< Bybelnavraag uit Matteus

Vrae wat algemeen is vir Matteus en ander evangelies, word in Matteus bespreek of andersins in die Evangelies-afdeling.

V: In Mt, wat is sommige van die kenmerkende elemente van hierdie evangelie?

A: Matteus beklemtoon Christus, die Beloofde Koning, wat die koninkryk van God inlei en die vervulling van die wet is. Christus is die vervulde hoop. Van al die evangelieskrywers is dit Matteus wat die duidelikste wys hoe die Ou-Testamentiese profesieë in Christus vervul word. Ongeveer 1/3 van Matteus bestaan uit prediking, en die evangelie lyk of dit rondom vyf groot toesprake georganiseer is.

Wat taal betref, het Papias, 'n dissipel van die apostel Johannes, gesê dat Matteus eers in Hebreeus/Aramees geskryf is. Jesus is die "tipe" van Israel, en sommige sien dat Matteus Midrasjiese tegnieke gebruik wat vir Jode van daardie tyd bekend was.

Wat valse godsdienste betref, is Matteus 20:1-16 'n goeie gedeelte om aan Mormone en Jehovah's Getuies oor genade te verduidelik. Matteus 18:21-35 is ook goed om aan Mormone te wys dat ons op geen manier kan begin om Jesus terug te betaal vir Sy genade met ons goeie werke nie.

V: In Mt, hoe is sommige van die profesieë wat in hierdie boek oor Christus genoem word?

A: Voordat ons die vraag beantwoord, laat ons eers 'n paar van die betrokke profesieë lys.

1. God roep Israel se kinders uit Egipte (Hosea 11:1; Matteus 2:15)

2. Ragel wat ween oor haar kinders by Rama (Jeremia 31:15; Matteus 2:18)

3. Profesie oor Sebulon en Naftali (Jesaja 9:1,2; Matteus 4:15-16)

4. Betaling van 30 silwerstukke aan Sagaria en die gee daarvan aan die potter (Sagaria 11:12-13; Jeremia 32:6-9, Matteus 27:9-10)

Die antwoord: Matteus, meer as die ander Evangelies, is geskryf vir 'n Joodse gehoor wat vertroud was met die Ou Testament en met Midrasjiese metodes. Die vroeë kerkskrywer Papias het geskryf dat Matteus oorspronklik in Hebreeus geskryf is, nie in Grieks nie. Matteus, deur te verwys na kinders wat uit Egipte uitkom, Ragel wat vir haar kinders ween, ensovoorts, doen hier iets doelbewus. Hy wys hoe die lewe van Israel se Messias parallel loop met die lewe van die kinders van Israel. Ons dink dalk aan profesie net as afsonderlike voorspel­de besonderhede wat waar­kom, maar dit is 'n te beperkte siening. Matteus wys dat die lewe van die kinders van Israel, in die algemeen, 'n profesie van Jesus was.

Sien Hard Sayings of the Bible bl. 344-345 en Bible Difficulties and Seeming Contradictions bl. 168 vir meer inligting.

V: In Mattheüs, anders as in die ander evangelies, probeer dit [na bewering] altyd om Jesus as 'n Here te beskryf wat amper koud is en wat dikwels sy emosies wegsteek, terwyl die res van die evangelies Jesus die mens uitbeeld met al sy emosies en reaksies en, skynbaar, foute. Hoekom?

A: Die premisse van hierdie vraag is foutief. Jesus is nie "yskoud" of verberg sy emosies toe hy oor Jerusalem klaag in Matteus 23:37-38 nie. Dit is glad nie "yskoud" nie. Ek sien nie dat enige van die evangelies enige "gebreke" van Jesus toon nie. Jesus was honger, Hy het geween, Hy het gevoel, en Jesus was in agonie op die kruis. Dit was egter nie gebreke nie, dit was menslikheid.

V: In Mt 1:1-17, wat was die doel van die geslagslyn van Josef se afstamming terug na Dawid, aangesien Maria 'n maagd was toe Jesus gebore is?

A: Om terug te gaan na Dawid was belangrik om Jesus se reg om koning oor Israel te wees, te vestig. Alhoewel Josef nie die biologiese vader van Jesus was nie, was Josef in alle opsigte die wettige vader van Jesus. Sodoende is die beloftes aan Dawid vervul, sowel in 'n wettige vader/seun-sin as in 'n biologiese sin deur Maria se afstamming in Lukas. Asimov se Gids tot die Bybel, bl. 780, bring hierdie kwessie na vore. Sien The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 18 en die Believer's Bible Commentary bl. 1203-1204 vir meer inligting.

V: In Mt 1:2-17 waarom is daar 27 geslagte van Dawid tot Jesus, terwyl Lk 1:3:23-31 42 geslagte gee?

A: Al is daar nie noodwendig presies dieselfde aantal geslagte op Josef en Maria se geslagslyn nie, het Matteus ongetwyfeld sommige leemtes. Aangesien "seun" manlike nakomelinge kan beteken, is daar hier geen probleem nie. Jekonja (Jehoniach) het omstreeks 604 v.C. geregeer, so daar was 14 geslagte van Dawid tot Jekonja in ongeveer 400 jaar, of 29 jaar per geslag. Van 604 v.C. tot 4 v.C. sou mens 20½ geslagte verwag, en Matteus noem slegs 13, oftewel 46 jaar per geslag.

Miskien het Matteus nie meer as 14 geslagte ná die ballingskap genoem nie omdat hy nie die ander name geken het nie, en hy het net geskryf oor wat hy geweet het. Alternatiewelik het hy drie stelle van veertien name as 'n geheuehulpmiddel gebruik.

Die Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 69, vertel ons van die "toevalligheid" dat Dawid se naam in die Hebreeuse Masoretiese teks (dwd) opgetel 4 + 6 + 4 = 14 is.

V: In Mt 1:3,5,6, waarom die vermelding van vier vroue: Tamar, Ragab, Rut en Uria se vrou (Batsheba)?

A: Eerstens, in die antieke wêreld was dit uiters ongewoon om vroue in 'n genealogie deur die manlike lyn in te sluit. Alhoewel ons nie Matteus se, en God se presiese rede ken nie, kan ons 'n aantal dinge waarneem.

Bekend: Hierdie vier vroue was "bekend" in die sin dat hulle aan alle Jode bekend was.

Vreemdelinge: Rahab en Rut was albei vreemdelinge (d.w.s. buitelanders) wat by God se volk aangesluit het, wat beklemtoon dat Jesus van gemengde afkoms was. Batseba was Joods; sy was getroud met Uria, 'n Hetiet.

Beskamend: Tamar het die rol van 'n prostituut gespeel om Juda te verlei. Ragab was 'n voormalige prostituut. Batseba en Dawid het egbreuk gepleeg, en Dawid moord. As God hierdie mense in die wettige geslaglyn (van Josef) kan gebruik, en almal behalwe Batseba in die biologiese geslaglyn (van Maria), dan kan God enigiemand gebruik, maak nie saak hoe erg hulle foute gemaak het nie. Aan die ander kant was Jakob 'n bedrieër, en Manasse was 'n uiters goddelose koning wat later berou gehad het.

Nuuskierige stilte: Nou kon Matteus drie vooraanstaande vroue genoem het: Sara, Rebekka en Ragel, maar hy slaan hulle oor en fokus eerder op hierdie vroue.

Sien die Evangelical Commentary on the Bible bl. 724, The Expositor's Greek New Testament vol. 1 bl. 63, The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 66, en The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 18 vir meer inligting.

V: In Mt 1:5, aangesien Dawid se grootmoeder Rut die Moabiet was, hoe kon Dawid by die gemeente wees, aangesien Dt 23:3 sê 'n Moabiet mag nie in die gemeente ingaan tot in die tiende geslag nie?

E: Eerstens wat waarskynlik nie die antwoord is nie, en dan die antwoord.

Waarskynlik nie die antwoord nie: Selfs al was dit teen Deuteronomium 23:3 dat Dawid by die gemeente was, neem die Bybel steeds op dat Dawid by die mense was en saam met hulle aanbid het. Mense kon uit onkunde verkeerde dinge doen. Byvoorbeeld, Josua het 'n verdrag met die Giboniete gesluit, en dit was teen God se Wet. Nadat dit egter gedoen was, wou God hê hulle moes die verdrag eerbiedig. Inderdaad het God in Sy voorsienigheid hulle toegelaat om hierdie fout te maak en het later die Giboniete gebruik.

Die antwoord: Daar kan aangevoer word dat Dawid hier nie Deuteronomium 23:3 oortree het nie.

1. Mense het hul afkoms aan vaderskant nagespoor, nie aan moederskant nie. Dus is dit moontlik (maar nie seker nie) dat Deuteronomium 23:3 bedoel is om op manlike voorouers van toepassing te wees.

2. Rut het van volk verander. Sy het vir Naomi gesê: "Jou volk sal my volk wees en jou God my God." Al kan mense vandag burgerskap verander as beide hulle en die mense van die nuwe land instem, was dit selfs meer dramaties; God het haar, soos Ragab, toegelaat om een van die uitverkorenes van Israel te word.

V: In Mattheüs 1:8, was Joram die vader van Uzzia, of was hy die oor-oor-grootvader in 1 Kronieke 3:11-12?

A: Eintlik albei, mits mens die woorde korrek verstaan. Die Jode het 'Vader' ook verstaan as voorouer (soos in Handelinge 7:19; 1 Konings 15:24; 22:50; 2 Konings 15:38), net soos 'seun' ook nakomeling beteken het.

Koning Joram was die oor-oor-grootvader van koning Uzzia. Sien Bible Difficulties and Seeming Contradictions bl. 58 en When Critics Ask bl. 325 vir meer inligting.

V: In Mt 1:9 waarom was Uzziah die vader van Jotam wanneer 2 K 15:1-7 en 1 Chr 3:12 sê dat Azaria die vader van Jotam was?

A: Uzziah was 'n ander naam vir Azaria, soos in 2 Konings 15:32, 34 en 2 Kronieke 26:1-23; 27:2; Jesaja 1:1; 6:1; 7:1. Baie konings het beide 'n persoonlike naam en 'n koninklike naam gehad wat hulle later aangeneem het. Maar vir beide konings en nie-konings sou dit nie as abnormaal beskou word nie by: Abram/Abraham, Sarai/Sara, Jakob/Israel, Ben-Oni/Benjamin, Fensafat/Josef, Hoshea/Jozua, Gideon/Jerubbaal, Ammiel/Eliam, Batseba/Bat-sua, Asarja/Usia, Abia/Abija, Jehowahas, seun van Josia/Sallum, Eljakim/Jehokim, Jehojachin/Jekonja/Konja, Sedekia/Mattanja, Hananja/Sadrag, Misael/Mesag, Asarja/Abed-nego, Daniël/Belsasar, Simon/Petrus, Josef/Barnabas, en Saul/Paulus.

Sien When Critics Ask bl. 325-326 en Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 316-317 vir meer inligting.

V: In Mt 1:11,16, waarom toon die geslagslyn dat Jesus afgestam het deur 'n vervloekte lyn van Jekonja/Jojakim, soos Jer 22:28-30 en Jer 36:30 sê? (Sien ook 1 Kron 3:16). Jekonia (Jehoyakin) en sy vader Jehojakim is albei deur God self vervloek, wat gesê het dat geen van hierdie mans 'n nakomeling op die troon van Dawid sou hê nie. Hoe kon Jesus moontlik die Messias wees, bestem om vir ewig op die troon van Dawid te regeer, as hy deur een van hierdie mans afgestam het?

A: Die geslagsregister van Josef in Matteus toon inderdaad dat Josef uit 'n vervloekte lyn afgestam het. Dit sou 'n werklike probleem gewees het as Josef die biologiese vader was, omdat Jeremia geprofeteer het dat Jojagin geen nakomelinge op die troon sou hê nie. Die geslagsregister van Maria in Lukas toon egter dat Jesus nie biologies van Jekonja en Jehojakim afgestam het nie, omdat Maria se voorouers van die koninklike lyn afgewyk het. As ons terugkyk, kan ons sien dat Dawid en Salomo effens verskillende beloftes ontvang het. Net Josef was van Salomo afgestam, en beide Josef en Maria was van Dawid afgestam.

Terloops, in Matteus 1:16 klink "of wie" in Engels ten minste asof dit Maria, of Josef, of albei kan beteken. Maar in Grieks is "of wie" spesifiek vroulik enkelvoudig, so dit beteken dat Jesus slegs van Maria was.

Histories het Irenaeus, biskop van Lyon in Gallië, hierdie beswaar teen Josef se geslagslyn in Matteus beantwoord in Irenaeus teen Hereesieë, boek 3, hoofstuk 21.9, bl. 453–454, geskryf in 182–188 n.C.

Sien The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 18 en die Believer's Bible Commentary bl. 1204 vir meer inligting.

V: In Mt 1:17, was dit regtig 3 x 14 = 42 geslagte, of net 41 geslagte, soos 'n ateïs (Capello) en die skeptiese Asimov's Guide to the Bible bl. 777-778 sê?

A: Daar is drie stelle van 14 name, maar dit is nie bymekaargeteld nie, aangesien die eerste lys Abraham tot en met Dawid is, en die tweede lys Dawid tot by die ballingskap. Nou sou ons 'n probleem gehad het as Matteus beweer het daar was 42 geslagte, maar Matteus het nooit gesê die som was 42 nie. Matteus het waarskynlik terloops drie stelle van 14 name as 'n geheuehulpmiddel genoem. Mense het ook opgemerk dat die letters in die naam Dawid saam 14 vorm.

Die eerste Christelike skrywer van wie ons weet wat hierdie drie "mistieke tussenruimtes" raakgesien het, was Clemens van Alexandrië (193–202 n.C.) in Stromata, boek 1, hoofstuk 21, bl. 334

Sien When Critics Ask bl. 326 en The Expositor's Bible Commentary deel 8 bl. 69 vir meer inligting.

V: In Mt 1:17, hoe kom dit dat soveel name weggelaat is?

A: Die Skrif sê nie, maar baie name is weggelaat. Byvoorbeeld, tussen Nahson en Hesron was daar net twee name, en die tydinterval was 400 jaar. 'n Deel van die rede kan eenvoudig wees dat Matteus nie die name geken het nie. Maar hy kon meer name uit 1 Kronieke gekry het, as hy dit gewens het. Miskien was sy bedoeling nie om in die besonderhede van elke naam verlore te gaan nie, maar om genoeg name in te sluit om te wys dat Jesus se aangenome vader inderdaad van Dawid afgestam het, en daarom het Jesus 'n natuurlike aanspraak gehad om koning van Israel te wees. Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 1, bl. 64-65 vir meer inligting.

V: In Mt 1:17 en Lk 1, waarom verskil die twee geslagslyne ná Salomo, maar kom hulle weer by Sjeletiel bymekaar?

A: Die skeptiese Asimov's Guide to the Bible bl. 939 noem dit. Matteus 1:12 noem Jekonja (Jojagin), Sealtiel en Serubbabel, terwyl Lukas sê Neri, Sealtiel en Serubbabel. Die direkte rede vir die verskil word gegee in 1 Kronieke 3:17-19. Die koninklike lyn, wat byna altyd van vader op seun oorgedra is, het in plaas daarvan van Sjaltiël na Serubbabel, die seun van Pedaja, Sjaltiël se broer, oorgedra.

Die rede word nie gegee nie, maar dit is waarskynlik dat Selaatiël geen seuns gehad het nie, of ten minste geen lewende seuns nie, toe hy gesterf het. Selaatiël het dus waarskynlik sy broer se seun aangeneem. Geleerdes dink óf dat Pedaja gesterf het en Selaatiël Serubbabel as 'n weeskind aangeneem het, óf dat Selaatiël die koninklike geslaglyn eenvoudig aan Serubbabel oorgedra het omdat hy geen seuns gehad het nie.

V: In Mattheüs 1:18-19, waarom sou Josef oorweeg het om van Maria te skei as hulle nog nie getroud was nie?

A: Josef het waarskynlik geredeneer dat daar óf skande oor hom sou wees as ander gedink het hulle het voor die troue seksuele omgang gehad, of skande oor hulle albei as Josef Mary sou toelaat om ander mans te sien. Dus kan 'n mens verstaan waarom Josef die verlowing sou wou beëindig.

Maar waarom sou hulle skei as hulle nog nie getroud was nie? Hul gebruike was anders as ons s'n. 'n Man en 'n vrou was by hul verlowing aan mekaar gebind, alhoewel hulle nie seksuele omgang gehad het voor die troue nie. In hul kultuur kon 'n verlowing slegs amptelik deur 'n skeiding verbreek word.

Die een jaar lange wagperiode kon bewys dat die vrou getrou was en nie swanger was met 'n kind wat nie van haar man was nie. Maar toe die engel aan Josef verskyn het, het Josef toe Maria dadelik by hom in die huis ingeneem.

Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1205, The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 20, en The Expositor's Bible Commentary deel 1 bl. 68-69 vir meer inligting.

V: In Mt 1:18, is Maria deur die Heilige Gees bevrug, of was Jesus die vrug van Dawid se lende in Hand 2:30?

A: Die Maagd Maria was 'n maagd; die Bybel sê die Heilige Gees het Maria "oorskadu", nie op 'n seksuele wyse nie. Josef was net die wettige, aanneemlike vader van Jesus, nie die biologiese vader nie. Maar Jesus was biologies afkomstig van Dawid deur Maria, aangesien Lukas 3:23-37 die geslagslyn van Maria is. Ander verse wat sê Jesus is 'n seun (afstammeling) van Dawid is Mt 12:23; 15:22; 20:30; 21:9,15; Markus 10:47-48; 12:35; Lukas 18:38-39; 20:41; Johannes 7:42; 2 Timoteus 2:8; Openbaring 5:5; 22:16.

V: In Mt 1:20; 2:12; 2:13; 2:19; 2:22; 27:19, waarom noem Matteus drome en doen die ander evangelieskrywers dit nie, soos Asimov se Gids tot die Bybel bl. 795 opmerk?

A: Matteus noem slegs vier of vyf drome:

Drie of vier in Jesus se kinderjare: Matteus 1:20 (neem Maria as jou vrou); 2:12 (gaan nie terug na Herodes nie); 2:13 (gaan na Egipte); 2:19 (keer terug na Nasaret); 2:22 (gaan nie na Judea nie). Mattheüs 2:22 kan 'n aparte droom wees, of dieselfde droom as Mattheüs 2:19.

By Jesus se verhoor, Pilatus se vrou in Matteus 27:19.

Markus en Johannes praat nie van Christus se kinderjare nie, so daar sou nie van hulle verwag word om hierdie drome op te teken nie. Aangesien Lukas niks oor die wyse manne en (byna) niks oor Josef sê nie, kon daar nie van hom verwag word om daardie drome op te teken nie.

Dit laat een voorbeeld in Matteus oor (Pilatus se vrou) wat 'n detail is wat nie in die ander evangelies aangeteken is nie.

Op grond hiervan kan jy egter nie aflei dat die ander skrywers daarteen was om drome neer te skryf nie. In Handelinge 16:9 het Paulus snags 'n visioen gehad van 'n man uit Masedonië wat hom smeek om te kom en hulle te help.

V: Vertaal Matt. 1:23 Jes. 7:14 nie verkeerd deur die woord "maagd" te gebruik nie, soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible op bl. 781 sê?

A: Nee. Nie net kan die Hebreeuse woord óf "maagd" óf "jong meisie" beteken nie, maar Asimov self het op bl. 780 erken dat die Septuaginta hierdie woord as parthenos vertaal het, wat "maagd" beteken. Natuurlik glo Asimov nie in enige wonderwerke in die Bybel nie, so hy sou nie kies om te glo dat Jesaja na 'n maagd verwys nie.

V: Die naam "Immanuel" in Matteus 1:23, waar het dit voorgekom in die profeteboeke of Ou-Testamentboeke? Hoe is dit met Jesus verwant? En hoekom vind ons dit nie in die res van die evangelies nie?

A: Die titel Emmanuell is in die messiaanse profesie van Jesaja 7:14. Van al die evangelieskrywers is Matteus die een wat die vervulling van profesie die meeste beklemtoon, so dit is nie verbasend dat hy dit sou noem nie.

Die volgende agt vroeë Christene het ook oor Jesaja 7:14 as 'n messiaanse profesie geskryf. Justinus die Martelaar (c.138-165 n.C.), Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.), Tertullianus (207-220 n.C.), Origene (225-253/254 n.C.), Novatian (250-257/258 n.C.), Cyprianus van Kartago (c.246-258 n.C.), Athanasius van Alexandrië (c.318 n.C.) en Lactantius (c.303-325 n.C.). Sienwww.biblequery.org/history/churchhistory/WhatEarlyChristianTaughtOnDoctrine.html (of .docx) vir die aanhalings.

V: In Mt 1:23 en Lk 1:26-35, hoe kon Jesus, gebore uit 'n maagd, van Dawid afstam?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Jesus was nie die biologiese seun van Josef nie. As hy dit wel was, sou Jeremia 29:32 'n valse profesie wees.

2. Jesus was in die oë van die wet die seun van Josef. Vandag word 'n man wat 'n vrou met 'n kind trou, in die oë van die wet die vader van die kind, al is hy nie die biologiese vader nie.

3. Jesus was die biologiese seun van Maria, 'n nakomeling van Dawid.

Jesus was volgens die wet deur Josef van die huis van Dawid, en hy was biologies van Dawid deur Maria.

V: In Mt 1:23, wat is so belangrik daaraan dat Jesus "Emmanuel", of God met ons, is?

A: Dit is 'n belangrike punt van hierdie hoofstuk, wat nie so prominent na vore kom in die res van Matteus nie. Daar is twee faktore hier.

God het as mens incarnasie geword. Jesus was Emmanuël, "God met ons". Op 'n wyse wat niemand op aarde ten volle kan definieer nie, het God gekies om Homself tot op aarde te vernedrig en as 'n volmaakte mens te leef (Hebreërs 2:6,14,17), met 'n werklike menslike liggaam, wat werklike menslike behoeftes gehad het (Johannes 19:28), en werklike menslike gevoelens (Lukas 22:42). Jesus het nie net menslik gelyk nie; hy was eerder 100% mens, net so menslik soos jy of ek, behalwe dat Jesus sonder sonde was (Hebreërs 4:15). Tog was Jesus op aarde terselfdertyd steeds 100% God. Jesus kon in versoeking gebring word, maar sou nooit sondig nie (Hebreërs 4:15, Matteus 4:3-12; Markus 1:13; Lukas 4:2-13). Soos The Tony Evans Bible Commentary op bl. 865 sê, was Jesus "godheid in 'n luier".

Jesus leef in ons. Jesus is selfs nou Immanuel, "God met ons". Deur die bemiddeling van die Heilige Gees leef Christus in ons. God vertel ons nie net wat om te doen en te sê nie, maar Filippense 2:13 sê dit is God wat in ons werk. Toe ons tot Christus gekom het, het God ons nie op die rug geklop en gesê: "Goeie werk tot dusver, jy is nou op jou eie nie." Eerder is dit die begin van 'n verhouding wat nader is as selfs 'n huweliksverhouding, vir ewig met die bruidegom van die kerk, Christus.

V: In Mt 1:25, aangesien Jesaja gesê het Hy sal Emmanuël genoem word, waarom het hulle Hom Jesus genoem?

A: "Jesus" in Hebreeus is dieselfde as Josua, wat beteken "die HERE verlos". Jesus is 'n gepaste naam, maar hulle (en ons) noem Jesus God met ons. 'n Chinese Christenvriend van my was hieroor bekommerd. Hy het beide 'n Chinese naam en 'n Engelse naam gehad. Ek het vir hom gesê dat sy ma hom die Chinese naam gegee het, maar hy in Amerika by sy Engelse naam genoem word. Dit is nie ongewoon dat 'n persoon twee name het, of 'n naam en 'n titel nie.

V: In Mt 1:25, het Maria nog ander kinders gehad?

A: Die laaste frase van hierdie vers sou beide sinloos en misleidend wees as Josef en Maria nooit intieme verhoudings gehad het nie.

Benewens hierdie vers, neem ook Matteus 12:46; 13:55-56; Markus 6:3; Johannes 7:3-5; Handelinge 1:14; 1 Korintiërs 9:5; Galasiërs 1:19; en (implisiet) Judas 1 op dat Jesus broers gehad het. Eusebius se Kerkgeskiedenis (318 n.C.) 2:23 en 3:20 sê ook dat Jesus se vier broers Jakobus (die Regverdige genoem), Joses (of Josef), Judas en Simon was.

Een Katolieke antwoord is dat Josef kinders uit 'n vorige huwelik gehad het, maar nie Maria nie. Daar is egter geen bewys uit die kerkgeskiedenis dat Josef voorheen getroud was, of dat enige van Jesus se broers nie uit Maria en Josef gekom het nie. As Jesus 'n ouer halfbroer deur Josef gehad het, sou daardie ouer halfbroer die reg op die troon gehad het, nie Jesus nie. Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 299 vir meer inligting.

'n Ander Katolieke antwoord is dat "broers" in Mediterreane kulture neefs en niggies en ander naaste familielede van 'n soortgelyke ouderdom kon beteken, en nie net bloedbroers nie. Dit is egter problematies om wat dalk waar is vir latere Italianers en ander volke op die Israeliete toe te pas.

Na die Bybel was die vroegste bekende Christelike skrywers wat gesê het dat Maria kinders gehad het, Hegesippus (170-180 n.C.), Origenes ('n vreemde leraar) (225-253/254 n.C.), en Eusebius van Caesarea (318-325 n.C.). Hegesippus gee ons 'n interessante detail: hy noem 'n broer van Jesus met die naam Judas, wat "vir die geloof in Christus in die tyd van Domitianus gely het" Vyf Boeke Kommentaar op die Handelinge van die Kerk, afdeling 1, bl. 764. Eusebius van Caesarea (318–325 n.C.) sê dat Jesus se vier broers was Jakobus (die Regverdige genoem), Joses (of Josef), Judas en Simon. Eusebius se Kerkgeskiedenis 2:23; 3:20. Na Nicea het Helvidius/Helvetius (voor 383 n.C.) dit ook geleer.

Na die Bybel was die vroegste bekende Christelike skrywers wat gesê het dat Maria ooit 'n maagd was, of iets soortgelyks, Hippolytus (225-235/236 n.C.), Petrus van Alexandrië (306,285-311 n.C.), en geïmpliseer in Origenes ('n vreemde leraar) (225-253/254 n.C.) Hier is wat Origen in 246-248 n.C. sê: "Sommiges sê, gebaseer op 'n tradisie in die Evangelie volgens Petrus, soos dit getiteld is, of 'Die Boek van Jakobus', dat die broers van Jesus seuns van Josef was deur 'n vorige vrou, wat hy voor Maria getrou het. Nou wil dié wat so sê, die eer van Maria se maagdelikheid tot die einde behou,… En ek dink dit is in ooreenstemming met die rede dat Jesus die eersteling onder die mense was van die reinheid wat in kuisheid bestaan, en Maria onder die vroue; want dit sou onvroom wees om die eersteling van die maagdelikheid aan niemand anders as haar toe te skryf nie." Origenes se Kommentaar op Matteus, boek 10, hoofstuk 17, bl. 424

Na Nicea het Athanasius (331 n.C.), Ambrosius van Milaan (340–397 n.C.) en Jerome (383 n.C.) geleer dat Maria altyd 'n maagd was. Ambroos was egter duidelik dat Jesus geen hulp nodig gehad het om tussen mens en God te bemiddel nie, en dat Maria nie aanbid moes word nie (Oor die Heilige Gees boek 3 hoofstuk 11 nr. 80, 381 n.C.). Hy het gesê: "En laat niemand dit na die Maagd Maria toelei nie; Maria was die tempel van God, nie die God van die tempel nie. En daarom moet alleen Hy aanbid word wat in Sy tempel gewerk het."

Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 81, en die Believer's Bible Commentary, bl. 1206, vir meer inligting.

V: In Mt 2:1-4,9-12, hoeveel magi was daar presies?

A: Die Skrif sê dit nooit. Mense dink dikwels aan drie bloot omdat van die lied "We Three Kings of Orient Are", en daar was drie geskenke, maar dit kon enige aantal magi gewees het. Sien The Tony Evans Bible Commentary bl. 865, die Evangelical Commentary on the Bible bl. 726, The New Unger's Bible Dictionary bl. 799, en The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 21 vir in wese dieselfde antwoord.

Die idee dat daar drie konings was, gaan terug na Origenes (225-253/254 n.C.), maar die meeste van die ander tradisies oor die Magi het in die sesde eeu en later ontstaan. Die idees dat hulle name Kaspar, Melchior en Balthasar was, of dat hulle uit Ethiopië gekom het, of dat een van elke menslike ras was, was almal latere uitvindings. As hulle "Magi" was, 'n stam van Zoroastriese priesters, sou hulle waarskynlik uit Persië (vandag se Iran) of Mesopotamië (vandag se Irak) gekom het. As "Magi" egter bloot 'n godsdienstige amptenaar beteken het, kon hulle ook van ander plekke gekom het.

Sien The Expositor's Bible Commentary, deel 8, bl. 85; The Expositor's Greek Testament, deel 1, bl. 73; en Ulrich Luz se Matthew 1-7: A Commentary, bl. 140 vir meer inligting.

V: In Mt 2:1, wanneer het die Magi gekom?

A: Skrif dui slegs aan dat dit soms ná die geboorte was. Jesus is in 'n stal gebore (wat 'n grot kon wees). Maar toe die wyse manne in Matteus 2:11 kom, was hulle in 'n huis. Mattheüs gebruik die term "jong kind" paidion, in plaas van die woord "borskind" brephos. Aangesien Herodes al die seuntjies in Betlehem wat twee jaar of jonger was, vermoor het, was dit voordat Herodes agtergekom het dat die wyse manne nie vir hom sou terugkom nie. Dus, dit kon maande of selfs 'n jaar of so ná die geboorte gewees het. Sien The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 20 vir meer inligting.

As 'n kanttekening was hierdie praktyk om geskenke vir 'n koning te bring nie ongehoord nie. Toe Nero keiser van Rome was, het Koning Tiridates van Armenië in 66 n.C. na Rome gekom en geskenke vir Nero gebring. Sien Ulrich Luz, Matthew 1-7: A Commentary bl. 131 vir meer inligting.

V: In Mt 2:1-4,9-12, wie was die wyse manne?

A: Die Magi was Midde-Oosterse godsdienstige mans wat astrologie beoefen het. Alhoewel die Bybel nie spesifiseer dat daar drie Magi was nie, is daar drie sienings oor wie die "Kersfees-magi" was.

Oorspronklik, net soos die Leviete 'n stam van priesters onder die Israeliete was, was die latere Magi volgens Herodotus die stam van priesters onder die Mediërs. Dit is analoog aan die Leviete wat 'n stam van priesters onder die Israeliete was. Die Magi het offers voor vure gebring, drome geïnterpreteer en astrologie beoefen. Alhoewel ons die Engelse woord "magician" van "Magi" afgelei het, is daar, behalwe vir 'n gedeelte in Herodotus, geen bewyse dat hulle towerkrag beoefen het nie. Die Mediërs was politeïsties (nie Zoroastries nie). Wanneer Daniël 5:11 van Magi praat, is dit hierdie Magi.

Later, nadat 'n Magi wat "valse Bardiya" genoem is, in 522 v.C. vir sewe maande beheer oor die Persiese troon geneem het, het Koning Kambises baie van die Mediërse Magi vervang met Persiese Magi. Die Persiese Magi was Zoroastrers. Zoroastrers het in gelyke en teenoorgestelde goddelike wesens geglo, een goed en verteenwoordig deur lig en een kwaad en verteenwoordig deur duisternis. Tydens en ná die vierde eeu v.C. het Zoroastriete in die opstanding geglo. Die Grieke het oor die algemeen gesê dat die Magi Zoroastriete was. Clemens van Alexandrië het geglo dat die Magi wat na Betlehem gekom het, Zoroastriete was. Die skeptiese Asimov's Guide to the Bible, bl. 788, noem slegs hierdie as die Magi.

Teen die tyd van Christus het die Grieke ook die Chaldeërs wat astrologie beoefen het, Magi genoem. Baie astroloë het weswaarts gereis om te onderrig, insluitend die Babiloniese Berossus, wat ná 281 v.C. op die Griekse eiland Kos onderrig het. Tacitus sê die magi het towerkrag beoefen, en Plinius beweer dat towerkrag met Zoroaster begin het. Die vroeë kerkskrywer Origenes, onder sy vele kritieke op die ketter Celsus, het gesê Celsus het versuim om tussen die Magi en die Chaldeërs te onderskei in Origenes teen Celsus boek 1 hoofstuk 58 bl. 422. Die New International Dictionary of the Bible bl. 612 noem hierdie as die Magi.

Ongeag die presiese Midde-Oosterse oorsprong van die "Kersfees-Magi", het die Magi astrologie beoefen. Sien die Wycliffe Bible Dictionary bl. 1067-1068, en veral die hoofstuk oor die Magi in Persia and the Bible bl. 467-491 vir meer inligting.

V: In Mt 2:2, is daar beweer dat enige ander heersers hemelse tekens gehad het?

A: Daar is gesê dat 'n komeet verskyn het tydens die geboorte van Nero (15 Desember 37 n.C.) volgens Suetonius (de Divinatione 1.47) en koning Mithridates van Pontus (135 v.C.). Komeetverskynings wat met die blote oog sigbaar is, kom ongeveer 2 tot 5 keer per eeu voor. Halley se komeet verskyn elke 75 jaar, insluitend in 87 v.C. en 12/11 v.C. Sien Ulrich Luz, Matthew 1-7: A Commentary bl. 131 en The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 83 vir meer inligting.

V: In Mt 2:2, wat was sommige hemelse "tekens" rondom hierdie tyd?

A: Hier is 'n paar natuurlike verskynsels.

Halley se komeet het in 12/11 v.C. verskyn (Lagrange het dit genoem, maar dit is te vroeg om relevant te wees.)

'n Konjunksie van die planete Jupiter (wat koninklikheid verteenwoordig) en Saturnus (wat die Jode verteenwoordig) het in 7/6 v.C. plaasgevind. Kepler (voor 1630 n.C.) was die eerste wat dit genoem het, alhoewel hy die supernova-teorie verkies het.

'n Komeet of nova wat deur Chinese sterrekundiges in 5/4 v.C. genoem is.

Wat egter gelyk het of dit 'n ster was, het voor hulle uit gegaan en bo die huis gaan staan in Matteus 2:9-10. Alhoewel die Grieks net die dorp en nie die huis nie kan beteken, volgens The Expositor's Bible Commentary, deel 8, bl. 88, kan 'n planetêre konjunksie van Jupiter en Saturnus en 'n komeet dit nie doen nie. Ongeag of hulle aanvanklik 'n konjunksie of komeet opgemerk het, teen die tyd dat hulle in Palestina aangekom het, het 'n engel bonatuurlik lig gebruik om hulle te lei.

Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 85, en Ulrich Luz, Matthew 1-7: A Commentary, bl. 132, vir meer inligting.

V: In Mt 2:6 waarom staan daar "nie klein nie", aangesien Mich 5:2 in die Masoretiese teks "klein" sê en in die Septuaginta "baie klein"?

A: Die skrifgeleerdes het dit gesê, en alhoewel hulle net kon misreken het, veral as hulle mondelings vertaal het, was hulle bedoeling hier korrek. Miga 5:2 sê: "Jy, Betlehem Efrata, wat die minste is onder die duisende van Juda, uit jou sal Hy voortkom om vir My 'n heerser in Israel te wees…" (Green se Letterlike Vertaling) Die punt van Miga 5:2 is dat alhoewel Betlehem klein van omvang was, dit groot in belangrikheid sal word. Dus het die wetgeleerdes nie verkeerd gehad nie, in die sin dat Betlehem 'n groot belangrikheid sal hê, ondanks sy klein omvang.

Sien Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 318–319 en When Critics Ask bl. 327 vir aanvullende antwoorde.

V: In Mt 2:6, hoe spreek jy magi uit?

A: Dit word "MA-ji" uitgespreek, met albei vokale lank, volgens die Wycliffe Bible Dictionary.

V: In Mt 2:6 waarom staan daar "goewerneurs/heersers", aangesien Mich 5:2 in die Masoretiese teks en die Septuaginta "duisende" sê?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1) Miga 5:2 sê: "Jy, Betlehem Efrata, wat die kleinste is onder die duisende van Juda, uit jou sal Hy voortkom om vir My 'n Heerser in Israel te wees…" (Green se Letterlike Vertaling) Die punt is dat alhoewel Betlehem klein van omvang was, dit groot in belangrikheid sal word.

2) Die Hebreeuse woord vir "duisende" (meervoud) in Miga 5:2 is 'alapim. Die Griekse ekwivalent is chiliasin. Die Hebreeuse woord vir goewerneurs/heersers (meervoud) is 'allupe. Die Griekse ekwivalent is hegemosin. Alhoewel die Griekse woorde totaal verskillend is, is die Hebreeuse woorde amper dieselfde behalwe vir die vokale. Die Ou Testament is oorspronklik sonder vokale geskryf; hulle is eers omstreeks 700 n.C. bygevoeg. Dit dui daarop dat hulle nie uit die Griekse Septuaginta gelees het nie, maar óf uit die Hebreeuse, Arameese, of moontlik 'n ander Griekse vertaling.

3) Dit is deur die priesters en wetgeleerdes gesê. Hulle kon 'n fout gemaak het, of hulle kon 'n Griekse vertaling behalwe die Septuaginta aan Herodes aangehaal het. Meer waarskynlik egter, kon hulle mondelings van Hebreeus na Aramees of Grieks vertaal het terwyl hulle voortgegaan het.

4) In werklikheid het die priesters en wetgeleerdes egter nie 'n fout gemaak in die oordrag van die betekenis nie: klein Betlehem is NIE die minste in belangrikheid vir die heerser wat daaruit sal kom nie.

Sien Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 318-319, The Expositor's Bible Commentary bd. 8 bl. 88, en The Expositor's Greek Testament bd. 1 bl. 72 vir aanvullende antwoorde.

V: In Mt 2:8,12 het God die wyse manne beveel om nie hul woord aan Herodes na te kom nie, aangesien hulle gesê is om nie na Herodes terug te keer nie?

A: Herodes was bekommerd, aangesien hy in die eerste plek nooit in lyn was om koning te word nie. Sy vader was 'n Edomiet, sy moeder 'n Arabier, en hy was net 'n bekeerling tot die Jodendom. Toe hy in 40 v.C. koning geword het, het dit drie jaar en Romeinse hulp geneem om die opstote teen hom te onderdruk. Toe Herodes die wyse manne gevra het om na hom terug te keer, het hy blykbaar reeds 'n plan gehad om hierdie koning te vernietig, en hy het probeer om die wyse manne by sy bose plan te betrek. Dit het waarskynlik nie by Herodes opgekom dat terwyl hy kwaad was vir die wyse manne omdat hulle hom mislei het, hy eers probeer het om die wyse manne te mislei deur te sê dat hy ook Jesus wou aanbid nie. Terloops, Betlehem was net 5 myl (9 km) suidoos van Jerusalem af. Wat die Magi betref, soos in The Believer's Bible Commentary op bl. 1207 gesê word: "Niemand wat Christus met 'n opregte hart ontmoet, keer ooit op dieselfde manier terug nie."

Die tyd van die vraag beteken nie "waar is hy wat uiteindelik die koning van die Jode sal word" nie, maar eerder "waar is hy wat nou die regmatige koning van die Jode is" volgens The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 86.

Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Matteus 2 sê nooit dat die wyse manne vir Herodes belowe het dat hulle sou terugkeer nie.

2. Matteus 2 sê nooit dat die wyse manne vir Herodes gesê het hulle beoog om terug te keer nie. Selfs al het hulle dit gedoen, het hulle bedoeling ná die droom verander.

3. Selfs al sou hulle vir Herodes belowe het, hoef 'n belofte nie noodwendig nagekom te word as:

3a) Dit is onder misleidende voorwaardes belowe,

3b) Jy belowe iets wat direk in stryd is met God se wil.

3c) Om jou belofte na te kom beteken dat 'n onskuldige persoon sal sterf.

Byvoorbeeld, stel dat 'n man jou vra om hom te bel wanneer 'n vrou haar huis verlaat omdat hy sê hy wil blomme op haar stoepdeur sit, en jy belowe om dit te doen. Later kom jy agter dat die man verskeie huise beroof het en van plan is om haar huis te beroof. Wanneer jy die vrou die huis sien verlaat, moet jy die rover dan bel, omdat dit is wat jy belowe het? Nee!

Sien The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 21-22, the Believer's Bible Commentary bl. 1207, Ulrich Luz se Matthew 1-7: A Commentary bl. 136, The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 84, en The Expositor's Greek Testament vol. 1 bl. 69 vir meer inligting.

V: In Mt 2:11, aangesien astrologie verkeerd is, waarom het die Magi die ster gevolg?

A: Eerstens kom ons leer 'n bietjie oor die Magi, en kyk dan wat dit ons oor God leer.

Die Magi was 'n stam Mediese priesters, soortgelyk aan hoe die Israelitiese priesters uit Levi gekom het. Jy kan meer oor die Magi lees in die uitstekende boek Persia and the Bible. Die Magi was bekend daarvoor dat hulle astrologie beoefen het.

Die profesie van 'n ster wat uit Juda voortkom, gaan al terug tot Bileam in Numeri 24:17.

Astrologie is teen die Bybel: Die Magi het waarskynlik nie geweet dat die Ou Testament sê dat astrologie verkeerd was nie (Lev 19:26; 20:27; Dt 18:11-14; 2 Kon 17:16; 21:3,5; 2 Kron 33:3-6). Aan die ander kant het die ster nie Christus se koms voorspel nie; dit het dit aangekondig.

Hier is wat die vroeë kerkvader Tertullianus (198–220 n.C.) oor astroloë geskryf het in De Idololatria, hoofstuk 9 (deel 3, bl. 66): "Jy weet niks, astroloog, as jy nie weet dat jy 'n Christen behoort te wees nie. As jy dit geweet het, moes jy ook geweet het dat jy niks meer te doen moet hê met daardie beroep van jou nie, wat op sigself die klimakters van ander voorspel en jou van sy eie gevaar kon onderrig. Daar is geen deel of lot vir jou in daardie stelsel van jou nie. Hy kan nie die koninkryk van die hemele hoop nie, wie se vinger of toorkrook die hemel misbruik."

God het nooit gesê dat Hy beperk is tot die gebruik van slegs goeie middele om mense na Hom toe te trek nie. Soms gebruik God werklik bose middele, soos die Babiloniese leër (Habakuk 1:6,13). God kan siekte, bose mense en selfs onbedoelde sonde (soos met die Magi) gebruik om mense na Hom toe te trek.

Die vreemdste van alles is dat God doelbewuste, willens en wetens begaande sonde deur gelowiges gebruik het om daardie selfde gelowiges te red. Jy kan alles hieroor lees in die verhaal van Josef en sy broers, in Genesis 37 en 50, en veral Genesis 50:20. Trouens, God kan alle dinge saamwerk ten goede (Romeine 8:28) en vir Sy doeleindes (Efe­siërs 1:11).

Ten slotte, net soos God se gebruik van ontvoering van Josef vir Sy doeleindes nie ontvoering regverdig nie, regverdig God se gebruik van astrologie vir Sy doeleindes ook nie astrologie nie.

Sien die Complete Book of Bible Answers bl. 55, Hard Sayings of the Bible bl. 353–354, Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 317–318, When Critics Ask bl. 326–327 en When Cultists Ask bl. 93 vir aanvullende antwoorde.

V: In Mt 2:11, is daar enige betekenis in die geskenke?

A: Die geskenke was baie geld werd, en dit sou belangrik gewees het om hulle vir twee jaar in Egipte te onderhou. Maar daarbuite gee die Bybel geen betekenis daaraan nie. Sommiges het gespekuleer dat die goud gepas is omdat dit koninklikheid verteenwoordig. Wierook was 'n deel van die formule vir wierook wat die priesters gebruik het. Myrre is 'n bitter stof, waardevol om liggame vir begrafnis voor te berei. Daar is ook ander sienings. Sien The Expositor's Bible Commentary, deel 8, bl. 89, en Ulrich Luz se Matthew 1-7: A Commentary, bl. 138, vir meer inligting.

V: In Mt 2:15 en Hos 11:1, hoe is "uit Egipte het Ek my Seun geroep" 'n profesie oor Christus?

A: Hosea 11:1 is aanvanklik op die Israelitiese volk toegepas. Mattheüs gebruik nie net Hosea 11:1 nie, maar baie ander Ou-Testamentiese verse om te wys dat die lewe van Christus parallel geloop het met dié van die Israelitiese volk (behalwe sonder die sonde). Mattheüs skryf aan Jode wat goed vertroud was met die Ou Testament, en hy gebruik blykbaar wat Joodse geleerdes van daardie tyd sou herken as Midrasjiese tegnieke. Hy het Joodse Midrasjiese interpretasie gebruik om die betekenis en toepassing agter elke woord uit te pluis.

As 'n kanttekening sê Philo daar was ongeveer 'n miljoen Jode wat in sy tyd, omstreeks 40 n.C., in Egipte gewoon het.

Sien The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 22, die New International Bible Commentary bl. 1122, en The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 90,91-92 vir meer inligting.

V: In Mt 2:16, is daar enige ander verslag van koning Herodes die Grote wat kinders in Betlehem geslag het?

A: Betlehem was 'n klein dorpie; dit kon net 'n paar dosyn babas wees wat gedood is, en dit was gering in vergelyking met ander teregstellings waarvoor Herodes meer bekend was.

Daar is baie dinge waarvan ons nie sou weet dat dit gebeur het nie, of hoe dit gebeur het, behalwe vir 'n enkele historiese rekord. Byvoorbeeld, ons het geen rekord van die Romeine se verowering van Gallië nie, of hoe hulle Gallië verower het – behalwe vir 'n enkele bron, die geskrifte van Julius Caesar. Net so is daar ook geen nie-Christelike verslae dat Jesus gekruisig is nie; daar word net terloops genoem dat Christus tereggestel is (d.w.s. die uiterste straf gely het).

In hierdie geval, behalwe die Bybel, is ander skrywers wat voor Nicea melding maak van Herodes die Grote se slagting van die klein kinders:

Justin Martyr in Dialoog met Trypho, hoofstuk 78, bl. 238 (c.c. 138-165 n.C.) noem dat Magi Herodes besoek het, en dat Herodes al die kinders in Betlehem uitgemoord het.

Irenaeus van Lyoon (182–188 n.C.) sê dat [God] "daardie kinders wat tot die huis van Dawid behoort het, wie se gelukkige lot dit was om in daardie tyd gebore te word, verwyder het, sodat Hy hulle vooruit na Sy koninkryk kon stuur" Irenaeus Teen die Ketters boek 3 hoofstuk 16.4 bl. 442

Origenes (225–254 n.C.) sê dat Herodes al die babas in Betlehem en die omliggende gebiede vermoor het in die hoop om die Koning van die Jode te dood. Teen Celsus boek 1 hoofstuk 61 bl. 423

Cyprianus van Kartago (c.246-258 n.C.) (implisiet, geen vermelding van Herodes nie) noem dat by Christus se geboorte babas van twee jaar en jonger vir Christus gedood is. Brief 55 hfst. 6 bl. 349

Petrus van Alexandrië (306,285–311 n.C.) noem die babas wat Herodes weens Christus geslag het. Kanonieke Brief Kanon 13 bl. 277

Na 325 n.C.

Hegemonius (middel-4de eeu) sê dat Herodes in die tyd van Jesus "elke [borskind] manlike onder die Jode" vermoor het. Die Disputasie met Manes hfst. 44 bl. 220

Opsommend: "Dit is waar dat Josefus, ons inligtingverskaffer oor Joodse geskiedenis, niks sê oor die slagting van die onskuldiges nie; en dit is ook waar dat die gedeeltes in die werke van historici wat hierdie gebeurtenis werklik noem, so laat is en so waarskynlik uit die Evangelie volgens Matteus afgelei is dat hulle min waarde het. Maar die argument uit stilte is in hierdie geval heeltemal sonder gewig. Geen twyfel nie, vanuit ons oogpunt sou die slagting van jong kinders 'n besonder gruwelike vorm van moord wees, wat in enige gedetailleerde verslag van die daaglikse gebeure genoem sou moes word — selfs, miskien, in Chicago! Maar in die antieke tyd, toe die blootstelling van babas 'n algemene praktyk was, waaraan byvoorbeeld in een van die nie-literêre papirusse op die mees toevallige wyse as 'n alledaagse kenmerk van daardie tyd se lewe verwys word,¹ , sou die moord op kinders waarskynlik nie met enige besondere afgrys beskou gewees het nie. Verder behoort ons nie die aantal babas wat gedood sou word, te oordryf nie. As Betlehem 'n klein dorpie was, soos dit waarskynlik was, sou die aantal manlike kinders daaronder twee jaar oud waarskynlik nie meer as twintig of dertig beloop het nie. In die orgië van bloed en wreedheid wat die laaste jare van Herodes se bewind gekenmerk het, kon die dood van 'n twintigtal kinders in 'n onbekende dorpie wel die aandag van ons een historikus ontglip het. Maar selfs al het Josefus van die voorval geweet, en selfs al het hy gedink dat dit op sigself die moeite werd was om te noem, was daar in hierdie geval 'n spesiale rede vir sy swye. Die voorval het Joodse messiaanse hoop behels; en sonder twyfel het Josefus doelbewus vermy om sulke dinge te noem in die geskiedenis wat hy vir Romeinse lesers geskryf het. Daar is dus geen rede om aan te neem dat as die slagting van die onskuldiges werklik gebeur het, Josefus dit noodwendig in sy historiese werk sou ingesluit het nie.

Maar daar moet ook iets meer positiefs gesê word. Alhoewel die slagting van die onskuldiges nie direk deur sekulêre geskiedenis bevestig word nie, stem dit presies ooreen met wat ons van Herodes se karakter in sy laaste jare weet. Herodes die Grote was 'n bekwame monarg, maar in die laaste jare van sy bewind het hy 'n loopbaan van wreedheid ingeslaan wat tot aan die rand van waanzin gereik het. Sy optrede om sy eie kinders en sy geliefde vrou dood te maak, en sy plan (slegs deur sy dood onderbroke) om al die vooraanstaande burgers van Jerusalem in die teater af te slag, het presies daardie kwaliteit van wilde en sinnelose bloeddors wat in die slagting van die onskuldiges by Betlehem na vore kom. Nog nooit was 'n verhaal so heeltemal in karakter nie. In die algemeen kan ons sê dat die moeilikheid wat in die stilte van sekulêre geskiedenis oor die bloedige daad by Betlehem gevind is, niks anders as niks is nie." J. Greshem Machen, Die Maagdelike Geboorte van Christus, hoofstuk 10, bl. 239

Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1208 en The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 94 vir meer inligting.

V: In Mt 2:16, afgesien van die doodslag op die babas in Betlehem, was Herodes die Grote ooit wreed teenoor enigiemand anders?

A: Ja. Asimov se Gids tot die Bybel bl. 799 sê dit is moeilik om te glo dat Herodes se moord ooit gebeur het. Aangesien die sogenaamd meer beskaafde 20ste eeu egter Pol Pot van Kambodja, Idi Amin van Uganda, Hitler, Stalin en Mao Tse-Tung gesien het, is dit nie moeilik om te glo dat Herodes dit sou doen nie.

Sien die vorige vraag vir ses vroeë Christelike skrywers wat geskryf het oor Herodes se slagting van die babas. Terloops, moenie Herodes (die Grote), wat geregeer het toe Jesus gebore is, verwar met Herodes (Antipas), wat Jesus reg voor Sy kruisiging gesien het nie.

Herodes die Grote se karakter was so dat hy baie mense in die 36 jaar van sy bewind vermoor het. Herodes het sy vrou Mariamne en twee mans van sy suster Salome tereggestel of laat vermoor. Hy het sy skoonbroer in die Jordaan laat verdrink en sy skoonmoeder Aleksandra laat doodmaak. Hy het Hyrkanus, die laaste van die Hasmoneese dinastie, vermoor. Hy het baie Fariseërs en baie edele families vermoor. Die Joodse rabbyne Jehuda ben Saripha en Mattathias ben Margoloth is lewendig verbrand. Herodes het sy eie seuns Alexander en Aristobulus laat doodmaak. Hy het gereël dat honderde Joodse leiers op die dag van sy dood laat doodmaak is. Aangesien Herodes, soos die meeste Jode, geen varkvleis geëet het nie, het dit die Romeinse keiser laat grappie maak dat hy liewer Herodes se sooi (wyfievark) as sy seun sou wees. In Grieks is die woord vir 'sooier' huos en die woord vir 'seun' huios. Vyf dae voordat Herodes gesterf het, het hy sy seun Antipater laat vermoor. (Drie jonger seuns, Archelaus, Herodes Antipas en Filippus, het hom oorleef). Daar is geen twyfel dat Herodes nie die morele vesel gehad het om die babas te vermoor nie. Gegewe al die ander "nuus" wat Herodes voortgebring het, mag die moord op babas in 'n klein dorpie minder nuuswaardig gelyk het.

Nadat Herodes in 4 v.C. gesterf het, was daar 'n opstand, en Archelaüs het troepe na Jerusalem gestuur en 3 000 mense in een dag doodgemaak. Toe Archelaus en Herodes Antipas na Rome gegaan het, het Sabinus, 'n agent van die Keiserlike Tesourie, gekom om die belastings te oudit. Hy het 400 talente uit die Tempel-tesourie geneem. Daar was 'n opstand in 9 n.C., en Syriese troepe onder Quintilius Varus het dit onderdruk.

Josephus se Antiquitates Judaicae, boek 17, hoofstuk 213 [ix.3], en The Bible as History, bl. 358, sê daar was 'n maansverduistering toe Herodes die Grote gesterf het, wat die dood op 12/13 Maart 4 v.C. sou plaas.

Sien The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl.23 en The Expositor's Bible Commentary vol.8 bl.84 vir meer inligting.

V: In Mt 2:16, was ander konings so sleg soos Herodes?

A: Sommiges sou kon sê dat Herodes nie anders was as baie mense vandag nie; hy het geen plek gehad vir 'n ander koning as homself nie, en hy sou alle middele tot sy beskikking gebruik om dit te verseker, ongeag wie anders beseer is.

Sommige konings was beter as ander, maar sommige was baie bose. Byvoorbeeld, die Parthiese koning Phraates IV het sy vader Orodes II in 37 v.C. vermoor. Die Romeine het vir hom 'n Italiaanse slavin met die naam Musa gestuur. Phraates het 'n seun by haar gehad, Phraataces (= Phraates V). Musa het haar man Phraates IV in 2 v.C. vergiftig. Sy het toe in 2 n.C. met haar eie seun getrou. Phraates V is in 4 n.C. in ballingskap gestuur. Dit is volgens die Encyclopaedia Britannica 1972.

V: In Mt 2:18, hoe word Jeremia se profesie oor Ragel vervul in Jesus?

A: In Genesis 35:16-19 het Ragel gesterf terwyl sy Benjamin gebaar het. Toe Jeremia hierdie woorde oor Ragel, die vrou van Jakob, geskryf het, was sy reeds meer as 1 000 jaar dood. Jeremia se woorde het nie twee betekenisse nie, maar eerder net een betekenis met twee vervullings plus 'n derde vervulling terug in Genesis. Jeremia se bedoeling is dat net soos Ragel treurig sou wees oor die dood en slawerny van haar nageslag, hetsy deur Egiptenare of Babiloniërs, Ragel treurig sou wees oor die dood van haar nageslag deur Herodes se hand. In Jeremia se tyd het die profeet dieselfde woord herhaal om dieselfde gevoelens van rou oor die verlies van die Jode wat na Babilonië verban is, te profeteer, naby Ragel se graf.

Mattheüs gebruik op dieselfde wyse dieselfde woorde om die verlies oor die dood van die seuntjies van Betlehem te toon, wat naby Ragel se graf was.

As 'n skeptikus 'n probleem het met Matteus se gebruik van Jeremia se woorde, kan hy 'n ewe groot probleem hê met Jeremia se gebruik van woorde uit Genesis. Die kern van die probleem is hierdie: net soos die Jode in Jeremia se tyd die uitlegging verstaan het deur te sê dat die ballingskap verband hou met Ragel se verdriet in Genesis, sou die Jode in Jesus se dag hierdie tipe Midrasjiese uitlegging wat Matteus gebruik het, verstaan het.

Sien The Tony Evans Bible Commentary bl. 866-867, The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 91-92, en The Expositor's Greek Testament vol. 1 bl. 75-76 vir meer inligting.

V: In Mt 2:22, aangesien die seuns van Herodes die Grote in beide Judea en Galilea geregeer het, waarom sou Josef besluit om na Galilea te gaan eerder as na Judea?

A: Die skeptiese Asimov's Guide to the Bible bl. 800 bied hier twee nuttige waarnemings.

1. Arkelaus, wat vanaf 4 v.C. as koning in Judea geregeer het, sou dalk van Jesus, 'n babakoning, gehoor het en ook gretig gewees het om Hom te dood. Herodes Antipas, wat 'n tetrarg van Galilea was, sou dalk 'n ander houding gehad het.

2. Asimov wys daarop dat Archelaus so antagonisties was dat Jode en Samaritaners, wat elkaars vyande was, verenig het in hul beroep aan Rome om Archelaus te verwyder. Toe Herodes gesterf het, het Archelaus slegs 10 jaar geregeer. Aan die ander kant het Herodes Antipas vreedsaam in Galilea vir meer as 40 jaar geregeer.

Daar is egter 'n veel voor die hand liggende rede in Lukas 2:39. Josef was van Nasaret, nie Betlehem nie. Josef het nie net na die land van die milder heerser gegaan nie, maar het ook eenvoudig teruggekeer na waar hy vandaan gekom het.

V: In Mt 2:23, is dit argeologies waar dat daar geen bewyse is van 'n dorp met die naam Nasaret nie, soos 'n ateïs beweer het?

A: Nee. Die ateïs Frank Zindler het dit beweer in 'n artikel "Waar Jesus Nooit Geloop het nie", volgens The Case for Christ bl. 102 (bl. 137–138 in sagteband). Die Talmoed noem 63 ander Galileese dorpe (maar nie Nasaret nie), en Josefus noem 45 ander dorpe in Galilea (maar nie Nasaret nie). Nasaret word aan die begin van die 4de eeu n.C. genoem, en in Joodse literatuur vanaf ongeveer die 7de eeu n.C.

Argeoloë het egter oorblyfsels in Nasaret gevind wat dateer van 900 n.C. (nadat Salomo begin regeer het) en deur die Grieks-Romeinse en Bisantynse tydperke strek. In 1962 is 'n inskripsie in Keesarea gevind oor die rotering van priesters. Die inskripsie bewaar: ". . . Mamliah . . . Nasaret . . . Akhlah . . . Migdal [Magdala]" The Case of Christ bl. 103 noem dat argeoloë ná Jerusalem in 70 n.C. 'n Arameese lys van priesters wat herplaas is, gevind het, en een van hulle is aangeteken as na Nazaret verhuis. Grafte uit die eerste eeu is net buite Nazaret ontdek. Laastens is pre-Christelike oorblyfsels in 1955 onder die Kerk van die Aankondiging in Nazaret vandag gevind.

Nazareth is ook minag gesien omdat, volgens The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 23, daar die Romeinse garnisoen vir die noordelike dele van Galilea gehuisves is.

Sien https://www.ministrymagazine.org/archive/1975/12/nazareth-attested-in-caesarea-fragments en die New International Bible Commentary bl. 1123 vir meer inligting.

V: In Mt 2:23, volgens argeoloë, hoe groot was Nazzaret?

A: Volgens The Case for Christ bl. 103–104 was Nasaret 'n baie onbeduidende dorp. Dit was ongeveer 60 akker, met 'n maksimum bevolking van ongeveer 480 ten tyde van Jesus se geboorte.

V: In Mt 2:23 waar word dit geprofeteer dat Jesus 'n Nasareër sou word?

A: Eerstens sal ons die antwoord van die vroeë kerkvader Tertullianus gee (wat waarskynlik onjuist is) en dan die mees waarskynlike antwoord.

Klaagliede 4:7 (Septuaginta) Tertullianus het dit in 207 n.C. in sy werk, Teen Marcion, boek 4, hoofstuk 7, beantwoord. Terwyl die Masoretiese teks van Klaagliede 4:7 sê: "haar edeles was witter as sneeu", sê die Septuaginta: "haar Nazareërs was witter as sneeu". Tertullianus noem dit as betekenende beide "Nazareërs" (dié wat 'n gelofte aan God aflê om nie alkohol, dooie liggame en ander onreinheid te gebruik nie), en "Nazarenaars", dié wat uit Nasaret kom.

Tertullianus het gesê: "Die Christus van die Skepper moes volgens profesie 'n Nasareër genoem word; daarom noem die Jode ons ook om daardie rede Nasareërs na Hom. Want ons is dié van wie geskryf is: 'Haar Nazareërs was witter as sneeu;'"

Die Tak: Die Messias word in Jesaja 11:1, Jeremia 23:5, 33:5; en waarskynlik Sagaria 3:8; 6:12 as "die tak" aangespreek. Die medeklinkers in die woord "tak" is identies aan dié in "Nazarener", en die Hebreeuse Ou Testament is oorspronklik sonder vokale geskryf. Daarbenewens noem The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 23 dat "tak" die idee van 'n onbeduidende begin gedra het, en die Fariseërs se reaksie het getoon dat Nasaret dieselfde konnotasie gehad het.

Sien When Critics Ask bl. 328 en The Expositor's Bible Commentary, deel 8, bl. 97 vir meer inligting.

V: Was Mt 2:23 vals om te beweer dat Jesus se afkoms uit Nasaret die Ou Testament (Jesaja 11:1, Sagaria 6:12 en ander gedeeltes) vervul het, soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible bl. 801-802 sê?

A: Glad nie. Eerstens hier is wat Asimov sê, en dan die antwoord.

Die skeptiese Asimov's Guide to the Bible p.801-802 noem dat "Matteus hier dalk 'n ooreenkoms met 'Nasareense' sien. (In werklikheid is die twee woorde identies in Hebreeus, aangesien die vokale nie geskryf is nie.) Asimov bl. 802 sê, "dat Matteus "op sy beste 'n woordspeling beoefen, en nie verwys na enige werklike profesie dat die Messias 'n inwoner van Nasaret sou wees nie."

Die antwoord is dat die Ou Testament sê die Messias sal die "tak" genoem word sonder om een of meer redes daarvoor te spesifiseer. Matteus 2:22 beperk nie Jesus daarvan om ook God se "tak" te wees waaruit Sy kerk sou groei nie.

V: In Mattheüs 3:1-4, hoe sou hulle oor die wildernis dink?

A: Dit was 'n droë, dorre plek, maar nie soos die Saharawoestyn nie. Jy kon nie gewasse kweek sonder uitgebreide besproeiing nie, maar jy kon skape en bokke teel as daar plekke was waar jy hulle kon laat drink. Dit was nie 'n plek van gerief en opwinding nie, maar leë, eensame plekke van stilte weg van die beskawing. Die Israeliete was in die Woestyn terwyl hulle die volgende generasie voorberei het om die Beloofde Land binne te gaan. Paulus was in die woestyn in Arabië voordat hy sy bediening begin het.

Vandag neem God soms gelowiges na die wildernis. Dit is nie 'n plek van opwinding nie, maar van stilte. Dit mag nie 'n plek van aktiewe bediening wees nie, alhoewel dit in Johannes se geval 'n plek van bediening was, en vir die mense 'n plek van bekering en toewyding. Dit kan 'n plek van voorbereiding wees.

Sien The Tony Evans Bible Commentary bl. 867 vir meer inligting.

V: In Mt 3:4 en Mk 1:6, was die sprinkane wat Johannes die Doper geëet het, rein of onrein kos?

A: Daar was beide rein en onrein sprinkane, en die Evangelies sê nie spesifiek nie. Ons kan egter aanneem dat Johannes, as 'n gehoorsame Jood, die rein soort geëet het. Rein diere het "springers" met vlerke en gewrigte bene ingesluit, insluitend sprinkane en veldmuise, volgens Levitikus 11:21-22 en Deuteronomium 14:21. Onrein diere het volgens Numeri 11:20,23 en Deuteronomium 14:19 "vlieërs" ingesluit. Selfs vandag sou armer mense skoon sprinkane doodmaak, die vlerke en bene verwyder, en dit kook en eet.

Sien The Expositor's Greek Testament, deel 1, bl. 80 vir meer inligting.

V: In Mt 3:4 en Mk 1:6 het Johannes die Doper insekte wat sprinkane genoem word, geëet, of beteken dit dat hy van die sprinkaanboom geëet het?

A: Hier is wat antieke en moderne bronne sê oor die Griekse woord vir sprinkane: akrides.

Die Ebioniete ('n antieke kettery) het probeer om Johannes 'n vegetariër te maak. Hulle het dus gesê dit was heuningkoeke, egkrides, in plaas van sprinkane.

Tatian het 'n samevatting van die vier evangelies gemaak wat Diatessaron genoem word en het "melk" in plaas van "sprinkane" gesê.

Theophylact 173 lys 'n aantal moontlikhede, insluitend die plant melagron.

Verskeie monnike het die karobboom die broodboom van St. Jan genoem, omdat hulle gedink het dit was 'n "sprinkaanboom".

Teodorus van Mopsuestia, moontlik in reaksie op mense wat gesê het dit was iets anders, het gesê dit was sprinkane wat vlerke gehad het.

Die probleem met hierdie interpretasies is dat daar blykbaar geen Bybelmanuskripte is wat sê dit was iets anders as "sprinkane" nie. Vroeë Christene, soos Clemens van Alexandrië, het oor Matteus 3:4 geskryf, en hulle het geen rede gesien om die sprinkane as iets anders as insekte te beskou nie.

Moderne verwysings wat sê dat die sprinkane insekte is, sluit in The NIV Study Bible bl. 1445, The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 104, The Expositor's Bible Commentary dl. 8 bl. 102, en die New Bible Dictionary bl. 744.

Die inligting oor die alternatiewe sienings kom uit Ulrich Luz se boek, Matthew 1-7: A Commentary, Augsburg Fortress 1989, en The Expositor's Greek Testament, vol. 1, bl. 80-81.

V: In Mt 3:4, Mk 9:3, en Hand 22:20 (KJV), wat is "raiment" en wat is 'n "fuller"?

A: Raiment beteken klere en 'n fuller is iemand wie se werk dit is om klere te was.

V: In Mt 3:6, waarom het Johannes ander gedoop?

A: Dit was algemeen dat 'n persoon homself sou doop, in 'n spesiale bak vir daardie doel, toe hulle tot die Jodendom bekeer het. Maar dit is die vroegste wat ons hoor van iemand wat 'n ander persoon doop. In die Ou Testament word water besprinkel vir reiniging genoem in Esegiël 36:25-27 en die uitstorting van God se Gees word genoem in Esegiël 39:29 en Joël 2:28.

Johannes het gesê hy doop tot bekering, om mense terug na God te draai en 'n weg vir die Messias voor te berei. Wanneer 'n aardse koning 'n verre stad in sy ryk sou besoek, sou padwerkers maande vooruit uitgaan en die pad herstel. Op 'n soortgelyke wyse was Johannes daar om die pad in mense se harte reg te maak vir wanneer die Messias sou kom.

Sien The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 24 en The Expositor's Bible Commentary vol. 9 bl. 286 vir meer inligting.

V: In Mt 3:7-9, waarom het Johannes so hard met die Fariseërs en Sadduseërs gepraat?

A: Johannes het mense opgeroep om te bekering, om te bely en hul ou wyse van doen te verlaat. Al het die Fariseërs en Sadduseërs gekom, het hy geweet die meeste van hulle het nie vir daardie doel gekom nie. In die ergste geval het hulle gekom om 'n eksentrieke leraar te ondersoek en dalk 'n rede te vind om van hom ontslae te raak. Selfs in die beste geval het hulle probeer om 'n paar wenke op te tel om by hul bestaande wyse te voeg. Johannes sê nie dat hulle net hul kennis hoef aan te vul nie; hulle moet berou hê en wegdraai van hul afhanklikheid van 'n plek, tradisies, hul organisasies of hul posisies binne daardie organisasies. Voor 'n veldbrand sal slange probeer wegvlug; dit is egter moeilik vir hulle om ver te kom. Dit is soos om van God se toorn te vlug sonder berou. Maar Johannes het nie gesê hulle kon nie bly en luister nie. As die Fariseërs en Sadduseërs opreg was in hul begeerte om te bekering, kon hulle ook kies om gedoop te word.

Sien The Tony Evans Bible Commentary bl. 867–868, The Expositor's Greek Testament vol. 1 bl. 82–83, en The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 103 vir meer inligting.

V: In Mt 3:9, waarom het Johannes die frase "sê nie vir julleself nie" gebruik, en hoe lieg sommige mense vandag vir hulself?

A: Johannes spreek 'n leuen aan, maar wie lieg? Demone kan vir ons lieg, en ander mense kan vir ons lieg, maar daarbenewens het ons dikwels leuens wat ons vir onsself vertel. Dit is steeds 'n leuen, selfs al is ons die enigstes wat die leuen hoor. Ons kan lieg deur te sê "daardie sonde is nie so sleg nie", of "God verstaan dat ek hier bly" wanneer God ons roep om ons te bekeer en te beweeg. Ander is "daar is altyd genoeg tyd" of "ek is in wese 'n goeie mens, so ek hoef nie te verander nie."

V: In Mt 3:9, hoe kon God kinders van Abraham uit klippe laat opstaan as Hy wou?

A: God Almagtig kan enigiets doen, selfs onlewende klippe in kinders met kopieë van Abraham se gene omskep. Daar is ook 'n woordspeling hier. In beide Hebreeus en Aramees is die woord vir "klippe" baie soortgelyk aan die woord vir "kinders".

Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 103 vir meer inligting.

V: In Mt 3:10, wat was die punt daarvan dat Johannes die Doper genoem het dat die byl by die wortel van die boom gelê is?

A: Sommige dinge in die lewe is onomkeerbare, soos om 'n boom af te kap. Nadat jy begin het, kan jy nie meer ongedaan maak wat begin is nie. Net so was dit hulle laaste kans voordat hulle afgesny word. Hulle tyd was op.

V: In Mt 3:11, hoe pas Johannes se belydenis dat hy nie die volledige prentjie gee nie, op ons getuieniswerk toe?

A: Johannes was 'n nodige voorloper om die mense terug na God te draai voordat Jesus gekom het. Johannes wou nie hê die mense moes sy woorde glo en dink dat dit alles was wat hulle hoef te doen nie. Nee, Johannes was net die "voorgereg" en Jesus was die "hoofgereg". Selfs toe was daar 'n paar mense in die geskiedenis wat Johannes se woorde hier geïgnoreer het. Hierdie mense is in die Mandaeër-godsdiens, wat deur moeras-Arabiere in suidelike Irak geglo word. Hulle glo dat Johannes die Doper van God was, maar dat Jesus nie was nie.

Vandag moet ons die evangelie met iemand deel waar hulle is. As hulle nie glo dat God bestaan nie, of dat daar net Een God is, moet ons daarop fokus. Miskien kom die deel oor ander punte, dat ons almal sondaars is, dat Jesus vir ons sondes aan die kruis gesterf het, en dat ons Jesus as ons Here en Verlosser moet aanvaar, later. Maar wanneer ons 'n deel van die evangelie moet uitstel, hetsy weens tyd of die geestelike plek waarin die persoon is, moet ons vir hulle sê dat wat ons gesê het nie die hele storie is nie; daar is meer om te kom.

V: In Mt 3:11, hoe doop Jesus Christene met die Heilige Gees en met vuur?

A: Johannes se boodskap herinner ons aan Joël 2:28-29 wat die Heilige Gees beloof, en die reiniging wat in Maleagi 3:2-5 genoem word. Gelowiges word met die Heilige Gees gedoop wanneer hulle eers in Christus glo. Al beteken die moderne uitdrukking "doop deur vuur" 'n moeilike beproewing, is dit nie die betekenis hier nie, want dit is Jesus, nie vervolgers nie, wat die doop uitvoer, en dit is met vuur, nie deur vuur nie.

Daar is drie sienings oor wat "vuur" beteken.

(onwaarskynlik) 'n Tweede doop deur die Heilige Gees: Daar is net een voorsetsel, d.w.s. dit sê "deur die Heilige Gees en vuur" nie "deur die Heilige Gees en deur vuur nie. Dus verwys dit waarskynlik nie na 'n tweede gebeurtenis nie.

(onwaarskynlik) Pinkster: Die apostels het 'n vlam op hul koppe verskyn toe hulle tydens Pinkster gepreek het, en hierdie interpretasie sou beteken dat Johannes die Doper oor Pinkster geprofeteer het. Die Traktaat oor Herdoop (c.250-258 n.C.) hfst.2 bl.668 leer hierdie siening. Die NIV Study Bible bl. 1446 sê: "Drama­ties gedemonstreer by Pinkster (Hand. 1:5,8; 2:1-13; 11:16), alhoewel hier 'vuur' dalk na die komende oordeel verwys (sien vs. 12)." Maar dit verwys waarskynlik nie na Pinkster nie om dieselfde rede waarom dit nie na die eerste verwys het nie. Die Believer's Bible Commentary bl. 1211 voeg by dat dit onwaarskynlik is omdat vuur in die volgende vers met oordeel gelykgestel word.

(onwaarskynlik) Reinigingswerk van die Heilige Gees: Die New Geneva Study Bible bl.1508 en die Evangelical Commentary on the Bible bl.727 huldig hierdie siening. Origen (225-254 n.C.) het ook hierdie siening gehuldig in Commentary on John boek 6 hfst.16-17 bl.366-367. Dit is egter onwaarskynlik, aangesien die kaf met onblusbare vuur verbrand word in Matteus 3:12. Die Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 104–105, sê dit is hierdie siening, omdat die enkele voorsetsel in Grieks nie twee doopte sou aandui (Gees vir gelowiges en oordeelvuur vir ongelowiges) nie, maar net een doop (Gees en reinigingsvuur).

(onwaarskynlik) Vuur van oordeel vir 'n Christen se werk was die interpretasie van Basilius van Kappadokië (357–378/379 n.C.) in Oor die Gees hfst.15.36 bl.22.

Helvuur vir individue wat Jesus verwerp: Sien Today's Handbook for Solving Bible Difficulties bl.150-152 vir die siening dat dit beteken dat Jesus gelowiges met die Heilige Gees sal doop, en dié wat Jesus verwerp met die vuur van oordeel. Johannes Chrysostomos (oorlede 407 n.C.) het hierdie siening geleer in Homilieë oor die Evangelie van Matteus, Homilie 11, hoofstukke 6–7, bl. 71–72, en beklemtoon die kontinuïteit met Johannes se ander waarskuwings oor vuur. Die Expositor's Greek New Testament, deel 1, bl. 84, sê dat Johannes op drie dinge gefokus het: water, wind/gees en vuur. Johannes het met water gedoop, die Messias sou gelowiges met die Gees doop, en 'n doop met vuur sou in oordeel vernietig dié wat nie by die water en die Gees betrokke is nie. Irenaeus van Lyon (182–188 n.C.) gebruik hierdie vers om oor God se oordeel oor ongelowiges te praat in Irenaeus Tegen die Ketters boek 4 hoofstuk 4.3 bl. 466. Tertullianus (198–220 n.C.) sê dat doop met water tot saligheid is, en skyn- en swak geloof met vuur gedoop word, tot oordeel (Oor die Doop hfst. 10 bl. 674).

Eindtydse vuur van oordeel wanneer Jesus terugkeer. Die Believer's Bible Commentary bl. 1211 handhaaf hierdie siening.

Meervoudige betekenisse: The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 25 sê dit verwys na beide die oordeel en die reiniging van gelowiges. Teodotus, waarskynlik 'n Montanist bl. 124 (c. 240 n.C.) sê dat vuur eenvoudig die vernietigende element is, wat die kwaad in gelowiges wegvee, en (hy impliseer) ander vernietig.

Nie gespesifiseer nie: Die volgende het hierdie vers aangehaal, maar het nie 'n bepaalde siening genoem nie.

Justin Martyr (c.138-165 n.C.) in Dialoog met Trypho die Jood hfst.49 bl.219

Hippolytus (222-234/5 n.C.) in Die Rede oor die Heilige Teofanie hfst.3 bl.235

Cyprianus van Kartago (c.246-258 n.C.) in Die Traktaatjies van Cyprianus, Traktaat 12, hfst. 1.12, bl. 511

Augustinus van Hippo (388–430 n.C.) bespreek hierdie vers maar noem nie 'n bepaalde siening nie (Harmonie van die Evangelies, boek 2, hoofstuk 12.26, bl. 117).

Sien NET Bible-voetnoot by Matteus 3:11 vir meer oor die verskillende sienings.

V: In Mt 3:12, hoe werk die waan?

A: Wanneer jy koring oes, is die meeste van wat jy oes on eetbaar. Jy het die goeie saad omring deur die dop, wat aan die aar vas is. Eerstens is daar die dors, waar osse op die koring trap om die sade, wat digter is, van alles anders te skei. Dan kan jy 'n vurk, of 'n weefskoffel, ook 'n weefwaaier genoem, gebruik om die mengsel in die lug te gooi sodat die wind die on eetbare kaf van die eetbare sade wegblaas.

Die prentjie hier is dat die oes van die koring jou 'n groot hoeveelheid materiaal gee, maar slegs 'n klein gedeelte daarvan is eintlik nuttig. Ja, die afsny van die koringstokke is beide belangrik en tydrowend, maar om die koring van die kaf te skei is net so belangrik en tydrowend. Om mense 'n positiewe reaksie op die evangelieboodskap te laat hê, is belangrik, maar dit is hoogstens net die helfte van die werk om dissipels van alle nasies te maak.

Sien The Expositor's Greek Testament, deel 1, bl. 84; The Tony Evans Bible Commentary, bl. 868; en The Expositor's Bible Commentary, deel 8, bl. 105 vir meer inligting.

V: In Mt 3:14, waarom sou Jesus gedoop wil word en waarom sou Johannes Jesus wou keer?

A: Natuurlik het Jesus geen sonde gehad om oor te bekering nie, maar Jesus het op alle maniere met ons geïdentifiseer. Soos ons Jesus se voorbeeld volg, is Jesus gedoop. Jesus het hier ook Johannes se bediening bevestig.

Maar kom ons kyk weer na hierdie verse vanuit Johannes se perspektief. Johannes se lewensdoel was om bekering te preek, en om mense 'n openbare verbintenis te laat maak om te bekeer en God deur waterdoop te volg. Johannes was van geboorte af met die Heilige Gees vervul, en hy het geweet dat sy begrip korrek was. Hy het geweet dat Jesus die sondelose Messias was. Daarom was Johannes verbaas dat Jesus gedoop wou word.

Johannes se siening was korrek, behalwe dat dit te eenvoudig was. Johannes het gesien dat Jesus nie hoef te bekering nie en het dit absurd gevind dat die blote voorloper die Messias Self sou doop. Op sigself het Johannes geldige punte gehad. Maar wat Johannes nie gesien het nie, was dat Jesus, om alle geregtigheid te vervul, Hom op elke manier met ons vereenselwig het. Jesus was groter as Johannes die Doper; Jesus het dit nie ontken nie. Maar Jesus het Hom verneder en is gekom om te dien, daarom het die Here in vers 15 in wese beveel dat Johannes die Doper Jesus moes toelaat om die nederiger posisie hier in te neem.

Iets kosbaars oor Johannes se hart word hier openbaar. Johannes het, al was hy nie 100% korrek nie, sy enigste lewensmissie gesien as om te preek en te doop vir dié wat moes bekering beoefen. Om Jesus te doop het buite Johannes se persepsie van sy lewenswerk geval. Was dit dus die belangrikste om God te dien deur te vervul wat hy as sy Godgegewe doel gesien het, of was dit vir Johannes belangriker om die Here te volg en Hom te gehoorsaam waarheen Hy ook al gelei het? Al het Johannes nie 'n duidelike begrip van alles gehad nie, ten minste nie tot later nie, het hy laasgenoemde gekies. Ons moet ook nie net God volg nie, maar God sonder voorwaardes volg.

Sien The Tony Evans Bible Commentary bl. 868, The Expositor's Greek Testament vol. 1 bl. 85-86, die Evangelical Commentary on the Bible bl. 727, die Believer's Bible Commentary bl. 1212, en The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 107-108 vir meer inligting.

V: In Mt 3:16 waarom moes "Ach, arme Jesus (vrede sy met hom) dertig jaar wag ná sy geboorte om sy gawe van die HEILIGE GEES by sy doop deur Johannes die Doper te ontvang" wanneer die gawe van die Heilige Gees "so goedkoop is dat 75,000,000 "HERGEBOORTES" Christene van Amerika spog ook met hierdie besit" en in Lk 1:15 is Johannes die Doper van geboorte af met die Heilige Gees vervul. (Die Moslem Ahmad Deedat het dit ter sprake gebring.)

A: Eerstens as 'n kanttekening, Mohammed het VEERTIG jaar gewag voordat hy beweer het dat hy 'n profeet was. Deedat verwar gratis met goedkoop, en Deedat blyk die Bybelse leer oor die Godheid van Christus vergeet te hê. Deedat het nog nooit die gawe van die Heilige Gees ontvang nie, daarom weet hy nie die verskil tussen die gawe van die Heilige Gees en die Heilige Gees wat sigbaar op Jesus as 'n duif neerstryk nie.

Gratis maar nie goedkoop nie: Die geskenk was baie duur, dit het die dood van Jesus gekos. Maar God gee dit vrylik aan almal wat in Sy evangelie sal glo.

Die goddelikheid van Christus: Die "arme" Jesus moes nie dertig jaar wag nie; nie net was die genade van God op Jesus as 'n kind nie (Lukas 2:40), maar Jesus is God Self, en die Vader was in Hom. Jesus het nie nodig gehad om met die Heilige Gees vervul te word soos ons nie; die Vader en Jesus het die Heilige Gees na ons gestuur.

Die Heilige Gees wat op Jesus neerkom is nie 'n gawe van die Heilige Gees nie: Deedat lees verkeerdelik dat Jesus by Sy doop met die Heilige Gees vervul is; dit sê nie dat Jesus by Sy doop met die Heilige Gees vervul is nie. Eerder het die Heilige Gees sigbaar in liggaamlike gedaante as 'n duif op Jesus neergedaal. Wanneer Christene met die Heilige Gees vervul word, daal die Heilige Gees nie soos 'n duif op hulle neer nie, dus is dit iets anders.

Laastens, laat ons Jesus se ervaring met Mohammed vergelyk.

1. Mohammed, wat volgens die hadithe as profeet onder 'n bose towerkrag geplaas is.

1a. Labid bin el-Asim die Jood het Mohammed onder 'n towerkrag geplaas. Ibn-i-Majah vol.5 no.3435 p.60-61

1b. Mohammed is volgens Sahih Muslim vol.3 boek 24 nr.5428-5429 bl.1192-1193; Sahih Muslim vol.2 boek 4 nr.1888 bl.411 onder 'n bose spreuk geplaas. Sien ook Bukhari vol. 8 boek 73 hfst. 56 nr. 89 bl. 57 en Bukhari vol. 8 boek 73 hfst. 59 nr. 400 bl. 266.

2. Mohammed het self die grafmarteling gevrees.

2a. 'n Joodse vrou het vir Mohammed gesê: "Mag Allah jou beskerm teen die straf van die graf." Daarna het Mohammed gebid vir toevlug teen die straf van die graf. Sunan Nasa'i vol.2 nr.1479 bl.281-282

2b. 'A'isha het berig: Die Heilige Profeet (vrede sy met hom) het my huis binnegekom toe 'n Jodin by my was en sy het gesê: Weet jy dat jy in die graf beproef sal word? Die Boodskapper van Allah (vrede sy met hom) het (toe hy dit hoor) gebewe en gesê: Dit is net die Jode wat beproef sal word. 'A'isha het gesê: Ons het 'n paar nagte verbygebring en toe het die Boodskapper van Allah (vrede sy met hom) gesê: "Weet jy dat daar aan my geopenbaar is: 'Julle sal in die graf beproef word'?" 'A'isha het gesê: "Ek het gehoor hoe die Boodskapper van Allah (vrede sy met hom) ná hierdie tyd (ná die openbaring) skuiling soek teen die pyniging in die graf." Sahih Muslim dl. 1 boek 4 nr. 1212 bl. 290

2c. Abu Huraira het berig: "Ek het die Boodskapper van Allah (vrede sy met hom) daarna (na die openbaring) hoor soek skuiling teen die pyniging van die graf." Sahih Muslim vol.1 boek 4 nr.1213 bl.290

2d. "Sy ('A'isha) het gesê: Ek het hom (die Heilige Profeet) daarna nooit anders gesien as dat hy in gebed skuiling gesoek het teen die straf van die graf nie." Sahih Muslim vol.1 boek 4 nr.1214 bl.290

2e. "Masruq het hierdie hadith oorgedra op gesag van 'A'isha wat gesê het: Nooit het hy (die Heilige Profeet) ná hierdie 'n gebed gesê waarin ek hom nie hoor skuiling soek teen die pyniging van die graf nie." Sahih Muslim vol.1 boek 4 nr. 1215 bl. 291

2f. Mohammed het skuiling gesoek teen die foltering van die graf. Sunan Nasa'i vol.2 nr.2065 p.535; vol.2 nr.2069 p.537; vol.2 nr.2071 p.538

Nou kan 'n moslem saamstem, nie saamstem nie, of, meer waarskynlik, nie bewus wees van wat hierdie hadithe sê nie. Hoe dit ook al sy, hulle stem nie saam met my of teen my nie, want ek rapporteer bloot wat die gesaghebbende Soenni-hadithe sê.

