Septuaginta het kameelvoël oral elders in Job.)
Job 39:19 "met 'n manen" vs. "met vrees"
Job 39:21 "hulle grawe" vs. "dit krap" (Septuaginta, Siriies, Vulgaat)
Job 41:6 "handelaars" vs. "Fenisiërs"
Job 41:7 "Kan jy sy vel met harpoene [speere] vol prop, of sy kop met visspeere?" vs. "En al die skepe sou nie in staat wees om die blote vel van sy stert te dra nie; en hulle sal sy kop ook nie in visskepe dra nie"
Job 41:9 "iemand word neergeslaan / oorweldig" vs. "die gode oorweldig" (Symmachus, Syries)
Job 41:9 "Enige hoop om hom te oorwin" vs. "jou hoop" (een Masoretiese teks)
Job 41:11 "dat Ek sal vergeld" vs. "en veilig wees"
Job 41:22 "swakheid of ontreddering" (geleerdes is onseker oor die Hebreeuse woord) vs. "vernietiging"
Job 42:11 "'n stuk silwer" (Masoretiese tekste en Symmachus) teenoor "'n lam" (Septuaginta) (Lancelot se Septuaginta-vertaling het 'n voetnoot dat dit dalk 'n muntstuk is wat met 'n lam gestempel is.) (Rabbi Akiba en Qimchi sê dit verwys na geld.)
Job 42:16 "140 jaar" (Masoreties) vs. "240 jaar" (Septuaginta) vs. "248 jaar" (Alexandrinus)
Job 42:17 "vol dae" (Masoreties en Aquila se weergawe (126 n.C.)) vs. "vol dae: en dit is geskryf dat hy weer sal opstaan met diegene wat die Here opwek." (Septuaginta en Theodotion)
Job 42:17+ (afwesig) vs. "Hierdie man word in die Siriëse boek beskryf as woonagtig in die land Ausis, aan die grense van Idumea en Arabië: en sy naam was voorheen Jobab; en nadat hy 'n Arabiese vrou geneem het, het hy 'n seun gebore wie se naam Enon was. En hy self was die seun van sy vader Sear, een van die seuns van Esau, en van sy moeder Bosorra, sodat hy die vyfde van Abraam af was. En dit was die konings wat in Edom geregeer het, oor wie hy ook geheers het: eerstens Balak, die seun van Beor (Semphor in Alexandrinus), en die naam van sy stad was Denaba; maar ná Balak, Jobab, wat Job genoem word; en ná hom Asom, wat goewerneur was uit die land Teman; en ná hom Adad, die seun van Barad, wat Midian in die vlakte van Moab verwoes het; en die naam van sy stad was Gethim. En sy vriende wat na hom toe gekom het, was Elifas, uit die nageslag van Esau, koning van die Temaniete, Baldad, soewerein van die Sowaeërs, Sofar, koning van die Minaeërs."
Bibliografie vir hierdie vraag: die Hebreeuse vertaling is afkomstig van Jay P. Green se Letterlike Vertaling en die Septuaginta-weergawe is afkomstig van Sir Lancelot C.L. Brenton se vertaling van Die Septuaginta: Grieks en Engels. Die Expositor's Bible Commentary en die voetnote in die NASB 1995, NIV 1985, NKJV en NRSV Bybels is ook gebruik.