< 2. Selanikliler'den Kutsal Kitap Sorusu

S: 2. Selanikliler mektubunun ana hatları nelerdir?

C: İşte bir ana hat.

1 Biz ve Tanrı şunu hatırlıyoruz

1:1-4 Pavlus, onların sabırlarını ve imanlarını överek Tanrı’ya şükretti

1:5 Tanrı, onların imanını ve çektikleri acıları hatırlar

1:6-9 Tanrı, size sıkıntı verenleri de hatırlayacaktır

1:10-12 Öyleyse, Tanrı’yı yüceltecek şekilde layık bir yaşam sürün

2 Kararlı durmamız gerekecek – Fırtınada sakin olun

2:1-12 Mesih, önce kanunsuz adam ve kötü zamanlar gelmeden gelmeyecektir

2:13-16 Öyleyse yaşamınızda, inancınızda ve umudunuzda sağlam durun

3 Artık hepimiz işe koyulmalıyız

3:1-5 Pavlus ve Müjde’yi duyuranlar için dua edin

3:6-15 Başkalarını istismar etmeyin, tembel olmayın ve Pavlus’un emirlerine uyun.

3:16-18 Son olarak, Tanrı’nın esenliğinin tadını çıkarın.

S: 2. Selanikliler 1:3 ve 1. Selanikliler 1:2’de Pavlus, onlar için nasıl her zaman Tanrı’ya şükredebiliyordu?

C: Pavlus neredeyse her gün dua ederken onlar için Tanrı’ya şükrediyordu. Biz de kardeşlerimiz için aynısını yapmalıyız; dua etmemiz gereken pek çok şey var.

S: 2. Selanikliler 1:4’te başkaları için nasıl sevinmeli ya da onlarla gurur duymalıyız?

C: Kral James İncil’inde “gurur” olarak çevrilen Yunanca kelime, övünmek ya da sevinmek anlamına da gelebilir. Evet, başkalarının sevinçlerine ortak olmalıyız. Bir kişi, çocukları, ebeveynleri veya diğer kan bağı olan akrabaları başarılı olduğunda mutlu hissedebilir. Benzer şekilde, Mesih’in kanıyla bize bağlı olan kardeşlerimiz başarılı olursa biz de mutlu hissetmeliyiz.

S: 2. Selanikliler 1:5b, 11; 1. Selanikliler 2:12; Matta 10:37-38; Efesliler 4:1; Filipililer 1:27; Koloseliler 1:10’da, iman yoluyla lütufla kurtarıldığımıza göre, Tanrı’nın krallığına nasıl layık sayılırız?

C: Hedefimiz, konumumuz ve çabalarımızla layık sayılırız.

Deneyimsel: 1. Selanikliler2:12 , amacımızın layık bir şekilde yürümek olduğunu söyler; tıpkı 2. Korintliler 13:9,11’de mükemmelliği hedeflememiz gerektiği gibi.

Konum: 2 Selanikliler 1:5, onların iman ifadelerinin, Tanrı’nın onları layık sayan adil yargısının kanıtı olduğunu açıkça belirtir. Onları layık sayan, Tanrı’nın beyanıdır ve ifade ettikleri iman bunun kanıtıdır, nedeni değildir.

Çaba: Yeryüzündeki Hristiyan yaşamı, Tanrı’daki deneyimimizin, Tanrı’daki konumumuzla uyumlu hale getirilmesi hedefine doğru çaba göstermeyi içerir.

Soru: 2. Selanikliler 1:6,8; Tesniye 32:35,4; 1. Samuel 24:12; 2. Krallar 9:7; Yeşaya 1:24; 65:6; 66:6; Yeremya 5:9,29; 9:9; 15:15; 51:6b,35; Romalılar 12:18; İbraniler 10:30; ve Vahiy 6:10, 10’da Tanrı, insanlara sıkıntılarla nasıl intikam alır ve öç alır?