Opsommend het Jesus die Heilige Gees na ons gestuur. My hoop is dat jy vrygestel sal word van die mag van die bose, vrygestel sal word van die vrees vir die pyniging van die graf en God sal vra om die Heilige Gees te ontvang.

V: In Mt 3:16 en Mk 1:10 wie het die duif gesien?

A: Beide Matteus 3:16 en Markus 3:16 sê dat Jesus die duif gesien het, en Johannes 1:32 sê dat Johannes die Doper ook die duif gesien het. Hierdie verse spesifiseer nie wie anders die duif gesien het nie, so die skare het dit dalk ook gesien.

V: Baie sê dat "geen verhaal oor Jesus sonder teologie nie". So, in die voorval van die Doop, byvoorbeeld, sien ons hoe Jesus gedoop word, die Gees soos 'n duif op Hom neerdal en die Hemelse Stem: "Jy is my geliefde Seun, in wie Ek 'n welbehae het" (Mrk 1:11). Hierdie voorval het dalk nie plaasgevind soos dit in die evangelies geskryf is nie, dit wil sê, alles op een slag, maar geleidelik, gedurende die lewe, dood en opstanding van Jesus. Dus verwys die Gees wat op Jesus neergedaal het na die volgende era wat sou kom. Ook dui die oop hemel, die neerdaling van die Gees, die stem van die Vader en die teenwoordigheid van die Messias daarop dat die laaste dae begin aanbreek het en dat die verlossing naby is. Wat dink jy daarvan? Dink jy dat die doop van Jesus allegories simbolies was? Hoekom? Of hoekom nie?

A: Eerstens, ek het nog nooit gehoor van "geen storie oor Jesus sonder teologie" nie. Die vraag klink amper asof dit die evangelieskrywers beskuldig van oneerlikheid en van mense mislei; ek glo dit het plaasgevind soos in die evangelies geskryf. Ek glo dat die evangelieskrywers ons ware verslae gegee het, op die vlak van presisie wat nodig was. As hulle beweer dat Jesus deur Johannes die Doper gedoop is en dit gebeur het, dan glo ek dat hulle eerlik was en dat dit gebeur het. Om gelykenisse te vertel is goed, maar as iemand iets as geskiedenis aanbied wat nie waar is nie, dan is dit misleidend, nie waarheid nie.

Die vraer het geen rede gegee waarom hulle aan die waarheidsgehalte van die evangelieskrywers wil twyfel nie, so ek kan nie op die redes vir hul twyfel ingaan as daar geen redes gegee word nie.

V: Ondersteun Matt. 3:16-17 dat die Vader, die Seun en die Heilige Gees drie afsonderlike persone is, soos die Mormone beweer het (Talmadge, 1977 bl. 39-40)?

A: Nee. Dit wys dat hulle onderskeie is, maar dit wys nie dat hulle afsonderlik is nie. In plaas daarvan om teen die Drie-eenheid te wees, is hierdie gedeelte belangrik om die eenheid van die Drie-eenheid te ondersteun, dat die drie onderskeie is. Hierdie gedeelte spreek egter wel teen modalistiek en "Oneness Pentecostalism". Sien When Cultists Ask bl. 93-95 vir meer inligting.

V: In Mt 4:2, wat is so ironies aan Jesus se bediening in Matteus?

A: Jesus is hier honger (Matteus 4:2), tog het hy ander gevoed (Matteus 14:13-21; 15:29-39).

Jesus het moeg geword (Matteus 8:24), tog bied Hy ander rus aan (Matteus 11:28).

Jesus is die Seun van die Koning (Matteus 17:24-26), tog betaal Hy belasting (Matteus 17:27).

Jesus word daarvan beskuldig dat Hy krag van die duiwel gebruik (Matteus 12:24), tog dryf Hy duiwels uit (Matteus 12:22-23).

Jesus sterf die dood van 'n misdadiger en sondaar (Matteus 27:37-38), tog red Hy ons van ons sondes (Matteus 1:12).

Jesus word vir dertig silwerstukke verkoop (Matteus 26:15), maar gee sy lewe as 'n losprys vir baie (Matteus 20:28).

Jesus weier om klippe in brood te verander (Matteus 4:4:3-4), maar gee simbolies sy eie liggaam as brood vir sy mense (Matteus 26:26).

Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 112 vir meer inligting.

V: In Mt 4:3 en Lk 4:3-4 was Jesus honger, en die Vader het Hom nie gevoed nie, so wat sou verkeerd wees as Jesus self brood gemaak het?

A: Jesus het Hom daartoe verbind om te vas, en die Vader kon Hom in stand hou, aangesien 'n mens binne 40 dae moet eet om te kan lewe. Maar Jesus was verskriklik honger, en Hy kon Sy bonatuurlike krag gebruik om te eet as Hy gekies het. Maar Jesus sou nie Sy bonatuurlike krag gebruik of iets doen wat buite die wil van Sy Vader was nie. En die Vader het uiteindelik engele gestuur om Jesus te bedien in Matteus 4:11.

Sien The Tony Evans Bible Commentary bl. 869 en The Expositor's Greek Testament deel 1 bl. 88-89 vir meer inligting.

V: In Mt 4:5-6 en Lk 4:9-12, waaroor het hierdie versoeking gegaan?

A: Eerstens toon dit aan dat Satan die Skrif ken en dit selfs kan probeer gebruik tot sy voordeel om mense te laat val. Aangesien Jesus as die Seun van God geweet het Hy sou beskerm word as Hy afgespring het. Geografies was die Tempel gerangskik rondom die Kidronvallei, en die hoogste punt van die tempel tot by die bodem van die Kidronvallei sou ongeveer 450 voet wees.

Hierdie versoeking is interessant omdat dit nie enige Ou-Testamentiese wette sou oortree nie en eintlik die saak sou bevorder om mense te oortuig dat Hy die Messias was. Dus, in plaas daarvan om tot iets slegtes te lei, is dit 'n "God-ongehoreerde kortpad" na iets goeds. Natuurlik sou dit ook aan Jesus se trots appel doen deur te pronk en sy gewildheid te verhoog. Verder sou dit wees soos om God in 'n hoek te dryf, om Hom te dwing om jou te beskerm. Ons weet natuurlik dat God nie wil hê ons moet slegte dinge doen nie, "die doel heil nie die middele nie" in die gebruik van kortpaaie om goeie dinge te doen. Dus, as jy laat is vir die kerk, moet jy dan jaag? As jy meer geld aan die bediening wil gee, moet jy dan jou belasting ontduik en daardie geld gebruik? Soos The Tony Evans Bible Commentary p.869 sê, "God het nie Satan se hulp nodig om jou te kry waar Hy wil hê jy moet wees nie."

Sien die Evangelical Commentary on the Bible bl. 729 en The Expositor's Greek Testament deel 1 bl. 89-90 vir meer inligting.

V: In Mt 4:8 en Lk 4:6-8, hoe kon Satan vir Jesus die wêreld aanbied, aangesien Jesus God was en reeds die wêreld besit het, soos 'n ateïs (Cappello) beweer?

A: Dit is 'n interessante vraag. Daar is vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Jesus was nog steeds God, maar Hy het Hom vrywillig leeggemaak toe Hy na die aarde gekom het, soos Filippense 2:7 en Johannes 17:5 toon.

2. God besit inderdaad die wêreld, soos Psalm 24:1 wys. Nietemin, toe Jesus Hom van sy heerlikheid ontledig het en na die aarde gekom het, het sy "eie" Hom nie aangeneem nie, soos Johannes 1:10-11 wys.

3. Alhoewel God die uiteindelike mag behou het, het Hy die mensdom heerskappy oor hierdie wêreld verleen, volgens Genesis 1:28.

4. Alhoewel God die regmatige eienaar is, is Satan sedert die Val tydelik groot beheer oor hierdie wêreld gegee, soos 1 Johannes 5:19 wys. Volgens 2 Korintiërs 4:4 is die god van hierdie eeu Satan. Satan is die prins van hierdie wêreld in Johannes 12:31; 14:30, 16:11; Efesiërs 6:12; en Kolossense 1:13.

5. Laastens is Satan die groot verleier, daarom kan jy geen leer baseer op wat Satan beweer het nie, en dus beantwoord hierdie vers nie die vraag nie. Al is Satan die heerser van die wêreld, en op daardie grondslag sou 'n mens dink dat Satan dit kon lewer, kan Satan niks doen behalwe wat God toelaat nie, dus mag Satan nie daardie vryheid hê nie. Maar aangesien demone en versoeking soveel gebroke beloftes aan mense gemaak het, is daar geen aanduiding dat Satan hier 'eerlik sal word' en dat die vader van leuens selfs sal probeer om te lewer wat hy belowe het nie.

Opsomming: God het die eienaarsreg weens beide die verlede Skepping en ewige Souvereiniteit. Jesus het tydelik die tweede opgegee toe Hy na die aarde gekom het. Maar sedert die Val het Satan die heerskappy, alhoewel nie die uiteindelike beheer oor hierdie wêreld nie.

Sien The Expositor's Greek Testament, deel 1, bl. 90–91 vir meer inligting.

V: In Mt 4:10 en Mt 12:26 is Satan se opstand eers geleer ná die ballingskap van die Jode, soos die skeptiese Asimov's Guide to the Bible p.779 beweer?

A: Nee. Jesaja 14:12-15, geskryf voor die Babiloniese ballingskap, praat ook oor die opstand van Lucifer.

V: In Mt 4:14-16, behoort Isa 9:1 en Isa 9:2 saam, of was Matteus verkeerd om dit saam te sit?

A: Hulle behoort saam omdat Jesaja 9:1 'n oorgang met albei afdelings is.

Die skeptiese Asimov's Guide to the Bible, bl. 816, sê Jesaja 9:1 behoort by die vroeëre afdeling en word eintlik Jesaja 8:23 genoem in moderne Joodse Bybels en die New Jerusalem Bible. Jesaja 8:22 en 9:1 hou wel verband, omdat Jesaja 8:22 van mense in duisternis praat en Jesaja 9:1 sê daar is geen duisternis meer nie.

Jesaja 8:22 praat egter van mense wat in duisternis weggedryf sal word, Jesaja 9:1 sê daar sal geen duisternis meer wees vir Sebulon en Naftali nie, en Jesaja 9:2-7 sê hoe die mense wat in duisternis was, 'n groot lig sal sien.

Dit is interessant dat Asimov probeer sê dat dié wat in duisternis was, maar vir wie dit in Jesaja 9:1 verwyder sal word, nie verband hou met dié wat in duisternis was en in die volgende vers 'n groot lig gesien het nie.

Sien When Critics Ask bl. 329 vir meer inligting.

V: In Mt 4:15-16, hoe hou die profesie oor Sebulon en Naftali in Jesaja 9:1-2 verband met Jesus?

A: Dit hou op twee maniere verband.

Kindheid: Jesus het die grootste deel van sy kinderjare in Galilea deurgebring, wes van die See van Galilea.

Vroeë bediening: Jesus se vroeë bediening was in Galilea, hoofsaaklik wes van die See van Galilea. Hierdie streek was die voorvaderland van Sebulon en Naftali.

Die Griekse woord vir dageraad hier, aneteilen, beteken nie dat die lig êrens anders geskyn het en toe na Galilea beweeg het nie. Eerder het die lig eers daar helder geskyn. Dit is volgens The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 117.

V: In Mt 4:18-22 en Mk 1:16-20, wat kan ons van hierdie vissers leer?

A: Jesus was al 'n rukkie in Galilea, en hulle is vroeër tot verlossing geroep, in Johannes 1:35-42. Hier is hulle tot diens geroep. Hierdie vissers het nooit opgehou om te visvang nie. Dit is net dat wat Jesus hulle beveel het om te vang, anders was. Soos The Tony Evans Bible Commentary bl. 870 sê, as jy nie visvang nie, volg jy nie. Jy mag sê dat jy nie geroep is om 'n evangelis te wees of 'n predikant (om vir ander te sorg) nie, omdat jy nie vir voltydse bediening geroep is nie. Oorweeg dit: elke Christen is geroep tot voltydse bediening, al is dit nie noodwendig voltydse betaalde bediening nie. Jy mag voltyds geroep wees om vir jou moeder of jou familie te sorg, om die armes en ander rondom jou te bedien, om 'n goddelike voorbeeld te wees, en om ander te lei in die diens aan ander.

Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1214 vir meer inligting.

V: In Mt 5:4, oor wat moet mense hier treur?

A: Dit spesifiseer nie rousaang oor die lot van die verlore, rousaang oor 'n persoonlike verlies, of ander rousaang nie. Dit kan egter verwys na hartseer oor dinge wat God se hart bedroef. Die Christelike skrywer A.W. Tozer het gesê: "'n Redelik akkurate beskrywing van die mensdom kan aan iemand wat nie daarmee vertroud is nie, gegee word deur die Saligsprekinge te neem, dit binnelings om te draai, en te sê: 'Hier is jou mensdom.'" (The Believer's Bible Commentary bl. 1216)

Baie mense het vandag geen begrip van rou nie; 'n algemene uitdrukking wat nie Bybels is nie, is "geen spyt nie". Ten tweede het hierdie en die volgende opdragte van Jesus werklik geen plek gehad in Fariseese geregtigheid nie.

Sien The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 29 en The Tony Evans Bible Commentary bl. 870 vir meer inligting.

V: In Mt 5:5, Mt 11:29; Mt 21:5; 1 Pet 3:4, wat is sagmoedigheid presies?

A: Gematigdheid is verwant aan sagmoedigheid en om nie daarop aan te dring om jou eie sin te kry nie. Dit is gewillig om te dien, nie net bedien te word nie. Jesus was gematig.

Maar sagmoedigheid is nie swakheid nie. Dink aan 'n wilde perd wat "gebroke" is. Die perd is steeds sterk en vinnig, maar in plaas daarvan om net te doen wat dit wil, sal dit die ruiter gehoorsaam en toelaat dat daar op hom gery word. Gewoonlik, as 'n wolf of 'n groot kat op 'n perd kan kom, is dit die einde van die perd, tensy die perd dit vinnig afskud. Maar die perd het beide die vertroue en die gehoorsaamheid om 'n persoon toe te laat om op hom te ry.

Sien The Tony Evans Bible Commentary bl. 871 en The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 29 vir meer inligting.

V: In Mt 5:6, wat is honger en dors hier?

A: Het jy 'n eetlus, 'n passie vir geestelike groei? Of misluk jy om te groei, nie omdat jy nie eet nie, maar omdat jy jou maag met die verkeerde dinge vul?

Daar is 'n paar maniere om hierop te kyk. Eerstens verwys dit metafories na dié wat 'n sterk begeerte na geregtigheid het, vir hulself, ander, hul kerk, hul nasie en die wêreld. Tweedens kan dit fisies verwys na dié wat sonder kos en water moet wees om God se werk te doen. Derdens kan dit verwys na dié wat vir daardie dinge vas. Vas verwys gewoonlik nie na die nie-drink van water nie, dus is die eerste die primêre betekenis.

Sien The Tony Evans Bible Commentary bl. 871, the Believer's Bible Commentary bl. 1216 , The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 134 en The Expositor's Greek Testament vol. 1 bl. 98-99 vir meer inligting.

V: In Mt 5:7, wat beteken barmhartigheid in hierdie vers?

A: Barmhartigheid kan beteken om iemand van straf te laat ontsnap, maar hier beteken dit om ander te help wat hulp nodig het en hulleself nie kan help nie. Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1217 vir meer inligting.

V: In Mt 5:8, 1 Jn 3:2, en Openb 22:4, hoe sal rein mense God sien, aangesien Eks 33:23 en ander verse sê dat geen mens God kan sien en lewe nie?

A: Sedert die Val kan geen sterflike, sondige mens God sien en lewe nie. Ons sal God egter gesig tot gesig in die Hemel sien. Intussen streef ons hard daarna om goeie en egte lewens op aarde te lei. Soos The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 135 sê: "Die rein van hart sal God sien – nou met die oë van die geloof en uiteindelik in die verblindende glans van die salige gesig, in wie se lig geen bedrog kan bestaan nie." Sien When Critics Ask, bl. 403-404, en The Tony Evans Bible Commentary, bl. 871, vir meer inligting.

V: In Mt 5:9, wat is 'n paar goeie maniere waarop ons vandag vredesmakers kan wees?

A: Vrede is nodig tussen individue, by die werk, binne 'n groep, tussen groepe, in die politiek en tussen lande. Een van die eerste dinge is om te leer van godvresende mense wat vredemakers is. Let nie net op wat hulle sê nie, maar ook op wat hulle kon gesê het en gekies het om nie te sê nie. herinner die partye daaraan wat hulle gemeen het en daag hulle uit of hul verskille so groot is dat hulle moet skei. Jesus het gesê dat die wêreld sal weet dat ons aan Hom behoort deur ons liefde in Johannes 17:21).

Binne die liggaam van Christus het ons 'n bevel (aktief) om die eenheid van die Gees te bewaar deur die band van vrede (Efe­siërs 4:3), terwyl ons ons afsonder van dié wat in voortdurende sonde is (1 Korintiërs 5:13), en enige leraars verwerp wat dwaalleer leer (1 Timoteus 6:5 en 2 Timoteus 3:5).

V: In Mt 5:13, hoe kan Christene sout wees?

A: Sout word in klein hoeveelhede by kos gevoeg om een van vyf dinge te doen. Dit is interessant dat ons nie die southouer is wat die sout van Christus uitdeel nie. Ons is eerder self die sout. Christene is op dieselfde wyse sout van hierdie wêreld in vier areas.

Lewe - Sout is noodsaaklik vir ons om te leef. In die Wes-Afrikaanse stad Timbuktu, waar goud volop was, is een pond sout vir een pond goud verkoop. Aangesien Christene die lewe van Christus in hulle het, moet hulle daardie lewe aan hierdie wêreld vertoon. God gebruik ons prediking, liefde en diens om ander na Hom te bring om hulle lewe te gee.

Smaak - Sout voeg smaak by kos en laat dit lekker smaak. Net so is ons die aroma van Christus (2 Korintiërs 2:15-16) vir diegene wat gered is. God kyk ook neer en is tevrede om Christene in hierdie wêreld te sien wat Hom volg.

Konserveermiddel - Wanneer daar geen verkoeling is nie, is sout ook belangrik om kos te preserveer deur die bakterieë onder beheer te hou. Christene moet op dieselfde wyse sout en lig in hierdie wêreld wees deur 'n bewarende uitwerking te hê deur teen sonde te staan.

Offer - In Levitikus 2:13 moes die offers met sout gesmaak word. Ons moet ook ons lewens as 'n offer vir God leef.

Dorst – sout laat mense dors, en daarom bedien baie kroeë soutige kos. Deur ons lewens behoort ons mense ook "dorsig" te maak om te hoor van die hoop wat in ons is: Christus.

Soos die sekulêre Romeinse skrywer Plinius die Ouere (oorlede by die Mont Vesuvius in 79 n.C.) in Natural History 31.102 gesê het: "Niks is nuttiger as sout en sonskyn nie." Romeinse soldate is baie kere maandeliks in sout betaal. Hulle kon dit gebruik waarvoor hulle wou en die res maklik verkoop. Sal is die Latynse woord vir sout, en hul salaris is salarium genoem, waarvan ons die Engelse woord "salary" kry.

Sien The Tony Evans Bible Commentary bl. 872, Now That's a Good Question bl. 248-249, Hard Sayings of the Bible bl. 430-431, The Bible Knowledge Commentary : New Testament bl. 29, The Expositor's Bible Commentary deel 8 bl. 138, The Expositor's Greek Testament deel 1 bl. 101, the Evangelical Commentary on the Bible bl. 729, en die Believer's Bible Commentary bl. 1217-1218 vir meer inligting.

V: Praat Mt 5:13 van mense wat hul goddelikheid in hulself herken en ander help om hul goddelikheid ook te herken, soos sommige Nuwe-Eeuse aanhangers sê? (Spangler, 1981, 80).

A: Glad nie; sout is nie goddelikheid nie. Om te sê dat ons soos God kon word, was net een van die oudste leuens wat aan die mensdom in die Tuin van Eden vertel is. Ons is geskape om God vir ewig lief te hê en te dien, nie om afsonderlike gode te word wat aanbid moet word nie, of om 'n deel van God te word en aanbid te word nie.

Hierdie vreemde siening blyk te vergeet dat Jesus Joods was, en dat die Jodendom 'n monoteïstiese godsdiens was. Sien die vorige vraag vir wat sout verteenwoordig en When Cultists Ask bl. 95-96 vir 'n meer uitgebreide antwoord.

V: In Mt 5:14a is ons die lig van die wêreld, of is Jesus die lig van die wêreld soos Joh 9:5 sê?

A: Albei: Jesus het die lig na die wêreld gebring, en ons het die verantwoordelikheid om die lig van Jesus te weerkaats. Paulus praat hiervan in 2 Korintiërs 4:6-7. Jesus het gesê Hy was die lig van die wêreld "so lank as Ek in die wêreld is" in Johannes 9:5. Jesus se liggaam is nou in die hemel, nie in hierdie wêreld nie, maar Jesus se teenwoordigheid is steeds in die wêreld deur die Heilige Gees in ons. Wat doen lig presies? Dit doen niks anders as om te skyn nie. Maar terwyl dit skyn, verlig dit ander en gee dit rigting aan die pad. Wees dus jouself en skyn. Sien When Critics Ask bl. 329, The Tony Evans Bible Commentary bl. 872, The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 29, en die Believer's Bible Commentary bl. 1218 vir meer inligting.

V: In Mt 5:15, wat is die lig op die kandelaar?

A: Dit is ons en ons getuienis van Jesus, die lig van die wêreld. Tenzy daar vervolging is, moet ons nie die feit dat ons Christene is wegsteek nie, en ons moet altyd gereed wees om die hoop wat in ons is te deel (1 Petrus 3:15). Ons mag nie die waarheid vir onsself opgaar nie, maar ons moet dit met ander deel. Matteus 5:15 sê nie net laat julle lig skyn nie, maar laat dit voor die mense skyn. Ongelukkig is dit te maklik vir gelowiges om verskonings te vind om nie die evangelie te deel nie. Ons moet versigtig wees om nie na verskonings te soek nie.

Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1218 en The Expositor's Greek Testament deel 1 bl. 103 vir meer inligting.

V: In Mattheüs 5:17 en Handelinge 10:10-16, aangesien Jesus gesê het Hy sou niks in die wet afskaf nie, waarom volg Christene dan nie die Ou-Testamentiese koswette soos Moslems na bewering doen nie?

A: Alhoewel nie Christene of Moslems die Ou-Testamentiese spyswette nakom nie, doen Christene dit nie omdat hulle na Jesus luister. Vyf punte om in die antwoord in ag te neem.

Op daardie tydstip het Jesus se volgelinge die Ou-Testamentiese voedselwette gehou. Jesus het eintlik gesê dat nie een jota of tittel sal verdwyn voordat alles vervul is nie.

Die feit van Jesus se opstanding het fundamenteel die manier verander waarop God met Sy kinders omgegaan het. 'n Engel het vir Petrus, Jesus se apostel, meegedeel dat God alle kos rein gemaak het in Handelinge 10:9-16. Let wel, dit sê nie dat hierdie diere altyd rein was nie, maar eerder dat God hulle rein gemaak het.

Selfs Moslems wat hierdie beswaar opper, moet self erken dat sommige van die Ou-Testamentiese dieetwette nie gevolg moet word nie. Moslems meen hulle kan kameldiervleis eet (en Mohammed het dit gedoen), maar Levitikus 11:3-8; Deuteronomium 14:6-8 verbied om dit te eet.

Luister na Jesus in Matteus 15:10,17-20 en Markus 7:14-15. Jesus het gesê dit is wat uit 'n mens uitkom wat hom onrein maak, nie wat inkom nie. Markus 7:19 wys dat Jesus hiermee alle kos rein verklaar het. As ons Jesus 'n profeet noem, moet ons na Sy woorde luister.

'n Stem uit die hemel het vir Petrus beveel om te eet in Handelinge 10:10-16, en het hom getoon dat die koswette slegs van krag was tot Jesus se offer, nie daarna nie. Ons moet die stem van God se engel en Jesus se apostel gehoorsaam.

Gevolglik behoort ons nie te ignoreer wat God se profete gesê het nie, maar na hulle te luister.

V: In Mt 5:17, aangesien Jesus gesê het Hy sou niks in die wet afskaf nie, waarom word die Joodse feesdae nie meer gevolg nie?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Die morele vereistes van die Wet van die Ou Testament is vir alle mense en is onveranderd.

2. Die offers kan in 'n sekere sin vandag as vir alle mense beskou word, omdat Jesus ons hoëpriester is en Hy al die offers wat nodig is, volbring het.

3. Die feesdae, wat vir die Joodse volk was en offers ingesluit het, word sedert Christus se dood nie deur nie-Jode gevolg nie.

4. As 'n moslem hierdie beswaar opper, kan mens vra waarom moslems ook nie God se feeste in die Ou Testament volg nie, as hulle dink dat Christene Ou-Testamentiese Joodse feeste moet volg.

Sien Bible Difficulties and Seeming Contradictions bl. 234-235, When Cultists Ask bl. 96-98, en When Critics Ask bl. 329-330 vir meer inligting.

V: In Mt 5:18, wat is 'n jota en 'n tikkel?

A: In Hebreeuse skryfwerk is 'n jot, of jod, die tiende en kleinste letter van die Hebreeuse alfabet. Dit is basies 'n punt met 'n klein, geboë lyn wat bo uitkom en 'n klein, geboë lyn wat onder uitkom. 'n Tittel is 'n klein in. In Engels is 'n "tittle" alles wat 'n hoofletter F van 'n hoofletter E onderskei, en 'n P van 'n R. Sien die Believer's Bible Commentary bl.1218 vir meer inligting.

V: In Mt 5:20, wie is die skrifgeleerdes en Fariseërs en watter vlak van geregtigheid het hulle?

A: In Mt 5:20 was die skrifgeleerdes gewoonlik by die Sadduseërparty, terwyl die Fariseërs daarteen was. Politiek was die Sadduseërs een van die Jode wat akkommodasie met Rome bevoordeel het, terwyl die Fariseërs daarteen was. Die Fariseërs was 'n klein groepie van 5 000 tot 6 000, maar hulle was baie invloedryk omdat die mense hulle bewonder het. Die Sadduseërs het oor die algemeen die liggaamlike opstanding ontken en gesê net die eerste vyf boeke was Skrif. Handelinge 23:8 sê ook die Sadduseërs het die engele en geeste ontken. Dit is betekenisvol dat Jesus die Sadduseërs berispe het omdat hulle nie die Skrif en die krag van God geken het nie. Hy het die Fariseërs nooit berispe omdat hulle nie die Skrif geken het nie.

Terwyl die skrifgeleerdes en Fariseërs probeer het om die skyn van geregtigheid te hê, het Jesus hulle nie bevestig of gesê hulle was regverdig nie. Jesus het nie gesê daar was geen goed in hulle nie, maar eerder dat hulle nie goed genoeg was nie. Hy het eerder gesê mense het meer geregtigheid nodig as wat hulle gehad het om die koninkryk van die hemel te betree. Dit impliseer drie dinge:

a) Die skrifgeleerdes en Fariseërs het nie die geregtigheid gehad wat nodig is om die koninkryk van die hemel te betree nie

b) Jesus se volgelinge moes regverdiger as hulle wees

c) In werklikheid het niemand op hul eie genoeg geregtigheid om die koninkryk van die hemel te betree nie. Jesus verwys hierna meer in hoofstukke 6 en 7. Die dissipels het uiteindelik hierdie punt begryp in Markus 10:26-27.

d) As niemand regverdig genoeg is nie, moet jy nie neerkyk op mense wat sondaars is nie, want jy is ook 'n sondaar. Tot groot ontsteltenis van die Fariseërs het Jesus saam met baie tollenaars en sondaars geëet in Matteus 9:9-12.

Irenaeus in sy werk Teen die Ketters (182-188 n.C.) boek 4 hoofstuk 13 bl. 477 gee 'n aanvullende antwoord. Hier is 'n parafrase van sy vier punte:

1) Terwyl die skrifgeleerdes en Fariseërs in die Vader geglo het, moet ons ook in die Seun glo.

2) Ons moet nie net sê nie, maar ons moet doen; want die skrifgeleerdes en Fariseërs het gesê, maar het nie gedoen nie.

3) Ons moet nie net onthou van bose dade nie, maar selfs van die begeertes daarna.

4) Jesus het ons nie dinge geleer wat die wet teëgestaan het nie, maar dinge wat dit vervul het. Jesus het nie die wet vernietig nie, maar Hy het dit vervul, uitgebrei en groter omvang daaraan verleen.

Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 146–147 vir meer inligting.

V: In Mt 5:21, waarom dood mense diere, misdadigers, ens., aangesien Jesus gesê het moenie doodmaak nie?

A: Die King James-weergawe het dit met "kill" vertaal, terwyl die Griekse woord phoneuo moord kan beteken. Iemand wat dit doen, 'n phoneus, is 'n moordenaar of sluipmoordenaar, nie 'n teregsteller of dierslachter nie. As iemand regtig gedink het dat die Ou Testament se "jy mag nie doodslaan" na diere en die teregstelling van misdadigers verwys, sou hulle misverstand van hierdie woord die hele Ou-Testamentiese offersisteem vir hulle 'n onpeilbare raaisel gemaak het.

V: In Mt 5:22, waarom het Jesus gesê ons moet niemand 'n dwaas noem nie, aangesien Hy en ander dit wel gedoen het in Mt 23:17; Lk 24:25; 1 Kor 15:36; Gal 3:1?

A: Jesus het nie "dwaas" of "swael" gesê nie, maar het eintlik 'n Arameese slangterm gebruik wat "leë kop" beteken, soortgelyk aan 'n Amerikaanse slangwoord "airhead". Jesus noem mense ook "dwaas", "blinde leiers" (Matteus 23:16), en selfs "diewe en rowers" en "slangens". Jesus het sy woorde versigtig gekies en mense nie verneder nie.

Sien Hard Sayings of the Bible bl. 358-359 vir meer inligting.

V: In Mattheüs 5:22 het Jesus gesê: "Enigiemand wat sê: 'Jy dwaas,' sal in gevaar wees vir die helse vuur." Tog het Hy self herhaaldelik so gedoen, soos Mattheüs 23:17, Lukas 11:40 en Lukas 12:20 toon. Moet Hy nie ook in gevaar vir die hel wees nie? Hy het immers Sy eie wet oortree!

A: Nee, om twee redes.

a) Ons moet nie toelaat dat ander ons Here noem of dat ander mense ons aanbid nie, en dit is gepas vir Jesus. Dus is wat Jesus vir ons geleer het nie altyd op Hom van toepassing nie. Op 'n meer alledaagse vlak, as ek 'n reël vir my troeteldiervoël maak, soos dat dit net uit 'n voëlvoerhouer kan eet, moet ek dan daardie reël ook volg?

b) Jesus het eintlik nie "sot" gesê nie (dit is 'n parafrase), die werklike term was raka wat die beste vertaal kan word as "leëkop". Jesus het mense dwaas genoem, in die sin van die dwase mense in Spreuke, maar hy het nie gekommunikeer dat hulle koppe (of lewens) niks werd was nie.

V: In Mt 5:25-26, waarom is dit dikwels so moeilik om met jou teenstander 'n skikking te tref?

A: Dikwels beteken dit dat een of albei partye hul skuld moet erken, of dat hulle verkeerd was; die trots van mense is huiwerig om dit te doen.

Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1220 vir meer inligting.

V: Ondersteun Mt 5:26 die Rooms-Katolieke leer van die vagevuur soos die Katolieke onderwyser Ludwig Ott geleer het?

A: Nee, om sewe redes.

Geen vermelding ná die dood nie: Dit maak geen melding van die vagevuur of selfs enigiets ná die dood nie.

Selfs sommige Katolieke, soos die voormalige Kardinaal Ratzinger (Pous Benedictus XVI), sou nie saamstem nie. Hier is wat hy gesê het: "Die vagevuur is nie 'n soort bo-wereldse konsentrasiekamp waar 'n mens gedwing word om strawwe op 'n meer of minder willekeurige wyse te ondergaan nie. Eerder is dit die innerlik noodsaaklike proses van transformasie waardeur 'n persoon in staat word tot Christus, in staat word tot God [d.w.s. in staat word tot volle eenheid met Christus en God] en dus in staat word tot eenheid met die hele gemeenskap van heiliges" (Ratzinger se boek Eschatology (1990) bl. 230. 'n Deel hiervan word ook aangehaal in When Cultists Ask bl. 98-99)

Hebreërs 10:10-15 leer twee dinge: 1) Christus het reeds Sy offer in Hebreërs 10-12 voltooi, en 2) Christus het ons vir ewig volmaak deur Sy offer in Hebreërs 10:13-15. Kom ons sê nie vir Christus dat Sy offer nie goed genoeg of nie volledig genoeg was nie, of dat dit nie die werk voltooi het wat die Brief aan die Hebreërs sê Hy het voltooi nie.

Romeine 8:1 sê, "Daar is dus nou geen veroordeling vir dié wat in Christus Jesus is nie…." (BSB)

2 Petrus 1:11 sê dat ons ná ons dood 'n ryk of oorvloedige verwelkoming in die Hemel sal ontvang. (Nie 'n warm verwelkoming of 'n vurige, vlam-heet verwelkoming nie). Purgatorium sou nie 'n baie verwelkomende "stoep" na die hemel wees nie.

2 Korintiërs 5:8 sê: "Ons is dan vol vertroue, en ons verkies om van die liggaam afwesig en by die Here tuis te wees." (BSB) Net so sê Filippense 1:23 dat Paulus óf in die vlees sal bly lewe, óf "weggaan en by Christus wees." Ons sal by God wees sodra ons sterf, nie in die vagevuur met die belofte van die hemel vertraag nie.

Die vroeë Christene, voor Nicea, het nog nooit van die vagevuur gehoor nie, en het beslis niks soos die vagevuur in hierdie vers gesien nie. In meer as 5 235 geskrifte wat ons voor Nicea het, ontbreek hierdie interpretasie van Matteus 5:26, en die idee van enige soort vurige suiwering van gelowiges ná die dood, heeltemal.

Sien When Cultists Ask bl. 98-99 vir meer inligting.

V: In Mt 5:27-29, hoe omvattend is die verbod op egbreuk?

A: Dit is nie net iets wat net 'n getroude persoon kan doen nie. Jesus sê eerder "enigiemand". Dit gaan nie net oor die pleeg van die daad nie; dit gaan selfs oor om met wellus na iemand te kyk, of na 'n prent of video van iemand, insluitend maar nie beperk tot pornografie en stripklubs nie. Sien The Tony Evans Bible Commentary bl. 873 vir meer inligting.

V: In Mt 5:29, is die hel 'n bewuste foltering of net die graf?

A: Dit is albei. Die Griekse woord Hades is analoog aan die Hebreeuse woord Sheol. In Matteus 5:29 is dit duidelik 'n plek waarheen jy nie wil gaan nie, dus is die konteks "Hel" waarheen dié wat buite God sterf, gaan.

Lukas 16:22-23 wys dat daar foltering (basanois in Grieks) (Lukas 16:23,28), bewussyn (Lukas 16:23), en lyding in vlamme (Lukas 16:24,25) sal wees. Ongelowiges is nie net daar nie; hulle word daar ook vir ewig gestraf. Matteus 25:41,46; Openbaring 14:9-11; ~19:3; ~22:15

Mattheüs 13:40-42,50 sê daar sal geween en gekners van tande IN die vurige oond wees. (ekei "daar" in Grieks beteken daar, "by daardie plek", nie daar "dit sal gebeur" nie.

2 Tessalonisense 1 leer dat dit ewige verderf is; uitgesluit van die teenwoordigheid van die Here en sy majesteitelike krag.

Openbaring 14:9-11: dié wat die dier aanbid, sal met vuur en swawel (brandende swawel) in die teenwoordigheid van die Lam en sy engele gepynig word.

Nie-gelowiges het 'n pynlike bewussyn ná die dood (Openbaring 20:10; Lukas 12:5; 13:28; 16; Esegiël 32:31-32; Matteus 3:12; 5:21; 13:42,50; 22:13; 25:41; Jesaja 50:11).

Ongelowiges sal vergaan (Lukas 13:3,5; Johannes 3:16; 2 Tessalonisense 2:9) en vernietig word (2 Tessalonisense 1:9; 2 Petrus 3:16; Matteus 10:28; 1 Korintiërs 3:17; Filippense 1:28; Jakobus 4:12; Openbaring 11:18).

Sien When Cultists Ask bl. 99–100 en When Critics Ask bl. 331–332 vir meer inligting.

V: In Mt 5:34, waarom het Jesus hier die aflê van eedswaring beklemtoon?

A: Die Jode in Jesus se tyd en later het vreemde sienings oor eedsweringe gehad. Die Misjna Shebuoth bespreek dit. Die Misjna Sanhedrin 3.2 en Misjna Tosefta Nedarim 1 (oorspronklik uit SBK 1:321-336). Eedsweringe was nie bindend as daar gesweer is "by die hemel en die aarde" "by die goud van die tempel" of "by Jerusalem" nie. Maar hulle was verpligtend om "by die tempel" of "na Jerusalem" te sweer. Deuteronomium 6:13 sê dat wanneer mens eeds aflê, dit in God se naam gedoen moet word. Maar Jesus verander dit hier. Jesus sê om heeltemal op te hou met die aflê van eeds; laat jou "ja" "ja" wees en jou "nee" "nee". Die Essene het ook vermy om eeds af te lê.

Terloops, baie Grieke het ook afkeur uitgespreek oor die aflê van eeds. Sophocles, Choerilus Epicus, Plutarch, Epictetus (vermyd so veel moontlik), Quintilianus was teen die aflê van eeds. Pythagoras het gesê om eeds net selde af te lê, en latere Pythagoreërs het geweier om eeds af te lê. Tydens die Middeleeue en die Reformasie het die Waldensiane en baie Anabaptiste geweier om eeds af te lê. Sien Ulrich Luz Matthew 1-7: A Commentary bl. 314, 316, 320 vir meer inligting hieroor.

Sien The Expositor's Bible Commentary, deel 8, bl. 153-154 en die Believer's Bible Commentary, bl. 1222 vir meer inligting.

V: In Mt 5:34 mag ons nie sweer nie, of mag ons by God se naam sweer in Dt 10:20?

A: Wanneer mens die Bybel bestudeer, is dit belangrik om die algemene konteks te ken; in hierdie geval wat die Ou Testament is en wat die Nuwe Testament is. Jesus het uitdruklik vyf Ou-Testamentiese gebooie en een uitspraak in Matteus 5:21-48 vervang of verander. Hier is 'n opsomming van wat Jesus gesê het.

Terloops, Jakobus 5:12 weerspieël ook Matteus 5:34 dat ons vandag nie eedswye moet aflê nie.

Jesus het ook getoon dat alle kosse nou rein is in Markus 7:19, wat weerspieël word in Handelinge 10:9-16.

V: In Mt 5:39-40, hoe moet Christene die ander wang draai?

A: Om op die wang geslaan te word is nie net pynlik nie, maar ook 'n belediging. Die Joodse traktate Mishnah Baba Kamma 8:6 bespreek dit. Tog moet Christene nie natuurlik nie, maar bonatuurlik leef. Ons moet onsself kwesbaar stel (maar nie dwaas op bose mense vertrou nie), en besef dat ons op God kan vertrou om oor ons en ons familie te waak. Soms bespot Moslems en ander hierdie leer van Jesus. Maar ongeag, ons, soos hierdie leer, behoort uit te staan in 'n wraakgierige, sondige wêreld.

Sien Now That's a Good Question bl. 522-524 en The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 136 vir meer inligting.

V: In Mt 5:39, waarom weerstandig Christene die kwaad?

A: Geen vers in die Bybel sê dat Christene nie enige kwaad moet weerstaan nie. Inteendeel, Matteus 5:39 sê spesifiek dat ons nie 'n slegte persoon moet weerstaan wat kwaad teen ons doen nie. Ons moet nie wraak soek of mense iets aandoen nie. Ons moet die duiwel weerstaan in Jakobus 4:7 en 1 Petrus 5:9. Soos Jeremia in 7:6 en 22:16, moet ons vir die onderdruktes opstaan. In die Ou Testament sê Spreuke 28:4 dat die regverdiges "betwis" met die goddeloses wat die wet verlaat. Levitikus 5:1 sê dit is 'n sonde om te weier om in die hof te getuig oor 'n kwaad wat ons gesien het. Ons moet waak teen valse leraars (1 Johannes 2:26; 3:7; 4:1; 2 Johannes 7-8; Openbaring 2:16; 2 Petrus 2:2; Handelinge 20:28-29). Ons moet valse leraars weerlê (1 Timoteus 1:3; Titus 1:9-11; Judas 3). Ons moet stry vir die geloof (Filippense 1:27; 4:3).

Sien die New International Bible Commentary bl. 1127 vir meer inligting.

V: In Mt 5:42 en Lk 6:29-30, moet Christene aan almal gee wat van hulle vra?

A: Ja: hierdie lering is nie moeilik om te verstaan nie, maar dit is uitdagend om te volg. Christene moet ander as selfs belangriker as hulleself beskou (Filippense 2:3). Ons moet ons naaste liefhê soos onsself, so natuurlik mag ons nie 'n persoon iets gee wat hulle sou benadeel nie (soos dwelms), selfs al vra hulle daarvoor. Maar as ons iemand in werklike nood sien, moet ons probeer om te verseker dat aan hulle behoeftes voorsien word. Dit geld ongeag of die persoon in nood 'n mede-Christelike is of nie.

Om ons naaste lief te hê soos ons onsself liefhet, impliseer dat dit ook reg is om onsself lief te hê. Baie mense is egter skuldig daaraan dat hulle hulself meer liefhet as ander, minder gee as wat hulle behoort te gee, hulself te min liefhet en meer gee as wat hulle behoort te gee.

Sien When Critics Ask bl. 332-333 vir 'n aanvullende antwoord.

V: In Mt 5:43, waar staan daar geskryf: "hou van jou naaste en haat jou vyand"?

A: Dit is nie in die Ou Testament nie, en Jesus het nooit gesê dat dit so was nie. 'Jou naaste liefhê' is in Levitikus 19:18, maar daar is niks oor 'jou vyand haat' nie. Maar Joodse mense het dit dikwels gehoor omdat dit 'n skrifgeleerdestradisie was volgens die New Geneva Study Bible, bl. 1513, asook When Critics Ask, bl. 333, wat byvoeg dat Jesus nie gesê het dit was in die Ou Testament nie om 'n baie goeie rede: dit was nie daar nie.

In die Qumran-sekte het hul Handboek van Dissipline gesê dat lede moes sweer om die Seuns van die Lig (d.w.s. die Qumran-sekte) lief te hê en om vir ewig die Seuns van die Duisternis te haat. Sien Understanding the Dead Sea Scrolls bl.165 vir meer inligting.

Die ateïstiese filosoof Friedrich Nietzsche het gedink dat liefde vir vyande swakheid en oneerlikheid was. Sigmund Freud het gedink dat liefde vir vyande "'n poging van die kultuur-superego is om die behoefte aan aggressie in skuldgevoelens te verander en so daarteen te veg, 'n poging wat inderdaad suksesvol was, maar vyandig teenoor geluk is." Sigmund Freud, "Civilization and its Discontents" in Standard Edition of the Complete Psychological Works of Sigmund Freud, vol. 21, bl. 57–145. Mao Tse-tung het gesê: "Ons kan nie ons vyande liefhê nie, ons kan nie sosiale euwels liefhê nie, en ons doel is om hulle uit te roei." Mao Tse-tung: An Anthology of His Writings bl.260. Hierdie aanhalings is geneem uit Ulrich Luz Matthew 1-7 : A Commentary bl.350,351. Sommige outeurs het nie tevrede geraak met Jesus se lering om jou vyande lief te hê nie.

V: In Mt 5:48 kan ons perfek wees?

A: Soos 'n diamant van verskillende kante verskillend skyn, wys die Bybel vier fasette van hierdie kwessie. Die eenvoudige antwoorde op hierdie breë vraag is: Ja, ja, nee en ja.

Ja ná die dood: ons behoort te mediteer oor die waarheid dat ons sondeloos, volmaak heilig in die Hemel sal wees. Ons behoort daarna uit te sien, en as jy met spyt dink aan die agterlating van sommige van jou sondes, dan is daar iets fout met jou geestelike wandel. Ná die dood, en slegs ná die dood, sal ons ten volle Matteus 5:48 bereik.

Ja, geregtelik: God die Vader het ons vergewe verklaar en die skuld van die sonde is deur Jesus se dood aan die kruis gesanctioneer. Hebreërs 10:14 sê spesifiek vir ons dat Jesus by die kruis dié wat heilig gemaak word, "voltooid het". Romeine 4:17 herinner ons daaraan dat ons God dinge wat nie is nie, roep asof hulle is. Al het ons teen God gesondig en is ons die hel werd, as God ons vergifnis en 'n sondelose lewe in die hemel belowe, is God se beloftes 100% seker. In 'n sekere sin is almal wat op Christus vertrou het, en op Sy dood en liggaamlike opstanding, uitgeroep asof hulle Matteus 5:48 bereik het.

Nee, nie nou op aarde nie, maar ons probeer steeds: ons sal nie sondeloos volmaak op aarde wees nie, en enigiemand wat dink hy het dit bereik, mislei homself, soos 1 Johannes 1:8 sê. Selfs nie eens Paulus was volmaak nie, soos in Filippense 3:12. Alhoewel ons nie sondelose volmaaktheid op aarde sal bereik nie, moet ons steeds daarna streef om sondelose volmaaktheid en Christusgelykenheid te bereik, al mag ons nie moedeloos raak wanneer ons tekortskiet nie, soos alle gelowiges steeds doen. Dus was Jesus se bevel in Matteus 5:48 nie bloot 'n toekomstige belofte en 'n verklaring nie, maar 'n bevel wat ons ernstig moet probeer nakom vandag.

Ja, ons kan perfek in God se wil wees: Ons kan 'n "perfekte" gelowige wees, soos in om compleet te wees en presies te wees waar God wil hê ons moet wees. Maar net soos 'n "perfekte" baba nie veronderstel is om vir ewig 'n baba te bly nie, is volmaaktheid hier bloot: "bereik ons die mylpaal op ons pad om in hierdie lewe meer Christusgelyk te wees?" Volmaak word in hierdie sin gebruik in 1 Johannes 2:5 en Filippense 3:15. Dus, terwyl ons vandag moet probeer om Matteus 5:48 ten volle in ons lewens na te kom, en alhoewel ons onvermydelik tekort sal skiet, kan ons steeds nou blydskap en volmaakte vrede hê terwyl ons in God bly.

Sien The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 33 vir meer inligting en When Cultists Ask bl. 100-101 vir 'n aanvullende antwoord.

V: In Mt 6:1-4, moet ons goeie werke in die geheim doen, of laat ons lig voor die mense skyn soos Mt 5:16 sê?

A: Albei. Ons moet ywerig wees om goeie werke te doen. Dit behoort egter nie ons eie werke te wees nie, maar eerder Jesus, die een wat in ons woon, wat ander sien wanneer hulle ons sien. Ons moet weerspieëlers van Christus wees. Ons lig moet skyn, nie ons nie.

Dit is 'n voorreg dat God ons gekies het om deur ons te werk en Hom te verheerlik. Sien Bible Difficulties and Seeming Contradictions bl. 233-234 vir meer inligting.

V: In Mt 6:1-4, wanneer ons aan God gee, hoe moet Christene nie laat weet wat hulle regterhand doen nie?

A: Net soos ons nie 'n groot saak moet maak van ons goeie werke teenoor ander nie, moet ons ook nie 'n groot saak daarvan voor God maak nie. Moet ook nie jou arm breek deur jouself te hard op die rug te klop nie. ;-) Moet nie dink dat jy God 'n guns bewys nie. Moet nie verkeerdelik dink dat jy God verryk, wat tog alles besit nie, of hoe gelukkig God is om jou gered het nie. Ons is gered nie weens enige verdienste van ons nie, maar omdat God gesien het hoe hulpeloos ons was, en ons tog in Sy genade liefgehad het. Sien Now That's a Good Question bl. 581-582 vir 'n ander maar aanvullende antwoord.

V: In Mt 6:1-4, aangesien ons nie liefdadigheid voor mense moet gee nie, waarom rapporteer Christene dan liefdadigheid vir belastingdoeleindes, en waarom het sommige geboue of ander monumente in hul naam?

A: Voordat mense (meervoud) beteken in die openbaar, dus is dit in orde om liefdadigheid vir belastingdoeleindes aan te meld. As iemand egter geld skenk sodat 'n gebou of gedenkteken in hul naam opgerig word, ontvang hulle hul beloning op aarde. As iemand egter 'n gedenkteken in 'n ander se naam oprig, en die eerste persoon óf daarvan onbewus is, óf niks gedoen het om dit in hul naam opgerig te kry nie, dan geld hierdie vers nie vir hulle nie.

V: In Mattheüs 6:5-6, aangesien ons in die geheim moet bid, waarom wil baie Christene dan openbare gebede in skole hê?

A: Die Bybel gee baie voorbeelde van private en persoonlike gebed. Dit gee egter ook voorbeelde van groepgebede, soos Josua 7:6-9. Daar kan gesamentlike gebed hê waar net een persoon praat, soos 1 Konings 8:22-53. In hierdie voorbeelde van openbare gebed is almal by die gebed betrokke, of hulle nou praat of nie.

In Handelinge 16:25-26 het Paulus en Silas saam gebid en gesing op 'n plek waar ander hulle kon sien. Aangesien hulle egter in die tronk was, het hulle geen keuse oor hul ligging gehad nie.

Christene kon mekaar sien wat gesamentlik bid in Handelinge 2:42; 12:12; 13:3; 14:23; 20:36, so dit is in orde.

Wat ons nie as goedgekeur beskou nie, is om openlik te bid vir vertoning, of om openlik te bid waar sommige in die skare nie deelgeneem het nie, moontlik omdat hulle nie in God glo nie.

Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1224 vir meer inligting.

V: In Mt 6:5-7, veroordeel Jesus alle openbare gebed?

A: Nee, hierdie vers sê dit nie. Hy veroordeel eerder gebede wat net vir vertoning is. Trouens, Jesus het openbaar gebid in Joh. 11:41-42.

In die Ou Testament het Salomo 'n baie openbare gebed gebid in 1 Konings 8:22. Jesus is nie teen openbare gebed nie, maar teen 'skouerskap'-gebed, d.w.s. gebed om in die openbaar gesien te word. Sien When Critics Ask bl. 333-334 vir meer inligting.

V: In Mt 6:7, behoort ons ooit gebede te herhaal?

A: Dit is in orde om gebede te herhaal, solank hulle betekenis vir jou het wanneer jy dit bid. As jy dit nie met betekenis bid nie, moenie moeite doen om dit te bid nie. Binne gebed of tydens aanbidding is die herhaling van 'n frase in orde, soos in sommige Psalms gedoen is. Sien Now That's a Good Question bl. 207-210, en Today's Handbook for Solving Bible Difficulties bl. 411-412 vir meer inligting.

V: In Mt 6:7-8, moet ons nie sinnelose herhaling gebruik nie, of moet ons voortdurend bid soos die weduwee 'n voorbeeld daarvan was in Lk 18:5,7?

A: Om voortdurend te bid beteken nie noodwendig dat jy herhaling moet gebruik nie. Jy kan verskillende dinge in jou gebede sê wanneer jy bid.

Jesus het nie gesê dat herhaling verkeerd is nie, net as dit ydel of sinlose herhaling is. Sommige herhaling is aanvaarbaar as dit betekenisvol is. As 'n voorbeeld, sien Psalm 118:1-4. Dus, as 'n kerkdiens elke week sommige van dieselfde dinge gebruik, is dit aanvaarbaar solank dit betekenisvol is. Sien Bible Difficulties and Seeming Contradictions bl. 236-237 vir meer inligting.

V: In Mt 6:7-8, waarom bid baie Christene, veral dié in meer liturgiese tradisies (Katolieke, Episkopaal, Anglikaans, Luthers, ens.), elke Sondag dieselfde dinge oor en oor?

A: Om dieselfde ding verskeie kere te sê, is in orde as dit elke keer betekenisvol is. Jesus het hier nie herhaling gekritiseer nie, maar ydel (sinlose) herhaling. In sommige Psalms, soos Psalm 136, word herhaling gebruik. Jesus het ons gewaarsku dat herhaling sinloos kan wees, maar dit beteken nie dat alle herhaling sinloos is nie.

'Weesgegroet Maria's' is nie goeie gebede nie, aangesien hulle aan Maria gerig is, nie aan Jesus nie. Maar selfs al sou ons analoog 'Weesgegroet Jesus'-gebede hê, sou dit ook nie goed wees nie, en dit sou veronderstel dat ons seën sou ontvang op grond van die frekwensie van die herhaling van uitgedinkte frases.

Sien Ulrich Luz, Matthew 1-7: A Commentary, bl. 366 vir meer inligting.

V: In Mt 6:9 en Jk 3:9, het Joodse mense God gereeld "ons Vader" genoem?

A: Dit was beslis algemeen. 'n Bekende Joodse werk genaamd Die Agtien Seëninge, wat omstreeks 110 n.C. voltooi is, bevat 44 kort gebede tot God, elkeen wat begin met "ons Vader ons Koning". Sien The Expositor's Greek Testament, deel 4, bl. 453 vir meer inligting.

V: In Mt 6:9-13 en Lk 11:1-4, wat het Jesus in die Here se gebed geleer?

A: Hier is 'n baie kort samevatting.

Ons Vader: ons bid tot God die Vader. Jesus is God (Hebreërs 1:8-9), so gebede tot Jesus is ook in orde, soos Stefanus gedoen het in Handelinge 7:59.

Wat in die hemel is: Al is God oral gelyktydig, moet jy nooit vergeet dat God transendent is nie. Sy troon is verder van ons af as die sterre.

Heilig is u naam: Moet nie dink God is net 'n maat of "pal" nie. Onthou wie God is.

U koninkryk kom: Hierdie soort gebed word vandag dikwels verwaarloos. Benewens lofprysing/aanbidding, bekentenis, danksegging en voorbidding vir jouself en ander, is daar die gebed dat God se koninkryk binnekort sal kom. 1 Tessalonisense 4:18 is net een vers wat wys dat ons na Sy koninkryk moet smag. Versies wat wys dat ons wakker moet wees en wag vir Sy koninkryk, sluit in 1 Tessalonisense 4:18, 2 Petrus 3:13 en 1 Petrus 4:7.

Hierdie uitdrukking dui nie op 'n onversorgde houding nie. Inteendeel, daarmee druk ons 'n vurige begeerte uit om te sien dat God se koninkryk binnekort kom.

U wil geskied: Ons moet vir God se wil bid, nie net om aan ons eie selfsugtige begeertes te voldoen nie (Jakobus 4:3). Wanneer ons wil hê wat die beste is vir God se koninkryk, wie dink ons is die beste om dit te bepaal; ons of God?

Op aarde soos dit in die hemel is: Ons hoef nie te bid dat God se wil in die hemel geskied nie, waar daar geen versoeking is nie, maar daar is 'n behoefte dat ons bid dat die verlangde wil van die Almagtige God op aarde geskied. Die hemel is ons standaard vir hoe graag ons wil hê dat God se wil gehou moet word.

Gee ons vandag: Ons moet bid om ons behoeftes te ontvang, nie net ons begeertes nie. Al mag ongodsdienstige rykes finansieel alles wat hulle nodig het en meer kry sonder om te bid, moet ons dit ignoreer en vir God bid vir ons behoeftes. (Sien Spreuke 30:7-9.) Skynbaar is daar geen plan om vir wat ons vir die hele week nodig het op een dag te bid, sodat ons die volgende ses dae heeltemal kan verwaarloos om te bid nie.

Ons daaglikse brood: Bid daagliks vir ons behoeftes, nie vir ons gierigheid nie. Moenie net een keer vir al die behoeftes van jou lewe bid nie, maar bid daagliks. In hierdie gebed ontbreek 'n versoek vir ons wense en selfsugtige begeertes, soos Jakobus 4:3 wys. Dit is 'n gebed vir wat ons legitiem nodig het.

Vergewe ons ons sondes: Ons het vergifnis nodig vir die woorde, dade en nalatigheid aan die buitekant. Daarbenewens het ons vergifnis nodig vir ons gedagtes en reiniging vir ons sondige begeertes aan die binnekant. Sommiges sê valslik dat ons nie moet bid dat God ons moet vergewe nie, sodra ons Christene geword het en reeds vergewe is. Hierdie gebed toon anders aan. Jakobus 5:16 toon ook aan dat daar vir 'n gelowige gebid moet word sodat sy sondes vergewe sal word (toekoms). Vergewensgesindheid van sondes is op grond van Christus se dood aan die kruis, nie op grond van ons woorde nie, maar vergewensgesindheid het 'n verlede, hede en toekomsaspek wat almal teruggaan na die kruis. Volgens die New International Bible Commentary bl. 1127 is die beste vertaling hier "sondes"; om dit net "oortredings" te noem, is nie baie akkuraat nie.

Soos ons dié wat teen ons sondig vergewe, is God se vergifnis vir dié wat hul bekeer en na Hom toe draai, volmaak. Só behoort ons vergifnis teenoor ander te wees.

As 'n kanttekening word die Here se gebed ook aangehaal in Tatianus se Diatessaron, afdeling 9:32–41, bl. 58, en in die vroeë Christelike geskrifte: Origines se Oor Gebed, hfst. 18.1, bl. 65, en die Didache, hfst. 8, ANF, band 7, bl. 379. Die Didache voeg by dat dit drie keer per dag gebid moet word.

Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1224-1225 en Ulrich Luz Matthew 1-7: A Commentary bl. 369 vir meer inligting.

V: In Mt 6:9-13 en Lk 11:2-4, waarom moet ons bid?

A: Gebed is nie om 'n alwetende God in te lig, die Almagtige te bemagtig, of die hart van 'n baie liefdevolle God te verander nie. Dit is eerder 'n gebod, 'n voorreg om met God te praat, en 'n belofte dat God na ons gebede sal luister. Gebed is wonderlik, omdat 'n Al-soewereine God nie net ingestem het nie, maar Hy selfs die idee geskep het dat Hy toelaat dat ons gebede "kragtig is" (Jakobus 5:16) in God se verandering van dinge.

Sien Vandag se Handboek vir die Oplossing van Bybelse Moeilike Punte, bl. 299-302, en die Volledige Boek van Bybelse Antwoorde, bl. 160, vir aanvullende antwoorde.

V: In Mattheüs 6:10 en Lukas 11:2 kan u verduidelik waarom daar in die KJV twee 'in's is en hemel en aarde omgeruil is, teenoor 'op' en 'in' in die Grieks en ander vertalings?

A: Matteus 6:10 in die KJV lui: "Laat u koninkryk kom. Laat u wil geskied op die aarde soos dit in die hemel is."

In Matteus 6:10 is daar geen beduidende manuskripvariante nie, en die Grieks is soos jy sê. In Lukas 11:2 is daar 'n manuskripvariant, maar dit is ook nie soos in die KJV nie.

Hoe dit ook al sy, die Grieks is "in" die hemel en "op" die aarde. Dit is so in die NKJV, NIV, Green se Letterlike Vertaling, en feitlik alles behalwe die KJV. Ek weet nie hoekom die KJV "in" vir albei vertaal het nie, alhoewel ek kan spekuleer dat dit destyds moontlik dieselfde betekenis gehad het as "op die aarde vandag". Ek weet nie hoekom hulle omgeruil is nie; miskien het die KJV-vertalers gedink die woorde sou beter klink as hulle omgeruil word, maar daar is geen grondslag daarvoor in die Grieks nie. Alhoewel dit 'n geval is van die KJV wat minder presies is as wat dit behoort te wees, is dit nie regtig 'n fout nie, aangesien die betekenis tog steeds duidelik is.

Ek glo die KJV was 'n goeie vertaling, deur godvresende mans meer as 400 jaar gelede gedoen, maar ons het vandag beter vertalings.

V: In Mt 6:13, waarom moet ons bid dat God ons nie in versoeking moet lei nie, wanneer Jk 1:13 sê dat God niemand verlei nie?

A: Die betekenis word beter oorgedra soos baie Britse mense hierdie gebed sê: "red ons in ons uur van nood." God verlei ons nie, maar God laat toe dat ons verlei word, soos Jesus, en soos Paulus in 2 Korintiërs 1 verlei is tot wanhoop. God beproef ons, maar God laat nie toe dat ons verlei word bo wat ons kan dra nie (1 Korintiërs 10:13a). Wanneer ons in versoeking kom, en ons dink ons is naby daaraan om meer te dra as wat ons kan, kan ons tot God bid, en Hy sal 'n manier vind vir ons om te ontsnap of 'n manier om ons te versterk. Sien When Critics Ask bl. 334 vir 'n aanvullende antwoord.

V: In Mt 6:14-15, moet ons ander se oortredings vergewe, of al hulle sondes?

A: Oortredings hier beteken sondes, so daar is geen verskil nie.

V: In Mt 6:16-18, behoort Christene te vas?

A: Ja, vas is 'n manier vir gelowiges om die intensiteit van ons gevoelens teenoor God oor te dra.

Ons behoort te vas vir aanbidding (Handelinge 13:2-3); om vir hulp te bid (Jesaja 58:3-9; Handelinge 14:23; Psalm 35:13; Nehemia 1:4; Ester 4:3,16; 1 Konings 21:27, Esra 8:23), en vir individuele en kollektiewe bekering (Nehemia 9:1; Daniël 9:3; Joël 1:14; 2:12-15; Jona 3:5).

Ons behoort nie te vas vir tradisie (Sagaria 7:5) of vir vertoning nie (Matteus 6:16-18).

Om gewig te verloor deur 'n dieet te volg is aanvaarbaar, maar dit is nie vas nie aangesien die primêre doel anders is. Ooreet afgewissel met vas is nie besonder gesond of Skriftuurlik nie.

Sien Now That's a Good Question bl. 229-230, New Dictionary of Christian Ethics and Pastoral Theology bl. 377-378, en 1001 Bible Questions Answered bl. 463-464 vir meer inligting.

V: In Mt 6:19-21, waarom het Christene geld en ander skatte op aarde?

A: Om aan God te gee is nie opsioneel vir gelowiges nie (Malaï 3:10-12). Ons moet gee aan die Here se werk (2 Korintiërs 8:1-8; 9:6-11; Spreuke 3:9,10; 11:24; 1 Korintiërs 16:2; Titus 2:13). Dit is belangrik dat ons die armes en ander help om ander te help (Spreuke 11:24-25; 14:21; 24:11-12; 28:22; 29:7; 31:9,20; 2 Korintiërs 9:6-7).

'n Groot aantal verse in die Bybel sê vir ons om aan die armes en ander te gee: Spreuke 11:24-25; 14:21; 19:9-10,17; 21:13; 22:9; 24:11-12; 29:7; 31:9,20; Psalm 41:1; Jesaja 58:7-8,10; Jeremia 5:28; 22:16; Matteus 6:2-4; 19:21; Galasiërs 2:10; Efesiërs 4:28; 1 Timoteus 6:18-19; Jakobus 1:27; Deuteronomium 15:11; Psalm 68:5; Job 29:12-13; 1 Johannes 3:17-19; Handelinge 4:32-35

Besef egter ook dat rykdom 'n seën van God kan wees, volgens Spreuke 28:20. Vir Christene is dit gepas om die volgende te doen.

a) Besit persoonlike eiendom (2 Timoteus 4:13).

b) Ons moet vir ons familie sorg (1 Timoteus 5:4,8; Spreuke 31:13-15; Markus 7:10-13; ~Lukas 15:18-30).

c) Versorg ons bedieners (1 Korintiërs 9:4-12; 1 Timoteus 5:18; Galasiërs 6:6)

d) Versorg onsself (Titus 3:14).

e) Betaal jou belastings (Matteus 22:17; Romeine 13:7).

f) Skuil vir die toekoms (Spreuke 6:6-8; 10:5; 31:16; Lukas 15:18-30; Titus 3:14).

g) Laat 'n erfdeel vir ons kinders agter (Spreuke 13:22; 17:2; 19:14; Psalm 17:14).

h) Ons moet vir ons besittings sorg (wat soms ekstra geld verg) (Spreuke 12:10,11,27). Ons moet die toestand van ons rykdom ken, want dit kan deur verwaarlosing verlore gaan (Spreuke 27:23-24).

Tog is dit nie reg om dinge uit gierigheid of vrees te doen nie. As jy so verseker is dat jy beter vir jou familie kan voorsien wanneer jy dood is as wanneer jy leef, is jou prioriteite deurmekaar. Sien die bespreking oor Spr. 3:9 vir 'n meer uitgebreide bespreking oor behoorlike en onbehoorlike houdings en gebruike van geld.

V: Kan Mt 6:22 na 'n soort geestelike "derde oog" verwys soos sommige Nuwe-Tydsmense beweer?

A: Geen vroeë Christen, of moderne een ook nie, het hierdie gedeelte ooit so geïnterpreteer nie. As dit werklik was wat bedoel is, soos 'n paar beweer, het God versuim om op 'n manier te kommunikeer wat enige Christen kon verstaan. Wanneer ons 'n gedeelte interpreteer, moet ons nie vra: "Kan ek dit laat beteken dat dit so-en-so is?" nie, maar eerder: "Wat het God beoog om aan ons te kommunikeer?" Baie mense doen die eerste omdat daar sondes van die intellek sowel as sondes van die wil en hart is. Sien When Cultists Ask bl. 101 vir 'n aanvullende antwoord.

V: In Mt 6:24, wat sê Matteus oor God en geld?

A: Dit gaan oor meesters. God as 'n meester eis ons volledige diens en gehoorsaamheid. Om agter geld aan te jaag, eis ook volledige diens daaraan.

Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 178–179; die New International Bible Commentary, bl. 1128; en The Bible Knowledge Commentary: New Testament, bl. 33 vir meer inligting.

V: In Mt 6:25-26, waarom dink jy sê God vir ons om nie oor ons lewe bekommerd te wees nie?

A: Hierdie verse sê nie dat ons nooit oor ons lewe moet dink of nie moet beplan nie, maar dat ons nie daaroor moet bekommer nie. Voëls werk eintlik baie hard, maak neste, sorg vir hul kleintjies, ensovoorts, tog bekommer hulle hulle nie daaroor nie.

V: In Mt 6:26, aangesien God wat na die voëls omsien 'n voorbeeld is van God se sorg, wat kan ons verwag aan hulp van God?

A: Hierdie vers beteken nie "moenie ooit daaroor dink nie" nie, maar eerder "moenie daaroor bekommer nie". God onderhou die voëls van die lug met hul aktiewe deelname om kos te kry. Hier is vyf punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Niks gebeur behalwe wat God toelaat nie (Job 1:12; 2:6).

2. Ons sal swaarkry hê (2 Timoteus 3:12; Jakobus 1:2; Johannes 16:33v), maar God sal ons in ons swaarkry versterk en vertroos (2 Korintiërs 1:4-5).

3. God laat nie toe dat gelowiges bo hul vermoë versoek word nie. (1 Korintiërs 10:13)

4. Sommige gelowiges sal vervolging ly, en sommige selfs die dood. (1 Petrus 1:6)

5. Kosbaar in die oë van die Here is die dood van sy heiliges (Psalm 116:15). Selfs al sterf ons 'n onregverdige, pynlike dood, sal God steeds vir ons in die hemel sorg, en ons huidige lyding is niks in vergelyking met die vreugdes van die hemel nie (sien 1 Korintiërs 2:9)

Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 179, The Tony Evans Bible Commentary, bl. 876, en die Believer's Bible Commentary, bl. 1226-1227 vir meer inligting.

V: In Mt 6:33 wat sê Jesus hier?

A: Jesus sê nie dat hulle nie ook na ander goeie dinge gesoek het nie. Maar Jesus sê om eers die koninkryk van God te soek. Soos The Tony Evans Bible Commentary bl. 867 sê, in bofbal kan jy tweede en derde basis en huisbasis raak sonder om getag te word, maar as jy eerste basis mis, maak dit nie saak nie; jy is uit.

V: Leer Mt 6:33 dat ons ons beweerde innerlike goddelikheid as 'n topprioriteit moet maak, soos sommige Nuwe-Tydsmense sê?

A: Nee, ons het nie 'n innerlike goddelikheid nie. Ons is na die beeld van God geskape, en gelowiges (sowel mans as vroue) is kinders van God, maar ons het geen goddelikheid van ons eie nie. Hierdie vers sê niks oor ons goddelikheid, of enigiets anders wat aan ons behoort nie. In plaas daarvan leer dit ons om Sy koninkryk en Sy geregtigheid te soek. Daar is geen God behalwe die Een nie, soos enige Joodse monoteïs jou sou vertel, en Jesus was Joods en het bevestig dat daar net een ware God is, wie se woorde ons moet gehoorsaam. Ons moet ons onderwerp aan die Skrif, eerder as om die Skrif te verdraai om ons eie menings te ondersteun. Sien When Cultists Ask, bl. 101–102 vir 'n meer uitgebreide antwoord.

V: In Mt 7:1-2, Lk 6:37, Jn 7:24 hoe moet ons nie ander oordeel nie, aangesien ons beveel word om te oordeel in Jn 7:24, 1 Kor 5:12, en 1 Kor 6:2-5?

A: Die Bybel keur goed om dade te oordeel, maar nie om oor mense te sit en oordeel nie. 1 Korintiërs 6:5 gebruik 'n ander Griekse woord, diakrinai, as die ander vir oordeel. Dit verwys na 'n Christelike arbiter wat 'n uitspraak lewer oor 'n siviele saak tussen Christene.

Die Griekse woord wat in die ander gedeeltes gebruik word, krinete, het 'n wye betekenis. Matteus 7:1-2 en Lukas 6:37 sê ons moet nie oor ander oordeel nie (daarin word nie genoem dat ons nie oor dinge of handelinge mag oordeel nie). Met ander woorde, ons mag nie oor ander mense se waarde oordeel nie, oordeel oor hoe goed hulle Christene is, of hoe slegte sondaars hulle is. Laat God dit doen; ons hoef nie te oordeel nie. Maar alhoewel ons die balk uit ons eie oog moet verwyder voordat ons probeer om die splinter uit ons broer se oog te verwyder, moet ons tog steeds probeer om die splinter uit ons broer se oog te verwyder. Daar is twee aspekte hier. Die eerste is die skynheiligheid daarvan om meer bekommerd te wees oor jou broer se splinter as oor jou eie balk. Die tweede is dat jy nie die splinter duidelik genoeg kan sien om dit uit te haal as jy 'n balk in jou oog het nie. Al het Jesus 'n oordrywing gebruik, is dit steeds verbasend hoe mense 'n fout by 'n ander kan sien en tog heeltemal blind is vir dieselfde fout by hulleself.

Johannes 7:24 gebruik ook die woord krinete en sê: "Hou op om volgens uiterlike voorkoms te oordeel, en begin om regverdig te oordeel." (BSB)

Dit is onverantwoordelik om vir ander te sê dat Matteus 7:1 leer dat ons alle oordeel moet prysgee, sodat ons die res van Matteus 7 oortree. Ons moet honde en varke herken (Matteus 7:6) en ons moet vruginspekteure wees in Matteus 7:16-20.

Wat die moord op ander, die Holocaust, mense wat seks met diere en kinders het, ensovoorts betref, mag sommige mense sê dat ons nie moraliteit moet opleg nie, of in wese nie moet oordeel oor wat reg en verkeerd is nie. Dit is nie wat die Bybel leer nie.

Sien Now That's a Good Question bl.163-164, Handboek vir die Oplossing van Bybelse Moeilikhede p.369-371, Die Bybelkennis-kommentaar: Nuwe Testament p.33, die Nuwe Internasionale Bybelkommentaar p.1129, die Gelowige se Bybelkommentaar p.1227-1228, die Evangeliese Kommentaar op die Bybel p.730-731, en die Nuwe Genève-studiebible p.1515 vir aanvullende antwoorde.

V: In Mt 7:1-5 behoort Christene nie te oordeel nie, of behoort ons te oordeel soos 1 Kor 6:2-5 sê?

A: Ons mag nie ander mense oordeel nie, insluitend hul waarde, maar ons moet goeie en slegte dade onderskei soos 1 Korintiërs 6:2-5 leer. Alhoewel sommige van die woorde in die Grieks dieselfde is (uit krino), is die konteks anders.

V: In Mt 7:6, wat het Jesus bedoel met moenie jou pêrels voor varke gooi nie?

A: Moenie wat kosbaar is neem en dit gee aan dié wat dit nie waardeer nie en dit dalk sal gebruik om jou te keer en aan te val nie. Hierdie konsep van om nie pêrels te werp nie, lê agter Spr. 9:7-9, waar ons nie 'n spotter of 'n goddelose mens moet probeer korrigeer nie. Jesus het nie baie wonders voor ongelowige mense gedoen nie. Dit is ook beter dat 'n mens nie die weg van die waarheid ken nie, as om dit te ken en dan sy rug daarop te draai, soos 2 Petrus 2:20-22 sê.

Kom ons kyk na die wye reeks moontlike interpretasies, en beperk dit dan om die beste keuse of keuses van die beoogde betekenis te bepaal.

Kasting kan beteken:

C1. Moenie kasty nie kan beteken moenie dwing nie.

C2. Moenie mopper nie.

C3. Moenie moeite doen om te onderrig nie.

C4. Wees baie versigtig om nooit te vertel nie.

Hier is die werkwoord "cast" aktief, dus het Jesus nie bedoel om jou pêrels te verberg, te verberg dat jy 'n Christen is, of om geen pêrels op die grond te laat nie. Dus is dit nie C4 nie.

Pêrels kan beteken:

P1. Goddelike onderrig

P2. Die boodskap van die evangelie

P3. Enigiets van waarde, spesiale voorregte, of deelname aan heilige dinge. Hard Sayings of the Bible bl. 370-371 ondersteun hierdie siening.

P4. Dit kan ook beteken dat wanneer die kerk vervolg word, jy nie ander Christene blootstel deur hul name sommer aan enigiemand te gee nie.

Jesus het openlik morele leringe geleer, dus beteken dit waarskynlik nie P1 nie.

Voordat varke kon beteken:

S1. Dié wat nie hierdie dinge waardeer nie (Hard Sayings of the Bible bl. 370-371).

S2. Dié wat nie gereed is om te leer nie (The NIV Study Bible)

S3. Ongelowiges wat nie aktief daarna verlang om te leer nie.

S4. Ongelowiges wat weier om te leer

S5. Heidene (volgens die skeptiese Asimov's Guide to the Bible bl.833-835) Aangesien Matteus egter nie-Jode noem wat geglo het, verwys dit nie na heidene in die algemeen nie.

Swine was 'n neerhalende term, so dit is baie waarskynlik dat die beoogde betekenisse dié insluit wat weier om te leer.

Dus, die beste keuse kan C1 + C2 + C3, en P2 + P3, en S1 + S2 + S3 + S4 wees.

Sien Hard Sayings of the Bible bl. 370–371 en Now That's a Good Question bl. 585–586 vir aanvullende antwoorde.

V: In Mt 7:7-11, waarom kry mense nie alles wat hulle wil hê nie?

A: God is baie meer as net 'n kosmiese Kersvader. Mense kry nie altyd wat hulle wil hê nie, en wel om ten minste vyf redes.

1. Mense vra nie daarvoor nie (Jakobus 4:2)

2. Moet tot God bid, nie tot 'n ander nie. (~Deuteronomium 5:6-7)

3. Moet in die gees en in die naam van Jesus bid (Kolossense 3:17; Johannes 14:13-14; 15:16; 16:26).

4. God verhoor die goddeloses nie (Spreuke 15:29; 1 Petrus 3:12; Jesaja 1:15; Jeremia 11:14; 14:12; Miga 3:4).

5. Hulle veg teen God se volk (Psalm 18:41; 1 Samuel 22:16-17; 28:6).

Sien ook die antwoord op die volgende vraag.

V: Aangesien Mattheüs 7:7-8 sê dat wie vra, ontvang, en wie soek, vind, waarom soek hulle in Amos 8:12 na die woord van die HERE en vind dit nie?

A: Eerstens wat nie die antwoord is nie en dan die antwoord.

Nie die antwoord nie: Jesus het hierdie woorde eeue ná Amos gesê, en dinge is anders in Nuwe-Testamentiese tye as voorheen. Verder was daar 'n 400-jarige stilteperiode, waar geen Skrif gegee is nie, net voor Jesus gekom het. Laastens was die kennis wat Jesus aan ons gegee het nie eens beskikbaar vir godvresende mense wat voor Jesus geleef het nie. Maar alhoewel hierdie drie stellings almal waar is, mis hulle die tydlose waarheid en die waarskuwing wat die hoofpunt van Amos 8:12-14 is.

Die antwoord: Daar is twee vlakke van die antwoord.

Spesifiek het Amos 8:12-14 verwys na dié (hoofsaaklik Samaritaners) in die land [van Israel] wat agter die afgode van die noorderlike koninkryk asook God aangegaan het. Solank hulle probeer het om albei te volg, sou hulle nie die woord van God vind nie.

Oor die algemeen is Amos 8:12-14 'n waarskuwing vir alle mense. Matteus 7:7-8 beteken nie dat jy net enigiemand kan vra nie; dit beteken jy moet die Een Ware God vra. As jy die waarheid van God met die leuen van afgode en ander godsdienste wil kombineer, sal jy 'n honger na waarheid hê, nie 'n vervulling van waarheid nie. Jy moet God met jou hele hart soek, nie 'n deel van jou hart wat God soek en 'n deel van jou hart wat afgode soek nie.

V: In Mt 7:7-11, waarom kry Christene nie altyd wat hulle in die naam van Jesus van God afbid nie?

A: God antwoord sommige gebede met "ja", sommige met "nee", en sommige met "wag". Wanneer daar geen antwoord is nie, of nie die antwoord wat ons wil hê nie, is dit goed om te dink waarom. Ons kan nie elke spesifieke geval ken nie, maar oor die algemeen is daar ten minste 21 redes wat verband hou met ons, omstandighede en God.

Ons:

1. Bid tot die verkeerde God, 'n afgod. 1 Konings 18:26-29

2. Versoeke mag nie vir ons hartstogte bestee word nie. Jakobus 4:3

3. Versoeke moet vir goeie dinge wees. Matteus 7:11

4. Dit is nie God se wil dat ons dit moet hê nie. Markus 14:36

5. Ons moet wag. Daniël 10:12-14

6. Ons gebede is bloot ydele herhaling. Matteus 6:7

7. Tog moet ons [betekenisvol] volhard. Lukas 11:5-10, 18:1-7

8. Ons koester sonde in ons harte (Psalm 66:18-19), draai 'n doof oor vir die armes (Spreuke 21:13), of is goddeloos (Spreuke 15:29, Jesaja 59:1-3). God hoor ons nie wanneer ons kies om nie na God te luister nie (Sagaria 7:11-14 en geïmpliseer in Spreuke 28:9).

9. Ons het selfbeheersing nodig. 1 Petrus 4:7

10. Ons het gesondig, soos egskeiding. Maleagi 2:13-14

11. Ons ignoreer God en Sy wet. Sagaria 7:13; Spreuke 28:9

12. Ons ignoreer die kreet van die armes. Spreuke 21:13

13. Ons is onbesorg oor ons vroue. 1 Petrus 3:7

14. God sal nie hoor as hulle steeds afgode aanbid nie. Esegiël 8:8-18

15. Hul hande is vol bloed. Jesaja 1:15

16. God weet watter beproewings die beste is. 2 Korintiërs 12:7-9

17. God dissiplineer ons. 2 Samuel 12:16-18;22-24

Omstandighede:

1. In sy tyd mag God die gebed verhoor, maar nou is dit nog nie die regte tyd nie. Habakuk 2:3

2. Dit kan wees dat ons op een of ander manier moet verander, of dat iemand anders moet verander. 1 Samuel 1:10-12; Eksodus 2:23-24

God:

1. God mag ons gebed met "nee" beantwoord.

2. God mag toelaat dat ons getoets word.

Soms, soos die boek Job en Daniël 10:2-3,12-14 wys, het ons absoluut geen idee van alles wat agter die skerms aangaan nie. Maar ons weet wel dat ons geduld en volharding God verheerlik.

V: In Mt 7:12a, wat is voorbeelde van die goue reël?

A: Let daarop dat dit nie "broers" sê nie, d.w.s. mede-gelowiges, maar bure, sowel gelowiges as ongelowiges. In die sakewêreld behandel verskaffers, kliënte, kollegas, toesighouers en ondergeskiktes op die manier waarop jy behandel wil en sou word as die situasie omgekeerd was. Vir mededingers kan jy 'n taai mededinger wees, maar steeds 'n regverdige en eervolle een. Wanneer 'n situasie, verkoop of transaksie voltooi is, sal jy gemaklik wees om vir die ander party te sê jy is 'n Christen, of sal jy verleë en skaam wees om vir hulle te sê jy is 'n Christen.

Die goue reël is negatief gegee deur Hillel honderd jaar tevore, Philo van Alexandrië, Tobit 4:15 en deur Confucius (Legge, Chinese Classics, 1 p.191f).

Sien die New International Bible Commentary bl. 1129, die Believer's Bible Commentary bl. 1229, die Evangelical Commentary on the Bible bl. 731, en The Expositor's Greek Testament deel 1 bl. 131-132 vir meer inligting.

V: In Mt 7:13-14, waarom dink jy is die poort breed wat na verderf lei, en smal wat na die ewige lewe lei?

A: Die twee poorte lei na verskillende bestemmings. Satan lei die wêreld op een pad, wat uiteindelik selfdiens en vernietigend is. Maar God het 'n ander pad, en ons moet kies of ons die skare wil volg of God wil volg.

Sien The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 34, the Believer's Bible Commentary bl. 1229, en Ulrich Luz Matthew 1-7: A Commentary bl. 435 vir meer inligting.

V: Vertel Mt 7:20 ons hoe om te wys watter godsdienstige groep die ware godsdiens is?

A: Ja en nee. In elke godsdiens is daar mense wat beweer dat hulle tot daardie godsdiens behoort, maar nie volg wat dit sê nie. Daar is baie kulturele Christene, kulturele Moslems, kulturele Hindoes, ensovoorts. Hierdie gedeelte sê dit is gerig op individue, veral valse leraars. Dus is hierdie vers van toepassing op die stigters van 'n kultus of godsdiens. Sien When Cultists Ask bl. 103 vir 'n ander antwoord.

V: In Mt 7:21-23, hoe kan sommige dink hulle is gered en tog steeds na die hel gaan?

A: Daar is 'n belangrike konsep wat "valse bekering" genoem word. Mense kan nie net ander mislei nie, maar hulle kan ook hulself mislei. Niks hier dui daarop dat hulle ketterige leringe gehad het nie. Maar as die vrug van hul geloof en lewe nie ooreenstem met wat die Nuwe Testament leer nie, moet hulle hul eie geloof ondersoek, soos Paulus in 2 Korintiërs 13:6 sê. Sien The Tony Evans Bible Commentary bl. 878, die New International Bible Commentary bl. 1129, die Believer's Bible Commentary bl. 1229–1230, The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 34, en Ulrich Luz Matthew 1-7: A Commentary bl. 442 vir meer inligting.

V: In Mt 7:24-29, hoe pas dit op ons lewens toe?

