< Biblíufyrirspurn úr Filippíum
S: Í Filippíbréfinu, hver er aðalatriði bókarinnar?
S: Eitt mikilvægt atriði í Filippíbréfinu er að vera glaður, því orðið "gleði" kemur fyrir 16 sinnum. Þetta er ekki einungis gleði sem einungis varir þegar allt gengur vel. Þetta er "allra veðra gleði" sem er fagnaðarleg í fangelsi, við lífshættulega veikindi, frammi fyrir ytri andstöðu og í sigrum í einkalífi. Filippíbréfið ræðir einnig hreinskilnislega um "þjófa gleðinnar".
Aðstæður ættu ekki að draga úr gleði okkar (Filippíbréfið1:12 ,15-18). Ef samtrúarbróðir eða systir segir þér að henni gangi nokkuð vel miðað við aðstæður, spurðu þá hvað þeir séu að gera, að lifa undir þessum aðstæðum.
Fólk ætti ekki að taka gleði okkar frá okkur, eins og Filippíusbréfið 2:2-4,14,21 og Filippíusbréfið 3:2-7 sýna.
Eigendur, eða skortur á þeim, ættu ekki að taka gleði okkar frá okkur. Filippíusbréfið3:19 og4:11 –12 segir að gleði okkar eigi að vera stöðug, óháð því sem við eigum. Einnig skaltu ekki halda að þú verðir hamingjusamari ef þú átt fleiri hluti.
Áhyggjur ættu ekki að taka gleði okkar frá okkur, heldur knýja okkur til bæn, eins og Filippíbréfið 4:6-7 sýnir.
Ósamlyndi, jafnvel meðal trúaðra, ætti ekki að taka gleði okkar frá okkur, eins og Filippíbréfið 4:2-3 sýnir.
Eins og New Geneva Study Bible, bls. 1873, orðar það: "Filippíubréfið bergmál af gleði og þakklæti fyrir þann hátt sem Guð er að halda áfram frelsunarverki sínu meðal Filippíumanna og fyrir þann sérstaka tengslabandi sem ríkir milli Páls og lesenda hans."
NIV Study Bible bls. 1801 segir að aðal tilgangur Páls hafi verið að þakka Filippíumönnum. Hann vildi einnig greina frá eigin aðstæðum, hvetja Filippíumenn í ofsóknum, minna þá á auðmýkt og einingu, hrósa Tímóteusi og Epafrodítusi og vara við gyðingavæðingum og frelsissinnuðum.
S: Filippíbréfið má kalla gleðibréf, því að gleði Páls yfir Guði, Filippíumönnum og fagnaðarerindinu flæddi yfir. Hvernig ræktum við hlýju og gleði í lífi okkar í dag?
S: Páll hefði getað harmast yfir fangelsun sinni, heilsu sinni eftir barsmíðar eða öðrum óhöppum. En í staðinn kaus Páll að einbeita sér að Guði og öðrum í kringum sig. Filippíumenn og aðrar kirkjur voru oft í huga hans. Jafnvel þegar hann var í fangelsi vissi Páll að Guð sat enn á hásæti sínu og að hann myndi einn daginn fara til himna til að vera hjá Kristi. Páll vissi ekki hvenær hann myndi fara til himna, en aftur á móti þurfti hann ekki að vita það. Páll hafði tilgang í lífinu sem var stærri en hann sjálfur. Hefur þú tilgang í lífinu sem er stærri en þú sjálfur?
Spurning: Í Filippíbréfinu 1, hvað vitum við um borgina Filippí?
S: Filippí hét upphaflega "Crenides/Krenides", sem þýðir "uppsprettur". Filippus Makedóníski, faðir Alexanders, lagði það undir sig árið 356 f.Kr. og nefndi það eftir sjálfum sér. Nálægt voru gullnámur. Árið 42 f.Kr. sigruðu Mark Antony og Octavianus Brutus og Cassius við Filippí. Mark Antony hafði rómverska hermenn sem bjuggu þar. Árið 30 f.Kr. skipaði Octavianus (keisari Ágústus) nokkrum mönnum á Ítalíu að flytja til Filippí, en þeir héldu borgaralegum réttindum sínum sem rómverskir borgarar, þar á meðal að þurfa ekki að greiða jafn háa skatta og að geta kallað nýja landið sitt hluta af ítalskri jörð. Þar var fræg læknisfræðiskóli, samkvæmt The Expositor's Bible Commentary, bindi 9, bls. 460. Páll stofnaði kirkjuna þar árið 50 e.Kr. Hann ferðaðist þangað aftur í þriðju boðunarferð sinni á árunum 55–56 e.Kr. Páll skrifaði líklega Filippíbréfið um 60–61 e.Kr., sem gerir kirkjuna um tíu ára gamla.
Þar sem í Filippí voru of fáir gyðingar til að stofna samkunduhús, vitnar Páll ekki í Gamla testamentið í Filippíbréfinu, eins og hann gerir í Rómverjabréfinu, 1. og 2. Korintubréfi, Galatíubréfinu og Efesusbréfinu.
S: Í Fil 1:1, 1 Kor 1:1, Kól 1:1, 1 Þess 1:1 og 2 Þess 1:1, eru þessar bækur frá mörgum höfundum eins og haldið er fram, eða eingöngu frá Páli?
S: Þar sem bréf frá teymi getur verið samið af einum einstaklingi, var Páll sennilega eini höfundurinn. Sjá umfjöllun um Filippíbréf 3 fyrir frekari upplýsingar um að Páll sé höfundur alls Filippíbréfsins.
S: Í Fil 1:1, sýnir notkun hugtaksins "biskup/umsjónarmaður" að bréf Páls séu frá síðari tíma, eins og sumir hafa haldið fram?
S: Nei, því samfélagið í Qumran, þar sem Dauðahafsritin fundust, hafði fyrir Krist einnig embætti biskups/umsjónarmanns. Í Postulasögunni 20:28 talaði Páll til biskupa Efesusar. 1. Pétursbréf 5:2 beinist einnig að biskupum/umsjónarmönnum.
Sp.: Í Filippíbréfi 1:1 og Kólossubréfi 1:2, hverjum er Páll að skrifa "heilögum"? Getur venjulegt kristnir fólk hunsað þessi bréf?
S: Biblíulegt notkun hugtaksins "heilagir" eða "aðskildir" merkir alla trúaða.
Q: Í Fil 1:4, Róm 1:9 og 2 Tím 1:3 bað Páll virkilega fyrir fólki án afláts og í hverri bæn sem hann gerði?
S: Hann bað líklega fyrir Guðs fólki í hverri bæn fyrir þeirra hönd, sem er það sem þetta merkir.
S: Í Fil 1:5, hvernig voru Filippíumenn nákvæmlega samstarfsaðilar Páls í fagnaðarerindinu?
S: Gríska orðið fyrir "félaga" hér, koinonia, er viðskiptalegt hugtak. Ritningin segir ekki beinlínis hvernig þeir voru félagar, en þar sem viðskiptalegur félagi tekur þátt í fjárfestingum, tíma og umbun, bendir Ritningin á þrjú atriði:
Fjármálagjöf: Borgin Filippí var í Makedóníu, og makedónsku kirkjurnar voru mjög örlátar, samkvæmt 2 Korintubréfi 8:1-5. Páll segir að kirkjan í Filippí hafi sérstaklega veitt honum stuðning aftur og aftur í Filippíbréfi 4:15-18.
Tími og fólk: Epafrodítus, Evódía, Síntyke, Sízygus, Klemens og aðrir tóku þátt í þjónustu með Páli í Filippíbréfinu 2:25; 4:2-3.
Verðlaun: Filippíumenn, eins og Páll, gátu hlakkað til ríkisborgararéttar síns í himninum og framtíðar umbreytingar í Filippíum 3:20-21. Auk þess taldi Páll trúa Filippíumanna hluta af umbun sinni, krónu sinni í himninum í Filippíum 4:1.
Spurning: Í Filippíum 1:7, ætti þar að standa "lokaður í fangelsi" (Williams) eða "keðjur" eða "bönd"?
S: Gríska orðið hér, desmos, merkir bönd, fjöður, keðja fyrir fanga, eða jafnvel liðband í líkamanum. Þannig er nákvæmari þýðing keðja eða bönd, en gríska tilgreinir ekki úr hvaða efni þau eru. Hins vegar voru málmkeðjur fyrir fanga algengar í fornu heimi ( ). Orðrétt þýðing Green segir "bönd", en BSB segir "keðjur".
Q: Í Filippíbréfinu 1:11, hvað þýðir nákvæmlega "ávextur réttlætisins"?
S: Þetta er óvenjulegur orðasamband. Fyrir utan Amos6:12 eru einu svipuðu orðasamböndin í Hebreum12:11 , sem hefur "uppskeru réttlætis", og Jakobsbréfi3:18 , sem hefur "ávöxt réttlætis". Ávöxtur réttlætis hefur að minnsta kosti þrjá þætti.
Innra eðli: Réttlátur lífsstíll hjálpar til við að rækta réttlátt hjarta. Ávöxtur anda er talinn upp í Galatíum 5:22-23.
Ytri áhrif: Ávöxtur réttlætis felur auðvitað í sér réttlátar gjörðir og skort á illskuverkum, en hann felur í sér fleiri kosti en það. Hann felur í sér frelsi frá ótta við að einhver komist að því hvað þú gerðir eða gerðir ekki, og hann hjálpar til við að byggja upp traust og náin vináttubönd við aðra. Ef við lifum sem börn ljóssins (Efesarubréfið 5:8), þurfum við ekki að hafa áhyggjur af því að ljósið skíni yfir líf okkar.