C: Evet. Bazen Tanrı insanları bu dünyada terbiye eder. Ayrıca öbür dünyada da cezalandırır. Bazıları bu dünyada kolayca kurtulmuş gibi görünse de (Habakkuk 1; Mezmurlar 73; 37:1; Eyüp 21:7), 1. Petrus 1:17’de de belirtildiği gibi, Tanrı adil bir yargıç olduğundan O’nun cezası adildir.

S: 2. Selanikliler 1:7’de geçen ateş, Tanrı’nın Şekina ihtişamını mı, yoksa ateşli yargıyı mı ifade eder?

C: Bilginlerin hepsi aynı fikirde olmasa da, bağlam göz önüne alındığında bu ya Tanrı’nın ateşli yargısıdır ya da her ikisidir.

S: 2. Selanikliler 1:8’de Pavlus bir grup insandan mı, yoksa iki gruptan mı bahsediyor?

C: Yunanca metin iki gruba işaret etmektedir. Birinci grup, Tanrı’yı tanımamaktadır ya da O’na dair bilgisini korumamaktadır. İkinci grup ise, Yahudiler gibi Tanrı’yı tanıyan, ancak O’na itaat etmemeyi seçen kişilerdir. Bu ikinci gruptan Romalılar 10:3, 16 ve Yuhanna 3:36 ayetlerinde de bahsedilmektedir.

S: 2. Selanikliler 1:9’da, Tanrı’ya karşı gelenler sonsuza dek acı çekecek mi, yoksa yok edilecekler mi?

C: Her ikisi de.

1. Matta 25:41,46’da cehennem, sonsuz bir cezadır. Vahiy 20:10’da Şeytan ve diğerleri sonsuza dek işkence göreceklerdir.

2. Luka 13:3; Yuhanna3:15 , 16,10:28 ve diğer ayetlerde “yok olma”dan söz edilir. 2. Selanikliler 1:9’da “sonsuz yok oluş”tan bahsedilir ve 1. Korintliler 6:13; 2. Selanikliler 2:8; Vahiy 11:18 ve diğer ayetlerde inanmayanların yok edileceği belirtilir.

3. Kutsal Kitap’ta insanların yok edileceğinden bahseden hiçbir ayet yoktur. Aksine, yok etme anlamındaki aynı kelime, şarap tulumlarının patlayarak “yok edildiği” Luka 5:37’de de kullanılmaktadır. Kullanılabilecek başka bir kelime de “harpalanmak”tır.

S: 2 Selanikliler 1:9’da, dinsizler nasıl hem sonsuza dek acı çekecek hem de yok edilecek?

C: Öncelikle, bir önceki sorunun cevabına bakınız. Bu, iki şekilde olabilir ya da her ikisi birden olabilir.

1. Harabe: Dünyadaki pek çok şey yok edilebilir ve yine de varlığını sürdürebilir. Bunlar, insanların nasıl yok edilip yine de sonsuza dek var olabileceğine dair basit örnekler sunar. Arabalar yok edilebilir ve ardından hurdalığa gönderilebilir. Bir ev yangınla yok edilebilir ve ardından kömürleşmiş kalıntıları buldozerle yıkılıp uzaklaştırılabilir. Son olarak, günahkarlar bedenleri yok edildikten sonra bile var olmaya devam ederler.

2. Asimptotlar: Bir şey, var olmaktan çıkarılma sürecinde olabilir; ancak bu süreç sonsuza dek sürdüğü için o şey yine de ebedi olabilir. Örneğin, bir şeyin boyutunun her yıl yarı yarıya azaldığını varsayalım. Boyutu tam olarak sıfıra inene kadar kaç yıl geçmesi gerekir? Cevap, sonsuz sayıda yıldır. Kutsal Kitap’ta, asimptotlarla ilgili bu spekülasyonu destekleyen ya da çelişen herhangi bir şey görmedim.