A: Tony Evans gee die illustrasie dat hy 'n kraak in sy muur gehad het wat hy baie keer reggemaak het, maar dit het altyd weer teruggekom. Die probleem was nie die muur nie; nee, dit was ernstiger. Die probleem was by die fondasie. As daar 'n kraak in ons lewe is, geestelik, wat keer op keer terugkom, kyk dalk nie na die kraak as die oorsaak nie. Die oorsaak kan iets verkeerds met die fondasie wees. Tegnies gaan hierdie gelykenis nie oor twee fondamente nie; dit gaan eerder oor waar jy jou fondasie bou. Sien The Tony Evans Bible Commentary bl. 878, The Believer's Bible Commentary bl. 1230, The Expositor's Greek New Testament bl. 135–136, en The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 34, 36 vir meer inligting.

V: Toon Mattheüs 7:24-29 dat slegs dié wat hul beweerde "innerlike goddelikheid" erken, die storms van die lewe kan weerstaan, soos Spangler en sommige ander Nuwe-Era-aanhangers sê?

A: Nee, sien die antwoord op Matteus 6:33. In hierdie gedeelte word daar geen melding gemaak van ons goddelikheid nie; Nuwe-Eeuse aanhangers lees dit in die gedeelte in. Eerder gaan dit daaroor of ons lewe (ons huis) op God se fondament of op sand gebou is. Sien When Cultists Ask bl. 103 vir meer inligting.

V: In Mt 8:2, waarom het die melaatse sy vraag so geformuleer?

A: Die melaatse het twyfel gehad oor Jesus se vermoë om hom rein te maak. Die melaatse was onseker oor Jesus se bereidwilligheid om hom rein te maak.

Kolerasie is ook 'n goeie metafoor vir sonde. Dit lyk walglik, versprei oor die persoon, is aansteeklik vir ander, en was menslik ongeneslik.

Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1231 vir meer inligting.

V: In Mt 8:4, waarom moes die melaatse die offer bring as 'n getuienis aan die priesters?

A: Dit sou as 'n getuienis dien om vir die priesters te wys dat hy wonderbaarlik gereinig is, en dit sou ook 'n getuienis vir die priesters wees dat Jesus steeds die wet gehandhaaf het. Waarskynlik het baie min melaatses na die priester gegaan om ondersoek te word aangesien hulle nou genees was. Die priester, as hy oplettend was, sou dalk ondersoek instel wie hierdie geneser was; daar is egter geen melding dat die priester dit verder nagevors het nie. Dit kon die rede gewees het waarom Jesus die priester "getoets" het deur hom die eerste te laat wees om die man te ondersoek.

'n Ander rede was dat Jesus herstel in die samelewing vir die man sowel as fisiese genesing wou hê. As die priester van tweede hand gehoor het dat hierdie man "rein" was, alhoewel hy nie na die priester gegaan het soos die Mosaïese Wet gesê het nie, sou die priester uit wrok geweier het om hom rein uit te roep.

Later het sommige van die Fariseërs Christene geword, volgens Handelinge 15:5. Ten spyte van al hul vele foute, het baie van die Fariseërs steeds die deugde gehad om God se woord ernstig op te neem, en te glo wat God gesê het oor die opstanding en die hiernamaals.

Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1231, The Expositor's Greek Testament deel 1 bl. 138, en The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 36–37 vir meer inligting.

V: In Mt 8:5-13 het die hoofman self na Jesus gekom, of het hy ander gestuur soos Lk 7:1-10 sê?

A: Daar is twee moontlike antwoorde.

1) Die senturio het ander vooruit gestuur, en toe self gekom.

2) Wanneer die senturio "gekom" het, beteken dit nie noodwendig dat hy persoonlik gekom het nie. Byvoorbeeld, wanneer Joh. 19:1 sê dat Pilatus Jesus geslaan het, beteken dit nie dat Pilatus dit met sy eie hande gedoen het nie.

Sien Bible Difficulties & Seeming Contradictions bl. 174-175 en When Critics Ask bl. 334 vir meer inligting.

V: In Mt 8:10 en Lk 7:9, waarom het Jesus verwonderd geraak oor die hoofman?

A: Jesus het oor die vergelyking wat Hy waargeneem het, verwonderd geraak. Die hoofman was nie 'n Jood nie en is nie sy hele lewe lank in die Wet grootgemaak nie, tog het hy meer geloof gehad as baie Jode. Hy het gedink Jesus kon siekte beveel net soos hy sy soldate beveel het. Om geloof te hê, is nie bloot gebaseer op jou omgewing en opvoeding nie. Die hoofman het moontlik gesê dat hy dit nie werd was nie, hetsy weens Joodse gebruike of, meer waarskynlik, omdat hy Jesus se krag en gesag erken het. Die hoofman het moontlik bewus gewees van die vroeëre genesing in Johannes 4:46-54 en dit het hom hoop en moed gegee om na Jesus toe te kom.

Sien die Evangelical Commentary on the Bible bl. 731-732, The Expositor's Greek Testament deel 1 bl. 139, die New International Commentary on the Bible bl. 1130, en die Tony Evans Bible Commentary bl. 878-879 vir meer inligting.

V: In Mt 8:12 verwys dit na tydelike of ewige straf?

A: Die vers self sê dit nie. Daarenteen verwys "huil en kners van tande" elders nie net na angs nie, maar ook na eer, voorreg en vreugde wat permanent verlore gaan, dus verwys dit waarskynlik na ewige straf.

V: In Mt 8:12; 22:13; 25:30 is die hel 'n plek van duisternis, of 'n plek van vuur in Op 20:14; Mrk 9:48?

A: Albei. Eerstens 'n kort antwoord, dan 'n langer antwoord.

Kort antwoord: Hierdie vuur is nie bloot 'n aardse vuur nie, en God kan hierdie vuur maak soos Hy wil. God beskryf vir ons iets wat ons nog nooit op aarde gesien het nie, en alhoewel ons nie weet hoe soortgelyk of anders aardse vuur van helse vuur is nie, is dit genoegsaam soortgelyk vir God om dit as 'n beskrywende metafoor te gebruik.

Lang antwoord: Wetenskaplik is vuur helder omdat dit ligfotone in die sigbare spektrum (rooi tot violet) uitstraal. Dit voel warm omdat dit ons ook met ligfotone in ander dele van die spektrum bestraal, hoofsaaklik infrarooi van die vuur, terwyl die sonlig deur die atmosfeer meer ultravioletstrale bevat. Hoe sou jy iets beskryf wat hoofsaaklik röntgenstrale of gammastrale uitstraal? Dit sou iets baie vinniger kan braai, maar dit sou donker lyk vir die blote oog. Afgesien van fotone, sou 'n neutronster die meeste van sy energie as neutrone afgee, soos 'n atoombom, maar dit sou donker wees as daar min fotone was. Nou weet ons nie of die Hel warm is weens fotone, neutrone, of iets heeltemal anders nie, maar hierdie aardse waarnemings wys eenvoudig dat daar baie moontlikhede is oor hoe die duisternis en vuur van die Hel kan wees.

Sien When Cultists Ask bl. 104–105 en When Critics Ask bl. 335 vir ander antwoorde.

V: In Mt 8:13, wat is die betekenis van Jesus se bewoording hier?

A: Daar is nie aangeteken dat Jesus dit aan enigiemand anders gesê het nie. Die hoofman het so 'n groot geloof gehad dat Jesus dit sou sê en sy dogter sou genees word.

V: In Mt 8:14 en 1 Kor 9:5, weerlê Petrus se huwelik die Katolieke praktyk dat priesters nie kan trou nie?

A: As 'n Protestant gesproke, bewys of weerlê hierdie spesifieke vers nie hierdie punt nie. Petrus was getroud voordat hy 'n dissipel geword het. Net so was daar in die twintigste eeu getroude Episkopaalse priesters wat tot die Katolisisme bekeer het, en die Katolieke Kerk het hulle toegelaat om voort te gaan as getroude Katolieke priesters en voort te gaan soos voorheen in hul huwelik.

V: In Mt 8:15, wat is interessant aan die genesing van die koors hier?

A: Gewoonlik, wanneer iemand 'n koors oorwin het, is hulle swak en het hulle tyd nodig om te herstel. Om siek te wees van koors was nie ongewoon nie, weens malaria. Petrus se skoonmoeder het glad nie tyd nodig gehad om te herstel voordat sy begin het om hulle te bedien.

Sien The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 37, the Believer's Bible Commentary bl. 1232, The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 204, The Expositor's Greek Testament vol. 1 bl. 140-141, en die New International Bible Commentary bl. 1158-1159 vir meer inligting.

V: In Mt 8:17 verwys Jesaja 53:4 na lyding vir ons, of na genesing van ons?

A: Jesaja 53:4 kan na beide verwys.

Die Messias sal seer kry: Soos Jesaja 53:5 wys, verwys hierdie gedeelte na die Messias (die Lydende Dienaar) wat vir ons sake ly. Net so sê Jesaja 53:6 dat die HERE ons ongeregtigheid op die lydende dienaar gelê het.

God se volk sal genees word. Jesaja 53:5 sowel as 53:4 wys dat 'n voordeel van die Messias ons genesing sal wees. Niks in Jesaja 53 spesifiseer dat dit slegs geestelike genesing of fisiese genesing is nie. Beslis het God die voorbeelde van fisiese genesing gebruik om verder te wys na die groter belangrikheid van geestelike genesing wat deur die kruis moontlik gemaak is.

Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 204–206 vir 'n meer uitgebreide bespreking.

V: In Mattheüs 8:20 en elders, kan Jesus na iemand anders as Homself verwys wanneer Hy sê, "Menseseun"?

A: Nee, Markus 14:41b wys dat Jesus Homself bedoel het. By die Tuin van Getsemane, net voor Sy arrestasie, sê Jesus in Markus 14:41b: "Slaap en rus julle nog? Dit is genoeg! Die uur het gekom. Kyk, die Seun van die mens word uitgelewer in die hande van sondaars. Staan op, laat ons gaan. Kyk, my verrader kom nader!" (BSB). Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 209–213 vir 'n uitgebreide bespreking van die term "Seun van die mens".

V: In Mt 8:20 en elders, waarom noem Jesus Homself dikwels die Seun van die Mens?

A: Drie punte om in die antwoord in ag te neem.

1) Jesus het gedink hierdie term was baie belangrik. Jesus het hierdie uitdrukking 32 keer in Matteus, 14 keer in Markus, 26 keer in Lukas en 12 keer in Johannes gebruik.

2) Terwyl die titel Seun van God gebruik word om Jesus se goddelikheid te beklemtoon, beklemtoon "Seun van die Mens" ook Jesus se volle menslikheid. Maar net soos "Seun van die Mens" Jesus se volle menslikheid impliseer, beklemtoon "Seun van God" Jesus se volle goddelikheid.

3) Daniël 7:13-14 spreek profeties oor die Seun van die Mens. Jesus wou waarskynlik hê hulle moes teruggaan en hierdie gedeelte lees. Daar staan: "In my nagvisioen het ek voortgegaan om te kyk, en ek het Een soos die Seun van die Mens sien kom in die wolke van die hemel. Hy het die Oudste van Dae genader en is in Sy teenwoordigheid gebring. En aan Hom is heerskappy, heerlikheid en koningskap gegee, sodat die volke van elke nasie en taal Hom sou dien. Sy heerskappy is 'n ewige heerskappy wat nie sal verbygaan nie, en Sy koninkryk is een wat nooit vernietig sal word nie." (BSB)

Sien Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 322-324, When Critics Ask bl. 335-336, When Cultists Ask bl. 105-106 en die New International Commentary on the Bible bl. 1130-1131 vir meer uitgebreide antwoorde.

V: In Mt 8:21-22, waarom het Jesus vir die man gesê om die dooies toe te laat om hul eie dooies te begrawe?

A: Jesus het gesê daar is genoeg geestelik dooies om die dooies te begrawe, en moenie vasgevang raak in dinge wat geen ewige betekenis het nie. Die probleem was met die man se versoek: "Here, laat my eers …".

Daar is geen aanduiding dat die man se vader reeds oorlede was nie. Die man het dalk gesê: wag totdat my bejaarde vader sterf, en dalk totdat hy die erfdeel ontvang, en dan sal ek U volg. Dus wou die man Jesus volg, maar hy wou dit op sy eie tyd doen. Jesus het hom geweier. In skerp kontras hiermee, toe Matteus, die skrywer van die evangelie, gevra is om Jesus te volg, het Matteus onmiddellik vertrek en Hom gevolg (Matteus 9:9).

Sien Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 324, When Critics Ask bl. 336, the Believer's Bible Commentary bl. 1232-1333, The Bible Knowledge Commentary : New Testament bl. 38, the New International Commentary on the Bible bl. 1130 en The Tony Evans Bible Commentary bl. 879 vir meer uitgebreide antwoorde.

V: In Mt 8:24-25, hoe kon Jesus deur hierdie groot storm slaap?

A: Die Griekse woord hier, seismos, kan na 'n aardbewing verwys, maar hier verwys dit na 'n geweldadige "bewing" van die see. Jesus het menslike siektes oorwin, en Hy het ook nie vir natuurlike elemente gevrees nie. Daar is twee moontlikhede.

Natuurlik: Jesus was moeg ná Sy prediking en het baie rustig geslaap. Destyds het hulle nie mikrofone of klankstelsels gehad nie, so 'n openbare spreker moes baie hard praat. Onthou ook dat Jesus geen angs gehad het om die ander oewer te bereik nie. As Jesus normaalweg in 'n klein bootjie kon slaap, slaap Hy eenvoudig wanneer daar hoër golwe en wind is.

Onder natuurlike: As die storm so groot was dat niemand daardeur kon slaap nie, het die Vader dalk toegelaat dat Jesus in 'n baie diepe slaap verval om die dissipels se geloof in God se vermoë om Jesus veilig te hou, te beproef.

Sien die Evangelical Bible Commentary bl. 732 en The Expositor's Greek Testament deel 1 bl. 143 vir meer inligting.

V: In Mt 8:24-27, wat kan ons hieruit op ons lewens toepas?

A: Almal ervaar storms, sommige so ernstig dat dit ons boot kan laat sink. Jesus se siening van die storm en ons siening van 'n storm kan egter radikaal verskil. Die dissipels was vissers, en hulle het geweet dat vissers in sulke storms kon sterf. Soos Matthew Henry sê, het Jesus hulle nie berispe omdat hulle Hom wakker gemaak het om hulp te vra nie, maar eerder oor hulle vrees en gebrek aan geloof. Die dissipels het nie besef dat hulle nie moes vrees dat hul boot sou sink nie, met Jesus daarin. Die dissipels het geloof gehad, maar hulle het nie 'n geloof gehad waarop hulle kon staatmaak nie. Die storm was werklik fel, maar die ding om te doen was om Jesus die storm te laat bedaar. Ons kan storms in ons lewe hê wat nie net fel voorkom nie, maar werklik fel is. Ons moet Jesus vra om die storm te bedaar.

Jesus het hier twee berispings gegee: een vir die wind en die golwe, en een vir die dissipels oor hulle klein geloof. Dit is asof hulle nie ten volle besef het, of regtig onthou het, wie saam met hulle in die boot was nie. Miskien moet ons ons bekeer wanneer ons vergeet wie in die boot van ons lewe saam met ons is. Een goeie ding van beproewings in ons lewe, is dat hulle ons opnuut bekendstel aan 'n beter begrip van wie Jesus is.

Uiteindelik, wanneer die wind ophou, is die water nog 'n rukkie baie ruig. Maar die dissipels was verbaas omdat Matteus 8:26 sê dat nie net die wind nie, maar ook die golwe kalm was. 'n Boot sou nie veilig wees totdat die golwe kalm was nie, daarom het God ook die golwe kalm gemaak.

Sien The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 38–39, The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 215, die Believer's Bible Commentary bl. 1233, en The Tony Evans Bible Commentary bl. 880 vir meer inligting.

V: In Mt 8:28, was daar twee demoonbesete mans in die land van die Geraseners, of net een volgens Mk 5:1-4; Lk 8:26-33?

A: Alhoewel dit moontlik twee verskillende gebeure kon wees, is dit meer waarskynlik dat dit dieselfde gebeurtenis was en dat daar 'n skryfkundige fout in Matteus was. Papias, 'n dissipel van Johannes die apostel, het geskryf dat Matteus oorspronklik sy Evangelie in Hebreeus/Aramese geskryf het. When Critics Ask bl. 337 voeg by dat "as daar twee mans was, dan is albei weergawes korrek, want daar is 'n baie fundamentele wiskundige wet ... - waar daar twee is, is daar altyd een. Daar is geen uitsonderings nie!" Ons sou 'n probleem hê as Markus en Lukas gesê het daar was net een man, maar die woord "net" is nie daar nie.

V: In Mt 8:28, in watter dorp was presies die demoonbesete man?

A: Dit sou óf in Gadara óf Gerasa wees. Die moeilikheid is dat daar drie dorpe met redelik soortgelyke name was. Boonop, as dit uit Hebreeus oorgeskryf is, is die Hebreeuse letters vir "r" en "d" baie soortgelyk.

Gergezene (van Gergesa), moderne Khersa, is die dorp wat in die meerderheid manuskripte genoem word. Dit lê aan die oostelike oewer van die See van Galilea, en die heuwels helling skielik na die see.

Gadarene (van Gadara), moderne Um Qeis, was net 5 tot 8 myl suidoos van die See van Galilea, en die "land van die Gadarene" het wel die See van Galilea bereik, soos bewys deur Josefus wat dit noem en 'n muntstuk van Gadara wat 'n skip wys. Vaticanus, die teks van Ephraem Rescriptus, en sommige kopieë van die Diatessaron bevat hierdie dorp.

X Gerasenes (van Gerasa) (vandag se Jerash) is sowat 30 myl van die See van Galilea af, so dit sou nie daardie dorp wees nie. Hierdie naam kom slegs voor in Italliese manuskripte, die Vulgaat, die kantlyn (nie die teks nie) van die Harleense Siriëse, en die Sahidiese Koptiese.

X Gersa in Gilead is 20 myl oos van die Jordaanrivier

X Gaxarenes is nie 'n dorp wat bestaan het nie. Hierdie voor die hand liggende spelfout kom slegs in die oorspronklike Sinaiticus voor, en 'n latere skrywer het dit in die Sinaiticus-handskrif in Gergasenes reggestel.

Sien Encyclopedia of Bible Difficulties bl. 324-326, Hard Sayings of the Bible p.373, When Critics Ask p.336-337, The Bible Knowledge Commentary : New Testament p.122, Aland et al.'s The Greek New Testament p.29, The Expositor's Greek Testament vol.1 p.144-145, en The Expositor's Bible Commentary vol.8 p.219-220 vir meer inligting.

V: In Mt 8:28-29, wat kan ons hieruit in ons lewens sien?

A: Eerstens behoort die grafte 'n stil plek te wees, met niks lewendigs daar rondom nie. Maar in die ryk van die dooies is waar demone optree. Die besetenes moes nie daar gewees het nie; hulle moes saam met almal anders gewoon het. Ons weet nie hoekom hulle daar was nie; omdat hulle gekies het om mense te vermy, omdat mense hulle uitgedryf het, om grafte te plunder, om dié wat kom te beroof of te vermoor, of om een of ander ander rede. Maar dit sou verbasend wees as iemand 'n graf sou kom besoek en dan, skielik, verskyn hierdie twee deur demone besete mans.

In ons lewe en die lewens van ander rondom ons, kan daar dode dinge in ons verlede wees wat nie weer besoek, na vore gebring, of selfs vrywillig onthou moet word nie. Maar skielik, om watter rede ook al, verskyn iets wat nie meer daar behoort te wees nie, tog. Ons moet vasstaan dat dit nie kan nie; dat dit uitgedryf moet word, in die Naam van Jesus. Ons is 'n nuwe skepping; deel daarvan beteken dat wat oud en sondig is, moet sterf – en doodbly.

Sien The Tony Evans Bible Commentary bl. 880 vir meer inligting.

V: In Mt 8:29, wat het die demone bedoel met "folter ons voor die tyd"?

A: Die demone het geweet hulle sou na die afgrond gestuur word (Judas 6; Openbaring 20:1-2) en later na die vuurmeer (Openbaring 20:14-15).

V: In Mt 8:32, waarom het Jesus die demone se versoek om in die varke in te gaan toegestaan?

A: Die Skrif sê nie. Maar dit blyk dat dit die demone geen goed gedoen het om in varke te gaan wat onmiddellik verdrink het nie. Dit is interessant dat die dorpenaars meer bekommerd was oor die 2 000 varke wat verdrink het as oor die twee demoonbesete mense. Hulle waardeer finansiële verlies meer as geestelike wins. Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1233, The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 219, en die Tony Evans Bible Commentary bl. 880 vir meer inligting.

V: In Mt 9:1, Mk 6:45, en Jn 6:17, waarom het Jesus hier in Kapernaum tyd deurgebring, wat Lukas "sy eie stad" noem?

A: Onthou, die mense van Nasaret (ongeveer 20 myl weg) het probeer om Jesus te dood in Lukas 4:29-31, en die Geraseners het spesifiek gevra dat Jesus sou vertrek nadat 2 000 varke verdrink het, daarom het Jesus Kapernaum sy tuiste gemaak. Dit is baie waarskynlik die moderne Tell Hum, ongeveer 2,5 myl suidwes van waar die Jordaanrivier in die See van Galilea uitmond, aan die noordwestelike oewer. Simeon Petrus, Andreas en Filippus was almal oorspronklik van Betsaida (Johannes 1:44; 12:21), wat baie naby was. As volwassenes het hulle saam met Jakobus, Johannes en Matteus in die meer-oewer-dorp Kapernaum gewerk (Markus 1:29). Sien die Wycliffe Bible Dictionary bl. 66, 226, 310 en die Believer's Bible Commentary bl. 1234 vir meer inligting.

V: In Mt 9:2-6, wat sou verkeerd wees as Jesus sondes vergewe?

A: Mense het teen God gesondig, en hulle het korrek geredeneer dat Jesus God moes wees om sondes teen God te vergewe. Let daarop dat Jesus nie gesê het: "God het my gemagtig of goedgekeur om te sê dat jou sondes vergewe is" nie. In plaas daarvan het Jesus eenvoudig uitgespreek: "jou sondes is vergewe". Alhoewel die Jode veronderstel was om op 'n Messias te wag, sou hulle nie verwag het dat die Messias self sondes sou vergewe nie. Sowel die vergewing van sondes as die genesing van siektes word in Psalm 103:3 uitgewys, maar albei is spesifiek die HERE se werk.

Natuurlik gesproke sou dit net so belaglik wees om vir die man te sê "jou sondes is vergewe" as om 'n gestremde man te beveel om te loop.

Sien die New International Bible Commentary bl. 1131, die Evangelical Commentary on the Bible bl. 732, Believer's Bible Commentary bl. 1234, en The Expositor's Greek Testament deel 1 bl. 148 vir meer inligting.

V: In Mt 9:9 (KJV), wat beteken "ontvangst van tolgeld"?

A: Dit beteken om belastings in te samel.

V: In Mt 9:9-10 wat is die agtergrond van Matteus en sy vriende?

A: Matteus (wat beteken geskenk van God of moontlik getrou) is dieselfde persoon wat in Markus bekendstaan as Levi. Albei is Hebreeuse name. Dit was buite Kapernaum, waar 'n Romeinse garnisoen was. 'n Tolheffer daar moes vlot in beide Aramees en Grieks gewees het, alhoewel Latyn ook sou help. Ons weet nie seker watter taal hoofsaaklik by die banket gepraat is nie, of selfs of Aramees byna glad nie gepraat is nie. Hoe dit ook al sy, geen Fariseërs of selfrespekterende Jode sou daar gesien word nie, wat saam met "sondaars" eet.

Die tolgaarders is verag omdat hulle belasting ingesamel het vir die Romeinse bezetters. Daar is ook van hulle verwag om meer te vra as wat die regering vereis het en die verskil te hou. Daar sou soveel geleentheid gewees het om nog meer te vra en ander uit te buit, dat dit 'n moeilike versoeking sou wees om te weerstaan.

Aangesien daar baie gaste was, was Matteus se huis dalk groot, of die ete het moontlik in 'n buitelughof van die huis plaasgevind. Waarskynlik is die gaste by die ete ook uitgenooi om dissipels te word. (Jesus het baie dissipels gehad behalwe die innerlike kring van die twaalf.) Soos die Believer's Bible Commentary op bl. 1234 oor Matteus sê: "Hy het 'n gemaklike werk verloor, maar hy het 'n bestemming gevind. Hy het 'n goeie inkomste verloor, maar hy het eer gevind. Hy het 'n gemaklike sekuriteit verloor, maar hy het 'n avontuur gevind waarvan hy nooit gedroom het nie." Stel jou voor as Matteus nee gesê het toe Jesus hom gevra het. Matteus sou nie 'n apostel gewees het nie, sou nie die evangelie geskryf het nie, en sou in plaas daarvan net sy dae uitgeleef het as 'n sinnelose, redelik welgestelde maar veragte en later vergeete anonieme man.

Sien The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 39, The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 223–224, The Expositor's Greek Testament vol. 1 bl. 150–151, en die Evangelical Commentary on the Bible bl. 733 vir meer inligting.

V: In Mt 9:12, wat het Jesus bedoel toe Hy gesê het dat net die siekes 'n geneesheer nodig het?

A: Almal is siek, maar net dié wat besef dat hulle siek is, soek 'n dokter. Dus, in 'n sekere sin was die aanklag teen Jesus absoluut waar. Maar deur met die Fariseërs, of met enigiemand anders, te eet, sou Jesus ook met sondaars eet! Aangesien Jesus pas bewys het dat Hy die sondes van die verlamde kon vergewe, kon Jesus ook die sondes van die tolgaarders vergewe. As iemand sê hulle wil nie kerk toe gaan nie omdat dit vol onvolmaakte, sondige mense is, sê vir hulle dit behoort hulle nie te keer nie, want die kerk het altyd plek vir nog een! Sien Believer's Bible Commentary bl. 1234-1235 en The Expositor's Greek Testament deel 1 bl. 152 vir meer inligting.

V: In Mt 9:13, waarom het Jesus genoem dat God barmhartigheid begeer en nie offer nie?

A: Jesus verwys na Hoséa 6:6. Alhoewel God offers beveel het en ook barmhartig te wees, was God meer geïnteresseerd in 'n hart vol barmhartigheid as in offers. Net soos in Hoséa se tyd het sommige godsdienstige mense in Jesus se tyd minder omgegee vir ander en was meer besorg daaroor om saam met die "regte soort" mense te wees. Jesus het omgegee vir die verlore tolgaarders en sondaars en het hulle berispe omdat hulle nie besef het dat almal sondaars voor God is nie, en hulle geen rede gehad het om hulleself beter as ander sondaars te ag nie. Die skrifgeleerdes en Fariseërs het hul hart getoon omdat hulle Jesus nooit daarvan beskuldig het dat hy 'n tolgaarder of sondaar is nie, maar daarvan dat hy met hulle omgaan. Sien Bible Difficulties & Seeming Contradictions bl. 118–119 en The Expositor's Greek Testament deel 1 bl. 152 vir meer inligting.

V: In Mt 9:14, waarom het die dissipels nie gevas nie?

A: Jesus het nie gesê sy dissipels sal nooit vas nie, maar eerder dat hulle nie hoef te vas terwyl Jesus nog in die vlees by hulle was nie. Vir die behoorlike doeleindes van vas, sien die bespreking oor Matteus 6:16-18. Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 226-227 vir meer inligting.

V: In Mt 9:16-17 en Mk 2:21-22, wat is die punt van die analogieë van die klere en die wynsakke?

A: Selfs in die natuurlike wêreld kan 'n mens nie altyd geleidelik in iets nuuts inloop nie. Soms moet jy die vorm breek, paradigmas verskuif, of 'n nuwe begin maak. Jesus het hier gesê om Sy leer te aanvaar; die breuk was so radikaal dat jy weer gebore moet word (Johannes 3:5-7) en 'n nuwe skepping moet word (2 Korintiërs 5:16-17). Sien ook die bespreking oor Mk 2:21-22.

Ongelukkig het mense in die antieke tyd, teen wie Paulus in Galasiërs gepraat het, die sogenaamde Jodaisers, presies dit probeer doen; om genade en Jesus se leringe met die wet en Ou-Testamentiese gebooie te meng. Op 'n ander manier doen sommige Sewende-dag-adventiste dit ook.

Sien The Expositor's Bible Commentary, deel 8, bl. 227; The Bible Knowledge Commentary: New Testament, bl. 40; The Expositor's Greek Testament, deel 1, bl. 153; en die Believer's Bible Commentary, bl. 1235–1236 vir meer inligting.

V: In Mt 9:20, wat is spesiaal aan die zoom van 'n kledingstuk?

A: Dit was waarskynlik franje aan die rand van die kledingstuk. Hierdie is moontlik as 'n heiliger deel van 'n kledingstuk beskou, omdat franje met 'n blou draad in die middel in Numeri 15:38vv; Deuteronomium 22:12 beveel is.

Die vrou het baie geheimsinnig hieroor gelyk. Volgens Levitikus 15:19-33 sou haar voortdurende bloedvloei haar onrein gemaak het, so moes sy nie in die skare in noue kontak gemeng het om in die eerste plek by Jesus uit te kom nie.

Sien die New International Bible Commentary bl. 1131, The Expositor's Greek Testament deel 1 bl. 154, en die Evangelical Commentary on the Bible bl. 733 vir meer inligting.

V: In Mt 9:20-22, Mk 5:27-34, en Lk 8:43-49, waarom het Jesus die vrou met die bloedafscheiding openlik aangespreek?

A: Fisiese genesing was nie die rede waarom Jesus na die aarde gekom het nie. Jesus was meer besorg oor die vrou se geloof as net die fisiese kwaal. Soos een predikant oor hierdie openbare wonder opgemerk het: "Aan die einde van ons tou is die zoom van Jesus se mantel."

V: In Mt 9:20-22 en Mk 5:27-34 bepaal die hoeveelheid geloof wat ons het of ons gebede verhoor word?

A: Dit is 'n faktor. Vir gebede wat in God se wil is, moet ons geloof hê wanneer ons bid. Jakobus 1:6-7 sê dat ons sonder twyfel moet vra, want 'n tweesinnige persoon sal nie kry wat hy of sy vra nie. As ons egter glo, maar steeds twyfel het, kan ons vra, terwyl ons eerlik ons ongeloof bely soos die man in Markus 9:24 gedoen het, en God sal ons gebed eerbiedig. Dit is ook goed om te weet dat die Heilige Gees in Romeine 8:26-27 vir ons in die gebed voorspraak doen.

Natuurlik, selfs al vra ons iets met meer geloof as wat enigiemand nog ooit vir enigiets gevra het, en dit is nie God se begeerte om dit aan ons te gee nie, sal God dit nie gee nie, soos Jakobus 4:3 wys. Dit is 'n deel van 'n groot vraag: wanneer verhoor God gebede, en wanneer sê die Skrif dat Hy dit nie doen nie. Sien die bespreking oor Matteus 7:7-11 en Hard Sayings of the Bible bl. 419-421 vir meer inligting.

Sien die afdeling oor die Evangelies vir vrae oor Jairus se dogter.

V: In Mt 9:23-26, waarom professionele treurendes hê?

A: Betaalde treurendes was algemeen, sodat jy tyd sou hê om na al die gaste by die begrafnis om te sien. Volgens Mishnah Ketuboth 4:4 moes selfs 'n arm familie betaal vir twee fluitspelers en een professionele klaagvrou. Sommiges het dit "sintetiese rou" genoem. Sterfte is groot besigheid, toe en nou. Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 8 bl. 231 en die Believer's Bible Commentary bl. 1236 vir meer inligting.

V: In Mattheüs 9:28-31, waarom het hierdie twee blinde mans, wat die geloof gehad het om in Jesus te glo, nie die gehoorsaamheid gehad om dit nie aan ander bekend te maak nie?

A: Dit is 'n interessante kwessie. Hierdie blinde mans het "gesien" dat Jesus die Seun van Dawid was, d.w.s. die Messias, beter as die meeste van diegene met sig. Hierdie mans het die geloof gehad om na Jesus toe te draai toe daar geen ander alternatief was nie. Tog, alhoewel hulle in geloof na Jesus toe gedraai het vir die groot dinge, het hulle Hom nie in hierdie klein saak gehoorsaam nie. Miskien het hulle gedink dat dit op daardie tydstip nuttig sou wees om dit te versprei, en hulle het aanmatigend gedink hulle weet meer oor wat nuttig is as Jesus.

Hier is die interessante maar hartseer situasie van geestelik onderskeidende mense, wat groot geloof in Jesus gehad het, en dan kies om Jesus direk te ongehoorsaam. wysheid en geloof is nie veel werd sonder gehoorsaamheid nie. Ja, hulle het hul sig ontvang, maar Jesus het hier nie gehoorsame dienaars ontvang nie.

Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1236-1237 en The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 232-233 vir meer inligting.

V: In Mt 9:38, behoort ons vandag vir meer arbeiders vir die oes te bid?

A: Ja, dit is 'n gebed wat dikwels verwaarloos word. Ons bid vir die oes, wat is dat mense tot Christus kom en Sy dissipels word, maar ons moet ook bid vir meer arbeiders wat God sal gebruik om nie-Christene te evangeliseer, want Jesus sê die arbeiders sal min wees, wat beteken te min. Soms, wanneer tye moeilik is en ekonomiese toestande swaar is, kan selfs dié wat as predikante dien en op die sendingveld werk, ontmoedig voel en wil weggaan. Werkers word deur God uitgestuur, maar hulle moet bly uitgestuur totdat God hulle roep om iets anders te doen. Sien die Believer's Bible Commentary bl. 1237 vir meer inligting.

V: In Mt 10:1, kon die dissipels voor dit genees?

A: Ongeag of hulle voorheen sommige siektes genees het, het Jesus hier vir hulle die mag oor elke siekte gegee. Terloops, Matteus 10:2 is die eerste keer dat hulle apostels genoem word.

V: In Mt 10:3 (KJV), wie is "Lebbaeus"?

A: Dit is dieselfde as Taddéus.

V: In Mt 10:4 en Mk 3:18, hoe kon Simon die Kanaäniet een van Jesus se dissipels wees, aangesien Simon [vermeend] nie 'n Jood was nie?

A: Die KJV en NKJV sê "Kanaäniet", met die NKJV wat 'n voetnoot het wat sê die meerderheidsteks is "Kanaäniër". Die vroeë NASB en NRSV sê "Kanaäniër". Die BSB en die NASB 2020 sê, "ywerling."

Of Simon glad nie 'n Jood was of deels Joods, is nie die punt nie. Jesus kon dissipels van enige nasionaliteit roep. Terloops, baie van die heidense stede Tirus en Sidon het gekom om Jesus te sien in Markus 3:8. Tirus was ongeveer 35 myl van die See van Galilea af, en Sidon was 25 myl van Tirus af.

Die Griekse woord Kananaios kan 'n transliterasie wees van die Arameese qan'an wat ystert is. Lukas 6:15 en Handelinge 1:13 noem hom "Simon die Ystert". Die Expositor's Bible Commentary, volume 8, bladsye 237 en 239, Asimov's Guide to the Bible, bladsy 840, en The Expositor's Greek Testament, volume 1, bladsy 158 sê dieselfde. Maar dit bring 'n interessante punt na vore. As een van Jesus se dissipels 'n seloot was, en 'n ander, Matteus, 'n tolheffer, sou hulle politieke teenpole gewees het, ten minste voordat hulle tot Christus gekom het. Sien die Evangelical Commentary on the Bible bl. 734 vir meer hieroor.

V: In Mt 10:4; Mk 3:19; Lk 6:16; Jn 6:71, wat beteken "Iskariot"?

A: Judas se vader word Simon genoem in Johannes 6:71 en 13:26, dus is dit nie sy vader se naam nie. Daar is twee sienings oor wat Isskariot beteken het.

1. Isskariot kan beteken "man van die dolk".

2. Dit kan beteken man (ish) van Keriot, wat die naam was van twee dorpe in Juda. Sien verskeie bronne, insluitend die Archaeological Encyclopedia of the Holy Land bl. 212 en The Expositor's Bible Commentary vol. 8 bl. 239 vir meer inligting.

V: In Mattheüs 10:5-6, waarom het Jesus uitdruklik Sy dissipels beveel om nie na die Samaritaanse dorpe te gaan nie?

A: Dit was 'n saak van tydsberekening, aangesien Jesus hulle uitdruklik beveel het om na Samaria te gaan in Handelinge 1:8.

Jesus is eers na Israel gestuur, en daarna na die res van die wêreld. Die apostels het eers na Judea gegaan, toe na Samaria, en daarna na die uithoeke van die aarde. Toe Paulus na 'n nuwe dorp gegaan het, het hy ook die patroon gevolg om eers in die sinagoge te preek. In baie dinge vandag mag daar ook 'n tydsberekening wees wat God wil hê ons moet volg.

V: In Mt 10:5-6 wat van die Ahmadiyya-moslembewering dat hulle $20 000 sal betaal aan enigiemand wat bewys dat Jesus vir alle mense gekom het en nie net vir die Jode nie?

A: Die Bybel, van die Ou Testament tot Openbaring, is konsekwent dat Jesus die Verlosser is vir alle mense, nie net die Jode nie. Stel jou vir 'n oomblik voor dat Jesus se boodskap nie vir die heidene was nie. Sou jy toe vir al die ongeveer 'n halfmiljoen Christene deur die eerste drie eeue ná Christus gesê het: "Julle behoort nie Jesus se lering te volg nie; God wil hê julle moet teruggaan en julle heidense afgode aanbid!" – natuurlik nie, dit is belaglik! – soos hierdie vraag ook is. Maar kom ons ondersoek dit tog maar in detail.

Aan die een kant kan ons onderskei tussen Jesus se bediening voor Sy kruisiging, Jesus se boodskap, en Jesus ná Sy opstanding. Maar in al drie gevalle was Jesus nie net vir die Jode nie. Tydens Sy aardse bediening het Jesus Self hoofsaaklik (maar nie uitsluitlik nie) na "die verlore skape van die huis van Israel" gegaan (Matteus 15:24). Hy het Sy verlossing eers hoofsaaklik aan die Jode verkondig. Maar ook:

a) Die Ou Testament het geprofeteer dat Jesus vir alle mense was.

b) Jesus het na die Samaritaners gegaan, wat half-Jode was

c) Jesus was ook vir heidene (nie-Jode); Hy het selfs gereis om heidene buite Israel te besoek.

d) Jesus het gesê Sy boodskap is vir almal, nie net die Joodse nasie nie.

e) Jesus het nooit gesê dat Sy evangelie beperk was tot Jode nie.

f) Uiteindelik sou Jesus se apostels in die beste posisie wees om te verstaan wat Jesus geleer het.

Hier is die bewyse.

a) God het in die Ou Testament gesê dat die Messias vir alle mense was

Jesaja 9:1-7 is 'n beroemde messiaanse profesie. In Jesaja 9:1b staan daar: "maar in die toekoms sal Hy die Weg van die See, oorkant die Jordaan, die Galilea van die nasies, eer."

Jesaja 42:1-9 is 'n messiaanse profesie. Jesaja 42:6 sê: "Ek, die HERE, het jou geroep tot 'n regverdige doel, en Ek sal jou hand vashou. Ek sal jou bewaar en jou aanstel as 'n verbond vir die volk en 'n lig vir die nasies [Heidene], om die oë van die blindes oop te maak, om gevangenes uit die tronk uit te bring en dié wat in duisternis sit, uit die gevangenis."

Jesaja 49:1-7 is ook messiaans, maar kyk veral na Jesaja 49:6: "Hy sê: 'Dit is nie genoeg dat jy my dienaar is om die stamme van Jakob op te rig en die bewaardes van Israel terug te bring nie. Ek sal jou ook 'n lig vir die nasies maak om my heil tot by die einde van die aarde te bring.'"

b) Jesus het na half-Joodse Samaritaners gegaan

In Johannes 4:1-42 het Jesus nie net vir die vrou by die put gepreek nie, maar ook vir die ander Samaritaanse dorpenaars. Die Samaritane het Jesus gevra om by hulle te bly, en so het Jesus twee dae by hulle gebly. "En baie meer het geglo weens sy boodskap. Hulle het vir die vrou gesê: 'Ons glo nou nie net op grond van jou woorde nie; ons het self gehoor en weet dat hierdie man werklik die Verlosser van die wêreld is.'"

Maar Lukas 17:11-18 wys dat die Samaritaners steeds as buitelanders en nie as Jode nie beskou is.

c) Jesus het na heidene oos en noord van Israel gereis

Markus 7:24-30 het Jesus na die streek van Tirus (noord van Israel in Fenisië) gereis en die dogter van 'n vrou genees. Nou was die vrou nie 'n Joodse vrou wat buite Israel gewoon het nie. Eerder sê die teks uitdruklik dat sy Grieks was, van Siro-Fenisiese oorsprong. Aangesien die bewering was dat Jesus net vir Jode was, en nie net hoofsaaklik vir Jode nie, weerlê hierdie enkele geval alleen die "net"-bewering.

Mattheüs 8:28-34 Jesus het die Geraasense demonieërs genees. Die land van die Geraasense was aan die oostekant van die See van Galilea, in die nie-Joodse, Griekssprekende, varkteeltstreek wat die Dekapolis genoem is. Sien ook Markus 5:1-20 en Lukas 8:26-39. Net soos die Siro-Fenisiese vrou, was dit nie ook net nie-Jode wat toevallig teenwoordig was nie. Jesus het doelbewus buite Israel gereis om te preek en sy boodskap van verlossing aan hierdie nie-Jode te gee.

Markus 7:31-37 Jesus het openlik 'n wonder verrig in die Dekapolis, wat Grieks is vir "tien stede". Dit was 'n streek van Griekse setlaars in hedendaagse Sirië en Jordanië; geen deel van die Dekapolis was in Israel nie.

Markus 8:1-10 Nadat Jesus die skare van vyfduisend in Israel gevoed het, het Hy later die See van Galilea oorgesteek, ooswaarts na die kant van die heidene, en die vierduisend gevoed. Dit was ook in die Dekapolis, tien stede van Griekse koloniste.

d) Jesus se evangelie was vir alle nasies

Jesus het vir Sy dissipels gesê om Sy boodskap aan "alle nasies" te versprei, nie net die Joodse nasie nie.

Lukas 24:45-47 "Toe open Hy [Jesus] hulle verstande om die Skrifte te verstaan. En Hy sê vir hulle: 'Dit is wat geskrywe is: Die Christus moes ly en op die derde dag uit die dood opstaan, en in Sy naam moes bekering en vergewing van sondes aan alle nasies verkondig word, te begin in Jerusalem.'" Dit sê nie net "in alle nasies" nie, maar eerder "aan alle nasies".

Matteus 28:18-20 "Toe kom Jesus op hulle toe en sê: 'Alle mag in die hemel en op die aarde is aan My gegee. Gaan dus uit en maak dissipels van alle nasies deur hulle te doop in die naam van die Vader en van die Seun en van die Heilige Gees, en deur hulle te leer om alles te gehoorsaam wat Ek julle beveel het. En kyk, Ek is met julle al die dae tot by die voleinding van die wêreld.'" Dit sê nie net "maak dissipels in alle nasies" nie, maar eerder "maak dissipels van alle nasies".

Mattheüs 8:11-12 Nadat Jesus die hoofman se dienaar genees het, het Hy gesê: "Ek sê vir julle dat baie sal kom van die ooste en die weste om saam met Abraham, Isak en Jakob die maaltyd te deel in die koninkryk van die hemele. Maar die kinders van die koninkryk sal in die buitenste duisternis gegooi word, waar daar gehuil en getandknersing sal wees." Sien ook Lukas 7:1-10 vir die senturio se dienaar en Lukas 13:28-30 vir ander wat in die banket deel. Jesus sê NIE net dat Joodse mense uit ander lande sal kom nie, want die seuns van die koninkryk is die Jode, en die nie-seuns van oos en wes sal kom.

Markus 3:7b-8 "…'n groot skare uit Galilea, Judea, Jerusalem, Idumea, die streek oorkant die Jordaan, en die omgewing van Tirus en Sidon. Die groot skare het na Hom gekom toe hulle hoor watter groot dinge Hy doen." As iemand sou probeer sê dat dit net Jode van hierdie plekke was wat gekom het (anders val die "net"-argument weg), weerlê Jesus dit deur Sy boodskap aan die Griekse Siro-Fenisiese vrou in Tirus te preek.

Lukas 2:32 Toe Jesus 'n baba was, het die profeet Simeon oor Jesus geprofeteer dat Hy 'n lig sou wees, 'n openbaring vir die heidene, en tot heerlikheid vir U volk Israel. Alhoewel die laaste klousule wys dat Jesus ook vir die Jode was, wys die onderstreepte klousule dat Jesus 'n "openbaring" vir die heidene was, en heidene is nie-Jode.

Lukas 3:14 Sommige Romeinse soldate het vir Johannes die Doper gevra wat hulle moet doen, en hy het vir hulle gesê. Waarom sou Johannes die Doper hierdie nie-Joodse besetters beveel wat om te doen as Jesus nie vir hulle was nie?

Johannes 1:4 "In Hom [die Woord] was lewe, en daardie lewe was die lig van die mense." Johannes kon hier die woord "Jode" gebruik het, maar hy het dit nie gedoen nie; Johannes het die woord "mense" gebruik.

Johannes 1:9-12 "Die ware Lig, wat elke mens verlig, was in die wêreld besig om te kom. Hy was in die wêreld, en alhoewel die wêreld deur Hom gemaak is, het die wêreld Hom nie geken nie. Hy het na Sy eie gekom, en Sy eie het Hom nie aangeneem nie. Maar aan almal wat Hom aangeneem het, aan dié wat in Sy naam geglo het, het Hy die reg gegee om kinders van God te word."

Johannes 1:29 "Die volgende dag het Johannes Jesus na hom toe sien kom en gesê: 'Kyk, die Lam van God, wat die sonde van die wêreld wegneem!'" Johannes kon gesê het "neem die sondes van die Jode weg", maar hy het gesê: "neem die sonde van die wêreld weg."

Johannes 3:15b-17 "sodat elkeen wat in Hom glo [die Seun van die mens] die ewige lewe kan hê. God het die wêreld so liefgehad dat Hy sy enigste, gekrachte Seun gegee het, sodat elkeen wat in Hom glo nie verlore sal gaan nie, maar die ewige lewe kan hê. God het immers nie sy Seun na die wêreld gestuur om die wêreld te veroordeel nie, maar om die wêreld deur Hom te red."

e) Jesus het getoon dat Sy evangelie nie net vir Jode was nie

Dit moet verstaan word dat Jesus eers gesê het om in Jerusalem te bly, maar toe gesê het om na die wêreld uit te gaan.

Handelinge 1:4-5 "En terwyl hulle bymekaar was, het Hy [Jesus] hulle beveel: 'Moenie Jerusalem verlaat nie, maar bly wag op die gawe wat die Vader belowe het, waarvan julle My gehoor het. Want Johannes het met water gedoop, maar julle sal oor 'n paar dae met die Heilige Gees gedoop word.'" Maar toe sê Jesus in Handelinge 1:8: "Maar julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, en julle sal My getuies wees in Jerusalem en in die hele Judea en in Samaria en tot by die uithoeke van die aarde."

Mattheüs 25:31-46: Wanneer Jesus in heerlikheid terugkeer, sal al die nasies voor Hom vergader, en Jesus sal die mense in skape en bokke skei. Die skape het Jesus figuurlik gevoed, te drinke gegee, ontvang en geklee, terwyl die bokke dit figuurlik nie gedoen het nie.

In Johannes 5:22-23 praat Jesus. "Verder oordeel die Vader niemand nie, maar het die hele oordeel aan die Seun gegee, sodat almal die Seun kan eer net soos hulle die Vader eer. Wie nie die Seun eer nie, eer nie die Vader wat Hom gestuur het nie."

Matteus 21:43: Jesus sê: "Daarom sê Ek vir julle dat die koninkryk van God van julle weggeneem en gegee sal word aan 'n volk wat sy vrugte sal voortbring."

Matteus 12:50: Jesus het gesê: "Want wie die wil doen van My Vader in die hemele, dié is My broer en suster en moeder." Sien ook Markus 3:34-35. Jesus het nie gesê "die Jode wat die wil van My Vader doen" nie, maar "wie die wil doen van My Vader".

Matteus 16:25 "Want wie sy lewe wil red, sal dit verloor; maar wie sy lewe verloor om Myentwil, sal dit vind."

Johannes 8:12a "Ek [Jesus] is die lig van die wêreld." Het Jesus 'n vals bewering gemaak deur te sê Hy was die lig van die wêreld, as Hy net 'n lig vir die Jode was? Nee, Jesus het ons nie mislei nie!

Johannes 10:16 Jesus het gesê: "Ek het ook ander skape wat nie van hierdie skoot nie. Ek moet hulle ook bring, en hulle sal na my stem luister. Dan sal daar een kudde en een herder wees."

Johannes 12:32 "'En Ek [Jesus], wanneer Ek van die aarde verheerlik word, sal Ek almal na My toe trek.' (12:33) Hy het dit gesê om aan te dui watter dood Hy sou sterf." Het Jesus toe gesê: "Skuus, ek's net besig om te grap! Ek gaan net die Jode na My toe trek"? – natuurlik nie.

Johannes 12:46 "Ek [Jesus] het as 'n lig in die wêreld gekom, sodat niemand wat in My glo, in die duisternis sal bly nie." Hoe dikwels moet Jesus herhaal dat Sy lig of Sy boodskap vir almal is, voordat ons begin om dit ernstig op te neem dat dit vir almal is?

Johannes 14:6 "Jesus antwoord: 'Ek is die weg en die waarheid en die lewe. Niemand kom na die Vader behalwe deur My nie.'" Hoeveel ander weë het God gemaak vir mense om na Hom te kom, behalwe deur Jesus. Terloops, Christene sê dat godvresende mense voor Christus ook deur Jesus na die paradys gegaan het. Al het hulle nie geweet wat ons van Jesus weet nie, het hulle uitgesien na die komende Messias, met dierofferandes wat tydelik hul sondes bedek het, terwyl ons terugkyk na die Messias, wat deur Sy offer permanent vir ons sondes verzoend het.

Johannes 17:20 "Ek [Jesus] bid nie net vir hulle [die dissipels] nie, maar ook vir dié wat deur hulle boodskap in My sal glo." Dus, as 'n nie-Jood in die getuienis van die apostels geglo het (soos alle Christene gedoen het), word hulle ingesluit by dié vir wie Jesus bid. Al is dit waar dat baie Jode onder die eerste Christene was, het vanaf die tyd van Stefanus die martelaar al hoe meer nie-Jode ook Christene geword.

Johannes 18:37 Jesus sê: "Elkeen wat tot die waarheid behoort, luister na my stem." Om na Jesus se stem te luister, of nie na Hom te luister nie, sy boodskap, sy evangelie, is baie ernstig. Jesus het nie gesê: "slegs die Jode wat tot die waarheid behoort, luister na my stem, die heidene wat tot die waarheid behoort, sal my nie hoor nie." Nee, Jesus het gesê dat "elkeen" wat tot die waarheid behoort, na sy stem luister.

f) Wat Jesus se dissipels oor Sy bediening gesê het

Petrus het in Handelinge 4:12 gesê: "In niemand anders is daar verlossing nie, want daar is geen ander naam onder die hemel wat aan die mense gegee is waardeur ons gered moet word nie." Al is dit waar dat Petrus tot Joodse mense gepraat het, het hy vir hulle gesê daar is geen ander naam nie 1) onder die hemel, 2) wat aan die mense gegee is.

1 Johannes 2:1b-2 "Jesus Christus, die Regverdige Een. Hy self is die verzoeningsoffer vir ons sondes, en nie net vir ons s'n nie, maar ook vir die sondes van die hele wêreld."

Waarom het die apostel Johannes na Klein-Asië gegaan, Thomas na die ooste, waarskynlik so ver as Indië, Andreas na Skithië, en ander apostels na ander plekke gegaan om die evangelie met nie-Jode te deel. Hulle, van alle mense, sou geweet het vir wie Jesus wou hê Sy boodskap moes gepreek word, en hulle het die boodskap regoor die wêreld verkondig.

Gevolgtrekking

Dit is nie reg om al hierdie verse, wat op verskillende tye gegee is, nie te lees of andersins te ignoreer, en net na een enkele vers te kyk wat vir 'n spesifieke tydperk gegee is. Jy kan nie Mattheüs 15:24 gebruik dat Jesus, die lig van die wêreld, in daardie tyd van Sy bediening slegs vir die verlore skape van Israel bedoel was nie, net soos jy nie Mattheüs 16:20 kan gebruik nie: "Toe het Hy die dissipels vermaan om vir niemand te sê dat Hy die Christus was nie." (Christus beteken Messias). Jesus het bedoel dat hulle op daardie tydstip nie vir enigiemand moes sê dat Hy die Christus was nie, want later het Hy vir hulle gesê om die hele wêreld in te gaan, en dit is wat hulle verstaan het. Net so is Jesus hoofsaaklik na die verlore skape van Israel gestuur op daardie tydstip (voor sy kruisiging), en Hy het nie net toe na sommige heidene gegaan nie, maar het vir die dissipels gesê om sy boodskap regoor die wêreld te versprei.

Die bewyse dat Jesus vir alle mense gekom het, is konsekwent, kumulatief en oorweldigend. Volgens enige regsnorm (oorwig van bewyse, buite redelike twyfel, ens.) bewys die getuienis van die Bybel en die geskiedenis dat Jesus vir alle volke gekom het. Slegs 'n bevooroordeelde regter of jurie kon anders bevind.

Alle aanhalings is uit die BSB. Sien When Critics Ask bl. 339 vir meer inligting.

V: In Mt 10:5-6; 15:24-26, was Jesus 'n rassis wat net vir die Jode gekom het? (Die Moslem Ahmad Deedat het dit beweer.)

A: Glad nie, soos ons kan sien deur hierdie 24 gedeeltes te lees. Matteus 2:1; 3:9-10; 4:15-16; 5:13-16; 8:1-13; 8:18-28; 10:18; 21:43; 24:14; 25:31-46; 28:16-20; Markus 7:24-30; 7:31-37; 8:1-10 (oostekant van die See van Galilea); Lukas 8:22-33; 24:45-47; Johannes 1:9,29; 3:17; 10:16; 12:46; 14:6; 17:20; 18:27; Handelinge 1:7-8. Jesus het egter 'n sin vir tydsberekening gehad.

Voor Sy Opstanding het Jesus eers die evangelie aan God se volk, die Jode, verkondig. Selfs in Handelinge 1:8 het Jesus die volgorde gegee om Sy getuies in Jerusalem, Judea en Samaria te wees, en daarna tot aan die uithoeke van die aarde. Nietemin, voor Jesus se dood en opstanding, het Hy nie net bedien aan die Siro-Fenisiese vrou in Matteus 15:24-26 nie, maar Hy het ook bedien aan die Samaritaners in Johannes 4:1-42, sowel as aan die heidene oos van die See van Galilea.

Na Sy Opstanding in Matteus 28:19-20 het Jesus gesê: "Gaan dan heen en maak dissipels van al die nasies, doop hulle in die naam van die Vader en van die Seun en van die Heilige Gees, en leer hulle om alles wat Ek julle beveel het, te onderhou. En kyk, Ek is met julle al die dae tot by die voleinding van die wêreld." Die boodskap is deur God in Handelinge 10 weer beklemtoon.

As 'n kanttekening beweer Ahmadiyya-moslems ook dat Jesus slegs vir Joodse mense gekom het.

Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 244–245 vir meer inligting.

V: In Mt 10:10, Mk 6:8, Lk 9:3, 22:35,36, en 1 Sam 17:40 (KJV), wat is 'n "scrip"?

A: Hierdie King James-uitdrukking beteken 'n sak of beursie, gewoonlik met geld.

V: In Mt 10:12 (KJV), wat beteken "salueer 'n huis"?

A: Hierdie uitdrukking in die King James-weergawe beteken om God se seën op die huis en diegene daarin te vra.

V: In Mt 10:13, wat beteken dit dat die dissipels se seën op 'n huis rus of andersins na hulle terugkeer?

A: Die "huis" hier verwys na diegene wat in die huis woon. Hulle moes nie bekommerd wees oor "per ongeluk" iemand te seën wat hulle nie regtig verwelkom nie. Die seën kom van God, nie uit enige towerkrag van hul woorde nie.

V: In Mt 10:14 en Mk 6:11, waarom moes die dissipels die stof van hulle voete afskud by dié wat hulle nie sou verwelkom nie?

A: Dit was 'n getuienis teen hulle. Dit wil sê, die onherbergsame mense kon hul weë heroorweeg nadat hulle hierdie berisping gesien het. Ook sou dit 'n getuienis voor God wees teen dié wat Sy boodskap verwerp het.

V: Beteken Mt 10:14 en Mk 6:11 dat ons nooit met iemand moet debatteer nie, maar net moet weggaan?

A: Nee, om verskeie redes: jy moet na al die spesiale opdragte in hierdie tyd vir die twaalf kyk, en dit sê nie om te vertrek as iemand hulle teëstaan nie. Eerder, om die stof van hulle voete af te skud as 'n teken WANNEER hulle vertrek as niemand hulle verwelkom nie. Laastens het die apostels Petrus en Paulus met ander gedebatteer, en Apollos, 'n nie-apostel, het ook gedebatteer.

Spesiale Kommissie Op Hierdie Tydstip:

Matteus 10:5-20 is waarskynlik dieselfde gebeurtenis as Markus 6:11, en jy moet na die hele gedeeltes kyk, nie net na 'n deel van een vers nie. Die twaalf dissipels moes nie 'n staf, enige geld, neem en by iemand anders in die huis bly nie. Dit is nie die patroon vir alle evangelisasie daarna nie. Die feit dat hulle nie op een plek moes bly om te bespreek en te debatteer nie (anders as wat Paulus later by die Saal van Tyrannus in Handelinge 19:9-10 gedoen het), is redelik aangesien hulle aanvanklik die boodskap versprei het.

Selfs dan moes hulle nie weggaan as iemand hulle teëstaan nie. Hulle moes eerder by iemand in die huis bly wat hulle sou verwelkom. As niemand in die dorp hulle sou verwelkom nie, moes hulle weggaan en die stof van hulle voete afskud.

Stof afskud WANNEER hulle vertrek

Die Grieks hier sê nie eintlik dat hulle moet weggaan nie. Dit sê eerder om die stof van hul voete af te skud WANNEER hulle weggaan. Hulle, toekomstige Christene, en ons sou situasies hê waar in dieselfde plek sommige mense hulle teëgestaan het en ander hulle ondersteun het. In 2 Korintiërs 10:3-6 sê Paulus: "Want alhoewel ons in die vlees wandel, voer ons nie oorlog volgens die vlees nie. Die wapens van ons oorlogvoering is nie die wapens van die wêreld nie. Inteendeel, hulle het goddelike krag om bolwerke af te breek. Ons slop argumente en elke veronderstelling wat teen die kennis van God opgerig is; en ons neem elke gedagte gevange om dit aan Christus gehoorsaam te maak." (BSB)

Jesus wat met ander betwis

Jesus het met die Fariseërs betwis deur vrae te gebruik in Matteus 22:41-46 en op ander plekke.

Toe verander Jesus en gebruik Hy 'n swaar, swaar berisping in Matteus 23:1-37.

Jesus het vir die Fariseërs gesê hulle kon die onvergeeflike sonde van godslastering teen die Heilige Gees pleeg in Matteus 12:22-33.

Jesus het naamroeping gebruik! Hy het daardie Jode "'n bose en egbrekersgeslag" genoem in Matteus 12:39-41. Hy het die mense wat Hom teëstaan "seuns van die hel" genoem in Matteus 23:15.

Jesus het uitdruklik vir die Sadduseërs gesê dat hulle in die fout was omdat hulle nie die Skrif of die krag van God geken het nie in Matteus 22:29-32.

Petrus, Paulus, Stefanus en Apollos het met ander gedebatteer

Behalwe vir Jesus, het Paulus in Antiochië in Handelinge 9:19-25 bewys dat Jesus die Christus was. Hy het beide sukses en teenstand ervaar. Hy het nie vertrek totdat die Jode probeer het om hom te dood nie.

Toe Elymas in Handelinge 13:8-12 teen Paulus in opstand gekom het, het Paulus hom bestraf en nie vertrek nie.

Toe daar 'n oproer in Efese teen Paulus was, wou Paulus met hulle praat in Handelinge 19:30.

In Jerusalem het Paulus in Handelinge 22:2-22 tot die vyandige skare gepraat.

Petrus het met ongelowiges in Handelinge gedebatteer, en Paulus het selfs meer gereeld met ongelowiges gedebatteer. Lest iemand sou sê dit was net wat apostels moes doen, was Apollos nie 'n apostel nie, en hy het gedebatteer. Dit is egter nie korrek om aan te neem dat elke enkele gelowige toegerus is om met ander te debatteer nie.

Vroeë pre-Nicense Christene

Die vroeë pre-Nicene Christene, wat God gebruik het om die Romeinse wêreld te verander, het oortuiging en argumentatiewe metodes uitgebreid in hul getuienis gebruik. Hulle het gewissel van 'n vriendelike en uitgebreide dialoog tussen Justinus die Martelaar en Trypho die Jood, tot ander soos Aristides, Theophilus van Antiochië, Mathetes aan Diognetus, en Tertullianus, wat die beweerde skandelike dade van Grieks-Romeinse gode in detail uiteengesit het, tot Irenaeus en Hippolytus wat al die vele uiteenlopende skole van Gnostisisme uitvoerig weerlê het. Arnobius het baie humoristiese bespotting van die Grieks-Romeinse heidendom gebruik. Lactantius het getoon waarom die Griekse filosofie verkeerd was. Jy kan 'n lys sien by

www.BibleQuery.org/History/ChurchHistory/WhatEarlyChristiansTaughtOnExperienceandPractice.html (of .docx). Soek vanaf "r1" in kleinletters.

Laastens, as jy nie saamstem met my en ander wat in dieselfde stad woon nie, en jy dink steeds dat jy nie mense wat nie saamstem met jou oortuig of met hulle moet gesels nie, maar eerder die stad moet verlaat, kan ek 'n verhuiswa vir jou bestel as jy wil. ;-)
Eintlik stel dit twee goeie vrae: hoe het Jesus en die vroeë Christene met mense wat nie saamgestem het nie, gestry, en op watter punt moet ons ophou stry en weggaan? Die volgende twee vrae handel oor daardie onderwerpe.

V: In Mt 10:14 en Mk 6:11 wanneer moet ons ophou debatteer met 'n nie-Christelike persoon en net weggaan?

A: Daar is ten minste drie oorwegings.

Onmiddellike gevaar

As jou lewe, die lewens van jou familie, of die lewens van ander Christene in onmiddellike gevaar is weens jou teenwoordigheid, wil jy dalk oorweeg of God wil hê jy moet weggaan. Paulus het uit Antiochië gevlug toe hulle hom probeer doodmaak het, en Christene het gereeld gevlug toe hulle vervolg is. Aan die een kant moet ons bereid wees om vir Christus te sterf, maar aan die ander kant wil God dalk hê dat ons nog 'n rukkie moet leef om die evangelie meer te deel, en ons vlug kan die gekose middel wees wat God gebruik om ons te bewaar.

Afnemende opbrengs vs. Ander geleenthede

Ek het die punt bereik waar ek nie al die tyd wat ek moontlik kan, kan bestee aan getuienis lewer aan elke persoon wat my e-pos nie, en steeds tyd het om te slaap, by my familie te wees en my gewone werk te doen. By sommige mense gee ek dalk net vinnige antwoorde, of ek weier sommige bedieningsgeleenthede, sodat ek tyd het om dinge te doen wat ek dink vir my belangriker is om te doen. Op 'n keer het Paulus na 'n dorp gegaan, en sommige mense het Christus aangeneem. Paulus kon gekies het om 'n goeie ding te doen en die res van sy lewe in daardie een dorp deur te bring om almal anders daar te bekeer. Maar in plaas daarvan het Paulus na ander dorpe voortgegaan. Moet nie toelaat dat die doen van goeie dinge jou verhinder om groot dinge te doen nie.
Aan die ander kant het ek voortgegaan om met mense in sekte te debatteer, by wie ek uiters min hoop gehad het dat hulle sou bekering. Ek het dit gedoen omdat daar ander nie-Christene was en ek wou hê hulle moes gewaarsku word om nie aan te sluit nie.

As jou betwisting of prediking skadelik sou wees of mense se ore sou toesluit

Ek huiwer om dit te noem omdat die meeste mense die teenoorgestelde probleem het, naamlik dat hulle nie stout genoeg is om die Evangelie te preek nie. Jesus het gesê om te bid vir meer arbeiders vir die oes, en Paulus was in Filippense 1:14 bly dat sy lyding ander gelowiges aangemoedig het om meer dapper en vreesloos te preek. Verder sê 2 Korintiërs 2:15 dat (as ons dinge reg doen) ons WEL sal ruik na die aroma van die dood vir dié wat verlore gaan. Die evangelie is aanstootlik, en as ons woorde nooit aanstoot gee nie, doen ons nie ons werk nie. Egter, hoe aanstootlik die evangelie ook al vir sommige is, mag ons nie by die aanstootigheid daarvan voeg nie. Ons moet die waarheid in liefde spreek, soos in Efesiërs 4:15. Veral in die moderne kultuur kan ons die waarheid op 'n afstootlike of onsensitiewe wyse uitspreek en mense onnodig afstoot. Ons kan die evangelie so gereeld aan dieselfde mense deel dat ons aanhoudende drang irriterend kan wees. Ons wil nie by die aanstoot van die evangelie voeg nie, maar ons wil ook nie enige van die aanstoot van die evangelie wegneem nie.

V: In Mattheüs 10:14-15, 40-42, waarom het Jesus geleer dat die ontvangs van 'n regverdige persoon so belangrik was?

A: Om 'n regverdige persoon te ontvang het baie dinge behels. Dit het nie net beteken om hom welkom te heet nie, maar ook om die regverdige persoon hulp, bystand en in die komende dekades skuiling teen agtervolgende owerhede te bied. Om 'n regverdige persoon te ontvang het ook geïmpliseer dat sy lering aanvaar word en dat mens bereid is om van hom te leer. Dit sou ook behels dat hy 'n platform kry om ander te onderrig.

V: In Mt 10:15, waarom sal dit op die oordeelsdag vir Sodom en Gomorra meer draaglik wees as vir dié wat die dissipels nie in hul huise verwelkom het nie?

A: Die Skrif sê nie, maar God oordeel mense op grond van wat hulle kon weet (Romeine 4:15; 5:13). Alhoewel die mense van Sodom en Gomorra baie bose was, het hulle baie min van God geweet. Mense wat nie so bose is nie, maar baie van God weet, maar steeds God se dissipels verwerp, sal ernstige oordeel moet trotseer.

V: In Mt 10:16, hoe moet hulle (en ons) wys soos slange wees, maar onskuldig soos duiwe?

A: Baie eenvoudig, ons moet bewus wees van die planne en potensiële strikke wat ander kan stel, maar ons mag nooit self bose planne uitwerk nie.

V: In Mt 10:19, hoe gee die Heilige Gees vir Christene die woorde om te sê wanneer hulle vervolg word?

A: Of 'n Christen nou wel of nie op 'n bepaalde tyd onder vervolging is nie, soms laat die Heilige Gees net die woorde in 'n persoon se gedagtes opkom om te sê. Sekondêr kan God jou laat sien of hoor alledaagse dinge om jou wat verband hou met die boodskap wat jy moet gee. Byvoorbeeld, net voordat hy met die Atheniërs gepraat het, het Paulus baie afgode gesien, plus 'n altaar aan 'n onbekende god. Ons word ook deur ons lees van die Bybel aan die waarheid herinner. Selfs al sou 'n Christen elke storie en elke lering in die Bybel perfek ken, sou dit steeds belangrik wees om die Bybel te lees om aan die waarheid herinner te word.

V: In Mattheüs 10:19-20, wanneer die Heilige Gees vir Christene die woorde gee om te sê, beteken dit dan dat die woorde op daardie tydstip ondeurdringbaar (sonder fout) is, of onfeilbaar (sonder beduidende teologiese fout)?

A: Tensy die Heilige Gees presiese woorde gegee het, en dit kon seker wees dat die persoon die woorde sonder fout gehoor het, is dit moontlik dat 'n gehoorsame Christen steeds met foute kan praat.

V: In Mt 10:21-22, 35-36, waarom sou familielede van 'n Christen teen 'n Christen opstaan?

A: Dit is kwaad dat familielede van 'n aanbidders van God teen hom of haar sou opstaan. Ek het van 'n Algeriërse seun gehoor wat van die Islam tot die Christendom bekeer het. Toe hy geweier het om sy geloof af te sweer, het sy eie ma rotgif in sy kos gesit.

V: In Mt 10:23, waarom het Jesus vir Christene gesê om vervolging te ontvlug, aangesien God hulle beskerm?

A: God kan ons op enige wyse beskerm soos Hy wil, en een manier om ons te beskerm is deur ons te sê wanneer ons moet vlug.
Aan die een kant is daar geen skaamte om te vlug nie, soos baie Christene gedoen het nadat Stefanus in Handelinge 8:1-8 gestenig is. Aan die ander kant is daar tye wanneer God nie wil hê ons moet vlug nie, maar om te staan en vir Hom te ly. Op verskillende tye het beide Jesus en Paulus doelbewus na Jerusalem gegaan, wetende wat hulle daar te wagte staan.

V: In Mt 10:23 het Jesus se koms dan nooit werklikheid geword nie, aangesien Hy sou kom voordat hulle oor al die stede van Israel gegaan het? (Die moslem Ahmad Deedat het dit na vore gebring.)

A: Nee, want in hulle vlug sou hulle nie deur elke stad in Israel vlug voordat Jesus gekom het nie, en hulle het nooit deur elke stad in Israel gevlug nie. Hierdie toekomstige gebeurtenis sal waarskynlik tydens die verdrukking plaasvind.

V: In Mt 10:23, wat beteken dit dat Jesus sal kom voordat hulle klaar is om deur al die dorpe van Israel te gaan?

A: Eerstens wat nie die antwoord is nie, dan 'n paar feite, en uiteindelik die antwoord.

Nie die antwoord nie: Daar staan dat Jesus "sal kom", dus kan dit nie na Sy hemelvaart verwys nie, waar Jesus weggegaan het. Sommige mense dink dit verwys na Jesus se komende oordeel oor die verwoesting van Jerusalem, maar hier word niks oor 'n tempel genoem nie.

Enkele feite: Ons het geen bewyse dat die dissipels vervolging gely het voordat Jesus gekruisig is nie. Alhoewel die verwoesting van die tempel in 70 n.C. plaasgevind het, as Jesus toe geheim en onsigbaar gekom het, sou niemand in die vroeë kerk daarvan geweet het nie. In werklikheid het ná 70 n.C. ongeveer 14 vroeë Christene oor Christus se terugkeer as 'n toekomstige gebeurtenis geskryf.

Twee punte in die antwoord: Eerstens, Jesus praat nie oor die prediking van die evangelie in Matteus 10:21-22 nie, maar oor die rondgaan van dorp tot dorp om vervolging te ontvlug. Dus 'begin die klok loop', so om te sê, met die vlug uit vervolging. Op daardie tydstip sal Christene nie uit dorpe wegvlug om na toe te gaan voordat Christus terugkeer nie. Dit sal in die toekoms wees, waarskynlik gedurende die verdrukking.

Tweede, ongeag wanneer dit gebeur, is daar geen bewyse dat die apostels deur elke dorp in Israel kon gaan nie, dus het dit nog nie gebeur nie.

V: In Mt 10:23 sal die evangelie in elke dorp verkondig word, of sal dit nie in Mt 24:14 verkondig word nie?

A: Dit is belangrik om verse noukeurig te lees om nie te misverstaan wat hulle sê nie. Matteus 24:14 sê die evangelie sal tot die hele wêreld verkondig word as 'n getuienis aan alle nasies. Dit beteken nie dat elke individu gedwing word om te luister nie; maar met TV, radio en die internet is die evangelie vandag byna aan die hele wêreld verkondig, behalwe dalk in sommige geïsoleerde stamgebiede.

Mattheüs 10:23 swyg oor of in elke dorp in Israel gepreek sal word of nie. Dit handel eerder oor die vlug van vervolging, en 'n Christen sal nie uit dorpe in Israel uitloop om te vlug voordat Christus terugkeer nie.

V: In Mt 10:25, Mk 3:22, en Lk 11:15-19, wie is "Beëlzebub"?

A: Dit is die naam van 'n demoon wat by die Jode onder daardie naam bekend was. "Beëlzebub" kom van Baäl, wat Here beteken, en zebub, wat "vlieë" beteken.

V: In Mt 10:26, wat beteken dit dat niks verborge is wat nie geopenbaar sal word nie?

A: Uiteindelik sal alles bekend word. Spesifiek, by die Laaste Oordeel sal God elke daad oordeel (Openbaring 20:13), elke ydele woord (Matteus 12:36-37), en sal Hy selfs al ons gedagtes ken (Psalm 139:2,4).

V: In Mt 10:28, is dit God of Satan wat gevrees moet word om beide liggaam en siel in die hel te vernietig?

A: Hierdie gedeelte verwys na God.

V: In Mt 10:28, hoe word fisiese liggame in die hel vernietig?

A: Die Griekse woord hier is Gehenna, wat na die hel verwys, maar daardie woord verwys ook na 'n groot vullishoop net suid van Jerusalem. Ongeag waar 'n goddelose persoon se eerste liggaam vernietig word, gaan hul opstandingsliggaam na die vuurmeer en word vernietig omdat hulle weier om Jesus Christus as hul Here en Verlosser te aanvaar.

V: In Mt 10:33, as 'n Christen in 'n oomblik van swakheid Christus voor mense verloën, sou daardie Christen deur Jesus verloën word en na die hel gaan?

A: Petrus het dit gedoen, maar Petrus is vergewe. Om Christus te verloën en berou te hê, is nie 'n onvergeeflike sonde nie, want geen sonde is onvergeeflik nie, behalwe godslastering teen die Heilige Gees (Matteus 12:31,32; Markus 3:28-30; Lukas 12:10-11).

V: In Mt 10:34, hoe het Jesus, die prins van vrede, nie vrede gebring nie, maar 'n swaard?

A: Jesus het nie 'n swaard teen enigiemand geswaai nie (ten minste nie tot by Sy tweede koms nie), tog is gesinne verdeel, en baie Christene is doodgemaak weens die naam van Jesus. Jesus sê hier dat, alhoewel Hy die Vredevors is, jy nie moet aanvaar dat Hy hier is om nou al vrede op aarde te bring nie, alhoewel Jesus nou wel vrede bring in die harte van gelowiges, volgens Efesiërs 2:14-17 en Filippense 4:6-7.

V: In Mt 10:37, waarom moet ons God meer liefhê as ons eie familie?

A: In Markus 12:29-30 het Jesus gesê dat om God lief te hê die eerste gebod is. God het ons geskep en Hy het ons lief, meer as enigiemand anders, en dit is aan God dat ons ons hoogste lojaliteit behoort te hê.

V: In Mt 10:41, hoe ontvang ons 'n profeet of 'n regverdige persoon se loon deur 'n profeet of 'n regverdige persoon te verwelkom?

A: Dit is op ten minste twee maniere waar.

1. Wanneer 'n persoon hulle verwelkom en hul boodskap ontvang, kan 'n persoon tot die Christendom bekeer en ook 'n regverdige persoon word.

2. Wanneer ons 'n Christen in Jesus se naam ontvang, is dit 'n regverdige daad, en dit is asof ons Jesus ontvang, soos in Matteus 25:33-40 gesê word.

V: In Mt 11:3, waarom het Johannes vir Jesus gevra of Hy die beloofde Messias was, aangesien hy die Gees soos 'n duif op Jesus neerdalend gesien het in Jn 1:32?

A: Johannes die Doper was in die tronk in die vesting Machaerus by die Doodsee volgens Josefus se Antiquitates Judaicae, boek 18, hoofstuk 119(v.2). Miskien het Johannes nie van die wonderwerke en bediening van Jesus gehoor nie. Of dalk het Johannes gewonder of Jesus hom bonatuurlik uit die tronk sou bevry. Daar is ten minste vier aanvullende moontlikhede:

Twyfel: Miskien het Johannes hier 'n oomblik van twyfel gehad. Die vroeë kerkvader Tertullianus (198–220 n.C.) was die eerste wat dit voorgestel het.

Verwarring: Miskien het Johannes die vervulling van die profesieë oor die eerste koms gesien en gewonder oor die profesieë oor die Tweede Koms.

Onverdraagsaamheid: William Hendriksen sê dat "Miskien was Johannes se moeilikheid nie sy geloof nie, maar sy geduld. Johannes het 'n baie wyse besluit geneem toe hy, in plaas daarvan om sy moeilikheid oor Jesus vir homself te hou, of dit met ander te bespreek maar nie met die regte persoon nie, dit na Jesus toe geneem het." (The Gospel of Matthew 1973 p.84)

Jesus aanhits: Net so het Johannes dalk Jesus aangespoor om meer krag te toon, of albei.

V: In Mt 11:3-6, waarom het Jesus net nie ja of nee gesê nie?

A: Dit is een ding om te beweer dat jy die Messias is. Dit is iets anders om daardie bewering te staaf deur wonderbaarlike bewyse te lewer. Jesus het beide Johannes en sy luisteraars herinner aan die bewyse wat Hy verskaf het.

V: In Mt 11:3, was daar al tye in jou lewe waar jy vir God getuienis afgelê en vir Hom geleef het, en jy was verward of teleurgesteld?

A: Johannes die Doper het die woord dapper verkondig en God getrou gevolg. Vir sy volhardende poging het Johannes uiteindelik van die vryheid van die wildernis na 'n beperkte tronk gegaan, waar hy later tereggestel sou word. Maar hy het dit gedoen vir die groot Messias, wat spektakulêre dinge sou doen en Homself baie binnekort in krag sou openbaar – behalwe dat dit nie so gelyk het of dit gebeur nie, ten minste nie op die tydlyn wat Johannes verwag het nie. Dwarsdeur sy lewe het hy God getrou gevolg en die woord met durf verkondig. Vir sy volgehoue moeite het Johannes uiteindelik die vryheid van die wildernis ingeruil vir 'n beperkte tronk, waar hy later tereggestel sou word. Maar hy het dit gedoen vir die groot Messias, wat wonderwerke sou verrig en Homself binnekort in krag sou openbaar – behalwe dat dit nie so gelyk het nie, ten minste nie volgens die tydlyn wat Johannes verwag het nie. In plaas daarvan om Johannes, in die geheim of in die openbaar, te berispe omdat hy getwyfel het, het Jesus na Johannes gestuur om vir hom te sê dat dinge op pad was, en hy kon na die wonderwerke kyk wat

In plaas daarvan om Johannes te berispe, privaat of openlik, omdat hy getwyfel het, het Jesus na Johannes gestuur om vir hom te sê dat dinge op pad was, en hy kon nou na die wonders kyk, deur die taal van Jesaja 35:5-6 te gebruik. Toe het Hy openlik Johannes bevestig, ten spyte van sy twyfel.

Johannes mag verward gewees het, maar daar is tye wanneer ons ook verward kan wees. Soms gebeur verandering ten goede nie op ons tydlyn nie. Soms kan dit lyk of alles wat ons gedoen het, tevergeefs was. Soms, soos Job, het ons geen idee waarom ons God getrou volg en tog gebeur soveel slegte dinge met ons nie.

V: Leer Matt. 11:11 en Luk. 7:28 dat Johannes die Doper na die hel gegaan het, soos wat die Divine Principle van Rev. Moon op bl. 161 leer?

A: Nee. Johannes 10:41-42 wys dat Johannes se getuienis baie mense daartoe gelei het om in Jesus te glo. Ons moet versigtig wees om 'n martelaar wat vir God gesterf het, as 'n mislukking te beskou en God te beledig. Jesus se uitspraak dat die een wat die minste in die koninkryk van die hemel is, groter is as [Johannes die Doper], verwys na die feit dat Jesus nog nie die weg na die hemel geopen het nie, en dat Johannes die Doper eintlik die laaste profeet onder die ou verbond was. Ook, as Johannes die Doper in sy leer gefaal het, waarom het Jesus dan in Matteus 21:32 gesê dat die mense Johannes die Doper moes glo?

V: In Mt 11:11 en Lk 7:28, wat beteken dit dat hy wat die minste is in die koninkryk van die hemel groter is as Johannes die Doper?

A: Dit beteken nie dat Johannes nie gered was of 'n slegte mens was nie, want hy het Johannes in die eerste deel van die vers hoog geprys, en as die uitverkore voorloper het Johannes 'n plek gehad wat niemand anders in die geskiedenis gehad het nie. Maar die koninkryk van die hemel het nog nie op aarde gekom nie, so is Johannes die Doper vermoor voordat hy daaraan kon deelneem. Boonop sou die geestelike insig van gelowiges groter wees as wat Johannes die Doper gehad het.

Daar is ook drie bykomende standpunte, en almal kan waar wees.

Hebreeuse idioom: Hierdie uitdrukking is baie soortgelyk aan 'n rabbynse gesegde van Johanan ben Zakkai, een van die mees gerespekteerde geleerdes van die eerste eeu, wat die "minste van" Hillel se tagtig dissipels was; hierdie gesegde was nie bedoel om Johannes se status te verminder nie, maar om dié van sy tydgenote te verhoog.

Niemand tot Jesus: Selfs Johannes die Doper was nog nie in die koninkryk van die hemel nie. Niemand was nie, totdat Jesus die weg deur sy dood en opstanding geopen het.

Relatiewe posisie in die Hemel: Onthou dat Johannes die Doper van voor sy geboorte met die Heilige Gees vervul was. 'n Spekulasie is dat gelowiges in die Hemel, wat ná hulle geboorte wedergebore moes word, dalk 'n hoër posisie sal hê as iemand wat nie daardeur moes gaan nie.

V: In Mt 11:12-13, hoe het die koninkryk van die hemel geweld gely?

A: Van die tyd van Johannes die Doper se gevangenskap (en latere teregstelling) tot nou toe is daar geweld gepleeg teen die koninkryk van die Hemel en sal daar steeds geweld gepleeg word. Jesus het dit gesê nadat Johannes die Doper, wat tans deur Herodes in die tronk gesit is, vir Hom 'n boodskap gestuur het. Baie beskou die geweld en gewelddadige/kragtige mense nie as positief nie, maar as negatief. Ander beskou dit egter as positief.

V: In Mt 11:12-13, sedert die tyd van die Nuwe Testament, hoe het gewelddadige mans die koninkryk van God bevorder, of probeer bevorder?

A: Binne 50 jaar ná die Konsilie van Nicea I het die mense in die kerk ander vervolg om die kerk vooruit te bring. Dit mag vir sommige Christene 'n verrassing wees dat Satan en die demone nie al hul moeite inspan om die kerk te vernietig nie. Waarom iets vernietig as jy 'n groot deel daarvan kan oorneem en as 'n instrument vir jou bose doeleindes kan gebruik? Vernietiging is net een van Satan se taktieke; infiltrasie is 'n ander. Alhoewel die Spaanse Inkwisisie die bekendste voorbeeld is, is daar ontelbare kruistogte en vervolginge teen Waldensiane, Jode, Protestante en ander.

V: In Mt 11:14; 17:12; Mk 9:11-13; en Lk 1:17, hoe was Johannes die Doper in die gees en krag van Elia? Was hy Elia herleef?

A: Nee. Hy het in die gees en krag van Elia gekom, maar Johannes was nie Elia herinkarneer nie. In Jesus se eerste koms het Johannes die doel en die sending van Elia gehad. Natuurlik het Elia (nie Johannes nie) self kortliks by die verheerliking verskyn. Baie glo Elia sal een van die twee getuies wees net voor die sewende basuin in Openbaring 11:3-12.

Die eerste skrywer wat bekend is daarvoor dat hy hierdie vers behandel het, is Justinus Martelaar (c. 138–165 n.C.), wat opgemerk het dat die konsep van iemand wat 'n ander se gees het, nie uniek is aan Elia en Johannes die Doper nie. God het belowe dat Josua die gees van Moses sou hê. (Dialoog met Trypho die Jood, hoofstuk 49, bl. 220). Ook het Elísa 'n dubbele deel van die gees van Elia gehad in 2 Konings 2:9-10.

Johannes het die weg vir Jesus geopen, en toe het hy uit die pad vir Jesus gekom.