Lof sé Guði: Réttlát hjarta og réttlátir gjörðir trúaðs manns gleðja Guð og dýrka hann. Óháð bakgrunni okkar, óháð freistingum sem við stöndum frammi fyrir í dag og óháð áhyggjum um framtíð okkar, er réttlæti okkar vitnisburður sem englar, djöflar og Guð geta séð. Réttlæti okkar á ekki að verða gildra fyrir okkur, með því að blása í stolt okkar eða láta okkur halda að við eigum nokkuð skilið til frelsunar. En vitundin um að við gleðjum Guð ætti að vera okkur hvatning.
Spurning: Í Filippíbréfinu 1:14, hvernig hvatti það að Páll var settur í fangelsi aðra kristna?
S: Páll sagði ekki að þeir væru bara hughreystir, eða að góðir kristnir menn væru glaðir að sjá Pál þjást. Þess í stað voru þeir hughreystir til að tala orð Guðs hugrakkari og óhræddari. Margir kristnir menn sjá ekki brýn nauðsyn til að gegna hlutverki sínu í boðun fagnaðarerindisins þegar einhver annar er til staðar til að sinna því vel.
Spurning: Í Filippíbréfinu 1:15-18, hvernig getur það verið gott að fólk prédiki Krist af öfund og samkeppni, ekki af einlægni?
S: Predikun af röngum hvötum er ekki eins góð og predikun af réttum hvötum. Þetta er kristinn þjónustuverk fyrir Guð í krafti holdsins. En að hið sanna fagnaðarerindi sé rétt prédikað af röngum hvötum er betra en að það sé ekki prédikað.
S: Í Filippíbréfinu 1:20, af hverju er Páll áhyggjufullur um að verða ekki til skammar?
S: Páll var að segja að hann vonaðist til að hugrekki hans og kjarkur myndu ekki bregða honum þegar hann þjáðist og mögulega dæi fyrir Krist.
S: Páll var að segja að hann væri í aðstæðum þar sem hann græddi allavega. Ef hann dó myndi hann hagnast með því að fara til himins og hitta Jesú. Eins og 2 Korintubréf 5:8 sýnir, að vera fjarri líkamanum er að vera hjá Kristi.
S: Páll var að segja að hann væri í aðstæðum þar sem hann græddi í báðum tilvikum. Ef hann dó myndi hann græða með því að fara til himna og hitta Jesú. Eins og 2 Korintubréf 5:8 sýnir, að vera fjarri líkamanum er að vera heima hjá Drottni.
Hins vegar, ef Páll yrði áfram á lífi á þessari jörð, gæti hann enn haldið áfram farsælu þjónustu og hjálpað öðrum, eins og Filippíbréfið 1:22-24 og Rómverjabréfið 1:11-12 sýna.
Spurning: Í Filippíbréfinu1:23 , hvað merkir orðið "að fara" nákvæmlega?
A: Þetta gríska orð var notað af sjómönnum um að leggja af stað. Kristinn maður sem deyr má líta á sem "að leggja af stað" heim. Þetta orð var einnig notað af bændum um að losa naut undan plóg. Kristnir menn eru losaðir undan erfiðisvinnu og baráttu á jörðinni þegar þeir deyja.
S: Í Fil 1:27, hvernig lifir trúmaður "verðugur fagnaðarerindisins" og hvernig ekki?
S: Jesús greiddi fullt verð fyrir syndir okkar, en sumir kristnir hafa farið að lifa eins og þeir væru enn í syndum sínum. Að lokum munu þeir skammast sín. Ef allir vissu að þú værir kristinn, og allir vissu hvað þú værir að gera, værir þú þá ánægður með vitnisburð þinn?
Q: Í Filippíbréfinu 2:3-4, sem kristnir menn, hvernig getum við sýnt fram á að við metum aðra mikilvægari en okkur sjálf?
S: Í fyrsta lagi geturðu gert smá hluti, eins og að bíða eftir öðrum, hægja á þér til að ganga í sama skrefi og aðrir, og halda hurðinni opinni fyrir aðra. Það skiptir engu máli hvort þú ert strákur sem heldur hurðinni opinni fyrir stelpu, eða stelpa sem heldur hurðinni opinni fyrir strák; við erum öll eitt í Kristi.
Enn mikilvægara er hins vegar að hlusta á aðra, trufla þá ekki og einbeita sér að því að hlusta svo að þú manst eftir því sem þeir sögðu.
Auk þess geturðu gert stærri, fórnfærislegar gjörðir, eins og að gefa þeim sætið þitt og deila tíma þínum og peningum með þeim. Keyrið þá um ef þeir þurfa á því að halda.
Í fullkomnu samfélagi ættu menn að vera vinir annarra og sjást með öðrum óháð menningu þeirra, kynþætti eða þjóðerni, efnahag eða því sem unglingar kalla "kúlni". En ekki gleyma því að við búum ekki enn í fullkomnu samfélagi, því við erum ekki enn komin til himnaríkis. En sem sýnishorn af forsmekki himnaríkis og kærleikans sem við berum hvert til annars núna, vertu með þeim, sitjðu með þeim og láttu aðra sjá að þú ert með þeim. Þegar þú ferð á samkomu ættir þú aldrei að hafa áhyggjur af því að þú hafir engan til að sitja með. Þess í stað ættir þú að leita að þeim sem eru einir eða sem aðrir vilja kannski ekki sitja með og leggja þig fram um að sitja með þeim og kynnast þeim.
Mundu að Jesús sagði að sá sem vildi vera mikill meðal þeirra skyldi vera þjónn, eins og kemur fram í Matteusi 20:26 og Markúsi 10:43.
Sp.: Í Filippíbréfinu , þar sem Kristur hafði Guðs mynd, hvernig gat Kristur þá verið Guð sjálfur?
S: Orðið "form" merkir einnig eðli. Filippíbréfið2:10 er parafrasa af Jesaja 45:23, nema að í Jesaja sé vísað til Jehóva.
Jesús er ekki Guð faðirinn, en sem hluti þrenningarinnar er Jesús okkar Guð (Jóhannesarguðspjallið20:28 ), er kallaður Guð (Hebríum 1:9) og er tilbeðinn sem Guð (Hebríum 1:6). Hann hefur fyllingu Guðs (Kólossubréfið 1:19; 2:9), og þess vegna þurfti Jesús með eigin krafti að tæma sjálfan sig.
S: Í Filippíbréfinu 2:6-9, hvernig tæmdi Krist sig nákvæmlega?
S: Jarðneskur prins getur tekið af sér skartgripi sína og konunglega klæði, klætt sig eins og betlara og gengið út á göturnar. Prinsinn, án skrauts síns, er þó enn prinsinn.
Þessi vers segir aðeins sérstaklega að Kristur lækkaði sjálfan sig af fúsum og frjálsum vilja og gerði það sem hann þurfti til að verða maður, en það segir ekki hvernig. Kristur bað Föðurinn um að endurreisa Honum dýrðina sem Hann hafði áður en heimurinn hófst í Jóhannesarguðspjalli 17:5. Jesús var enn Guð meðan Hann var á jörðinni (Hebr. 1:8-9; Jóh. 1:1 + Hebr. 13:8) og verðugur sömu heiðurs og tilbeiðslu (Jóh.5:22 –23;9:39 ).
Bókin The Complete Book of Bible Answers, bls. 101–102, segir að Kristur hafi ekki "gefið upp" neina guðlega eiginleika, heldur einfaldlega haft "viljuga ónotkun" á sumum guðlegum eiginleikum. Aðrir kristnir eru ósammála og segja að Kristur hafi "gefið upp" suma af öðrum stigum guðdómsins, en ekki á þann hátt að hann væri ekki lengur Guð. Hvort sem er, staðreyndin er sú að hann var bæði Guð og maður. Bókin *Now That's a Good Question* bls. 42-43 gefur stutta guðfræðilega sögu þessa máls og leggur áherslu á að Guð sonurinn hætti aldrei að vera Guð. Í bókinni *When Critics Ask* bls. 481 er einnig bent á að Jesús var enn Guð, en hann tæmdi sig af réttindum sínum sem guðdómur.
S: Í Filippíbréfi 2:6-11, var þetta snemma kristinn sálmur í stað þess að hafa upphaflega verið skrifað af Páli?
S: Þó að engin ytri sönnunargögn bendi til þess að þetta sé snemma kristinn sálmur, bendir ljóðræn tónfall til þess. Óháð því hvort Páll hafi samið hann upphaflega eða afritað hann úr sálmi, var hann samt sem áður skrifaður í Filippíbréfinu undir valdi Páls.
Í bók Millard J. Erickson, Christian Theology, bls. 689, segir að sú skoðun að þetta hafi verið aramískt sálmur sé rekjanleg til Ernst Lohmeyer. Erickson bendir þó á að ekki sé samstaða um hvernig skuli skipta textanum í erindi (ólíkt Sálmunum). Hvort sem um sálm er að ræða eða ekki hefur það ekki áhrif á merkingu hans, því "túlkun má ekki stjórna formi."
Spurning: Í Filippíbréfinu 2:10, hvers vegna mun hvert hné beygja sig fyrir Jesú?