Esasen asimptot görüşünü öğreten bazı kişiler, bunu geleneksel görüşe (harabeler) bir alternatif olarak sunar. Ancak bu görüşler birbirini tamamlar ve asimptot görüşünün makul olduğunu göstermek, geleneksel görüşün değerini hiçbir şekilde azaltmaz.

S: 2. Selanikliler 1:11’de “bu” neyi ifade eder?

C: 1:5-10, 1:10; 1:3-10 veya 1:5 ayetleri olabilir.

S: 2. Selanikliler 1:11; 1. Selanikliler 5:17; İbraniler 13:15; Mezmurlar 86:3b; Elçilerin İşleri 1:14; 16:25; Romalılar 1:10; Efesliler 6:18; Koloseliler 1:9; 4:12; 2. Timoteos 1:3 ayetlerinde, nasıl sürekli dua etmeliyiz?

C: İki farklı yol vardır ve ikisini de uygulamalıyız.

Adanmış dua: Yaptığımız işten zaman ayırıp Tanrı’ya dua etmeliyiz. Birçok Hıristiyan, dua etmeye, Tanrı’nın sözünü okumaya ve üzerinde derin düşünmeye zaman ayırdıkları günlük bir sessiz zaman geçirir.

“Ruhsal nefes alma”, Hıristiyanların ikinci yol için uydurdukları bir terimdir. Her gün, uyanık olduğumuz her dakika, içimizde yaşayan Mesih’in farkında olmalı, O’nunla konuşmalı ve O’na yaklaşmalıyız.

S: 2. Selanikliler 2:2’de, başkaları Pavlus’un adını kullanarak sahte mektuplar mı yazıyordu? İncil’deki Pavlus’un mektuplarının gerçek olduğunu nasıl anlarız?

C: Mektupların gerçek olduğuna iki ana nedenden dolayı güveniyoruz.

1. Tanrı, Yeşaya 55:10-11; Yeşaya 59:21; Yeşaya 40:6-8; 1. Petrus 1:24-25; Matta 24:35 ayetlerinde Sözünü koruyacağına söz vermiştir.

2. Elçi Yuhanna’nın öğrencisi olan Polikarp da dahil olmak üzere, ilk dönem kilise yazarları tarafından teyit edilmiştir.

S: 2. Selanikliler 2:2’de, sözde Pavlus’tan gelen sahte mektuplar veya sahte Kutsal Kitap kitapları hakkında ne düşünüyorsunuz?

C: İncil olduğunu iddia eden 70'den fazla kitap vardır; bunların çoğu Gnostik kökenlidir. Bunların çoğu M.S. 325'ten sonra yazılmış olsa da, birçoğunun tam olarak ne zaman yazıldığına dair kesin bir bilgimiz yoktur. Ancak tüm bu sahte kitaplar, Şeytan'ın tembel olmadığını ve oldukça meşgul olduğunu düşünmemize neden olur.

S: 2. Selanikliler 2:2’de, Mesih’in geri döndüğü şeklinde yanlış bir iddiada bulunulan kişiler kimlerdir?

C: 1. Yuhanna 2:18, 22 ve 2. Yuhanna 7’ye göre birçok antikrist olacaktır. Aşağıdaki kişiler ya kendileri bu iddialarda bulunmuşlardır ya da başkaları onlar hakkında bu iddialarda bulunmuştur.

Mesih geri döndü

Grigori Rasputin (en azından bazıları bunu iddia etmiştir)

Jonestown’dan Rahip Jim Jones (18 Kasım 1978’de öldü)

Birleşme Kilisesi'nden Rahip Moon

Jacob Katzan (1977-)

İlahi Işık Misyonu'ndan Guru Maharaj Ji

birçok Hindu ve Yeni Çağ gurusu

İlk Kez Gelen Yahudi Mesih

Sabbatai Sebi/Zvi. M.S. 1666 yılının Eylül ayında Müslüman olmaya zorlandı

New Yorklu Haham Schneerson (şu anda hayatta değil)

muhtemelen Elçilerin İşleri 5:36’daki Theudas. Kendisinin büyük bir kişi olduğunu iddia etti