V: In Mt 11:16-17 en Lk 7:32, hoe was daardie geslag soos kieskeurige kinders op die markplein?

A: Kinders kan swak luister, het kort geheue en kan soms baie onredelik wees. Hulle kan sukkel om enige perspektief behalwe hul eie te sien. Jesus verduidelik waarom hy dit gesê het in Lukas 7:33-35 Aan die een kant het hulle Johannes die Doper gekritiseer omdat hy nie wyn gedrink of gewone kos geëet het nie, en toe draai hulle om en kritiseer Jesus omdat hy wyn gedrink en gewone kos geëet het.

Ek het 'n soortgelyke situasie in Salt Lake City ervaar toe ek aan Mormone bedien het. Mormone sou vra of ek al ooit 'n Mormon was, en ek sou antwoord "nee". Aangesien ek nog nooit 'n Mormon was nie, hoe kon ek dan verstaan wat hulle geleer het? Hulle sou dieselfde vraag aan eks-Mormoon-Christene stel, en hulle sou antwoord "ja". Hoe kon hulle na iemand luister wat afvallig was en hul kerk verlaat het? Blijkbaar kom jy by sommige mense nie deur nie.

V: In Mattheüs 11:20, waarom het Jesus hierdie stede by naam veroordeel?

A: Die Griekse woord vir verdoem hier, oneidizein, beteken 'n baie sterk berisping of verontwaardiging. Jesus het nie net gesê dat as hulle Hom nie as die Messias aanvaar nie, hulle verlore sal wees nie. Maar nog sterker, sê Jesus dat dit in die finale oordeel beter sal wees vir bose, goddelose stede soos Sodom en Gomorra as vir hierdie stede. Die mate van straf neem die geleentheid in ag. Tweedens, Jesus was verontwaardig dat hulle nie sou glo dat Hy van God afkomstig was nie, selfs nie nadat Hy daardie wonderwerke in hulle dorpe gedoen het nie.

As 'n kanttekening is ons nie seker waar Korasin is nie, maar dit was waarskynlik die terrein van die moderne Khirbet Kerazeh, wat twee myl noordoos van Kapernaum is.

V: In Mt 11:23-24, waarom sou Sodom hier bereid wees om te bekering?

A: Jesus gebruik hier hiperboles om te sê dat as die mense van Sodom die kennis van God gehad het wat die Jode gehad het, hulle nie so boos sou gewees het dat hulle vernietig is nie. Selfs die Assiriërs het hul bekeer toe Jona na hulle gekom het, maar sommige van die mense van Galilea het nie hul bekeer nie, selfs nie toe God Self na hulle gekom het nie.

V: In Mt 11:25-26, waarom het Jesus die Vader gedank dat Hy die waarheid vir die sogenaamde wyse verberg het?

A: Sou dit nie vreemd wees as die meer intelligente mense, en dié wat meer onderwys kon bekostig, net deur hul kennis meer welgevallig vir God of nader aan die Hemel was nie? Dit is nie so nie; daar is 'n gelyke speelveld wat intelligensie en onderwys betref. Dié wat bereid is om hul eie hulpeloosheid voor God te bely, is naby aan God, soos die gelykenis van die Fariseër en die tollenaar wys.

V: In Mt 11:25-26, wat is 'n paar maniere waarop God mense verhinder om Sy wysheid uit te vind?

A: Mense wat so slim was dat hulle dink hulle kan die lewe onafhanklik van God uitvind. Om wys te wees is nie sleg nie, maar om op jou eie wysheid te vertrou in plaas van op God, is dit wel.

V: In Mt 11:25-26, behoort ons ooit God te dank dat Hy die waarheid verberg het?

A: Dit is beter om eenvoudig God te dank vir die waarheid en hoe Hy dit geopenbaar het. Jesus sê dat meer intelligente mense geen voordeel het bo minder intelligente mense om die waarheid oor God te vind nie. Die waarheid is op so 'n manier verborge dat mense dit nie met hul eie wysheid sonder God kan vind nie. Tog, paradoksaal genoeg, sal dié wat die waarheid wil ken, dit vind, selfs al is hulle net klein kinders.

V: In Mt 11:27, hoe is alle dinge aan Jesus oorhandig?

A: Alle dinge is op verskeie maniere aan Jesus oorgelewer. Almal sal voor Jesus buig, Jesus sal mense oordeel, en Jesus het ons gered.

Die hoofpunt wat Jesus hier egter maak, is nie dat Hy 'n verlosser is nie, maar eerder dat daar geen saligheid is behalwe deur Jesus se verlossing nie. 'n Moderne volwassene, baba, of 'n persoon wat in vroeër tye gesterf het voordat Christus aan hulle bekend was, gaan óf deur Jesus na die Hemel toe, óf hulle gaan glad nie.

V: In Mt 11:27, hoe weet niemand die Vader nie, behalwe die Seun en dié aan wie die Seun die Vader openbaar?

A: Dit is nie net op een nie, maar op twee maniere waar.

Kennis: As God dit so gewil het, kon Hy Homself verberg het, sodat ons niks of baie min van Hom sou kon weet nie. God het gekies om Homself gedeeltelik deur Abraham en deur die profete te openbaar, maar die volste openbaring van Homself het gekom deur die koms van Jesus Christus na die aarde.

Verlossing: Almal wat gered is, en almal wat gered sal word, is gered deur die Messias, Jesus. Selfs mense wat die ware God gevolg het voordat Jesus gebore is, en nie die naam Jesus geken het nie, is gered deur Jesus. Handelinge 4:12 sê verlossing word nêrens anders gevind nie. Filippense 2:9-11 sê dat in die Naam van Jesus elke knie sal buig, in die hemel en op die aarde en onder die aarde, en elke tong sal bely dat Jesus Christus Here is.

V: In Mt 11:27, waarom sê Jesus dat niemand die Vader ken behalwe die Seun nie, en enigiemand aan wie die Seun Hom kies om Hom te openbaar, aangesien Ps 145:18 sê God is naby almal wat Hom aanroep?

A: Die Nege Vrae wat Mense oor Judaïsme Vra, bl. 86-87, bring dit ter sprake. Daar is drie punte om in die antwoord in ag te neem.

Almal wat Jesus kies: Jesus het nooit gesê dat Hy alleen die Vader sou ken nie. Inteendeel, Jesus het gesê dat net Hy en dié wat Jesus kies, die Vader sal ken.

Tydperk: Jesus het nie gespesifiseer of dit in die toekoms by die laaste oordeel, die hede, die verlede, of al die bogenoemde was nie. Hierdie stelling is waar in die toekoms, want uiteindelik sal almal voor Christus staan wat ons Regter is, soos Joh 5:22-23 toon. Jesus se woorde was ook in Sy tyd waar, soos Jesus vir die Jode in Johannes 8:24 gesê het dat hulle, as hulle Hom verwerp, inderdaad in hulle sondes sou sterf. Dit mag onregverdig lyk vir iemand wat gedink het dat om na die Hemel te gaan bloot was om die Skrif te lees en op woorde te vertrou, eerder as op gehoorsaamheid. Jesus het egter in Johannes 14:6 gesê dat Hy die weg, die waarheid en die lewe is, en dat niemand na die Vader sal kom behalwe deur Hom nie. In een sin was Jesus se woorde egter ook waar voor Sy tyd. Nie net was Hy saam met die Israeliete in die Wildernis volgens 1 Korintiërs 10:4 nie, maar Sy kruisiging en opstanding, wat lewe gebring het aan alle gelowiges, lewend sowel voor as ná Christus, was van die grondlegging van die wêreld af beplan in Handelinge 2:23.

Spesiale verhouding: Met dit alles gesê, het Jesus en die Heilige Gees wel 'n spesiale verhouding met die Vader wat niemand anders het nie.

V: In Mt 11:28, hoe gee Jesus ons rus?

A: Ons kan hierdie waarheid op ons lewens op ten minste vyf maniere toepas.

Vryheid van vrees: God sal vir ons sorg, en niks sal met ons gebeur behalwe wat God toelaat nie. 1 Petrus 1:6-9 en 1 Korintiërs 2:9 wys dat die glorie van die Hemel die lyding wat ons op aarde deurstaan, klein sal laat lyk.

Vryheid van angs en bekommernis: In die Bergrede beklemtoon Jesus spesifiek ons waarde vir God, sowel as die onwenslikheid en sinloosheid van bekommernis. Filippense 4:6-7 sê dat ons oor niks bekommerd moet wees nie, maar ons versoeke voor God moet bring.

Vryheid van ons eie werk, doelwitte en ambisies: Wanneer ons Christene word, word ons maatstaf vir sukses herdefinieer. Sukses is nie net om te bereik wat God wil hê jy moet bereik nie, maar om alles te wees wat God wil hê jy moet wees. Dit is niks meer nie. Ons hoef nie meer bekommerd te wees oor sukses in die oë van ander nie, of om aan kulturele ideale te voldoen.

Vryheid van bekommernis oor die Oordeel: Op die Dag van die Oordeel kan Christene onbevrees staan. Christus sal Christene oordeel oor hul belonings (of verlies van belonings), maar Christene kan sekerheid hê van verlossing en om die Poel van Vuur te ontkom.

Ewige vryheid: ons vryheid begin nou op aarde, op 'n beperkte wyse. Maar ons sal die vryheid hê as seuns van die Koning in die Hemel, vir ewig.

When Critics Ask bl. 342 som dit goed op: "Die lewe van 'n gelowige is 'maklik' omdat dit 'rus vir julle siele' bring (Matt. 11:29), maar dit is moeilik vir die 'vlees', wat dikwels die tuchtigende hand van God nodig het om dit in toom te hou. Verlossing bring 'vrede met God' (Rom. 5:1), maar dit bring ook konflik met die wêreld (1 Joh. 2:15-17; Gal. 5:17)."

V: In Matt. 11:29-30, wat is die verskil tussen 'n juk en 'n las?

A: 'n Juk trek 'n wa, wat 'n las dra. 'n Juk word saam met ander getrek. 'n Juk, en die las wat dit trek, kan lig of swaar wees, en Jesus sê Sy juk is lig.

'n Boer moet seker maak dat die juk reg pas, dat enige bekleding op die regte plek is, ensovoorts. Soms wonder 'n mens of dit vir 'n plaas makliker of moeiliker is om osse saam te span as vir God om Christene saam te span. As 'n os dood is of weier om te beweeg, help dit nie die boer om hom in te span nie. As God Christene 'n geleentheid gee deur hulle saam in te span, maar 'n Christen weier om te beweeg omdat God nie aan hulle verwagtinge voldoen nie, help dit nie die ander Christene aan wie hulle vasgemaak is nie. Of nóg erger, as die Christen besluit om in 'n ander rigting te gaan as wat God wil ploeg, kan dit moeilik wees.

Soms verwag Christene dat as hulle God volg en Hom gehoorsaam, dit die meeste seën en voorspoed in hul lewe sal bring. God het dit nooit belowe nie. Stenging en slae kan 'n persoon geneig wees om te vermink, en Paulus se slae en stenings het hom nie fisies geseën nie. Paulus sou waarskynlik meer voorspoedig gewees het as hy meer tyd bestee het aan die maak van tente, en minder tyd aan "finansieel morsige dinge" soos om die evangelie te preek. As Paulus nie kon verwag om fisies en finansieel beter af te wees deur God te volg nie, kan ons dit ook nie. God se doel is om Sy heerlikheid op aarde te openbaar, nie ons hoogste gerief nie. God se heerlikheid behels dat ons die evangelie deel, ander dissipels maak, en 'n waardige lewe lei (Mt 10:37-38; Lk 20:35; Php 1:27; 2 Th 1:5,11), maar nie noodwendig ons voortdurende genot nie. 'n Os mag dalk nie weet van ploeg in konsentriese sirkels nie; hy weet net om die leiding van sy meester te volg. As ons ons eie verwagtinge kan laat vaar oor wat God vir ons behoort te doen, en eenvoudig Sy leiding volg, sal dit vir God makliker wees om ons in die juk te bring.

V: Ondersteun Mt 11:29 op enigerlei wyse joga, soos geleer deur Mark en Elizabeth Prophet in The Lost Teachings of Jesus 3 (1988) bl. 273-274?

A: Glad nie. Jesus sê om my "juk" nie "joga" nie op julle te neem. Die Griekse woord hier, zugon, het beteken om osse te span om in die veld te dien, en impliseer om Jesus te dien, nie om spesiale fisiese aktiwiteite te doen of asemhaling te beheer nie.

V: In Mt 11:29-30, hoe neem ons vandag die juk van Jesus op ons?

A: Onderwerp jou aan Christus se wil en gee jou hele lewe aan Hom oor, laat jou deur Jesus oplei en wees sag en nederig soos Hy.

V: In Mt 12:1-5 het Jesus se dissipels die Joodse Sabbat gebreek of nie?

A: Hulle het nie die Sabbat in die Mosaïese Wet hier gebreek nie, alhoewel hulle wel die Fariseërs se interpretasie daarvan gebreek het. Alhoewel Eksodus 34:21 die oes op die Sabbat verbied het, het hulle nie 'n sekel gehad nie en het net 'n paar koringare gehad. Om koringare af te pluk sonder 'n sekel was toegelaat volgens Deuteronomium 23:25.Ons het geen rekord dat die dissipels of Jesus die Mosaïese Wet oortree het terwyl Jesus op aarde bedien het voor Sy opstanding nie. Let wel dat die meningsverskil nie oor verskillende interpretasies van die wet gegaan het nie, maar oor die fundamentele benadering tot die wet.

Dit is interessant dat die Jode self nie eens was dat dit verkeerd was om graan op die Sabbat af te pluk nie. "Oes van graan" was een van die nege-en-dertig soorte werk wat in die Misjna Sabbat 7.2.9.c verbied is kragtens hul tradisies. Dit het egter ook uitsonderings vir tempeldiens toegelaat. 'n Uitsondering word ook toegelaat wanneer die lewe op die spel staan in Mishnah Yoma 8:6; Mek Exodus 22:2; 23:13. Mishnah Shabbath 10.2 handel nie oor die informele pluk van graan nie. In 'n latere tydperk laat die Gemara spesifiek toe om graan met die hand te pluk; dit verbied slegs die gebruik van 'n gereedskap.

V: In Mt 12:1-8 en Mk 2:27, is wat Jesus hier oor die Sabbat gesê het 'n verandering in God se Wet, of het Jesus gesê hoe hulle dit ook in die Ou-Testamentiese tye moes beoefen het?

A: Jesus maak hier geen veranderinge nie. Om koringare af te pluk was reeds spesifiek in die Wet toegelaat. Alhoewel die Wet gesê het dat mense nie op die Sabbat mag werk nie, kon jy koring afpluk om te eet, solank jy nie geoes het deur dit in 'n sak te sit nie.

Jesus het daarop gewys dat mens na die hele Wet moet kyk, want die Wet het ook 'n spesiale bepaling vir die priesters gemaak. Verder wys Jesus daarop dat Dawid se noodsituasie, sy oorlewing en die feit dat hy voor Saul was, voorrang geniet het bo die toonbrode. Hoeveel te meer behoort die Messias voorrang te geniet bo Fariseërlike tradisies?

Uiteindelik het Jesus gesê dat iets groter as God se Tempel hier was. Een ding wat groter is as God se tempel, is God Self.

V: In Mt 12:3-5 en Mk 2:25-27, waarom was dit reg om die toonbrood te neem, en hoe hou dit verband met die onderhouding van die Sabbat?

A: Die sleutelbeginsel hier is 'n hiërargie van gebooie, en hulle uiteindelike gehoorsaamheid moes aan God wees, nie aan die Sabbat nie. Slegs die priesters moes die toonbrode eet, en Dawid en sy manne was op 'n sending vir God, hulle was in 'n noodgeval (op die vlug van Saul), en nadat hulle dit met die priester bespreek het, het hulle geëet in 1 Samuel 21:3-6.

Vir die Fariseërs het die Sabbat eintlik hulle afgod geword! Dit was nie omdat die Sabbat op een of ander manier sleg was nie, maar eerder omdat hulle meer omgegee het vir die Sabbat as vir God. Hulle was manne van reëls, maar nie manne van God nie.

Irenaeus (182–188 n.C.) het geskryf: "Dawid is deur God as 'n priester aangestel, alhoewel Saul hom vervolg het. Want al die regverdiges besit die priesterlike rang. En al die dissipels van die Here is priesters, want hulle erf nie lande of huise nie. Hulle dien eerder God en die altaar voortdurend … Sy dissipels het 'n priesterskap van die Here gehad. So, vir hulle was dit wettig om, wanneer hulle honger was, die koringare [graan] te eet." Irenaeus, Teen die Ketters, boek 4, hoofstuk 8.3, bl. 471

V: In Mt 12:5, hoe het die priesters elke Sabbat onberispelik ontheilig?

A: Die Wet het die priesters opdrag gegee om te doen wat nie wettig was vir ander om te doen op die Sabbat nie; hulle moes werk. Jesus se punt was nie dat priesters moes ophou doen wat God hulle beveel het om te doen nie. Eerder was Jesus se punt dat as jy na God se instruksies kyk terwyl jy die konteks ignoreer, jy allerhande probleme kan hê. 'n Legalist is iemand wat na wette kyk sonder om na die konteks te kyk.

Tertullianus (198–220 n.C.) in Vyf Boeke Teen Marcion, boek 4, hoofstuk 12, bl. 362–363, maak 'n interessante punt oor die voorrang van gehoorsaamheid aan God bo die rituele nakoming van die Sabbat. Die eerste voorbeeld van al die mense wat die Sabbat gebreek het, maar steeds God gehoorsaam het, was toe God hulle beveel het om om Jerigo te marsjeer. God het die Israeliete beveel om agt dae agtereenvolgens om Jerigo te marsjeer; hulle het dus op die Sabbat gemarsjeer. Dit is dus ook 'n voorbeeld van God se direkte bevel wat die Sabbat oorheers.

V: In Mattheüs 12:5, toe Jesus gesê het: "Of het julle nie in die Wet gelees dat die priesters in die tempel op die Sabbat die Sabbat breek en tog onskuldig is nie?", waarom was dit nie 'n aanhaling uit die Wet nie?

A: Jesus het dit nie as 'n aanhaling van iets beweer nie. Jesus het die logiese gevolgtrekking gemaak dat volgens die Wet die priesters hul priesterlike werk op die Sabbat gedoen het en dat dit steeds behoorlik en welbehaaglik vir God was.

V: In Mt 12:3-8 en Mk 2:25-28, wat was die punt van hierdie illustrasies?

A: Om God te volg gaan nie net oor reëls nie, maar ook oor prioriteite. Om Jesus as jou Here te volg, is waaroor gehoorsaamheid gaan, nie net reëls nie, selfs nie God se reëls nie. Ander gedeeltes wys dat daar meer as net reëls en prioriteite betrokke is by die volg van God, maar Jesus het hier basiese dinge verduidelik. Jesus het die geduld gehad om 'n eenvoudige verduideliking aan die vyandige Fariseërs te gee, en loof God dat Hy ook met ons geduldig is.

V: In Mt 12:8 en Mk 2:28, wat beteken dit dat die Seun van die Mens ook Here van die Sabbat is?

A: Ons is vir God gemaak, nie vir 'n wet nie en nie vir die Sabbat nie. Die gebod om op die Sabbat te rus, is gegee om die mens te help, nie om hom te belemmer nie. God is Here oor Sy wet.

V: In Mt 12:8,12, wanneer, as ooit, behoort ons vandag die letter van die wet te oortree?

A: Daar kan soms situasies wees waar ons dit behoort te doen. Ons nommer een doel is nie om "die" of "'n" wet te gehoorsaam nie. Dit is ook nie evangelisasie nie. Ons nommer een doel is om God te verheerlik en te behaag. Dit sluit in om Hom te gehoorsaam, insluitend Sy bevel om die evangelie te deel en baie ander dinge. Ons moet versigtig wees om nie te breek wat God ons in die Nuwe Testament beveel het nie, want al te dikwels kan dit net 'n verskoning word om te sondig, vervolging te ontduik, of die maklike weg te kies. Maar dit gesê, soos Jesus hier geleer het, is daar tye wanneer gehoorsaamheid aan God nie is om 'n reël te volg nie. As 'n eenvoudige voorbeeld, as jy 'n vriend onder jou sorg het wat op die punt staan om te sterf, en jy jaag om hulle na die hospitaal te kry, moet jy dan seker maak dat jy nie vinniger as die spoedgrens ry nie? As 'n regering 'n wet aanvaar dat jy moet rapporteer oor wat jou bure doen (soos in Noord-Korea), en sommige bure hou 'n Bybelstudie, moet jy dit dan by die regering rapporteer?

Laastens wys Jesus vir ons dat hierdie idee dat God sekere dinge meer begeer as offers of ander wette nie 'n nuwe lering is wat Hy gegee het nie, maar in die Ou Testament in Hoséa 6:6 geïmpliseer word, wat Jesus in Matteus 12:7 aanhaal.

V: In Mt 12:10-14 en Mk 3:3-6, wat sou die Fariseërs verkeerd gevind het aan genesing op die Sabbat?

A: Die Fariseërs sou genesing as 'n kreatiewe daad beskou en dus werk. Eerste-eeuse Jode het egter self in die Mishnah Eduyoth 2:5 en Mishnah Shabbath 6:3; Mek Exodus 22:2; 23:13 bespreek wat toegelaat is in die versorging van siekes.

V: In Mt 12:10-14, waarom het Jesus die Fariseërs so geantwoord?

A: Jesus het hul inkonsekwentheid uitgewys. Stel jou die vreemde humor van die situasie voor. Hier was 'n paar mans wat hul eie byvoegsels tot God se Woord as God se Woord geleer het, en vir God Self gesê het Hy kon nie iets doen nie. Aangesien die wonder van God gekom het, kon hulle net so goed vir God gesê het dat Hy daardie wonder moes terugneem!

V: Is Mt 12:18 'n verwysing na die Drie-eenheid?

A: Ja, sodra jy verstaan dat die Dienaar God is. Die Dienaar word gestuur, en God se Gees word in Hom geplaas.

V: In Mt 12:31,32, Mk 3:28-30, en Lk 12:10-11, wat is godslastering teen die Heilige Gees?

A: Jesus het nie dikwels Sy gesag om dinge te doen verdedig nie, maar Jesus het dit belangrik gevind om Sy gesag hier te verdedig toe Hy daarvan beskuldig is dat Hy deur Satan werk. Die konteks dui daarop dat dit gaan oor die sien van die direkte wonderbaarlike werk van God, die verwerping van die Evangelie, en om te sê dat dit van Satan is. Dit is gewoonlik goed om vrae te vra of iets te ondersoek, maar wanneer hulle die voor die hand liggend onbetwisbare betwis, verwerp hulle eintlik wat hulle weet waar is.

Dit is nie net om die Heilige Gees te vra om uit hul lewe te gaan nie. Ek ken 'n Christen-kollegestudent wat God gevra het om uit haar lewe te gaan. Na ongeveer 'n maand het sy so ellendig gevoel dat sy berou gehad en na Christus teruggekeer het. As iemand godslastering teen die Heilige Gees pleeg, sal hulle nooit weer na Christus wil terugkeer nie.

V: In Mt 12:31,32, Mk 3:28-30, en Lk 12:10-11, waarom is lastering teen die Heilige Gees baie ernstiger as lastering teen Jesus?

A: Jesus het nie spesifiek gesê nie. As iemand egter Jesus verwerp, kan die Gees werk sodat hulle van gedagte verander en later Jesus aanvaar. As iemand egter permanent nie die Heilige Gees in hul lewe wil hê nie, en die Heilige Gees daardie begeerte eerbiedig, sal hulle nooit na Christus kom en Hemel toe gaan nie.

V: In Mt 12:31-32, beteken godslastering teen die Heilige Gees dat mens die lig verfoei deur God se openbarings (soos Baha'u'llah) te ontken, soos Bahá'í's in Some Answered Questions bl. 127-128 leer?

A: Nee, dit is 'n cirkelredenasie deur te veronderstel dat die bewering dat Baha'u'llah die lig is, bewys dat Baha'u'llah die lig was. Let egter daarop dat selfs vir Jesus, in Matteus 12:32, Hy gesê het dat dié wat teen Jesus spreek, vergewe sal word, dus is dit om teen 'n profeet van God te spreek NIE lastering teen die Heilige Gees nie.

V: In Mattheüs 12:32, ondersteun hierdie onvergewing in hierdie lewe vir lastering teen die Heilige Gees nie op een of ander manier die geloof in die vagevuur nie, soos die Katolieke skrywer Ludwig Ott gesê het?

A: Nee, selfs die New Catholic Encyclopedia, vol. 11 bl. 1034, sê: "die leer van die vagevuur word nie uitdruklik in die Bybel vermeld nie." Matteus 12:31-32 ondersteun vagevuur nie om drie redes nie:

1) Die Katolieke leer is dat die Vagevuur 'n gelowige van klein (kleiner) sondes reinig, nie van dodelike (meer ernstige, of fataal) sondes nie, en godslastering teen die Heilige Gees word as 'n dodelike sonde beskou.

2) Jesus praat nie oor gelowiges nie, maar oor die skrifgeleerdes en Fariseërs wat Hom verwerp het.

3) Hierdie vers sê niks oor die duur, erns, tipe of plek van straf of reiniging nie; dit sê glad niks oor straf of reiniging nie. Dit praat eerder oor nie deur God vergewe te word nie.

V: In Mt 12:34, wat sê Jesus oor sommige mense?

A: Hy sê nie net dat hulle 'n geslag adderlinge is, of dat hulle slegte dinge praat nie. Inteendeel, Jesus beskryf 'n 'as-dan'-voorwaarde. Aangesien hulle 'n geslag adderlinge is en sleg is, kan slegs slegte dinge uitkom. Dit geld vir sommige mense vandag. Vir sommige mense, gegewe waar hulle hart is, is hulle nie in staat om iets goeds oor iets te sê nie, net slegte dinge. Die verbasende ding is dat hulle, soos die Fariseërs, self gewoonlik blind is daarvoor dat hulle 'n bose hart het. Dit is nie omdat hulle nie slim genoeg is om dit uit te vind nie, maar omdat hulle nog nooit daaraan gedink het om te bevraagteken waar hulle hart is nie.

Dit is eintlik nie asof die Fariseërs nie verstaan het nie. Eerder was dit dat hulle nie wou verstaan nie. Jesus het in die pad gekom en het hul "groot" program sleg laat lyk.

Natuurlik moet ons as gelowiges seker maak dat ons nie op dieselfde manier is nie. Soms, as 'n persoon vloek, kan hulle die verskoning maak: "jammer, dit het net uitgeglip." Wel, waarom was dit in die eerste plek ooit daarin! Ons moet seker maak dat ons nie ook "ongevraagde" dele van ons hart het wat bose is nie. 2 Korintiërs 13:5 sê ons moet onsself ondersoek. Maar kom ons kry hulp! In Psalm 139:23-24 het die psalmis God gevra om sy hart te deursoek en hom enigiets te openbaar wat bose in sy hart was.

Ongelukkig is sommige mense nie verander nie, selfs nie in Jesus se direkte teenwoordigheid nie. Sommiges sal nie verander maak nie saak wat ons vir hulle sê nie; maar ons kan oorgaan na mense wat sal luister.

V: In Mt 12:38-39 en Mt 16:1-4, toe die Fariseërs 'n teken gevra het, het Jesus gesê hulle sou net die teken van Jona hê, of was daar geen teken soos Mk 8:11-13 sê nie?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Hulle het pas 'n teken gesien; hulle het eintlik vir "nog 'n teken" gevra. Maar wat sou nog 'n teken baat, aangesien hulle gesien het hoe Jesus die demoon uitdryf, en hulle het verklaar dat dit 'n teken uit die hel was. Wat sou enige teken baat as hulle net sou sê dit kom van Satan af? Onthou, in Matteus 12:14 het hulle reeds begin beplan hoe om Jesus te vernietig.

2. Matteus 12:38-39 was die eerste eis vir 'n teken, en Matteus 16:1-4 en Markus 8:11-13 was die tweede eis vir 'n teken.

3. In alle gevalle het Jesus óf gesê hulle sou geen teken uit die Hemel sien nie, óf dat hulle net die teken sou sien wat Jona se hoorders gesien het.

4. Jona se hoorders het nooit 'n wonderteken gesien nie, net die profeet Jona. Jona het nooit 'n wonder verrig wat in die Bybel opgeteken is nie.

V: In Mt 12:38-39; Lk 11:30, was die verse oor die teken van Jona oneg, en waarskynlik in die sewende eeu n.C. bygevoeg, soos Stendahl, Peake; G. Schmitt, "Das Zeichen Jona," ZNW [1978] [bl. 120-123] beweer?

A: Nee. Die Diatessaron-afdeling 16:1-4 bl. 68 haal hierdie verse aan en dit is omstreeks 172 n.C. geskryf. Hierdie verse word aangehaal deur Justinus die Martelaar (138-165 n.C.), Irenaeus (182-188 n.C.), Cyprianus van Kartago (omstreeks 246-258 n.C.). Die Bybelhandskrifte Vaticanus (325–350 n.C.) en Sinaiticus (340–350 n.C.) haal dit aan.

V: In Mt 12:39-40, hoe kan 'n geslag boos en egbrekers wees?

A: Jesus sê nie dit is net 'n paar Fariseërs en wetgeleerdes nie, maar die hele kultuur van die Joodse volk in daardie spesifieke tydperk. Mense neig om hul kultuur te volg, en hul kultuur destyds het geen plek gehad vir 'n Messias nie.

V: In Mt 12:45 wat leer Jesus oor mense en demone?

A: Jesus leer twee punte.

Spesifiek, wanneer 'n demoon gedwing word om 'n persoon te verlaat, kan die demoon terugkeer, saam met ander, erger demone, as die persoon 'n geestelike vakuum handhaaf.

Algemeen bly mense nie lank in 'n geestelike leemte nie. As hulle nie met God vervul is nie, sal demone kom en hulle, hul kultuur en hul samelewing vervul.

V: In Mt 13:1, waarom het Jesus op 'n skip gesit en tot die mense gepraat?

A: Jesus het waarskynlik vanaf 'n skip gepraat omdat die klank van Sy stem op 'n rustige dag goed oor die water sou dra. Dit is een van die vyf groot toesprake in Matteus wat aan die skare gerig is, en dit sou goed wees vir versterking sodat die skare Hom kon hoor. Daar is geen aanduiding van enige subtiele betekenis, apokalipties of andersins nie.

V: In Mt 13:1-23, wat is anders, die saad of die grond, en hoe hou dit verband met ons vandag?

A: Die saad (die evangelieboodskap) was dieselfde. Maar die vermoë van die grond om eers die saad op te neem en dit dan te laat groei, was wat verskillend was. Sommige mense kan nie die evangelieboodskap opneem nie. Ander kan dit wel opneem, maar dit sal nie by hulle tot blywende groei lei nie. Maar die evangelie is nie iets wat ons selektief net op grond wat ons dink goeie grond is, moet saai nie. Ons moet dit oral saai, en die grond sal dit aanneem as dit kan. Maar ons moet nie mislei wees deur te dink dat as ons net die evangelie met die wêreld deel, die hele wêreld tot Christus sal bekeer nie. Uiteindelik laat hierdie gelykenis die leser nadink: "In God se oë, watter soort grond is ek?"

V: In Mt 13:1-58, wat is ongewoon aan hierdie gelykenisse?

A: David Wenham was die eerste moderne geleerde wat erken het dat Matteus 13:3-52 'n kiasme is. Dit is egter nie 'n perfekte kiasme nie.

13:1-2 Jesus het gekom

-13:3-9 Gelykenis van die saaier, gerig aan die skare

-- 13:10-12 Die dissipels vra en Jesus antwoord

--- 13:10-17 Die doel van gelykenisse (vir buitestaanders)

----13:18-23 Interpretasie van die gelykenis van die saaier

-----13:24-33 Drie verdere gelykenisse gerig op die skare "Die koninkryk van die hemel is soos…" (onkruid, mosterdsaad, gis)

afwyking

--- 13:34-35 Die doel van gelykenisse (vir dissipels)

---- 13:36-43 Interpretasie van die gelykenis van die koring en die onkruid

einde van omweg

-----13:44-48 Drie verdere gelykenisse gerig op die dissipels "Die koninkryk van die hemel is soos…" (skat, pêrel, visnet)

---- 13:49-50 Verklaring

-- 13:51 Jesus vra en die dissipels antwoord

- 13:52 Gelykenis van nuwe skat en ou

13:53 Jesus het vertrek

Binne hierdie struktuur is Matteus 13:13-17 ook 'n kiasme.

V: In Mt 13:6-7, wat is die verskil tussen die pad, die tweede, rotsagtige grond, en die derde, doringsame grond?

A: Die eerste grond het voldoende diepte gehad en daar was geen dorings wat die sonlig kon blokkeer nie. Maar dit het eenvoudig nie die saad in die eerste plek aanvaar nie. Die sade het in die ander drie gronde ontkiem, maar hulle het nie eens 'n kans gekry om in die eerste grond te ontkiem nie.

Die saad in beide die tweede en derde grond spruit op en lyk aanvanklik goed. Maar plante kan nie gesonde wortels hê in grond sonder diepte nie. Wanneer die weer droog is, kan hulle nie water vind om hulle te onderhou in die uitgedroogde grond op die oppervlak nie. Hulle het goeie toegang tot die son gehad, maar daar was eenvoudig nie genoeg gronddiepte vir daardie plante om voort te gaan nie.

By die derde grond was die grond goed, dalk net so goed soos die vrugbare grond. Daar was egter soveel ekstra, met die dorings, dat die plante verhinder is om die sonlig te kry. Selfs die tweede grond het dit met vreugde gehoor, maar nie die oorlaaide derde grond nie. Die derde grond het voldoende diepte gehad, maar daar was net te veel ander dinge aan die gang wat hul toegang tot die son geblokkeer het. Ook, alhoewel sommige doringplante opvallend kan wees, kan ander fyn wees. Mens sien dalk nie dadelik die dorings nie.

Die vierde grond is nie spesiaal of "magies" nie. Eerder is dit regtig nie anders as die beste kenmerke van die tweede en derde gronde saam nie. 'n John Chrysostom (oorlede 407 n.C.) was die eerste om daarop te wys dat daar nie een pad na vernietiging is nie; daar is verskeie paaie na vernietiging.

Die verskil in die resultate is nie te danke aan die saad nie, maar aan die grond. Hoe vrugbaar vind God jou hart?

As 'n kanttekening is die pad hier 'n voetpad, soos tussen velde, nie 'n hoofpad nie.

V: In Mattheüs 13:10-13, waarom het Jesus hierdie gelykenis aan Sy dissipels verduidelik en nie aan die skare nie?

A: Die antwoord vind ons in Matteus 13:14-15. Jesus het baie dissipels gehad (insluitend die 70) en nie net die twaalf nie. Die skares in daardie tyd het 'n voorsmakie van Jesus se lering gekry, sodat hulle dalk dors sou raak om meer uit te vind. Jesus was hier eksklusief; Hy het slegs die verklaring aan Sy dissipels gegee. Natuurlik kon mense in die skare ook kies om Jesus se dissipels te word. Dit het ook Jesaja 6:9-10 vervul.

Maar dit is verkeerd om te dink dat die doel van hierdie gelykenisse is "sodat almal die waarheid makliker kan begryp". Net so wil ons vandag dalk dinge sê wat net dié sal verstaan wat die waarheid wil ken.

V: In Mt 13:10-11, in watter mate behoort ons evangelievoorstelling 'n misterieusheid te hê?

A: 'n Misterie was iets geheim, verborge of bedek in die Ou Testament wat later geopenbaar is. Jesus het nie oor misteries gepraat totdat die Joodse nasie Hom verwerp het nie.

Jesus en die Evangelie is dinge wat die mensdom nooit sou kon uitvind nie, tensy God dit aan ons geopenbaar het. Ons moet nie as vanselfsprekend aanvaar dat God ons in die duister kon gelaat het nie, maar Hy het gekies om ons te verlig. Die Passie en God se verhaal in die algemeen is dramaties, en ons moet die drama uitlig wanneer ons daaroor vertel.

V: Wat beteken Mt 13:10-16?

A: Dié wat nie 'n liefde vir die waarheid het nie, is nie geregtig op die lig van die waarheid nie. In werklikheid kan die "voëls" die lig wat hulle reeds het, wegneem. Daar is 'n aantal belangrike punte in hierdie gedeelte.

13:10 Nadat Jesus die gelykenis van die saaier (eintlik die gelykenis van die grondsoorte) in Matteus 13:1-9 vertel het, het die dissipels gekom en gevra waarom Hy in gelykenisse gepraat het. Die vraag het nie net betrekking gehad op die gelykenis van die saaier nie, maar op waarom Jesus oor die algemeen in gelykenisse gepraat het.

13:11 Die meeste mense sou nie die kennis van die koninkryk van die hemele hê of behou nie.

13:12 Dié wat die kennis het, sal daarin groei. Dié wat nie die kennis het nie, sal selfs die bietjie kennis wat hulle het, van hulle weggeneem word.

13:13 Hoekom sou Jesus in gelykenisse tot die mense spreek, en nie alles verduidelik soos Hy aan sy dissipels gedoen het nie? Kom ons kyk na 2 Petrus 2:21 en Romeine 4:15; 5:13 vir die antwoord. As iemand kies om nie die waarheid oor God wat hulle het, te volg nie, dan hoe minder hulle weet, hoe beter sal dit vir hulle wees in die finale oordeel.

13:14 wys dat die mense inderdaad al die waarheid sou hoor, maar hulle sou dit nie verstaan nie. Dit beteken NIE dat jy regtig intelligent moet wees om 'n Christen te wees nie; dit sou teen 1 Korintiërs 1:26-28 wees. Eerder is hulle probleem met begrip, selfs onder intelligente en hoogs geleerde Fariseërs, dat hulle geen ruimte het vir die woord van Jesus nie (Johannes 8:37), en die boodskap van die kruis is eenvoudig dwaasheid vir dié wat wys is met die wysheid van hierdie wêreld (1 Korintiërs 1:18-25). Ek het gesiene mense gesien wat slim, vindingryke verskonings uitgedink het waarom hulle nie wil glo wat duidelik in die Bybel staan nie.

13:15 Dit wys op 'n verharding van die mense. Christene het gedebatteer oor of God verantwoordelik was vir Farao se verharding van hart teenoor Moses en die Israeliete, of Farao self. Die Bybel sê in agt plekke dat Farao sy eie hart verhard het, en in agt plekke dat God dit verhard het. Een oordeel van God teen mense wat hul harte verhard, is dat hul harte nog meer verhard word.

Uiteindelik kan dieselfde werking van God teenoorgestelde uitwerkings op twee verskillende mense hê. 'n Kerkvader het dit so verduidelik: "was wat gesmelt word en modder wat deur dieselfde hitte gedroog word; so het dieselfde werking, wat deur die bemiddeling van Moses verrig is, aan die een kant die hardheid van Farao bewys, die gevolg van sy boosheid, en aan die ander kant die toegee van die gemengde Egiptiese skare wat saam met die Hebreeuse vertrek het." Rufinus (374-406 n.C.) wat Origen se de Principiis (225-254 n.C.) boek 3 hoofstuk 1.11 bl. 311 vertaal.

13:16 Terloops, alhoewel Jesus 12 spesiaal aangestelde dissipels gehad het, het Hy nie net 12 dissipels gehad nie; Hy het ook 'n breër groep van 70 gehad, en ander dissipels ook. Die dissipels van Jesus is geseën, beide deur die voorreg om hierdie waarhede te ken, en deur die feit dat hulle nie verdien of verdien het om hierdie waarhede te leer nie. God kon gekies het om alles vir ons te verberg; maar God wou hierdie dinge aan ons openbaar.

13:17 gaan verder en sê dat selfs godvresende profete in die Ou-Testamentiese tye hierdie dinge wou leer, maar God het hulle nog nie geleer nie; God het gewag om dit te openbaar totdat Jesus gekom het.

Soms dink mense verkeerdelik dat God ons dit skuld om so hard as Hy kan te probeer om almal die waarheid te leer. In werklikheid, as iemand egter die waarheid oor God wat hulle reeds het verwerp, is God nie verplig om te probeer om meer waarheid in hulle in te dwing nie. Trouens, hoe minder hulle van die waarheid weet, hoe beter is dit vir hulle (2 Petrus 2:21). Maar vir dié wat die waarheid wil volg, verheug God Hom daarin om ons meer en meer te wys.

Hoe hoor mense dan nie die waarheid nie en verloor hulle dit? Jesus verduidelik dit in Matteus 13:18-23.

V: In Mt 13:12, was God onregverdig om van dié wat nie gehad het nie weg te neem en aan dié wat gehad het, te gee?

A: God was nie onregverdig nie, maar mens moet kyk na die samewerking tussen gevolg en daaropvolgende doel. Daar is drie kontras wat oorweeg moet word: geregtigheid vs. gelykheid, lone vs. geskenke, en behoeftes voorsien vs. belonings gee.

Regverdigheid vs. gelykheid: God is regverdig teenoor almal, maar God is nie verplig om almal op presies dieselfde wyse te behandel nie, soos Romeine 9:6-18 illustreer.

Loon vs. geskenke: In die gelykenis van die minas (Lukas 19:11-27), as die koning versuim het om die goeie dinge wat hy aan iemand verskuldig was, uit te betaal, sou dit onregverdig wees. Maar wanneer jy jou werkgewer se geld belê, skuld die werkgewer jou nie al daardie geld nie; die werkgewer skuld jou net jou salaris en wat hy gekontrakteer het om te gee. Die koning in die gelykenis het geen van sy dienaars stede geskuld nie. Toe hy die een met die meeste meer stede gegee het, was dit 'n vrye, genadige geskenk, en die koning (en God) kan doen wat Hy wil.

Die voorsiening van behoeftes teenoor die toekenning van belonings: Die koning het vir al sy dienaars gesorg voordat enige van hulle oor stede aangestel is. Die stede was toekennings, of bonusse. God sal al die behoeftes in die hemel vir almal daar volop vervul (1 Korintiërs 2:9), maar daarbenewens sal God belonings in die hemel aan sommige gee, maar nie aan ander nie. Jy kan daaroor lees in 1 Korintiërs 3:8-15.

V: In Mt 13:15, is dit nie hardhartig van God om nie hul harte te versag en hul oë oop te maak nie?

A: Glad nie. God sê dat as hulle tot God sou bekeer, die Here hulle beslis sou genees. Hulle dra egter die verantwoordelikheid vir die traagheid van hulle hart, wat daartoe lei dat hulle nie tot God sal bekeer nie.

God open die oë van die blindes, maar Hy maak gewoonlik nie die oë oop van dié wat hul oë styf toeknyp nie. God versag mense se harte, maar Hy is nie verplig om die hart van iemand te versag wat reeds besluit het om hul hart te verhard nie.

V: In Mt 13:24, hoe is die koninkryk van die hemel soos hierdie situasie, aangesien die hemel perfek is?

A: Die koninkryk van die hemel is nie soos die man nie, maar soos die situasie. Die antwoord op hierdie vraag is deel van Jesus se hoofpunt. Die koninkryk van die hemel is nie net iets perfekts waarheen ons gaan nadat ons gesterf het nie. Die koninkryk van die hemel is ook iets wat nou in ons harte as gelowiges is. In die koninkryk van die hemel in hierdie wêreld groei die koring en die onkruid langs mekaar.

V: Beteken Mattheüs 13:28-30 dat ons ketters in die kerk moet laat bly?

A: Glad nie. In Matteus 13:38 is die "veld" nie die kerk nie, maar die wêreld. Daar sal kerke met ketterye wees, maar ons moet dié wat ketterlike lering of bose praktyke het, uit die kerk verwyder, tensy en totdat hulle hul bekeer. Om te sê dat ons mense met ketterlike leerstellings, of ongoddelike, onbekeerlike dade in ons kerke moet toelaat, is teen God se lering in 1 Timoteus 1:3-4; 6:3-5; 2 Timoteus 2:16-17; 3:1-5; 2 Johannes 10 en teen die praktyk in 1 Korintiërs 5:11-13 en Openbaring 2:20. Ongelukkig was Augustinus van Hippo, in Aan die Donatiste, een van die eerste wat die kerk en die wêreld deurmekaar gehaal het. Dié wat sondig (in praktyk of leer), moet in die teenwoordigheid van almal bestraf word volgens 1 Timoteus 5:20.

Opsommend, as jy iets in 'n gelykenis verkeerd interpreteer op een manier (die kerk), terwyl Jesus spesifiek iets anders gesê het (die wêreld), kan jy regtig in die onkruid verdwaal!

V: In Mt 13:30, watter onkruid verwys Jesus presies na?

A: Hierdie was goed bekend aan Jesus se hoorders. Daar is vier soorte onkruid, en die "onkruid" hier is byna sekerlik 'n onkruid genaamd baarddarnel (lolium temulentum), wat soos koring lyk wanneer dit jonk is, en soms kan die wortels so verweef wees dat jy regtig nie een plant kan uittrek sonder om 'n ander ook uit te trek nie. Kortom, sowel wolvoet as koring kan nie meer goed deur wilde verspreiding groei nie, maar benodig 'n boer om die sade te saai. Rabbyne het geweet dit is 'n bose koringsoort, en op sommige plekke word dit "valse koring" genoem, en omstreeks 2000 was 10% van die koringoes in Ethiopië eintlik wolvoet. Moderne sorteermasjiene is egter goed daarin om koringkorrels van wolvoet te skei. Darnel is dikwels besmet met 'n swam, wat mense high maak wanneer hulle die sade van besmette plante eet. Sien https://www.atlasobscura.com/articles/wheats-evil-twin-has-been-intoxicating-humans-for-centuries vir meer inligting.

V: In Mt 13:30, wat is die betekenis van die onkruid wat voor die koring bymekaargemaak word?

A: In die landbou maak dit sin om 'n veld te onkruid voordat dit geoes word. Die Oordeel verwyder die goddeloses uit die Hemel. Dit beteken nie dat ons uit die heelal verwyder word waar die onkruid natuurlik hoort nie. Eerder word die onkruid uit God se heelal verwyder, waar God se kinders bonatuurlik hoort. Toe die dissipels saam met die skare na die gelykenis van die koring en die onkruid geluister het, wonder ek wat Judas Iskariot gedink het?

V: In Mt 13:32 en Mk 4:30-34, hoe is die mosterdsaad die minste van alle sade?

E: Eerstens was daar twee soorte mosterdsaad in Palestina: swart mosterd wat mense geplant het, en wilde mosterd. Jesus het bedoel swart mosterd, omdat hy net praat van sade wat geplant word, en hulle het nie sade kleiner as mosterdsaad in Palestina geplant nie. Ook, in die Joodse rabbynse werk M Niddah 5:2 (sien ook SBK 1:669) was die mosterdsaad spreekwoordelik vir kleinheid.

Die mosterdsaad is onbeduidend van grootte en die kleinste saad van al die gewassade in die land Palestina. Een swart mosterdplant kan 1 200 sade produseer. Jesus het met die mense gekommunikeer deur gewassade in hul land te noem.

Vir diegene wat egter van besonderhede hou, is die Griekse woord vir die minste in beide Matteus 13:32 en Markus 4:30-34 microteron, wat klein van grootte of figuurlik gesproke waardigheid kan beteken. Die woord vir saad in beide gedeeltes, spermaton, kan beteken dit wat gesaai word. Ongeag of Jesus Aramees of Grieks gepraat het, het Hy steeds verwys na sade wat gesaai is.

V: In Mt 13:32 en Mk 4:30-34, hoe kan 'n mosterdplant 'n voëlnes ondersteun?

A: Al kan 'n voël 'n nes in 'n klein bos bou as dit moet, is dit nie die antwoord nie. 'n Mosterdsaad kan uitgroei tot 'n boom van tot tien voet hoog, wat beslis groot genoeg is vir 'n voël om 'n nes te bou. Met ander woorde, huidige grootte korreleer nie met toekomstige grootheid nie. Jesus beklemtoon nie so veel die koninkryk se toekomstige grootheid as sy klein begin op aarde nie.

V: In Mt 13:33, wat is die betekenis van gis hier?

A: Jesus het gesê dat gis in hierdie gelykenis goed is, want dit verteenwoordig die koninkryk van die hemel, terwyl gis in ander gelykenisse sleg is. Die belangrike uitleggingsbeginsel om hieruit te leer, is dat jy nie noodwendig die betekenis van 'n simbool in een gelykenis kan neem en dieselfde betekenis op daardie simbool in al die ander gelykenisse kan toepas nie.

Sommiges sien die gis en die voëls verkeerdelik as sleg, wat die hele betekenis van die gelykenis verander, omdat gis as simbool in alle ander plekke in die Bybel sleg of wêrelds is. Sommiges beskou egter die voëls en die gis as kwaad, en ander as 'n goeie oorvloed.

Die gis is goed in hierdie gelykenis. Daar is geen aanduiding in hierdie hoofstuk dat dit sleg is nie, en dit is parallel met die ander gelykenisse in hierdie hoofstuk.

'n Derde siening is dat die gelykenisse van die mosterdboom en die suurdeeg baie algemeen is, en dat die voëls en die suurdeeg neutraal is.

Opsomming: die koninkryk van die hemele is goed, nie sleg nie. Matteus 13:33 sê die gis verteenwoordig die koninkryk van die hemele, dus is gis in hierdie gelykenis goed. Al is die gevolgtrekking nie so voor die hand liggend vir die voëls nie, is dit lofwaardig dat die mosterdplant 'n nes kan voorsien.

V: In Mt 13:33, in hierdie gelykenis, waarom het die vrou in hierdie gelykenis die suurdeeg in drie mate meel verberg?

A: Drie brode koringmeel is 'n volledige maaltyd vir 'n gesin. Drie mate (of satas in Grieks) is gelyk aan 'n Ou-Testamentiese efa, en dit is baie deeg, ongeveer 56 pond of 23 liter. Dit is die hoeveelheid wat Sara gemaak het vir die drie besoekers in Genesis 18:6 en wat Gideon aan die engel gegee het in Rigters 6:19. Dit verg net 'n baie klein bietjie suurdeeg om die aard van die hele meel te verander. Die punt is dat die Jode self geweet het dat net 'n klein bietjie gis selfs 'n groot hoeveelheid deeg kan laat rys.

V: In Mattheüs 13:34 hoe het Jesus net in gelykenisse gepraat, aangesien Hy op ander plekke, soos in die Bergrede, geen gelykenisse gebruik het nie?

A: Matteus 13:34 kwalifiseer dit as toe Jesus tot die skare gepraat het. Toe Hy tot Sy dissipels spreek, het Jesus alles verduidelik. Alhoewel die skare ook geluister het, was die Bergrede aan die dissipels gerig. Verder verwys Matteus 13:34 na Jesus se lering op daardie tydstip, nie noodwendig voor of ná hierdie tydperk in Sy bediening nie.

V: In Mt 13:38, is almal 'n kind van die Koninkryk?

A: Nee. Soos hierdie vers wys, is ons voor ons tot Christus kom nie 'n kind van die Koninkryk nie. Efesiërs 2:3 sê dat ons (insluitend Paulus), kinders van toorn was voor ons tot Christus gekom het.

V: In Mt 13:44, in die gelykenis, waarom sou die man in die veld nie net in die geheim die skat uitgrawe en wegneem nie?

A: Volgens die Joodse wet, as iemand 'n skat in 'n veld opgegrawe het, het die skat aan die eienaar van die veld behoort volgens Derrett (Law bl. 1-16). Natuurlik, as die skat deur die eienaars begrawe is en hulle daarvan geweet het, sou hulle nie die veld goedkoop verkoop het nie. Maar as die skat nie aan hulle behoort het nie, soos blyk uit die feit dat hulle daarvan onbewus was, kon die werker die veld koop en die skat kry.

V: In Mt 13:44, wie is die man en wat is die skat?

E: Eerstens wat nie die antwoord is nie en dan die antwoord:

Nie die antwoord nie: Jesus en die Jode. Sommige dispensasionele geskrifte sê dat Jesus die man is, en die skat die oorblyfsel van die Jode in die eindtye is. Jesus het egter nie alles wat Hy gehad het (goddelikheid, ens.) gegee en aan die kruis gesterf net vir die oorblyfsels van die Jode nie. Tweedens sou niemand wat die gelykenis gehoor het, dit so verstaan het nie, so as dit die ware betekenis was, is niks van die ware betekenis oorgedra nie.

Die antwoord: elke individu en verlossing in die koninkryk van die hemele. 'n Mens moet bereid wees om alles wat hulle het prys te gee om so 'n kosbare skat te verkry soos wat Jesus aanbied. Hierdie gelykenisse gaan almal oor die koninkryk van die hemele volgens Matteus 13:52. Om die veld te koop is 'n besluit wat die man moet neem, anders is daar geen skat vir hom nie.

V: In Mt 13:45-46, wat is die betekenis van die gelykenis van die pêrel?

E: Eerstens wat nie die antwoord is nie, en dan die antwoord.

Nie die antwoord nie: Jesus is die handelaar en die pêrel is die Kerk. Maar weer, het Jesus "alles" verkoop, insluitend Sy goddelikheid, vir die pêrel, en aan wie het Hy dit verkoop?

Die antwoord: Elke individu wat God soek, is die handelaar, en die pêrel is verlossing. Christelike geleerdes stem oor die algemeen saam dat die arbeider en die handelaar in albei gelykenisse dieselfde is, en dat die skat en die pêrel dieselfde is.

Albei gelykenisse deel dieselfde punt. Jesus het in Matteus 13:52 gesê dat albei hierdie gelykenisse oor die koninkryk van die hemele gaan. Egter, terwyl die man die skat herken het, beklemtoon hierdie gelykenis regtig dat die koopman die waarde van hierdie pêrel teenoor ander pêrels moet herken, en nie die ander pêrels moet najaag om slegs hierdie een na te jaag nie.

V: In Mt 13:47, wat is die betekenis van die gelykenis van die sleepnet?

A: Dit sou 'n baie groot net wees wat óf tussen twee bote uitgetrek word, óf aan die oewer en een boot vasgemaak word. Dit is baie soortgelyk aan die gelykenis van die koring en die onkruid. Al die visse is deel van die wêreld, maar aan die einde van die tydperk sal daar 'n skeiding wees tussen die goeie visse en die slegte. Is jy 'n goeie vis?

V: In Mt 13:51, was die dissipels reg om te sê "ja", hulle het hierdie gelykenisse verstaan?

A: Ja en nee. Ja, die dissipels het die basiese gelykenisse en die simboliek daaragter verstaan. Hulle sou egter geen benul gehad het van al die gevolge in die geskiedenis van die koring en die onkruid en die mosterdsaad nie. Maar hulle was korrek om ja te sê, omdat hulle korrek verstaan het wat Jesus bedoel het dat hulle op daardie tydstip moes verstaan.

V: In Mt 13:51, is daar tye wanneer jy vol vertroue en korrek is dat jy 'n basiese begrip het van iets wat God jou leer, maar later agterkom dat jy geen idee gehad het wat dit sou behels nie?

A: 'n Eenvoudige voorbeeld kan die huwelik wees. Jy mag dink jy weet wie jy gaan trou, en weet dat jy hulle wil trou. Maar soos die jare verbygaan, kom jy agter dat jy baie, baie min van hulle geweet het in vergelyking met wat jy nou weet. Hopelik was jou verrassings meestal aangenaam.

Net so, as God jou roep om 'n bedieningswerk vir Hom te doen, mag jy 'n basiese begrip hê van wat Hy wil hê en jy wil dit graag doen. Maar soos jy die bediening uitoefen, kom jy agter dat jy byna geen idee gehad het van wat dit sou behels nie, en selfs nie hoe dit jou sou verander nie.

V: In Mt 13:52, waarom het Jesus genoem dat 'n skrifgeleerde nuwe skatte sowel as ou skatte het?

A: Dit was 'n genadige manier om te sê dat hulle steeds die vorige waarheid wat hulle geleer het sowel as die nuwe dinge wat Jesus gesê het, moet waardeer. "Skrywers" hier is nie 'n spesiale klas Christene nie. Eerder is 'n skrywer hier 'n positiewe verwysing na enige gelowige wat 'n ernstige student van die Skrif is.

V: In Mt 13:52, hoe is ons hart soos 'n skatkamer?

A: Die voorraadkamer hier (thesauros in Grieks) is 'n bewaarplek vir herinneringe, besluite, emosies en waardes wat ons as belangrik beskou, ongeag of God dit as goed of belangrik beskou of nie.

Daar word gesê 'n hele skatkamer, nie net 'n boks of kis om een item in die donker te bêre nie. 'n Skatkamer kan baie skatte hê, en dit kan gesien word, nie net in 'n boks laat verdwyn nie.

Twee take vir 'n Christen is a) om dinge in ons voorraadkamer wat God nie daar wil hê nie, te identifiseer en weg te gooi, en b) om ons voorraadkamer met goeie dinge te vul wat God ons leer.

V: In Mt 13:53-58 was Jesus nie 'n profeet nie, omdat "Profesie kan slegs in Israel bestaan wanneer die land deur 'n meerderheid van die wêreld-Jodendom bewoon word. Tydens die tyd van Esra (ongeveer 300 v.C.), toe die meerderheid Jode geweier het om van Babilon na Israel te verhuis, het profesie geëindig met die dood van die laaste profete -- Haggai, Sagaria en Maleagi." ('n Joodse persoon het hierdie beswaar opgebring)

A: Dit is verkeerd om drie redes:

1) Daar is geen vers in die Bybel wat dit sê nie; hierdie reël is uitgedink.

2) Daniël en Esegiel was profete tydens die ballingskap. Die meerderheid van die wêreld se Jode het destyds nie in Palestina gewoon nie. In werklikheid was Daniël en Esegiel profete wat buite Israel gewoon het, alhoewel Daniël as jong man in Juda gewoon het.

3) Ons moet nie probeer om vir die Almagtige God te sê wat ons sê Hy kan en nie kan doen nie!

As ons die feit ignoreer dat baie van die Jode wel in Palestina gewoon het gedurende die tyd van Christus (of dit 'n meerderheid was of nie, weet ek nie), maak dit nie saak nie, want God Almagtig kan 'n profeet stuur wanneer Hy wil.

Die Bybel (beide die Ou en Nuwe Testament) sê 'n aantal dinge wat God nie doen nie (Sy gedagtes verander in Numeri 23:19; 1 Samuel 15:29, ens.) maar daar is net vier dinge in die hele Bybel wat sê God KAN NIE doen nie. (Jy moet egter in die Nuwe Testament kyk om dit te lees.) Hierdie vier dinge is: God kan nie met die kwaad versoek word nie (Jakobus 1:13), God kan nie lieg nie (Hebreërs 6:18), God kan nie by iemand groter as Homself sweer nie (Hebreërs 6:13), en God kan Homself nie verloën nie (2 Timoteus 2:13). Anders as dit, gaan ek nie sê wat God nie kan doen nie; ek gaan net in die Bybel kyk om nederig te leer wat God gekies het om te doen, en wat Hy gekies het om nie te doen nie.

V: In Mattheüs 13:54-58 was Jesus se leer polariseren; wanneer moet ons leer dan polariseren?

A: Jesus se lering het mense blykbaar in twee kampe verdeel: dié wat Hom gevolg het en dié wat Hom sterk teëgestaan het. Ons sien nie iemand na Jesus se boodskap luister en sê: "nie sleg nie, net so-so" nie. Ons behoort nie net die evangelie te deel en God se waarheid te leer op dieselfde wyse as wat 'n mens wiskunde of antieke geskiedenis sou onderrig nie. Ons behoort ook die belangrikheid van die evangelie vir hul ewige bestemming te leer, en die dringendheid daarvan om nie uitstel te pleeg met geloof nie. As ons vind dat ons minder gewild by sommige is wanneer ons dit doen, beteken dit net dat ons ons werk doen.

V: In Mattheüs 13:55 hoe kon Jesus broers en susters hê, aangesien (volgens die Katolieke Kerk) Maria altyd 'n maagd was?

A: Matteus 1:25 beantwoord dit bondig: "Maar hy [Josef] het geen omgang met haar [Maria] gehad totdat sy 'n Seun gebore het nie. En hy het Hom die naam Jesus gegee." Dus, Maria was 'n maagd toe Jesus gebore is, maar Maria en Josef het daarna ander kinders gehad.

Katolieke reageer gewoonlik dat in baie Mediterreense kulture neefs en niggies ook as broers en susters beskou kan word.

Daar is egter geen plek in die Bybel wat leer dat Maria altyd 'n maagd was nie. In teenstelling hiermee is daar ander plekke waar Jesus se broers of susters genoem word: Johannes 7:5; Galasiërs 1:19; Markus 3:31; Johannes 2:12; en Handelinge 1:14. Dit sou vreemd wees as hulle net neefs en niggies was, dat "neefs en niggies" nie in ten minste een van die ses plekke gebruik is nie.

As 'n historiese nota, die enigste twee plekke voor Nicea waar Maria as ewig-maagd aangespreek word, is:

Hippolytus, biskop van Portus (225–235/6 n.C.), noem Maria die ewig-maagd. Teen Beron en Helix fragment 8 bl. 234

Petrus van Alexandrië (306,285–311 n.C.) "van God, en Ewig-Maagd, en, inderdaad, van Maria die Moeder van God;" Fragment 5.7 bl. 282

Maria is amptelik by die Tweede Konsilie van Konstantinopel (553 n.C.) hoofstuk 2 bl. 312 as "altyd 'n maagd" verklaar. Dieselfde jaar het Pous Vigilius dieselfde in sy brief gesê bl. 322.

V: In Mt 13:55, wat het 'n timmerman presies gedoen?

A: Timmermanne het geboue gebou. Hulle het dus met klip sowel as hout gewerk. In daardie tyd het die Romeine 'n nuwe stad, hoofsaaklik vir heidene, met die naam Sepphoris net noord van Nasaret gebou, sodat daar destyds baie werk vir timmermanne was. Toe Jesus dus in Lukas 6:49 en 14:29 oor die bou op 'n goeie fondament gepraat het, het Hy moontlik praktiese ondervinding met fondamente gehad.

V: In Mattheüs 13:55-57, waarom is 'n profeet nie in sy tuisdorp geëer nie?

A: Onthou dat die laaste keer toe Jesus in Sy tuisdorp gepraat het, hulle Hom van 'n krans af wou gooi. Jesus het nie 'n bevel of 'n profesie gegee nie, maar het hier eerder 'n waarneming gemaak. Profete is nie hoog geag onder die mense saam met wie hulle grootgeword het nie. Vir iemand wat in dieselfde plek grootgeword het en baie van dieselfde ervarings gehad het, kan dit moeilik wees om te glo dat God gewone mense op 'n ongewone manier kan gebruik. Ongelukkig is daar 'n mate van waarheid in die gesegde dat "bekendheid minagting kan kweek." Die Griekse skrywer Pindar het 'n soortgelyke spreekwoord gehad oor roem wat by die familiehaard vervaag. (Odes van Pindar Ode 12:3)

'n Verwante punt is dat hulle blykbaar meer besorg was oor 'n plaaslike seun se roem en gewildheid as om te luister na wat Jesus eintlik te sê gehad het. 'n Kenmerk van die menslike natuur is dat dit vir mense in die algemeen, ons ingesluit, te maklik is om op sekondêre of onbelangrike dinge gefokus te wees en die belangrike hoofpunt mis te loop.

V: In Mt 13:58, hoe het die mense se gebrek aan geloof Jesus se kragtige werke beperk?

A: Hierdie vers sê nie dat God Almagtig nie in staat was om hier 'n wonder te doen nie. Eerder het Jesus gekies om geen wonders hier te doen nie weens hulle gebrek aan geloof. Dit is nie dat Jesus nie wonders kon doen nie; immers, Jesus het op water geloop, Lasarus opgewek, uit die dood opgestaan, ensovoorts, sonder dat enigiemand geglo het dat Jesus daardie dinge sou doen. Eerder, waarom sou Jesus mense seën wanneer hulle geen begeerte gehad het om deur Hom geseën te word nie?

V: In Mattheüs 14, waarom word die dood van Johannes die Doper geplaas waar dit in die evangelie voorkom?

A: Al sê dit nie, en kon Matteus hierdie terugblik êrens anders geplaas het, is die rede waarom hy dit hier geplaas het dalk om te impliseer waarom Jesus op daardie tydstip van die publiek wou terugtrek. Jesus het geweet hulle sou kom om Hom te vermoor, en Jesus wou wag totdat Hy die ander dinge volbring het voordat Hy gekruisig is. Ook, vanaf hierdie punt af, het Matteus en Markus dieselfde volgorde van gebeure wat in albei voorkom.

V: In Mt 14:3-4, waarom het Johannes die Doper presies Herodes Antipas veroordeel?

A: Eerstens die genealogiese agtergrond en dan die antwoord.

Agtergrond:

Herodes Antipas (= Herodes die Tetrarg): seun van Herodes die Grote en Malthace, een van sy tien vroue. Herodes Antipas het Galilea en Perea onder Romeinse bewind regeer van 4 v.C. tot 39 n.C. Hy wou as koning aangespreek word, wat hom in die moeilikheid gebring het by keiser Caligula.

Aretas IV die Nabateër: Herodes Antipas was getroud met die dogter, Phasaelis, van Aretas IV, koning van die Nabateese Arabiers in vandag se Jordanië. Dit was 'n politieke landmyn om haar te skei en met Herodias te trou, maar ten minste het hy by Herodias gewoon. Later was daar gevegte tussen Herodes Antipas en koning Aretas, met Aretas wat gewen het totdat die Romeine ingryp.

Filip: seun van Herodes die Grote en Mariamne II.

(Filippus het in Rome gewoon en moet nie verwar word met 'n ander seun van Herodes die Grote nie, met die naam Filippus die Tetrarg van Iturea en Trachonitis in Lukas 3:1)

Aristobulus: seun van Herodes die Grote en Mariamne I.

Herodias: dogter van Aristobulus en sy vrou Berenice. Sy het haar eerste man geskei om met Herodes Antipas saam te wees.

Die antwoord: Herodes Antipas was die half-oom van Herodias, maar dit was aanvaarbaar volgens Levitikus 18:1-17 en 20:12,14. Om 'n vrou te skei was aanvaarbaar in Ou-Testamentiese tye. Die probleem was dat Levitikus 18:16 spesifiek verbied om jou broer se vrou te trou, en Herodias was die vrou van Filippus, die broer van Herodes Antipas, en Filippus was nog in die lewe.

Soos The Expositor's Bible Commentary, vol. 8, bl. 670 dit stel: "Herodias het geweet dat 'die enigste plek waar haar huwelikssertifikaat veilig geskryf kon word, op die agterkant van die doodsbevel van Johannes was'" (uit T.W. Manson, The Servant Messiah, bl. 40).

Later, toe die Nabateërs in 36 n.C. Herodes se leër verslaan het, het Josefus in Antiquitates Judaicae, boek 18, hoofstuk 119.2 geskryf dat die Jode gedink het dit was 'n straf van God oor Herodes Antipas.

V: In Mt 14:6-12, waarom is hierdie gruwelike verhaal in die Bybel?

A: Soms kan mense 'n kunsmatig rooskleurige siening van die lewe op aarde hê. Die lewe is soms gruwelik wanneer bose mense die beheer het. Ons kan hier leer dat selfs gelowiges soos Johannes die Doper onregverdige gevolge in hierdie lewe kan ly.

Tweedens, kontrasteer die dapperheid van Johannes die Doper om die heerser te verdoem, teenoor Herodes se laksheid om nie óf Johannes vry te laat óf Hom te eksekuteer nie. Herodes lyk 'n bietjie soos koning Agab, wat beide bose en swak was.

Na hierdie gebeurtenis sien jy 'n verandering in Jesus se bediening hier. Jesus het gefokus op die onderrig van die dissipels vir ná sy dood, en ons het niks anders opgeteken wat Jesus gedoen het om die Joodse leiers en mense te oortuig dat Hy die Messias was nie.

V: In Mt 14:6-12, sou dit nie die feesstemming bederf om 'n afgehakte kop in te bring nie?

A: Sommiges het Matteus en Markus daarvan beskuldig dat hulle onwaar was omdat hulle dit gerapporteer het. Dit is egter tipies van die gruwelike lewens van koninklikes. Byvoorbeeld, Cicero het Mark Antony polities teëgestaan. Toe die kop van Cicero die redenaar na Fulvia, die vrou van Mark Antony, gebring is, het sy daarop gespoeg en die tong met 'n naald deurboor. 'n Tweede voorbeeld is toe Alexander Jannaeus, wat beide Hasmonese koning en hoëpriester was, 'n openbare fees met sy byvroue gehou het; hy het beveel dat 800 rebelle gekruisig moes word, nadat hul vroue en kinders eers in die openbaar doodgemaak is.

V: In Mattheüs 14:15, aangesien dit 'n woestyn was, waarom was daar gras in vers 19?

A: Dit was nie 'n droë woestyn nie, maar 'n verlate plek. Ook het Palestina twee seisoene: nat en droog, en dit was waarskynlik gedurende die natseisoen. Die natseisoen het nie moessons gehad soos in Suidoos-Asië nie, maar die Jordaanrivier was destyds te groot om oor te steek en daar sou baie groen gras gewees het op plekke wat vir ons soos woestyn sou gelyk het gedurende die droë seisoen.

Ook, die Griekse woord opsios, vertaal as aand, is enige tyd tussen die middel van die middag en net ná sononder.

V: In Mt 14:24-32, hoe moet Christene storms trotseer?

A: Hierdie gedeelte is leerryk oor hoe om storms te trotseer en hoe NIE om storms te trotseer nie.

1. Moenie bevrees wees wanneer God 'n onverwagte werk doen nie (14:25-26).

2. Wanneer Jesus vir ons sê om moed te vat, moet ons moed vat en dapper werk (14:27-28).

3. Ons moet Jesus gehoorsaam, wetende dat Hy nie net groter is as die gevare rondom ons nie, maar ook as ons vrese, twyfel en swakhede (14:29).

4. Kyk na Jesus, nie na die wind en die golwe of ander moontlike gevare nie (14:30). Die gevare is nie denkbeeldig nie, maar kyk tog na Jesus.

5. Wanneer ons 'n fout gemaak het of twyfel, moet ons na Jesus roep om ons te red (14:30-32).

6. Nadat ons veilig is, moet ons nie vergeet om God te aanbid nie (14:33).

V: In Mt 14:25, wanneer was die vierde waak in die nag?

A: Terwyl die antieke Hebreërs die nag in net drie wagtes verdeel het, het die Romeine die nag in vier wagtes verdeel, en die vierde wag sou ongeveer van 3 vm. tot 6 vm. gewees het.

V: In Mt 14:29-31 waarom was Petrus se geloof so sterk, en dan so swak?

A: Petrus was bereid om vir 'n oomblik te gehoorsaam, en Petrus se geloof was in daardie oomblik sterk genoeg om te glo, na Jesus te kyk en uit die boot te klim. Maar toe daardie geloof voortgesit moes word deur op die water te loop, was daar daardie wankeling.

V: In Mt 15:1-3, was Jesus teen handewas?

A: Nee. Alhoewel Jesus nie teen higiëne was nie, was Hy teen die verheffing van handewas tot 'n godsdienstige seremonie. Vandag is ander gesonde dinge, soos 'n goeie dieet, kruie en oefening, goed, maar hulle kan ook afgode word as mense hul gesondheid in plaas van God aanbid.

V: In Mt 15:3-6, waar het die idee van qorban/corban (Grieks korban) ontstaan?

A: Die woord self, en die konsep om iets aan God te wy, kom voor in Levitikus 1:2-3, 2:1, 3:1, Numeri 7:12-17. Die Fariseërs het egter iemand toegelaat om sy verantwoordelikheid om vir sy ouers te sorg, af te skuif deur die hulp wat hulle aan hul ouers sou gee, aan God te wy.

Die Fariseërs hier het hul prioriteite deurmekaar gehad. Om iemand toe te laat om dinge aan God te wy, is hoër geprioritiseer as om te doen wat God begeer, wat insluit om vir jou ouers te sorg. Dit kan gebeur wanneer mense meer besorg is oor die gehoorsaamheid aan 'n tradisie as aan God.

V: In Mt 15:7, wat is presies 'n skynheilige?

A: Dit was oorspronklik nie 'n slegte term nie. Dit was 'n Griekse term vir 'n akteur in 'n toneelstuk. Alle akteurs het maskers gedra en het hul deel gespeel in 'n komedie, tragedie, of wat ook al die draaiboek destyds vereis het. Dit is die eerste keer dat Jesus die Fariseërs en wetsleres huigelaars genoem het. Jesus gebruik dit in 'n negatiewe sin, en sê mense sit 'n masker op om toegewyd aan God te wees, maar innerlik is hulle net besig om 'n vertoning op te voer.

V: In Mt 15:8, waarom kies mense om met hul lippe naby God te kom, terwyl hul harte ver van Hom af is?

A: Mense kom tot die godsdiens, en naamlik tot God, om allerhande redes, en nie al die redes is die beste nie. Sommiges kom vir die lof van ander, sommiges is daar vir die geld, en sommiges om 'n man of vrou te vind.

Sommiges wil 'n loopbaan hê waar hulle ander kan help, en dit is hul hoofdoel, en nie omdat hulle 'n liefde vir God het nie. As dit die geval is, is daar baie goeie liefdadigheidsorganisasies, soos die Rooikruis, Peace Corps, Goodwill of UNICEF. Hulle behoort by daardie organisasies aan te sluit, en nie hulleself verkeerd voor te hou asof hulle God liefhet deur deur 'n Christelike kerk te wil werk nie.

As 'n kanttekening sê die Bybel dat Christene die armes, benadeeldes, weeskinders, ensovoorts moet help. Dit beteken nie dat ons geld net aan Christelike organisasies moet gee nie. Dit is ook goed om liefdadigheidsorganisasies in die gemeenskap wat nie met 'n godsdiens geassosieer word nie, te ondersteun.

V: In Mt 15:9, wanneer is tradisies van mense goed, en wanneer is hulle sleg?

A: Tradisies dra vorige oortuigings en menings oor na die leerstellings en wette van latere geslagte. Hulle kan goed wees, of sleg as hulle die Woord van God vermom. Daar is vier punte om in die antwoord in ag te neem.

Kwaad: As die tradisie uit die verlede verkeerd of sleg was, word foute en moontlik sondes geleer en nagevolg. Die Bybel praat van sondige tradisies soos die Koningin van die Hemel in Jeremia 44:17-19.

Hol: Tradisie is meer algemeen bloot waardeloos (Kolossense 2:16-19). As dit ernstig opgeneem word, kan hierdie tradisies toewyding aan God verwater. Die Bybel spreek van holle en misleidende tradisies in Kolossense 2:8 en 1 Timoteus 1:4.

Corban: Selfs al was die vorige mening of praktyk nie Skrifgegend nie, het mense 'n manier om menslike tradisie met die Skrif gelyk te stel, en wat eens menslike mening was, word nou in mense se oë "God sê", en menslike praktyk, wat dalk baie gepas was vir 'n bepaalde tyd en omstandighede, word na bewering "God se Wet" vir alle tye en omstandighede. Tradisie oorheers selfs God se woord vir sommige mense, soos dié wat "Corban" beoefen het in Markus 7:10-13.

God se wet: Ons moet volg wat God beveel het, soos waterdoop en die Here se Aandmaal. Ons moet dit egter nie volg omdat dit Christelike tradisie is nie, maar omdat God wil dat ons dit doen. Ons moet versigtig wees om nie die simbool bo die werklikheid te stel nie. Ons moet nie net reëls volg nie (Markus 7:6-7), maar ons dien op die nuwe wyse van die gees, nie die ou wyse van die geskrewe kode nie (Romeine 7:6; 2:29; Kolossense 2:14).

V: In Mt 15:10-20 en Mk 7:15-23, waarom het Jesus hier die Ou-Testamentiese eetgebode ongeldig verklaar?

A: Jesus het nie die Ou-Testamentiese dieetgebode ongeldig verklaar nie; Hy het hulle vervang. Daar is vier punte om hier in ag te neem.

1. Alhoewel Jesus en sy dissipels soms die mensgemaakte tradisies van die Fariseërs gebreek het, het hulle self in gehoorsaamheid aan die Wet van die Ou Testament geleef.

2. Selfs onder die Ou Testament het God omgegee vir hulle gehoorsaamheid, en hulle dieet was net een manier, maar nie die enigste manier nie, vir hulle om hulle gehoorsaamheid te demonstreer.

3. Nadat Jesus se opstanding 'n nuwe tydperk ingelui het, het die dissipels nie gekies om allerhande vleis te eet nie. 'n Engel van God het neergedaal en 'n huiwerige Petrus in Handelinge 10:11-16 opdrag gegee om te eet. Wie was Petrus om met 'n engel uit die hemel te argumenteer?

4. Moslems behoort geen probleem met hierdie antwoord te hê nie, aangesien Mohammed na bewering dieselfde gedoen het. Hy het gepraat van opgeskorte wette (alhoewel opskorting 'n bietjie anders is as die Nuwe Verbond deur Jesus). Hy het ook getoon dat Moslems kamelvleis kon eet, terwyl die Ou Testament kamelvleis net soos varkvleis beskou (Levitikus 11:4,7,26; Deuteronomium 14:7,8).

V: In Mt 15:11,17-18, hoe is dit net wat uitkom wat onrein maak?

A: Die konteks hier word gegee in Matteus 15:20, waar die Fariseërs besorg was oor eet met ongewasde hande en Jesus besorg was oor rein van binne te wees.

As jy iets in 'n houer sou kook, en daar is stadig vloeistof bygevoeg en stadig uitgetrek, sou jy van die inlaat of die uitlaat proe om te sien of die temperatuur binne die regte temperatuur was en aan die spesifikasies voldoen het? Natuurlik moet jy van die uitlaat proe. Net so het Jesus gesê moenie te veel vasklou aan jou dieet nie, want dit is wat uit jou uitkom wat onrein kan maak.

V: In Mt 15:12, sou dit nie vreemd wees dat sommige van die Fariseërs uit Jerusalem vertrek het om Jesus te vind net om sy opinie oor persoonlike higiëne te vra nie?

A: Dit het nie daaroor gegaan nie. Die vraag was net 'n voorwendsel om Jesus te probeer vang. Die saak het nie oor persoonlike higiëne gegaan nie; hulle het nie 'n kiemteorie van siekte gehad nie. Dit het eerder gegaan oor hulle byvoegings tot die reëls oor seremonieële wassings. Hulle het Jesus as 'n bedreiging vir hulle voorrang gesien in die vertel aan mense wat God se wil vir hulle was.

V: In Mt 15:12, waarom was Jesus nie bekommerd daaroor om die Fariseërs sleg te laat voel nie?

A: Jesus was daarvan bewus, maar Hy was meer geïnteresseerd daaraan om die waarheid bekend te maak as in wat die Fariseërs gedink het. Maar daarbenewens was Jesus wel besorg; Hy wou hê hulle moes sleg voel. In Matteus 23 in die besonder het Jesus hulle sterk bestraf om twee onderskeie redes. Aangesien hulle die bestraffing gehoor het, sou sommige dalk stilstaan, oor Jesus se woorde nadink en hul bekeer. Tweedens, ongeag die bekering van die Fariseërs, sou die skares hoor en weet om nie die Fariseërs wat Jesus verwerp het, te vertrou nie.

V: In Mt 15:14, waarom laat God soms toe dat die blindes deur blindes gelei word?

A: Soos iemand gesê het, niemand is so blind soos dié wat weier om te sien nie. God laat mense toe om te gaan waar hulle wil gaan. 'n Beter vraag is: waarom laat die blindes toe, of verkies hulle selfs, om deur die blindes gelei te word?

V: In Mt 15:21-29 en Mk 7:24, waarom het Jesus na Tirus en Sidon gegaan?

A: Op die eerste oogopslag lyk hierdie nie-Joodse dorpe of hulle heeltemal buite Jesus se pad is. Die daaropvolgende verse wys dat Hy 'n demoon gehad het om uit te dryf (Markus 7:29), en dat baie mense van die Fenisiese kus na Jesus geluister het. Tirus was aan die kus sowat 35 myl (56 km) van die See van Galilea af, en Sidon was ook aan die kus, 25 myl (40 km) van Tirus af en 60 myl (96 km) noord-noordwes van die See van Galilea af.

V: In Mattheüs 15:21-28, toe die "vrou van Kanaän" Jesus gevra het om haar te barmhartig, het Jesus gesê: "Ek is nie gestuur behalwe na die verlore skape van die huis van Israel nie". Waarom vind ons dit net in Matteus? Ook die bevel van Jesus aan Sy dissipels: "Gaan nie die pad van die heidene op nie, en gaan nie in enige stad van die Samaritaners in nie; maar gaan liewer na die verlore skape van die huis van Israel" (Mt 10:5-6)? Is hierdie twee uitsprake van Jesus regtig, alhoewel hulle in stryd is met Sy boodskap van universele verlossing? Of is dit 'n vervalsing of skepping deur die vroeë kerkgemeenskappe?

A: Nee, daar is geen rede om aan God te twyfel en te dink dat God toegelaat het dat Sy Woord "vervang" word met vervalsings of skeppings van die vroeë kerkgemeenskappe nie. Hierdie twee dinge pas eintlik duidelik by Jesus se bediening. Voor Sy kruisiging is die Joodse volk die geleentheid gebied om hul Messias te aanvaar en die weg te baan vir al die heidene. Selfs in Paulus se bediening sou hy eers na die Joodse sinagoge gaan en daarna na die heidene.

As jy egter na 'n kaart kyk, is die streek van Tirus en Sidon ver buite die land van Israel. Jesus het dus uit sy pad gegaan om daardie Kanaäniete (of Sirië-Fenisiese) vrou te besoek. Deur die vrou te besoek het Jesus getoon dat sy boodskap ook vir nie-Jode sou wees.

V: In Mattheüs 15:21-22 en in die evangelies in die algemeen vind ons dat Jesus aan alle mense verlossing belowe sonder enige onderskeiding of diskriminasie tussen hulle, of hulle nou Jode, ander volke of heidene was, maar in Mattheüs vind ons dat die fokus op die Jode se verlossing is. Wat dink jy?

A: Kyk na die tydlyn. Daar is drie punte om te sien.

1) In al die evangelies, nie net Matteus nie, voor die kruisiging, het Jesus hoofsaaklik tot die Jode gepreek om die Joodse volk die geleentheid te gee om die Messias te aanvaar.

2) Na die opstanding van Jesus moes die evangelie aan alle Jode en heidene verkondig word. Die volgorde wat Jesus in Handelinge 1:8 gegee het, was "Jerusalem, dan die hele Judea (waar Jode was), dan Samaria (half-Jode), en dan tot aan die uithoeke van die aarde."

3) Tog, alhoewel die heidene en Samaritaners nie die primêre groepe was om voor die kruisiging te bereik nie, het Jesus steeds met hulle gedeel toe Hy hulle teëgekom het. Byvoorbeeld, nie net die vrou van Tirus en Sidon nie (Markus 7:24-30), maar ook die Gerasener demoon aan die oostekant (nie-Joods, varkboere) van die See van Galilea in Markus 5:1-20. Jesus het 5 000 op die Joodse (weste) kant van die See van Galilea gevoed in Matteus 14:13-21; Markus 6:30-44; Lukas 9:10-17; Johannes 6:8-12, en Jesus het 'n tweede maalvoorsiening van 4 000 op die nie-Joodse (oostekant) van die See van Galilea gehad in Matteus 15:32-38 en Markus 8:2-9.

Maar nou moet ons die evangelie met almal deel, ongeag of hulle Jode, Arabiere, Europeërs, Asiërs of enigiemand anders is.

V: In Mt 15:21-22, met die Kanaänitiese vrou, het Jesus blykbaar gesê dat hulle net Jode en dié wat God op die goedgekeurde wyse aanbid, moes liefhê? (Die Moslem Ahmad Deedat bring dit ook ter sprake.)

A: Nee, dit is moeilik om te staaf, aangesien Jesus uit sy pad gegaan het om na die streek van Tirus en Sidon te gaan.

Jesus is eers na die verlore skape van Israel gestuur, maar Hy het later die See van Galilea (meermale) oorgesteek. Die betekenis hiervan is dat hoofsaaklik Jode aan die weskant van die See van Galilea gewoon het, maar heidene, insluitend heidense varkherders, aan die oostekant gewoon het. Selfs voor dit het die Samaritaners egter nie God op die goedgekeurde wyse aanbid nie, en Jesus het vroeg in Sy bediening met die Samaritaanse vrou gepraat.

V: In Mt 15:24, was Jesus net vir die Jode en nie vir almal nie?