A: Þetta er mjög svipað hugmynd og í Jesaja 45:23-24, þar sem Guð sver að hvert hné muni beygja sig fyrir Drottni. Jesús er ekki bara von heimsins; hann er eina vonin fyrir allan heiminn. Þetta mun líklega eiga sér stað við dóm hvíta stólsins. Þessi vers sýnir einnig að þegar þetta gerist muni allir hafa heyrt fagnaðarerindið.
S: Í Filippíbréfinu 2:12, hvers vegna gerði Páll greinarmun á hlýðni í nærveru hans og hlýðni í fjarveru hans?
S: Bæði þá og nú hlýða sumir vel aðeins þegar leiðtogi þeirra eða yfirmaður er að fylgjast með þeim. Páll hrósaði þeim fyrir samkvæmni í að hlýða vel, óháð því hvort Páll væri þar eða ekki. Einhver sagði einu sinni að "persónuleiki" væri hver þú ert þegar enginn er að horfa. Auðvitað er Guð alltaf að horfa.
Vinur minn frá meginlandi Kína hugleiddi eftirfarandi lengi og vandlega áður en hann varð kristinn. Ef enginn Guð væri til, hvers vegna ættir þú þá ekki að komast upp með allt sem þú getur þegar enginn er að horfa? Því miður óttast ég að aðrir hafi einnig hugleitt þessa spurningu, trúað því að enginn Guð væri til, og … tíð fjárhagsvöld og há glæpatíðni segja restina af sögunni.
Spurning: Í Filippíbréfinu 2:12, þar sem við erum frelsuð fyrir náð í gegnum trú, hvernig vinnum við þá að eigin frelsun?
A: Við verðum ekki frelsuð fyrir eigin verk. Ávöxturinn, eða framkvæmd frelsunar okkar, er hins vegar samspil þess að við vinnum og Guð vinnur í okkur. Sjá umfjöllun um Efesusbréfið 2:5-8 og Jakobsbréfið 2:14-25.
S: Í Filippíum 2:14, eigum við virkilega aldrei að kvarta eða kvörtun yfir neinu?
S: Eins og Páll benti á í Filippíbréfinu 4:9, þurfum við að líta til fordæmis Páls. Páll kvartaði aldrei, kvartaði sig aldrei eða lét frá sér gagnslausar kvartanir. Stundum nefndi Páll þó afdráttarlaust veikleika til að sýna fólki hvernig það þurfti að breytast.
Spurning: Í Filippíbréfinu 2:14, hvernig ráðleggurðu kristnum manni sem er alltaf neikvæður og kvartar mikið?
S: Hér þarf að takast á við tvö aðskilin mál: hug þeirra og hjarta þeirra.
Hugur: Það er mjög líklegt að þeir séu ekki meðvitaðir um að þeir séu neikvæðir og kvarti mikið. Tillaga er að setjast fyrst niður með þeim og útskýra að þessi hegðun, sem þeir kunna að vera ómeðvitaðir um, sé ekki kristileg. Hvettu þá til að skuldbinda sig til breytinga. Láttu þá vita að þú styður þá í þessu. Segðu þeim að þegar þau missa sig og eitthvað kemur fram sem ekki ætti að koma fram, munt þú minna þau á það, ekki til að dæma, heldur einfaldlega til að gera þau meðvituð svo þau geti lært að hætta að gera það sem gæti verið orðið þeim eðli.
Hjarta: Þeir kunna að halda áfram að segja dapurlegar athugasemdir vegna þess að þeim finnst ekki mikið af gleði innra með sér. Sýnið þeim þá gleði sem þeir geta haft í Drottni og hvetjið þá til að einbeita sér að því, eins og Filippíbréfið 4:7-9 sýnir.
S: Í Filippíbréfinu 2:15, hvernig skína kristnir sem "ljós í heiminum"?
S: Á jörðinni skína réttlæti okkar og persónuleiki gegn myrkri samfélagsins. Á himni munu hinir vitru skína eins og himinninn, og þeir sem leiða marga til sannleikans munu skína eins og stjörnur að eilífu, samkvæmt Dáníelsbók 12:3.
S: Í Filippíbréfinu 2:15-16, hvernig og fyrir hvern eiga kristnir að skína?
S: Eins og stjarna skín óháð áhorfendum, skulum við sýna fram á eðli okkar óháð því hver á jörðinni horfir á. En Guð er alltaf að horfa og englar og djöflar horfa líklega líka. Svo farðu út og gerðu það sem þér langar til. Mundu bara hver er að horfa og fyrir hverjum þú munt verða að leggja fram reikningsskil.
S: Í Filippíbréfinu 2:19, þar sem Páll hafði gleði Drottins, hvaða hlutverki gegnir hvatning annarra?
S: Gleði er eitthvað sem best er að deila, ekki halda fyrir sig. En jafnvel þótt við skiljum ekki ástæðuna, skipar Guð okkur að hvetja aðra í Rómverjabréfinu 1:12; Filippíbréfinu 2:19; 1. Þessaloníkubréfinu 5:11,14; og Hebríum 3:13. Fyrstu kristnir menn gefa okkur dæmi um hvernig á að hvetja hver annan í Postulasögunni 15:31-32; 16:40; 18:27; 20:2.
Spurning: Í Filippíbréfinu 2:20–21, þar sem allir leituðu eigin hagsmuna en ekki Jesú, hvers vegna þakkaði Páll Guði fyrir þá í Filippíbréfinu 1:3?
A: Hann þekkti engan annan til að taka í lið með sér sem hafði jafn mikla umhyggju fyrir öðrum og Tímóteus. Allir bera í sér egóisma að einhverju leyti, en þrátt fyrir galla okkar og syndir getum við samt þakkað Guði fyrir hvorn annan, ófullkomnir sem við erum.
Sp.: Í Filippíbréfinu 2:21, geta sannir kristnir enn verið sjálfhverfir?
S: Því miður, já. Við ættum að vera Guði miðuð, en viðurkenna að Guð vilji einnig að við sinntum þörfum okkar. Hins vegar, rétt eins og kristnir geta gleymt að þeir hafi verið hreinsaðir frá fortíðar syndum sínum (2. Pétur 1:9), eru kristnir ennþá syndugir og sjálfhverfir stundum.
S: Í Fil 2:21, hvað þýðir það að vera sjálfhverf/ur, og hvernig getum við forðast að vera það?
S: Í laginu Material Girl er söguhetjan ekki hrifin af neinu né neinum nema peningum. Það eru margar "efnislegar stúlkur" þarna úti, en líka margir "efnislegir drengir". En við sem kristnir erum andstæðan við það. Við gerum okkur grein fyrir því að peningar eru aðeins tímabundnir og einu eilífu hlutirnir á jörðinni eru orð Guðs og sálir manna. Það er ekki þannig að við eigum stöðugt að horfa niður á okkur sjálf, heldur eigum við að horfa svo mikið til Guðs og annarra að við lítum varla til okkar sjálfra.
Í Filippíbréfinu 2:21 er eitthvað sem var sennilega óviljandi, en Páll var svo glaður yfir Tímóteusi, svo umhugaður um Filippíumenn og svo léttur yfir að Epafrodítus væri enn á lífi. Ef einhver hefði minnt Pál á að hann sjálfur væri í dimmu fangelsi, mögulega að standa frammi fyrir aftöku sjálfur, hefði Páll kannski sagt: "Ó já, ég var næstum því búinn að gleyma því!"
Biðjið fyrir öðrum.
Spurning: Í Filippíum 2:21, hvernig getum við / vinnum við með kristnum sem eru sjálfhverfir?
S: Við þurfum þolinmæði. Margir, þegar þeir koma fyrst til Krists, hafa ennþá mikið sjálfhverfu. Í stað þess að fordæma þá verðum við að gera okkur grein fyrir því að Guð er ekki búinn með þá ennþá. En kannski getur Guð notað okkur og fordæmi okkar til að hjálpa þeim að verða kristmiðaðir í stað þess að vera sjálfhverfir. Ef hjarta manneskju eltir stöðugt langanir Guðs og einbeitir sér að því að elska aðra, mun fókusinn á sjálfa sig minnka.
S: Í Filippíbréfinu 2:25, hvað er merkilegt við Epafrodítus hér?
S: Epafrodítus var ekki talinn kirkjuleiðtogi, eldri eða djákni. Eini titill hans í kirkjunni var "einn af ykkur" í Kólossubréfinu 4:12. Maður þurfti ekki að vera leiðtogi til að fórna sér til að hjálpa öðrum.
Auk þess var nafn Epafrodítus algengt; ritari Nerós og síðar Domítíanusar hét einnig Epafrodítus.
Sp.: Í Filippíbréfinu 2:25, þar sem Páll gat læknað, af hverju gat hann ekki læknað Epafrodítus, sem var næstum því dáinn?
S: Páll hafði ekki vald til að lækna hvern sem er: aðeins Guð hefur mátt til að lækna. Páll var þó oft tæki til lækninga. Guð, sem getur gert sem honum þóknast, ákvað hins vegar að lækna Epafrodítus ekki strax. Páll sjálfur var veikur þegar hann talaði til Galata.
S: Í Filippíbréfinu2:27 –28, hvers vegna var Páll kvíðinn, þar sem hann sagði í Filippíbréfinu 4:6–7 að maður skyldi ekki hafa áhyggjur af neinu?
S: Páll hélt aldrei því fram að hann væri syndlaus fullkominn, og hann var hreinskilinn í tilfinningum sínum í Filippíum 2:27-28. Við eigum að fylgja fordæmi Páls aðeins eins og hann fylgir Kristi (1. Korintubréf 11:1). En eins og Páll komst að, ef áhyggjur eru veikindi þín, þá er bæn til Guðs lækningin.