Şii dinlerindeki Mehdi

İlk Fatımi halifesi ‘Obaidallah/‘Ubaydullah (M.S. 909-933/934)

İmam Hüseyin bin el-Kasım el-‘Iyani (M.S. 1010-1013) (Hüseyniyye Zeydî mezhebi)

Mirza Ghulam Ahmad (M.S. 1879, Ahmediyye Hareketi)

Bahá'u'lláh (Bahailer) (1817-1892)

Hüseyin Ali Nuri Baha’, Bahailerin Bahaullah’ı

Suriye’li Sliman Murshad (1900-1946)

Sudan’daki Mehdi hareketi

ve daha pek çokları

Zerdüşt Mesihleri veya Saoshyantlar

Görünür Tanrı

Muhammed, Muhammidiyya tarafından görünür Tanrı olarak tapınılıyordu

‘Ulyaniyya/’Alaya’iyya’ya göre ‘Ali ilahidir

Ali bin Ebu Talib ve Selman el-Farisi. Kendileri Tanrı olduklarını iddia etmediler, ancak ölümlerinden çok sonra bazı Alevi mezhepleri onları bir tür Müslüman üçlü tanrıcılığı olarak tapındılar.

Lord Hakim (Dürziler) (M.S. 996-1021)

Rizamiyye / Müslümaniyye Şii mezhebine göre Tanrı, tüm peygamberlerin suretinde mevcuttu

S: 2. Selanikliler 2:3’te geçen “isyan” (Yunanca: ho apostasia) nedir?

C: Bu, Yeşu 22:2 ve Yeremya 2:19’daki Yunanca Septuagint’te isyan anlamında kullanılan kelimeyle aynıdır. Seküler Yunan yazılarında bu kelime, siyasi bir ayaklanma anlamında kullanılırdı. Bu, başından beri Tanrı’yı hiç takip etmemiş kişilerden kaynaklanan bir durum değil, kilise içinden Tanrı’yı takip eden insanların kitlesel olarak ayrılmasıdır. On dokuzuncu yüzyılda liberal eleştiri ile birlikte kitlesel bir isyan meydana geldi.

S: 2. Selanikliler 2:3’te “kanunsuzluk adamı” kimdir?

C: Çoğu Hıristiyan bunu Deccal olarak görür. Ancak bazıları bunun belirsiz olduğunu düşünür; bu, kendini tanrı olarak tapınmak için bir heykel diken İmparator Caligula gibi o döneme ait bir kişiyi ifade ediyor olabilir.

İşte Deccal olmakla suçlanan bazı kişiler.

İmparator Neron veya reenkarne olmuş İmparator Neron, reenkarne olmuş Yahuda (Yuhanna 17:12’de Yahuda, “yok olmaya mahkum olan” olarak da anılmıştır), Kral III. George (Amerikan Bağımsızlık Savaşı), Muhammed, çeşitli papalar, Martin Luther, genel olarak Katolik Kilisesi, Napolyon, Adolf Hitler, Benito Mussolini, Josef Stalin, John F. Kennedy, Henry Kissinger. En fazla bir tane nihai Deccal olduğu için, bu görüşlerin hiçbiri doğru değildir.

S: 2. Selanikliler 2:3, gerçek Hıristiyanlığın yeryüzünden kaybolduğunu kanıtlar mı?

C: Hayır, iki nedenden ötürü. Herkesin aldatıldığı söylenmiyor ve Deccal, yani kanunsuzluk adamı, henüz ortaya çıkmadı.

S: 2. Selanikliler 2:7’de, kanunsuzluğun gizli gücünü kim engelliyor?

C: 2. Selanikliler 2:7-8 bize dört ipucu verir.

1. O, şu anda kanunsuzluğun gücünü engelliyordu ve ortadan kaldırılana kadar bunu yapmaya devam edecek.

2. Sonunda o ortadan kaldırılacaktır.

3. O zaman, kanunsuz olan ortaya çıkacaktır.

4. Ardından İsa gelecek ve onu alt edecektir.

Bu, muhtemelen Deccal'in gelmesini engelleyen bir melektir.