A: Nee. Jesus het eers na die skape van Israel gegaan, maar Hy het ook gesê Hy het ander skape, nie van hierdie skoot nie, in Johannes 10:16. Jesus het ver buite Israel gegaan, na die streek van Tirus en Sidon, toe Hy in Matteus 15:24 gepraat het, om 'n Syries-Fenisiese vrou te besoek. Ook het baie Samaritaners in Jesus geglo in Johannes 4:39-42. Jesus het later vir daardie nie-Jode op die oostelike oewer van die See van Galilea gepreek en hulle gevoed. Later het Jesus gesê dat Hy alle mense na Homself sou trek in Johannes 12:32. Die wyse waarop Jesus aanvanklik eers vir die Jode gepreek het, is ook deur Paulus gevolg, wat oor die algemeen eers die Woord van God aan die Jode en daarna aan die heidene verkondig het.

V: In Mattheüs 15:24-26 was Jesus 'n rassis omdat Hy die Kanaänitiese (Siro-Fenisiese) vrou met honde vergelyk het? (Die moslem Ahmad Deedat het dit na vore gebring)

A: Kom ons vra een vraag in ruil. Waar was Jesus toe Hy gesê het Hy is net gestuur na die verlore skape van die Huis van Israel? Die antwoord is dat Hy Israel verlaat het, en meer as 30 myl (vliegafstand) oor of rondom berge gestap het om na Tirus te reis, wat nie 'n Israelitiese stad was nie en nog nooit een was nie. Jesus het daarheen gegaan om nie met 'n Joodse vrou wat buite Israel gewoon het te praat nie, maar met 'n vrou wat duidelik as 'n nie-Jood geïdentifiseer is. Maar nadat Hy die ekstra myl (of eintlik 30) gegaan het, wou Jesus hê sy moes seker wees dat sy nie gedink het sy kry iets waartoe sy geregtig was nie, maar iets uit genade. Terloops, die Griekse woord vir "hond" hier in Matteus 15:26 het die betekenis van "hondjie" of "skoothond", en nie wilde hond nie.

V: In Mt 15:21-29 en Mk 7:27-29, wat het Jesus en die Siro-Fenisiese vrou presies gesê?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Nadat Jesus na die Fenisiese kus gereis het, het die vrou een ding van Jesus gevra: om die demoon uit haar dogter uit te dryf. Let wel, daar was geen bewys dat hierdie etniese Siro-Fenisiese vrou, wat 'n Griek genoem is, tot die judaïsme bekeer was, of selfs in die ware God geglo het nie.

2. Nadat Jesus al hierdie pad geloop het, myle buite Israel, het Jesus haar botweg meegedeel dat God se boodskap deur die Jode gekom het, wat eers genees moes word (Markus 7:27). Met ander woorde, Jesus sou haar versoek nie toestaan sonder dat sy haar daartoe verbind om in God se boodskap te glo, soos dit aan die Jode oorgedra is nie.

3. Sy het nederig ingestem om volgens Jesus se voorwaardes na Hom toe te kom, en nie enige ander nie. Ons moet ook geloof hê in God se genade.

4. Alhoewel Jode nie baie hoog gedink het van heidene en honde nie, het Jesus hier nie die gewone term vir hond gebruik nie. Hierdie woord word beter vertaal as "hondjie" of "hondertjie". Romeine en Grieke het honde wel hoog aangeslaan. Jesus het 'n dubbelbedeling gebruik wat deur die Jode as minagtend beskou is, gekombineer met die hoë agting en liefde van die heidene, deur haar met 'n vertroetelende troeteldier te vergelyk. Tog het Jesus steeds duidelik gemaak dat Sy boodskap eers vir die Jode was. As God iemand anders grootliks geseën het, en nie ons nie, moet ons steeds bly wees oor die seëninge wat God aan ons gegee het.

Opsommend illustreer Jesus se lang wandeling, gekombineer met Sy bondige woorde, pragtig die paradoks dat Jesus groot afstande sal reis om ons te bereik, maar ons moet na Hom kom sonder trots op Sy voorwaardes, nie ons s'n nie.

V: In Mattheüs 15:24 verwys hierdie "verlore skape van Israel" na mense wat na bewering van Israel na Amerika gemigreer het rondom die tyd van die Babiloniese ballingskap, soos geleer deur die Mormoon Joseph Fielding Smith in Doctrines of Salvation 1975, deel 3, bl. 214?

A: Nee. Daardie interpretasie was totaal onbekend aan enige Jode of Christene. Jesus het nie oor mense gepraat wat geografies verlore was nie, maar oor dié wat geestelik verlore was. Jesus was 'n verlosser, nie 'n GPS nie. Jesus het vir sy dissipels gesê om "gaan liewer na die verlore skape van Israel…" (Matteus 10:6-7), en hulle het dit in die daaropvolgende dae nagekom deur deur Israel te reis en nie in 'n vliegtuig te klim en na Amerika te vlieg nie.

V: In Mt 16:1,4, waarom was dit verkeerd om vir Jesus 'n teken uit die hemel te vra?

A: Vir die dissipels moes dit vreemd gelyk het dat die Fariseërs en Sadduseërs vir 'n teken gevra het net nadat Jesus al hierdie mirakels verrig het, waarvan baie in die teenwoordigheid van Fariseërs en Sadduseërs plaasgevind het. Skynbaar het hulle probeer sê dat al die vorige tekens en mirakels nie goed genoeg was nie, maar dat net nog een dalk aan hulle standaard sou voldoen. Die Griekse woord vir "toets" hier, in die sin dat hulle Jesus wou toets, is dieselfde woord wat in Matteus 4:1 gebruik word vir Satan wat Jesus versoek. Jesus se mirakels het reeds die kreupeles, blindes en demoonbesetenes gehelp, en die Fariseërs het vir 'n teken uit die hemel gevra wat niemand sou help nie. Jesus het geweier om op hulle versoek vir hulle 'n teken te verrig.

V: In Mt 16:2-4, wat het die siklus van aand en oggend met die tekens van die tye te doen?

A: Die voorspelbare siklus van dag en nag is 'n baie eenvoudige waarheid wat selfs kinders kan waarneem. Jesus sê daar is ook ander siklusse, soos die tekens van Sy koms, gevolg deur Sy koms. Jesus sal 'n tweede keer kom, en baie van die tekens net voor die eerste koms sal ook teenwoordig wees voor die tweede koms. Jesus het hier nie gesê dat die Fariseërs en Sadduseërs blind was nie, of dat hulle nie intelligent was nie. In werklikheid het Hy hulle gekomplimenteer oor hulle vermoë om die weer te sien en twee en twee bymekaar te sit vir 'n weerberaming. Maar hierdie selfde mense kon nie geestelik twee en twee bymekaar sit met die tekens van die tye nie. Óf hulle kon nie, of andersins, miskien wou hulle net nie.

V: In Mt 16:3-4, wat is nog voorbeelde van tye wanneer iemand al die feite en besonderhede kan sien, maar tog blind is vir die betekenis en gevolgtrekkings?

A: Een voorbeeld is dat die Sadduseërs en Fariseërs, gegewe die gereelde opstote, die algemene bevolking se ontevredenheid met die Romeinse heersers en die hardvoetigheid van die keisers, steeds geen idee gehad het dat die einde van Judea soos hulle dit geken het, naby was nie. In 70 n.C. is die hele bevolking van Jerusalem gedood of in ballingskap geneem. Binne vyftien jaar daarna het die Sadduseërs opgehou bestaan.

Nog 'n voorbeeld is die groot tsunami buite die weskus van Sumatra. Toe die oseaanwaters teruggetrek het, het baie diere nie verstaan wat aangaan nie en het hulle land toe gevlug. Maar sommige toeriste, wat slimmer as diere behoort te wees, was daar buite met kameras en het foto's geneem van die teruggetrokke oseaan.

Tydens die kategorie 5-orkaan in Florida het 'n man twee duur motors gehad, saam ter waarde van $500 000 Amerikaanse dollar. Hy het 'n week gehad om die motors te evakueer, maar het dit eerder net in 'n motorhuis gelos. Die motorhuis is vernietig, die motors is omgekeer en vernietig.

Een vraag wat ons aan onsself kan stel, is hierdie: as iemand anders ons lewe dalk 30 jaar later sou waarneem, oor wat sou hulle verras wees om uit te vind dat ons al die tekens kon sien, maar geen idee gehad het dat dit sou gebeur nie? Dit kan fisies wees (dieet, gebrek aan oefening), relasioneel (hoe ons ons gade behandel), of geestelik (hoe liggies ons sommige van die verantwoordelikhede wat God aan ons gegee het, opneem).

V: In Mt 16:4, wat was presies die teken van die profeet Jona?

A: Die punt was dat daar geen wonderteken was behalwe die getuienis van hierdie godvresende man nie.

V: In Mt 16:7-11 en Mk 6:52, wat was die betekenis van die vyf brode en 5 000, en die 7 brode en die 4 000?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

Jesus is die Brood van die Lewe. Aangesien Hy so baie kon voed, hoef hulle nie bekommerd te wees oor of hulle broodjies geneem het of nie.

In die algemeen het Jesus vir hulle gesorg, en hulle behoort geen vrees te hê dat God in die toekoms nie in staat of nie gewillig sal wees om vir hulle te sorg nie.

Herleer dieselfde les, aangesien Markus sê die dissipels het die punt van die voedselskenking die eerste keer nie verstaan nie.

Twee boodskappe kan hier bedoel wees: een dat God die Jode voed, en ook dat God die heidene voed.

Baie armer mense het bekommerd oor hoe hulle elke dag kos sou kry. As 'n visser, wat ses dae per week werk, een dag geen vis vang nie, sou daar daardie dag geen geld wees nie. Tog, selfs nadat hulle gesien het hoe Jesus die 5 000 gevoed het, en daarna die 4 000, was hulle steeds bekommerd of hulle genoeg kos sou hê. Soms speel ou gewoontes en patrone, soos skaarsheid of seer, nog steeds in ons koppe, selfs wanneer tye anders is. Dit wys op 'n gebrek aan vertroue dat dinge met Jesus anders is, en dat God dinge kan verander. "'n Bietjie is baie as God daarin is".

V: In Mt 16:7-11 en Mk 8:19-20, wat sê Jesus is die betekenis van hierdie getalle?

A: Sommiges mag 'n mistieke betekenis sien in die vyf brode, 5 000, en die vyf boeke van die wet vir die Jode by die eerste maaltyd, en 7 brode ('n perfekte getal) en 4 000 (4 wat dalk die vier hoeke van die aarde verteenwoordig) vir die tweede maaltyd wat hoofsaaklik aan heidene bedien is.

Daar is egter 'n baie eenvoudiger verklaring. Met Jesus kan 'n baie klein aantal brode 'n baie groot aantal mense voed.

V: In Mt 16:8, waarom het Jesus gesê hulle het hier min geloof?

A: Hulle was nie bekommerd oor hul kos weens hul beperkte kennis nie, gegewe alles wat hulle gesien het. Hulle was eerder gefokus op hul korttermynprobleme en het uit die oog verloor wat God kan doen.

Soms kan Christene vandag angstig wees, nie omdat hulle nie genoeg geleer het nie, maar omdat hulle so op hul probleme gefokus is dat hulle hul fokus op God verloor.

V: In Mt 16:11-12, hoe is die leer van die Fariseërs en Sadduseërs soos gis in brood?

A: Dit kan 'n baie klein toevoegsel wees, maar tog 'n groot uitwerking oor die hele brood hê. Net so kan 'n sekere leer 'n klein toevoegsel wees, maar 'n groot negatiewe uitwerking hê.

Onteenseglik het die Fariseërs en Sadduseërs ook goeie dinge geleer; albei het byvoorbeeld in net een God geglo en dat Hy alle dinge geskep het. Maar die slegte deel kon so deur hul leer dring dat Jesus nie gesê het om tussen goed en sleg te onderskei en die goeie te neem en die slegte te laat nie. Inteendeel, selfs die klein "gis" in hul leer was so dat Jesus gesê het om heeltemal van hulle weg te bly.

Die Sadduseërs het 'n mate van waarheid gehad omdat hulle die Tora aanvaar het. 'n Mens wat egter by die Sadduseërs geleer het, sou geneig wees om aan God se woord te twyfel, omdat die Sadduseërs die res van die Ou Testament verwerp het, en volgens Handelinge 23:8 die opstanding, engele en geeste ontken het.

V: Indikeer Mattheüs 16:11-12 'n laat outeurskap, aangesien die skrywer nie tussen die Fariseërs en Sadduseërs kon onderskei nie?

A: In teenstelling met die bewerings van sommige liberale kritici, doen dit dit nie. Die Sadduseërs het as groep binne 15 jaar ná die Romeine in 70 n.C. Jerusalem verwoes, verdwyn. 'n Skrywer sou waarskynlik net na Sadduseërs verwys het as hy vertroud was met gebeure voor daardie tyd. As Matteus nooit na die Sadduseërs verwys het nie, sou die feit dat hy hulle nie noem nie, op 'n laat outeurskap dui. Alhoewel ons in die hele literatuur hoogstens 'n paar bladsye het wat die Sadduseërs beskryf, sou Matteus vertroud met hulle gewees het en sou hy geweet het of hulle saam met die Fariseërs teen Jesus opgetree het, soortgelyk aan hoe baie later die Romeine en Visigote saamgespan het teen die Hune, of Katolieke en Protestante saamgespan het teen die Turkse leër. Mattheüs skryf ook oor hulle in Mattheüs 3:7; 16:1,6,11,12. Om te sê om op te pas vir die leer van twee groepe beteken nie dat die skrywer nie tussen die twee groepe kon onderskei nie. Politiek vandag moet ons op pas wees vir die leerstellings van die uiterste links en die uiterste regs. Maar dit beteken nie dat hulle dieselfde is nie.

V: In Mt 16:13-14 en Mk 8:27-29, waarom wou Jesus weet wie ander gesê het Hy was?

A: Jesus het nie moeite gedoen om te vra wie die Fariseërs en Sadduseërs gedink het Hy was nie; dit sou geen sin gehad het nie. In plaas daarvan het Jesus gevra wie die mense in die skare gedink het Hy was. Die plek waar Hy die dissipels gevra het, was Keesarea-Filippense, 'n dorp noord van Galilea in hedendaagse Sirië, op 'n vlakte direk suid van die Hermonberg, sowat 25 myl noord van die Galileese See en 5 myl oos van die Jordaanrivier. Daar was twee dorpe met die naam Keesarea, en hierdie een was in die gebied wat deur Herodes Filippus, die broer van Herodes Antipas, geregeer is. Hierdie Keesarea het 'n tempel gehad wat die oorlede Romeinse keiser Caesar Augustus vereer het. As die mense daar Augustus, 'n gewone man wat nie mirakels verrig het nie, as 'n god vereer het, wat het mense dan oor Jesus gesê? Dit word die Sokratiese onderrigmetode genoem, deur vrae te vra. Dit is dikwels nuttig om 'n vraag te vra waarop jy reeds die antwoord ken. Dit kan jou vertel wat die antwoorder dink, en selfs help om sy gedagtes te orden. Toe Jesus vra: "Wie sê julle dat Ek is?", is dit "julle" in die meervoud, dus het Jesus al die dissipels saam gevra. Ons weet egter net dat Petrus geantwoord het.

V: In Mt 16:16-17, hoe het Petrus dit net deur die Heilige Gees geweet?

A: Skynbaar het Petrus nog nie gehoor dat Jesus dit uitdruklik beweer het nie. Petrus het nie gesê: "Ek dink…" of "Ek hoop…" nie, maar hy het dit met sekerheid geweet. Verder sou dit een ding wees as iemand vir Petrus hierdie bewering sou vertel, en 'n ander ding vir Petrus om dit self te glo.

V: In Mt 16:18, waarop kan Rooms-Katolieke en Protestante in hierdie vers saamstem?

A: Daar is sewe dinge waarop Katolieke en Protestante almal behoort te kan saamstem.

1) Petrus is 'n rots waarop die kerk gebou is. Die kerk is beslis gebou op die "rots" van hierdie apostel; immers, die kerk is gebou op die fondament van al die apostels en profete volgens Efesiërs 2:20a. Petrus is 'n hooffundament van die kerk, maar hy is nie die enigste hooffundament nie, want Openbaring 21:14 sê daar is twaalf fondamente van die stad van die Nuwe Jerusalem, en hulle verteenwoordig die twaalf apostels van Jesus.

2) Daar is hier geen opvolgers van Petrus nie. Matteus 16:16-18 sê niks oor enige opvolgers van Petrus nie. In werklikheid sê geen Bybelvers iets oor opvolgers van Petrus nie.

3) Jesus, nie Petrus nie, is die hoeksteen. Petrus is nie 'n belangriker "rots" as Jesus Self, die hoeksteen nie, soos Efesiërs 2:20b stateer. Soos een rots stewig bo-op 'n ander geplaas, het Petrus self vir ons gesê dat die rots of hoeksteen Jesus is in Handelinge 4:10-11 en 1 Petrus 2:6-7, net soos Paulus in 1 Korintiërs 10:4. Petrus het nooit geskryf dat hy self 'n "rots" of hoeksteen was nie, maar Paulus het gesê dat al die apostels die fondasie is in Efesiërs 2:20, alhoewel Christus die hoeksteen was. Egter, alhoewel Jesus die hoeksteen is, praat Jesus hier in Matteus 16:16-18 nie oor Homself as die rots nie.

4) Petrus was nie foutloos in wat hy gesê of gedoen het nie, hetsy voor die opstanding (Mattheüs 16:22-23) of daarna (Galasiërs 2:11-14).

5) Nietemin het Petrus met gesag gespreek as 'n apostel (1 Petrus 1:1 en Handelinge 1:15-22) en ons moet sy leer as sodanig erken. Soos die vroeë Christene, moet ons ons toewy aan die leer van die apostels in Handelinge 2:42.

6) Aan Petrus is die sleutels van die koninkryk van die hemele gegee, om te bind en te ontbind in Matteus 16:19. In werklikheid is dieselfde mag om te bind en te ontbind aan al die apostels en die kerk gegee in Matteus 18:18.

7) Geen leer van die Christendom kan meer fundamenteel wees as die belydenis wat Petrus hier gemaak het nie. As 'n persoon nie bely dat Jesus die beloofde Messias, die Seun van die Lewende God, is nie, en as hulle nie bely dat Jesus vir ons sondes gesterf en uit die dood opgestaan het nie (1 Korintiërs 15:1-11), dan is hulle geloof tevergeefs en sal hulle nie die hemel ingaan nie.

V: In Mt 16:18, wat of wie is die rots hier?

A: Baie mense mis die punt dat Petrus met 'n "rots" nie net een keer nie, maar twee keer in Matteus 16 in verband gebring word. In Matteus 16:18 word Petrus geassosieer met 'n "goeie" rots, 'n fondamentsteen. In Matteus 16:23 word Petrus geassosieer met 'n "slegte" rots ('n "oortreding" in sommige vertalings), maar letterlik 'n struikelblok. Hoe kan Petrus albei wees? – dit is metafore. Daar is twee hoofopvattings, en albei kan waar wees.

Die rots is Petrus se belydenis van Christus. Daar was nie een nie, maar twee verskillende Griekse woorde vir rots hier. Simon is Petrus, die "rots", genoem omdat hy die belydenis eerste gemaak het dat Jesus die Christus is. Jesus het in die tweede persoon met Petrus gepraat, "jy", maar "hierdie rots" is in die derde persoon. Jesus en die dissipels, wat uit Galilea gekom het, het waarskynlik Grieks gepraat. Ongeag 'n Christen se interpretasie van hierdie spesifieke vers, toon 1 Johannes 4:1-3 en 2 Johannes 7-10 dat enigiemand wat nie erken dat Jesus in die vlees gekom het nie, nie aanvaar of verwelkom moet word nie. 1 Korintiërs 15:1-4 wys dat enigiemand wat nie glo dat Jesus vir ons sondes gesterf het en liggaamlik uit die dood opgestaan het nie, tevergeefs glo. 1 Korintiërs 12:3 leer dat niemand kan sê dat Jesus Here is behalwe deur die Heilige Gees nie. Prakties gesproke is die kerk gebou op die belydenis van Jesus Christus.

Die rots is Petrus self. Jesus en die dissipels het ongetwyfeld Aramees geken, en daarom het Jesus dalk hier Aramees gepraat. Die twee woorde is anders in Grieks omdat die een vroulik is, en die ander 'n manlike persoonlike naam. Aramees het egter nie manlike, vroulike en neutrale eindes nie. Ook sê Papias, 'n dissipel van die apostel Johannes, dat Matteus eers in Hebreeus geskryf is [wat moontlik Aramees beteken] en later in Grieks vertaal is. In Aramees sou dieselfde woord kepha gebruik gewees het. Katolieke is oor die algemeen van mening dat die rots hier Petrus is, aangesien hulle glo dit ondersteun die stelling dat die kerk op Petrus gestig is. Hulle voeg dan by dat Petrus die pauslike amp aan sy opvolgers oorgedra het. Alhoewel daar in die Bybel geen aanduiding van hierdie laaste deel is nie, is daar vir Protestante ook geen probleem om Petrus hier as die rots te interpreteer nie. Ongeag 'n Christen se interpretasie van hierdie vers, word goeie fondamente van rots gemaak, en al die apostels en profete is die fondament van die kerk in Efesiërs 2:20. Prakties gesproke is die kerk op die Bybel gebou, wat die leer van die apostels en profete is.

Aangesien Petrus met twee soorte rotse geassosieer word, sal 'n nie-Rooms-Katoliek maklik sien dat albei aspekte waar en belangrik is. Petrus is 'n fondamentsteen van die kerk, en die nuutheid dat pausse Petrus se opvolgers is, was 'n struikelblok vir Rooms-Katolieke.

V: Wat sê Mattheüs 16:18 nie?

A: Daar is ten minste agt belangrike dinge wat dit NIE sê nie.

1. Dit sê nie dat die hoeksteen waarop die kerk gebou is, Petrus was nie. As dit so was, sou dit in stryd wees met Christus as hoeksteen in Efesiërs 2:20b.

2. Dit sluit Petrus en die ander apostels nie uit om 'n rots te wees waarop die kerk gebou is nie. As dit so was, sou dit in stryd wees met die feit dat die kerk op die fondament (rotse) van die apostels en profete gebou is in Efesiërs 2:20a, en teen Openbaring 21:14 ingaan.

3. Dit dui nie daarop dat Petrus opvolgers as apostel gehad het nie, en dit noem ook nie 'n paus nie. In werklikheid is selfs by Nicea vier hoofkerke erken: Jerusalem, Konstantinopel, Rome en Alexandrië.

4. Al sê dit dat die poorte van die hel nie oor die kerk sal oorwin nie, sê dit nie dat Satan nie daarin sou slaag om korrupsie in die kerk in te bring nie. Inderdaad, Pous Formosus is ná sy dood deur die daaropvolgende paus weens kettery aangekla en skuldig bevind. Hierdie pouse is verhoor:

a) Sabelliaanse kettery-pouse Zephyrinus en Callistus I

b) Stefanus VI (896-897) en die kadaver-sinode. Hy het die lyk van Pous Formosus se vingers afgeknip. Hy is later vermoor.

c) Celestyn V (1294-1296) Byna al sy amptelike handelinge is nietig verklaar deur sy opvolger, die genadelose Bonifatius VIII. Celestyn is vermoor nadat hy bedank het. Bonifatius het 'n kruisvaart teen die Colonna-familie gelas.

d) Bonifatius VIII (1294-1303) was by baie oorloë betrokke. Hy het die Unam Sanctam geskryf. Hy is kort ná sy gevangenneming aan "hartseer" oorlede.

e) Benedictus XI (1303-1304) het Bonifatius VIII se pauslike bul Unam Sanctam van 1302 herroep.

f) Clemens V (1305-1314) het Bonifatius VIII aangekla van kettery en sodomie.

g) 1328 Keiser Lodewyk IV van Beiere afsit Pous Jan XXII weens kettery

h) 1328- Marsilius van Padua, later aartsbiskop van Milaan, vervolg Katolieke geestelikes lojaal aan Jan XXII

5. Dit belowe nie dat 'n opvolging van Romeinse biskoppe ononderbroke sou wees nie. Een paus was van die party wat die vorige paus vermoor het. As dit nie die pauslike opvolging verbreek nie, is die pauslike opvolging sinloos.

Die volgende drie is volgens die Rooms-Katoliek Karl Keating.

6. Die verkeerde persoon sou nie paus word nie. Die Francis-feud bl. 82-83. Lees oor Alexander VI, Bonifatius VIII, Julius II, wat stede in Italië aangeval het, of Benedictus IX wat die pausampte verkoop het.

7. Slegte voorbeelde: gewelddadige, bose, onmorele, nepotistiese mans sou nie as paus lei nie

8. Pouse het daarin gefaal om die korrekte leer te ondersteun Katolisisme en Fundamentalistiek bl.227

V: In Mt 16:18 het Jesus in wese gesê dat Petrus die eerste Pous was, soos die Katolieke Kerk beweer?

A: Dit is eers in 382 n.C. deur Pous Damasus gebruik om die pauslike opvolging te ondersteun. Soos Dave Hunt in A Woman Rides the Beast bl. 101 skryf: "Een van die vroegste voorbeelde van verskeie pausse is geskep deur die gelyktydige verkiesing deur mededingende faksies van Pous Ursinus en Pous Damasus. Die volgelinge van die eerste het daarin geslaag, na baie geweld, om hom as paus te installeer. Later, na 'n bloederige dredae-stryd, het Damasus, met die ondersteuning van die keiser, as oorwinnaar na vore gekom en 18 jaar (366–384) as vikaris van Christus voortgegaan. So 'apostoliese opvolging' deur 'n 'ononderbroke lyn van Petrus' wat met gewapende mag bedryf is? Regtig?"

Uit dieselfde boek, bl. 135–136, sê Biskop Joseph Hefele van Rottenburg: "'Maar in al daardie dokumente [geskiedenis en leringe van die kerk] het ek nog nooit die leer [van pauslike onfeilbaarheid uit 'n geloofwaardige bron] gesien nie.'… Von Döllinger, een van daardie tyd se groot gesaghebbendes op die gebied van kerkgeskiedenis, was heeltemal met Hefele saamgestem. Sy boek (deur Rome verbied) het gewaarsku vir Pius IX se komende poging om die dogma van onfeilbaarheid deur te druk en het die biskoppe wat sou vergader om oor hierdie lewensbelangrike besluit te beraadslaag, daaraan herinner: 'Geen van die antieke geloofsbelydenisse, geen kategismus, geen van die patristiese geskrifte wat saamgestel is vir die onderrig van die mense nie, bevat 'n lettergreep oor die Pous, en nog minder enige aanduiding dat alle sekerheid van geloof en leer van hom afhang nie.'

Augustinus van Hippo (388–430 n.C.) het gesê: "Op hierdie rots, het Hy [Jesus] gesê, wat jy bely het, sal Ek my Kerk bou. Want die Rots (petra) is Christus; en op hierdie fondament is Petrus self gebou." Daarna haal Augustinus 1 Korintiërs 3:11 aan en sê dat die kerk verteenwoordigend in Petrus, die rots, is. (Oor die Evangelie van Johannes, Traktaat 124, hfst. 21.5, bl. 450.)

V: In Mt 16:18, hoe was "die rots" die mees betekenisvolle woordspeling in die hele geskiedenis?

A: Iemand het gesê: "Dit was die mees invloedryke woordspeling in die hele geskiedenis." In 'n sekere sin is hierdie waarneming korrek, aangesien hierdie woorde eeue lank gebruik is om die pausse te ondersteun.

Dit is egter so dat, alhoewel almal dit behoort te erken dat Jesus bedoel het dat Petrus en die ander apostels die hoogste gesag op aarde oor die kerk moes hê, Jesus nooit iets oor veronderstelde opvolgers gesê het nie. Dit was dus nie die woorde self nie, maar die ongeregverdigde uitbreiding daarvan op die Pouse wat dit die mees invloedryke woordspeling in die hele geskiedenis gemaak het.

As Jesus egter in Aramees gepraat het, was kephas/cephas (massiewe rots) nie 'n algemene voornaam nie, maar dit werk nie hier as 'n woordspeling nie.

Terloops het een leser bygedra dat die woordspeling dalk in Hebreeus en nie in Grieks was nie. In Hebreeus sou dit moontlik "klip" (eben) en "ek sal bou" (ebneh) gewees het. Byvoorbeeld wys George Howard op 'n 14de-eeuse Hebreeuse traktate geskryf deur 'n rabbi met die naam Shem-Tob Ben Shaprut, wie se Hebreeuse teks lui: "Jy is 'n klip (eben) en op jou sal ek my huis van gebed bou (ebneh)." Sienwww.jerusalemperspective.com/Default.aspx?tabid=27&ArticleID=1859 vir meer inligting.

V: In Mt 16:18, is die naam Petrus by Qumran onder die Doodsee-rolle gevind?

A: Nee. Daar was 'n verslag in 'n vertaling van 'n transkripsie deur John Allegro in wat nou rol 4Q432 genoem word. Martin Abegg van Trinity Western University sê egter in 'n e-pos dat dit nie in 4Q432 is nie.

V: In Mt 16:18, wat drie aanvullende dinge kan hierdie vers beteken oor die poorte van die hel?

A: Daar is hier drie verskillende kontekste, en in al drie gevalle sal die poorte van die hel die kerk nie oorwin nie.

By die opstanding, toe Christus opgestaan het, het Hy Ou-Testamentiese heiliges saam met Hom na die hemel geneem, soos in Efesiërs 4:8-10.

Op aarde nou kan die poorte van die hel nie die verspreiding van die koninkryk van God stop nie.

By die Opname sal God se mense opgewek word en hul liggame sal nie in die graf bly nie.

V: In Mt 16:19, wat is hierdie bind en los?

Stel jou voor Christene vandag wat probeer sektelede van misleide Christene onderskei, en vreemde lering van goddelike lering, as hulle nie 'n Nuwe Testament gehad het nie. Dit was die situasie in die vroeë kerk. God het die apostels die vermoë gegee om te onderskei en die gesag om te verklaar wat goeie lering was. Die gesag om te bind en te los wat aan Petrus in Matteus 16:19 gegee is, word aan die hele kerk in Matteus 18:18 gegee. Iets soos hierdie bind- en losmaak, om sondes vergewe of behou te hê, word deur Jesus aan al die apostels in Johannes 20:23 gegee. In 'n sekere sin doen die apostels dit vandag, in geskrewe vorm, deur die Nuwe Testament. Maar voordat ons die Nuwe Testament alles neergeskryf gehad het, was dit baie belangrik dat hulle dit direk moes doen.

Sommiges sê dit was nie om skuld of onskuld te bepaal nie, maar om dit aan te kondig, soos Petrus Ananias en Saffira skuldig bevind het aan leuens teen die Heilige Gees in Handelinge 5:1-10.

Ander sê dat die terme "bind" en "losmaak" bekende terme was uit die rabbynse Judaïsme. Hierdie terme het beteken om te regeer, te magtig of te verbied verskeie soorte aktiwiteite.

V: In Mt 16:19, wat was presies die sleutels van die koninkryk van die hemel?

A: Eerstens, let daarop dat daar gesê word die sleutels van die koninkryk van die hemel, nie van die kerk nie. Verskeie sleutels word genoem, en die hel word genoem as een met verskeie poorte. Daar is geen metaal of fisiese voorwerp hierby betrokke nie. Dit kan óf die boodskap van die evangelie wees, van Petrus wat die deur van die evangelie vir die Jode oopgesluit het (Handelinge 2) en later vir die heidene in Handelinge 10, soos The NIV Study Bible op bl. 1466 sê.

Jesus het ook gesê dat die skrifgeleerdes en Fariseërs die koninkryk van die hemel vir die mense toegemaak het in Matteus 23:13. In Lukas 11:52 het die wetgeleerdes die sleutel tot die kennis weggeneem.

V: In Mt 16:19, kon hierdie sleutels van die koninkryk van die hemel oorgedra word?

A: Skrif dui nooit selfs aan dat enige "sleutels" oorgedra kan word nie, behalwe dat Jesus hierdie aan al die apostels gegee het. Egter, Jesus se metaforiese uitspraak aan die apostels dat hulle die "sleutels" het, beteken nie dat Jesus self die sleutels prysgegee het nie, want Jesus het steeds "die sleutels van die dood en die doderyk" in Openbaring 1:18.

Hypoteties gesproke, selfs al sou 'n vroeë paus hierdie sleutels hê en in staat wees om dit oor te dra, sou dit nie pauslike opvolging beteken as die opvolging gebreek was nie. 'n Pous wat die sleutels oorneem deurdat die vorige paus afgezet is, klink belaglik. As 'n paus totaal onmoreel was, soos Alexander VI (1492–1503 n.C.), sou dit ook die pauslike opvolging breek. Natuurlik kan 'n mens van daardie punt af nie oordra wat 'n mens nooit gehad het nie.

Hoe sleg was sommige Pouse? Volgens Austin se Topical History of Christianity, bl. 148,

"Toe [na 904] het die sogenaamde 'pornokrasie' begin, gedurende welke tyd Theodora en haar twee dogters, Theodora die Jongere en Marozia, feitlik Rome en die kerk self beheer het. As verleiërs van hoerery het hierdie vroue hul liggame verkoop vir posisies, titels en grond, wat hulle wydverspreide mag gegee het. Marozia het 'n onwettige verhouding gehad met Pous Sergius III, uit wie se verhouding 'n seun gebore is wat later Pous Jan XI geword het. Toe Marozia probeer het om haarself tot keiserin te laat kroon, het haar jonger seun Alberic sy moeder ontvoer en in die tronk gegooi, sy stiefbroer, die paus, in die tronk gegooi en self keiser geword. Hy het van 932 tot 954 geregeer en absolute beheer oor die pausdom uitgeoefen. Na Alberic se dood is sy seun Octavianus as Pous Johannes XII verkies, en het hy die mees verfoeilike lid van hierdie verderflike familie geblyk te wees.

b. Die Ottone-regeerders. In 962 het die goddelose Johannes XII die Duitse koning Otto I as keiser van die Heilige Romeinse Ryk gekroon. Omdat hy gedink het hy het 'n bondgenoot in verderf, het Johannes gou agtergekom dat die nuwe keiser 'n man van karakter was en toegewyd was aan die herstel van die pausdom tot fatsoen en eer. Toe Otto 'n sinode byeengeroep het om Johannes af te sit, het die paus hulle almal met ekskommunikasie gedreig, maar hulle het hom tog afgezet. Drie maande later het Jan nog 'n sinode byeengeroep wat herroep het wat Otto se sinode gedoen het. Daarom het Otto besluit om geweld te gebruik om die pausdom van sy bose heerser te verlos.

... Die volgende twee-en-veertig jaar [na 1004] van die pauslike geskiedenis was gevul met intense rivaliteit, geslepe middelmatigheid, geestelike impotensie, ondeug en korrupsie. Dit het blykbaar sy laagste diepte bereik met die verkiesing van 'n degenererende twaalfjarige seun, Pous Benedictus IX (1032–1045), wat ná skandelike uitspattigheid en wankelrige administrasie die heilige tiara (d.w.s. die amp van die Pous) aan die hoogste bieër verkoop het. Hy was bekend as Gregorius VI (1045–1046)...."

Die Katolieke seminariprofessor Pacwa en ander Katolieke het 'n antwoord wat baie Protestante sou verstom. Hulle stem saam met Protestante dat baie Pouse ongoddelike mans was, en waarskynlik hel toe is. Aangesien hulle egter Pouse was, moet ons hulle tog gehoorsaam.

As 'n Pous by magte gevange geneem en afgezet word, het die nuwe, vyandige Pous dan die gesag en die reg van opvolging van die ou Pous? Moes Christene destyds dan Johannes se dreigement van ekskommunikasie gevrees het? Moet Christene Otto se voorbereidings vir oorlog teen die Pous ondersteun het? Onder watter omstandighede is iemand wat die titel Pous koop 'n opvolger van St. Petrus? Beslis nie iemand wat in Handelinge 8:13-25 met Simon vergelyk is, gehoorsaam moet word as hy die amp van Pous gekoop het nie???

V: In Mt 16:20 en Mk 8:30, waarom wou Jesus nie hê dat die dissipels op daardie tydstip vir ander moes sê dat Hy die Christus (Messias) is nie?

A: Eerstens moet opgemerk word dat Jesus hulle nooit beveel het om te lieg en te ontken dat Hy die Messias was nie, net om nie daaroor te praat nie. Daar is ten minste twee moontlike redes.

1. Op hierdie punt in Sy bediening wou Jesus hê dat hulle Sy woorde moes hoor voordat hulle besluit of Hy die Messias is. Dit is soms beter om toehoorders van die Evangelie self Jesus se woorde te laat hoor as om te veel tyd te spandeer aan die "kontekstualisering" en "aktualisering" van die Evangelie.

2. Soos Matteus 16:21 wys, moes die dissipels eers kristalhelder wees oor wie Jesus was voordat hulle dit aan ander vertel het.

Jesus het dit openlik aangekondig met die Triomftocht op Palmsondag. Natuurlik het Jesus hulle ná die opstanding later in Matteus 28:18-20 en Handelinge 1:8 opdrag gegee om dit aan die hele wêreld te vertel.

V: In Mattheüs 16:21 en Markus 8:29, waarom was Petrus se belydenis 'n groot keerpunt in Jesus se bediening?

A: Vanaf die oomblik toe hulle besef het dat Jesus die Messias was, het Hy hulle begin leer dat Hy na Jerusalem moes gaan om te sterf. Hulle moes eers glo wie Jesus was voordat hulle kon verstaan waarom Hy vir hulle sondes moes sterf.

V: In Mt 16:21 en Mk 8:31, hoekom het Jesus op hierdie presiese tydstip in Sy bediening, en nie vroeër nie, begin vir hulle sê dat Hy sou ly en verwerp word?

A: Jesus het nie gesê Hy sou ly en gedood word voordat ten minste een van Sy dissipels erken en geglo het dat Jesus die beloofde Messias was nie.

V: In Mt 16:21, waarom sou Jesus tot nou wag om vir sy dissipels te sê dat Hy sou ly, sterf en uit die dood opstaan?

A: Dit was belangrik dat die dissipels Hom eers as die Messias, die Seun van God, moes herken. Maar sodra hulle dit besef het, het Jesus na die volgende stap oorgegaan: die Messias moes ly, sterf en weer opstaan. Jesus het dalk ook nie gewil dat hulle tot enige vals gevolgtrekkings sou spring oor die Messias wat nou oor Rome sou triomfeer nie. Jesus het voorheen na Sy dood verwys (Mattheüs 9:15; 10:38; 12:40; Joh 2:19; 3:14), maar dit was die eerste keer dat Hy dit openlik verklaar het.

V: In Mt 16:21; 17:22; 20:19; Mk 8:31, aangesien Jesus ná drie dae of op die derde dag sou opstaan, beteken dit dat Hy minstens 24 x 3 = 72 uur dood was?

A: Nee, aangesien Lukas 24:21 sê dat die dag van die opstanding die derde dag was. Jesus het Vrydagmiddag gesterf en Sondagoggend by dagbreek opgestaan. "Na drie dae" was 'n bekende Hebreeuse idiom wat deel of al van drie dae beteken. Hier is vyf ander voorbeelde van die "drie-dag-idiom".

1. In Genesis 42:17 het Josef sy broers vir drie dae in die tronk gesit. Maar in vers 18 het hy nege van hulle op die derde dag vrygelaat.

2. Rehabeam het in 2 Kronieke 10:5 vir die mense gesê: "Kom oor drie dae na my terug." Tog het die mense in 2 Kronieke 10:12 geantwoord: "Kom op die derde dag na my terug."

3. In 1 Samuel 30:12 het 'n siek Egiptiese slaaf vir Dawid gesê hy het drie dae en drie nagte lank geen kos geëet of water gedrink nie. Tog kon 'n mens nie buite in die woestyn sonder enige water vir 72 uur oorleef nie. Ongetwyfeld het die slaaf 'n deel van drie dae bedoel.

4. In Ester 4:16 sê Ester dat hulle vir haar moet vas, "drie dae, nag en dag", en sy sal dieselfde doen. Tog sê Ester 5:1 dat dit gebeur het "op die derde dag". Ester het 'n banket gehou, dus is dit 'n gelykwaardige tyd.

5. In verwysing na Christus se dood en opstanding sê Jesus self in Matteus 12:40: "drie dae en drie nagte", Markus 8:31 sê: "op die derde dag sal Hy opstaan", Markus 14:58 sê: "deur drie dae", Johannes 2:19 sê: "in drie dae", en Lukas 24:21 sê, "Hierdie derde dag kom vandag".

Opsommend het ons bewys dat hierdie Hebreeuse idiom binne drie dae kan beteken, en dat hierdie uitdrukking herkenbaar was van die tyd van Rehabeam tot die tyd van Jesus.

V: In Mt 16:22-23 en Mk 8:32-33, waarom het Jesus Petrus hier berispe en gesê: "Gaan agter My aan, Satan"?

A: Petrus het menslike dinge in gedagte gehad, nie God se dinge nie. Satan het Petrus, Jesus se naaste vriend, gebruik om Jesus te verlei. Jesus het egter die versoeking herken vir wat dit was. Jesus het nie gesê dat Petrus deur 'n demoon besit was nie, of deur Satan beheer is. Inteendeel, Jesus het erken dat Satan agter die voorstel was. Wanneer God wil hê ons moet iets vir Hom doen, en ons 'n voorstel kry of dink aan die maklike weg in plaas daarvan, moet ons dit herken vir wat dit is: 'n versoeking van Satan. Selfs al is die persoon goedgesind en 'n mede-gelowige, moet ons erken dat hulle jou steeds 'n voorstel kan gee wat 'n versoeking van Satan is. Satan in die wildernis, en Petrus hier, het albei voorgestel dat Jesus die koningskap sonder die lyding kon hê. Vandag, as ons probeer om Jesus ons Koning en Verlosser te maak sonder die kruis of sonder die behoefte daaraan, ondermyn ons God se boodskap van verlossing.

V: In Mt 16:22-23 en Mk 8:33, hoe kon Petrus die durf hê om Jesus te korrigeer en te bestraf?

A: Jesus het 'n dapper dissipel gekies toe Hy Petrus gekies het. Dapperheid op sigself is nie goed of sleg nie. Dapperheid om God te volg is goed, maar dapperheid om jou eie pad te loop is gewoonlik nie.

V: In Mt 16:22, waarom het Petrus hier dwaaslik Jesus bestraf?

A: Petrus het gedink dat Jesus korrigering en advies nodig gehad het. Selfs vandag kan sommige mense die houding hê dat hulle beter geweet het as God.

V: In Mt 16:23 en Mk 8:33, wat is maniere waarop mense vandag die dinge van die mens eerder as die dinge van God in gedagte kan hê?

A: Ons kan die wysheid van die mens vervang met die wysheid van God. Ons kan besluit om dinge op ons eie manier te doen wanneer dit in stryd is met God se manier. Ons kan vergeet dat ons hoop in God is, nie in ons eie krag of wysheid nie. Ons kan ons eie aardse metodes gebruik. Laastens kan ons so gretig wees om ons "pligte" vinnig te verrig, dat ons nie so baie daarvan geniet om in God se teenwoordigheid te wees nie, en sou liewer 'n "vinnige kos"-soort aanbidding verkies bo om aan God toegewyd te wees.

Jy het nie met jou hele hart "ja" vir God gesê nie, tensy jy ook "nee" vir jouself gesê het.

V: In Mattheüs 16:24, waarom het Jesus hier 'n kruis genoem, voordat Hy vir Sy dissipels gesê het dat Hy gekruisig sou word?

A: Jesus het geweet Hy sou gekruisig word voordat Hy dit vir Sy dissipels gesê het. Hulle het almal reeds van kruisiging geweet, aangesien die Romeine dikwels rebelle en rowers gekruisig het. Kruisiging sou 'n aansporing vir ander wees om in lyn te bly. Aangesien die Zelot-rewolusionêres kruisiging waag vir 'n klein, aardse saak, behoort die dissipels bereid te wees om kruisiging te waag vir 'n Hemelse saak wat meer die moeite werd is. Uiteindelik is elkeen van die twaalf apostels vir hul geloof gemartel, behalwe Johannes, wat na Patmos verban is en 'n natuurlike dood gesterf het.

V: In Mt 16:27, sal Jesus in die Vader se heerlikheid kom, of in Sy eie heerlikheid soos Jn 1:14 sê?

A: Johannes 1:14 sê hulle het 'n deel van Jesus se heerlikheid gesien. Byvoorbeeld, hulle het heerlikheid by Pinkster gesien. Matteus 16:27 verwys na 'n gebeurtenis in die verre toekoms, wanneer Jesus weer kom. Met ander woorde, julle het nog niks gesien nie!

V: In Mt 16:27 verwys dit nie na die einde van die aarde nie, maar na die hoogste manifestasie van Baha'u'llah, soos Bahá'ís in Baha'u'llah and the New Era bl. 268-269 leer?

A: Nee, lees die vers meer noukeurig. Daar staan dat die Seun van die mens in sy Vader se heerlikheid met sy engele sal kom, en elke persoon sal beloon volgens wat hy gedoen het. Mense het nie engele saam met Baha'u'llah gesien nie, en Baha'u'llah het nie die getroue Baha'i's wat in die ballingskap was of gesterf het, beloon nie, en ook nie die Moslems wat hom vervolg het nie.

V: In Mt 16:28 en Mk 9:1, wat het Jesus bedoel dat sommige nie die dood sou proe voordat hulle die koninkryk van God met krag sien kom nie?

A: Eerstens is hier wat die antwoord nie is nie, en dan wat dit is.

X1. Daar is geen bewyse dat Jesus geleer het dat die dissipels lank sou bly lewe nie. In werklikheid weet ons uit die kerkgeskiedenis dat 11 van die 12 apostels 'n martelaarsdood gesterf het. Slegs een, Johannes, het 'n natuurlike dood gesterf. Hy het egter steeds ballingskap op die eiland Patmos gely.

X2. Dit verwys NIE na die millenniumkoninkryk in Openbaring 20:1-6 nie.

X3. Dit kan nie na reïnkarnasie verwys nie, voordat hulle die Seun van die Mens in Sy koninkryk sien kom. Nie net is reïnkarnasie nie waar nie, maar selfs al sou reïnkarnasie waar wees, sou mense wat herinkarneer word steeds die dood ervaar.

X4: Sommiges verkies dat dit die verheerliking is, wat kort daarna plaasgevind het. Wanneer Petrus in 2 Petrus 1:16-18 van ooggetuies van sy majesteit praat, sê 1001 Bible Questions Answered bl. 299-300 dat dit aandui dat Petrus dit so verstaan het.

Die antwoord: Dit verwys na toe Jesus Sy koninkryk deur die kruisiging "gewen" het, soos bewys deur die opstanding. Hy het in Sy koninkryk gekom nadat Hy oor Satan getriomfeer het. Christene is dit nie eens of die begin dag die opstanding of Pinkster was nie, maar dit is 'n baie klein punt.

Mattheüs lê 'n spesiale klem op die koninkryk van die Hemel. Die koninkryk van die hemel sou sigbaar klein begin soos 'n mosterdsaad (Matteus 13:31), soos gis sou dit nie sigbaar wees nie, maar die gevolge daarvan sou sigbaar wees in die deeg van die wêreld (Matteus 13:33), maar uiteindelik sal engele uit die koninkryk van die hemel uitsorteer alles wat tot sonde lei en almal wat kwaad doen (Matteus 13:41-42). Die koninkryk van die hemel is soos 'n verborge skat wat 'n mens in die geheim vind (Matteus 13:44), maar dit is uiters kosbaar soos 'n handelaar wat alles verkoop om 'n pragtige pêrel te koop (Matteus 13:45-46). Soos die gelykenis van die net in Matteus 13:47-50 wys, is die koninkryk van die hemel iets in hierdie lewe met beide goeie en slegte visse, maar dit vind ook sy uiteindelike vervulling aan die einde van die eeu. Die koninkryk van God was binne-in ons (Luk. 17:21).

Petrus in Matteus 16:19, en die ander apostels later is die sleutels van die koninkryk gegee.

By die Laaste Avondmaal het Jesus gesê Hy sal nie weer van die vrug van die wingerdboom drink nie totdat Hy dit nuut saam met hulle in die Vader se koninkryk sal drink. Matteus 26:29. Jesus het ná sy opstanding saam met die dissipels geëet en gedrink.

Opsomming: Die dissipels, wat gewone lewensduur gehad het, sê dat die koninkryk van die hemel na Jesus se opstanding na die aarde gekom het. Alhoewel die Jode dalk na 'n militêre koninkryk gesoek het wat die Romeine sou omverwerp, het Jesus geleer dat die koninkryk soos 'n mosterdsaad, suurdeeg of 'n pêrel van groot prys was. Dit was klein, moeilik om eers te sien, van groot waarde en sou groot gevolge hê.

V: In Mt 17:1-8, waarom is Jesus verheerlik?

A: Al sê die Skrif dit nie, kan dit vir 'n kombinasie van redes gewees het, wat verband hou met beide die dissipels en ook met Jesus Self.

1. Vir die dissipels was hierdie openbaring 'n teken om hul geloof te bevestig, en om die drie dissipels wat dit meemaak het, aan te moedig en te versterk. Miskien was dit goed om die geloof van hierdie drie voor die kruisiging te versterk.

2. Dit het die drie dissipels as leiers van die ander afgesonder.

3. Die Vader en die Gees kon hierdie gebeurtenis gebruik het om Jesus te versterk en Hom te onderrig oor wat Hy moes doen in die aanloop tot die kruisiging, en wat Hy moes doen tussen die kruisiging en die opstanding uit die dood.

4. Dit kon 'n getuienis wees dat Jesus as die perfekte, sondelose man "geslaag" het, en nou was die daaropvolgende gesprek oor sy kruisiging.

Jesus het reeds baie bewyse van Sy krag voor hierdie gebeurtenis gegee. Maar al daardie mirakels is wat Jesus gedoen het, of in staat was om te doen, nie bloot wie Hy was nie. Soms moet ons 'n pouse neem van dienswerk en ander dinge, en net 'n tyd alleen saam met die Here hê, en fokus op wie Hy is.

Natuurlik is God nie verplig om vir ons die redes vir alles te verduidelik nie.

V: In Mattheüs 17:1, na watter berg het Jesus hulle opgeneem?

A: Dit was waarskynlik Mt. Meron by ongeveer 3,926/3,963 voet of 1,204 meter. Dit was waarskynlik nie Mt. Hermon (9,232 voet) nie, wat met sneeu bedek was en dit sou nie sin maak om die nag daar deur te bring nie. Hulle het waarskynlik nie na die top van Mt. Tabor (1,900 voet, soos Cyril van Jerusalem en Jerome gedink het) gegaan nie, omdat daar 'n Romeinse fort op die top was.

Mt. Meron is 'n vyf tot agt uur lange staproete van matige moeilikheidsgraad. Daar is dikwels 'n bietjie sneeu bo-op gedurende die winter, maar nie die res van die jaar nie.

V: In Mt 17:1-8, was die verheerliking 'n opstanding of 'n visioen?

A: Dit was nie presies een of ander nie. Moses en Elia was eintlik teenwoordig, ten minste in gees, en het met Jesus gepraat. Die Skrif sê nie of hulle verskyning met 'n liggaam was of nie. Moses en Elia het in 'n helder wolk gekom, en toe weer vertrek. Elia het in 'n wervelwind na die hemel toe gegaan (2 Konings 2:1), en alhoewel Moses gesterf het, is sy liggaam nooit gevind nie (Deuteronomium 34:6), en die duiwel het met die aartsengel Michaël oor die liggaam van Moses gestry (Judas 9).

V: In Mt 17:2 en Mk 9:3, waarom het Jesus se klere so wit geword?

A: Die Skrif sê nie waarom die klere wit geword het (of helder geskyn het) toe die heerlikheid vertoon is nie. Ander voorbeelde van wit klere in heerlikheid is engele wat verskyn het.

V: In Mt 17:3-4 en Mk 9:4, hoe het Matteus en Markus geweet dit was Moses en Elia?

A: Waarskynlik omdat Petrus, of Jakobus, en Johannes dit vir hom gesê het. Hoe sou Petrus, Jakobus en Johannes geweet het? Of hulle het gehoor hoe Jesus hulle by naam aanspreek, of Jesus het dit later vir hulle vertel, of die Vader het dit direk aan hulle meegedeel.

V: In Mt 17:9 en Mk 9:9, waarom wou Jesus spesifiek nie hê dat die dissipels vir enigiemand van die verheerliking vertel totdat Jesus uit die dood opgestaan het nie?

A: Baie van die Jode het Jesus as die Messias verwerp; hoe sou hulle ooit in die verheerliking glo? Dit is noodsaaklik om te glo dat Jesus die Messias, die Seun van God, was. Dit was nie noodsaaklik om te weet van of te glo in sekondêre sake soos die verheerliking nie. As iemand Jesus nie as die Messias aanvaar het nadat hulle die wonders gesien het nie, is dit onwaarskynlik dat hulle sou glo op grond van 'n verslag oor die verheerliking. Nadat Jesus uit die dood opgestaan het, sou iemand wat in Jesus geglo het, geen moeite hê om die verheerliking te aanvaar nie.

Net so, wanneer ons met ander oor Christus praat, veral die eerste keer, maak seker dat jy daardie kosbare tyd gebruik om oor die belangrikste dinge te praat.

Petrus, Jakobus en Johannes kon rondgegaan het en vir almal van die verheerliking vertel het, en dalk sou meer mense hulle gesonde verstand bevraagteken het as wat hulle sou glo. Maar hierdie tweedehandse bewys sou nie baie betekenisvol gewees het in vergelyking met die opstanding wat binnekort sou plaasvind nie. Soms, wanneer ons met ander deel, wil ons nie "effens oortuigende" dinge oor die Christendom noem nie, maar eerder "sterk oortuigende" dinge.

V: In Mt 17:11-13, hoe was Johannes die Doper die Elia wat moes kom?

A: Eerstens sal ons oor Elia praat, en dan oor Johannes die Doper.

Elia self was teenwoordig by die verheerliking. In Matteus 17:11 sê Jesus dat Elia se herstel van alle dinge in die toekoms sal wees, en dat Elia self sal verskyn voor Jesus se Tweede Koms. Sommiges dink dat Elia een van die twee getuies in Openbaring 11:3-12 is.

Johannes die Doper het in die gees en krag van Elia gekom, en dit is Johannes die Doper waarop Jesus metafories verwys in Matteus 17:12-13.

In 'n drama kan iemand tydens 'n oefening vir 'n akteur in die plek tree, en die akteur self verskyn tydens die opvoering.

Gevolgtrekking: tydens die Eerste Koms het Johannes die Doper in die rol van Elia gekom, maar dit beperk nie Elia self daarvan om voor die Tweede Koms te verskyn nie.

V: In Mt 17:12 en Mk 9:11-13, hoe het Johannes die Doper die profesie van Elia vervul? Was hy Elia herinkarneer?

A: Nee, want reïnkarnasie is verkeerd, soos Hebreërs 9:27 en Romeine 9:11 toon. In Jesus se eerste koms het Johannes die doel en die sending van Elia gehad. Natuurlik het Elia (nie Johannes nie) self kortliks by die verheerliking verskyn. Baie mense dink dat Elia een van die twee getuies sal wees net voor die sewende basuin in Openbaring 11:3-12. Toe Jesus die eerste keer gekom het, was dit nie omdat Elia en Moses nie daar was dat die koninkryk destyds nie ten volle op aarde ingehuldig is nie. Hulle het wel verskyn.

V: In Mt 17:14-16 en Lk 9:37-39, waarom doen demone dikwels kwaad aan die mense wat hulle besit?

A: Een rede kan net 'n haat teenoor mense wees. Maar 'n tweede rede kan soortgelyk wees aan redes waarom bose mense dikwels dié benadeel wat hulle gehelp het. Vir 'n logiese, eintlik wreed logiese verduideliking hiervan, praat Machiavelli se verrotte boek, Die Prins, van gevalle waar 'n huursoldate-leier gevaarlik is terwyl hy 'n prins dien, en nog meer gevaarlik as hy oortree. Hy het geskryf dat die veiligste ding dikwels 'n sluipmoord is, selfs al het die persoon in die verlede altyd lojaal geblyk te wees! As iemand met die kwaad saamspan, behoort hulle nie verras te wees wanneer kwaad deur diegene wat hulle gehelp het, aan hulle gedoen word nie.

V: In Mt 17:15 is die term vir epilepsie letterlik "maanverblind". Is daar enige verband tussen epileptiese aanvalle en fases van die maan?

A: Die antieke mense het dit blykbaar so gedink deur daardie term te gebruik. In moderne tye is ons nie seker nie, hoe dit ook al sy. 'n Artikel van 2008 in die National Library of Medicine deur Sallie Baxendale en Jennifer Fisher, "Maansiek? Die effek van die lunêre siklus op toevalle", https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/18602495/. Hulle het 1 571 toevalle bestudeer en 'n korrelasie gevind tussen die duisternis van die naghemel en toevalle. Dit was die beligting van die naghemel, nie die fase van die maan nie, omdat hulle vir wolkbedekking aangepas het. Aan die ander kant het 'n artikel van 1999 deur C. L. Raison, et al op https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/10363673/ geen korrelasie gevind nie. Hulle het voorgestel dat daar dalk 'n korrelasie is tussen toevalle en 'n gebrek aan 'n goeie nagrus. Natuurlik, as jy binne in 'n huis met swaar gordyne was, sou die maanlig dalk nie saak maak nie.

V: In Mt 17:15-21, Mk 9:17-18,28-29, en Lk 9:40, waarom kon die dissipels hierdie demoon nie uitdryf nie?

A: Dit was nie as gevolg van wie die dissipels was nie, en ook nie 'n beperking van God se krag nie. Hulle het eerder daardie tyd aanvaar dat hulle demone kon uitdryf, en hulle het nie gebid of gevas nie, moontlik uit trots of selfvoldaanheid. Vandag sien sommige Christene nie die resultate wat hulle behoort te sien nie omdat hulle nie die tyd neem om te bid en te vas nie.

V: In Mt 17:15-21, Mk 9:17-18,28-29, en Lk 9:40, moet ons hande lê wanneer ons 'n demoon uitdryf, of is dit net 'n vorm van aksie?

A: Ons hande is nie magies nie. Maar net soos dit ons in gebed kan help om in verskeie posisies te bid, is dit goed en Bybels om die hande op 'n demoonbesete persoon te lê. Dit is nie noodsaaklik om te doen nie, sodat "die demoon nie uitgedryf kan word as ons nie die hande kan lê nie".

V: In Mt 17:15-21, sal die bose gees wat uitgedryf is terugkom en die swakste persoon in die span wat probeer om die demoon uit te dryf, aanval?

A: Demone besit nie 'n ware gelowige nie, maar hulle kan 'n gelowige onderdruk en op daardie manier 'n gelowige aanval deur groter versoekings, vrees, depressie en ander maniere om hulle oë van Jesus af te trek. Daarom behoort spanlede 'n noue wandel met die Here te hê.

Terloops, daar is nog 'n gevaar by die uitdrywing van demone. As die persoon uit wie die demoon uitgedryf is nie Christus in haar hart wil hê nie, kan die demone terugkom en selfs meer saamneem. Sien Matteus 12:43-45 en Lukas 11:24-26.

V: In Mattheüs 17:15-21, is daar sommige kerke wat die praktyk het dat die familie die deur demone besete persoon na die kerk moet bring, en nie na die huis toe moet gaan nie. Is dit omdat dit veiliger is om 'n demoon in die kerk uit te dryf as in iemand se huis?

A: Ek dink óf kerk óf huis is in orde. Maar indien moontlik, sou ek dit nie in 'n huis doen wat afgode (Boeddhas, ens.) of astrologie of waarzegging daarin het nie.

V: In Mattheüs 17:15-21, as 'n nie-Christelike vrou deur 'n bose gees besit word en die man aanvanklik nie daarteen is nie, maar ná twee of drie besoeke verander hy van mening en verwelkom nie die span nie, of verhoed dat die span kom, terwyl die vrou steeds ontvanklik is, wat is ons posisie? Moet sy haar man gehoorsaam?

A: Dit is 'n moeilike situasie. Vroue behoort hul mans te gehoorsaam, maar hulle moet eers God gehoorsaam. Dus, as die man die vrou beveel om iets onbybels te doen, moet die vrou hom op hierdie punt ongehoorsaam wees. Sy moet hom egter steeds op ander punte gehoorsaam. As die vrou egter wil hê die Christene moet kom, dink ek nie sy is deur 'n demoon besit nie; sy kan egter wel deur 'n demoon aangeval word. Is die vrou bereid om die kerk te kom besoek? As die man nie wil hê dat die vrou met gelowiges moet omgaan nie, en Hebreërs 10:25 beveel ons om nie die byeenkoms te verlaat nie, is dit die vrou se plig om eers God te gehoorsaam.

V: In Mt 17:15-21, wat as die besete persoon haarself beseer of uit 'n venster spring tydens bedieningstyd, en 'n familielid besluit om 'n klagte in te dien of 'n hofsaak aanhangig te maak by die spanleier of die span, wat is die kerk se standpunt?

A: Dit kan 'n moontlikheid wees; mense kan regsgedinge instel en ander blameer vir feitlik enigiets. Hoe dit ook al sy, moet kerklede voorsorg tref vir die veiligheid van die betrokke persoon.

V: In Mt 17:15-21, moet ons predikante inlig en goedkeuring van hulle soek voordat ons 'n demoonbesete persoon besoek?

A: Ek sal sterk aanbeveel dat u u predikant of ouderlinge hiervan in kennis stel. Hebreërs 13:17 sê dat ons diegene wat oor ons regeer, moet gehoorsaam, en dit verwys na predikante/ouderlinge.

V: In Mt 17:17, waarom en met wie was Jesus verontwaardig?

A: Jesus het hierdie ongelowige en verdraaide "geslag" genoem, wat kan verwys na 'n groep mense wat destyds geleef het, of 'n groep mense soos die Jode. Maar ongeag, hierdie berisping verwys ook na die nege dissipels. Die dissipels was reeds die mag gegee om te genees, maar tot hul skaamte het hulle toe teruggesak en kon hulle dit nie genees nie. Jesus het gejammer oor die algemene gebrek aan geloof van die mense in daardie kultuur, waarvan die dissipels ook deel was. "Min geloof" verwys nie na 'n klein stukkie geloof nie, maar eerder na 'n armoede aan geloof.

V: In Mt 17:17, wat is maniere waarop God vandag, na jou mening, deur gelowiges se gebrek aan geloof gefrustreerd kan raak?

A: Dit kan op verskeie maniere wees. Soms kan ons bekommernis en angs 'n gebrek aan vertroue in God toon. Soms is Christene meer huiwerig om God se wil te doen as hulle 'n risiko vir hul veiligheid, die veiligheid van hul geliefdes, of hul rykdom sien. Soms doen Christene dinge net "halfpad", om hul weddenskappe te verseker, in plaas daarvan om ten volle betrokke te raak. Soms wil Christene werk om God se wil te doen, deur die wêreld se metodes te gebruik, omdat hulle in hul gebrek aan geloof voel dat hulle dit moet doen. Soms is dit 'n "ek kan dit self hanteer"-mentaliteit en misluk hulle daarin om die Here se leiding te soek.

V: In Mattheüs 17:25-27, waarom het Jesus gesê dat die seuns vrygestel is van belastings, maar het Jesus tog steeds belasting betaal?

A: Stel jou voor jy kon Jesus sien en Hom enige vraag vra. Sou die brandendste vraag in jou gedagtes wees: "Betaal U die tempelbelasting?" Dit lyk amper komies dat die Skepper en Here van die aarde gevra word om belasting te betaal. Nietemin het Jesus dit genadiglik gedoen, sonder klaag om nie aanstoot te gee nie. Alhoewel vers 24 nie die tipe belasting wat bespreek word spesifiseer nie, sou die bedrag, twee drachmas ('n halwe sekel), 'n jaarlikse belasting beteken op alle Joodse mans van twintig jaar en ouer, sowel in Israel as buite, vir die Joodse tempel wat in Maart betaal moes word, nie 'n belasting aan die Romeinse regering nie. Dit was die belasting in Jesus se tyd volgens Josefus in Antiquitates Judaicae boek 3 nr. 193–196; boek 18 hfst. 312 en die Misjna Shekalim. Vers 25, wat na die konings van die aarde verwys, verwys egter beslis na die Romeinse belasting.

Behalwe hierdie voorbeeld beveel Romeine 13:6-7 gelowiges ook om belasting aan die regering te betaal, selfs 'n regering so korrup soos die Romeinse Ryk.

Sommige mense mag Jesus se woorde verkeerdelik as vaag interpreteer, omdat Jesus hipoteties gesê het dat alhoewel alles wat aan Keiser behoort aan hom gegee moet word, eintlik niks aan die Romeine behoort nie. As dit egter was wat Jesus bedoel het, sou dit of sinloos gewees het om hulle 'n Denarius te laat voortbring, of erger nog, mense mislei het.

V: In Mattheüs 17:25-27, het die ander dissipels ook die tempelbelasting betaal?

A: Die Skrif sê nie. Of hulle het dit waarskynlik gedoen, of anders sou hulle vrygestel gewees het as hulle onder 20 jaar oud was. Baie van die dissipels het 30 of 40 jaar ná Jesus se opstanding geleef, so Jesus kon jong mans gekies het.

V: In Mt 17:27, waarom raak ons soms gefrustreerd met ander, en hoe behoort ons te reageer wanneer dit gebeur?

A: Iemand wat iets sleg doen, wanneer ons dit van hulle verwag het, maak ons gewoonlik nie te kwaad nie. Wat ons wel kan ergernis gee, is wanneer ons hoër standaarde of verwagtinge vir iemand, of 'n groep mense, het en hulle ons teleurstel of verraai. Voordat ons uit die vel uit vlieg en ons selfbeheersing verloor, moet ons egter onthou hoe ons soms ergernis by Jesus kan veroorsaak. Tweedens moet ons onthou dat hulle rekenskap sal moet gee aan hul Meester – en ons is nie hul meester nie, God is. Laastens, moes ons hierdie verwagtinge in die eerste plek gehad het? In plaas daarvan om net te "reageer" op ons emosies van eie teleurstelling, moet ons gepas "reageer" op wat in hierdie situasie die beste is. As 'n reaksie duidelik nie werk nie, wil jy dalk stop en op 'n ander manier reageer. Laastens, onthou Jakobus 1:20: "want die toorn van die mens werk nie die geregtigheid van God uit nie."

V: In Mattheüs 18:1-6, wanneer iemand, veral 'n Christen, daarop fokus om die verkeerde vraag te vra, hoe herlei jy dit?

A: Met geduld en takt. Bestraffing mag hier nie behulpsaam wees nie, omdat hul denke dalk te deurmekaar is om dit te kan sien. In hierdie geval was dit nie dat hul vraag onlogies of onsin was nie, maar hul prioriteite was verkeerd. Om net vir iemand te sê hul prioriteite is verkeerd, is self nie baie behulpsaam nie; jy moet vir hulle sê, of nog beter, vir hulle wys, wat hul prioriteite behoort te wees.

V: In Mt 18:1-6, wat moet jy doen wanneer jy mededinging onder gelowiges opmerk?

A: Daar is sewe stappe wat ons kan neem.

1) Bid vir hulle, of albei partye, dat hulle hul situasie sal sien soos God dit sien, en die hart en moed sal hê om van koers te verander en God se leiding te volg.

2) Probeer hul denkwyse te verstaan, waarom hulle dink hulle behoort so te voel.

3) Neem kennis dat Jesus hulle nie veroordeel het omdat hulle die vraag gevra het nie, en jy behoort hulle ook nie te verag nie. Maar soos Johannes Chrysostomos (oorlede 407 n.C.) gesê het: "Ons is nie eens in staat om die foute van die Twaalf te bereik nie; ons vra nie wie die grootste is in die Koninkryk van die Hemel nie, maar eerder wie die grootste is in die Koninkryk van die Aarde: hoe ryker, hoe magtiger." (Homilieë oor Matteus, homilie 58 NPNF1 bl. 360)

4) Maak seker dat jy 'n dienskneggees modelleer en kweek, en ander as belangriker as jouself beskou (Filippense 2:3).

5) Probeer om hulle te help om hul rivaliteit as 'n sonde te sien wat hulle moet verander.

6) Moedig hulle aan om saam te werk.

7) Ons moet almal soos kinders wees (in 'n goeie sin), want ons is almal kinders van God.

V: In Mt 18:5 en Mk 9:35-37, hoe is dit om 'n kind in Jesus se naam te verwelkom soos om Jesus te verwelkom?

A: Jesus het die gebrek aan onderskeid beklemtoon tussen Hom in die vlees hartlik ontvang en ander in Jesus se naam ontvang. In die antieke tyd is 'n gesant van 'n koning koninklik behandel as die verteenwoordiger van die koning.

V: In Mt 18:8 en Mk 9:43,47, moet ons ons hand afkap of ons oog uithaal as dit ons laat sondig?

A: Nee, om die eenvoudige rede dat ons hande en oë ons nie laat sondig nie. Jesus sê dat sonde so ernstig is dat dit beter is om so 'n drastiese maatreël te tref as om hierdie ledemate te verloor as om te sondig. Dit is beter om 'n ledemaat af te kap as om aan gangreen te sterf. Van tyd tot tyd moet ons almal 'n "realiteitskontrole" op onsself doen. Vra onsself af: verbeter ons verhouding met Christus, of dryf ons weg?

V: In Mt 18:9 en Mk 9:43-44,48, bewys die verwysings na onblusbare vuur hier ewige straf?

A: Hulle dui op die waarheid van ewige straf, maar hulle bewys dit nie, want dit kan wees dat die vuur ewig was, maar dat die mense wat daarin oorleef het, nie ewig was nie. Natuurlik, in daardie geval sou die vuur 'n ander brandstof of middel gehad het om in stand gehou te word.

V: In Mt 18:10, het God die Vader 'n gesig?

A: Nee. Mens sou nie verwag dat Jesus hier 'n gedetailleerde lering oor nabyheid en engelese waarneming in die dimensies van die Hemel sou gee nie. Liewer het Jesus bloot 'n metafoor gebruik om te sê dat die engele wat oor hierdie kleintjies waak, direkte toegang tot die Vader het. Daar is egter niks wat sê dat ander engele nie ook direkte toegang tot die Vader het nie.

V: In Mt 18:14, aangesien God nie wil hê dat enige van die kleintjies moet vergaan nie, waarom gaan mense tog verlore?

A: Dit is twee vrae in een: waarom sterf babas, en waarom gaan mense na die hel.

Babas sterf, soos ons almal uiteindelik sterf, as gevolg daarvan dat ons deel is van 'n gevalle geslag. Ons leef in 'n wêreld met baie kwaad en onreg, en God sal alles regstel op die oordeelsdag.

Babas en fetusse het 'n sondige natuur, maar dat 'n fetus sterf bewys nie dat die fetus skuldig is aan sonde nie, net soos die dood van 'n katjie nie bewys dat dit skuldig was aan sonde nie.

Mense gaan hel toe, volgens 2 Tessalonisense 1:8, wat sê dat dié wat nie aan die evangelie van die Here Jesus Christus gehoorsaam is nie, veroordeel sal word, dus is die evangelie iets wat ons almal verantwoordelik is om te gehoorsaam. Jesus se dood aan die kruis was voldoende vir almal. Tog laat God steeds mense wat die Een Ware God verwerp toe om die gevolge van die keuses waarvoor hulle verantwoordelik was, te dra.

V: Beteken Mattheüs 18:15-18 dat ons nooit die leer van 'n Christelike leier mag kritiseer nie?

A: Glad nie. Alhoewel Matteus 18:15 is vir die hantering van gelowiges, nie ongelowiges nie, handel Matteus 18:15-18 oor gedrag en nie die openbare prediking van valse leringe of kettery nie. Alhoewel dit goed is om 'n persoon privaat te kontak om te probeer oortuig voordat dit openbaar gemaak word, as die valse lering openbaar gepreek is, moet die valse lering openbaar reggestel word. As dit deur die persoon wat die vals stellings gemaak en voorheen daarin geglo het, reggestel word, is dit des te beter. Maar as dit nie reggestel word nie, moet dit deur iemand anders reggestel word. Dit moet egter nie met 'n gees van vyandskap of haat teenoor die persoon wat die fout gemaak het gedoen word nie, maar in liefde en met die begeerte om die waarheid te openbaar.

V: In Mt 18:17, wat beteken dit om hom soos 'n heiden of 'n tollenaar te behandel?

A: Die woord "jy" hier is enkelvoud, dus sê dit dat die individu homself moet onttrek aan die persoon wat verkeerd doen. 'n Heiden of 'n veronderstelde gierige en oneerlike skattegaard was duidelik buite die sfeer van God se koninkryk en die kerk. Moenie vir iemand die indruk gee dat jy dieselfde saligheid of geloof as daardie persoon het nie. Selfs al is die persoon in werklikheid 'n gelowige wat dwaal, weet ons nie of hulle regtig 'n sondigende heilige is of dat hulle nooit regtig gered was nie.

V: In Mt 18:18 wat beteken bind en losmaak?

A: Bind beteken om te stop, te beperk of te verbied, en los beteken om toe te laat om voort te gaan. Sommiges sê dat "bind" en "los" Joodse idiome was vir wat op aarde aangekondig word reeds voorheen in die hemel bepaal is. Hierdie mag om te bind en te los is aan al die apostels gegee.

V: In Mt 18:21-22, hoe vergelyk Jesus se vrygewigheid om mense te sê om ander sewentig keer sewe keer te vergewe met ander leringe?

A: Die Sadduseërs en baie rabbyne het geleer dat jy jou broer net drie keer hoef te vergewe. Dit is egter glad nie vrygewig nie vir iemand soos Jesus om vir 'n ander te sê om te vergewe. Wat uiters vrygewig was, was dat Jesus ons, diegene wat Hom aan die kruis vasgenael het (Lukas 23:34), vergewe het en vir ons sondes gesterf het.

V: In Mt 18:28-31, hoeveel geld was hier betrokke?

A: Tienduisend talente was 'n groot bedrag geld. Dawid het drie duisend talente goud en sewe duisend talente silwer geskenk om die tempel in Jerusalem te bou. Die prinse het vyf duisend talente goud en tien duisend talente silwer gegee, volgens 1 Kronieke 29:4,7. Sommiges het dit op $12 miljoen geskat, maar 'n beter syfer sou net onder 'n miljard wees. In Matteus 18:28 was 100 denarius ongeveer 100 dae se loon vir 'n gewone dagloner of 'n voetsoldaat. 'n Regtig goeie slaaf kon een talent werd wees, maar die meeste slawe sou 'n tiende van 'n talent werd wees. Dit was ook teen die wet dat 'n man in die slawerny verkoop word vir meer as die skuld wat hy geskuld het.

V: In Mt 18:32-35, kanselleer God ooit sondes of onterf Hy ooit vergifnis?

A: Nee. Die skuld is nie hernu nie; eerder is die vergifnis nie toegepas nie. Die meester het die dienaar se skuld vergewe, maar toe die bose dienaar 'n ander dienaar by die keel gryp om sy skuld te betaal, was die meester kwaad oor hierdie onreg en het hy die skuld weer van krag gemaak. God het vrylik en genadig ons sondes vergewe, alhoewel ons dit nie verdien het nie, maar of die vergifnis toegepas word, hang af van ons reaksie. Hebreërs 4:2 sê dat die evangelie nie vir sommige tot voordeel was nie omdat hulle dit nie met geloof gekombineer het nie. Romeine 11:29 sê dat God se gawes en roeping onherroeplik is.

V: In Mt 18:32-35, kan hierdie gelykenis beteken dat die meester die goddelose dienaar vir latere skulde na die tronk gestuur het, in plaas daarvan om die ou skuld weer toe te pas?

A: Nee, dit is nie die punt nie, want die gelykenis dui daarop dat die heer die goddelose dienaar aan die tronkbewaarders oorhandig het weens die goddelose dienaar se gebrek aan barmhartigheid.

V: In Mt 18:35, is sommige werke, soos om ons broers te vergewe, nodig vir verlossing?

A: Nie om ander te vergewe of enige ander werk sal 'n mens help om verlossing te verkry nie. Inteendeel, as 'n mens verlossing het, sal hy in staat wees om ander te vergewe vir wat hulle ook al gedoen het. As ons die groot barmhartigheid van God ervaar het, is dit 'n baie kleiner saak vir ons om ander te vergewe.

V: In Mt 19:3-9, Mk 10:11-12, onder watter omstandighede word egskeiding toegelaat?

A: In die Ou-Testamentiese tyd (Deuteronomium 24:1-4, ens.) was egskeiding vir byna enige rede toegelaat omdat mense se harte hard was, maar Jesus het hierdie rede weggeneem. Egskeiding is nie in orde nie, behalwe in die volgende omstandighede:

1. Die ongelowige eggenoot wil weggaan (1 Korintiërs 7:12-15).

2. Dit word toegelaat wanneer een egbreuk gepleeg het (Matteus 5:31-32).

3. Baie Christene beskou egskeiding as onvermydelik in die geval van verlating, omdat een gade in werklikheid reeds "geskei" het.

4. Natuurlik moet ons ook die res van God se Woord volg, en baie Christene sien 'n saak vir egskeiding indien die lewe van 'n eggenoot of kind in gevaar is by die ander eggenoot.

Chuck Swindoll sien in sy pamflet Divorce net drie omstandighede waarin dit vir 'n Christen reg is om ná 'n egskeiding weer te trou:

4a. Huwelik en egskeiding voor verlossing

4b. 'n Onmorele en onbekeerlike maat

4c. Verwerping/skeiding deur 'n ongelowige

Let wel dat die dood van 'n eggenoot nie 'n egskeiding is nie, en Romeine 7:3 leer dat dit aanvaarbaar is om weer te trou ná die dood van 'n eggenoot.

Hierdie verse sê om nie te skei nie, behalwe om hierdie redes, maar wat as jy nie skei nie, maar jou gade skei van jou? Net soos by die dood van 'n gade, is daar niks wat hertrou verhinder as dit die gade was wat geskei het nie.

In Jesus se tyd het Joodse leraars verskeie sienings oor egskeiding gehad. Die skool van Hillel het gesê dat 'n man sy vrou om enige rede kon skei, selfs al het die vrou die kos verbrand! Josefus het Hillel gevolg, en hy was geskei. Later het Rabbi Akiba, van die Hillel-skool, gesê dat 'n vrou haar man kon skei weens 'n "dwaalende oog" vir mooier vroue (M Gittin 9:10). Die skool van Shammai het gesê dat 'n man sy vrou nie vir enige rede behalwe "onwelvoeglikheid" kon skei nie. As 'n skeiding egter om die verkeerde rede plaasgevind het, was hertrou volgens die skool van Shammai steeds toegelaat (Mishna Eduyoth 4:7-10). Of, soos sommige mense vandag sê, "jy kan nie eiers ontrafel nie." Die klein groepie by Qumran het gesê dat egskeiding om geen rede toegelaat is nie (11QTemple 57:17-19). Joodse kommentators het nie die geval van 'n vrou wat van haar man skei, oorweeg nie. Miskien is Jesus hierdie vraag gevra om te sien met watter groep Hy saamgestem het, en miskien om volgelinge van die ander skool van Jesus af te skei. 'n Tweede rede om Jesus te vra is omdat (volgens Josefus) Herodias van haar man Herodes II geskei het om met Herodes Antipas te trou, en Jesus se antwoord sou Hom nie in 'n goeie lig by die owerhede laat lyk nie.

V: In Mt 19:8,9 impliseer Jesus se verandering van die wette oor egskeiding dat God geïnspireerde Skrifgedeeltes nie eens was nie?

A: Onder die Ou Verbond het Jesus gesê egskeiding was toegelaat omdat hulle harte hard was. Dit wys dat God dinge toelaat wat Hy nie begeer nie, vir 'n tydperk. Onder die Nuwe Verbond mag 'n man egter nie van sy vrou skei nie, behalwe weens egbreuk. Ons mag vandag egter nie harde harte hê nie. Ons moet seker maak dat ons huwelik nie net met goedkoop gom aanmekaargeplak is nie, maar met goddelike sement.

Terloops, ons kry ons woord "sklerose" hieruit van die Griekse woord vir hard, "skleros". Die volle woord is sklerokardian.

V: In Mattheüs 19:9, waarom pleeg 'n man egbreuk as hy van sy vrou skei en met 'n ander trou, aangesien poligamie toegelaat was?

A: Nee, poligamie is nie egbreuk nie. Jesus se lering hier is dieselfde ongeag monogamie of poligamie. Daar is vyf punte om in die antwoord in ag te neem.

God se siening oor egskeiding word duidelik gestel in Maleagi 2:16: God haat dit. In die tyd van die Mosaïese Wet het God dit slegs toegelaat omdat hulle harte hard was, volgens Matteus 19:8. In die Nuwe Testament is dit nie toegelaat om van jou eggenoot te skei nie, behalwe vir egbreuk.

As 'n ongelowige eggenoot egter daarop aandring om van jou te skei, beveel God ons om dit toe te laat, aangesien God ons tot vrede geroep het, soos 1 Korintiërs 7:15 sê. Om God se bevel om [tegen jou sin] 'n eggenoot toe te laat om van jou te skei, te gehoorsaam, is Bybels verskillend van om God se bevel te oortree deur te kies om van jou eggenoot te skei.

God se siening oor poligamie. Adam en Eva was 'n model van twee (nie verskeie nie) wat een vlees word (1 Korintiërs 6:16). Poligamie is in beide die Ou en Nuwe Testament toegelaat. In die Nuwe Testament is dit egter afkeurenswaardig, aangesien kerkleiers nie poligamie kan wees nie.

Belangriker as God se model vir monogame huwelik is God se gebod oor egskeiding. Wanneer Christelike sendelinge onder primitiewe volke preek, sê hulle vir poligame mans om nie hul vroue te skei nie, omdat dit die vroue van finansiële ondersteuning sou beroof; hulle moedig egter wel die mans aan om nie meer vroue te neem nie.

Daarom was dit die keuse om die huweliksbelofte te breek wat die oorsaak van die egbreuk was, nie die poligamie nie. Ongeag of 'n man meer as een vrou gehad het of nie, as 'n man sondig kies om te skei, iets wat God haat, dan wil God nie hê hy moet weer trou nie.

V: In Mt 19:9 is daar manuskripte wat nie "behalwe vir egbreuk" bevat nie?

A: Alle manuskripte wat Aland et al. (3de uitgawe) aanhaal, sê óf "behalwe om die rede van hoerery" óf "as dit nie om hoerery is nie", behalwe manuskrip 1574. Manuskrip 1574 is in die 14de eeu geskryf, net voor die einde van die Middeleeue.

Ook het Tertullianus, wat tussen 198 en 220 n.C. geskryf het, in beide Tertullianus Aan Sy Vrou, boek 2, hoofstuk 2, bl. 45, en Oor Beskeidenheid, hoofstuk 16, bl. 92, geskryf dat egskeiding nie toegelaat word nie behalwe vir egbreuk. Dus was hierdie klousule nie 'n toevoeging ná Tertullianus se tyd nie. Daar is geen bewyse om te twyfel dat die frase oorspronklik daar was nie.

V: In Mt 19:12, leer dit kortliks dat 'n man homself 'n kasteel vir die koninkryk van God kan maak, soos 'n ateïs (Capello) sê?

A: Nee. Kom ons ondersoek albei moontlikhede. Aangesien chirurgiese kastrasie ook selibaat sou beteken, is die kwessie of hierdie vers slegs na selibaat verwys, of anders na selibaat deur kastrasie. Akkoord?

Aangesien fisiese kastrasie in stryd is met Deuteronomium 23:1, is dit baie soortgelyk aan 1 Korintiërs 7:2,7 om dit as selibaat te interpreteer, en aangesien vroeë Christene dit universeel as selibaat verstaan het, behoort ons dit in ooreenstemming met die Ou Testament, die Nuwe Testament en hoe Christene dit konsekwent geïnterpreteer het, te interpreteer. Sien die volgende vraag vir 'n meer uitgebreide antwoord.

V: In Mt 19:12 sê Jesus: ".....en daar is kasteellinge, wat hulleself kasteellinge gemaak het ter wille van die koninkryk der hemele. Hy wat dit kan ontvang, laat hom dit ontvang." Hier het ons [vermeendelik] Christus se goedkeuring van selfkastrasie. Ek wonder hoeveel Christelike mans hul getrouheid aan God sou bewys deur dit te doen? Interessant genoeg weerspreek hierdie goedkeuring van kastrasie Deuteronomium 23:1.