Gríska orðið fyrir "áhyggjur" í Filippíbréfinu2:20 (merimnao) er notað níu sinnum í Nýja testamentinu. Páll notar það fjórum sinnum í jákvæðu samhengi (1 Korintubréf7:32 ,34;12:25 ; Filippíbréf2:20 ). Annars staðar (Matteus6:25 ,27,28,31,34; Lúkas10:41 ) o.s.frv. er það notað í neikvæðu samhengi.
1:21Spurning: Í Filippíum 2:27-28, af hverju var Páll áhyggjufullur um alvarlega veikindi Epafrodítusar, þar sem hann sagði í Filippíum 1:21 að lifa er Kristur og deyja er ávinningur?
S: Páll var ekki áhyggjufullur um sjálfan sig, heldur um Epafrodítus. Sjá einnig fyrri spurningu.
Q: Í Filippíbréfinu 2:29 eigum við auðvitað að heiðra Guð, en hvernig eigum við líka að heiðra fyrirmyndartrúa menn fyrir þjónustu þeirra?
A: Það eru rangar leiðir og réttar leiðir.
Rangir vegir fela í sér að setja þá á stall og dýrka þá sem fullkomna trúarmenn. En hvað gerist þegar nýir trúarmenn uppgötva að þeir eru ekki fullkomnir? Jafnvel trúarmaður eins og postuli Pétur gerði mistök í Galatíumanna 2:13–15 og þurfti að vera opinberlega áminntur af Páli. Pétur var virtur sem postuli áður en þetta gerðist. En enn mikilvægara er að Pétur var áfram heiðraður sem postuli eftir að hykleríi hans, áminningu og snerta iðrun átti sér stað. Önnur röng leið er að hafa þá afstöðu, eða gefa í skyn, að kirkjan geti ekki komist af án þeirra, eða að byggja hluta trúar sinnar á þeim en ekki eingöngu á Guði.
Réttir vegir fela í sér að hvetja þá einkasamkvæmt, að benda á þá opinberlega til hróss sem gott fordæmi (þó þeir séu ekki fullkomnir) og að hvetja aðra til að læra af þeim.
S: Í Filippíbréfinu 2:29, hvaða takmörk eru fyrir því að heiðra aðra fyrir þjónustu þeirra?
S: Fyrst skulum við líta til Jesú. Við segjum réttilega að Jesús hafi verið nauðsynlegur fyrir frelsun okkar, hann er milliliður okkar, við biðjum hann um hjálp, syngjum lofsöngva til hans og tilbiðjum og dýrkum hann í guðsþjónustu. En þegar rómversk-kaþólikkar gera hið sama við Maríu, hvernig er það þá öðruvísi en tilbeiðsla, nema að þeir nota orðið "virðing" í stað "tilbeiðslu"? Ekkert af þessu er í Biblíunni um nokkurn mann, nema Jesú.
En við getum heiðrað og dáð Maríu og aðra trúaða (sem lifa á jörðinni og á himnum), við getum kallað Maríu "sæl" samkvæmt Lúk. 1:48, og við getum sagt öðrum frá góðum verkum þeirra. En vertu varkár að setja ekki tilbeiðslu til þeirra þar sem við ættum eingöngu að vera helguð Guði, eins og segir í 2 Kor. 11:2-3. "Ég er öfundsjúk yfir ykkur með guðlegri öfund. Því ég hef lofað ykkur einum manni, til að færa ykkur fram sem hreina mey fyrir Kristi. (3) Ég óttast hins vegar, að eins og Eva var blekkt af snjallri list ormsins, svo verði hugur ykkar leiddur af einfaldri og hreinni trú ykkar á Krist." (BSB)
Sp.: Í Filippíbréfinu 2:30, af hverju virtist Páll vera neikvæður gagnvart Filippíumönnum hér, þegar hann segir "til að bæta upp skort ykkar á þjónustu við mig"?
A: Það er í lagi að vera hreinskilinn, sem felur í sér að vernda ekki fólk fyrir jákvæðum eða neikvæðum hlutum. Hins vegar er þetta ekki endilega neikvætt. Páll var ákaflega þakklátur fyrir að þeir sendu Epafródítus til að hjálpa sér, og hann benti á að hann vissi að Epafródítus væri þar til að veita honum þá aðstoð sem þeir gátu ekki veitt persónulega.
S: Í Fil 3:1, er þar breyting á ritstíl sem bendir til annars bréfs eftir annan höfund?
S: Nei. Þetta var lagt til af formrýni, sem nú hefur verið grundvalllega afsönnuð. Áður en spurningunni er svarað, er hér fyrst staðreynd sem ekki er notuð í svari.
Í Filippíbréfinu 1:1 segir að bréfið hafi verið skrifað af Páli og Tímóteusi. Þó að Páll gæti hafa skrifað annan hluta og Tímóteus hinn, er stílsbreytingin ekki nægilega mikil til að benda til þess. Páll var líklega eini höfundurinn.
Svarið: Það er engin vísbending um annan höfund nema breyting í stíl. Breytingin frá hvatningu til áminningar getur stafað af samspili fjögurra ástæðna.
1. Gamaldags bréfritunarstíll krafðist ekki jafn mikilla millikafla og krafist er í nútímalegum formlegum skjölum.
2. Skyndilega breytingin stafar af efnisbreytingu.
3. Mögulega varð hlé á ritun Páls á þessum tímapunkti. (Lightfoot benti fyrst á þetta.)
4. Gríska orðið hér getur þýtt "að lokum", "en ennfremur", "að auki", "í viðbót" eða "varðandi hitt". 1. Þessaloníkubréf 4:1 notar sama orðið á sama hátt.
Expositor's Bible Commentary, bindi 11, bls. 96–97, 137–138, segir að enginn hafi nokkru sinni efast um einingu Filippíbréfsins þar til F.C. Baur (1792–1860) og frjálslynda Tübingen-skólinn í Þýskalandi á nítjándu öld, og að kenningin um marga höfunda Filippíbréfsins hafi aldrei verið víða viðurkennd.
Spurning: Í Filippíumönnum 3:1, af hverju lagði Páll áherslu á gleði hér?
S: Ritningin segir það ekki beinlínis, en við sjáum fjórar ástæður.
Sjáðu handan aðstæðna: Filippíumenn hefðu getað orðið vonsviknir yfir því að Páll var í fangelsi. Páll vildi að þeir væru glaðir og litu til Guðs, ekki til Páls.
Eðlilegt fyrir kristna lífið: Líf kristins manns á að vera fullt af gleði, óháð aðstæðum.
Til styrks: Nehemíasbók 8:10 segir: "Fögnuður Drottins er styrkur yðar." Með því að gera okkur grein fyrir og fagna sambandi okkar við Guð getum við haft þolgæði til að takast á við prófanir og freistingar heimsins og láta okkur ekki stjórna af árangri í þessum heimi.
Til að hvetja aðra til að halda áfram með Krist: Það er erfitt að vera ljós fyrir aðra þegar þú ert dapur og niðurdreginn sjálfur.
Spurning: Í Filippíbréfinu 3:2 hvers vegna kallar Páll suma gyðingavædda "hundar", þar sem við eigum ekki að dæma aðra í Matteusi 7:1-5?
S: Páll var ekki að dæma eilífa stöðu þeirra (vísaðan frá eða útvöldan), heldur var nafngiftin harðorð áminning til þeirra sem voru svipaðir því sem hann sjálfur hafði áður verið. Gyðingar kölluðu stundum heiðingja hunda. Hér var Páll að snúa taflinu við gagnvart þeim.
Gríska tungumálið hefur tvö orð yfir hund: kynarion merkir húsdýr eða gæludýr, en kuon, orðið sem hér er notað, merkir útidýr eða götuhund.
S: Í Fil 3:4-11, hvernig getur náttúrulegt forskot orðið ókostur?
S: Páll nefndi tvo flokka kostanna: kosti vegna ættar og kosti vegna harðrar vinnu. Hvort þeir séu gott eða vont fer bæði eftir því í hvað þú notar þá og hvernig þú notar þá. Allt snýst um sjálfstraust í holdi. Sjáðu þessi forréttindi sem þín eigin eða sem þú eigir rétt á, eða líturðu á þau sem gjafir Guðs, lánað okkur til að nota til dýrðar hans? Ertu að nýta þau eins og Guð myndi vilja, eða ertu að taka siðferðisleg skammleið til að ná annaðhvort markmiðum þínum eða því sem þú telur að séu markmið Guðs fyrir þig? Ef þú getur sannarlega ekki náð markmiðum þínum án þess að syndga, þá myndi Guð ekki vilja að þú hefðir það markmið.
Filippíbréfið 3:7 hefur verið kallað "stóra afsalan". Páll talar um nokkra náttúrulega kosti sína og segir að þeir séu engu virði í samanburði við að þekkja Krist. Við verðum að spyrja okkur hversu mikið við reynum að treysta á kosti okkar frekar en á Guð. Ef náttúrulegur kostur kemur í stað trausts okkar á Guði, þá er hann hindrun.
Sjá The Expositor's Bible Commentary bindi 11, bls. 140, The Bible Knowledge Commentary: New Testament, bls. 660, og Believer's Bible Commentary, bls. 1971 fyrir frekari upplýsingar.