A: Dit handel oor selibaat, nie kastrasie nie. Maar kom ons ondersoek albei moontlikhede.

Sellebsheid: Jesus was gemaklik daarmee om hiperboles in sy spraak te gebruik (jy bedoel ek het my oog uitgeraap en my hand afgesny vir niks!), en blykbaar was hy nie bekommerd dat hierdie Jode wat die wet geken het, dit sou misverstaan nie. Die Sadduseërs en Fariseërs het Jesus oor baie dinge gekritiseer, maar Jesus is nie hieroor gekritiseer nie, aangesien die hiperboles verstaan is.

Fisiese kastrasie: As hierdie vers ook na fisiese kastrasie verwys, sou dit in stryd wees met die Ou Testament in Deuteronomium 23:1, en niks in die Skrif of in die vroeë kerkgeskrifte dui daarop dat Jesus iets geleer het wat in stryd is met die Wet van die Ou Testament nie, behalwe wat die dieet betref, waar Hy minder beperkend was, en egskeiding en liefde, waar Jesus 'n hoër standaard gehad het.

As Jesus regtig kastrasie bedoel het, sou daar in hierdie vers geen verskil wees tussen dié wat deur mense tot eunugs gemaak word en dié wat selibaat/kastrasie vir die koninkryk van God gekies het nie.

Ook is hierdie leer van Jesus baie soortgelyk aan die leer van Paulus in 1 Korintiërs 7:2,7 waar Paulus duidelik oor selibaat praat (vir beide mans en vroue) vir die koninkryk van God.

Laastens moet ons nie vra hoe mense 2 000 jaar later hierdie vers in die moderne kultuur mag interpreteer nie, maar hoe die vroeë Christene hierdie vers sou lees. Justinus die Martelaar haal in sy Eerste Apologie, hoofstuk 14, hierdie vers aan en praat van dié wat twee keer getroud is. Al is dit betwisbaar of Justinus van poligamie, hertroue ná egskeiding, of hertroue ná die dood van 'n eggenoot praat, praat hy ongeag van selibaat, nie kastrasie nie. Tertullianus gebruik in Aan die Opstanding van die Vlees, hoofstuk 27, hierdie vers en praat van "die helder skoonheid van die ongetroude vlees" (d.w.s. selibaat in die algemeen).

Opsommend kan dié wat na die Bybel kyk om hul lewens te lei, of hulle nou in die tweede eeu of die een-en-twintigste leef, uitvind wat dit beteken.

V: In Mt 19:14, hoe behoort die koninkryk van die hemel aan klein kinders?

A: Dit kan op verskeie maniere waar wees.

a) Ons moet ons kinderlike afhanklikheid van God erken om gered te word. God help dié wat hul weerloosheid voor Hom erken.

b) God sorg vir kinders wat voor die ouderdom van aanspreeklikheid sterf. Die Bybel impliseer dat hulle in die Hemel is, al is dit sonder enige belonings.

Sowel dwase as kinders weet nie baie dinge nie, maar kinders weet ten minste dat hulle nie baie dinge weet nie.

Terloops, dit was algemeen in Jesus se dag om kinders te bring om deur rabbyne en ouderlinge geseën te word. Dit word ook byvoorbeeld genoem in Genesis 48:14; Numeri 27:18; Handelinge 6:6; 13:3; Matteus 9:18,20; Markus 10:16.

V: In Mt 19:14, leer Calvinisme, om konsekwent te wees, dat alle babas wat sterf na die hel gaan?

A: Nee, dit is 'n valse beskuldiging wat ek gehoor het. Alhoewel Ambrosius van Milaan, Augustinus, Prosper van Aquitanië en 'n paar ander geleer het dat alle ongedoopte babas wat sterf, na die hel gaan, was hulle nie Calviniste nie, maar die meeste was Augustiniane.

Kalviniste glo die Bybelse siening dat dit uiteindelik God is wat die mag het om te red; dit is nie doop, ons werke, ons geloof nie. God kan kies om deur Christus te red soos Hy wil. Hier is wat Kalviniste self sê.

"Almal wat in die kinderjare sterf, is onder die uitverkorenes," volgens Lorraine Boettner in The Reformed Doctrine of Predestination bl. 148, 149. Die Tweede Skotse Belydenis (1580 n.C.) sê: "Ons verafsku en verag sy [die paus se] wrede oordeel teen babas wat sonder doop sterf." C.H. Spurgeon, wat (onjuist) 'n beroep op Ezequiel 16:21 gedoen het, het geglo dat babas wat sterf na die hemel gaan. Ander Calviniste wat hiermee saamgestem het, sluit in Charles Hodge, W.G.T. Shedd en B.B. Warfield. Die Calvinis Curt Daniel het in sy proefskrif The History and Theology of Calvinism (bl. 336–339) 'n afdeling met die titel "Sterwendes word gered".

Hier is wat Calvyn self gesê het in die Institusies van die Christelike Godsdiens, boek 4, hoofstuk 16, bl. 2:541: "Maar hoe, vra hulle, word babas wedergeboorte, wanneer hulle nie 'n kennis van goed of kwaad besit nie? Ons antwoord dat die werk van God, alhoewel dit buite die bereik van ons vermoë is, daarom nie nietig is nie. Verder moet die babas wat gered moet word (en dit is seker dat sommige op daardie ouderdom gered word), sonder twyfel eers deur die Here wedergebaar word. Want as hulle aangebore bederf saam met hulle uit die moederskoot bring, moet hulle gereinig word voordat hulle in die koninkryk van God toegelaat kan word…. Maar om hierdie groep beswaarmakers [kritici] die mond te snoer, het God in die geval van Johannes die Doper … 'n bewys gegee van wat Hy in ander kon doen."

V: In Mt 19:16-17, het Jesus ontken dat Hy goed was, of dat Hy God was?

A: Nee, Jesus spreek nie daaroor hier nie. Sien die bespreking in die evangelies oor Mt 19:16-17 vir die antwoord.

V: In Mt 19:17, wat is goed?

A: In Genesis 1 en 2 het God die hele skepping as goed verklaar voor die val van die mensdom. Jesus het in Markus 10:18 en Lukas 18:19 gesê dat niemand goed is nie, behalwe God alleen. God is die bron van goedheid, maar soos Thomas Aquinas aangetoon het, is dit nie meer geldig om God as goed te definieer slegs omdat God die bron van goed is nie, as om God as 'n fisiese liggaam te definieer omdat God die bron van alle fisiese liggame is.

Vir ons is goedheid dit wat ooreenstem met die karakter en verlangde wil van God. Ons word beveel om goed te doen in 1 Timoteus 6:18, sodat ons in 'n beperkte sin goed kan wees. God is op 'n hoër wyse goed, omdat 1) Hy die bron van alle goedheid is, wat Hy aan ons verskaf 2) Hy die standaard is waarvolgens goedheid gesien word, 3) en niks is totaal goed behalwe Hy nie (Markus 10:18; Lukas 18:19).

V: In Mt 19:23, is dit waar dat rykes nie die hemel kan ingaan nie?

A: Nee, anders sou Abraham in die moeilikheid gewees het, en sou Paulus, Jakobus en die skrywer van die Hebreërs, om nie eens van Jesus te praat nie, verkeerd gewees het om Abraham as 'n held van die geloof voor te hou. Job, nadat God hom met rykdom begenadig het, sou ook in die moeilikheid gewees het. Eerder is dit die liefde vir rykdom en die vertroue daarop wat dit vir 'n mens moeilik maak om in die hemel te kom. 'n Mens kan groot rykdom hê, soos Abraham, en nie liefhê of vertrou op hul rykdom nie. Die Griekse woord hier vir 'sad', lypoumenos, beteken ontredderd of baie hartseer.

V: In Mt 19:24, Mk 10:25, en Lk 18:25, wat het Jesus bedoel met 'n kameel wat deur die oog van 'n naald gaan?

A: Sommiges dink dat "die naald" 'n bynaam was vir 'n noue poort in Jerusalem. Daar is egter, alhoewel Jerusalem en ander stede wel baie noue poorte gehad het, geen poort met die naam "die naald se oog" wat vir ons bekend is nie. Die Griekse woord hier, rhaphidos, kan slegs 'n naald vir naaldwerk of chirurgie beteken, nie 'n soort poort binne-in 'n poort nie.

Dit is meer waarskynlik dat Jesus hier 'n hiperverhaling gebruik. Dit is totaal onmoontlik vir 'n kameel, veral 'n gelaaide kameel, om deur die oog van 'n naald te gaan. Jesus het hierdie komiese analogie gebruik om te sê dat 'n Joodse skrywer in die Babiloniese Talmoed (Babiloniese Berakoth 55b) 'n soortgelyke hiperverhaling gebruik, "'n olifant wat deur die oog van 'n naald gaan." (Olifante was meer algemeen in Babilon, en die gebruik daarvan in Babilon wys dat dit nie 'n poort in Jerusalem was nie.)

a) dit is natuurlik onmoontlik vir 'n man wat homself ryk ag om ooit in die hemel te kom, en

b) alle dinge, selfs 'n ryk man wat na die hemel gaan, is moontlik by God (Matteus 19:26; Mk 10:27; Lukas 18:27).

V: In Mt 19:27,30 wat is die enkele sleutelkwessie in hierdie vers en in hierdie hoofstuk?

A: Eerstens wat dit nie is nie. Dit is nie of hulle verstand in Jesus se woord glo nie; hulle het almal geglo, selfs die ryk jong man. Dit is ook nie of hulle besluit het dat hulle Jesus wou volg nie. Hulle doen dit reeds, en Jesus het selfs sommige weggedraai wat gesê het hulle wou Hom volg. Dit gaan eerder oor jou hart. Is jy bereid om alles anders te laat om Jesus te volg. Miskien is dit om te kies om in 'n huweliksituasie te bly (hetsy onthoudend of getroud), wanneer 'n opsie wat God nie vir jou oopgelaat het nie, op daardie oomblik aantrekliker lyk. Miskien is dit om 'n laer betaalde finansiële situasie te kies, wanneer jy redelik seker is dat jy teen God in kan gaan en aansienlik (of selfs net 'n bietjie) meer geld kan kry. As God jou verstand en jou wil het, is dit wonderlik. Maar het God ook jou hart?

V: In Mt 19:27,30, wat is 'n paar maniere waarop jy kan sien of iets meer van jou hart se toewyding as God het?

A: Mens kan dikwels uitvind waaraan jy jou toewy deur na jou tyd, jou geld en jou hart te kyk.

Tyd: As die tyd wat jy aan iets spandeer meer is as die tyd wat jy aan aanbidding, gebed tot en diens van God spandeer, is iets uit balans. Ek het eendag 'n man ontmoet wat die hele lente en somer verlof geneem het om elke enkele bofbalwedstryd van sy gunstelingbofbalspan te kyk, tuis en op pad. Aanvanklik sou jy dalk dink sy toewyding was prysenswaardig. Maar by nadink is dit glad nie prysenswaardig nie. Het hy gedink hy het niks beter om met sy lewe te doen as om die hele tyd bofbal te kyk nie? Was daar niks beter wat hy kon doen nie?

Geld: Kyk elke maand na jou bankstaat. Daar is noodsaaklikhede wat jy moet betaal, soos huur / huispaaiement, basiese kos en ander uitgawes. Maar wat van die res van die geld? Op watter kategorie spandeer jy meer as wat jy aan God gee? Is daar dinge, soos gereelde vakansies, fyn kos of sjiek klere, wat te veel van jou begroting inneem?

Hart: Die titel van 'n fliek sê dit alles: "Die hemel kan wag". As jy nog nie na die hemel wil gaan nie, omdat iets hier op aarde vir jou aantrekliker is, is dit waarskynlik dat jou toewyding daaraan groter is as jou toewyding aan God. As daar iets duidelik in die Skrif gesê word wat jy sê jy kan nie volg nie, kan dit 'n sterker greep op jou hart hê as God. Selfs al rasionaliseer jy dit as "God verstaan" of "ons is tog almal sondaars, so dit maak nie saak nie", mislei jy net jouself.

V: In Mt 19:28 en Lk 22:28-30, aangesien die dissipels op twaalf trone sal sit, sal Judas Iskariot ook sit?

A: Nee. Eerstens, Lukas 22:28-30 noem nie twaalf trone nie, net twaalf stamme. In werklikheid sê Matteus 19:28 NIE dat die twaalf dissipels op twaalf trone sal sit nie. Dit sê eerder: "… julle wat My gevolg het, sal ook op twaalf trone sit om die twaalf stamme van Israel te oordeel." Daar word dus gesê daar sal twaalf trone wees, maar dit sê nie dat die twaalf dissipels daarop sal sit nie. Inteendeel, Jesus het dit slegs belowe aan "julle wat My gevolg het." Judas het nie voortgegaan om Jesus te volg nie en het sy plek as dissipel verlaat nadat hy Jesus verraai het, soos Handelinge 1:20 sê. In Matteus 19:28 het Jesus dit slegs belowe aan "julle wat My gevolg het."

V: In Mt 19:29, hoe sal mense in hierdie lewe 100 keer meer vaders, moeders, ensovoorts hê?

A: Hierdie vers geld beide in hierdie lewe en die lewe wat kom. Stel jou voor jy het huise regoor die wêreld wat oop is om jou te verwelkom, en mense van al die rasse van die wêreld wat jou dierbare broers en susters is. Dit is wat ons het, of behoort te hê in die Christelike gemeenskap wat ons die kerk noem. Daarbenewens sal ons in die Hemel in volmaakte vorm hê wat ons op aarde in onvolmaakte vorm het.

V: In Mt 19:30, Mk 10:31 en Lk 13:30, op watter maniere gaan die wat eerste is laaste wees en andersom?

A: Aan die einde kan ons baie verbaas wees oor wie eerste is en wie laaste is. Dinge sal op ten minste vier maniere anders wees:

Trots: Dié wat in hierdie lewe trots was, sal verneder word, en die nederiges sal verhef word (Jakobus 4:6; Lukas 1:51-52).

Rykdom: Oor die algemeen gesien, sien baie mense met baie geld nie veel nood om tot God te kom nie, soos Sprukunde 30:8-9 impliseer, en Lukas 16:19-21 gee 'n voorbeeld. Paulus sê in 1 Korintiërs 1:26-31 dat min van die Korintiese kerk wys was volgens wêreldse standaarde, of invloedryk. Jakobus 2:5 wys dat dit waar was in die meeste van die vroeë kerke. Sien ook Lukas 1:53 en Jakobus 5:1-6.

Belonings: God sal gelowiges oordeel op grond van wat aan hulle gegee is. Van dié aan wie baie gegee is, word baie geëis.

Knegtigheid: Die grootste gelowiges, in God se oë, is die dienaars van ander, soos Markus 9:35-37, Lukas 9:46-48 en Matteus 18:1-4 wys.

Wees versigtig om nie te probeer onderhandel om jou pad in die hemel in te kry, of om vir belonings te onderhandel nie. Want soos God die motiewe ken, kan dié wat uiterlik eerste lyk, laaste wees.

V: In Mt 20:1-16 is die Meester regverdig in hierdie gelykenis?

A: Die Meester verteenwoordig God, en God is regverdig volgens Sy standaarde. Ek kan nie antwoord of Hy onregverdig is volgens jou standaarde nie, omdat sommige mense baie vreemde idees oor regverdigheid het. God leer ons dat Sy standaard van regverdigheid steeds voorsiening maak vir besondere vrygewigheid.

God is regverdig, en Hy het elke arbeider korrek betaal wat Hy belowe het.

Die eerste groep het oor hul loon onderhandel. Die ander groepe het net laat staan dat die eienaar betaal wat hy gekies het. Ons verkies liewer die genade van God bo om met God te probeer onderhandel. As jy keuse het tussen billikheid en genade, wil jy genade hê.

V: In Mt 20:1-16, kry almal dieselfde belonings in die Hemel?

A: Nee. Al lyk Matteus 20:1-16 dalk of dit dui daarop dat hulle dit wel kry, leer 1 Korintiërs 3:12-15 uitdruklik dat ons nie moet dink dat almal dieselfde belonings in die Hemel kry nie.

V: In Mt 20:1-16, waarom is dit 'n uitstekende gelykenis om saam met Mormone (LDS) te bestudeer?

A: Hierdie valse godsdiens beklemtoon werke, en verlossing is gebaseer op wat jy verdien. Mormonskap leer dat daar drie hemele is: die hoogste vir goeie Mormone; die middelste, effens beter as die aarde, vir slegte Mormone en goeie Christene; en die laagste hemel, effens slegter as die aarde, vir die meeste van die res van die mensdom. Al sê die Boek van Mormon: "ons weet dat dit deur genade is dat ons gered word, ná alles wat ons kan doen." (2 Nefi 25:23), dit is net 'n verskoning vir "alles wat jy kan doen." As ons die vrae ter syde skuif oor of jy regtig alles gedoen het wat jy kon, of wat "nadat" beteken, sê dit ten minste dat werke en genade saamwerk om gered te word. Hierdie gelykenis maak min sin binne die Mormonnisme, of eintlik in die meeste werke-gebaseerde godsdienste.

V: In Mt 20:17-19, hoe kan die Almagtige God toelaat dat Sy profeet Jesus oorhandig word aan die heidene om bespot en gedood te word?

A: Soms moet jy bereid wees om aanvanklik oorweldig te lyk om die uiteindelike oorwinning te behaal.

V: In Mt 20:20-28, aangesien groot Christene dienaars is, nie heersers oor ander nie, waarom lyk dit of sommige Christelike leiers dit vergeet?

A: Mag kan korrup maak, en baie ongoddelike mense noem hulleself gelowiges. Jy kan in die boeke van Konings en Kronieke lees oor sommige van die hartseer voorbeelde wat God ons geleer het.

V: In Mt 20:22, wat wys Jesus uit dat hulle oor hul versoek onkundig is?

A: Hulle het net oor die beloning gevra. Soos sommige mense vandag, soos die Believer's Bible Commentary p.1280 dit stel: "Hulle wou 'n kroon sonder 'n kruis hê, 'n troon sonder die offeraltaar, die heerlikheid sonder die lyding wat daartoe lei." Jesus het nie hul begeerte bestraf nie. Dit is goed om groot belonings in die hemel te begeer, maar nie as jy nie bereid en in staat is om te doen wat tot die belonings lei nie. Al die apostels het as martelare gesterf, behalwe Johannes, wat 'n natuurlike dood gesterf het. Soos Robert Little gesê het: "Jakobus het 'n martelaar se dood gesterf, Johannes het 'n martelaar se lewe geleef."

Jesus het nie net opoffering geëis nie; Hy het dit ook gedemonstreer. Maar sommige mense dink dat alhoewel Jesus diens deur opoffering gekies het, voel hulle tog dat hulle self daarvan vrygestel behoort te wees.

Die ander tien dissipels was verontwaardig oor hierdie twee. Dit was nie so veel uit trots dat hulle self sou gaan vra nie, maar eerder uit jaloesie dat hulle hulle net met 'n eenvoudige versoek sou vooruitstyg.

V: In Mt 20:28, wat kan ons hier uit Jesus se voorbeeld leer?

A: Jesus, wat ewig bestaan as die Seun van God in heerlikheid, het na die aarde gekom nie om gedien te word nie, maar om te dien. As volgelinge van Jesus moet ons onsself afvra hoe ernstig ons is. Voel ons dat ons hier is om te "ontvang" en bedien te word, of is ons hoofsaaklik op hierdie aarde om te "gee" en God en ander te dien.

V: In Mt 20:30, was dit twee blinde mans, of een blinde man met die naam Bartimeus soos in Mk 10:46-52 gesê word?

A: Dit kan twee gebeure wees, aangesien al die blinde mans in Jerigo Jesus sou wou sien. Aangesien daar in beide evangelies geskreeu is: "Seun van Dawid, ontferm u oor my/ons", is dit egter meer waarskynlik dat dit een gebeurtenis was. Bartimeus sou dan die naam van een van die twee blindes wees. Markus, wat dit waarskynlik van Petrus gehoor het, was net bewus van een blinde man, maar het sy naam geken. Matteus, wat daar was, het albei blindes gesien.

V: In Mt 20:32, waarom het Jesus die duidelik blinde man gevra wat hy wou hê Jesus moes doen?

A: Daar kan twee onderskeie redes wees.

Eerstens wou Jesus hê dat die man mondelings moes vra voordat die gawe van sig aan Hom gegee is, en Jesus het die man die geleentheid gegee om dit te doen.

Tweedens wil nie almal wat gestremd is, genees word nie. Daar was gevalle van mense in melaatsekolonies wat hul kinders doelbewus besmet het sodat hul kinders vir die res van hul lewe onderhou kon word.

Wanneer jy 'n behoefte het, 'n wonder nodig het, of in hartseer huil oor die boosheid wat jy in jou eie hart sien, laat niemand of niks jou aflei van uitroep na Jesus nie.

V: In Mt 21:1-3, Mk 11:2-3, Lk 19:30-31, waarom het Jesus sy dissipels gesê om 'n donkie te neem?

A: Wanneer 'n koning 'n stad binnekom, ry hy op 'n perd, 'n dier vir oorlog, om te simboliseer dat hy 'n oorwinnaar is. Wanneer 'n koning of regter op 'n donkie ry, simboliseer dit dat hy in vrede kom, sonder sy leër. Dit het ook Sagaria 9:9-10 vervul.

'n Sleutelfeitepunt oor hierdie gedeelte is dat Jesus op 'n baie duidelike wyse verkondig het dat Hy die Messias was. As die Joodse leiers Hom sou kies om te dood, sou dit nie wees omdat hulle onkundig was oor die feit dat Jesus beweer het Hy is die Messias nie.

Verder dui die eienaar se instemming en gebrek aan verbasing toe die dissipels die donkie neem, daarop dat die eienaar reeds instemming gehad het met Jesus se gebruik daarvan. Toe Jesus kortliks by Betanië, net buite Jerusalem, gestop het, sou dit tyd gegee het vir die woord om te versprei en skares om te vorm.

V: In Mt 21:1-46, hoe reageer verskillende mense vandag wanneer Jesus en Sy lering hul lewens raak?

A: Sommiges verwelkom 'n nader kyk en 'n wandel met Jesus. Ander probeer dit ignoreer. Weereens ander is antagonisties en vra: "Wie dink Hy is Hy, om te kom en vir ons te sê wat om te doen?" Wees versigtig met wie jy omgaan. As jy baie met die laaste groep omgaan of saam met hulle assosieer, wees versigtig dat jy nie al hoe meer soos hulle word nie.

V: In Mt 21:12-13, Mk 11:12-19, en Luk 19:43-48, waarom was Jesus kwaad vir die geldwisselaars?

A: Hierdie mense was in God se Huis sonder die bedoeling om God te aanbid. Hulle was beide 'n afleiding en 'n ontmoediging vir diegene wat gekom het om God te aanbid. God neem ons aanbidding baie ernstig op.

Die Joodse Misjna's dokumenteer voorvalle van buitensporige pryse vir diere. (Die vroegste Misjna's is omstreeks 200 n.C. geskryf.) As 'n persoon 'n dier moes bring om in die Tempel te offer, en die pryse om 'n dier te koop was onregverdig hoog, sou die armes uitgesluit gewees het van die behoorlike aanbidding van God.

Dit is nogal nuuskierig dat sommige wat so aandringend was op behoorlike godsdiens, Jesus gekritiseer het omdat hy kinders toegelaat het om "Hosianna" te sê, maar geen probleem gehad het met die geldwisselaars wat buitensporige winste uit aanbidders gemaak het nie.

Dit is interessant dat hulle vir die offers daarop aangedring het om die Romeinse geld in Tiriëse munte om te ruil. Sommiges het gedink dit was omdat die Romeinse munte beelde van gode en keisers gedra het wat aanspraak gemaak het op goddelikheid. Tog het Tiriëse munte ook beelde van gode gehad.

V: In Mt 21:14-15, wat is die betekenis daarvan dat die blindes en lames na Jesus kom om genees te word?

A: Dit was baie moeilik om blind, kreupel of andersins nie in staat te wees om te werk in die antieke samelewing nie. Daar was geen verwagting dat 'n regering jou sou help nie. Alhoewel die Joodse gemeentes en familie die armes sou help, was dit steeds onseker om die nodige finansiële hulp te kry. Alhoewel dit nie in die Ou Testament beveel word nie, het die meeste Joodse owerhede blindes of kreupeles verbied om 'n offer te bring, alhoewel hulle steeds in die Tempel toegelaat is. Jesus het hulle gehelp deur hulle te genees.

In teenstelling met die standaard Joodse praktyk om 'n bietjie hulp te gee en hulle by die Tempel te laat bedel vir die res van hulle onderhoud, het die Qumran-gemeenskap (1QSa 2:5-22; 1 QM 7:4-5) geglo dat alle gestremde mense uitgesluit was van die Joodse gemeente of die messiaanse maaltyd van die eindtyd.

V: In Mt 21:16-17, aangesien ons net God behoort aan te bid, waarom het Jesus lof aanvaar?

A: Vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Jesus het nie net komplimente en lof aanvaar nie, maar het ook aanbidding aanvaar in Johannes 9:38. (Die Griekse woord proskuneo hier impliseer baie meer as net dank of respek.)

2. Dit is goed om goddelike leiers eer en lof te gee (maar nie aanbidding nie), soos Filippense 2:29 wys. Aanbid egter net God (Matteus 4:9-10; Lukas 4:7-8; Openbaring 19:10; 22:8-9)

3. Nie net mense (Matteus 2:2) nie, maar ook engele aanbid Jesus as God in Hebreërs 1:6.

4. Jesus is God (Johannes 1:1; Hebreërs 1:8,9), en Jesus is ons Here en ons God (Johannes 20:28-29).

V: In Mt 21:18-19, Mk 11:14,20-21, waarom het Jesus so streng gelyk dat Hy 'n nie-denkende vyeboom laat verwelk het?

A: Dit is amper soos om te vra hoeveel koringplante wreed vermoor is sodat jy jou sny brood kon eet. Die antwoord is geen, want nie-denkende plante kan nie wreed vermoor word nie. Ook, as 'n boom nie knoppe en vrugte toon wanneer dit botanies verwag word nie, is dit 'n aanduiding dat dit siek is, wat 'n treffende beskrywing van die Joodse godsdienstige establishment is.

Jesus het nie omgegee vir die plant se nie-bestaande gevoelens nie. Inteendeel, in Markus 13:28-29 sê Jesus vir ons om die gelykenis van die vyeboom waar te neem. Wanneer die takke en blare uitkom, is die somer naby. Net so, wanneer die Messias na Jerusalem kom, is die verlossing van die mens naby. Tog het hierdie leiers die voorkoms gehad asof hulle geestelik vrugbaar was, maar hulle was eintlik onvrugbaar.

Vyebome laat hul blare uit net voordat hulle groen vye uitsit. Die vye sonder die vye is so iets soos "valse advertensies". Maar as daar nou geen vroeë vye is nie, sal daar later geen ryp vye wees nie. Rondom die oewer van die See van Galilea was vye tien maande van die jaar beskikbaar, alhoewel dit in Jerusalem korter was.

Nadat Jesus dit gedoen het, het Hy die illustrasie van 'n vyeboom in Matteus 24:32 gebruik.

Hard Sayings of the Bible bl. 441–442, wat inligting neem uit 'n artikel met die titel "The Barren Fig Tree" deur W.M. Christie, verskaf meer besonderhede. Daar word gesê dat teen die einde van Maart blare op vyebome begin verskyn, en klein knobbeltjies, taqsh in Palestynse Arabies, so groot soos groen amandels, groei. Hierdie val af, want dit is nie regte vygen nie, maar boere eet dit wanneer hulle honger is, alhoewel dit nie baie lekker smaak nie. As die vye se blare egter verskyn sonder taqsh, sal daar geen vye wees nie.

V: In Mt 21:21-22 en Mk 11:24, aangesien ons in gebed vir enigiets kan vra, waarom vra Christene nie dat almal Christen word nie, en kry dit nie? Ek het ook 'n lang wenslys....

A: God kan enigiets doen (behalwe lieg, deur die kwaad verlei word, Homself verloën, of by enigiemand groter as Homself sweer), maar 'n logiese onmoontlikheid bestaan nie. God kan nie mense skep wat vrylik kies om Hom lief te hê en Hom te gehoorsaam sonder dat hulle in staat is om vrylik te kies om Hom lief te hê en Hom te gehoorsaam nie.

Selfs Jesus het self gehuil oor Jerusalem se verwerping van Hom in Matteus 23:37-39. Selfs die Fariseërs is toegelaat om "God se doel vir hulleself te verwerp" in Lukas 7:30.

Wat die lang wenslyste betref, sien die bespreking in Matteus 7:7-11 oor hoe God, soos 'n wyse Vader, ons net die goeie dinge gee wat ons op die regte manier vra. Prys God, Hy sê nie altyd "Ja" vir ons nie!

V: In Mt 21:21-22 en Mk 11:24, wanneer jy bid en glo, is dit jou gewaarborg dat jy altyd kry waarvoor jy bid?

A: Nee, hierdie vers sê jy moet regtig glo in wat jy vra. As jy sonde in jou hart koester (Psalm 66:18), 'n doof oor draai vir die armes (Spreuke 21:13), of goddeloos is (Spreuke 15:29; Jesaja 59:1-3), weier om na God te luister (Sagaria 7:11-14 en geïmpliseer in Spreuke 28:9), of bid om dit op jou selfsugtige begeertes te bestee (Jakobus 4:3), sal God, soos 'n wyse Vader, dit nie aan jou gee nie.

V: In Mt 21:23, hoe groot was die tempelhof?

A: Voor Jesus se bediening het Herodes die Grote die tempelhof vergroot tot ongeveer 330 yards by 500 yards (300 meter by 460 meter). Dit is waar Jesus was toe Hy die geldwisselaars uitgedryf en gepreek het.

V: In Mt 21:23-24, waarom het Jesus nie net hul vraag oor Hom as die Messias beantwoord nie?

A: Die antwoord was voor die hand liggend vir dié wat wou weet. Tog was dit, selfs ná al die wonderwerke, nie moontlik om 'n antwoord te gee wat hulle sou aanvaar nie, aangesien hulle hardnekkig geweier het om te glo. Daarom het Jesus só gepraat dat as hulle eerlik Sy vraag sou beantwoord, hulle ook hul eie sou beantwoord. Ongelukkig het die ondervragers, toe hulle self bevraagteken is, na die mees gerieflike antwoord gesoek, nie die ware een nie.

V: In Mt 21:24-27, Mk 11:33, en Lk 20:7-8, waarom het Jesus geweier om vir hulle te sê op watter gesag Hy hierdie dinge gedoen het?

A: Twee punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Jesus was nie verplig om 'n persoon se vraag te beantwoord nie, veral nie vrae wat nie gestel is om die waarheid te ontdek nie, maar om Hom in 'n strik te lok.

2. Hulle het reeds die antwoord geweet. Jesus het reeds beweer dat Hy van God afkomstig is deur hierdie dade te verrig. Hulle wou net op daardie tydstip 'n duidelike verklaring in Sy woorde hê.

Aangesien ons die waarheid deel, mag ons nie lieg nie, maar dit is soms in orde om te weier om te antwoord, veral as die vraers nie die waarheid wil weet nie, hulle wil jou net probeer in 'n strik lok.

V: In Mt 21:33-41, aangesien God deur die verhuurder gesimboliseer word, weet Hy soms nie wat aangaan nie?

A: Die grondheer simboliseer wel God, maar Hy weet wat aangaan, soos bewys deur Jesus wat hierdie gelykenis vertel het. God is soooo geduldig en lankmoedig, hierdie gelykenis wys vir ons dat Hy selfs bereid is om voortgesette ongehoorsaamheid en onreg, en selfs die dood van Sy Seun, toe te laat ter wille van die verlore. Dit is sodat hulle tot Hom kan kom. God se verdraagsaamheid het egter 'n einde, op die oordeelsdag, wanneer alles reggestel sal word.

In hierdie gelykenis is die verhuurder so sag en tog streng. Hy is so sag, amper tot by die punt van dwaasheid. Maar uiteindelik kry die huurders die ernstige toorn wat hulle verdien.

God is die verhuurder, die boodskappers was die profete van die Ou Testament, en die Seun is Jesus.

V: In Mt 21:43, hoe het sommige dit grof misverstaan met betrekking tot die Britte?

A: Wanneer daar gesê word dat die koninkryk van God van julle (meervoud) [d.w.s. die Jode] weggeneem en aan 'n ander nasie (enkelvoud, ethnei in Grieks) gegee sal word, het sommige 'n vreemde fout bedink wat Britse-Israëlisme genoem word. In die hoofvariant van hierdie siening word gesê dat die tien verlore stamme, in plaas daarvan om in die ander volke in die Midde-Ooste geassimileer te word, almal saam na die Britse Eilande gemigreer het, en dat Britse mense dus afstammelinge van Bybelse Jode is (ten spyte van genetiese bewyse van die teenoorgestelde). Blijkbaar moes die Angels, Saksers, Jute, Deense en later Normande wat almal in Groot-Brittanje neergelaat het, geen nakomelinge gehad het nie! Maar het jy geweet dat daar genetiese merkers is wat aandui dat iemand Angelsaksiese afkoms het? Ongeveer 25-40% van die gene van Britse mense is Angelsaksies. Sien https://www.nature.com/articles/ncomms10408 (10 Des. 2022) vir meer wetenskaplike inligting.

Hoe dit ook al sy, hierdie siening is gewild gemaak in 'n boek met die naam A View of the Hebrews, wat net 'n kort rukkie voor Joseph Smith, Jr., die stigter van die Mormoonisme, geskryf is. Brits-Israelisme word deur Mormone en Herbert W. Armstrong se Worldwide Church of God geglo.

Die nasie/mense hier is die kerk, en Christene van alle etniese agtergronde en lande is ewe deel daarvan.

V: In Mt 21:46, was Jesus regtig 'n profeet of het die mense Hom net as 'n profeet beskou?

A: Die feit dat "hulle Hom as 'n profeet beskou het" wys nie of Hy werklik een was of nie. Hy was van God, het God se Woorde gespreek en die toekoms voorspel, so Hy was 'n profeet, en baie het Hom as sodanig beskou.

V: In Mt 22:13-14, hoe is God al-liefdevol om iemand uit te sit en in duisternis te gooi?

A: Wie het gesê God is al-liefdevol? Die Bybel nie. Soos Romeine 11:22 sê, oorweeg beide die goedheid en die strengheid van God. God is die mees liefdevolle wese in die heelal. Maar Hy is nie liefdevol soos sommige liefde definieer nie, as hul definisie in stryd is met Sy ander eienskappe van heiligheid, geregtigheid en toorn.

V: In Mt 22:14 verwys die frase "vele is geroep, min is uitverkies" na variasies en grade van geloof en sekerheid, soos die Bahá'í's in Some Answered Questions bl. 129-131 leer?

A: Nee. As jy die hele gelykenis in Matteus 22:1-14 lees, plaas dit mense in twee kategorieë: dié wat die koninklike troupaal ingaan en dié wat nie ingaan nie. Die uitdrukking 'vele is geroep, maar min is uitverkies' verwys na dié wat genooi is om in te gaan, maar geweier het, en na 'n man wat met onvanpaste klere wou ingaan. Dit kan wees dat hy, nadat hy uitgenooi is, met sy sake aangegaan het sonder om vir die troue voor te berei, en toe die tyd oor hom gekom het, geen tyd gehad het om huis toe te gaan en klere te verander nie. Dit is soortgelyk aan sommige wat Christus wil volg, maar hulle maak geen verandering in hul eie skedule om dit te doen nie. Ons moet vir Christus 'ons klere verander'.

Terloops, dit is 'n ander gelykenis as Lukas 14:16-24 oor 'n privaat banket, met 'n ander punt.

Daar is 'n les vir almal hier. Jy kan nie net 'n enkele vers in die Bybel lees, ignoreer wat voor of ná dit geskryf is, en verwag om die betekenis korrek te interpreteer nie.

V: In Mt 22:21, wat sê Jesus oor belastings en die regering?

E: Eerstens 'n bietjie agtergrond, dan die antwoord.

Baie Jode was gekrenk dat hulle belasting moes betaal aan die afgodsdienende, boelie-agtige heidense Romeine. In werklikheid het sommige zelote gesê dat 'n Jood God onteer het toe hy die belasting aan die Romeine betaal het. Een Romeinse muntstuk het die inskripsie gehad: "Tiberius Caesar Augustus, seun van die Goddelike Augustus." Die Fariseërs het die belasting betaal omdat hulle moes, maar hulle was nie gelukkig daaroor nie. As jy dus die betaling van belasting ondersteun, verloor jy hulle steun. Natuurlik, as jy nie-betaling van belasting ondersteun, kan Jesus se vraers reguit na die Romeine hardloop en dit vir hulle vertel. Hulle het dus probeer om Jesus tussen 'n klip en 'n harde plek te sit.

Jesus het nie hul politieke dispuut besleg oor of die Romeinse mag legitiem was of nie. Maar Jesus het gesê om aan die regerende burgerlike owerhede, of hulle nou regverdig was of nie, te gee wat hulle toekom, en aan God te gee wat Hom toekom. Romeine 13:1-6 sê ook dat ons belasting moet betaal en ons moet onderwerp aan die regerende owerhede.

Jesus het hier ook 'n tweede boodskap gegee. Jesus het met Sy antwoord aangedui dat vryheid, nasionale onafhanklikheid en patriotisme nie die primêre doel vir 'n Christen is nie; om God te volg wel. 'n Derde boodskap wat Jesus hier geïmpliseer het, is dat ons burgers van die Koninkryk van God kan wees en ons ook aan sekulêre burgerlike regerings kan onderwerp. Die Romeine, veral later onder Nero, was verskriklike heersers wat korrupsie normaal gemaak het. En tog is daar geen rekord dat Paulus of enige van die ander apostels probeer het om 'n rebellie of onafhanklikheidsbeweging te begin nie.

V: In Mt 22:29, waarom het Jesus vir die Sadduseërs, wat duidelik die Skrif bestudeer het, gesê hulle was in die fout omdat hulle nie die Skrifte en die krag van God geken het nie?

A: Volgens die vroeë Christelike skrywers het die Sadduseërs slegs die eerste vyf boeke van die Ou Testament (Genesis tot Deuteronomium) as Skrif erken, nie die res van die Bybel nie. Josefus het ook gesê hulle het slegs die Torah nagekom. Handelinge 23:8 sê die Sadduseërs het die opstanding, engele en geeste ontken. Selfs vandag kan mense die Bybel lees en bestudeer, maar steeds kies om onkundig te wees oor God se krag en wat dit beteken om in die Skrif te glo.

V: Beteken Mattheüs 22:30 dat ons nie fisiese liggame in die hemel sal hê nie, aangesien ons soos die engele sal wees en engele geeste is (Hebreërs 1:14)?

A: Nee. Die vergelyking is met die huwelik. Dit sê nie dat ons in elke opsig soos engele sal wees nie, net op hierdie manier.

V: In Mt 22:30, Mk 12:25, en Lk 20:34-35, beteken dit dat daar geen huwelike in die Hemel is nie, of bloot dat daar geen nuwe huwelikseremonies is nie, maar dat sommige aardse huwelike in die Hemel voortbestaan?

A: Ons weet daar is geen huwelike in die hemel nie deur Romeine 7:2 te lees. 'n Vrou kan nie aan meer as een man getroud wees nie. As die man egter sterf, is sy vry van die huwelik en kan sy weer trou. Dus is sy nie steeds in die hemel getroud nie.

As 'n kanttekening glo die valse godsdiens van Mormonisme dat sommige "tempelhuwelike" ewig is. Maar as die man sterf, kan die vrou weer trou. Dit is net dat sy nie twee tempelhuwelike vir tyd en alle ewigheid kan hê nie. Volgens 'n Mormoons perspektief, wat sou die man in die Mormoons paradys dink terwyl sy vrou ná sy dood met 'n gewone huwelik "speel" het?

V: In Mt 22:30, ondersteun dit op enigerlei wyse seks buite die huwelik, soos die kultus Family of Love (voorheen Children of God) aanvoer?

A: Glad nie. Om te sê dat ons nie 'n huweliksverhouding in die hemel sal hê nie, beteken eenvoudig wat Jesus gesê het dit beteken, dat daar in die hemel geen behoefte aan die huwelik sal wees nie. Dit sê nie dat ons op aarde of seksueel losbandig moet wees, of totaal selibaat sonder huwelik moet wees nie. Hierdie tipe bewering is interessant om te sien hoe ver sommige sou gaan in hul poging om hul eie sienings, wat nie in die Bybel is nie, in die Bybel in te lees.

V: In Mt 22:30, Mk 12:25, en Lk 20:34-35, Hallo. my pa het pas oorlede. My ma neem dit baie swaar op en wil weet of sy nog steeds met hom in die Hemel getroud sal wees. Ek weet nie hoe om haar vraag te beantwoord nie. Ek weet dat Matteus 16:19 sê dat wat op aarde gebind word, in die hemel gebind sal wees, en wat op aarde losgemaak word, in die hemel losgemaak sal wees. Ek het egter gehoor dat daar gesê word: "daar is geen huwelik in die hemel nie." Ek het nie 'n vers om dit te staaf nie, maar ek het dit al gehoor. Kan u my help om dit te verstaan?

A: My opregte meegevoel met jou en jou familie oor jou pa. Ek dink nie Matteus 16:19 was bedoel om op die huwelik van toepassing te wees nie, maar eerder op die vryheid om na die hemel te gaan. Matteus 22:23-32 is egter wel van toepassing. Die Sadduseërs, wat die opstanding ontken het, het probeer om beide Jesus en die Fariseërs in diskrediet te bring deur te sê dat as daar in die hemel getrou word soos op aarde, wat dan met 'n vrou wat verskeie kere weduwee word?

In Matteus 22:30 het Jesus geantwoord dat mense in die hemel nie trou of in die huwelik gegee word nie, maar soos die engele van God is, en engele is waarskynlik altyd ongetroud. Sommiges het probeer om dit te laat beteken dat daar geen troues in die hemel is nie, maar dat mense wat getroud was, getroud bly. Dit is egter nie 'n geldige interpretasie van hierdie vers nie, want as dit alles was wat Jesus bedoel het, sou die Sadduseër se argument nie weerlê gewees het nie. In moderne terme, as 'n weduwee weer sou trou, sou sy dan:

1) Haar eerste man in die hemel sou pas 'n vrou verloor het, of

2) Sy sou twee mans in die hemel hê, of

3) As sy nie seker was oor die saligheid van haar man nie, sou sy nie geweet het of sy nog getroud of ongetroud was totdat sy gesterf het nie, aangesien iemand in die hemel vermoedelik nie met iemand in die hel getroud sou wees nie.

Nee, soos die huweliksbeloftes gewoonlik lui: "tot die dood ons skei." As jou moeder later sou kies om weer te trou, is daar niks verkeerd daarmee nie, soos Paulus in Romeine 7:1-3 leer. Dit mag aanvanklik selfs vreemd voel om haar met 'n ander man te sien, maar jy sal daaraan gewoond moet raak, want wat God spesifiek as aanvaarbaar verklaar het, mag ons nie as verkeerd bestempel nie.

Dit alles gesê, beteken nie dat sy nie duisende en duisende jare saam met haar voormalige man kan deurbring as dierbare vriende in die hemel nie. Ek sou verwag dat in die hemel, wanneer ons perfek is, haar man haar selfs meer sal liefhê as wat hy haar op aarde liefgehad het, en sy hom ook. Natuurlik sal hulle albei God selfs meer liefhê.

V: In Mt 22:31-32 en Mk 12:26, is Jesus geregtig om hierdie punt te maak op grond van die tydvorm van die werkwoord "is"?

A: Skynbaar wel, want die Sadduseërs het nie met Jesus oor die tydvorm van die Hebreeuse woord gestry nie.

Verder sou dit geen sin hê om Abraham, Isak en Jakob te noem as hulle nie bestaan nie, en as God ander sou verlaat wanneer hulle sterf. Die Sadduseërs kon net sê: "God is nie meer hulle God nie, want hulle is dood." Maar Jesus, sowel as die Fariseërs, het gesê dat God nog steeds hulle God is.

V: In Mt 22:35-36 en Mk 12:28-29, waarom het Jesus hierdie vraag nie bestraf soos Hy die vorige vraag oor die huwelik gedoen het nie?

A: Die vorige vraag oor die vrou wat sewe mans gehad het, was nie bedoel om die waarheid te vind nie, maar om Jesus te vang. Hierdie vraag was omdat die vraer opreg wou luister na wat Jesus te sê gehad het. Dit is in orde om enige vraag met respek aan God te stel, solank ons vra om die waarheid te ken en dit te volg.

Jesus was nie die enigste een aan wie hierdie vraag gestel is nie; rabbyne het hieroor onder mekaar gedebatteer. Hillel se "negatiewe goue reël" is gegee toe heidene hom gevra het om die hele wet te verduidelik terwyl hy op een been kon staan. Hy het gesê die samevatting was: moenie aan ander doen wat jy nie wil hê hulle moet aan jou doen nie, en die res van die wet is kommentaar. Aan die ander kant sê die Mekilta Eksodus 6 en Sifre Deuteronomium 12:8; 19:11 dat alle gebooie van die wet ewe belangrik is.

V: In Mattheüs 22:37-40 en Markus 12:30 het Jesus werklik bygevoeg tot Deuteronomium 6:4, of het Hy dit parafraseer sonder om iets by te voeg?

A: Die evangelies parafraseer dikwels wat Jesus gesê het, en gee nie noodwendig die presiese woorde nie. Matteus 22:37-40 sê hart, siel en verstand. Markus 12:30 sê hart, siel, verstand en krag. Die Masoretiese teks van die Ou Testament sê hart, siel, krag, maar volgens The NIV Study Bible bl. 1475 voeg sommige Septuaginta-manuskripte die woord "gesindheid" by, so Jesus was nie die eerste wat gesindheid bygevoeg het nie. (Die bewaarde geskrifte van Philo die Jood verwys nie na Deuteronomium 6:4 nie. Doodsee-rol 4Q43 (=4QDt(p)) bevat Dt 6:4-11, maar ek het nie sy vertaling gesien nie.)

Ook, in Joodse denke is hart, siel en verstand nie afsonderlike kategorieë nie, maar oorvleuelende.

V: In Mt 22:37, vir die grootste gebod, is dit net "hart, siel en verstand", of is dit ook krag soos Mk 12:29-30 sê?

A: Daar is twee moontlike antwoorde.

1. Jesus kon dit op verskillende maniere gesê het, so dit kan albei wees.

2. Die evangelieverhale neem op wat God die evangeliste laat onthou het. Daar is geen probleem om 'n konserwatiewe interpretasie van die Skrif te hê en te sê dat Matteus se geheue hier onakkuraat was nie, omdat hy "krag" vergeet het.

Watter van die twee antwoorde is waar? Dit maak regtig nie saak nie, soos die antwoord op die volgende vraag wys.

V: In Mt 22:37, waarom het 'n Soewereine God toegelaat dat die "grootste gebod" onakkuraat bewaar is, op twee verskillende maniere, as "hart, siel en verstand" in Mt 22:37, en as "hart, siel, verstand en krag" in Mk 12:29-30?

A: Die rede waarom God dit doelbewus toegelaat het, kan in 2 Timoteus 2:14 aangedui word. Dit is veel te maklik vir mense om vas te loop in die presiese woorde en die hoofpunt te glo en te doen, te verwaarloos.

Die Bybel is in sy geheel akkuraat en waar, maar dit is nie so presies as moontlik geskryf en bewaar nie. Aangesien die Bybel met al die presisie geskryf en oorgedra is wat God vereis het (en dit is in sommige dele uiters presies), is die onnauwkeurighede wat ons in die Bybel sien, in die oë van sommige mense belangriker as wat dit vir God is.

God kon hierdie gebod en ander dele van die Bybel noukeuriger bewaar het, maar dit is waarskynlik dat die onnauwkeurighede doelbewus deur God was. God het beklemtoon hoe ernstig ons die Skrif moet gehoorsaam, maar wanneer ons begin argumenteer oor die onnauwkeurighede, begin ons nie meer die Skrif te gehoorsaam nie, soos in 1 Timoteus 6:4 en 2 Timoteus 2:14.

V: In Mt 22:40, hoe hang die hele Wet en die Profete aan hierdie twee gebooie?

A: Die hele wet het te make gehad met hoe ons God behaag en met Hom 'n verhouding het, en hoe ons ander mense liefhet en met hulle 'n verhouding het. Natuurlik het die Wet ook ander voordelige gevolge gehad, soos die vermindering van siektes, 'n meer higiëniese kamp, sterker families, ens., maar die Israeliete sou nie noodwendig van al die nuttige gevolge geweet het nie.

V: In Mt 22:41-45, het Matteus Jesus se aanspraak om die Seun van Dawid te wees weerlê deur na Ps 110 te verwys?

A: Glad nie, aangesien Matteus spesifiek na Jesus as die Seun van God verwys het in Matteus 4:3,6; 8:29; 14:33; 16:16; 26:63; 27:40,43,54. Ook word Jesus geïmpliseer as die Seun van God in Matteus 2:15; 3:17; 17:5; 22:45. Jesus is in Matteus 1:1; 9:27; 15:22; 20:30,31; 21:9,15; 22:42 die Seun van Dawid genoem. Jesus het vir die Fariseërs 'n raaisel gegee, waarop hulle geen antwoord sou hê totdat hulle Hom aanvaar het nie. Die feit dat Jesus saamstem met en uit Psalm 110 aanhaal om te wys dat hierdie persoon Dawid se Here is, ontken nie die feit dat Jesus saamgestem het met en uit Psalm 110 aangehaal het dat hierdie persoon ook 'n seun van Dawid was nie.

Terloops, toe Jesus, wat nie na enige rabbynse skool gegaan het nie, 'n vraag gestel het wat almal wat wel na 'n rabbynse skool gegaan het nie, kon beantwoord nie, sou dit nogal sleg vir hulle en hul skole gelyk het.

Adamantius (c.300 n.C.) het hierdie Bardesane-beswaar beantwoord deur ander voorbeelde te gee waar vrae opgeroep is. "die 'hoe' is nie 'n ontkenning nie, maar 'n ondersoek. In werklikheid kom hierdie woord in die Skrifte nie een keer nie, maar dikwels voor om nie 'n ontkenning nie, maar 'n ondersoek uit te druk. Byvoorbeeld: 'Hoe kan een 'n duisend agterjaag?' [Dt 32:30 LXX]. Weer, 'Hoe het die getroue stad Sion 'n hoer geword?' [Jesaja 1:21 LXX]. En, 'Hoe het Lucifer uit die hemel geval, wat in die môre opgegaan het?' [Jesaja 14:12]. Christus het nie 'hoe' gesê om te ontken nie, maar om navraag te doen." Dialoog oor die Ware Geloof Vyfde deel F13 bl.164.

V: Bewys Mt 22:42 reïnkarnasie deur te wys dat Jesus, die Seun van Dawid, die reïnkarnasie van Dawid was, soos die (foutief benoemde) Unity School of Christianity beweer?

A: Nee. Die term "seun van" kan beide onmiddellike seun van en nakomeling van beteken. Jesus was 'n nakomeling van Dawid. Daar is geen bewys van reïnkarnasie in die Skrif nie, maar daar is wel lering teen reïnkarnasie. Hebreërs 9:27 sê dit is vir die mense aangewys om een keer te sterf, en dan die oordeel te ondergaan. Verder gaan die idee dat ons oor en oor probeer, dalk totdat ons dit "reg" kry, heeltemal in teen die leer dat mense sterf en dan na die Hemel of die Hel gaan.

Die vroeë Christelike skrywer Minucius Felix (210 n.C.) som dit goed op. Hy sê dat die siele van mense wat in diere terugkeer, die "smoordery van spotprentmakers" is. Die Octavius van Minucius Felix, hoofstuk 34, bl. 194

V: In Mt 23, was Jesus reg om so argumenteerend te wees?

A: Alhoewel debatvoering aanvaarbaar is (soos Paulus gedoen het), voer Jesus in hierdie hoofstuk nie 'n debat nie. Hy sê dit net soos dit is en berispe die Fariseërs sterk. As die idee dat Jesus iemand sterk berispe vreemd is aan jou teologie, moet jou teologie dalk verander om ooreen te stem met wat Jesus sou doen. Soos die Believer's Bible Commentary bl.1288 sê, het Jesus "gewaarsku teen groot praat en klein stap".

V: In Mt 23:5-7, hoe is sommige vandag soos die Fariseërs, wat beide hul trots uitdruk en dit terselfdertyd maskeer?

A: Die Fariseërs het alles oor vertoon gegaan; hulle het opvallend gemaak dat ander weet hoe godsdienstig hulle was. Maar hulle groot tefillienboksies, om Deuteronomium 6:8 letterlik te vervul, was net 'n manier om vir almal te wys hoe godsdienstig hulle was, soortgelyk aan die dra van 'n uiters groot kruis. Vandag kan mense dinge doen om vir ander te wys hoeveel geld hulle het, hoeveel opvoeding hulle geniet het, of hoe gewild hulle is. Wees versigtig vir die versoeking om jou selfwaarde deur hierdie dinge te bepaal.

Stel jou voor jy gaan vrywillig help met honger mense, en dra 'n groot, met diamante besette 14-karaat goue kruis terwyl jy hulle help. Is daar iets verkeerd met daardie prentjie? Stel jou voor jy skenk baie geld aan 'n instelling, en hulle vra nie om 'n gebou na jou toe te noem nie, maar jy eis dat die gebou na jou vernoem word.

V: In Mt 23:9, kortliks, aangesien ons niemand pa moet noem nie, kan ons ons aardse vader so noem?

A: Ja. Jesus was nie daarteen om na die direkte fisiese en voorvaderlike verhouding van 'n vader te verwys nie, aangesien Jesus Self daardie woord in hierdie konteks gebruik het in Lukas 11:47; Johannes 6:58. Jesus was daarteen om die godsdienstige titels vader, meester, leermeester, rabbi te gebruik, soos die Jode gedoen het.

Hierop kan op drie verskillende maniere gekyk word, en al drie is korrek. Noem niemand Vader nie, asof hulle jou geestelike lewe kan onderhou. Noem niemand 'n onfeilbare leermeester nie. En niemand behoort jou "geestelike direkteur" te wees nie; jou verhouding met God is so na as dié van enige ander persoon.

Daar was rabbyne ten minste vanaf die tyd van Hillel, 'n generasie voor Jesus. Nadat die Misjna omstreeks 217 n.C. saamgestel is, moes 'n persoon hul rabbi sonder vrae gehoorsaam, kon nie langs of voor hul rabbi loop nie, en kon nie hul rabbi groet voordat die rabbi hulle eers gegroet het nie.

V: In Mattheüs 23:9, wat bedoel Jesus wanneer hy sê: "noem geen mens vader nie?". Duidelik kan ons ons biologiese vaders "vader" noem. Ons kan ook ons geestelike leiers – predikante – "vader" noem. Paulus self het na geestelike leiers as "vader" verwys. 1 Korintiërs 4:15 Al het julle ook tien duisend voogde in Christus, het julle nie baie vaders nie; want in Christus Jesus het ek deur die evangelie julle VADER geword. Handelinge 7:2 En Stefanus het gesê: "Broeders en VADERS, luister na my! Die God van heerlikheid het aan ons vader Abraham verskyn terwyl hy nog in Mesopotamië was, voordat hy in Haran gewoon het,". In die lig van hierdie Skrifte, is die Rooms-Katolieke reg om hul priesters "vader" te noem?

A: Nee, Katolieke kom hierdie vers teë deur priesters "vader" te noem. As die Katolieke Kerk egter bloot die woord "vader" in "veer" sou verander, sou dit op sigself niks oplos nie. Ek dink daar is meer fundamentele maniere waarop hulle nie aan hierdie vers voldoen nie.

Dit is 'n goeie vraag wat 'n baie belangrike onderwerp in die Christendom raak: presies hoe is God ons Vader, op 'n manier wat geen mens ooit kan wees nie? Eerstens kyk ons na wat nie die antwoord is nie, en dan na die antwoord.

Matteus 23:9 beteken NIE drie dinge nie

Biologiese of aangeneemde verhouding mag nie ontken word nie. Die Bybel sê dat so-en-so die vader van so-en-so was, en gebruik die woord "vader" sowel vir 'n biologiese vader as vir 'n voorouer, soos in Jesaja 38:5. Jesus het oor biologiese verwantskap gepraat toe Hy spesifiek oor mense se aardse vader en moeder gepraat het in Matteus 10:37.

Familiêre verantwoordelikhede kan nie ontwyk word nie. 1 Timoteus 5:8 sê dat as iemand nie vir sy familielede, veral sy onmiddellike familie, voorsien nie, hy die geloof verloën het en erger is as 'n ongelowige. In Markus 7:11 het Jesus dit bevestig deur te praat van die sonde om hulp wat andersins aan sy familie gegee sou word, as korban of aan God toegewyd, te noem.

Iemand wat jou tot Christus gebring het. Paulus het Timoteus waarskynlik nie aangeneem nie; dit is veel meer waarskynlik dat hy hom sy seun genoem het omdat hy hom tot Christus gebring het (1 Timoteus 1:2,18; 2 Timoteus 1:2; 2:2; Filippense 2:22). Dit is ook die betekenis van 1 Korintiërs 4:15-17. Daar is 'n punt hier wat sommige Christene dalk vergeet het. Net soos jy nie 'n letterlike baba sou laat val nie, moet jy ook nie geestelik 'n nuwe baba in Christus laat val nie. Soveel as moontlik, sorg dat hulle by 'n Bybelgetroue kerk ingeskakel word. Help hulle teologies, en materieel indien nodig, en maak seker dat hulle goed gevoed word met die melk van God se Woord.

Matteus 23:9 geld vir vier dinge:

Wat gesag en rol betref, moet u aan geen mens op aarde die rol van God die Vader toeskryf nie. Hy is uiteindelik ons bron van verlossing, ons bron van waarheid en ons uiteindelike bron van gesag. Alhoewel sommige Jode gedink het dit was Moses wat die manna, brood uit die hemel, voorsien het, moes Jesus hulle in Johannes 6:32 daaraan herinner dat dit NIE Moses was nie, maar God wat hulle hemelse voedsel gegee het. When Critics Ask bl. 356 voeg by dat ons nie 'n blote mens as ons onfeilbare geestelike meester moet beskou nie, maar dit is in orde om menslike mentors te hê wat ons verstaan feilbaar is.

In 'n verhouding is God die bron van verlossing, en nie enige sterflike mens nie. Ons word nie deur natuurlike afstamming of menslike middele 'n kind van God nie, maar ons word uit God gebore in Johannes 1:13. Een Christen het gesê: "God het geen kleinkinders nie. Jy is óf 'n direkte kind van God óf nie (1 Johannes 3:1-2), maar jy kan nie bloot 'n kleinkind van God wees nie." As jy 'n paar magtige heiliges voor God vir jou kon laat staan, sou dit jou red? Jeremia 15:1 sê dat selfs al sou die profete Moses en Samuel voor God vir die Joodse volk staan, dit hulle nie sou red nie. Niemand kan 'n mens na die Hemel bring behalwe God nie, en daar is geen manier om na die hemel te gaan behalwe deur God te ken nie.

Daarteenoor, kyk na die uiters hoë agting wat Joodse dissipels vir hul rabbyne gehad het, en moenie jou menslike godsdienstige onderwysers so hoog ag nie. Die Jode het hul hoop op Moses gevestig (Johannes 5:45-46). Nou, Moses was 'n groot en godvresende man, maar selfs so behoort ons hoop slegs op God te wees.

In naam is dit 'n kosbare voorreg om God Vader te noem, soos in Efesiërs 3:14. 'n Paar verse om na te kyk onder die vele wat God ons Vader noem, is Maleagi 1:6; 2:10 en Jesaja 63:16. Die Jode het hulself in Johannes 8:39a Abraham se kinders genoem. Jesus het nie genealogiese feite ontken in Johannes 8:39b-40 nie, maar Hy het in werklikheid ontken dat familiebande geestelike verhoudings waarborg. Johannes die Doper het vir die Fariseërs en Sadduseërs gesê: "En moenie aanvaar om vir julle self te sê: 'Ons het Abraham as ons vader.' Want ek sê vir julle dat God uit hierdie klippe kinders vir Abraham kan laat opstaan. Die byl lê gereed by die wortel van die bome, en elke boom wat nie goeie vrugte dra nie, sal afgekap en in die vuur gegooi word." (Mt 3:9-10 BSB)

When Critics Ask bl. 356 som dit goed op wanneer dit sê dat ons behalwe God en Sy Woord geen sterflike onfeilbare geestelike meesters het nie, maar ons erken wel feilbare geestelike mentors.

Maar wat van…

Job 29:16 sê: "Ek was 'n vader vir die behoeftiges." Dit impliseer nie net dat Job hulle noodwendig geestelik gehelp het nie, maar hy het eerder ingespring om gesinsfinansiële verpligtinge na te kom vir dié met wie hy nie verwant was nie. Net so wys Psalm 68:5 dat ons 'n vader vir die weeskinders moet wees.

Jesaja 51:2 sê om te kyk na Abraham, jou vader, en Sara wat jou geboorte gegee het. Abraham en Sara saam wys dat dit na 'n voorvaderlike verhouding verwys. God sê om terug te kyk na hierdie voorouers, wat jy bewonder, en hul geloof na te streef, en te sien hoe hulle geseën is. Niks in Jesaja 51 dui egter daarop dat Abraham (of Sara) nou iets vir hulle kan doen nie; dit is God wat ons red.

2 Konings 2:12 Elisha het agter Elia geroep: "My vader, my vader!" Dit dui waarskynlik nie net op 'n noue dissipelskapsverhouding nie. Alhoewel baie (insluitend die Bible Knowledge Commentary: Ou Testament, bl. 540) meen dat Elisha Elia as sy geestelike vader beskou het, sê Jesus in Matteus 23:9 dat ons mense vandag nie so moet beskou nie.

1 Korintiërs 4:15-17 "Al het julle ook tien duisend opvoeders in Christus, het julle nie baie vaders nie; want in Christus Jesus het ek deur die evangelie julle vader geword." (16) Daarom doen ek julle versoek om my na te volg. (17) Daarom het ek vir julle Timoteus gestuur, my geliefde en getroue kind in die Here." Dit verwys na Paulus wat hulle tot Christus gebring het, nie na 'n rol nie. Paulus was 'n apostel in die kerk; daar was geen "vader"-rol in die kerk nie. Vir rolle in die kerk, sien 1 Korintiërs 12:28-29; Handelinge 6:1-4; 1 Timoteus 3:1-13; Titus 1:5-9.

In Handelinge 7:2 toe Stefanus hulle as broers en vaders aangespreek het, is daar twee moontlikhede. Een is dat Stefanus bloot sy oudstes in daardie samelewing gerespekteer het, sonder om hul oortuigings te bevestig. 'n Tweede siening was dat Stefanus verkeerd was om hulle hier so aan te spreek.

In 1 Johannes 2:12,13,18 aanspreek Johannes sy lesers as "kinders" en "my liewe kinders" in 1 Johannes 2:1. Johannes was 'n ou man om hulle as kinders aan te spreek. Hebreërs 13:17 sê dat leiers in die kerk wel gesag het, en hulle sal rekenskap moet gee van hul toesig aan God. Dus, al sê niks in 1 Johannes dat iemand John "vader" genoem het nie, het John die mense aan wie hy bedien het as sy kinders beskou.

1 Johannes 2:13,14 spreek "vaders" aan in samehang met jong mans en kinders. Alhoewel hierdie poëtiese gedeelte ook na verhoudings kan verwys in die bring van mense na Christus, ondersteun hierdie gedeelte nie 'n kerklike rol van vader nie, tensy daar ook 'n kerklike rol van "jong man" en "kind" is.

Ten slotte, Katolieke is verkeerd om priesters pa te noem, maar kom ons kibbel nie oor woorde nie. Die werklike kwessie is om op valse priesters te vertrou bo God se onfeilbare Woord, en om vas te hou aan die gesag van soms baie bose pouse en kerkvergaderings bo God Self in Sy Woord.

Waarskuwing: Laastens, moenie dink dat om 'n waarheid in die Bybel te sien beteken dat jy kan ophou om na ander waarhede in die Bybel te soek nie. Die hele gedeelte van Matteus 23:5-13 wys hoe kerkleiers diensknegteleierskap moet beoefen, in teenstelling met die Fariseërs en ander wat oor ander geheers het.

V: In Mt 23:13-39, waarom het Jesus hierdie wee's uitgespreek?

A: Dit is nie vloeke nie, maar uitdrukkings van groot hartseer. Dit is waarskuwings van berisping, soortgelyk aan die teenoorgestelde van die saligsprekinge in Matteus 5:3-11. Kom ons probeer Jesus se gevoelens hier verstaan, wat kulmineer in Matteus 23:37-39. Jesus was hartseer dat mense wat God wou volg, hierdie mense sou teëkom, wat op die oppervlak presies soos die soort mense lyk wat hulle behoort na te streef. Tog sou hierdie mense hulle net in 'n klomp reëls inlei en verder van God se liefde af weglei. Dit is nie net dat hierdie leraars die punt misgeloop het nie, maar hulle was die slegste mense by wie hulle kon uitkom, en hulle het ander van die saligheid afgesluit.

V: In Mt 23:13-39, wat is die patroon van hierdie wee's en is daar 7 of 8 wee's?

A: Die vroeë manuskripte het slegs sewe omdat hulle Matteus 23:14 nie het nie. (Dit is Sinaiticus, Vaticanus, Bezae Cantabrigiensis, sommige Italic, Vulgata, Sinaities-Siries, Sahidies-Kopties, Armeens, Georgies). Ander manuskripte plaas Matteus 23:14 voor vers 13 (Freer Gospels) of ná vers 13 (f13-familie, sommige Italic, Clementynse Vulgaat, blykbaar Bohairiese Kopties). As daar net sewe wee is, vorm hulle 'n goeie kiasme.

23:13 Eerste wee – sluit die koninkryk van die hemel toe (misluk om die Messias te herken

- 23:15 Tweede wee - lyk regverdig, maar doen meer kwaad as goed

- - 23:16-22 Derde wee - verkeerde gebruik van die Skrif

- - - 23:23-24 Vierde wee – heeltemal die punt van die Skrif mis

- - 23:25-26 Vyfde wee – verkeerde gebruik van die Skrif

- 23:27-28 sesde wee – skynbaar regverdig, maar doen meer kwaad as goed

23:29-32 sewende wee – erfgename van dié wat die profete nie herken het nie, maar hulle vermoor het.

V: In Mt 23:13-33; 21:45; 16:4 waarom het Jesus vloeke uitgespreek teen die oudstes van Sy volk? (Die moslem Ahmad Deedat het dit na vore gebring)

A: Voordat ons hierdie vraag beantwoord, laat ons die vraag moeiliker maak. Jesus het nie net die Fariseërs, wetenskaplikes in die wet, en ander godsdienstige leiers wat Hom verwerp het, bestraf nie; Hy het hulle ook gewaarsku dat hulle na die hel toe gaan. Jesus het egter nie net by woorde gebly nie. Hy het selfs 'n sweep gebruik en die tafels van die geldwisselaars in die tempel twee keer omvergewerp. Dit is duidelik dat Hy openlik die gesag van dié verwerp het wat in die eerste plek toegelaat het dat die geldwisselaars se tafels op die tempelterrein moes wees.

Die antwoord het drie dele.

1) Jesus het 'n groter gesag gehad as hulle. Selfs al het hulle God getrou gevolg (wat hulle nie gedoen het nie), kon Jesus as die Messias en God die Seun vir hulle sê wat Hy wou hê moes gebeur. God het die reg om ons planne te verander en deurmekaar te haal wanneer en hoe Hy wil. Hoekom het God soms godsdienstige leiers bestraf? - God het die reg om dit te doen. Jesus het aangevoer dat Hy ook die reg gehad het om dit te doen, en Hy het dit gedoen – as Hy God was.

2) Jesus het spesifiek die gesag van dié verwerp wat nie net self na die hel op pad was nie, maar ook ander daarheen gelei het, in Matteus 23:15. In teenstelling hiermee, alhoewel Jesus groter was as Abraham, Moses en die Ou Testament, het Hy spesifiek hul gesag en respek gehandhaaf.

3) Vandag beveel ons om nie aandag te skenk aan dié in gesag wat die waarheid verwerp nie (Titus 1:14). Ons moet dié verwerp wat verdeeldheid saai in Titus 3:9-10. In werklikheid was een probleem deur die geskiedenis heen dat baie te bereid was om iemand wat ongodsdienstig is, te volg, net omdat hy 'n godsdienstige leier is. Maar in teenstelling hiermee sê die Bybel ook vir ons om te gehoorsaam en onder die gesag van goddelike leiers te wees (1 Tessalonisense 5:12-23; 1 Petrus 5:2-5; Hebreërs 13:17)

V: In Mt 23:14 en Mk 12:40, hoe het die skrifgeleerdes weduwees se huise verslind?

A: Miskien op 'n soortgelyke wyse as wat valse leraars vandag doen. Wanneer hulle mense sê om aan hul bediening te gee, uit selfgesentreerde motiewe om in hierdie lewe iets terug te ontvang, kan hulle mense aanspoor om aan 'n bediening te gee waaraan God dalk nie wil hê hulle moet bydra nie.

V: In Mt 23:16-22, wanneer vandag, as ooit, behoort jy iets te sê wat dit laat voorkom asof jy 'n bindende ooreenkoms aangaan, terwyl dit in werklikheid nie so is nie?

A: Wanneer jy opsetlik impliseer dat dit 'n bindende ooreenkoms is en jou bedoeling is dat dit nie so is nie, gebruik jy misleiding om die persoon wat jou implikasie sien, te mislei. Jy behoort "ontwijkende eide" te vermy en "reguit en duidelik" te wees, en jou ja moet ja wees en jou nee, nee, soos Jesus in Matteus 5:37 gesê het.

V: In Mt 23:17, waarom het Jesus mense dwaas genoem, aangesien Hy ons in Mt 5:22 gesê het om dit nie te doen nie?

A: Twee punte om in die antwoord in ag te neem, alhoewel die tweede punt belangriker is.

Die woord vir "dwaas" in Matteus 5:22, raca, is 'n neerhalende slangterm wat letterlik "leë kop" beteken. Die Engelse uitdrukking "airhead" is baie soortgelyk. Jesus het nie mense neerhalend bespot deur hierdie woord in Matteus 23:17 te gebruik nie, en ons mag mense nie so noem nie. Jesus het 'n woord vir "dwaas" gebruik wat beskrywend was, maar nie 'n slangwoord nie: meroi. Verder moet ons mense as van groot waarde beskou, geskape na die beeld van God, en nie as waardeloos nie.

V: In Mattheüs 23:23-28, hoe verskil hierdie wee van die ander?

A: Die ander wee kritiseer wat die Fariseërs geleer en gesê het. Hierdie wee kritiseer wie hulle van binne is en hul voorbeeld. Hul voorbeeld is nie goed nie, maar hul voorbeeld is ook nie 100% bose nie. Dit lyk goed van buite, maar is van binne vol bose; en mense kan daardeur sien. Jesus gee 'n aanbevole volgorde van vooruitgang in Matteus 23:26. Hy sê om eers oor die binnekant bekommerd te wees, en dan sal die buitekant ook skoon wees. Dit maak nie veel sin om die buitekant skoon te maak as die binneste vuilheid aanhou oorloop nie. Ritueel sonder werklikheid is erger as geen ritueel en geen werklikheid nie.

V: In Mt 23:24, hoe sif mense vandag 'n mug uit en sluk 'n kameel in?

A: Eerstens doen mense dit gewoonlik onbedoeld. In werklikheid is dit in Aramees 'n soort woordspeling, aangesien die woord vir 'n mug, qamla', baie soortgelyk is aan die woord vir 'n kameel, gamla'. Die naaste wat ons in Engels kan doen, is "strain a gnat and swallow a bat".

Mense doen dit óf omdat hulle geen idee het wat belangrik is en wat nie, óf omdat hulle doelbewus kies om op klein, onbelangrike dinge te fokus waarvan die uitkoms nie baie saak maak nie, in vergelyking met belangrike dinge waarop hulle liewer nie wil fokus nie. Sommige mense wil net probleme ignoreer waarin hulle nie goed presteer nie en fokus op waarin hulle wel goed presteer. Ander kere wil hulle selfs die kleinste probleme by ander uitsoek en ignoreer wat ander goed doen.

'n Eenvoudige vraag om jouself te vra is: as daar twee kwessies is, watter kriteria sou jy hê om te sê dat een belangriker is as 'n ander, behalwe jou emosionele gevoel op daardie tydstip?

V: In Mt 23:25, wat is die punt van die skoon beker?

A: In ooreenstemming met die vorige vers oor die uitsif van 'n vlieg, het die Fariseërs 'n meningsverskil gehad oor presies hierdie saak. Dié van die Hillelskool (meer dominant ná 70 n.C.) het gedink dat 'n beker skoon was as jy net die binnekant skoonmaak. Dié van die Sjamajskool (meer dominant voor 70 n.C.) het gedink die beker was nie skoon totdat jy beide die binnekant en die buitekant skoongemaak het nie. Jesus het gesê dat hulle in die praktyk die buitekant skoonmaak, maar nie die binnekant nie.

Sien Jacob Neusner, "First Cleanse the Inside," in NTS 22 [1976] bl. 486-496, Mishna Kelim 2:1; 25:1, 7-9, en Berakoth 8:2.

V: In Mt 23:27-29, wat is Jesus se punt oor die witgepleisterde grafte?

A: Kalkverf is wit verf wat mooi lyk, maar by die volgende reën sal dit afskilfer. Gedurende die maand Adar, in Maart, toe die droë seisoen sou begin, het die Jode kalkverf op grafte gesmeer om hulle mooier te laat lyk. Wat by 'n graf vol dood pas, is nie geskik vir 'n gelowige wat vol lewe behoort te wees nie.

In Jesus se tyd het Herodes graag grafte gebou en opgeknap, alhoewel Herodes ook grafte laat plunder het, en Jesus se gehoor kon dalk sien dat hulle ook na Herodes kon verwys.

V: In Mt 23:35 en Lk 11:51, wie was kortliks Sagaria (of Zacharias)?

A: Dit was nie Sagaria die profeet nie. Dit was eerder Sagaria die priester, wat Joas in 2 Kronieke 24:20-21 gedood het. 2 Kronieke was die laaste boek in die Ou Testament in die volgorde van Hebreeuse Bybels, so toe Jesus na die martelare van Abel tot Sagaria verwys het, het Hy die eerste martelaar tot die laaste in die Ou Testament genoem.

V: In Mt 23:35, was die Sagaria wat gesterf het die seun van Berachia, of die seun van Jehojada wat tussen die tempel en die altaar in 2 Kronieke 24:20-21 gedood is?

A: Eerstens is daar vier sienings wat Christene het, en dan die feite wat elke siening ondersteun.

1. Sagaria, seun van Jojada

Hierdie siening is in ooreenstemming met alles, met die begrip dat die frase "seun van Berachja" 'n skrifkopieerbyvoeging is

2. Sagaria, seun van Berachia

Hierdie siening is in ooreenstemming met alles, met die begrip dat Christus vir ons nuwe inligting gee oor hoe die profeet Sagaria gesterf het.

3. Jehojada het twee name gehad: Berachia kon 'n bynaam wees wat "geseënd deur God" beteken. Hierdie siening dateer uit die tyd van Jerome (373–420 n.C.).

4. Ahn: Miskien was die Sagaria, seun van Jojada, die oupa/ahn van Sagaria en was hulle dieselfde persoon.

Feite wat verskeie sienings ondersteun:

Sagaria, die seun van Berachja, het van 520–480 v.C. bedien. Hy was een van die laaste skrywers in die Ou Testament volgens die chronologie, en die Ou Testament vermeld nie hoe hy gesterf het nie.

Sagaria, die seun van Jojada die priester, is omstreeks 800 v.C., voor die ballingskap, doodgemaak. Sy vader Jojada het 130 jaar geleef en is saam met die konings in Jerusalem begrawe volgens 2 Kronieke 24:15-16. As gevolg van die datums is daar geen moontlikheid dat hierdie twee Sagaria's dieselfde persoon is nie.

Die Septuaginta noem Jehojada se seun "Azarias, die seun van Jodae, die priester", en die skrywer van die boek "Sagaria, die seun van Berachia, die seun van Addo, die profeet". Dus toon die Septuaginta hier geen verskil nie, behalwe die uitspraak van die name.

Die Targum op Klaagliede 2:20 en [skynbaar] Johannes Chrysostomos sê dat die profeet Sagaria, seun van Berégja, tussen die tempel en die altaar gedood is. (Ek kon egter nie onafhanklik bevestig wat Johannes Chrysostomos hieroor gesê het nie.)

Sagaria se graf was 'n prominente landmerk in Jerusalem in die tyd van Christus.

Sagaria was 'n algemene naam. Daar is eintlik 32 verskillende individue in die Bybel met die naam Sagaria.

Buite die Bybel is 'n Sagaria, seun van Barug/Baris/Bariskaeus, volgens Josefus in Die Joodse Oorloë 4:334-344 deur twee yweriges gedood. Hy is in die tempelgebied gedood, maar waarskynlik nie tussen die tempel en die altaar nie, dus is dit 'n valse leidraad, veral aangesien Die Joodse Oorloë ná Christus se tyd plaasgevind het.

2 Kronieke was die laaste boek in die volgorde van die Joodse Ou Testament. Alhoewel die seun van Jojada nie kronologies die laaste martelaar was nie, was die vermelding van Abel tot Sagaria, seun van Jojada, so iets soos 'n Christen wat sê "van Genesis tot Openbaring".

Lukas 11:51 bevat nie die frase "seun van Berachja" nie.

Irenaeus (182-188 n.C.) haal in Teen die Ketters, boek 5, hoofstuk 14.1, bl. 541, Matteus 23:35 aan waarin staan: "Sagaria, die seun van Baragias". Dus, as dit 'n skrifkopieerderbyvoeging was, was dit reeds daar voor Irenaeus se skrywe. Tatianus se Diatessaron (c. 172 n.C.) het ook Sagaria, die seun van Berachia (afdeling 41). Daar is blykbaar een Griekse manuskrip voor Sinaïtikus en Vatikanus wat Matteus 23:35 bevat. Dit is p77 (middel tot laat tweede eeu) en dit het ook 'seun van Baragja'. Dus, as 'seun van Beragja' 'n toevoeging was, moes dit baie vroeg bygevoeg gewees het, voor ongeveer 170 n.C.

Origenes (225–254 n.C.) verwys ook na hierdie vers en noem Sagaria, die seun van Baragja, in Origenes aan Africanus, hoofstuk 9, bl. 389.

V: In Mt 23:35, is dit regverdig dat die Fariseërs vir die sondes van hulle vaders gestraf sal word, aangesien Eseg 18 en Deut 24:16 sê mense sal nie skuldig wees vir hulle vader se sondes nie?

A: Mense word nie skuldig geag vir wat hul vaders gedoen het nie. As hulle egter a) nie hul vaders se sondes afkeur nie, en b) self dieselfde sondes pleeg, sal hulle gestraf word weens hul eie skuld omdat hulle dieselfde sondes as hul vaders gepleeg het.

V: In Mt 23:37-40, aangesien Jesus Jerusalem wou bymekaarmaak, waarom het dit nie gebeur nie, aangesien God Almagtig, Alwetend en [vermeend] Albeminnend is?

A: In Jesus se laaste opgetekende openbare woorde aan die Joodse volk sien mens beide hartseer en oordeel. God is nie al-liefdevol nie. Dat God liefdevol is, beteken nie dat God niks anders as liefde is nie, of dat God al-liefdevol is, net soos dat God toornig is nie beteken dat God niks anders as toorn is nie, of dat God al-toornig is nie. Dieselfde geld vir sag of jaloers. God is die mees liefdevolle wese in die heelal, maar God se liefde sluit nie sy ander eienskappe uit nie.

God het gekies om ons met 'n wil te skep, en toe hulle Christus verwerp het, met die ewige gevolge, het God gekies om hulle nie te dwing om Christus te aanvaar nie, maar om by hulle besluit te bly, al was dit met Jesus se trane.

V: Toon Mattheüs 24:3-44 dat Jesus in 1914 onsigbaar teruggekeer het, soos Jehovah se Getuies geleer het?

A: Nee. Die Griekse woord hier, parousia, kan "kom" of "teenwoordigheid" beteken, en die Jehovah's Getuies se Nuwe Wêreld-vertaling neem dit as "teenwoordigheid." As Christus in 1914 sou teruggekeer het, het niemand Hom gesien nie, dit het niks beïnvloed nie, en dit het beide Openbaring 1:7 waar elke oog Hom sal sien, en Handelinge 1:11 weerspreek. Voordat Jesus werklik kom, sal daar volgens Matteus 24:5 baie vals bewerings wees dat Christus reeds gekom het. Al het Jehovah's Getuies nie eintlik gesê "hulle is Christus" nie, het bewerings van mense wat gesê het hulle is Christus, soos ds. Moon, Guru Maharaj Ji, Jim Jones, ens., almal ná hierdie tyd voorgekom.

V: In Mt 24:19-20, waarom sal dit veral vreeslik wees vir swanger vroue en lakterende moeders?

A: Een rede kan gesien word in die Christelike rolprent A Distant Thunder. Dié wat nie die merk van die dier ontvang het nie, sal 'n moeilike tyd hê.

In die eindtye sal daar mense wees wat nie gelowiges is nie, en voordat hulle die merk van die dier ontvang, sal hulle 'n keuse moet maak.

V: In Mt 24:20, wat maak dit vir 'n verskil as hierdie vlug op die Sabbat is?

A: Let op wanneer dit sal gebeur. In die eindtye sal baie Jode tot Christus kom, soos Sagaria 12:10-12 en Romeine 11 sê. Die Jode sal steeds die Ou-Testamentiese wette gehoorsaam en steeds die Sabbat onderhou.

V: In Mt 24:20, moet ons daarom vandag die Sabbat (van Vrydag sononder tot Saterdag sononder) hou?

A: Christene het twee antwoorde.

1. Daar is 'n klein aantal ware Christene, soos Sewendedag-Baptiste byvoorbeeld, wat Ja sê.

2. 'n Tweede antwoord is nee, omdat hierdie vers na Jode verwys wat God soek. Die opname het dalk reeds teen hierdie tyd plaasgevind.

V: In Mt 24:22, hoe kan God toekomstige dae "inkort"?

A: Dit beteken nie dat dae minder as 24 uur sal hê nie, maar eerder korter tydperke, of minder dae, vir hierdie tyd van ernstige vervolging.

V: In Mt 24:23-27, waarom sou God toelaat dat mense wat Christus soek, deur 'n valse Christus mislei word?

A: Soms beweer mense dat hulle op soek is na 'n antwoord, maar hulle sal net een van die vooropgestelde antwoorde aanvaar wat hulle reeds besluit het.

Hierdie vraag sou moeilik wees om te beantwoord as God nooit 'n moontlike manier verskaf het om die ware Christus van valse christusse te onderskei nie. God het ten minste sewe maniere verskaf om te onderskei of 'n godsdienstige groep 'n geestelike vervalsing is of nie.

1. Aanvaar en leer hulle wat God in die Bybel sê, of gaan hulle daarteen in? Nou, as 'n groep nie korrek is oor elke enkele klein punt nie, beteken dit nie dat hulle 'n geestelike vervalsing is nie, soos Romeine 14 en 1 Korintiërs 8:9-11 bewys. Maar as hulle verkeerd is oor wat Paulus die primêre dinge noem, in 1 Korintiërs 15:1-5, of as hulle ontken dat Jesus die Messias in die vlees gekom het (1 Johannes 4:1-3), of as hulle 'n ander Jesus preek (2 Korintiërs 11:1-15), of 'n ander evangelie verkondig (Galasiërs 1:6-10), hou dan jou en jou familie weg van hulle.

2. Verwant hieraan, ontken hulle nie so baie die Bybel nie, maar weier hulle om die belangrike dinge wat dit leer, te bevestig? 2 Timoteus 3:5-7 sê ons moet niks te doen hê met dié wat die skyn van godsaligheid het, maar die krag daarvan verloën nie.

3. Is hul godsdienstige ervaring óf nie-bestaande óf vreemd? Spandeer hulle tyd in gebed en die lees van God se Woord? Het hulle vreemde godsdienstige praktyke wat nie in die Bybel voorkom nie?

4. Leef hulle hul lewens in ooreenstemming met wat die Bybel leer? As iemand beweer om 'n Christen te wees, maar leef hul lewe in sommige sleutelareas in stryd met God, sê 1 Korintiërs 5:9-13 en 2 Tessalonisense 3:10,14 dat ons nie saam met hulle moet wees nie.

5. Sou dit om godsdienstig met hulle saam te voeg 'n duidelike geval wees van "aanbid met duiwels" of om 'n juk met ongelowiges te vorm. 1 Korintiërs 10:20 en 2 Korintiërs 6:14-17 waarsku ons daarteen en sê ons moet daaruit kom.

6. As iemand beweer om Christus se terugkeer te wees, het hulle regtig uit die hemel in die wolke gekom, die Christene weggeneem en die profesieë in die Evangelies en Openbaring vervul?

7. Gelowiges kan ook tot die ware God bid, en Hy sal ons help om te sien wat reg is. 'n Christenvriend van my het vir my gesê dat kort nadat hy tot geloof gekom het, 'n paar Mormon-sendelinge by hom kom praat het. Hy het besef dat hy, gegewe sy beperkte Bybelkennis destyds, geen idee gehad het of die Mormone reg of verkeerd was nie. Hy het toe tot God gebid om hom te help, en toe die Bybel oopgemaak om te lees. Op die heel eerste bladsy wat hy oopgemaak het, het hy Matteus 7:15 gelees! Daar staan: "Pasop vir valse profete wat in skaapvel by julle inkom, maar van binne is hulle gretige wolwe."

V: In Mattheüs 24:23-27, as iemand 'n valse Christus of ander geestelike vervalsing volg, en deur onskuldige onkunde nie weet hoe om te onderskei of dit vals is nie, waarom sou God dit toelaat?

A: Daar is twee aanvullende antwoorde.

God is aktief: Hy kan gebeure so reël dat 'n Christen in kontak met daardie persoon kan kom om vir hulle die waarheid te wys. Dan moet die persoon besluit of hy of sy hul organisasie meer liefhet, of hulle die waarheid meer liefhet. Enige god wat nie die God van die waarheid is nie, is nie die moeite werd om te dien nie. Ek het van sendelinge in Afrika en Asië gehoor wat deur mense genader is wat gesê het dat God met hulle gepraat het en vir hulle gesê het dat die sendeling van God af kom. Ons hoef nie bekommerd te wees dat God nie omgee of nie aktief is nie. Ons moet Christene egter wel aanmoedig om sorgsaam en aktief te wees.

God is regverdig: God oordeel mense op grond van wat hulle weet (Romeine 4:15; 5:13), en sonde word nie aangeteken waar daar geen wet is nie. Enigiemand vandag wat werklik geen geleentheid gehad het om die Evangelie te hoor nie, kan in 'n soortgelyke situasie wees as 'n heiden voor Christus wat nooit die Evangelie gehoor het nie, of 'n baba wat gesterf het.

V: Leer Matt. 24:23-24 dat ons elkeen 'n "kosmiese Christus" in ons het, soos sommige Nuwe-Eeuse aanhangers sê?

A: Glad nie. Hierdie vers leer dat daar baie sal wees wat valslik beweer dat hulle Christus is. Jesus is die Christus, en alhoewel ons moet streef om meer soos Christus te leef, sê niks in hierdie vers, of êrens anders in die Bybel, dat ons die heerlikheid en eer wat aan Christus behoort, moet probeer neem en dit vir onsself toe-eien nie. Christene sal vir ewig in heerlikheid saam met God woon, maar ons sal nie God word nie, of selfs klein gode nie.

V: In Mt 24:24 hoe kan die uitverkorenes (mense wat vir die Hemel bestem is) mislei word?

A: Baie maklik. Uitverkore beteken beide dié wat gered is, en dié wat nog nie gered is nie, maar gered gaan word. 'n Aantal Christene is eks-Mormone, eks-Jehovah's Getuies, en voormalige lede van ander geestelike vervalsings.

V: In Mt 24:27, het weerlig wat van oos na wes flits, te make met die Baha'i-Messias, genaamd Baha'u'llah, en die telegraaf wat dieselfde jaar (1863) verskyn het?

A: Nee. Alhoewel Bahá'í's vir my gesê het dat die telegraaf hierdie profesie in Matteus vervul, is dit verkeerd om ten minste vyf redes.

1. 'n Telegraaf sou nie eers so 'n noue vervulling wees soos donder, elektrisiteit, 'n kernontploffing of iets sigbaars nie. Let wel dat Matteus 24:27 sê: "Want soos die weerlig van die ooste af kom en tot by die weste flits…"

2. Die ware Christus sal sigbaar in die wolke terugkeer (Handelinge 1:11; Openbaring 1:7), en Baha'u'llah het nie op enige wolk gestaan of gekom nie, tensy jy nevelige denke daarvoor hou. ;-)

3. Ook is Baha'u'llah nie die teruggekeerde Christus nie, omdat sy leer die leer van Christus 'n leuen noem. Die ware Christus het gesê daar is geen ander weg na die Vader behalwe deur Hom nie.

4. Verder is die profesieë oor die terugkeer van Christus, insluitend die Opname van Christene, dat 'n kwart van die wêreld deur die swaard, honger en plaag gedood sal word, en die ander gebeure in die Boek van Openbaring nog nie vervul nie.

5. Matteus 24 sê ook dat voordat die ware Christus weer kom, daar eers baie valse Christusse sal wees.

V: In Mt 24:28 en Lk 17:37, wat beteken dit dat waar daar 'n lyk is, die aasvoëls sal bymekaarkom?

A: Om dit grafies te stel, net soos aasvoëls dooie kadavers kan vind, maak nie saak waar hulle lê nie, sal God se wraak dié vind wat God verwerp en geestelik dood is. Dit is interessant dat Jesus hier die analogie van voëls gebruik; voëls word ook in Openbaring 19:17-21 genoem.

V: In Mt 24:29, hoe kan die son verduister word en die sterre uit die hemel val?

A: Alhoewel God die mag het om die lig wat deur die son uitgestraal word te verander en om sterre te laat beweeg of vernietig, kan dit eerder verwys na die son wat verduister word en die sterre wat vir waarnemers op aarde onsigbaar word. Baie dinge kan dit veroorsaak, soos besoedeling, vulkane, brandende olieputte en kernontploffings.

V: In Mt 24:30 is wolke dinge wat in stryd is met die maniere en begeertes van mense, soos die Bahá'í's in Baha'u'llah en die Nuwe Era bl. 280-281 leer?

A: Nee. Nie net sal almal Jesus sien wanneer Hy in die wolke terugkeer nie, en sal die volke van die aarde oor Hom treur (Openbaring 1:7), maar dieselfde Jesus sal in die wolke terugkeer op presies dieselfde wyse as wat Hy vertrek het volgens Handelinge 1:9-11.

V: In Mt 24:31, wat is jou persoonlike siening oor die Wegvoering? ('n Christen het my dit gevra)

A: Ek is daarvoor. ;-) Ernstig, laat ek jou die algemene standpunte gee wat Christene oor die tydsberekening van die Wegvoering het, en dan aan die einde my eie standpunt.

Voor-toorn: Die opname vind plaas gedurende die verdrukking, maar net voor God se toorn uitgestort word. Die hoofsteun vir hierdie siening is 'n gevolgtrekking: gehoorsame gelowiges moet dikwels die toorn van die mens ly, maar hulle hoef nooit die toorn van God te ly nie. Marvin Rosenthal het 'n boek geskryf waarin hy hierdie siening bepleit. Hy was voorheen 'n voor-tribulasie-aanhanger.

Voor-trib: Die opname vind net voor die aanvang van die verdrukking plaas. Benewens die ondersteuning vir die vorige siening, word die kerk nie in die boek Openbaring genoem ná die briewe aan die sewe kerke nie. Voor-trib-aanhangers glo dat die Opname in Openbaring 4:1 plaasvind, wanneer God vir Johannes sê: "Kom hier bo op". Die dispensasionele Bible Knowledge Commentary: Nuwe Testament bl. 79, alhoewel pre-tribulasionêr, glo nie dat Matteus 24 na die Wegvoering verwys nie. Die Tony Evans Bible Commentary bl. 910, ook dispensasioneel, sê dit verwys na die verdrukkingstydperk ná die Wegvoering, en behels dus nie die weggeneemde kerk nie.

Aangesien geen mens die uur in Matteus 24 sal ken nie, en as mense geweet het wanneer die verdrukking begin, sou gelowiges kon uitwerk wanneer die Wegvoering sou plaasvind, as die na-verdrukkingstydperk waar was.

'n gunstelinguitdrukking van pre-trib is: "Die volgende gebeurtenis op die profetiese kalender is die Wegvoering van die kerk." Hul hoofargument is dat 1 Tessalonisense 5:2 sê dat die Here sal kom soos 'n "dief in die nag". Teen hierdie siening sê egter 2 Tessalonisense 2:1-3 dat die "versameling" nie sal plaasvind voordat die opstand plaasvind en die mens van die wetteloosheid geopenbaar word nie. Dus is die volgende twee gebeure op die profetiese kalender die opstand en die openbaarmaking van die mens van die wetteloosheid, NIE die Wegvoering nie. (Natuurlik kan pre-trib aanvoer dat die Wegvoering onmiddellik ná hierdie dinge kan plaasvind, en dat die verdrukking eers dan sal begin.)

Mid-trib glo dat die Wegvoering moontlik 'n bietjie voor pre-wrath plaasvind, met soortgelyke ondersteuning.

Post-trib glo dat die Opname aan die einde van die verdrukking plaasvind. Hul hoofsteun is 1 Korintiërs 15:52, waar dit wys dat ons verander sal word "by die laaste basuin". Ander sienings sê egter dat dit die laaste basuin is wat gelowiges hoor, nie die laaste basuin wat geblaas word nie.

Geen-trib: Baie preteriste glo dat daar glad nie 'n verdrukking sal wees nie. Hulle moet Matteus 24:31 en die meeste van Openbaring baie simbolies interpreteer. Maar wees baie versigtig vir enige tipe interpretasie wat gedeeltes van die Bybel óf sinloos maak, of sê dat 'n gewone persoon wat 'n Bybelgedeelte lees, oor die algemeen deur wat hulle lees, mislei sal word.

Pan-trib: God kan veroorsaak dat die Wegvoering plaasvind wanneer Hy wil, en Hy sê nie duidelik in die Skrif wanneer dit sal wees nie. 'n Persoon kan sê hulle is "pan-trib" as dit uiteindelik alles sal uitwerk.

Ek neig na pre-wrath, maar ek is steeds pan-trib. Vir verskillende perspektiewe kan jy The Rapture Pre-,Mid-, or Post-Tribulational, en The Pre-Wrath Rapture of the Church lees.

V: In Mt 24:31, 1 Thess 4:16 en 1 Kor 15:52, watter trompetslag is die laaste trompet?

A: 1 Tessalonisense 4:16 sê 'n luide trompet, maar 1 Korintiërs 15:52 stel dit gelyk aan die "laaste trompet" van God. Sewe trompette klink in Openbaring 8:6-9:21; 11:15, maar soos in 1001 Bible Questions Answered bl. 270-271 gesê word, is daar geen rede om te vereis dat die "laaste trompet" een van die sewe trompette moet wees nie; dit kan 'n ander een wees.

V: In Mt 24:32, wat verteenwoordig die vyeboom?

A: Dit kan 'n analogie van oordeel wees, met die vyeboom wat geen vrug dra nie en Israel verteenwoordig, wat sou verwelk.

Natuurlik kan jy nie na elke detail van 'n gelykenis kyk en dit 'n aparte, onderskeie betekenis gee nie. Die betekenis van die gelykenis van die vyeboom is om te waak en op die uitkyk te wees vir die toekoms, en Jesus "gebruik die neiging van die vyeboom om te bloei en vrugte te dra as 'n positiewe aanduiding om na die toekoms te kyk".

V: In Mt 24:34 en Mk 13:30, aangesien "hierdie geslag" nie sal verbygaan voordat Jesus kom nie, hoe kan dit wees? (Die liberale humanis Albert Schweitzer het hierdie beswaar opgewerp)

A: Christene het drie verskillende antwoorde.

a) Die Griekse woord vir geslag, genea self, kan ras impliseer. Volgens Thayer se Griekse Woordeboek van die Nuwe Testament (bl. 112) het genea beteken:

a1) mense van dieselfde geslag, of 'n familie: Josephus, Joodse Oudhede 4.8.7 (geskryf omstreeks 93–94 n.C.), Septuaginta Genesis 31:3, ens.

a2) opeenvolgende nakomelinge: Philo

a3) 'n tydperk: Herodotus 2,132, Heraclitus in Plutarch, Handelinge 14:16. In 1 Qp (Pesher) Habakuk 2:7; 7:3 kan die term "laaste geslag" verskeie lewens beteken.

b) Daar is net 'n eenletterverskil tussen hierdie en 'n soortgelyke Griekse woord wat slegs ras kan beteken, gonea, dus kan dit 'n tipografiese fout wees. Al die manuskripte van die Nuwe Testament wat ons tans het, sê genea.

c) Die Griekse woord vir al hierdie dinge, panta tauta, beteken dat hierdie geslag die geslag was wat die vorige tekens gesien het. (Difficulties in the Bible p.173-174, Now That's a Good Question p.495-496)

V: Beteken Mt 24:34 en Mk 13:30 dat al hierdie dinge binne een geslag van 1914 sal gebeur, soos die Jehovah's Getuies se Wagtoring, vol. 15, Februarie 1986, bl. 5, geleer het?

A: Nee. Jehovah se Getuies het geleer dat Jesus Christus in 1914 onsigbaar teruggekeer het, en dat die dinge in Matteus 24 binne 'n generasie daarvan sou gebeur. As die basiese aanname dat Jesus in 1914 teruggekeer het egter foutief is, is hul argument ook foutief. Dit is 'n voorbeeld van wat genoem word eisegese, oftewel om die betekenis wat jy wil hê in die Skrif in te lees, in plaas van eksegese, wat behels om uit die Skrif te haal wat daar staan.

V: In Mt 24:36 en Mk 13:32, aangesien God alwetend is, waarom het Jesus geen kennis gehad van die hiernamaals nie, soos Ahmad Deedat beweer?

A: Deedat is hier nie eerlik nie. Terwyl Jesus op aarde was, sê hierdie vers dat Jesus nie die dag van Sy terugkeer geken het nie. Dit is 'n leuen om te verklaar dat hierdie vers gesê het Jesus het geen kennis van die hiernamaals gehad nie. Het Deedat regtig geglo dat Jesus in die evangelies geen kennis van die hemel, die hel, en absoluut "geen kennis van die hiernamaals" gehad het nie? Ek twyfel of Deedat self selfs regtig in sy eie woorde hier geglo het.

V: In Mt 24:36 en Mk 13:32, aangesien God alwetend is en Jesus God is, hoe kon dit gebeur dat Jesus nie die dag van Sy terugkeer geken het nie?

A: Jesus het Homself ontledig van baie van die eienskappe van God terwyl Hy op aarde was, soos Filippense 2:6-8 en Johannes 17:5 toon. Dus, selfs al sou hierdie uitdrukking nie in Matteus voorkom nie, sou dit redelik wees dat Jesus nie alles geweet het terwyl Hy op aarde was nie. Nietemin, in die Hemel, as deel van die Drie-eenheid, is Jesus alwetend.

Athanasius (331 n.C.) sê dat Jesus as God alle dinge geken het, maar in Sy menslikheid het Jesus onkunde gedra en nie volgens die vlees geweet nie. Aangesien Jesus volgens die vlees in kennis gegroei het, het Jesus in Sy menslikheid dit nog nie geweet nie. Vier Diskoursen teen die Arianen, Diskours 3, hfst. 28.42-58, bl. 416-425.

Athanasius skryf ook: "En Hy [Jesus] het geweet waar Lasarus gelê het, en tog het Hy gevra; want die Heiligste Woord van God, wat alles ter wille van ons verdra het, het dit gedoen, sodat Hy, deur ons onkunde te dra, vir ons die kennis van Sy eie enigste en ware Vader, en van Homself, sou skenk…" Vier toesprake teen die Arianers Toespraak 3 hfst.27.38 bl.414.

Hier is wat die Christelike biskop Hilarius van Potiers (355-367/368 n.C.) geskryf het: "Die dade van God is dus buite die begrip van ons menslike natuur en pas nie by ons rasionele denkproses nie, omdat die werking van 'n grenslose ewigheid 'n oneindige begrip van dinge vereis. So, dit is nie 'n gevolgtrekking van die rede nie, maar 'n beperking van krag toe God mens geword het, toe die Onsterflike gesterf het, toe die Ewigdurende begrawe is. Weer eens, aan die ander kant hang dit nie af van ons denkwyse nie, maar van die almag dat Hy as God uit 'n mens verskyn, as onsterflik uit een wat gesterf het, en as ewig uit een wat begrawe is. Daarom word ons deur God in Christus deur sy dood herleef." Oor die Drie-eenheid boek 1 hfst.13 bl.44

V: In Mt 24:36, baie kortliks, het die Heilige Gees geweet wanneer Jesus sou terugkeer?

A: Alhoewel Christene saamstem dat Jesus op daardie tydstip op aarde nie hierdie inligting geken het nie, is daar twee sienings onder Christene oor die Heilige Gees se kennis hiervan. Ek dink die tweede siening is die korrekte.

1) Die Heilige Gees het nie geweet nie / weet nie

God in die Drie-eenheid weet alles, en die Heilige Gees Self weet alles behalwe hierdie een feit. Die voorbestemde datum van die terugkeer is op hierdie tydstip slegs aan die Vader bekend.

2) Die Heilige Gees word hier nie in ag geneem nie.

Woorde soos "alles" (in Romeine 3, ens.) en "niemand" in die Bybel verwys na mense, behalwe waar die konteks anders aandui. Dus, as die engele nie genoem is nie, sou dit onbekend wees of die engele geweet het of nie. Jesus het nog nie oor die Heilige Gees geleer nie, en daarom word die Heilige Gees hier nie genoem nie. Dus noem hierdie vers nie of die Heilige Gees nie weet nie, of dat Hy wel weet. Vir 'n soortgelyke situasie, kyk na Matteus 11:27. Daar staan dat niemand die Seun ken behalwe die Vader nie, en niemand die Vader ken behalwe die Seun nie. Die Heilige Gees ken die Vader en die Seun, maar die Heilige Gees word hier nie in ag geneem nie.

V: In Mattheüs 24:36, het die Heilige Gees destyds die tyd van Jesus se terugkeer geken of nie? ('n Christen het dit gevra.)

A: Eerstens laat ons die vraag verstaan. Daar is 'n manuskripvariasie op hierdie frase, maar die bewyse dui daarop dat die standaardlesing, wat "noch die Seun" bevat, die korrekte een is. Jesus, wat Homself leeggemaak het (Filippense 2:7) en Sy heerlikheid prysgegee het (Johannes 17:5), het dit nie geweet terwyl Hy op aarde was nie. Hierdie vers handel nie daaroor of Jesus en die Heilige Gees dit nou weet nie. Maar die vraag is spesifiek: het die Heilige Gees dit geweet op die tydstip dat Jesus die stelling gemaak het?

Kom ons kyk na al drie moontlikhede.

Ja, die Heilige Gees het geweet:

Y1: Daarom verwys "niemand … ook nie die Seun nie" op alle skepsels en Jesus, maar nie op die Heilige Gees nie, oor wie Jesus nog nie geleer het nie, en wat hulle nie as van die Vader onderskeie verstaan het nie.

Y2: Die Heilige Gees deurgrond alle dinge, selfs die diepste dinge van God, soos 1 Korintiërs 2:10 sê.

Y3: God wat alles weet, beteken dat elke lid van die Drie-eenheid in die Hemel alles weet.

Nee, die Heilige Gees het nie geweet nie:

N1: "Niemand behalwe die Vader nie" sluit ook die Heilige Gees in.

N2: Daarom beteken God se wete van alles net dat ten minste een lid van die Drie-eenheid alles weet. Hierdie siening sou moes erken dat dit moontlik is dat die Vader iets weet en die ander dit eers later nie weet nie.

N3: Die Heilige Gees deurgrond alle dinge, maar Hy deurgrond eerder as om alles gelyktydig te weet. Hy het op daardie tydstip nie 'n soektog na hierdie feit voltooi nie.

Sê nie:

D1: Jesus het oor die skepsels, die Vader en Homself gepraat; die Heilige Gees was hier nie in die oog nie.

D2: Dit kan tog net 'n verkeerde manuskripvariasie wees.

D3: Daarom kan dit ja of nee wees.

Gevolgtrekking: Niemand op die aarde het geweet wanneer Jesus sou terugkeer nie. 'n Mens behoort nie 'n leer oor die Heilige Gees op 'n eenvoudige afwesigheid in een vers te baseer nie. Dit is een van daardie dinge wat ons kan uitvind wanneer ons in die hemel kom.

V: In Mt 24:42, waarom het Jesus gesê: "op watter dag julle Here kom" in plaas van "op watter dag Ek kom"?

A: Ons ken nie die presiese woorde van Jesus nie, omdat die evangelieskrywers geparafraseer het wat Jesus gesê het. Markus 13:34-36 gee hierdie woorde in die konteks van 'n kort gelykenis, en sou dit dus natuurlik in die derde persoon wees. In Lukas 21:36 het Jesus die term "mensekind" gebruik, wat Hy dikwels gebruik het om na Homself te verwys, weer in die derde persoon.

Die woord hier vir "waak" kan ook vertaal word as "wees op die uitkyk" en is dieselfde woord wat in 1 Tessalonisense 5:6 gebruik word.

V: In Mt 24:42, aangesien ons nie weet wanneer Jesus sal terugkom nie, waarom soek ons dan die tekens van Sy koms?

A: Twee redes.

1. Ongelukkig dink baie mense verkeerdelik dat hulle presies kan bepaal wanneer Jesus sal terugkeer.

2. Die Bybel dui aan dat ons tekens kan sien om die "seisoen" van Jesus se terugkeer te ken. Deur te sien hoe dinge nie ooreenstem nie, is een manier om valse Christusse te herken. Baie sien dat, begin by hierdie deel, Matteus 24 na die Wegvoering verwys, wat hulle glo die Verdrukking voorafgaan. Sien ook die bespreking oor Openbaring 22:6,7,10,12,20.

V: In Mattheüs 24:45-47 verwys die getroue en verstandige dienaar na die Jehovah's Getuies Wagtoren-organisasie, soos hul boek Redenering uit die Skrif bl. 205 (1989) beweer?

A: Nee. Die getroue en verstandige dienaar is alle ware Christene wat gehoorsaam Christus volg en op Sy terugkeer wag. Dit sou beslis nie na 'n organisasie verwys wat baie valse profesieë gemaak het nie.

V: In Mt 24:51, sny 'n liefdevolle God regtig mense in stukkies?

A: God is selfs strenger as hierdie metafoor; Hy gooi mense in die hel. Vir meer inligting, sien die bladsy "Die Geregtige Toorn van God" www.BibleQuery.org/Doctrine/WrathOfGod/TheJustWrathOfGod.html.

V: In Mt 25:1, aangesien Christene veronderstel is om te deel, het die vyf wyse maagde reg gedoen om nie met die vyf dwaas maagde te deel nie?

A: Christene behoort te deel, maar nie in die volgende situasies nie:

1. Dinge wat ons nie in staat is om te deel nie, soos geregtigheid en heiligheid.

2. Materiële dinge met dié wat weier om te werk (2 Tessalonisiërs 3:10).

3. Welkom gee of in ons huis opneem 'n valse leraar wat nie God het nie.

4. Leer saam met mense wat die waarheid soos varke sal vertrap (Matteus 7:6).

As die wyse maagde met die dwaas maagde sou deel het, sou dalk niemand genoeg olie gehad het nie. Natuurlik kon die dwaas maagde hul fakkels uitgeblus en later weer aangesteek het as hulle vooruit gedink het. Maar jy kan nie elke detail van 'n gelykenis 'n spesifieke betekenis gee nie, maar in hierdie geval het die vyf dwaas maagde gevra vir wat die wyse nie kon gee nie, allegories gesproke. Die gasheer het nie die dwaas maagde ingelaat nie, omdat hy nie partytjie-kraaiers wou hê nie.

V: In Mt 25:1-13, is die vyf dwaas maagde Christene wat nie gehoorsaam was nie en dus die Wegvoering gemis het?

A: Nee. Alle gelowiges sal aan die Wegvoering deelneem. Die vyf kan egter mense wees wat hulleself vir Christene gehou het.

V: In Mt 25:24-26, hoe is God 'n "harde man" wat oes waar Hy nie gesaai het nie?

A: Die heer in die gelykenis stem nie saam met die dienaar dat hy 'n harde man is nie. Hy sê eerder dat as jy gedink het ek is 'n harde man, waarom het jy nie ten minste iets makliks en eenvoudigs gedoen nie. God word in hierdie gelykenis met die heer vergelyk. Sommige mense mag dink God is 'n harde persoon omdat:

1. God gee mense verskillende hoeveelhede "talente"

2. God verwag dat ons met wat Hy ons gegee het sal werk, en Sy koninkryk sal die vrugte van ons harde werk pluk. (Natuurlik doen ons enige goeie ding omdat God ons daartoe in staat gestel het. Dit sou egter oor die hoof gesien word deur iemand wat vra waarom God baat by ons arbeid.)

3. God skroom nie om van gelowiges, of ander, te neem wat hulle nie gebruik, misbruik, of selfsugtig gebruik nie.

As iemand in die gelykenis 'n wese wat hierdie dinge doen as 'n "harde man" wil definieer, dan is God soos 'n harde man.

V: In Mt 25:24-30, het jy al ooit vandag gesien hoe iemand, omdat hy gevrees het dat iets sleg sou gebeur, dwaas besluite geneem het wat verseker het dat dit sou gebeur?

E: Eens toe 'n maatskappy baie afleggings gedoen het, was 'n jong werknemer so gestres dat hy sommer bedank het sonder om 'n ander werk te hê. Hy het dit 'n "voorsorgstreep" genoem.

Soos die Evangelical Commentary on the Bible op bl. 754 sê, "die tragiese ironie is dat hy [die ontroue dienaar] presies ervaar wat hy gevrees het – die heer se toorn. Selfs gedeeltelike gehoorsaamheid sou beter gewees het as blote ongehoorsaamheid (v. 27). Omdat hy die geleentheid verwaarloos het, word hy nou van die geleentheid beroof."

V: In Mt 25:26-27 en Lk 19:23, waarom is die man met een talent gesê om dit in die bank te sit en rente te verdien, aangesien die Israeliete beveel is om nie rente van mekaar te neem nie (Eks 22:25; Lev 25:35-37; Deut 23:19; Ps 15:5)?

A: Drie punte in die antwoord.

a) Dit was net 'n gelykenis, en Jesus het ons nie beveel om óf soos die luie dienaar óf soos die meester te wees nie.

b) Die gelykenis het nooit gesê dat die meester of die dienaar Joods was nie. In Palestina was daar baie heidene in Jesus se tyd.

c) Israeliete moes nie rente aan hulle eie mense hef nie, maar hulle kon aan ander met rente uitleen soos Deuteronomium 23:20 sê.

V: In Mt 25:26-27, met genoeg gemiste geleenthede kan die geleenthede, talente en gawes verdwyn. Hoe dink jy kan "geestelike atrofie" vandag manifesteer?

A: Een ding wat die luie dienaar gehad het, was 'n oorvloedige omsigtigheid'. Maar die waarheid is, hy wou net nie gebruik wat hy ontvang het nie. 'n Sterk atleet wat ophou oefen en werk, is nie meer 'n sterk atleet nie. Net so, 'n persoon wat sterk is in 'n talent of 'n geestelike gawe, as hulle ophou dit te oefen, mag nie so sterk daarin wees nie, of dit kan heeltemal van hulle weggeneem word.

Daar is 'n tweede manier om hierna te kyk: die geskenk van geleenthede wat aan ons gegee word. As ons 'n geleentheid het om die evangelie met iemand te deel, of om in iemand se lewe te bou, kan daardie geleentheid gouer verdwyn as wat ons dalk verwag.

V: In Mt 25:28-29, is dit regverdig dat God die talent van die dienaar wat een talent besit, moet neem en dit aan dié met die meeste moet gee?

A: Dit is 'n slinkse vraag! Die dienaars het nooit eienaars van die talente geword nie; hulle was net bestuurders vir die meester.

Natuurlik is God hier regverdig, - tensy ons vergeet het dat die talente nooit regtig van ons was nie! 'n Bestuurder is iemand wat die bates van ander getrou beskerm en uitbrei namens hulle, selfs wanneer niemand die bestuurder dophou nie. God het hulle in die eerste plek al die talente op lenings gegee. Selfs vandag sou 'n beleggingsbestuurder geld uit swakpresterende beleggings haal en dit in beterpresterende beleggings plaas. Soms vergeet ons dat God vir ons talente op lenings gegee het. Hulle is nie ons permanente besit nie, en ons het nie die reg om dit te gebruik soos ons wil nie.

Wanneer God ons natuurlike talente, geestelike gawes en geleenthede gegee het, is dit te maklik vir ons om te dink dat hulle ons eie is. Dit is hulle nie. Hulle behoort aan God en God het hulle net aan ons "in lening" gegee.

V: In Mt 25:31-46 blyk dit dat die enigste onderskeid tussen die skape en die bokke is wat hulle gedoen het en nie gedoen het nie. Is dit waar?

A: Nee. Moenie die feit ignoreer dat die skape skape was en die bokke bokke was nie. Jesus het die "skaap-agtige" dinge uitgewys wat die skape gedoen het en wat die bokke versuim het om te doen, en het daarmee getoon dat die skape skape was. By die oordeel is hulle nie in skape en bokke verander nie, maar as skape en bokke erken.

As 'n kanttekening het skape gewoonlik meer wol as bokke en benodig dus minder skuiling. Om hulle dus snags te skei en die bokke in 'n grot, skuur of beskutte plek te laat bly, sou op sekere tye van die jaar algemeen gewees het.

V: In Mattheüs 25:31-46, aangesien die sleutel [vermeendelik] was om ander te help, sal nie almal wat ander help nie Hemel toe gaan?

A: Nee. Dit was dade van deernis wat vir Jesus gedoen is deur ander te help. As dit nie vir Jesus gedoen is nie, is dit nie vir Jesus nie. Byvoorbeeld, "selfs sondaars hou van dié wat hulle liefhet" in Lukas 6:32-34. 1 Korintiërs 13:3 sê dat selfs al sou ons alles wat ons het aan die armes gee, maar nie liefde hê nie, dit sou ons niks inbring nie.

V: Toon Mattheüs 25:46 dat daar geen bewuste straf vir die goddeloses is nie, soos Jehovah's Getuies geleer het?

A: Glad nie. Jehovah's Getuies het dit geleer in Die Grootste Man Wat Ooit Geleef het, afdeling 111 (1991). Hulle glo die uitdrukking "ewige straf" is beter vertaal as "afsny". Daar is twee punte in die antwoord.

Die Griekse woord is straf. Ons sterflike liggame is net 'n dop, en of iets met ons liggaam gebeur nadat ons gesterf het, is nie 'n straf nie. Jehovah's Getuies glo dat bose mense vernietig word, en daar is geen verdere straf vir iets wat nie bestaan nie.

Die interpretasie van Jehovah se Getuies gaan heeltemal in teen Jesus se leer oor die bewuste bestaan van sowel die godvresenes as die goddeloses in Lukas 16:22-28. Mense sou ween en op hul tande kners in Matteus 8:12; 22:13; 24:51; en 25:30, so hoekom sou hulle bekommerd wees oor wanneer hulle nie meer bestaan nie.

Aangesien die Dier en die Valse Profeet aan die begin van die duisend jaar in Openbaring 19:20 "lewendig" in die vuurmeer gegooi word, en aangesien hulle nog bestaan het, en nog daar was nadat die duisend jaar verby was (Openbaring 20:10), bestaan ten minste sommige wesens nog terwyl hulle in die vuurmeer is. Stem jy saam? En as daar bewys word dat sommige wesens in die Vuurmeer bestaan, en daar is geen skrifgedeelte wat sê dat wesens in die Vuurmeer nie meer bestaan nie, dan is daar geen noodsaaklikheid dat mense in die Vuurmeer nie meer bestaan nie.

Dit voeg ook by wat die punt sou wees om 'n ewige, onblusbare vuur in Markus 9:43-48 en ander plekke te hê, waar die liggame van die goddeloses nie sal sterf nie (Lukas 12:4-5) sonder siele daar.

Q: In Mt 25:46, wat het al drie dele van Mt 25 gemeen?

A: Dit is nie net waarskuwings nie; al drie toon 'n krisis van skeiding weens 'n dwaas dienaar, hetsy deur die meester se onverwagte koms, of deur die Meester se wil te ignoreer. Teen die einde van Sy aardse bediening beklemtoon Jesus hier nie 'n nuwe leer nie, maar die dringendheid om gereed te wees en die regte besluite te neem voordat dit te laat is vir jou. Wanneer ons die evangelie met ander deel, deel ons nie net die waarheid (d.w.s. werklike feite) nie, maar ons moet ook die dringendheid deel dat hulle besluit om die waarheid te volg.

V: In Mt 26:3-4, wat is ander voorbeelde van leiers wat die teenoorgestelde doen van wat hulle opgestel is om te doen, en waarom?

A: 'n Tweede voorbeeld is dadelik daarna, met die dissipels van alle mense, in Matteus 26:6-7. Ons primêre doel in die lewe is om God lief te hê, aan te bid, te gehoorsaam en te verheerlik, en dan om ander lief te hê. Om Jesus te salf is in ooreenstemming met ons doel. Ons primêre doel is nie om geld te bekom en te versamel nie (dit wil sê, tensy jy Judas is).

Dit sou natuurlik lyk dat die Joodse godsdienstige leiers, in 'n posisie wat oorspronklik deur God self ingestel is, die eerste sou wees om Jesus te herken. In plaas daarvan was hulle die eerste wat Hom wou doodmaak. Maar waarom sou mense dit doen?

Hulle het hul doel vergeet, waarom hulle daar was. Hulle was nie daar om hul mag te vergroot nie, hul posisie te behou, of hul besittings te bewaar nie. Hulle was daar om die mense te lei om God te volg en te aanbid. Hulle het gedink hul doel was oor hulle, nie oor die mense of God nie.

Vandag is dit veel te maklik vir leiers om ook te vergeet waarom hulle daar is. Sommiges neem hul posisie nie ernstig genoeg op nie. Ander kan dink dat hul posisie oor hulle gaan, nie oor die mense nie, en nie oor wat God wil hê hulle moet in hul posisie doen nie.

Soos die Sjah van Iran gesê het: "Ek is gebore om te regeer." Maar het al die Iraniërse mense gedink hulle is gebore om deur hom geregeer te word? Een persoon het gesê dat Hillary Clinton ons president behoort te wees, omdat "sy dit verdien". Ongeag haar meriete, word die presidentskantoor in sommige mense se oë verminder tot net 'n politieke lekkerny, net 'n beloning, en nie wat die beste is vir die Amerikaanse volk nie?

As 'n teenoorgestelde voorbeeld, as iemand met 'n silwer lepel in die mond gebore kon word, sou dit die miljonêr William Borden (1887–1913) wees, van die uiters welgestelde familie wat verantwoordelik was vir Borden-melk. Maar sy ouers het hom 'n sterk Christelike opvoeding gegee, en hy het Christus aangeneem toe hy sewe jaar oud was. Hy het sy voorgraadse studie aan Yale gevolg, waar daar destyds nie veel geestelike invloed was nie. Maar teen sy laaste jaar daar was daar 1 000 mense in gebedsgroepe en Bybelstudies wat hy georganiseer het. Hy het ook uitgereik na dronkelinge en ander in die stadsentrum; toe 'n nuwe sendingfasiliteit nodig was, kon hy dit net kontant betaal en koop. Hy het by China Inland Mission aangesluit, spesifiek om 'n sendeling te wees vir die miljoene Moslems in China. Hy het na Egipte gegaan om Arabies te studeer, en terwyl hy daar was, het hy gou breinmeningitis gekry en op die ouderdom van 25 gesterf. Hy het in sy Bybel geskryf: "Geen reserwes, geen terugtogte, geen spyt nie." En tog het leiers van die Presbyterian Church U.S.A. in 1969 'n amptelike verklaring in hul denominasie geskryf waarin hulle die onfeilbaarheid van die Bybel ontken het. Hierdie denominasie, as lid van die Wêreldraad van Kerke, het geld gegee aan Robert Mugabe, die diktator van Zimbabwe, wat Christelike sendelinge vermoor het.

V: In Mt 26:7; Mk 14:3 en Lk 7:37, wat weet ons van alabastra?

A: In die antieke tyd is twee verskillende minerale alabaster genoem.

Alabasٹر self is sag (hardheid = 2) en kan met 'n duimnael gekrap word. Dit is goed vir beeldhouwerk en is 'n vorm van gips. Dit is lig van kleur, maar kan gevlek wees met verskeie kleure. Dit vorm gewoonlik in grotte. Alabasٹر was 'n algemene materiaal vir die berging van salf, gebaseer op Plinius die Ouere se Natuurlike Geskiedenis, boek 13, hoofstuk 3.

Marmer is ook alabaster genoem. Dit is 'n bietjie moeiliker om te kerf (hardheid = 3) en is eintlik kalsiet of aragoniet. Dit is herkristalliseerde kalksteen.

V: In Mt 26:7-11, toe die vrou die duur parfuum oor Jesus se kop giet, was Jesus te selfgesentreerd? (Die Moslem Ahmad Deedat het dit ter sprake gebring)

A: Voordat ons Deedat se vraag beantwoord, laat ons die vraag nog moeiliker maak. Nie net het Jesus haar optrede hier geprys nie, maar Jesus het ook aanbidding as God van engele en mense in die hemel aanvaar (Hebreërs 1:6; Openbaring 5:12). Jesus het ook aanbidding as God van mense aanvaar (Matteus 21:15-16; 28:9; Johannes 9:38).

Jy sal dalk verras wees om te hoor dat ons deels saamstem met Deedat hieroor. Ons kan sien dat Deedat se siening van Jesus se belangrikheid en Jesus se siening van Sy eie belangrikheid baie verskillend is. Om die duur kruik met parfuum oor Sy hoof, 'n daad van aanbidding, te aanvaar, asook aanbidding te aanvaar, terwyl alle Jode geweet het dat net God aanbid moes word, sou te ver gaan – TEN NIS JESUS GOD WAS.

V: In Mt 26:11 sou Jesus nie altyd by hulle wees nie, of sal Jesus altyd by hulle wees, selfs tot by die voleinding van die eeu soos Mt 28:20 sê?

A: Albei. Hulle sou nie Jesus se fisiese teenwoordigheid by hulle hê nie, daarom was dit gepas dat die vrou Jesus salf terwyl Hy nog fisies by hulle was. Maar Jesus sou geestelik by hulle wees selfs nadat Hy na die Hemel opgevaar het. Sien When Critics Ask bl. 359 vir meer inligting.

V: In Mt 26:21-22, wat dink jy het Judas gevoel toe Jesus gesê het Hy weet dat een van hulle Hom sou verraai?

A: Judas se hart het waarskynlik gevoel asof dit gestop het. Miskien het hy stilweg homself berispe en gedink hy het sy spore nie goed genoeg uitgevee nie. Of dalk het hy 'n sprankie hoop gehad, dinkend dat aangesien Jesus nie openlik 'n naam genoem het nie, dalk het Jesus nie seker geweet dat dit hom sou wees nie. Maar selfs al het Judas daardie laaste gedagte gehad, sou hy dit nie lank gekoester het nie, want Jesus het deur die brood in die bak te doop aangedui wie dit was. So het Judas met sekerheid geleer dat die bedoelings van sy geheimsinnig donker hart vir Jesus so duidelik soos daglig was.

En tog, nadat hy dit besef het, het Judas, soos in Johannes 13:30, toe na die hoofpriesters gegaan en Jesus tog verraai. Soms is mense so vasgevang in 'n sondige rigting dat hulle dink: "daar is nou geen omdraai meer nie". Maar as jy na 'n aktiewe vulkaan toe loop, kan jy altyd omdraai solank jy nog kan loop. As jy in 'n sondige rigting beweeg, is "nou" altyd die beste tyd om om te draai. Laat God vir die gevolge sorg; jy hoef net daarop te let om Hom te gehoorsaam.

Het jy al ooit iemand gesien wat so seker en vol vertroue was oor wat hulle wou doen, dat niks hulle van plan sou laat verander nie? Dit is amper asof hulle sou sê: "Moenie my met die feite verwar nie."

V: In Mt 26:27; Mk 14:23; Lk 22:17,20; en 1 Kor 11:25, moet almal dieselfde nagmaalbeker gebruik?

A: Hulle het almal (nie gesit nie) by een tafel neergelê, in 'n groep van twaalf plus Jesus, met 'n verrader in hul midde. Net soos ons vandag nie hierdie dinge hoef te doen nie, hoef ons nie dieselfde beker te gebruik nie.

Ek ken een predikant, wat ek glo 'n opregte Christen is, wat dink dat almal dieselfde beker by die nagmaal moet gebruik. Daar moet egter onderskei word tussen die seremonie wat ons moet volg, en die onbelangrike aspekte wat destyds gedoen is, soos dat almal by een tafel neergelê het.

V: In Mt 26:28 en Mk 14:24, moet die woord verbond/testament die woord "nuut" voor hê?

A: Waarskynlik nie.

In Matteus 26:28

"Nuut" is teenwoordig in Alexandrinus (c. 450 n.C.), Ephraemi Rescriptus (5de eeu), Bezae Cantabrigiensis, Freer Gospels, Sahidies-Kopties (3/4de eeu), Bohairies-Kopties (3/4de eeu), die Bisantynse Lesingboek, f1-familie, f13-familie, Armeens, Ethiopies, ens.

"Nuut" ontbreek in p37 (middel 3de eeu), Sinaïtikus (340–350 n.C.), Vatikaanus (325–350 n.C.), ens.

In Markus 14:24

"Nuut" is teenwoordig in Alexandrinus, Sahidies-Kopties, Diatessaron, Bisantynse Leesboek, f1-familie, f13-familie, Armeens, Ethiopies, ens.

"Nuut" ontbreek in Sinaïticus, Vatikaanus, Ephraemi Rescriptus, Bezae Cantabrigiensis, Freer-evangelies, Bohairies-Kopties, ens.

Oor die algemeen is hierdie twee variante interessant om twee tendense in die korrelasie tussen variante te illustreer.

1. Alexandriese manuskripte, insluitend Sinaiticus, Vaticanus, Kopties, ens., is oor die algemeen korter as die Bisantynse variante.

2. Daar is nie veel korrelasie wat teologiese tendense aandui nie. Byvoorbeeld, Bezae Cantabrigiensis, die Freer-evangelies, Ephraemi Rescriptus en Bohairic Coptic korreleer nie met hierdie variante nie, terwyl die ander wel korreleer.

V: In Mt 26:30, watter hymne sou hulle gesing het?

A: Die Skrif spesifiseer nie, dus kon dit moontlik enige lofgesang gewees het, insluitend 'n nuut geskryfde een. Dit was egter gebruiklik om ná die Paasmaaltyd die woorde van Psalm 113-118, 114-118, of 115-118 te sing.

V: In Mt 26:31-35,69-72, hoe raai jy 'n Christen wat groot verbintenisse aangegaan het om God te dien, en dan met 'n klap op hul gesig val?

A: Petrus het dit nie gesê omdat hy nie opreg was of nie Jesus geken het nie; Petrus het dit gesê omdat hy nie sy eie hart geken het nie.

Jesus het Petrus vooraf gewaarsku, alhoewel daar geen aanduiding is dat Petrus Jesus se woorde destyds aanvaar het nie. Maar later, toe Petrus geval het, kon hy onthou wat Jesus vroeër gesê het. Later, ná Jesus se opstanding, het Jesus spesiaal net met Petrus gepraat, in die teenwoordigheid van die ander, om hom persoonlik te herstel in Johannes 21:15-18. Jesus het sagte woorde van herstel en doel gesproke, nie woorde van veroordeling wat sê: "jy is klaar nie". Petrus kon nooit sy drie ontkennings ongedaan maak nie, behalwe dat hy weer op sy voete kon kom en van daar af kon voortgaan.

V: In Mattheüs 26:39,42, aangesien Jesus God is en die verstand van God het, hoe kon Hy bid: "My Vader, as dit moontlik is, laat hierdie beker by My verbygaan"?

A: Filippense 2:6-7 wys dat Jesus vrywillig Homself ontledig het van baie van Sy goddelike kragte en eienskappe toe Hy na die aarde gekom het. Byvoorbeeld, Jesus het moeg geword (Johannes 4:6), en Jesus het gehoorsaamheid geleer (Hebreërs 5:8), waarvan Hy waarskynlik geen rede gehad het om in die Hemel te weet nie. Ook op aarde het Jesus nie alles geweet nie, aangesien Hy nie die dag of die uur van Sy terugkeer geken het nie, soos in Matteus 24:36 en Markus 13:32.

In hierdie geval sê Jesus nie dat Hy 'n ander weg ken nie. Hy sien eerder dat die pad vorentoe uiters pynlik gaan wees, en Hy vra God die Vader of die Vader 'n ander weg sien.

Hierdie vraag is reeds in 246–265 n.C. beantwoord, toe Dionysius, biskop van Alexandrië, in wezen dieselfde antwoord gegee het in Eksegetiese fragment 3 in The Ante-Nicene Fathers, deel 6, bl. 108.

V: In Mt 26:52 is Jesus teen alle oorlog en die doodstraf (exekusie)?

A: Eerstens wat nie die antwoord is nie, en dan die antwoord.

Nie die antwoord nie: Wanneer Jesus terugkeer, het Hy geleer dat Hy dié sal doodmaak wat teen Hom was in Matteus 24:5-7,31; Markus 13:7-8; en Openbaring 19:15,17-21. Dit beantwoord egter nie die vraag nie, want wat God doen en waaraan ons gehoorsaam moet wees, hoef nie dieselfde te wees nie.

Die antwoord: Nee, om vier redes.

1) Jesus kon nie impliseer dat gelowiges nooit 'n swaard moet dra nie; anders waarom het Jesus net 'n paar uur voor hierdie gebeurtenis gesê dat dié wat nie 'n swaard het nie, een moet gaan koop in Lukas 22:36-38? Verder, nadat die apostels gesê het hulle het twee swaarde, het Jesus nie vir hulle gesê om daarvan ontslae te raak nie, maar gesê: "dit is genoeg."

2) Jesus het in hierdie situasie tot Petrus gepraat, net nadat hy die slaaf van die hoëpriester geslaan het, nie om iemand anders met sy swaard te slaan nie.

3) Jesus het oor dié gepraat wat "van die swaard leef", nie oor almal wat swaarde het nie. Dit kan beide beteken dié wat hulle brood verdien deur mense te vermoor, en dié wat mense vermoor as die oplossing vir hulle probleme beskou.

4) Die tweede deel van die vers is 'n waarneming, nie 'n bevel nie.

Ander verse wat wys dat swaarde aanvaarbaar is, is Romeine 13:1-4; Lukas 14:31; 19:27; 20:14-16; Handelinge 25:11; 1 Korintiërs 9:7. Toe soldate in Lukas 3:14 vir Johannes die Doper gevra het wat hulle moet doen, het hy die perfekte geleentheid gehad om hulle te sê om die leër te verlaat, maar hy het dit nie gedoen nie. Net so in Handelinge 10 was die hoofman Kornelius 'n godvresende man. Om moordenaars tereggestel te kry was nie net toegelaat nie, maar in die Ou-Testamentiese tyd beveel in Numeri 35:31,33 en voor die Mosaïese Wet in Genesis 9:6.

Ander verse wat sê of impliseer dat ons nie deur die swaard moet leef nie, is: 2 Korintiërs 10:4-5; Matteus 5:25; Johannes 18:36; en Romeine 12:17.

Alhoewel Jesus in Lukas 22:36 en die Nuwe Testament in die algemeen die verdedigende gebruik van die swaard leer, en die gebruik van die swaard deur die staat in Romeine 13:1-4, bepleit dit nooit aggressiewe gebruik van die swaard, of die gebruik van die swaard deur die staat teen ketels nie. Geen vroeë Christen het die gebruik van die swaard deur die staat teen ongelowiges bepleit nie. Histories is hierdie onbybelse leer eers geleer deur Firmicus Maternus in 346/348 n.C. en later, omstreeks 386 n.C., deur Augustinus van Hippo.

V: In Mt 26:52, wanneer (indien ooit) behoort ons fisiese middele in die diens van Christus se koninkryk te gebruik?

A: In die geskiedenis het ons gesien dat dit verskeie kere probeer is, en die resultate was rampspoedig. Dit is nie dat hulle almal militêr onsuksesvol was nie; onthou dat die Kruistogte 'n sukses in die Midde-Ooste vir 'n paar eeue was, en hulle was 'n sukses in die plunder van Konstantinopel. Eerder was hulle almal geestelike rampe in die sin dat hulle baie nuttig vir Satan vir sy doeleindes was. Mens kan egter argumenteer dat verdedigende gevegte, soos die Slag van Tours en die verslaan van die Turkse aanval op Wene, wel suksesvol was.

Dus, verdedigend gesproke, mag dit aanvaarbaar wees om 'n sekuriteitswag by 'n kerk te hê of polisiebeskerming te gebruik. Maar offensiewe gewelddadige optrede versmoor die evangelieboodskap. As jy nie meer 'n boodskap het om te gee nie, waarom gaan jy dan in die eerste plek op die aanval?

V: In Mt 26:53, hoeveel is twaalf legioene engele?

A: 'n Romeinse legioen, by volle sterkte, was 6 000 mans, so dit sou 72 000 engele wees. Aangesien 185 000 Assiriese soldate in een nag deur een engel in 2 Konings 19:35 gedood is, sou 72 000 engele voldoende wees, - vir die nabygeleë sonnestelsels!

V: In Mt 26:64, hoe kon Jesus voor die Sanhedrin praat, aangesien Jesaja 53:7 sê die Messias sou nie sy mond oopmaak nie?

A: Dit beteken nie dat Jesus gebore sou word sonder die vermoë om sy hele lewe te praat nie. Eerder kwalifiseer Jesaja 53 dit deur te sê "soos 'n skaap wat stil is voor sy skeerders". Jesus het daardie dag wel gepraat, maar toe sy aanklaers voor Pontius Pilatus teen hom gepraat het, was Pilatus verbaas en verstom dat Jesus toe nie gepraat of op 'n enkele aanklag geantwoord het nie, soos in Matteus 27:14 en Markus 15:4-5 gesê word.

V: In Mt 26:64, hoe sou Kajafas die Seun van die Mens aan die regterhand van mag sien sit, en op die wolke van die hemel kom?

A: Openbaring 1:7 sê dat elke oog Christus in die wolke sal sien terugkeer, insluitend dié wat Hom deurboor het. Dus sal selfs dié wat reeds gesterf het, hierdie gebeurtenis kan sien. Ook het Jesus dit amptelik tot Kajafas gesê in sy hoedanigheid as hoëpriester wat die nasie Israel verteenwoordig, nie net as individu nie. Dus sal heel Israel dit ook sien.

V: In Mt 26:65, waarom het die hoëpriester hier sy klere geskeur?

A: Om jou klere te skeur was ernstig; dit kon nie weer gedra word nie, en klere was destyds nogal duur. Dit is slegs gedoen wanneer iemand godslastering oor God gehoor het (Mishnah Sanhedrin 7:5), of anders groot verontwaardiging of hartseer (2 Konings 18:37; Judith 14:19; 1 Makkabeërs 11:71; Handelinge 14:14). Dit was 'n getuienis dat hulle geen deel gehad het aan godslastering teen God nie en dit afgekeur het. Die hoëpriester wou dus wys dat hy as 'n goeie Jood nie kon duld wat hy as godslastering verklaar het nie. Daar is egter eers 'n oomblik. Levitikus 21:10vv. sê dat die hoëpriester verbied was om sy klere te skeur. Die hoëpriester het dus, in sy ywer om te probeer wys hoe reg hy was en hoe verkeerd Jesus was, self die Ou-Testamentiese Wet hier gebreek.

V: In Mattheüs 26:69-75, hoe kon Petrus, Jesus se apostel, uit vrees lieg?

A: Petrus het hier gesondig, soos hy self bitterlik besef het in Matteus 26:75; Markus 14:72; en Lukas 22:62. Petrus het in Jesus gehoop, en alhoewel Jesus hulle voorgewaarsku het, het die apostels uit vrees gevlug toe Jesus gearresteer is. Jesus het Petrus spesifiek vergewe vir sy drievoudige ontkenning van Hom in Johannes 21:15-19.

V: In Mt 26:73 en Mk 14:70, wat was die kenmerke van 'n Galileese aksent?

A: Al weet ons nie seker nie, het baie Grieke en Griekssprekende Jode in Galilea en die nabygeleë Dekapolis gewoon, en miskien was dit kenmerke wat uit die Griekse taal geneem is. Benewens die uitspraak van woorde, kon dit ook idiome en keuse van woorde insluit.

V: In Mt 26:74 en Mk 14:71, waarom het Petrus hier gevloek?

A: Al sê die Skrif dit nie, kon dit om twee redes gewees het.

Vrees: Dit kon wees omdat Petrus bang was.

Vir effek: Dit kon gewees het om aan die Jode te probeer "bewys" dat hy nie 'n dissipel van Jesus was nie.

Hoe dit ook al sy, Petrus se vloek, net soos Petrus se ontkenning, is nie 'n voorbeeld wat ons vandag moet volg nie. Ons mag nie vloektaal gebruik nie volgens Efesiërs 5:4, en ons sal geoordeel word oor elke ydele woord volgens Matteus 12:36.

V: In Mt 27:1, waarom het hulle weer gedurende die dag vergader?

A: Dit was dalk nie so baie 'n afsonderlike vergadering nie, maar hulle moes dit laat voorkom asof dit 'n afsonderlike vergadering was. Vergaderings van die Sanhedrin moes tog in elk geval oordag plaasvind. Geen skuldigbevinding kon ná net een vergadering uitgespreek word nie. Volgens die Joodse wet kon hulle net gedurende die dag 'n doodvonnis uitspreek, en hulle moes twee keer vergader om seker te maak. Ook kan die nagvergadering net 'n subgroep van die Sanhedrin gewees het, en die dagvergadering het dalk die volle raad daar gehad.

Die Joodse Sanhedrin kon egter niemand onder die Romeine tereggestel nie (behalwe vir die ontheiliging van die Tempelterrein), dus is dit interessant dat hulle na die Romeine gegaan het, wat hulle gehaat het, om iemand te tereggestel wat hulle nog meer gehaat het. Natuurlik sou dit vir die Sanhedrin ook beter lyk as die Romeine Jesus en nie net die Jode nie, veroordeel.

V: In Mt 27:2, wat weet ons van Pontius Pilatus?

A: Pontius Pilatus was 'n Romeinse goewerneur; spesifiek was hy 'n prefek. Prefekte het klein, lastige gebiede geregeer. Hulle was nie baie magtig nie, minder as keiserlike legaten en prokonsuls; maar hulle het dieselfde mag as hulle gehad in geregtelike besluite in hul gebied. Hulle het die mag oor die doodstraf gehad, wat slegs deur appèl by die keiser aangeteken kon word as die gevangene 'n Romeinse burger was.

Voor Oktober 31 n.C. was Pilatus sonder geregtigheid of die vrees vir God, onregverdig, het nie van die Jode gehou nie, en het hulle nie regtig verstaan nie, volgens Josefus (Joodse Oudhede boek 18 hfst. 3-4 bl. 379-381 en Joodse Oorloë boek 2 bl. 169-177 figuur 2-4). Dit is ook volgens Philo van Alexandrië in On the Embassy to Gaius hoofstuk 38–40 bl. 784–786. Pilatus het doelbewus die Romeinse standaarde, met beelde van die Keiser, na Jerusalem gebring. Hy het die tempelkas beroof om 'n akwaduct te bou. Lukas 13:1 sê dat Pilatus Galileërs gedood het en hul bloed met hul offers gemeng het. Toe het die mense in Jerusalem in opstand gekom en hy het sy soldate baie van hulle laat doodmaak. Pilatus het bronsskilde met die keiser se beeld in die Tempel in Jerusalem geplaas net om die Jode te irriteer. Die mense het so 'n ophef gemaak dat die Romeinse keiser self Pilatus tersyde gestel en beveel het dat die skilde verwyder moet word. Pilatus het hierdie posisie deur sy mentor in Rome, Sejanus, 'n goeie vriend en vertroueling van Keiser Tiberius, gekry. Volgens Philo was die doel van Sejanus om die Jode uit te wis. In Oktober 31 n.C. is Sejanus egter tereggestel op verdenking van verraad teen Tiberius, en daarna het Tiberius wette teen antisemitisme ingestel.

Na Oktober 31 n.C. het Pilatus waarskynlik gevoel dat hy op "dun ys" met Keiser Tiberius was. Die verhouding met hom en die Jode was selfs erger, vanaf ongeveer 33 n.C., en Pilatus is in 36 n.C. teruggeroep nadat hy 'n groep Samaritaners wat bymekaargeskuif het om heilige vate te besigtig, doodgemaak het. Die Samaritaners het appèl gedoen by Vitellius, die legaat van Sirië, wat Pilatus beveel het om 'n verantwoording van sy optrede aan die Keiser te lewer.

Tydens Jesus se verhoor lyk Pilatus 'n bietjie meer positief teenoor Jesus as die Joodse leiers. Pilatus het waarskynlik nie die minste omgegee vir Jesus self nie; hy was eerder net teen die Sanhedrin. Maar toe die Joodse priesters hul "troefkaart" gespeel het – dat hulle sou gaan en vir die Keiser sê dat hy iemand duld wat Homself Koning van die Jode noem – het Pilatus, 'n pragmatiese man, toegee aan wat die Sanhedrin wou hê. In 'n sekere sin is Jesus se rug deur die sweep oopgeskeur omdat Pilatus lafhartig was.

V: In Mt 27:3-5, wat kan ons uit Judas oor mense leer?

A: Net soos Judas later baie jammer was vir wat hy gedoen het, is sommige bose mense baie jammer, soms tot die punt dat hulle moedeloos is, oor wat hulle gedoen het. Judas kon gedink het hoe hy oor sy dade sou voel voordat hy dit gedoen het, maar hy het nie. Net so kon sommige bose mense, wat tans baie jammer is vir hul dade, daaroor gedink het voordat hulle dit gedoen het, maar hulle het nie.

Judas was in gevangenskap deur geld, en hy self was verskrik oor wat sy gevangenskap hom laat doen het.

V: In Mt 27:5 het Judas homself gehang, of het sy liggaam oopgebars soos in Hand 1:18-19 gesê word?

A: Handelinge 1:18-19 sê Judas het kop-oor op 'n veld geval, wat sou impliseer dat hy van minstens 'n sekere hoogte geval het. As mens hierdie verse saamlees, kry mens twee moontlikhede. In albei scenario's het Judas homself opgehang, waarskynlik aan 'n boom, moontlik bo-op 'n krans.

Die ophanging het misluk: Terwyl Judas nog geleef het, het die tou gebreek, en hy het kop-oor op die veld geval, en sy liggaam het oopgeskeur.

Die hang het geslaag, en Judas is aan die hang dood. As niemand egter sou opgaan om hom af te haal nie, sou die lyk vroeg of laat op een of ander manier neerkom.

Hoe dit ook al sy, was daar 'n hang, 'n gebroke tou en 'n oopgesperde liggaam.

V: In Mt 27:7 en Hand 1:18, het die priesters of Judas Iskariot die veld gekoop?

A: Die priesters was "te geestelik" om God te mishaag deur bloedgeld te gebruik. Verder, aangesien Judas die geld in 'n deel van die tempel gegooi het waar net die priesters kon ingaan, kon die geld, vreemd genoeg, deur hulle as "heilig" beskou word omdat dit 'n heilige plek aangeraak het. Judas was reeds dood, so die priesters het hierdie transaksie as Judas se agente met "sy" 30 stukke uitgevoer. Op 'n gruwelike wyse het Judas persoonlik besit van die veld geneem. In Matteus 27:6 wou die priesters nie hê dat die 30 stukke bloedgeld terug in die tempelkas moes gaan nie.

V: In Mt 27:9-10, hoe is dit 'n vervulling van Jeremia, aangesien Jeremia net 'n deel hiervan gesê het, en Sagaria 'n deel hiervan gesê het?

A: Christene het ses antwoorde.

Kopieerfout, geen profeet gespesifiseer – Augustinus van Hippo het gesê dat baie manuskripte nie die naam van 'n profeet het nie, alhoewel hy gedink het dat die beste manuskripte "Jeremia" het. (Augustinus se Harmoniewerk van die Evangelies boek 3 hoofstuk 7.30-31 bl.191-192

Kopieerfout vir Sagaria – 'n Paar Griekse manuskripte sê Sagaria in plaas van Jeremia.

Vertalingsfout: Papias, 'n dissipel van Johannes die Apostel, rapporteer dat Matteus oorspronklik sy evangelie in Hebreeus geskryf het. As dit waar is, en dit in Grieks vertaal is, kon hierdie detail toe verander gewees het.

'n Onopgetekende profesie van Jeremia. Sagaria 1:4 self haal Jeremia 18:11 aan. Sagaria 7:7 noem dat hy woorde van vorige profete uitspreek.

'n Testimonia-ketting (ook 'n catena genoem): Een Midrasjiese praktyk was om verskillende profesieë aan te haal en dit saam te verbind in wat ons 'n "testimonia-ketting" noem. Markus 1:2-3 is waarskynlik ook 'n testimonia-ketting. Sommiges sou dus sê dat as 'n werk twee outeurs het en daar is net 'n kort aanduiding van die tweede outeur, dit algemeen is om net die eerste outeur te noem. Testimonia-kettings (ook catenas genoem) was algemeen, nie net in die Bybel nie, maar ook in vroeë Christelike geskrifte. Dit is algemeen om net die meer bekende outeur te noem, en ons moet antieke literatuur beskou volgens hul praktyke, nie ons eie nie.

Net die meer prominente profeet in 'n testimonia-ketting, soos ook in Markus 1:2-3. Jeremia is volgens die Babiloniese Talmoed (Baba Batra 14b) aan die hoof van hierdie gedeelte van die Ou Testament geplaas.

V: In Mt 27:15 en Mk 15:6, waarom het Pilatus tydens die fees een gevangene vrygelaat?

A: Skynbaar was dit sy gebruik. Skynbaar het hy gedink die Jode sou hom meer regverdig of menslik ag as hy dit sou doen. Die latere Joodse werk, Mishna Pesahim 8:6, stel ook voor dat een gevangene tydens die Paasfees amnestie kry. Duidelik verskil sy idees oor geregtigheid en barmhartigheid van ons s'n vandag, en die Bybel keur nie sy idees goed nie.

V: In Mt 27:19, wat weet ons nog oor die vrou van Pontius Pilatus?

A: Die Bybel sê niks anders nie. Volgens die kerktradisie was haar naam Claudia Procula, sy het later 'n geheime Christen geword, en die Grieks-Ortodokse Kerk beskou haar as 'n heilige.

V: In Mt 27:22; Mk 15:14; Lk 23:23; en Jn 19:14, moes Jesus 'n stadige, pynlike dood aan die kruis sterf, of kon Hy minder pynlik deur die swaard of siekte gesterf het? (My vrou het hieroor gewonder)

A: Die Skrif sê net wat gebeur het, en nie die hele reeks moontlikhede van wat kon gebeur het nie. Toe Satan die mense gelei het om Jesus te dood, het Satan blykbaar vir Jesus die pynlikste dood gegee wat mense destyds kon toebring. Jesus het die slegste straf op Hom geneem, om vir ons die beste geskenk te bring.

V: In Mt 27:24, hoe probeer mense vandag soms hul hande was om ander te oortuig dat hulle geen deel gehad het aan iets nie, terwyl hulle dit in werklikheid wel gedoen het?

A: Politici kan gretig en kundig lyk as hulle hulleself distansieer van mislukte uitkomste of slegte of nou ongewilde beleide waarvoor hulle gestem het. Wanneer jy 'n politikus hoor sê hy het 'n probleem "erf", mag dit waar wees, maar jy kan steeds vra wat hy gedoen het om die probleem op te los terwyl hy in beheer was.

Pilsat was byna belaglik in sy poging om 'n "middelweg" te volg en neutraal teenoor Jesus te wees. Vandag probeer baie mense ook 'n middelweg volg, maar kan dit nie regtig doen nie. Of Jesus was 'n leuenagtige bedrieër, 'n misleide waansin, of die Here. Daar is hier geen middelgrond nie.

Daar was reeds drie kruise voorberei, so Pilatus het reeds voor hierdie besluit geneem om drie gevangenes te tereg te stel. Maar Jesus het die plek van Barabbas op die middelste kruis ingeneem.

V: In Mt 27:25, waarom sou hulle Jesus se bloed op hulle en hul kinders wil hê?

A: Daar is vier punte om in die antwoord in ag te neem.

1. Pilatus het ten minste baie huiwerig gelyk om die verantwoordelikheid te aanvaar, en die skare sou dalk gedink het dat Pilatus nie die doodsvonnis teen Jesus sou uitspreek nie as hulle nie bereid gewys het om verantwoordelikheid te aanvaar nie.

2. Ook, terwyl Pilatus se vrou hom gewaarsku het om niks met die dood van hierdie man te doen te hê nie, het Pilatus homself op ander geleenthede buite die Bybel gretig getoon om bloed te vergiet. Nietemin sou Pilatus wou hê dat die skare moes sê hulle sou die verantwoordelikheid aanvaar, en hom dus op 'n manier ontslaan van die alleenverantwoordelikheid om Jesus ter dood te bring. Pilatus het dalk net die skare gelok om homself te beskerm, sodat die skare se woorde sy besluit sou regverdig as Jode of Romeine die besluit later bevraagteken.

3. Ouers kan nie kies of hulle hul eie persoonlike skuld op hul kinders of nakomelinge plaas of nie. Ongelukkig het Hitler en ander Nazi's die Jode van hul tyd "Christuskillers" genoem en daardie uitdrukking gebruik om hul gruwelike misdade te probeer regverdig. Hitler self het die verdwyning van baie Katolieke priesters en ander Christene beveel. Natuurlik was die Romeine Italiaans, en Hitler het hom met Italië verbonde gemaak. Ja, die sondes van die Romeine en Jode het Jesus aan die kruis geplaas, maar dit is eintlik die sondes van ons almal wat Jesus werklik aan die kruis geplaas het.

4. Uiteindelik word die sondes van dié wat deur die bloed van Jesus bedek is, weggespoel, maar natuurlik is dit nie wat die skare hier bedoel het nie.

V: In Mt 27:28-29, was Jesus se mantel skarlaken, of was dit pers soos in Jn 19:2-3?

A: Daar is twee verskillende antwoorde, en albei kan waar wees.

Rooi-violet: In Engels kan rooi-violet as 'n soort pers of skarlaken beskou word. In die antieke Grieks is daar groter onsekerheid oor die presiese omvang van die ligspektrum van elke kleur. Wanneer Hebreeus/Aramees in Grieks vertaal word, soos Papias aandui dat Matteus gedoen het, is daar meer onsekerheid.

Meerkleurig: Dit sou inderdaad vreemd wees as 'n duur koningsmantel net een kleur gehad het. Ou gekleurde tekeninge van mense in Egipte toon verskeie kleure. Mantels in baie kleure was beskikbaar vir gewone mense ten minste so ver terug as in die tyd van Josef, 1900 jaar voor Jesus.

V: In Mt 27:29, waarom het hulle 'n doringkroon op Jesus gesit en Hom 'n riete gegee?

A: Hulle het dit as 'n vals kroon gedoen om Hom te bespot, en 'n riet sou as 'n spotsepter dien. Die dorings kon na binne gedraai gewees het om Jesus te seer, of na buite gedraai om soos 'n kroon te lyk, met sommige dorings in elke rigting. Sommige mense vind baie plesier daarin om ander te bespot. Maar Jesus het 'n doringkroon gedra, sodat ons 'n kroon van heerlikheid kan dra. Voorbeelde van Romeinse soldate wat pret maak deur gevangenes te bespot, is in Dio Cassius Geskiedenis 15.20-21 en Philo In Flaccum 6.36-39.

Ook was die punt dalk nie net om Jesus te bespot nie, maar deur Jesus ook die Joodse nasie te bespot

V: In Mt 27:32 en Mk 15:21, waarom moes Simon van Cyrene Jesus se kruis dra?

A: Jesus was te swak om die dwarsbalk te dra, en natuurlik het die Romeine nie lus gehad om dit self te dra nie. Die Romeine het hier nie voorgegee dat hulle regverdig was nie. Terloops, latere rabbyne het kruisiging verbied omdat dit te gruwelik was, en die Romeine het dit slegs met 'n direkte bevel van die keiser toegelaat.

Argeoloë het 'n beengrafkis, of beendepot, gevind wat aan Jode uit Cyrene behoort. Een beengrafkis is vir "Alexander, seun van Simon", maar Alexander en Simon was algemene name, so dit was waarskynlik nie dieselfde Simon nie. Dit is in N. Avigad "A Depository of Inscribed Ossuaries in the Kidron Valley" in IEJ 12 [1962] 1-12.

V: In Mt 27:32, was Simon van Cirene wat die kruis gedra het dieselfde Simon die melaatse in Mt 26:6?

A: Dit is moontlik, maar uiters onwaarskynlik. Simon was 'n baie algemene naam.

V: In Mt 27:34,48 en Mk 15:36, waarom het iemand asyn gemeng met gal/mirre op 'n spons gesit om aan Jesus te gee?

A: Jesus het gesê Hy is dors, en Romeinse soldate het gewoonlik 'n drankie gehad, genaamd posca, gemaak van swak asyn. Daar was 'n tradisie dat die vroue van Jerusalem gal, 'n pynstillende narkotikum, in die verwaterde asyn gesit het. Maar Jesus het die gal geweier, omdat Hy geweet het Hy moes die pyn ten volle vir ons dra. Twee rowers is langs Jesus geplaas, en het onbewustelik die profesie in Jesaja 53:12 vervul, dat Jesus by die oortreders getel sou word.

V: In Mt 27:40-42, waarom het hulle Jesus aangemoedig om van die kruis af te kom?

A: Jesus kon nie op 'n natuurlike manier afkom nie, aangesien Hy daar vasgenael was. Hulle het nie in Jesus geglo nie en het Hom weer bespot. Hulle het beweer dat hulle in Jesus sou glo as Hy van die kruis afkom.

Eerstens was hulle nie opreg nie, aangesien hulle nie eens geglo het toe Jesus Lasarus uit die dood opgewek het nie, en hulle het ook nie geglo toe Jesus Self later uit die dood opgestaan het nie. Is dit nie 'n groter wonder as om van die kruis af te kom nie?

Tweedens, was 'n persoon wat aan 'n boom gesterf het, vervloek volgens Deuteronomium 21:23, en dit sou aanstootlik wees om iemand te glo wat God laat vervloek het deur aan die kruis te sterf. Die Joodse leiers wou nie Jesus diskwalifiseer as die Messias nie, aangesien hulle reeds gedink het Hy was nie die Messias nie. Eerder wou die Joodse leiers vir die wêreld kristalhelder maak dat Jesus gediskwalifiseer was as die Messias.

Satan het dit as 'n versoeking gebruik. Jesus kon dit te eniger tyd stop het deur sy twaalf legioene engele te roep. Maar dan sou sy verzoening vir ons nie gebeur het as Hy opgehou het nie.

Baie Moslems voel dat Jesus nie aan die kruis kon sterf het nie omdat Allah nie sou toegelaat het dat dit met 'n profeet gebeur nie. Maar hulle kyk net na hierdie wêreld, en hulle weet nie dat Jesus baie meer as 'n profeet is nie.

Soos William Booth gesê het: "Hulle het beweer hulle sou geglo het as Hy afgedaal het; ons glo omdat Hy bo gebly het."

V: In Mt 27:46-47 en Mk 15:36, waarom het iemand gesê Jesus roep Elia?

A: Mense in die skare het Latyn, Grieks, Aramees/Hebreeus, en waarskynlik 'n paar ander tale gepraat. Toe Jesus "Eli, Eli" gesê het, het sommige gedink Jesus sê dalk "Elia." Onthou dat beide Hebreeus en Romeinse Latyn nie die "j"-klank gehad het nie. Ook, aangesien vloeistof uit Sy liggaam onttrek sou word om die perikardsak rondom Sy hart te vul, sou Jesus baie dors wees, en dit sou moeiliker wees om duidelik te praat.

Aan die ander kant het sommige dalk korrek gehoor wat Jesus gesê het, maar hulle het sy woorde doelbewus verdraai om Hom te bespot.

V: In Mt 27:46 en Mk 15:34, wat het Jesus bedoel met die woorde: "My God, My God, waarom het U My verlaat"?

A: Die fisiese pyn was net een deel van Jesus se verzoening. 'n Groter deel van die pyn was dat God die Vader Self Jesus verlaat het toe die sondes van die wêreld op Hom gelê is. Dit was nie 'n kalm teologiese vraag nie; eerder 'n kreet van angs. Dit was 'n kreet van emosionele, nie net fisiese pyn nie. Op 'n manier wat ons dalk nie ten volle kan verstaan nie, het die Vader Sy rug op Jesus gedraai, wat die gewig van al ons sonde op Sy skouers gedra het.

V: In Mt 27:46 en Mk 15:34, wys dit dat Jesus nie God is nie, soos die valse godsdienstige leier ds. Moon leer?

A: Nee. Eerstens hier is wat die valse Messias, ds. Moon, gesê het, en dan die weerlegging.

Goddelike Beginsel (vyfde uitgawe 1977) bl. 210-212 "….Jesus, as 'n mens wat die doel van die skepping vervul het, is een liggaam met God. ... Nietemin kan hy geensins Self God wees nie. ... Jesus, omdat hy een liggaam met God is, mag 'n tweede God genoem word (beeld van God), maar hy kan geensins Self God wees nie. ... Jesus was 'n man wat die doel van die skepping volbring het, en dit beteken nie dat hy die Skepper Self was nie. ... Verder, wanneer ons vind dat Jesus aan die kruis gesê het: "My God, my God, waarom het U My verlaat?" word dit duidelik dat Jesus nie God Self is nie."

Jesus is egter God volgens Hebreërs 1:8,10 en Titus 2:13, hy het die volheid van die goddelikheid in Kolossense 1:19. Ander verse wat wys dat Jesus God is, is Romeine 9:5, Johannes 5:23, en 1 Johannes 5:20. Die dissipel Thomas het Jesus as "my God" aangespreek in Johannes 20:28. Johannes 1:3,10,11,14 en Kolossense 1:16 wys dat Jesus nie net 'n volmaakte mens was nie, aangesien alle dinge in die hemel en op die aarde deur Jesus geskep is en vir Jesus was.

Die verwarring kan ontstaan omdat God in meer as een betekenis in die Bybel gebruik word. Beslis het die Vader, ten minste op aarde, in die rol van Jesus se God gedien, aangesien Jesus op aarde gehoorsaamheid geleer het (Hebreërs 5:8).

V: In Mt 27:51 en Mk 15:38, wat was die betekenis daarvan dat die tempelgordyn in twee geskeur het?

A: Die gordyn het die allerheiligste plek van God van die res van die Tempel geskei. Die skeuring het die verouderdheid van die tempelritueel en die wet wat dit regeer, aangedui. Die skeuring het getoon dat die versperring, as gevolg van Jesus se verzoeningsoffer, gebreek is en dat ons 'n nauwe verhouding met God kan hê. As die tempelgordyn deur insekte opgeëet en geleidelik swakker geword het totdat dit nie meer sy eie gewig kon dra nie, sou dit van kant tot kant geskeur het. Maar in plaas daarvan is die gordyn van bo na onder geskeur, wat geen natuurlike verklaring sou hê nie.

Die tempelgordyn het die liggaam van Jesus gesimboliseer, en die skeuring daarvan verteenwoordig dat ons self die Allerheiligste kan betree, volgens Hebreërs 10:19-20

Ook, aangesien die Joodse owerhede en godsdienstige leiers Jesus verwerp het, sou God daardie tempel nie meer besoek nie.

V: In Mt 27:51, is daar enige ekstrabibliese bewyse dat die tempelgordyn geskeur is?

A: Daar is iets soortgelyks in b Yoma 39b (bl. 580). Daar staan dat die tempeldeure vanself oopgegaan het, 40 jaar voordat die Tempel in 70 n.C. verwoes is.

V: In Mt 27:51 is dit waar dat daar geen bewyse vir hierdie aardbewing buite Matteus is nie?

A: Nee, dit is onwaar. Óf skeptici is reg en Matteus het 'n storie met 'n inspirerende punt uitgedink, waarvoor die vroeë kerk mislei is om te glo dat dit werklik was, of daar was werklik 'n aardbewing, grafte is oopgebreek, sommige dooies het opgestaan, en het na alle waarskynlikheid na die Hemel opgegaan ná Jesus se opstanding. Daarbenewens lê die Tempelberg op 'n geologiese breuklyn, so sommige aardbewings kon verwag word.

Die stelling dat niemand dit ooit buite Matteus genoem het nie, is onjuist. Ons het moderne geologiese studies, twee ekstra-Bybelse nie-Christelike bronne en vyf ekstra-Bybelse Christelike bronne wat hierdie gebeure noem.

Moderne geologie: Kernoeste van sedimente, twintig voet diep, van drie plekke rondom die Doodsee is bestudeer. Aardbewinglae kom voor en is gekoppel aan historiese aardbewings. Daar is 'n onbekende aardbewing uit die eerste eeu aangeteken. Navorsers het die jaarlikse lae vanaf die gedokumenteerde aardbewing van 31 v.C. getel en gekom tot 'n datum vir die eerste-eeuse aardbewing van 31 n.C. +/- 5%. Die aardbewing word in verskeie tegniese navorsingsartikels as "33 n.C." gelys. Vir meer inligting sien: "High resolution geological record of historic earthquakes in the Dead Sea basin" (Instituut vir Aardwetenskappe, Die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem; Departement Geofisika, Universiteit van Tel Aviv): Journal of Geophysical Research, vol.106, nr.B2, bl.2221-2234, 2001. "Tabel 3…33 n.C. Verslae was uit die Judea-streek. Die Tempel in Jerusalem is beskadig."

"'n Vroeë aardbewing in die eerste eeu by die Doodsee", International Geology Review, DOI:10.1080/00206814.2011.639996.

Sigbaar nie net in kernoeste nie, maar ook in die kolke naby die Doodsee. Vir 'n prent van die laag wat deur die aardbewing van 33 n.C. gelaat is. http://logosresearchassociates.org/Documents/Austin_33%20AD%20Seismite%20Ze'elim.pdf figuur 13. (14 Junie 2013)

Phlegon was 'n Griekse skrywer uit Caria (in Klein-Asië), wat kort ná 137 n.C. geskryf het dat in die vierde jaar van die 202ste Olimpiad [33 n.C.] daar "die grootste sonsverduistering" was en dat "dit nag geword het in die sesde uur van die dag [12:00 middag] sodat nie eens 'n ster in die lug verskyn het nie. Daar was 'n groot aardbewing in Bithynië, en baie dinge is in Nicea omvergewerp." (The Case for Christ bl. 111.) Origen Against Celsus boek 2 hoofstuk 14 bl. 437, boek 2 hoofstuk 33 bl. 445; boek 2 hoofstuk 59 bl. 455.

Thales (of Thallus) was 'n Palestynse historikus wat deur Julius Africanus (wat van 232–245 n.C. geskryf het) aangehaal is. Julius sê: "Hierdie duisternis noem Thallus in die derde boek van sy Geskiedenis, soos dit my voorkom sonder rede, 'n sonsverduistering." (The Ante-Nicene Fathers, band 6, bl. 136.) Die konteks is dat Julius bespreek hoe die tyd vanaf Artasasta se edik tot Christus se kruisiging Daniël 9 vervul het. (Ons het egter geen bewyse dat Thales 'n aardbewing genoem het nie.)

Irenaeus (182–188 n.C.), in "Fragments from the Lost Writings" hoofstuk 28 bl. 573 (in die Ante-Nicene Fathers), noem dat "toe Jesus neergedaal het, baie siele opgevaar het en in hul liggame gesien is." Hy skryf ook, in Teen die Ketters boek 4 hoofstuk 34 bl. 512 sê, "En die punte wat verband hou met die lydensweg van die Here, wat voorspel is, is in geen ander geval vervul nie. Want dit het ook nie by die dood van enige mens in die ou tyd gebeur dat die son om middernag ondergegaan het nie, noch is die voorhangsel van die tempel geskeur, noch het die aarde gebewe, noch is die rotse geskeur, noch het die dooies opgestaan, noch is een van hierdie mense [van ouds] op die derde dag opgewek, noch in die hemel opgeneem nie… Daarom het die profete nie van enigiemand anders gespreek nie, maar van die Here, in wie al hierdie voornoemde tekens saamgeval het."

Ignatius (voor 116 n.C.), 'n dissipel van die apostel Johannes, noem in sy Brief aan die Magnesiërs, hoofstuk 9, dié wat Jesus opgewek het.

Klemens van Alexandrië in The Stromata (193–202 n.C.) boek 6, hoofstuk 6, bl. 491 sê: "'Maar dié wat aan die slaap geraak het, het as dooies neergedaal, maar as lewendes opgeklim.' Die Evangelie sê, 'dat baie liggame van dié wat geslaap het, opgestaan het' – duidelik omdat hulle na 'n beter toestand oorgedra is. Daar het toe 'n universele beweging en vervoer plaasgevind deur die ekonomie van die Verlosser."

Hierdie vroeë skrywers is volgens die denke van sommige skeptici óf "bedrieg en mislei" om te dink dat dit gebeur het. Net so met ander mirakels, insluitend die opstanding: óf die vroeë Christene is bedrieg en mislei om te dink dat dit regtig gebeur het, óf hulle was nie. Ons het nie bykomende ooggetuies nie, so óf ons vertrou wat die evangelieskrywers gesê het, óf ons doen dit nie. Dit geld ook vir Paulus, wat in 1 Kor. 15:13-19 gesê het dat as die opstanding nie plaasgevind het nie, sou sy prediking nutteloos gewees het, hy 'n valse getuie gewees het, ons geloof sinloos is, en Christene meer as alle mense bejammer moet word. Soos die apostel Paulus, sien ek geen middelgrond nie.

Origenes (225-254 n.C.) noem die duisternis oor die land en die grafte wat oopgeskeur het in Teen Celsus, boek 2, hoofstuk 33, bl. 445.

Dionysius van Alexandrië (246-265 n.C.) noem die aardbewing in Matteus. Brief aan Biskop Basilides kanon 1 bl. 94.

Om dit saam te vat, het ons rede om die weergawe van die opstanding van geselekteerde individue te aanvaar omdat:

1. Ons vertroue in die evangelieskrywers en hul beriggewing oor ander dinge.

2. Die vroeë kerkvaders het dit wel genoem

3. Dit sou tog onmoontlik wees vir iemand wat die oorledene nie geken het nie om dit te verifieer, dus sou Joodse en Romeinse skrywers nie daarvan geweet het nie.

4. Joodse skrywers sou geen aansporing gehad het om dit te noem nie,

5. Die gebeurtenis van opgestane mense sou oorskadu word deur die opstanding van Jesus.

Ek stem halfpad saam met wat jy oor aardbewings gesê het. Maar eerder as om te sê dat die evangelieskrywers hierdie katastrofiese gebeure gebruik om die enorme belangrikheid en gevolge van God se ingryping te simboliseer, glo ek dat God hierdie katastrofiese gebeure gebruik het. Benewens die evangelies, moenie die aardbewings in Openbaring vergeet nie, of toe Uzziah in Jesaja 6 gesterf het. Ook, in die kerkgeskiedenis, toe Johannes Chrysostomos in 403 n.C. uit Konstantinopel verban is, was daar toe 'n aardbewing. Dit sou nie verwag word dat vroeë skrywers geringe aardbewings sou aanteken nie. Wat geringe aardbewings in hierdie streek betref, het ek slegs besonderhede oor Griekeland en Turkye. Die Encyclopedia Britannica rapporteer vir Griekeland en Turkye dat:

Tussen 1902 en 1946 was daar 58 aardbewings

Tussen 1947 en 1966 was daar 82 aardbewings

Tussen 1967 en 1976 was daar 45 aardbewings

Tussen 1977 en 1981 was daar 9 aardbewings

Nog 'n noot is dat argeologie by Qumran toon dat daar in 31 v.C. (voor Christus) 'n skadelike aardbewing was, en tog geen antieke skrywers behalwe Josephus hierdie gebeurtenis neerskryf nie.