Sp.: Í Filippíbréfinu 3:7-8, hvaða réttindi höfum við sem kristnir?
S: Okkur hefur verið veittur rétturinn til að vera börn Guðs. Allt notkun eða vannotkun réttinda okkar fer fram undir því. Fyrst eru hér nokkrar fastmótaðar reglur, og síðan almennar leiðbeiningar um að verja réttindi okkar vs. að snúa hinni kinninni að.
Ströng og ófrávíkjanlegar reglur
1. Sú staðreynd að við höfum réttindi þýðir ekki að við verðum að nýta þau. Páll kaus að nýta sér ekki réttinn til að taka peninga fyrir að prédika orðið (1 Korintubréf 9:6) né til að hafa trúuða konu (1 Korintubréf 9:5).
2. Stundum er í lagi að beita pólitískum réttindum, eins og Páll gerði í Filippí (Postulasagan16:37 –40), til að forðast svipuhögg (Postulasagan22:25 –29) og með því að áfrýja til keisara (Postulasagan 25:10–12).
3. Við höfum ekki rétt til að höfða mál gegn öðrum trúaðmönnum (1 Korintubréf 6:1-8).
4. Við höfum hins vegar rétt á því að láta önnur kristindómsbræður úrskurða í deilum okkar (1 Korintubréf 6:1-8).
5. Við höfum ekki rétt til að reyna að hefna (Rómverjabréfið12:19 –21; 5. Mósebók 32:35).
6. Við höfum ekki rétt til að geyma gremju (Efesarbréfið4:26 –27).
7. Við höfum ekki rétt á að verja okkur á þann hátt sem óhlýðir Guði (Efesusbréfið5:11 -12). Við höfum ekki rétt á að gera hluti utan lögmætisins (Rómverjabréfið 13:1-7).
Almenn leiðbeiningar
Í sumum tilvikum bar Páll fram réttindi sín til þess að verja fagnaðarerindið, og Jeremía 22:15-16 sýnir að við eigum að verja rétt kúgaðra. Fyrsta eðlilega viðbragð manns er að reiðast eða hefna sín. Hins vegar sagði Jesús einnig að snúa hinni kinninni að (Lúk.6:29 ).
Ákvörðun um hvenær eigi að verja réttindi okkar og hvenær ekki skal tekin í ljósi þess hvað er best til að ná meginmarkmiði okkar. En hver er meginmarkmið okkar? Það ætti ekki að vera að verja okkar eigin svæði (þ.e. yfirráðasvæði) eða auka auð og völd. Þvert á móti er meginmarkmið okkar að dýrka Guð. Þannig skaltu verja réttindi þín samkvæmt þar sem það dýrkar Guð best, og snúa hinni kinninni þar sem það dýrkar Guð best.
Mundu að verja réttindi okkar getur verið í lagi, en þegar löngun okkar til að verja réttindin er meiri en löngun okkar til að dýrka Guð sem best, er löngun okkar til að verja réttindin synd.
Sp.: Í Filippíbréfinu 3:8, hvers vegna hafa sumir misst drifkraftinn til einfaldlega að "kynnast Kristi"?
S: Hið gríska orð hér er ekki venjulega orðið fyrir "þekkja". Heldur er það gnonai, sem þýðir að þekkja með reynslu. Leitir þú að nánara sambandi við Guð en þú átt nú þegar?
Hudson Taylor sagði: "Það er nauðsynlegt að við gefum okkur sjálf fyrir líf heimsins … Ávöxtun felur í sér krossburð. 'Ef korn hveitis deyr ekki og verður eftir eitt, þá dvelur það einangrað.' Við vitum hvernig Drottinn Jesús varð ávöxtugur – ekki einungis með því að bera kross sinn, heldur með því að deyja á honum. Þekkjum við mikið samfélag við hann í þessu? Það eru ekki tveir Kristar – einn þægilegur Kristur fyrir þægilega kristna og annar þjáður, erfiður Kristur fyrir framúrskarandi trúmenn. Það er aðeins einn Kristur. Erum við reiðubúin að dvelja í honum og þannig bera ávöxt?" Tekin úr Believer's Bible Commentary bls. 1974 (tilvitnun frá frú Howard Taylor í Behind the Ranges bls. 170.)
S: Í Filippíbréfinu 3:10, taldi Páll að hann gæti misst af fyrstu upprisu?
S: Nei. Von Páls hér var viss von, ekki óskhyggja. Á sama hátt, þegar Páll hlakkaði til komu Krists, þýðir það ekki að hann hafi verið óviss um hvort Kristur myndi nokkurn tíma koma. Í báðum tilvikum ætti það ekki að misskiljast þegar Páll lýsir innilegri ósk sinni sem svo að hann hafi verið að neita vissu sinni um að ósk hans myndi rætast.
S: Í Filippíbréfinu 3:15, hvers vegna eru sumir kristnir snjallir í að sjá fjárhagslegar þarfir annarra, en aðrir blindir á því?
S: Sumir kristnir hafa gjöf "aðstoðar" til að sjá þarfir annarra hraðar. Aðrir vilja kannski ekki líta, því þeir vilja ekki vera í stöðu þar sem þeir telja sig eiga að hjálpa.
Ef meðlimur í kirkju virðist aldrei mæta á viðburði sem kosta peninga, gæti verið að hann hafi ekki efni á að eyða peningum. Þú gætir kurteislega spurt hvort hann þurfi á aðstoð að halda og hjálpað honum fjárhagslega.
Oft auglýsir kirkja kirkjuskóla, helgarútilegu eða aðra viðburði sem kosta peninga, en biður þá sem eiga í erfiðleikum með að borga en vilja samt fara um að hafa samband við kirkjuna, sem getur veitt þeim styrk til aðstoðar.
Sp.: Í Filippíbréfi 3:17, Filippíbréfi 4:9 og 1 Korintubréfi 11:1, þar sem við eigum að fylgja fordæmi Páls, réttlætir það valdstjórn?
S: Nei. Þrír punktar til að íhuga í svari.
1. Páll var postuli, og við eigum að setja rit hans í ritningunni sem æðri valdastofn en nokkurn leiðtoga eða svonefndan postula í dag.
2. 1. Pétur 5:3-4 segir að leiðtogar skuli vera góð fyrirmynd fyrir hjörðina. Augljóslega eigum við að fylgja þeim góðu fyrirmyndum.
3. Hebreum 13:17 segir að við eigum enn að hlýða leiðtogum okkar í dag. Hins vegar segir 1. Pétur 5:3-4 að leiðtogar eigi ekki að drottna yfir hjörðinni.
Sjá When Cultists Ask bls. 229-230 fyrir ítarlegra svar.
Sp.: Í Filippíbréfinu 3:18, hverjir eru þeir sem lifa sem óvinir krossins Krists?
S: Filippíbréfið 3:18 segir ekki óvinur Guðs né óvinur sannleikans, heldur sérstaklega óvinur kross Krists. Þetta eru ekki endilega heiðingjar, því margir heiðingjar vita ekkert um kross Krists; þetta eru fólk sem hefur heyrt boðskap krossins og er óvinur hans. Stundum geta þeir sem ólust upp í kirkju en vilja ekki fylgja Kristi lengur orðið óvinir þess sem þeir heyrðu.
Þetta eru ekki bara júdeverjar, því um þá var þegar fjallað í fyrri kafla. Heldur eru þetta játandi kristnir sem fylgja "auðveldu trúfari" og lifa eins og þeim sýnist.
Endir þeirra er tortíming.
Hvers vegna grét Páll yfir þeim? Það var vegna þess skaða sem þeir valdu kirkjunni og þess skaða sem þetta olli þeim sjálfum.
S: Í Filippíbréfinu 3:18, hvernig gátu menn í kirkjunni lifað sem "óvinir kross Krists"?
S: Páll segir að "endir þeirra sé tortíming", svo þessir menn eru ekki sannir trúarmenn, heldur kirkjufólk sem er á leið til helvítis. Páll sagði þetta hvorki af ánægju né reiði, heldur "með tárum" og sorg.
Q: Í Filippíbréfinu 3:20 var Páll að kalla Jesú "vora frelsara" með því að lána titil úr heiðnum heimildum?
A: Nei. Þó að gríska orðið hér (soter) hafi í raun verið notað um goð og mannlega leiðtoga, notaði gríska sepútagintaútgáfan þetta orð (soter) um Guð í Sálmum 24:5; 26:9; og á öðrum stöðum. Ef eitthvað er, þá "lánuðu" Nýja testamentið þennan titil af Gamla testamentinu.
S: Í Filippíbréfinu 4:1, hvað þýðir orðið "kóróna"?
S: Gríska orðið diadema getur þýtt eingöngu krónu, en það er ekki orðið sem notað er hér. Gríska orðið hér er stephanos. Það gefur í skyn sigur og umbun, en ekki endilega völd. Sama orðið er notað um þyrnikrónu Jesú. Og það er ótrúlegt til þess að hugsa að Jesús þoldi þyrnikrónu svo að við gætum átt sigurkrónu.
Sp.: Í Filippíbréfinu 4:2-3, hvað á að gera við samtrúarmenn sem annaðhvort erfitt er að eiga samskipti við eða eiga sjálfir erfitt með að eiga samskipti við þig?
S: Ekki var allt fullkomið hjá Filippíumönnum. Augljóslega unnu Euódía og Síntyke að fagnaðarerindinu, báðar jafnvel við hlið Páls, en samt áttu þær í vandræðum með að komast saman. Með því að skrifa þetta vissi Páll að þetta var ekki stutt, einnota mál, heldur hugsanlegt langvarandi vandamál.