Gevolgtrekking: Daar blyk twee keuses te wees (en geen middelweg nie)

1. Geen aardbewing nie: Die evangelieskrywers mag reg wees in hul fyn morele onderrig, maar hulle het aardbewings gerapporteer wat nie plaasgevind het nie. Ons kan nie vertrou wat hulle sê nie, ten minste met betrekking tot werklike wêreldgebeure.

2. Aardbewing: Die evangelieskrywers kan vertrou word in wat hulle sê, en hulle het aardbewings gerapporteer wat wel plaasgevind het.

V: In Mt 27:52-53, hoe kon die dooies uit hul grafte uitkom?

A: God Almagtig het die krag om enigiets te doen wat Hy kies, insluitend om dooies tot lewe op te wek. Sommige skeptici sê dit sou die wette van die natuur oortree; wel, God het die wette van die natuur geskep.

Engele in die Hemel moet die woorde van skeptici beskou op 'n wyse wat soortgelyk is aan hoe ons na die woorde van baie skeptici in die tyd van die Wright-broers kyk, wat gesê het "mens kan nooit vlieg nie". Aerodinamiese lift kan die wet van gravitasie oortree, of hoeveel te meer is die Skepper in staat om die wette van Sy skepping te oortree!

V: In Mt 27:52-53, toe mense by Jesus se opstanding uit hul grafte uitgekom het, wys dit dan die waarskynlikheid dat Maria liggaamlik na die Hemel opgeneem is, soos een Katolieke skrywer leer?

A: Nee. Ludwig Ott het dit nie as 'n bewys aangebied nie, maar as 'n ondersteunende argument in Fundamentals of Catholic Dogma (1960) bl. 209. Dit ondersteun nie eens die liggaamlike verhoging van Maria na die hemel nie, om twee redes:

a) Dit is onduidelik of die mense wat uit hul grafte uitgekom het, in sterflike liggame herleef is (soos Lasarus) of opgewek is.

b) Maria was nog lewendig (Johannes 19:27; Handelinge 1:14) toe Jesus gesterf en uit die dood opgestaan het, dus sou sy nie in hierdie groep ingesluit wees nie.

V: In Mt 27:54 het die Romeinse hoofman gesê "'n Seun van God" of "die Seun van God"?

A: Soldate sou teenwoordig wees ingeval iemand probeer het om in te kom en die veroordeelde mans te red. Grieks het die bepaalde lidwoord (the in Engels), en dit is hier nie gebruik nie. Die woordorde wys egter dat dit bepaal is, of "die Seun van God" volgens die Believer's Bible Commentary bl. 1310. Aan die ander kant dui die Evangelical Commentary on the Bible bl. 758 aan dat dit albei kante toe kan wees.

V: In Mt 27:57-59, was Josef van Arimatea dapper om die liggaam van Jesus te vra?

A: Tegnies sou die liggaam van 'n tereggestelde misdadiger die eiendom van Rome wees. Dikwels het die Romeine liggame aan die kruis gelaat om te verrot en kos vir voëls te wees. Volgens Joodse wet was dit egter nie toelaatbaar om die liggaam oornag op die Paasfees bo te laat nie. As 'n Romeinse amptenaar dus instem, sou dit redelik wees om Romeinse toestemming te vra om die liggaam te kom begrawe. Soms sou die Romeinse amptenaar dit teen betaling toestaan, alhoewel daar geen aanduiding is dat Pilatus dit hier gedoen het nie. Gewoonlik is dit nie as ongewoon beskou dat iemand, moontlik 'n familielid, die liggaam sou vra om dit te begrawe nie. Toe Josef, wat nie 'n familielid was nie, egter spesifiek die liggaam gevra het nadat hy nie met Jesus se doodvonnis saamgestem het nie, het hy homself as meer as net 'n geheime volgeling van Jesus gemerk. Soos die Believer's Bible Commentary op bl. 1310 sê: "In 'n werklike sin het Josef homself ekonomies, sosiaal en godsdienstig begrawe toe hy die liggaam van Jesus begrawe het. Hierdie daad het hom vir ewig geskei van die gevestigde orde wat die Here Jesus gedood het." Gewoonlik sou 'n veroordeelde misdadiger se liggaam in die Dal van Hinnom gegooi word, 'n soort stadstrooiplaas, waar dit deur vuur of wilde diere verteer sou word. Maar Josef wou 'n eerbiedige begrafnis hê. Josef het waarskynlik nie geweet dat hy Jesaja 53:9 vervul het nie, dat Jesus in Sy dood by die rykes sou wees.

V: In Mt 27:65, hoe weet ons dat "neem 'n wag" beteken 4-16 Romeinse soldate, in plaas van tempel-soldate?

A: Die Grieks kan in beide gevalle wees.

Indikatief: julle het reeds 'n wag

Imperatief: neem hierdie Romeinse wag wat Ek jou toeken. Hier is die drie moontlike interpretasies, en die voor- en nadele van elkeen.

Julle het reeds julle eie tempelwag: Ten gunste hiervan was dat dit tempelwagte was wat Jesus gevange geneem het. Aangesien die liggaam van die gekruisigde misdadiger nou Romeinse eiendom was, moes hulle Pilatus om toestemming vra om die liggaam te bewaak. Teen hierdie siening is die feit dat die seël van die Joodse priesters min sou beteken, terwyl die seël van die Romeinse Ryk, gemaak van tou en was, moeilik sou wees om te vervals. Dit sou die dood beteken vir enigiemand wat dit sou breek.

Jy het reeds 'n Romeinse wag wat aan jou toegewys is: Miskien was 'n Romeinse wag reeds aan die priesters toegewys.

Neem 'n Romeinse wag: Teen hierdie siening is daar geen duidelike voorbeeld van die gebruik van echein in die sin van "om te neem" wat in óf klassieke óf hellenistiese Grieks voorkom nie.

Aan die ander kant kon dit Joodse wagte wees, soos blyk uit die feit dat hulle later aan die hoofpriesters en nie aan Pilatus verslag gedoen het nie. Maar selfs Romeinse wagte sou huiwer om sonder Joodse bondgenote na Pilatus terug te keer, aangesien dit hul eie doodsvonnis kon beteken.

V: In Mt 28:9 het Jesus eers aan Maria Magdalena verskyn, of eers aan Petrus (Kefas) soos Paulus in 1 Kor 15:5 impliseer?

A: Maria Magdalena was die eerste persoon wat Jesus gesien het, maar Petrus was die eerste apostel wat Jesus gesien het. Eintlik het Paulus nie gesê dat Petrus die eerste persoon was aan wie Jesus verskyn het nie. Van die mense wat Paulus gelys het, was Petrus die eerste in sy lys wat die opgestane Jesus gesien het, gevolg deur die ander dissipels, en daarna deur meer as 500. Aan die een kant het Paulus dalk doelbewus nie die vroue genoem nie omdat in 'n regshof destyds 'n vrou se getuienis nie in ag geneem is nie, soos When Critics Ask op bl. 365-367 sê. Aan die ander kant kon Paulus dalk eenvoudig vergeet het dat die vroue voor Petrus was. Hoe dit ook al sy, daar is egter geen teenstryd nie, want Paulus het nooit gesê niemand het Jesus voor Petrus gesien nie.

V: In Mt 28:11-15, moes die hoofpriesters die wagte omkoop en waar het die geld vandaan gekom?

A: Die hoofpriesters het waarskynlik nie nodig gehad om die wagte om te koop nie, omdat die wagte bang was dat dit sou uitkom. Maar die hoofpriesters was waarskynlik in paniek en het gedink dat om die wagte om te koop en om aan te bied om Pilatus in Matteus 28:14 te "sustineer", die veiligste koers van optrede sou wees. Blijkbaar het hulle hulleself as baie ervare in omkopery beskou. Die geld vir die omkopery het gekom uit die offers wat Jode aan die Tempel betaal het in die Tempeltax.

V: In Mt 28:12-15, wat is ander voorbeelde van mense wat baie geld ontvang om 'n leuen te versprei, en waarom doen mense dit?

A: Mense versprei 'n leuen vir geld om verskeie redes. In hierdie geval het die soldate dit uit vrees vir hul lewens gedoen. Ander mense doen dit omdat hulle geld meer as hul integriteit waardeer het. 'n Derde rede is die begeerte om 'n bonatuurlike gebeurtenis met 'n naturalistiese verklaring te vervang. Maar hou vas aan julle hoede, want hier is voorbeelde van sommige baie invloedryke leuens wat deur die geskiedenis vertel is.

Die Valse Dekretale is ongeveer 100 briewe wat "bewys" het dat Petrus gesê het hy is gesag gegee om Christus se kerk te lei, en kon hierdie gesag aan die volgende paus gee, ensovoorts. Dit het ook bewys dat die biskoppe nie onder die plaaslike regering of ander kerkleiers was nie, maar slegs onder die Pous. Hulle het beweer dat hulle deur outeurs uit 78–731 n.C. geskryf is, maar is eintlik tussen 847 en 859 n.C. geskryf, die meeste deur Isidore Mercator in Frankryk. Alhoewel hulle nooit in die oosters-Ortodokse kerk aanvaar is nie, is hulle in die Rooms-Katolieke kerk gebruik om kerkwet by die Sinodes van Worms (868), Keulen (887), Metz (893) en Tribur (895) vas te stel. Teen 900–1100 n.C. was byna almal dit eens dat dit bedrog was. Byvoorbeeld, waarom het pouse mense aangehaal wat ná hul dood gebore is? Maar teen die tyd dat dit as bedrog bewys is, het dit reeds sy werk gedoen om die mag en rykdom van die Rooms-Katolieke Kerk te konsolideer.

Protokolle van die Ouerlinge van Sion: is 'n vervalste teks wat na bewering deur Joodse ouerlinge geskryf is oor hoe om nie-Joodse sakelui bankrot te maak en uiteindelik mag te gryp. Dit is eintlik geskryf deur 'n antisemitiese Russiese nie-Jood, waarskynlik Sergei Nilus, tussen 1901 en 1903. Selfs nadat 'n Britse koerant dit as vervalsing ontmasker het, is dit gebruik om 'n wêreldwye Joodse samenzwering te probeer bewys, en Russiese pogroms om Jode te vermoor en hul eiendom in te neem, is ná die publikasie daarvan begin. Dit was verpligte leesstof vir Duitse skoolkinders nadat die Nazi's in 1933 aan bewind gekom het.

Rook: In die vroeë 1950's het mediese studies 'n oorsaaklike verband tussen rook en longkanker getoon. Maar tabakmaatskappye het daardie bewerings fel betwyfel. Selfs so laat as 2005, in McTear v. Imperial Tobacco in Skotland, is aangevoer dat nie bewys kon word dat 'n persoon se rook longkanker veroorsaak het nie. Terloops ontvang die Verenigde State ongeveer $32 miljard per jaar uit belastings op tabak.

MMR-entstowwe: In 1998 het Andrew Wakefield 'n artikel in die Britse mediese joernaal Lancet gepubliseer waarin hy inentings met outisme verbind het. Die MMR-entingsyfers het daarna dramaties in Groot-Brittanje gedaal. Ander studies het probeer om Wakefield se bevindinge te herhaal, maar kon geen korrelasie vind nie. Wakefield het versuim om te openbaar dat hy befondsing ontvang het van prokureurs wat entstofvervaardigers dagvaar, en wat sy studie kon gebruik om hul saak te staaf. Wakefield beweer daar was geen winsmotief nie, maar Wakefield sou ook $43 miljoen verdien deur toetsstelle te verkoop. Nadat dit aan die lig gekom het, is Wakefield se artikel formeel deur Lancet teruggetrek en hy is verbied om weer as dokter in Brittanje te praktiseer. Hy het toe na die Verenigde State gekom om as dokter te praktiseer, en in 2016 die film gemaak: Vaxxed: From Cover-Up to Catastrophe.

Teen Katolieke in Odisha: 'n Gewilde Hindoe-leier, Lakshmanananda Saraswati, is deur Maoïste vermoor, wat die Maoïste later erken het. Vyf Katolieke, 'n werknemer van World Vision, en 'n paar Maoïste is uiteindelik gearresteer. Daar was oproere teen Katolieke, en vyf Hindoes is gearresteer omdat hulle 'n Katolieke huis in brand gesteek het. Hulle is egter almal deur die hof vrygelaat. Sien https://en.wikipedia.org/wiki/Murder_of_Lakshmanananda_Saraswati vir meer inligting.

Teen Christene in Indië: Terloops, omstreeks 10 Feb. 2022, in Frisco, Texas, het jy geweet dat die Global Hindu Heritage Foundation (GHHF) 'n fondsinsameling georganiseer het wat onder andere kerke in Indië sou finansier wat na bewering "onwettig gebou" is?

Die verspreiding van leuens vir geld het nie opgehou nie.

Sien die volgende vir meer inligting. (18 Maart 2023)

https://en.wikipedia.org/wiki/The_Protocols_of_the_Elders_of_Zion, https://en.wikipedia.org/wiki/Vaccine_hesitancy

https://en.wikipedia.org/wiki/Andrew_Wakefield

https://en.wikipedia.org/wiki/Tobacco_politics

https://www.thequint.com/us-nri-news/hindutva-fundraiser-frisco-texas-global-hindu-heritage-foundation-demolition-of-illegal-churches-tirupati-ghar-wapsi.

V: In Mt 28:19, hoe maak ons "discipels" van alle nasies, in plaas van net hoorders of bekeerlinge?

A: Eerstens bid en preek die evangelie, maar dit is net die eerste stap. Wanneer iemand hul geloof in Christus stel, eindig jou werk nie; maar eerder begin die dissipelskap. Iemand moet tyd spandeer, dalk elke week saam met daardie persoon, hetsy een-tot-een of in 'n groep, om hulle die grondbeginsels van die geloof te leer, en hoe hulle vir Christus in hul omgewing moet leef. Net preek, of net preek en mense wat gered word, is makliker as wat Jesus hier van ons vra. In 'n vak soos loodgieters, elektrisiëns, ens. is daar gewoonlik drie vlakke: leerling, vakman en meester. 'n Meester, of meer waarskynlik 'n vakman, sou 'n leerling oplei, en 'n meester sou dalk 'n vakman oplei. In die kerk het ons 'n behoefte aan basiese opleiding vir jonger Christene, en meer volwasse opleiding vir "vakman"-Christene. Maar in beide gevalle, wanneer was die laaste keer dat jy iemand tot dissipels gemaak het?

V: In Mt 28:19, aangesien daar net Een God is, hoe kan Jesus God wees, en hoe kan die Drie-eenheid waar wees?

A: Daar kan 'n "meervoudigheid" in die Een God wees sonder dat daar afsonderlike gode is. Selfs in die Koran, wanneer Allah praat, word die woord "ons" (Nahnu) en "Ek" gebruik.

God is nie onderhewig aan die beperkings van die mens nie, en God kan Homself aan ons openbaar soos Hy wil.

Daar is 'n drie-eenheid in die Skrif: Matteus 28:19; 1 Petrus 1:2; Efesiërs 2:18; Openbaring 4:8; 2 Korintiërs 13:14; Johannes 15:26.

Daar is net Een onscheidbare God. Deuteronomium 4:35-39; 6:4; Jesaja 43:10-12; 44:6,8; 45:5-6,14,21; 46:9; 1 Timoteus 1:17; 6:15-16.

Drie onderskeie persone: Matteus 3:16-17; Lukas 3:21-22; Johannes 1:1; 6:38; 14:31; 15:26; 16:28; 17:5; Handelinge 5:31-32; Markus 10:38-40

Jesus is God. Johannes 1:3; Kolossense 1:16-17; Hebreërs 1:6-9; Johannes 9:38; 2 Korintiërs 11:3; Johannes 20:28-29; Openbaring 5:8-9; 22:20

Die Gees is God. Romeine 8:9-16; Lukas 1:35; 1 Johannes 4:12-16; 1 Korintiërs 3:16 vs. 1 Korintiërs 6:19; Handelinge 5:4

Hulle is gelyk in natuur, heerlikheid en eer. Johannes 5:18; 5:23; Kolossense 2:9-10; (Jesaja 44:6; Openbaring 1:8 vs. Openbaring 1:17-18; 22:13)

Hulle verskil in rol en rang. 1 Korintiërs 11:3; 1 Korintiërs 15:25-28; Matteus 12:18; Efesiërs 1:3,17; Johannes 1:33; 14:16,26,28; Romeine 8:26-27.

Terloops, dat Jesus deel is van die Drie-eenheid beteken nie dat Jesus een derde van God is nie, net soos die hoogte van 'n tafel nie een derde van die tafel is nie. Jy kan God nie met wiskunde verklaar nie, maar as jy sou probeer, sou die Drie-eenheid nie 1 + 1 + 1 = 1 wees nie, maar 1 maal 1 maal 1 = 1.

V: In Mt 28:19, Mt 24:36, en Mt 3:16-17, wat is modalistiek, en waarom is dit verkeerd?

A: Die Drie-eenheid leer dat daar een ondeelbare God in drie onderskeie persone is. Modalisme leer Een God wat sowel ondeelbaar as een persoon is. Daar is eintlik twee soorte modalisme. Patripasianisme sê dat die Vader die Seun is wat die Gees is. Dinamiese modalisme sê die Vader het die Seun geword, wat die Gees geword het. Albei soorte modalisme is verkeerd om die volgende redes.

1. Jesus het in Johannes 14:28 gesê: "die Vader is groter as Ek". Alhoewel Jesus Homself van Sy heerlikheid op aarde ontledig het toe Hy dit gesê het, bly die feit dat as die Vader groter as Hom was, daar 'n onderskeid tussen die Vader en die Seun is.

2. As modalistiek waar was, moes Jesus 'n ventriloquist, 'n towenaaar en uiteindelik 'n leuenaar gewees het by Sy doop (Mattheüs 3:16-17; Markus 1:10-12; Lukas 3:21-22). Terwyl Hy op aarde was, was Jesus ondergeskik aan die Vader (Hebreërs 5:7-8). Dit sou sinloos wees as daar niemand anders was aan wie Jesus onderwerp was nie.

3. Net so het Jesus gedoen wat die Vader beveel het (Johannes 14:31). Jesus het gehoorsaamheid aan die Vader geleer in Hebreërs 5:8.

4. Matteus 24:36 sê dat niemand die dag of die uur ken waarop Christus sou terugkeer nie, nie eens die Seun nie, maar net die Vader. Dus, ten minste terwyl Jesus op aarde was, was daar 'n verskil tussen wat die Vader geweet het en wat Jesus geweet het. Alhoewel sommige Griekse manuskripte nie "ook nie die Seun" het nie, het die beste Griekse manuskripte, en die meerderheid van die Griekse manuskripte, wel "ook nie die Seun" nie.

5. Jesus is deur iemand anders gestuur, as Johannes 5:36-37; 6:29,38 enige betekenis het. Die hemel was nie leeg toe Jesus gekom het nie.

6. Aangesien die Vader iets aan die Seun verleen het en die Seun gesag gegee het in Johannes 5:22,26,27, wys dit dat die Vader en die Seun van mekaar onderskei is.

7. Hoekom sou Jesus tot die Vader bid, of iets van die Vader vra, in Johannes 17:5, Johannes 14:16, 26,28, en ander plekke, as Jesus net met Homself gepraat het. Verder, aangesien Jesus se gebede voorgestel is asof Hy met iemand anders praat, sou die Bybel misleidend wees as daar niemand anders was met wie Jesus gepraat het nie.

8. Wie is die Een vir wie die Gees in Romeine 8:26-27 vir ons intree?

9. As Jesus 'n dienaar was, wie se dienaar was Jesus in Matteus 12:18?

10. Wie was dit wat Jesus by Kalvarie verlaat het in Markus 15:34 en Matteus 27:46.

11. Ander verse wat die onderskeidenheid toon is Johannes 1:33; 1 Korintiërs 11:3; 15:25-28; Efesiërs 1:3,17; Hebreërs 1:9

Hier is 'n paar aanhalings van Witness Lee, wat die plaaslike kerk gestig het. Die plaaslike kerk het studentegroepe met die naam "Christians on Campus." Gewoonlik word hul kerke genoem "Die Kerk in [stadsnaam]",.

"Sodoende word die drie Persone van die Drie-eenheid die drie opeenvolgende stappe in die proses van God se ekonomie." W. Lee. Die Ekonomie van God, Living Stream 1968, bl. 10.

"Net so is die Vader, die Seun en die Gees nie drie gode nie, maar drie stadiums van een God wat ons kan besit en geniet." W. Lee. Aangaande die Drie-enige God Living Stream geen datum p.31

"In die hemele, waar die mens nie kan sien nie, is God die Vader; wanneer Hy onder die mense uitgedruk word, is Hy die Seun; en wanneer Hy in die mense kom, is Hy die Gees. Die Vader is in die Seun uitgedruk, en die Seun het die Gees geword om in die mense te kom. Die Vader is in die Seun, en die Seun het die Gees geword – die drie is net een God." W. Lee. Betreffende die Drie-eenheid Lewende Stroom geen datum p.8-9

Na die dood en opstanding het Hy [die Seun] die Gees geword wat in die dissipels ingeasem is. W. Lee. Aangaande die Drie-enige God Lewende Stroom, geen datum, bl. 8

"...die Seun het die Gees geword wat ons as die water van die lewe kan drink...." W. Lee. Aangaande die Drie-enige Lewende Stroom van God, geen datum, bl. 8

"...Ons weet die Here is die Seun en dat Hy ook die Vader genoem word... Nou lees ons dat Hy die Gees is. Ons moet dus duidelik wees dat Christus die Here ook die Gees is." W. Lee. Die Allesomvattende Gees van Christus Lewende Stroom 1969 bl. 4,6,8

Let wel dat dit weerlê word deur die verse wat aan die begin van hierdie antwoord gegee is.

V: In Mt 28:19, wat beteken "in die naam van" presies?

A: Die Nuwe Testament is in Grieks geskryf, met die uitsondering dat Papias gesê het dat Matteus in die taal van die Hebreërs geskryf is. Ons moet dus vra wat hierdie term in daardie tale beteken het.

In Griekse literatuur is "in die naam van" 'n finansiële of rekeningkundige firma, soos "hierdie geld is in die naam van die rekeninghouer gedeponeer.

In Hebreeuse literatuur het dit 'n baie breër betekenisbereik as in die Griekse, alhoewel dit ook die Griekse betekenis insluit. In Hebreeus vestig dit 'n verhouding met iets of iemand. Byvoorbeeld, toe 'n Joodse persoon 'n slaaf gekoop het, is hulle soms gedoop "in die naam van die slawerny". As 'n Joodse persoon 'n slaaf bevry het, is hulle gedoop "in die naam van vryheid." Vir die Jode was die verskil tussen net 'n dier slag en 'n dier aan God offer. Hulle sou die dier "in die naam van die brandoffer" (of sondoffer, of ander tipe offer), "in die naam van die altaarvure", "in die naam van die soetgeur", "in die naam van God", of "in die naam van die welbehae van God" slag.

So, wanneer 'n gelowige gedoop is, is hierdie gelykwaardig:

"in die naam van die Vader, die Seun en die Heilige Gees" (Matteus 28:19)

"in die naam van Jesus Christus" (Handelinge 2:38; 10:48),

"in die naam van die Here Jesus". (Handelinge 19:5)

"in Christus" (Galasiërs 3:27)

"in Christus Jesus" (Romeine 6:3-4)

V: In Mt 28:19, aangesien modalistiek verkeerd is, maar die Vader en die Seun baie naby is, hoe naby is hulle eintlik?

A: Alhoewel die Skrif nie baie besonderhede gee nie, is hier ses dinge wat ons kan sê.

1. Soos Jesus in die Vader is, is Ons in Jesus, en is Jesus in Ons

Daar is 'n verband tussen hierdie verhoudings: Vader-Jesus, Jesus-ons, ons-Jesus. Johannes 14:20; 17:23; 6:57

Nietemin is daar meer aan die Drie-eenheid as net hierdie analoog verhouding nie. Matteus 28:19; Johannes 1:1,18; Filippense 2:6-7; Kolossense 1:15

Die Vader, Jesus en ons deel almal sekere dinge, soos die ewige lewe. Johannes 16:13-15

Die Vader en Jesus "besit" alles wat hulle gemeen het. Johannes 16:15; 17:10. Die Heilige Gees openbaar dit aan ons. Johannes 16:14-15

Nietemin het die Vader nie sekere dinge wat ons met Jesus ná Sy menslike geboorte deel nie. Hebreërs 1:6-10; 2:14; 7:3

2. Soos die Vader en Jesus Een is, moet Ons Een wees

Ons moet op sekere maniere een wees met mekaar, soortgelyk aan die Vader en Jesus. Johannes 17:11,21-22

Nietemin is Hulle in sekere opsigte Een waarin ons nie Een kan wees nie. Johannes 5:23

3. Die Vader woon in Jesus

Op aarde het die Vader in Jesus gewoon. Johannes 10:38; 14:10-11. Jesus was met die Gees vervul. Lukas 4:1,18

As jy regtig Jesus ken, ken jy die Vader en het jy die Vader gesien. Johannes 14:7-9

Nietemin het die Vader nie geword, gevorder, of verander in Jesus nie. Hebreërs 13:8; 1:9; Johannes 14:10,24,26; 15:1; 16:27-28,32; 17:5

4. Jesus woon in die Vader

Op aarde was Jesus in die Vader. Johannes 10:38; 14:11

Nietemin is hulle onderskeie; Jesus was nie 'n ventriloquist nie. Matteus 3:16; Johannes 8:18. Jesus is aan die Kruis verlaat. Markus 15:34; Matteus 27:46

Niemand kom na die Vader behalwe deur Jesus nie. Johannes 14:6; 6:45; Handelinge 4:12

Nietemin, hoe naby hulle ook al op aarde was, sou Jesus steeds na die Vader gaan. Johannes 14:12; Markus 16:19; Johannes 20:17

Jesus word die Ewige Vader genoem, wat kan verwys na die feit dat Hy die bron van die ewige lewe is. Jesaja 9:6

Nietemin het Jesus nie die Vader geword, gevorder of in die Vader verander nie. Hebreërs 13:8; Johannes 20:17; 14:10,24,26; 15:1

5. God/Vader/Christus/die Gees is in Ons

Mense sien God deur ons en in ons.

Nietemin woon God nie uitsluitlik in ons nie, net soos sterre nie uitsluitlik in teleskope bestaan nie. 1 Timoteus 6:16; Jeremia 23:24; Openbaring 19:11

Die Vader/Jesus/die Gees woon ook werklik in elke gelowige. Johannes 14:17,23; 17:26; Romeine 8:9-11; Galasiërs 4:6; 1 Korintiërs 6:19; 1 Johannes 4:15-16; 2 Timoteus 1:14

Nietemin het God/die Vader/Christus/die Gees nie mens geword of in 'n sondige mens verander nie. Jakobus 1:13; Hebreërs 4:15; 1 Petrus 2:22; 1 Johannes 3:5

God werk en handel in ons en deur ons. Filippense 2:13; voorbeelde: 1 Korintiërs 15:10; Romeine 15:18-19

God se volk, die kerk, is saam Christus se liggaam. 1 Korintiërs 6:15; 10:17; 12:27; Efesiërs 4:12; Kolossense 1:24.

Nietemin is ons nie Christus se fisiese liggaam nie. Kolossense 1:22. God is nie beperk tot optrede deur ons nie. Genesis 1; Handelinge 9:1-6; Openbaring.

Om ons te help of nie te help is dieselfde as om Jesus Christus te help. Matteus 25:35-45; Johannes 13:20; Handelinge 9:4-5; 22:7-8; 26:14-15.

Nietemin kan mense God direk prys of laster sonder om iets aan gelowiges te doen. Romeine 1:18-32; Openbaring 9:20-21

6. Ons leef in God/Vader/Christus/die Gees

Ons is in Jesus en die Vader. Johannes 17:21; Kolossense 2:6,12; 3:3-4; 1 Johannes 4:12,15-16; 5:20.

Ons moet in Jesus Christus en in Sy liefde bly. Johannes 15:1-9; 1 Johannes 2:27

Nietemin is ons nou nie ten volle by God nie; ons moet nog gaan en by God wees. 2 Korintiërs 5:8; 1 Korintiërs 13:12; Filippense 1:23

Omdat Jesus leef, sal ons lewe. Johannes 14:19; Kolossense 3:4; 1 Korintiërs 15:12-22

Nietemin word ons nie God of Christus nie; ons word eerder goddelik en Christusgelyk. Jesaja 42:8; 43:10; Romeine 8:29; 1 Johannes 3:2; Filippense 3:21

Ons is nuwe skeppings in Christus. 2 Korintiërs 5:17. Ons het die gesindheid van Christus. 1 Korintiërs 2:16.

Nietemin word ons nie zombies nie; ons behou steeds ons eie (vernuwe) verstande en persoonlikhede. 1 Korintiërs 6:2-6; 11:13; 13:11+14:20; Romeine 14:5-6

V: In Mt 28:19, is hierdie vers by die tyd van die Konsilie van Nicea vervals, aangesien Eusebius dit 18 keer voor Nicea aanhaal sonder om die Drie-eenheid te noem, en Eusebius dit eers ná Nicea met die Drie-eenheidsformule aanhaal? Victor Paul Wierwille, stigter van The Way, het in sy boek Jesus Christ is Not God (1981) bl. 19–20 beweer.

A: Hierdie argument uit stilte is vals om 'n paar redes. Alhoewel Eusebius van Caesarea hoofsaaklik 'n geskiedkundige was en nie so baie 'n teoloog nie, erken selfs Wierwille dat Eusebius dit ná Nicaea aanhaal.

Tweede, en die belangrikste, het baie Christelike skrywers eeue voor Eusebius hierdie vers in sy geheel aangehaal.

Die Didache (c.60–120 n.C.) hoofstuk 7 bl. 379 haal dit aan as: "Nadat jy eers al hierdie dinge gesê het, doop in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees, in lewende water. [d.w.s. stromende water]. Maar as jy nie lewende water het nie, doop in ander water; en as jy nie in koue kan nie, in warm water. Maar as jy nie een van die twee het nie, gooi water drie keer op die kop uit in die naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees."

Irenaeus (182-188 n.C.) het dit soos volg aangehaal: "Gaan en leer al die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader en van die Seun en van die Heilige Gees." (Irenaeus, Teen die Ketters, boek 3, hoofstuk 17.1, bl. 444)

Tertullianus (198-220 n.C.) parafraseer hierdie vers effens soos volg: "Hy [Jesus] het die elf ander, by Sy vertrek na die Vader, beveel om 'te gaan en alle nasies te leer, wat gedoop moes word in die Naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees.'" In Aanhaling teen die Heretici hfst.20 bl.252.

Tertullianus stel dit effens anders in Oor die Doop, hoofstuk 13, bl. 676: "God, sê Hy [Jesus], 'onderrig die nasies, doop hulle in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees.'"

Hippolytus (222–235/6 n.C.) haal dit aan as "Gaan heen en leer al die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees." Teen die Hereesie van Een Noetus h.14 bl.228

Traktaat teen Novatian (254-256 n.C.) hfst. 3 bl. 658 "Gaan en preek die Evangelie aan die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees. Dit wil sê, daardie selfde Drie-eenheid wat in Noag se dae figuurlik deur die duif gewerk het, werk nou geestelik in die Kerk deur die dissipels."

Traktaat oor Herdoop (c. 250–258 n.C.) hfst. 7 bl. 671 "Gaan, leer die nasies; doop hulle in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees."

Sewende Raad van Karthago (258 n.C.) bl.567 Munnulus van Girba het gesê, "… veral in die Drie-eenheid van die doop, soos onse Here sê: 'Gaan en doop die nasies in die naam van die Vader, van die Seun en van die Heilige Gees.'"

Sewende Raad van Karthago (258 n.C.) bl. 569 Vincentius van Thibaris het gesê: "Gaan en leer die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees."

Victorinus van Pettau (-307 n.C.) haal dit aan as: "Hy [Jesus] het die apostels uitgestuur en gesê: 'Gaan heen, leer al die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader en van die Seun en van die Heilige Gees.'" Kommentaar op die Openbaring uit die eerste hoofstuk nr.15 bl.345

Waarom probeer Wierwille dan die saak vertroebel deur te kibbelen oor die datums van wanneer Eusebius watter gedeeltes aangehaal het, terwyl ons al hierdie ander vroeëre skrywers het wat baie duidelik was?

Laastens, sien die volgende vraag vir ander dinge wat vroeë Christene oor die Drie-eenheid gesê het.

V: In Mt 28:19, wat was 'n deel van die vroeë kerk se leer oor die Drie-eenheid?

A: Hier is 'n paar daarvan.

Mathetes aan Diognetus (c. 130–200 n.C.)

"Soos 'n koning sy seun stuur, wat ook 'n koning is, so het Hy Hom gestuur; as God(1) het Hy Hom gestuur; as tot mense het Hy Hom gestuur; as Verlosser het Hy Hom gestuur,..." hoofstuk 7 Die voetnoot (1) sê "God" hier verwys na die persoon wat gestuur word.

Justin Martelaar (c.138-165 n.C.)

"want wanneer ons 'n woord uitspreek, verwek ons die woord; tog nie deur afsnyding, sodat die woord [wat in ons bly] verminder word wanneer ons dit uitspreek nie; en net soos ons ook sien gebeur in die geval van 'n vuur, wat nie minder word wanneer dit ['n ander] aangesteek het nie, maar dieselfde bly;... Die Woord van wysheid, wat self hierdie God is, uit die Vader van alle dinge gebore, en Woord, en Wysheid, en Krag, en die Heerlikheid van die Geborene, sal vir my getuienis aflê..." Dialoog met Trypho, hoofstuk 61. In werklikheid bespreek al die hoofstukke 57–63 die goddelikheid van Jesus.

Teofilus van Antiochië (168-181/188 n.C.)

"Op dieselfde wyse is ook die drie dae wat voor die liggame [son, maan en sterre] was, tipes van die Drie-eenheid (Griekse triade), van God, en Sy Woord, en Sy wysheid." Aan Autolycus boek 2 hoofstuk 15 bl. 101.

Teofilus, biskop van Antiochië (168-181/188 n.C.)

"Want die goddelike Skrif self leer ons dat Adam gesê het dat hy die stem gehoor het. Maar wat anders is hierdie stem as die Woord van God, wat ook Sy Seun is?" Teofilus aan Autolikus, boek 2, hoofstuk 22, bl. 103

Irenaeus (182-188 n.C.)

"Maar dat Hy [Jesus] Self in Sy eie reg, bo alle mense wat ooit geleef het, God en Here en Ewige Koning is, en die Vergestaltede Woord, verkondig deur al die profete, die apostels en deur die Gees Self, kan gesien word deur almal wat selfs 'n klein deel van die waarheid verkry het." (Irenaeus Teen die Ketters boek 3 hfst.19.2 bl.449).

"Weet dat elke mens óf leeg óf vol is. Want as hy nie die Heilige Gees het nie, het hy geen kennis van die Skepper nie; hy het nie die lewe, Jesus Christus, ontvang nie; hy ken nie die Vader wat in die hemel is nie;..." (Irenaeus Teen die Ketters 3:16)

"Sy [die kerk] glo ook hierdie punte [van leer] net asof sy maar een siel gehad het.... Want die kerke wat in Duitsland geplant is, glo nie en handhaaf niks anders nie, en ook nie dié in Spanje nie, of dié in Gallië, of dié in die Ooste, of dié in Egipte, of dié in Libië, of ..."

Klemens van Alexandrië het in The Stromata (193-202 n.C.) boek 5 hoofstuk 14 bl. 468 van "die Heilige Drie-eenheid" gepraat.

Tertullianus (c. 213 n.C.)

"Die Woord is dus beide altyd in die Vader, soos Hy sê: 'Ek is in die Vader'; en is altyd by God, volgens wat geskryf is: 'En die Woord was by God'; en nooit geskei van die Vader nie, of anders as die Vader, aangesien 'Ek en die Vader is een nie.' Teen Praxeas hoofstuk 8.

Hippolytus (170-235/6 n.C.) na aanleiding van 'n aanhaling uit 'n gedeelte van Johannes 1:1

"As die Woord dan met God was en ook God was, wat volg daaruit? Sou iemand sê dat hy van twee gode praat? Ek sal inderdaad nie van twee gode praat nie, maar van een; wel van twee Persone en van 'n derde ekonomie (ordening), naamlik die genade van die Heilige Gees. Want die Vader is inderdaad Een, maar daar is twee Persone omdat daar ook die Seun is; en dan is daar die derde, die Heilige Gees. Die Vader bepaal, die Woord voer uit en die Seun word geopenbaar, deur wie in die Vader geglo word. Die ekonomie van die harmonie word teruggevoer op een God; want God is Een. Dit is die Vader wat beveel en die Seun wat gehoorsaam en die Heilige Gees wat begrip gee; die Vader is bo alles, en die Seun wat deur alles is en die Heilige Gees wat in alles is. En ons kan nie anders oor een God dink nie, behalwe deur in waarheid in Vader en Seun en Heilige Gees te glo." Teen die kettery van een Noetus, hoofstuk 14.

Athanasius (296-373 n.C.)

"Geverbonde sonder vermenging, onderskei sonder skeiding. Onverdeelbaar en sonder grade." Preek oor Lukas 10:22 "Want dit is slegs op die kruis dat 'n mens met sy hande uitgesprei sterf. Vandaar dat dit gepas was vir die Here om dit ook te dra en Sy hande uit te spreid sodat Hy met die een die ou volk kon aantrek, en met die ander dié van die heidene en albei in Homself kon verenig." Inkarnasie 25:3

Basil van Kappadokië (329-379 n.C.)

"terwyl hulle tog die hele tyd moet bely dat die Vader God is, die Seun God is, en die Heilige Gees God is, soos hulle deur die goddelike woorde geleer is,..." Brief 8 aan die Caesareërs (bl. 116)

Hilarius (355-367/368 n.C.)

"Die dade van God is dus buite die begrip van ons menslike natuur en stem nie ooreen met ons rasionele denkproses nie, omdat die werking van 'n grenslose ewigheid 'n oneindige begrip van dinge vereis. Dit is dus nie 'n gevolgtrekking van die rede nie, maar 'n beperking van krag toe God mens geword het, toe die Onsterflike sterf, toe die Ewigdurende begrawe is. Weer eens, aan die ander kant hang dit nie af van ons denkwyse nie, maar van die almag dat Hy as God uit 'n mens verskyn, as onsterflik uit een wat dood is, en as ewig uit een wat begrawe is. Daarom word ons deur God in Christus deur sy dood herleef." Oor die Drie-eenheid boek 1 hfst.13 bl.44

"Want tensy dinge van dieselfde aard is, word hulle nooit gelyke eer toegeken nie, en gelyke eer veroorsaak nie 'n skeiding in diegene wat geëer word nie. Maar die geheimenis van die geboorte eis gelyke eer." (oor Johannes 5:23)

Gregorius van Nyssa (335-394 n.C.)

"Wanneer ons sê dat die Godheid van die Vader en van die Seun en van die Heilige Gees een is, en tog verbied ons mense om te sê 'daar is drie gode'?" Oor "Nie Drie Gode Nie"

Ambrosius van Milaan (340-397 n.C.)

"Hierdie woorde is dus geskryf met betrekking tot God, van wie die waardigheid en die waarheid [aan beide die Vader en] die Seun gemeen is." Uit Die Christelike Geloof 3:3:17.

Opsomming

Die kerk het nie nie-trinitariërs gehad nie. Gnostici, Arianers en ander ketels is uit die kerk uitgesluit. Die leerstellings van Jehovah's Getuies, Mormone en ander is moderne uitvindings.

V: In Mt 28:19, wat het die vroeë kerk oor die Drie-eenheid geglo?

A: Die volgende kerkleiers van die vroeë en post-Nisense kerk het die leerstellings van die Drie-eenheid geleer. Dit is interessant om op te let dat die Jehovah's Getuies se publikasie Watchtower, *Moet jy in die Drie-eenheid glo?*, die meeste van hierdie vroeë kerkskrywers aanhaal om te probeer wys dat hulle nie in die Drie-eenheid geglo het nie.

V: In Mt 28:19, aangesien die woord Drie-eenheid nie in die Bybel voorkom nie, hoe kan die Drie-eenheid dan Bybels en dus waar wees?

A: Ook die woorde Ou en Nuwe Testament, opname, sendingwerk, dissipelskap of evangelisasie kom nie in die Bybel voor nie. Die term Eenheid, tawhid in die Arabiese, kom ook nie in die Koran voor nie. Om bloot etikette aan Bybelse konsepte te gee, maak hulle nie meer of minder waar nie. Wat noem jy die Drie wat die gemeenskaplike Naam deel waarin ons gedoop moet word?

Vir Moslems, alhoewel die woord "drie-eenheid" nie in die Bybel is nie, is die woord om eenheid te hê, tawhid, ook nie in die Koran nie. Vir Laaste-Dag-Heilige Mormone, is die woorde "ewige vooruitgang" ook nie in die Boek van Mormon nie.

V: In Mt 28:19, waarom kan ek nie die Drie-eenheid in my kop voorstel nie?

A: Jy is nie veronderstel om dit voor te stel nie. Jy kan ook nie voorstel hoe God Almagtig is, oral teenwoordig is, of wat ewigheid is nie, maar die mensdom se onvermoëns beperk God nie. Sou jy verwag om alles ten volle te begryp oor die Oneindige God? En hoe bepaal en beperk jou kop tog wat God is? Ons kan egter verstaan wat God oor Homself geopenbaar het.

Dit is waar dat die Drie-eenheid om drie redes verwarrend kan wees.

1. God se waarheid is dikwels verwarrend vir die ongereddes.

2. Valse leraars het bygedra tot die verwarring. Byvoorbeeld, Jehovah's Getuies aanvaar nie die Drie-eenheid nie, maar hulle self verteenwoordig dikwels óf die Drie-eenheid wat hulle verwerp verkeerd voor, óf hulle weet nie eers wat die Drie-eenheid wat hulle verwerp, is nie. Al sê sommige Mormone dat hulle die Drie-eenheid verwerp, het ek baie Mormone ontmoet wat sê dat hulle die Drie-eenheid aanvaar. Diegene met wie ek gepraat het, het egter nie geweet wat dit is nie. Die Drie-eenheid is baie meer as net die drie wat eenvoudig een is in liefde, gees en doel.

3. Ons kan nie net die kultusse blameer nie. Baie opregte Christene self is nie toegerus om die Drie-eenheid duidelik te verduidelik nie.

V: In Mt 28:19 pas die Drie-eenheid net nie by my beeld van God nie.

A: Jy moet kies om God te volg, ongeag jou eie vooroordele, of om niemand anders as jou eie beeld, afgod of god te volg nie.

V: In Mt 28:19, as die Drie-eenheid waar is, is Jesus dan 1/3 God?

A: Nee, hierdie misvoorstelling van die Drie-eenheid is menslike redenering, en nie eens baie goeie menslike redenering nie. Die hoogte van 'n lessenaar is nie 1/3 van 'n lessenaar nie.

Jesus het die volheid van God volgens Kolossense 2:9. Net soos dit belaglik is om te sê dat omdat die son lig gee, dit nie hitte kan gee nie, beteken dit nie dat omdat Jesus die volheid van God het, die Vader en die Gees nie ook die volheid van God kan hê nie.

V: In Mt 28:19, het die konsep van die Drie-eenheid uit Babiloniese en Assiriese godsdienste gekom, wat triades van gode gehad het?

A: Nee. Toe Jesus gesê het om te doop in die ____ van die Vader, en die Seun, en die Heilige Gees, het Jesus "Naam" gesê, nie "name" nie. 'n Triade is politeïsme met drie afsonderlike wesens en drie afsonderlike gode. Die Drie-eenheid is Een onscheidbare God en drie onderskeie persone.

Aan die ander kant, as hulle net drie dele van een wese was, kon die Griekse geskryf het "in die naam van die Vader, die Seun en die Heilige Gees", maar dit is eintlik nie so nie. Dit gebruik "naam" in die enkelvoud om hul eenheid te beklemtoon, maar dit het ook die woord "die" voor Vader, Seun en Gees om hul onderskeidenheid te beklemtoon.

V: In Mattheüs 28:19, waarom behoort ons nie te weier om 'n vader te aanbid wat sy eie seun gestuur het om in sy plek gemartel en gedood te word nie, soos 'n Eenheidspinksterprediker gesê het?

A: Dit is jammer as jy weier om God te aanbid, behalwe op jou eie voorwaardes. Die Vader het nie net Jesus gestuur om vrywillig vir ons te sterf nie, Hy het ook vir Abraham gevra of hy bereid sou wees om Isak te offer.

V: In Mt 28:19, is die Nicaense Geloofsbelydenis eers in Nicea in 325 n.C. geformuleer?

A: Eintlik was dit vroeër. Baie mense is nie daarvan bewus nie, maar volgens die Ante-Niceese Vaderkorps, volume 7 bl. 524, was die Niseense Geloofsbelydenis by Nicea 'n geringe wysiging van die ou Geloofsbelydenis van Jerusalem. Dit is ook baie soortgelyk aan die Geloofsbelydenis van Neocaesarea in 315 n.C.

V: In Mt 28:19, was daar enige byvoegings by die Niseense Geloofsbelydenis?

A: Ja. Hier is die oorspronklike Niseense Geloofsbelydenis van 325 n.C. (Vertaling geneem uit die Ante-Nicene Fathers, volume 7, bl. 524.)

Oorspronklik by Nicea onderteken deur 318 biskoppe in 325 n.C.

Ons glo in een God, die Almagtige Vader, Skepper van alle dinge, sigbare en onsigbare:

En in een Here Jesus Christus, die Seun van God, uit die Vader gebore, die eniggeborene, dit is, uit die wese van die Vader,

Deur wie alle dinge geskape is, sowel dinge in die hemel as dinge op die aarde:

Wat vir ons mense en vir ons saligheid neergedaal het, en vleesgeword het, en mens geword het:

Hy het gely en op die derde dag opgestaan:

En het opgevaar in die hemel:

En sal weer kom om die lewendes en die dooies te oordeel.

En in die Heilige Gees.

[die anathēma]

En dié wat sê daar was 'n tyd toe Hy nie was nie, of dat Hy voor Sy geboorte nie was nie, of dat Hy uit niks geskape is; of wat sê dat die Seun van God uit enige ander wese is, of dat Hy veranderlik of onbestendig is, – dié vervloek die Katolieke en Apostoliese Kerk.

Addenda gemagtig by die Raad van Konstantinopel in 381 n.C. en bekrachtig by die Raad van Efese (431 n.C.)

Van hemel en aarde.

Uit die Vader gebore voor alle wêrelde.

Deur die Heilige Gees uit die Maagd Maria.

is ook vir ons gekruisig, onder Pontius Pilatus,

En is begrawe.

Sit aan die regterhand van die Vader,

Wie se koninkryk geen einde sal hê nie.

die Here, die Gever van die lewe,

Wat van die Vader uitgaan;

Wat saam met die Vader en die Seun aanbid en verheerlik word;

Wat deur die profete gespreek het:

In een heilige, katolieke en apostoliese Kerk.

Ons erken een doop tot vergewing van sondes.

Ons verwag die opstanding van die dooies,

En die lewe van die toekomsige wêreld. Amen.

[Die anathēma was afwesig]

Volgens die Creeds of Christendom, deel 1, bl. 24–29, is sommige van die frases gevind in die twee geloofsbelijdenisse van Epiphanius en die geloofsbelijdenis van Cyril van Jerusalem in 350 n.C.

'n Tweede verandering aan die Geloofsbelydenis was die invoeging van "en die Seun", wat sê dat die Heilige Gees van die Vader en die Seun uitgestuur is. Dit is eers gesien by die Derde Raad van Toledo in 589 n.C. Dit is formeel by die Geloofsbelydenis gevoeg deur die Katolieke Kerk, en was die geleentheid van 'n formele skeuring met die Ortodokse Kerk onder die Ortodokse Patriarg Fotius omstreeks 879 n.C.

V: In Mt 28:19, aangesien "hulle" in "maak dissipels van alle nasies, doop hulle" na nasies verwys, en nasies nie in water ondergedompel kan word nie, beteken dit dat dit nie as 'n verwysing na doop met water verstaan kan word nie?

A: Nee. 'n "nasie" kan ook nie gedissiplineer/onderrig word nie, maar "nasies" verwys na die mense van die nasies. Dit was vir die vroeë Christene vanselfsprekend, aangesien hulle Matteus 28:19 verstaan het as 'n verwysing na waterdoop. Hier is die bewys.

Didache (c.125 n.C.) hfst. 7 bl. 379 "doop in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees, in lewende water. Maar as jy nie lewende water het nie, doop in ander water; en as jy nie in koue kan nie, in warm water. Maar as jy nie een van die twee het nie, gooi water driemaal op die kop uit in die naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees."

Tertullianus (198–220 n.C.) het 'n volledige werk met die titel Oor die Doop. Op een plek sê Tertullianus: "Maar nou dat die geloof uitgebrei is, en 'n geloof geword het wat in Sy geboorte, lydensweg en opstanding glo, is 'n uitbreiding bygevoeg tot die sakrament, naamlik die seëlhandeling van die doop; die bekleding, in 'n sekere sin, van die geloof wat voorheen naak was, en wat nou nie sonder sy behoorlike wet kan bestaan nie. Want die wet van die doop is opgelê, en die formule voorgeskryf: 'Gaan,' sê Hy, 'onderrig die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees.' Teen die kettery ch.13 p.676

Hippolytus, biskop van Portus (222–235/6 n.C.), sê om te doop in die naam van die "Vader, Seun en Heilige Gees." Hy noem Kornelius kortliks. Teen die kettery van een Noetus hfst.14 bl.228

Traktaat teen Novatian (254-257 n.C.) hfst.3 bl.658 sê om te doop in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees.

Traktaat oor Herdoop (254-257 n.C.) hfst. 7 bl. 671 "doop hulle in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees."

Cyprianus van Kartago (c.246-258 n.C.) "Want die Here, ná Sy opstanding, het, toe Hy Sy dissipels uitgestuur het, hulle onderrig en geleer op watter wyse hulle moes doop, en gesê: 'Alle mag is aan My gegee in die hemel en op die aarde. Gaan dan heen, en leer al die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader en van die Seun en van die Heilige Gees.' Hy dui op die Drie-eenheid, in wie se sakrament die nasies gedoop moes word. Handhaaf Marcion dan die Drie-eenheid? Behaupt hy dan dieselfde Vader, die Skepper, soos ons? Ken hy dieselfde Seun, Christus, gebore uit die Maagd Maria, wat as die Woord vlees geword het, wat ons sondes gedra het, wat die dood deur te sterf oorwin het, wat deur Homself die opstanding van die vlees tot stand gebring het, en aan sy dissipels getoon het dat Hy in dieselfde vlees opgestaan het? Die geloof by Marcion is heeltemal anders, en boonop by die ander ketels—nee, by hulle is daar niks anders as ontrouheid, godslastering en twis wat vyandig is teenoor heiligheid en waarheid nie. Hoe kan iemand wat onder hulle gedoop is dan skynbaar vergewing van sondes en die genade van die goddelike barmhartigheid deur sy geloof ontvang het, wanneer hy nie die waarheid van die geloof self het nie?" Briewe van Cyprianus, Brief 72, hfst. 3, bl. 380-381

V: In Mt 28:19, het dit oorspronklik gesê: "doop in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees"?

A: Een webwerf beweer dat dit nie so was nie. Dit bied as ondersteuning 'n anonieme Koptiese manuskrip en die Hebreeuse (Ebisjonitiese) Evangelie van Matteus uit die vroeë 7de eeu aan. Die Ebisjonitiese weergawe is 'n ander werk wat 'n verkorte weergawe van die Evangelie van Matteus is.

Daarteen is hier die bewys dat dit in die oorspronklike was.

Die Didache (c.60-120 n.C.) vol.7 hfst.7 bl.379 haal dit aan as: "Nadat jy eers al hierdie dinge gesê het, doop in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees, in lewende water. [d.w.s. stromende water]. Maar as jy nie lewende water het nie, doop in ander water; en as jy nie in koue water kan nie, in warm water. Maar as jy nie een van die twee het nie, gooi water driemaal oor die kop in die naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees." Daar was nie 'n presiese "formule" nie, omdat in die Didache beide die doop in die naam van die Vader, die Seun en die Heilige Gees (hfst. 7, bl. 379) en "in die naam van die Here" (hfst. 9, bl. 380) voorkom.

Irenaeus (182-188 n.C.) "En weer, toe Hy [Jesus] aan die dissipels die krag van hergeboorte tot God gegee het, het Hy vir hulle gesê: 'Gaan en leer al die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader en van die Seun en van die Heilige Gees.'" Irenaeus, Teen die Ketters, boek 3, hoofstuk 17.1, bl. 444.

Tertullianus (198–220 n.C.) parafraseer hierdie vers effens soos volg: "Hy [Jesus] het die elf ander, toe Hy na die Vader vertrek het, beveel om 'te gaan en alle nasies te leer, wat gedoop moes word in die Naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees.'" Teen die valse leringe, hoofstuk 20, bl. 252.

Tertullianus stel dit effens anders in Oor die Doop hfst. 13 bl. 676: "God, sê Hy [Jesus], 'onderrig die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees.'"

Hippolytus (222–235/6 n.C.) haal dit aan as "Gaan heen en leer al die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader en van die Seun en van die Heilige Gees." Teen die kettery van een Noetus h.14 bl.228

'n Traktaat teen Novatian (254-256 n.C.) hfst. 3 bl. 658 "Gaan en preek die Evangelie aan die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees. Dit wil sê, daardie selfde Drie-eenheid wat in Noag se dae figuurlik deur die duif gewerk het, werk nou geestelik in die Kerk deur die dissipels."

Traktaat oor Herdoop (c. 250–258 n.C.) hfst. 7 bl. 671 "Gaan, leer die nasies; doop hulle in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees."

Sewende Raad van Karthago (258 n.C.) bl.567 Munnulus van Girba het gesê, "… veral in die Drie-eenheid van die doop, soos ons Here sê: 'Gaan en doop die nasies in die naam van die Vader, van die Seun en van die Heilige Gees.'"

Sewende Raad van Karthago (258 n.C.) bl. 569 Vincentius van Thibaris het gesê: "Gaan en leer die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader, en van die Seun, en van die Heilige Gees."

Victorinus van Petau (-307 n.C.) haal dit aan as: "Hy [Jesus] het die apostels uitgestuur en gesê: 'Gaan heen, leer al die nasies, en doop hulle in die naam van die Vader en van die Seun en van die Heilige Gees.'" Kommentaar op die Openbaring uit die eerste hoofstuk nr.15 bl.345

V: Watter bewyse is daar dat Matteus Matteus geskryf het?

A: Die vroeë kerk het universeel aanvaar dat Matteus die apostel die Evangelie volgens Matteus geskryf het. Daar is eintlik baie bewyse.

Papias (95-110 n.C.) verwys na die boeke van Matteus en Markus by naam. Fragment 6 uit Eusebius se Kerkgeskiedenis boek 3 hoofstuk 39.

Claudius Apollinaris (160-180 n.C.) noem Matteus, die Evangelies en die wet. Ante-Nicene Fathers vol.8 hoofstuk 772

Irenaeus (182–188 n.C.) haal Mt 1:1 aan as deur Matteus. Irenaeus Tegen die Hereorieë boek 3 hfst. 16.2 bl. 440

Klemens van Aleksandrië (193-202 n.C.) "En in die Evangelie volgens Matteus word die geslagsregister wat by Abraham begin, voortgesit tot by Maria, die moeder van die Here." Stromata boek 1 hfst.21 bl.334

Tertullianus (198-220 n.C.) sê: "Ek bedoel die Evangelies van Johannes en Matteus – terwyl dié wat Markus gepubliseer het, as dié van Petrus beskou kan word, van wie Markus die vertolker was. Want selfs Lukas se vorm van die Evangelie skryf mense gewoonlik aan Paulus toe. En dit mag goed lyk dat die werke wat dissipels publiseer, aan hul meesters behoort." Tertullianus, Vyf Boeke Teen Marcion, boek 4, hoofstuk 5, bl. 350

Tertullianus het geskryf: "…dat die Evangeliese Testament apostels as outeurs het, … apostoliese manne ook … Van die apostels dus, bewerk Johanes en Matteus eers geloof in ons; terwyl van die apostoliese manne, Lukas en Markus dit daarna vernuwe." Vyf Boeke Teen Marcion, boek 4, hfst. 2, bl. 347

Julius Africanus (232-245 n.C.) noem "die Evangelis Matteus" en "Lukas" wanneer hy die twee geslagsregisters van Jesus vergelyk in sy Brief aan Aristides hfst.3 bl.126

Origenes (225-254 n.C.) noem Matteus, Markus, Lukas en Johannes. Origenes teen Celsus boek 5 hoofstuk 56 bl. 568.

Cyprianus van Kartago (c. 246–258 n.C.) noem "Die Evangelie volgens Matteus" en haal Matteus 5:23,24 aan in Treatises of Cyprian – Testimonies hfst. 3, bl. 533. Sien ook The Treatises of Cyprian, Treatise 12, derde boek 1.40.

Dionysius van Alexandrië (246-265 n.C.) "Dit was 'aan die einde van die Sabbat,' soos Matteus gesê het; dit was 'vroeg, toe dit nog donker was,' soos Johannes skryf; dit was 'vroeg in die oggend,' soos Lukas dit stel; en dit was 'vroeg in die oggend, by die opgang van die son,' soos Markus ons vertel. Niemand het dus duidelik vir ons die presiese tyd aangetoon wanneer Hy opgestaan het nie." Brief 5 aan biskop Basilides, bl. 94

Adamantius (c.300 n.C.) "Sal u saamstem as ek uit die Evangelies aantoon dat hulle nie vervalsings is nie?" … "Die dissipels van Christus het hulle geskryf: Johannes en Matteus; Markus en Lukas. Dialoog oor die Ware Geloof Eerste Deel "b 5" bl.41

Victorinus van Petau (gemartel in 304 n.C.) noem Psalms, Matteus, Jesaja, Daniël Kommentaar op die Skepping van die Wêreld bl.342

Na 325 n.C.

Hegemonius (4de eeu) "Die Gees in die evangelis Matteus is ook sorgvuldig om hierdie woorde van ons Here Jesus Christus aan te teken: 'Pas op dat niemand julle mislei nie; want baie sal in my naam kom en sê: Ek is die Christus, en hulle sal baie mislei. Maar as iemand vir julle sê: Kyk, hier is die Christus, of daar; moenie dit glo nie. Want daar sal valse Christusse en valse apostels en valse profete opstaan, en groot tekens en wonders vertoon; sodat, as dit moontlik was, hulle selfs die uitverkorenes sou mislei. Kyk, ek het dit vir julle van te voren gesê. As hulle vir julle sê: Kyk, hy is in die woestyn; gaan nie uit nie; as hulle sê: Kyk, hy is in die geheime kamers; glo dit nie." Dispuut met Manes hfst.35 bl.209

V: Wanneer is die Evangelie van Mattheüs geskryf?

A: Alles wat ons kan sê is dat die Evangelie van Matteus ná 33 n.C. geskryf is en met 'n baie hoë waarskynlikheid voor 70 n.C. Sommige liberale geleerdes dink dat, aangesien hulle glo dat Jesus nie toekomstige gebeure kon voorspel nie, dit tussen 70 en 100 n.C. moes wees.

V: In Mt, hoe weet ons dat wat ons vandag het 'n betroubare bewaring is van wat oorspronklik geskryf is?

A: Daar is ten minste drie goeie redes.

1. God het belowe om Sy Woord te bewaar in Jesaja 55:10-11; Jesaja 59:21; Jesaja 40:6-8; 1 Petrus 1:24-25; en Matteus 24:35.

2. Bewyse van die vroeë kerk. Baie skrywers het uit die evangelie van Matteus aangehaal of daarna verwys. Sommige van die vroegste is soos volg.

Klemens van Rome (96-98 n.C.) haal Matteus 6:12-15; 7:2; 15:8 aan. Alhoewel Matteus 15:8 (hfst. 5, bl. 9) dieselfde is as Markus 7:6 en Jesaja 29:13.

Ignatius in sy Brief aan die Smyrnaërs 1:1 (90–116 n.C.), Brief aan Polycarp hfst. 2 bl. 94, haal Matteus 10:16b aan.

Die Didache (= Die Leer van die Twaalf Apostels) (120–150 n.C.) hoofstuk 8 bl. 379 haal die Here se Gebed uit Matteus 6:5,9–13 aan. Dit is beslis uit Matteus en nie Lukas nie volgens voetnoot 24.

2 Clemens (120-140 n.C.) hfst. 3 bl. 252 haal Matteus 10:32 aan as deur Jesus en verwys ook na Matteus 22:37.

2 Clemens (120-140 n.C.) hfst. 4 bl. 252 parafraseer Matteus 7:21.

2 Clemens (120-140 n.C.) hfst.5 bl.252 haal Matteus 5:28 aan as deur Jesus.

2 Clement (120–140 n.C.) hoofstuk 9 bl. 253 parafraseer Matteus 12:50 as deur Jesus

Die Brief van Barnabas (c.70-130 n.C.) hoofstuk 5 haal aan uit Matteus 20:16 (ook 22:14). Die voetnoot van die Ante-Niceense Vaders op bl.139 sê dit is die eerste aanhaling wat voorafgegaan word deur die gesaghebbende formule "dit is geskrywe".

Brief van Polykarp aan die Filippense hoofstuk 2 bl. 33 (110–155 n.C.) haal heel Matteus 7:1 aan: "maar wees bedag op wat die Here in Sy lering gesê het: 'Moenie oordeel nie, sodat julle nie geoordeel word nie;'"

Polycarp haal Matteus 6:13a aan in Polycarp se Brief aan die Filippense hfst. 7 bl. 34-35

Polycarp haal Matteus 26:41b aan in Polycarp se Brief aan die Filippense hfst. 7 bl. 34-35

Die Mathetes aan Diognetus, hoofstuk 9 bl. 28 (c. 130 n.C.), verwys na Matteus 6:25 en sê dat die Verlosser ons geleer het om op … te vertrou, sodat ons nie bekommerd hoef te wees oor klere en kos nie.

Die Mathetes aan Diognetus, hoofstuk 8 bl. 28 (c. 130 n.C.), verwys na Matteus 19:17

Papias (95–110 n.C.) was 'n vroeë skrywer wat persoonlik met Petrus, Jakobus, Johannes, Matteus en ander gepraat het (volgens fragment 1). In fragment 6 het hy gesê dat Matteus die orakels [van Jesus] in die Hebreeuse taal versamel het.

Justin Martelaar (c.138-165 n.C.) steun op verwysings na Matteus (byna 38 keer), wat meer is as wat hy op die ander evangelies steun. Sien die Ante-Nicene Fathers, volume 1, bl. 591, om dit te vergelyk met Justin se verwysings na ander evangelies. Hou in gedagte dat 'n aantal verwysings in Lukas gemeen is tussen Lukas en Matteus. Hy haal aan of parafraseer Matteus 1:21; 3:11-12,17; 4:9,10; 5:20,28,29,32; 5:34,37,44,45,46; 6:1,16,19,20,21,22,25,26,33,41; 7:15,16,19,21,22; 8:11; 9:13; 10:28; 11:12-15,27; 12:38v; 13:3,42; 15:22-28; 16:21,26; 17:12; 19:6,12,17,26,28; 21:13; 22:17,19-21,37; 23:15,23,24,27; 24:11; 25:41; 26:39

Die Muratorianse Kanon noem die Evangelie van Matteus (c.170 n.C.) saam met die ander drie evangelies.

Hermas se Herder (c. 160 n.C.) boek 1, Vierde Gesig, hoofstuk 2, bl. 18 haal 'n kwart van Matteus 26:24 aan: "dit sou beter gewees het as hulle nie gebore was nie."

Hermas se Herder (c.160 n.C.) boek 2 hoofstuk 6 bl. 30 verwys na 'n deel van Matteus 10:28. "Wees nie bang vir Hom wat die mag het om te vernietig nie, maar wees bang vir Hom wat die mag het om te vernietig en te red,"

Die ketter Tatianus (c.172 n.C.) het 'n harmonie van die vier evangelies geskryf wat Diatessaron genoem word. Daarin verwys hy na 839.12 verse in Matteus, deur brakke van verse te tel. Dit is 78,4% van die hele evangelie.

Claudius Apollinaris (160–180 n.C.) noem Matteus, die Evangelies en die wet. Ante-Niceense Vaders, vol. 8, hoofstuk 772

Apollonius van Efese (c. 210 n.C.) haal Matteus 10:9 aan as deur die Here in Oor Montanisme hfst. 4 bl. 776. Hy haal ook Matteus 12:33 aan in Oor Montanisme hfst. 4 bl. 776

Teofilus van Antiochië (168-181/188 n.C.) haal Matteus 5:28 aan as "die stem van die Evangelie" in Teofilus aan Autolikus boek 3 hfst.3 bl.115

Irenaeus (182-188 n.C.) gebruik baie verwysings na al vier evangelies, maar hy gebruik ook die meeste Matteus. Hy haal geheel of gedeeltelik 223 verse uit Matteus aan. Irenaeus sê in Teen die Ketenskappe boek 3 hoofstuk 16 bl. 441 dat hierdie evangelie deur Matteus geskryf is. Hier is 'n lys van verse wat hy in die eerste nege hoofstukke van Matteus aanhaal of parafraseer: 1:1,12-16,18,20,23; 2:15,16; 3:3,7,9-12,16; 4:3,7,9,10; 5:5,8,13a,14a,16,18,20-28,33-35,41,44,45; laaste 1/3 van 5:12 en die middelste 1/3 van 7:7; 6:12a,19,24,27; 7:1-2,5; 8:9,11-13; 9:2a,6,8,29

Irenaeus verwys ook na Matteus 2:16; 5:39; 7:15,19,25; 9:17 11:9; 12:18,31; 13:25,38,44; 17:3,7,27

Ek het nog nie al Irenaeus se verwysings na Matteus hoofstukke 10 en verder dubbelgekontroleer nie.

Klemens van Alexandrië in Stromata boek 1 hoofstuk 21 bl. 334 (193–202 n.C.) "En in die Evangelie volgens Matteus word die geslagslyn wat by Abraham begin, voortgesit tot by Maria, die moeder van die Here." Hy haal ook uit baie ander plekke in Matteus aan.

Tertullianus (198–220 n.C.) beklemtoon in Vyf Boeke Teen Marcion, boek 4, hoofstuk 5, bl. 350 die outeurskap van Matteus, Markus, Lukas, Johannes, Openbaring en baie van Paulus se briewe. Hy haal uit baie verse in Matteus aan.

Hippolytus (225–235/6 n.C.) haal Matteus 7:21 en Matteus 21:31 aan as deur die Verlosser. Weerspreking van alle ketterye, boek 5, hoofstuk 3, bl. 54. Hy haal ook uit baie ander verse in Matteus aan.

Teodotus, waarskynlik 'n Montanist (c. 240 n.C.), haal Matteus 12:50 aan as deur die Here. Uittreksels uit Teodotus hfst. 20 bl. 25

Julius Africanus (232-245 n.C.) noem "die Evangelis Matteus" en "Lukas" wanneer hy die twee geslagsregisters van Jesus vergelyk in sy Brief aan Aristides hfst. 3 bl. 126

Origen (225-254 n.C.) haal uitvoerig aan uit Matteus, want hy het 'n volledige kommentaar op die boek Matteus. Origen se aanhalings sluit Matteus 24:23-27 in.

Novatianus (257 n.C.) haal in Aan die Drie-eenheid hfst. 8 bl. 617 Matteus 10:29-30 aan en sê dit is deur Jesus. In hoofstuk 12 haal hy ook Matteus 27:20 aan en sê dit is deur Jesus. Novatianus haal aan uit Matteus 1:23 (bl. 635); 5:8 (bl. 639-640); 10:28a (bl. 636) 10:29,30 (bl. 617); 12:32b (bl. 641); 16:16 (bl. 637); 16:16 (bl. 637); 28:20b (bl. 621)

'n Traktaat teen Novatian haal aan uit vier verse van Matteus: 7:2a (p.661); 7:22,23 (p.659), 10:33 (p.659), 23:12a (p.661); moontlik ander

Traktaat oor Herdoop (c.250-259 n.C.) haal aan uit Matteus 3:11b (hfst. 2 bl. 668) 9:2b (hfst. 18 bl. 677); 10:32 (hfst.11 bl.673), 12:37 as "in die Evangelie" (hfst.13 bl.675), 16:22,23 (hfst.9 bl.672); 24:4,23,24 (ch.12 p.674), 26:70 (p.672), 28:19 (ch.7 p.671)

Cyprianus, biskop van Kartago (c. 246–258 n.C.) "In die Evangelie volgens Matteus: 'Enigiemand wat 'n woord spreek teen die Seun van die mens, dit sal hom vergewe word; maar enigiemand wat spreek teen die Heilige Gees, dit sal hom nie vergewe word nie, nie in hierdie wêreld nie, noch in die toekomende wêreld.'" Treatises of Cyprian Verhandeling 3 hfst.28 bl.542

Siprianus, biskop van Kartago (c.246-258 n.C.), haal Matteus 5:43-45 aan, waarin hy noem wat Jesus sê, "in Sy Evangelie" in die Traktaat van Siprianus, Traktaat 10, hfst. 15, bl. 495.

Cyprianus van Kartago (c. 246–258 n.C.) haal Matteus 15:13 aan as deur "die Here in Sy Evangelie" Brief 48:4 bl. 326

Moyses et al. aan Cyprianus (Brief 25) hfst. 4 bl. 303 (250-251 n.C.) haal Matteus 10:37-38 aan as deur "onse Here, soos met die trompet van Sy Evangelie"

Cornelius aan Cyprianus (c. 246-256 n.C.) haal Matteus 5:8 aan as "die evangeliese woord" Brief 45 h.2 bl. 323

Firmilianus van Caesarea aan Cyprianus (256 n.C.) haal Matteus 16:9 aan as deur Jesus. (Brief 74 hfst. 16 bl. 394)

By die Sewende Raad van Karthago (258 n.C.) het Lucius van Castra Galbae gesê: "Aangesien die Here in Sy Evangelie gesê het: 'Julle is die sout van die aarde; maar as die sout sy smaak verloor het, waarmee sal dit gesout word?'" bl.566

Gregorius Thaumaturgus (240-265 n.C.) haal 'n gedeelte uit Matteus 15:11 aan as deur die Verlosser. Kanonieke brief, kanon 1, bl. 18

Dionysius van Alexandrië (246-265 n.C.) "Dit was 'aan die einde van die Sabbat,' soos Matteus gesê het; dit was 'vroeg, toe dit nog donker was,' soos Johannes skryf; dit was 'vroeg in die oggend,' soos Lukas dit stel; en dit was 'vroeg in die oggend, by die opgang van die son,' soos Markus ons vertel. Niemand het dus duidelik vir ons die presiese tyd aangetoon wanneer Hy opgestaan het nie." Brief 5 aan die biskop Basilides bl.94

Anatolius van Alexandrië (270-280 n.C.) verwys na Matteus 26:17; in sy Paaskanon hfst.8 bl.148, en Matteus 26:38 as deur "die Here Self" in hfst.10 bl.149

Adamantius (c.300 n.C.) "Sal u saamstem as ek uit die Evangelies aantoon dat hulle nie vervalsings is nie?" … "Die dissipels van Christus het hulle geskryf: Johannes en Matteus; Markus en Lukas. Dialoog oor die Ware Geloof Eerste Deel "b 5" bl.41

Victorinus van Pettau (gemartel 304 n.C.) noem Psalm, Matteus, Jesaja, Daniël Kommentaar op die Skepping van die Wêreld bl.342

Petrus van Alexandrië (306,285–311 n.C.) haal Matteus 21:6 en 6:24 as deur die Here aan in Kanonieke Brief kanon 12 bl. 276–277. Hy verwys ook na Matteus 2:13-16 in Kanon 13 bl. 277, en haal Matteus 2:22-23 aan in Kanon 13 bl. 277

Methodius (270-311/312 n.C.) "Nou word die hele geestelike bemiddeling van die Skrifte aan ons gegee as sout wat steek om te baat, en wat ontsmet, sonder welke dit onmoontlik is vir 'n siel, deur middel van die rede, na die Almagtige gebring te word; want 'julle is die sout van die aarde,' het die Here vir die apostels gesê." [Matteus 5:13] Die Banket van die Tien Maagde, boek 1, toespraak 1, hoofstuk 1, bl. 311

Teofilus se Martelaarskap van Habib die diaken haal Matteus 10:39 en Matteus 7:6 beide aan as "Skryfte" op bl. 694.

Athanasius van Alexandrië (c. 318 n.C.) het nie na Matteus verwys in Teen die Heidene nie. Hy het egter in Die Verlossing van die Woord verwys na Matteus 19:4 (hfst. 2.6 bl. 37), Matteus 1:23 (ook Jesaja 7:14) (hfst.33.3 bl.54), Matteus 11:13 (hfst.40.4 bl.57-58); Matteus 26:64 (hfst.56.4 bl.66). Alhoewel Athanasius voor 325 n.C. nie na enige ander verse in Matteus verwys het nie, het hy ná daardie tyd na baie ander verse in Matteus verwys.

Alexander van Alexandrië (321 n.C.) haal Matteus 11:27b aan as deur die Verlosser. Briewe oor die Ariaanse kettery, hfst. 5, bl. 293

Alexander van Alexandrië (321 n.C.) haal Matteus 3:17 aan as "in die Evangelie". Briewe oor die Ariaanse Kettery hfst. 8 bl. 294.

Alexander van Alexandrië (321 n.C.) haal Matteus 11:12 aan as "uitgespreek deur Christus" Briewe oor die Ariaanse kettery hfst.12 bl.295

Laktantius (c.303–c.325 n.C.) verwys na Matteus 14:22–26 wanneer hy oor Jesus se loop op die water praat. Die Goddelike Institusies boek 4 hfst. 15 bl. 116. Laktantius verwys ook na Matteus 5:44; 7:15; 18:7; en hoofstukke 14, 19, 21. Hy haal aan uit Jesaja 7:14 as deur Jesaja wat ook Matteus 1:23 is.

Eusebius van Caesarea (318–325 n.C.) haal heel Mt 5:38–40 aan in Demonstrasie van die Evangelie, boek 1, hoofstuk 6, bl. 11

Eusebius se Kerkgeskiedenis (318 n.C.) boek 3 hoofstuk 24 bl. 152 bespreek die vier evangelies, Matteus, Markus, Lukas en Johannes. Nicaense en Post-Nicaense Vaders Tweede Reeks vol. 1 bl. 152

Sien die volgende vraag om te sien watter verse en gedeeltes van verse aangehaal is en watter nie.

Bewyse van ketels en vervalste boeke

Die Enkratitiese ketter Tatian (c. 172 n.C.) het 'n harmonie van die vier evangelies geskryf wat Diatessaron genoem word, wat "deur [die] vier" beteken. Daarin verwys hy na 839.12 verse in Matteus. Dit is 78,4% van die hele Evangelie van Matteus.

Die manicheese ketter Faustus van Milevis (383–400 n.C.) haal Matteus 1:1 aan as deur Matteus. Augustinus se antwoord aan Faustus die Manicheeër, boek 23, hoofstuk 1, Nicaense en Post-Nicaense Vaders, Eerste Reeks, vol. 4, bl. 313

3. Die vroegste manuskripte wat ons van Matteus het, het klein manuskripvariasies, maar geen teologiese beduidende foute nie. Nog bestaande NT-manuskripte wat voor 325 n.C. gekopieer is, bevat 91,7% van Matteus, of 982,07 uit 1071 verse. Sien https://biblequery.org/Bible/BibleReliability/EarlyChristianNTQuotes.xlsx vir die besonderhede hieroor.

p1 (=Papyrus Oxyrhynchus 2) Mt 1:1-9,12,14-20; (nie 2:14 nie) (c.200 n.C.) Aleksandrynse teks

Hier is die gepubliseerde datums vir hierdie manuskrip.

3de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament

3de eeu - 1975 - Aland 3de uitgawe

3de eeu - 1990 - Comfort, Early Manuscripts & Modern Translations of the New Testament

3de eeu - 1998 - Aland 4de hersiene uitgawe

Midde-3de eeu, soortgelyk aan p69 - 1999 - Comfort, Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testament Manuskripte

Daar is 'n omslag met skryfwerk. Alhoewel O'Callaghan dink dit kan Matteus 2:14 wees, sê Philip Comfort in The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts bl. 29 dat dit nie so is nie, omdat dit in 'n ander hand geskryf is en daar 'n groter marges bo die drie gebroke lyne is as in die res van Matteus. Hierdie teks kon 'n subopskrifbeskrywer of titel gewees het.

p19 (=Papyrus Oxyrhynchus 9) Mt 10:32-11:5

Hoofsaaklik Westerse Tekst

Vierde of vyfde eeu - 1968 Die Teks van die Nuwe Testament

p21 (=Papirus Oxyrhynchus 10) Mt 12:24-26, 31-33 (Ooreenstem met Bezae Cantabrigiensis en die gekorrigeerde Sinaïtikus)

p25 (=Papyrus 16388, nou verlore. Dit was in Berlyn voor die Tweede Wêreldoorlog) Mt 18:32-34; 19:1-3, 5-7, 9-10

Einde van die 4de eeu - 1968 - Die teks van die Nuwe Testament. Westerse teks

p35 Mt 25:12-15,20-23 (3de eeu)

Mogelik 4de eeu - 1968 - Die Tekst van die Nuwe Testament. Tussen die Aleksandrynse en Westerse teks

p37 (=Ann Arbor 1570) Mt 26:19-52 (middel 3de eeu) Die handskrif is soortgelyk aan briewe van Heroninos (256 en 260 n.C.)

Derde/vierde eeu - 1969 -

p45 Chester Beatty I (al vier die evangelies en Handelinge) (100-150 n.C.) (voorheen gedink om uit die laat 2de of vroeë 3de eeu n.C. te dateer) (Mt 20:24-32; 21:13-19; 25:41-26:39, gedeeltes van Markus, Lukas en Johannes) Die oorspronklike rol was ongeveer 220 bladsye, waarvan ons 30 bladsye het. 2 van daardie 30 bladsye is van Matteus.

p53 (= Papyrus Michigan Inv. 6652) Mt 26:29-40 en Hand 9:33-38; 3 briewe van die 124 briewe in 9:39; 9:40-10:1. (c.260 n.C.) Die datum is gebaseer op ooreenkomste met briewe van Heroninos wat op c.260 n.C. dateer. Dit is 'n gemengde teks.

p64 (Magdalena-papirus), p67 ca. 200 n.C. Papirus p64 het Matteus 26:7 bewaar, minder as die helfte van die letters van vers 8; 26:10,14-15,22-23,31-33 (op drie fragmente). P64 is in 1901 in Egipte gekoop, maar eers in 1953 aan geleerdes beskikbaar gestel. P67 het Matteus 3:9,15; 5:20-22,25-28 bewaar.

p70 (=Papyrus Oxyrhynchus 24) Mt 2:13-16; 2:22-3:1; 11:26-27; 12:4-5; 24:3-6,12-15. (3de eeu) p70 het 'n duidelik ander epsilon, en die handskrif lyk soortgelyk aan P. Medici 13 (van Prediker) uit die 3de eeu.

3de eeu - 1968 Die Teks van die Nuwe Testament.

p71 (=Papyrus Oxyrhynchus 2385) bevat Mt 19:10-11,17-18 (4de eeu)

4de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament. Ooreenstem met Vaticanus

p77/p103 bevat Mt 23:30-39 (p77); 13:55-57; 14:3-5 (middel tot laat 2de eeu)

p83 bevat Mt 20:23-25,30-31; 23:39;24:1,6 (6de eeu)

p86 Mt 5:13-16,22-25 (c.300 n.C.)

p101 (=Papirus Oxyrhynchus 4401) derde eeu bevat Mt 3:10-12; 3:16-4:3

p102 (=Papirus Oxyrhynchus 4402) c.300 n.C. Mt 4:11-12, 22-23

p103 (=Papirus Oxyrhynchus 4403) bevat Mt 13:55-57; 14:3-5 (2de tot 3de eeu)

p104 (=Papyrus Oxyrhynchus 4404) (vroeë tot middel tweede eeu) bevat Mt 21:34-37, 43, 45?

p110 (=Papyrus Oxyrhynchus 4494) bevat Mt 10:13-14,25-27 (4de eeu)

pAntinoopolis 2.54 derde eeu, bevat die Heregebed. Mt 6:10-12. Dit blyk dat hierdie manuskrip oorspronklik net die Heregebed was.

0171 (c.300 n.C.) bevat Mt 10:17-23, 25-32

Vaticanus [B] (325–350 n.C.) en Sinaiticus [Si] (340–350 n.C.) bevat die hele Matteus.

Alexandrinus [A] (c. 450 n.C.) het slegs Matteus 25:7 tot die einde bewaar.

Bohairies-Kopties [Boh] 3de/4de eeu

Sahidies-Kopties [Sah] 3de/4de eeu

Peshitta-Siriacs [Syr P] 400–450 n.C.

Ephraemi Rescriptus [C] 5de eeu

Armeens [Arm] vanaf die 5de eeu

Georgies [Geo] vanaf die 5de eeu

Etiopies [Eth] vanaf ca. 500 n.C.

Goots 493-555 n.C.

Sien www.BibleQuery.org/Matthew Manuscripts.html vir meer oor vroeë manuskripte van Matteus.

Q: In Mt, watter verse en gedeeltes van verse is deur pre-Nisaanse skrywers (voor 325 n.C.) aangehaal?

A: Voor 325 n.C. het kerkskrywers ongeveer 87,5% van die verse in Matteus aangehaal. Dit is 937,31 verse. Met ander woorde, elkeen van die 1071 verse in die Evangelie van Matteus word aangehaal behalwe vir 133,69 verse. Sien https://biblequery.org/Bible/BibleReliability/EarlyChristianNTQuotes.xlsx vir al die besonderhede. Tatians Diatessaron verwys na 839,12 van die 1071 verse van Matteus.

Q: Is daar enige vroeër datums vir manuskripte van Mt wat vandag nog bestaan?

A: Die datering van die Magdalese Handskrif (p64 + p67) is betwis.

Die meeste stem saam dat dit voor die 3de eeu n.C. geskryf is, weens die styl op papirus, wat nie ná die begin van die 3de eeu gebruik is nie.

Vroeër datum (c. 50–64/65 n.C.) Dit is die siening van Carsten Thiede, 'n Duitse papirolog. Daar is drie punte om hierdie siening te ondersteun.

1) Unciaal: Die Magdalese papirus was 'n "unciaal" (in hoofletters) papirus, wat tot in die middel van die eerste eeu n.C. gebruik is.

2) Handskrifvergelyking met tekste uit die middel van die eerste eeu n.C. wat by Pompei en Herculaneum gevind is

3) Spekulatief, dalk het Christene wat hul skrifte wou bewaar, vroeër begin om kodekse te gebruik.

Dit het in Time Magazine verskyn (23 Januarie 1995). Sien The Real Jesus bl. 78 vir 'n bespreking hiervan, maar nie noodwendig vir goedkeuring daarvan nie.

Later datum (2de eeu n.C.) manuskrip van die Nuwe Testament. Die Expositor's Bible Commentary, volume 8, bl. 20, sê dat die siening nou oorheers dat Matteus tussen 80 en 100 n.C. geskryf is.

Kodeks: Dit blyk dat dit uit 'n kodeks (boek) kom en dat skrifkopieerders gedurende die 2de eeu oorgeskakel het van die gebruik van perkamente tot boeke.

Spekulatief gesproke is sommige unciale skrifte soos hierdie dalk later gemaak. Burton Mack se skeptiese boek, Wie het die Nuwe Testament geskryf? bl. 9–10, terwyl hy baie kritiek op Thiede se datering is, sê hy dat uncial-skrifte moontlik so laat as 85 n.C. gemaak is. Hierdie stelling is moeilik om te verstaan, aangesien Aland et al. se The Greek New Testament, 4de hersiene uitgawe, toon dat uncial-manuskripte selfs so laat as die 9de eeu gebruik is. baie later. Miskien het Mack bedoel die besondere styl van uncial op papirus.

Gevolgtrekking: Al weet ons nie wanneer die eerste kodiसेs gemaak is nie, is selfs die meeste konserwatiewe geleerdes van mening dat dit in die middel van die eerste eeu was.