Páll sagði ekki hvor þeirra var í rangt, eða hvort þær báðar væru það. Euodia og Syntyche voru algeng grísk kvennöfn. Nafnið Syzygus finnst ekki annars staðar sem nafn í allri grískri bókmenntasögu, svo kannski er Páll að segja "jöknarfélagi" vegna þess að hann vill ekki nefna viðkomandi, en sá myndi vita hver hann er.
Í háprístitarprædni Jesú í Jóhannesarguðspjalli 17. kafla, vers 23, biður Jesús um að börn hans megi hafa einingu svo að heimurinn viti að Guð hafi sent Jesú. Ef ósamkomulag ykkar er opinbert, hvaða skilaboð sendir það til heimsins? Í 1. Jóhannesarbréfi 3:10 eru enn sterkari orð. Ef þú elskar ekki bróður þinn, þá ert þú ekki af Guði. Það segir ekki að það verði ekki erfitt stundum, og þú gætir ekki haft gaman af bróður þínum, en ef þú berð ekki kærleika til hans, skaltu athuga hvort þú sért raunverulegur kristinn.
Að muna að Drottinn er nálægur getur sett smávægilegar rifrildi okkar í réttan samhengi. Mundu hversu mikið Guð elskar þá; svo mikið að Jesús dó fyrir þá. Óréttlætið, eða að minnsta kosti það sem þér finnst óréttlæti, sem þeir hafa beint að viðkvæmu, syndugu veru eins og þér, er svo, svo smátt í samanburði við þær syndir gegn Guði sem hann hefur fyrirgefið þér. Gerðu frið við þá ef það er undir þér komið. Ef svo er ekki, láttu þá sjá að þú ert reiðubúinn að gera frið við þá. Að lokum, mundu að þú munt vera í himninum, tilbiðja Guð að eilífu – með þeim.
Spurning: Í Filippíbréfinu 4:3, hver er "Syzygus", eða "yokefellow"?
S: Gríska orðið þýðir "jöklfélagi" og til eru tvær skoðanir:
1. Gríska orðið Syzygus gæti verið eiginnafn. Hins vegar höfum við engar heimildir um að nokkur Grikki hafi notað það sem eiginnafn.
2. Páll gæti hafa viljandi látið nafn einhvers ónefnt sem hann vildi sérstaklega hjálpa við deiluna milli Euodia og Syntyche. Stundum ganga þeir sem diplómatískt sameina fólk betur þegar athyglin beinist ekki að þeim.
S: Í Filippíbréfinu 4:4, ættu kristnir menn að gleðjast, þar sem Jesús sagði í Matteusi 5:4 að soraðir væru sælir?
A: Þú verður að syrgja og iðrast synda þinna áður en þú getur fagnað sem barn Guðs. Jafnvel sem kristnir menn syrgjum við yfir þeim hlutum sem brjóta hjarta Guðs, en jafnvel í sorg okkar fögnum við í sambandi okkar við Guð. Í bókinni When Critics Ask, bls. 482-483, er undirstrikað að sorg sé skilyrði, en fagnaður okkar sé afleiðing rétts sambands við Guð.
Sp.: Í Fil 4:5, hvernig var Drottinn nálægur fyrir um 2000 árum?
S: Nú sem þá er Drottinn nálægt okkur, ekki aðeins á einn hátt heldur á þrjá vegu.
1. Með hliðsjón af breytileika lífsins getum við dáið og mætt Drottni hvenær sem er.
2. Enginn veit dag né stund komu Krists (Matteus 24:36), né hvort hún sé nálægt eða fjarlæg í tíma. En hún er yfirvofandi í þeim skilningi að þær forsendur sem krafist er fyrir komu Krists geti uppfyllst hratt.
3. Kristur er nálægur og býr í öllum trúaðmönnum (Jóhannesarguðspjallið 14:23; Rómverjabréfið 8:9).
S: Í Filippíbréfinu 4:6-7, hvernig hjálpar friður Guðs þegar við erum kvíðin?
S: Þótt við leggjum okkur fram, er friður Guðs ekki eitthvað sem við getum öðlast sjálf; hann er gefin gjöf. Þegar við berum fram bænir okkar til Guðs getur friður Guðs varðveitt (þ.e. verndað) bæði hjörtu okkar og hugi. Þegar við hugleiðum Guð og eilífa hluti geta eigin skammvinnu áhyggjur virst smáar.
Q: Í Filippíbréfinu 4:10,20 myndu menn sjá Pál sem allt annað en stoískan. Hvernig getum við litið minna stoísk út fyrir öðrum?
S: Stoískur einstaklingur í þessu samhengi er sá sem virðist alltaf rökréttur og rólegur; sýnir ekki miklar tilfinningar né spennu. Páll var vissulega rökréttur, en oft var hann ekki rólegur heldur tilfinningasamur, hvort sem það var vegna áfalls yfir gjörðum manna, sorgar yfir synd eða spennu sem flæddi yfir af gleði yfir Guðs dýrð. Sumir kristnir í dag kunna vel að vera rökréttir, en hafa kannski glatað einhverjum af þeim öðrum þáttum sem Páll hafði. Það eru til tvær "lyf" gegn því að vera stoískur: eina aukalyf og aðra aðalyf. Aukalyfið er að gera sér grein fyrir hver þú ert. Með náð og miskunn Guðs hefur þú algjörlega óverðskuldaða forréttindi að vera barn Guðs. Í Kristi hefur þú fæðst aftur og skipt út gömlu syndugu lífi þínu, með syndugum freistingum og eigingjörnum metnaði, fyrir frelsi nýs lífs í Kristi. Þær hlutir sem sigruðu þig í gömlu lífi þínu hefur Guð nú gefið þér kraftinn, í gegnum Heilagan Anda, til að sigra. En það er aðeins seinni lækningin. Aðallækningin er að átta sig á hver Jesús er í raun. Jesús er ekki bara að hluta til Guð, heldur algjörlega Guð; og hann lækkaði sig svo til að koma til jarðar, holdgerður sem raunverulegur maður, til að deyja fyrir syndir okkar af því að hann elskaði okkur. Jesús, sem hafði máttinn til að rísa upp frá dauðum, lifir nú í okkur fyrir Heilagan Anda. Við erum erfingjar með Kristi, og þegar Kristur er opinberaður í dýrð í Kólossubréfinu 3:4, munum við einnig verða opinberaðir í dýrð með honum.
Það sem hreif Pál var ekki aðeins það sem Kristur gerði fyrir hann persónulega; Páll var einnig spenntur fyrir að boða fagnaðarerindið og sjá fólk koma til Krists. Hvað vekur hjá þér aðallega spennu?
Sp.: Í Filippíbréfinu 4:11, með svo miklu sem er að gerast í heiminum sem við gætum verið að missa af, hvernig getum við lært að vera sátt við Krist?
S: Fyrst og fremst, ef þú átt ekki einlæga, persónulega samband við Krist, þarftu að biðja Krist inn í hjarta þitt. Það er forsenda fyrir að vera sáttur; þú getur aðeins verið sannarlega sáttur í Kristi.
Spyrðu þig síðan: "Hvað ert þú að sækjast eftir?" Sumir sækjast eftir frægð, metnaði, völdum eða peningum; aðrir sækjast eftir ánægju í gegnum synduga hluti eins og ölvun, vímuefni eða framhjáhaldi. Aðrir sækjast eftir ánægjulegum upplifunum sem eru ekki syndugar, eins og ferðalögum, samböndum, tónlist, veitingum, bát eða öðrum ákveðnum efnislegum hlutum. Sumir stefna ekki að ánægju og upplifunum heldur öðrum hlutum: fegurð (með eða án fegrunaraðgerða), heilsu eða íþróttaformi. Aðrir eru á gagnstæðri hlið þessa: þeir kunna að stefna ekki að neinu; og þeir kunna að hafa engar stórar vonir, aðeins kannski nokkrar litlar. Hvaða leið valdi Páll? Páll var vissulega enginn af þeim. Hann hafði stóra, óuppfyllta von sem hann stefndi að. Páll stefndi að markmiði Guðs, að ná til alls heimsins fyrir Krist, að heimurinn kynnist Jesú. Náði Páll markmiði sínu? Á einn hátt ekki, því þegar Páll dó hafði ekki allur heimurinn ennþá frétt af Jesú. En á annan hátt tókst Páli það, því Páll var hlýðinn, bæði undir leiðsögn Guðs og með eigin frumkvæði. Ég myndi halda því fram að Páll hafi gert allt sem Guð ætlaði honum að gera. Þótt hjarta Páls hafi ennþá brennt fyrir hinum týndu í lok lífs hans, tel ég að hann hafi verið sáttur við hver hann var í Kristi og við það sem hann var að gera fyrir Krist.
Viltu vera sáttur í Kristi? Eyððu tíma með Kristi eins og Páll gerði, biððu eins og Páll gerði og vertu upptekinn eins og Páll var. Ekki verða upptekinn af því sem Guð lét Pál gera, heldur biðjandi verða upptekinn af því sem Guð vill að þú gerir.
Spurning: Hvað kennir Filippíbréfið 4:16-18 okkur um gjafmildi?
S: Svo virðist sem Filippíumenn hafi sent Páli fjárhagsaðstoð án þess að Páll hefði beðið um hana. Að minnsta kosti einhvern tíma var Páll ekki að búast við því. Gefurðu peninga til kristinna starfsmanna sem þurfa á þeim að halda, jafnvel þótt þeir hafi ekki beðið þig um þá? Það er sorglegt þegar kristnir trúboðarar, kölluðir til að vinna Guðs verk erlendis, þurfa að koma heim eingöngu til að safna meiri stuðningi.
S: Í Filippíbréfinu 4:19, uppfyllir Guð virkilega allar þarfir okkar, eins og þegar Páll var svangur í Filippíbréfinu 4:12?
S: Þegar við leyfum Honum, mætir Guð öllum þörfum okkar. Að þurfa aldrei að svelta er langun, ekki nauðsyn. Lífið er ekki alltaf jafn bjart fyrir kristna á þessari jörð, eins og Páll benti á í 1. Korintubréfi 15:19. Hins vegar, eins og Rómverjabréfið 8:18 og 1. Pétursbréf 4:12-14 sýna, eru jarðneskar þjáningar okkar ekkert í samanburði við komandi dýrð.
Spurning: Í Filippíbréfinu 4:22, hverjir nákvæmlega tilheyrðu heimilishaldi Keisara?
S: Samkvæmt The Expositor's Bible Commentary, bindi 11, bls. 159, hafa fræðimenn sett saman lista yfir heimilisfólk Keisara úr grafritum. Það innihélt gríðarlegt fjölda keisaralegra þjóna og erlendra þræla.
S: Í Filippíbréfinu, hvernig vitum við að Páll hafi í raun skrifað þessa bók?
S: Filippíumenn 1:1 segir það, og frumkirkjan efast aldrei um það.
Fyrstu kristnir rithöfundar sem skýrlega sögðu að Páll hefði skrifað Filippíbréfið eru Polycarp, Irenaeus af Lióni, Muratorian Canon, Clement af Alexandríu, Tertullian, Hippolytus, Origen, Treatise on Rebaptism, Cyprian af Karþagó, Victorinus af Petau, Pétur af Alexandríu, Athanasius af Alexandríu og Eusebius af Kesareu. Novatian vitnar í Filippíbréfið 2:6-11 sem "eftir postula".
S: Í Filippíbréfinu, hvaða sönnunargögn höfum við fyrir því að þessi bók eigi heima í Biblíunni?
S: Það eru að minnsta kosti þrjár góðar ástæður.
1. Páll skrifaði það, og hann var postuli. Pétur staðfesti að orð Páls væru ritning í 2. Pét. 3:15-16.
2. Páll sjálfur sagðist vera postuli í 1. Tímóteusarbréfi 1:1; 2:7; Rómverjabréfinu 1:1; 1. Korintubréfinu 1:1; 9:1; 2. Korintubréfinu 1:1; 11:5; Galatabréfinu 1:1; Efesusbréfinu 1:1; Kólossubréfinu 1:1; 2. Tímóteusarbréfi 1:1; Títusarbréfinu 1:1.
3. Sönnunargögn frá fyrstu kirkjunni. Sjá næstu spurningu, hluta 3, um höfunda sem vísa til Filippíbréfs.
Sp.: Hvernig vitum við að Filippíbréfið sem við höfum í dag er áreiðanleg varðveisla þess sem upphaflega var skrifað?
A: Að minnsta kosti 72 handrit og snemma kirkjufræðingar vísuðu til eða vitnuðu í vers úr Filippíbréfinu. Það eru að minnsta kosti þrjár góðar ástæður.
1. Guð lofaði að varðveita orð sitt í Jesaja 55:10-11; Jesaja 59:21; Jesaja 40:6-8; 1. Pétur 1:24-25; Matteusi 24:35.
2. Elstu handritin sem við eigum af Filippíbréfinu sýna að þar eru smávægilegar handritabreytingar, en engar guðfræðilega marktækar villur.
p16 Fil 3:10-17; 4:2-8 (seinni hluta 3. aldar) Bókin The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts sýnir mynd af p16 á bls. 86.
3./4. öld – 1968 – Texti Nýja testamentisins.
p46 Chester Beatty II 100–150 e.Kr. inniheldur 84 vers úr Filippíbréfinu. Nánar tiltekið inniheldur það Filippíbréfið 1:1,5–15,17–28; 1:30–2:12; 2:14–27; 2:29–3:8; 3:10-21; 4:2-12; 4:14-23 og aðra hluta bréfa Páls og Hebreabréfsins. Í bókinni The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts er ljósmynd af hluta p46 á bls. 192. Þar segir einnig á bls. 197-198 að gæði handritsins og stichometrisku merkin sýni að faglegur rithöfundur hafi skrifað það.
Fyrri hluta 3. aldar - 1936 - Frederic G. Kenyon samkvæmt The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts.
2. öld, 200 e.Kr. - 1935 - Ulrich Wilcken samkvæmt The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts.
200 e.Kr. - 1968 - The Text of the New Testament.
81–96 e.Kr. – 1988 – Young Kyu Kim samkvæmt The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts.
Um 200 e.Kr. - 1975 - Aland o.fl., þriðja útgáfa.
Um 200 e.Kr. - 1998 - Aland o.fl., fjórða endurskoðaða útgáfa.
Snemma til miðri 2. öld - 1999 - The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts. Þetta byggist að hluta til á því að handskriftin er mjög svipuð Papyrus Oxyrhynchus 8 (seint á fyrstu öld eða snemma á annarri öld) og Papyrus Oxyrhynchus 2337 (seint á fyrstu öld).
p61 Rómverjabréfið 16:23,25-27; 1. Korintubréf 1:1-2, 2-6; 5:1-3, 5-6, 9-13; Filippíbréfið 3:5-9, 12-16; Kólossubréfið 1:3-7, 9-13; 1 Þessaloníkubréf 1:2-3; Títusarbréf 3:1-5, 8-11, 14-15; Filemonarbréf 4-7. um 700 e.Kr.
um 700 e.Kr. - 1968 - Texti Nýja testamentisins.
Um 700 e.Kr. - 1975 - Aland o.fl., þriðja útgáfa.
Um 700 e.Kr. - 1998 - Aland o.fl., fjórða endurskoðaða útgáfa.
Vaticanus [B] 325-350 e.Kr. Allt Nýja testamentið fram að Hebreum 9:15. Skortir 1. og 2. Tímóteusarbréf, Títusarbréf, Filemonarbréf og Opinberunarbókina.
Sinaiticus [Si] 340–350 e.Kr. Allt af Filippíbréfinu
Alexandrinus [A] (um 450 e.Kr.) Allt af Filippíum
Ephraemi Rescriptus [C] 5. öld
Bohairískt koptískt [Boh] 3./4. öld
Sahídískt koptneskt [Sah] 3./4. öld
Latneska Vulgata [Vg] 4. og 5. öld
Peshitta-syríumálið [Syr P] 400–450 e.Kr.
Filoxenísk syríumenska [Syr Ph] 507/508 e.Kr.
Claromontanus [D] 5./6. öld
Armeníska [Arm] frá 5. öld
Geórgíska [Geo] frá 5. öld
Etiópísk [Eth] frá um 500 e.Kr.
Gótneska [Goth] 493–555 e.Kr.
3. Sönnunargögn um fyrstu kirkjuna. Rithöfundar fyrstu kirkjunnar fram að kirkjuþinginu í Níkeíu I (325 e.Kr.) vísuðu til Filippíbréfsins um 90 sinnum, án þess að telja óbeinar tilvísanir. Þeir vísuðu til 41% af Filippíbréfinu, þar sem brot úr versum eru talin sem brot. Það eru 42,4 af 104 versum alls.
Hér eru fyrir-níkeversku rithöfundarnir sem vitnuðu í Filippíbréfið.
Bréf til Diognetusar (um 130–200 e.Kr.) kafli 5, bls. 27, vísar til Filippíbréfsins 3:20 "borgarar himinsins".
Bréf Pólýkarps til Filippíumanna, kafli 3, bls. 33, nefnir að Páll hafi skrifað Filippíumönnum á árunum 110–155 e.Kr. Pólýkarp talar einnig um "Pál og hina postula" í kafla 9, bls. 35.
Bréf Pólýkárps til Filippíumanna (100–155 e.Kr.) kafli 3, bls. 33, segir að hinn blessaði og dýrlegi Páll hafi skrifað Filippíumönnum bréf. Hann vísar einnig til Filippíumanna 2:16 í kafla 9, bls. 35.
Kristnir í Vínarborg og Lúgdúnum (177 e.Kr.) vitna í Filippíbréfið 2:6 bls. 783–784
Írenæus frá Lióni (182-188 e.Kr.) vísar til Filippíbréfsins á mörgum stöðum. Í bókinni Á móti villutrú, bók 4, kafli 18.4, vitnar Írenæus í Filippíbréf 4:18 og byrjar með orðunum "Eins og Páll segir einnig til Filippíumanna." Hann vitnar einnig í Filippíbréf 2:11.
Pílatusmartýranna frá Scillitan (180–202 e.Kr.) nefnir að fyrstu kristnir hafi haft rit Páls án þess að tilgreina hvaða bréf.
Muratoríski kánónín (190–217 e.Kr.) nefnir að Páll hafi skrifað sjö kirkjum í bréfum sínum: Korintubréf (2 bréf), Efesusbréf, Filippíbréf, Kólossubréf, Galatabréf, Þessaloníkubréf (2 bréf), Rómverjabréf. Páll skrifaði Filemon, Títus og tvö bréf til Tímóteusar.
Klemens frá Alexandríu (193–217/220 e.Kr.) segir að Filippíbréfið 4:5 sé frá postula Drottins. Exhortation to the Heathen, kafli 9, bls. 196.
Í verki Tertullíanusar, *Gegn Marcion* bók 4, kafli 5 (207 e.Kr.), segir að Páll hafi skrifað Filippíumönnum. Þetta var bók "sem er komin frá postulum, sem hefur verið varðveitt sem heilagt treysti í kirkjum postula."
Hippolytus (222–235/6 e.Kr.) vitnar í helming af Filippíum 3:2a sem frá Páli í broti 10, bls. 244
Orígenes (225-253/254 e.Kr.) vitnar í Filippíbréfið 4:13 sem skrifað af Páli. De Principiis, bók 3, kafli 2.5, bls. 333
Novatian (250/254-257 e.Kr.) vitnar í Filippíbréfið 2:6-11 sem postulaorð í Tractatus de Trinitate k.22 bls.632
Tractatus Contra Novatianum (254–256 e.Kr.) kafli 1, bls. 657, tilgreinir tvo þriðju hluta Filippíbréfsins 3:2 sem ritningu
Traktat um endurskírn (254-256 e.Kr.) k.6 bls. 670 vitnar í Filippíbréfið 2:9b-11 sem frá Páli.
Kýpríanus, biskup í Kartagó (um 246–258 e.Kr.), nefnir Filippíbréfið og vitnar í Filippíbréfið 2:21; 3:19–21 í Ritgerðum Kýpríanusar – Vitnisburðir k.11 bls.536. Hann vitnar í Filippíbréfið 4:18 sem efnislega segir að það sé eftir postula Pál í Ritgerð 4, kafli 34, bls. 456.
Victorinus, biskup í Petau í Slóveníu (drepinn sem píslarvottur árið 304 e.Kr.), nefnir Gamla og Nýja testamentið í skýringu sinni á Opinberunarbók hins blessaða Jóhannesar, bls. 345. Hann taldi bréf Páls til rómverja, korintubúa, galatabúa, efesaríusa, þessaloníkubúa, filippíubúa, kólossubúa og bréf sín til Tímóteusar, og vitnar í 1. Tímóteusarbréf 3:15 í kafla 16, bls. 345
Pétur af Alexandríu (306, 285–311 e.Kr.) vitnar í Filippíbréfið 1:23,24 sem "hinum blessaða postula Pál" í Kanónísku bréfa-kanóni 10, bls. 274
Methodius (270-311/312 e.Kr.) vitnar í helming af Filippíbréfinu 2:5 í broti úr ræðu sinni um píslarvotta, bls. 382.
Athanasius frá Alexandríu (318 e.Kr., fyrir Níkeu) vitnar í Filippíbréfið 3:14 sem Páls í Verki Á móti heiðingjum, kafli 5, bls. 6
Eftir Níkeu
Eusebíus frá Kesaríu (318-339/340 e.Kr.) vitnar í Filippíbréfið 2:6 í kirkjusögu sinni, bók 5, kafli 2, bls. 216. Hann vitnar í Filippíbréfið 2:6-8 sem "heilagar ritningar " í bók 8, kafli 10, bls. 330-331. Hann segir að Páll hafi vísað til annarra kristinna sem "samstarfsmanna" í bók 3, kafli 4, bls. 136
Asterius kviðdómari (eftir 341 e.Kr.)
Aphrahat frá Sýrlandi (337–345 e.Kr.) vísar til Filippíumanna í verki sínu Select Demonstrations
Hegemonius (4. öld) vitnar í Filippíumála 3:19 sem frá postula. Deila við Manes k.38 bls.212
Ambrosíaster (4. öld)
Victorinus frá Róm (eftir 363 e.Kr.)
Aþanasius frá Alexandríu (367 e.Kr.) telur upp bækur Nýja testamentisins í hátíðabréfi 39, bls. 552
Hilari frá Poitiers (355–367/368 e.Kr.)
Synopsis Scripturae Sacrae (350–370 e.Kr. eða 5. öld) nefnir bréf Páls til Filippíumanna sem hluta af Nýja testamentinu. Það vitnar í allt 1. kapítula Filippíumanna 1. vers.
Efraím Sýrlendingur, sálmaskáld (350–378 e.Kr.)
Basilíus frá Kappadókíu (357–378/379 e.Kr.) vitnar í Filippíbréfið 3:10,11 sem Páls. Um anda, kafli 15.34, bls. 21
Títus frá Bostra (fyrir 378 e.Kr.) vísar til Filippíubréfsins 2:11
Þing kirkjunnar í Laodicea (í Frýgíu) (343–381 e.Kr.) kánon 60 bls. 159 telur upp bækur Gamla testamentisins og Nýja testamentisins. Kánon 59 bls. 158 segir að einungis kánónískar bækur Gamla og Nýja testamentisins megi lesast í kirkju.
Kýril af Jerúsalem (um 349–386 e.Kr.)
Ambrosius frá Mílanó (370-390 e.Kr.)
Apollinaris frá Laodicea (um 390 e.Kr.)
Grígoríus frá Nazianzósi/Nazianzíusi (330-391 e.Kr.)
Pacianus frá Barcelona (342-379/392 e.Kr.)
Grígoríus frá Elvíra (eftir 392 e.Kr.)
Gregoríus frá Nyssa (um 356–397 e.Kr.) vitnar í Filippíumenn 2:10 sem "Filippíumenn" í Stóru katekismunni, kafli 32, bls. 150
Didymus hinn blindi (398 e.Kr.)
Epiphanius frá Salamis (360–403 e.Kr.) nefnir Filemon, Hebreum, tvö bréf til Tímóteusar, Títus, Rómverjabréfið, Galatabréfið, Filippíbréfið, Efesusbréfið. Panarion, kafli 3, úr skólíum 1 og 5, bls. 334
Rufinus (374–406 e.Kr.) nefnir að Páll skrifaði um Klemens í Filippíbréfinu 4:3 í eftirmála sínum til Pamphilus, bls. 423
Gaudentius (eftir 406 e.Kr.)
Jerómus (373-420 e.Kr.)
Þing í Kartagó (218 biskupar) (383–419 e.Kr.)
Jóhannes Krýsómóma skrifaði um 396 e.Kr. fimmtán prédikanir um Filippíbréfið, sem enn eru varðveittar í dag. Jóhannes Krýsómóma sagði að þær væru eftir postula Pál (Skýringar á Filippíbréfinu, prédikun I og á öðrum stöðum).
Maximinus (4. og 5. öld)
Maximus af Torino (4. og 5. öld) vísar til Filippíumanna 2:30
Chromatius (d. 407 e.Kr.) vísar til Filippíumanna 4:7
Severianus (eftir 408 e.Kr.)
Niceta frá Remesianus (366–um 415 e.Kr.)
Speculum (5. öld)
Ágústínus frá Hippo (388–28–ágúst–430 e.Kr.) nefnir Filippíbréfið 3:7,8 sem postulaorð í Borg Guðs, bók 17, kafli 4, bls. 341
Hálf-pelaísski Jóhann Cassían (419–430 e.Kr.) vitnar í Filippíbréfið 4:15,16 sem orð hins blessaða postula til Filippíumanna í Institutiones, bók 7.17, bls. 254.
Marcus Eremita (eftir 430 e.Kr.)
Paulinus frá Nola (431 e.Kr.)
Kýril frá Alexandríu (444 e.Kr.) vísar til Filippíbréfs 4:7 og annarra versanna
Euthalius frá Sulca (um 450 e.Kr.)
Theódótus frá Ankyra (5. öld) vitnar í Filippíbréfið 2:5
Quodvultdeus (um 453 e.Kr.)
Hesychius frá Jerúsalem (eftir 450 e.Kr.)
Theodoret frá Kýrós (423-458 e.Kr.) vísar til Filippíumanna 2:5,9
Páfi Leo I í Róm (440-461 e.Kr.)
Prosper af Aquitaine (426–465 e.Kr.)
Varimadum (445/480 e.Kr.)
Macarius/Symeon (4. eða 5. öld)
Sönnunargögn um villutrúarmenn og falskar bækur
Villutrúarmaðurinn Marcion samkvæmt Tertullíanusi
Priscillianus villutrúarmaðurinn (drepinn sem píslarvottur árið 385 e.Kr.) vísar til Filippíumanna 2:11
Villutrúarmaðurinn Pelagius (416–418 e.Kr.) vísar til Filippíbréfs 1:11,14; 2:5,11; 3:3,12,13,15; 4:7,8,13,19
Pelaíska villutrúarmaðurinn Þóras frá Mopsuestia (428 e.Kr.) skrifaði skýringar á bréfum Páls, sem hafa glatast. Sumir varðveittir skrif hans vísa til Filippíbréfs 1:11,14; 2:11-12,26,30; 3:3,12-13,15; 4:3,7-8,13,16,19,23 þó.
Nestóríus villutrúarmaðurinn (451/452 e.Kr.). The Bazaar of Heracleides vitnar í Filippíbréfið 2:5,9
Sumt af þessu er samkvæmt Aland o.fl., fjórðu endurskoðuðu útgáfu, og Adamantius: Samtal um hina sönnu trú til Guðs
Sjá www.BibleQuery.org/Philippians Manuscripts.html fyrir frekari upplýsingar um elstu handrit Filippíbréfsins.