S: 2. Selanikliler 2:8’de, İsa ağzından çıkan nefesle onu nasıl yenecek?

C: Evren, Tanrı’nın Sözüyle var olduğu için, İsa’nın sadece sözünü söylemesi yeterlidir; o zaman bu gerçekleşir. İsa, “Lazarus, dışarı çık” diye emrettiğinde, Lazarus’un adını kullanması iyi olmuştur. Aksi takdirde, herkes dışarı çıkabilirdi.

S: 2. Selanikliler2:11 -12 ve 1. Krallar 22:13-24’te, gerçeğin Tanrısı neden insanlara yanılsamalar gönderir? (Müslüman savunucusu Ahmed Deedat bundan bahsetmişti.)

C: Burada öğrenilmesi gereken önemli bir ders vardır.

1. Tanrı yalan söylemez ve söyleyemez (İbraniler6:18 ; Sayılar23:19 , 1. Samuel15:29 ; Titus 1:2).

2. Gerçeğe inanmayı zaten reddetmiş olanlara gelince, Tanrı onların istediklerine inanmalarına izin verir.

3. Tanrı onlara yalan söylememiştir, ancak seçtikleri yalanlara inanmaları için yalancı ruhların güçlü yanılsamalar göndermesine izin vermektedir.

4. Aynı derecede önemli olarak, Romalılar 1:18-32, Tanrı’nın gerçeğini günahla değiştirmeyi seçenlerin, daha da ahlaksızlaşmaya terk edildiklerini gösterir.

5. Aldatılma durumunun ortasında bile, Tanrı yine de onların aldatılmaya inanmayı seçtiklerini bilmelerinin bir yolunu sağlar. Örneğin, 1. Krallar 22:13-24’te Ahab’a kendisine yalan söylendiği bildirildi.

S: 2. Selanikliler 2:13’te, Tanrı bizi nasıl kutsallaştırır?

C: Tanrı bizi cennette ruhsal olarak kusursuz kılacak olsa da, buradaki ana nokta bu değildir. Şu anda, yeryüzünde Tanrı, inananları Mesih’e daha çok benzetme sürecindedir. Hayatımıza geriye dönüp baktığımızda, eskiden bir tür günahla mücadele ettiğimiz alanları görebilmeli ve o zamandan beri bunu büyük ölçüde yenmiş olmalıyız.

S: 2. Selanikliler 2:15’te, bize öğretilen geleneklere bağlı kalmalı mıyız? Ferisiler de bunu yapmıyor muydu?

C: Pavlus, elçilerin yaptıklarını gördüklerinden bahsediyor. Koloseliler 2:8’de karşı çıktığı basit insan geleneklerinden söz etmiyor.

S: 2. Selanikliler 2:15-17, 1. Selanikliler 3:8 ve 1. Korintliler 16:13’te, nasıl sağlam durmamız (Yunanca’da “stekete”) gerekiyor?

C: Koşullar ne olursa olsun sağlam durmalıyız. İşler yolunda gittiğinde gevşememeli ya da rehavete kapılmamalıyız. Bazen Davut’un yaşadığı gibi yalnız ya da korku dolu zamanlarda, Tanrı’nın huzurunda sükunet içinde olmalıyız. Kaos gibi görünen zamanlarda sabit kalmalıyız. İşler yolunda gitmediğinde ya da büyük bir kayıp yaşadığımızda, Tanrı’ya ve O’nun tesellisine yaklaşmalıyız.

S: 2. Selanikliler 3:1’de, misyonerler için nasıl dua etmeliyiz? Onlar için başka ne yapmalıyız?

C: Hem ruhsal hem de bedensel sağlıkları için dua etmeliyiz. Bazı misyonerler, tükenmişlik yaşadıkları için misyon sahasından ayrılırlar. Hayatlarının başlı başına parlayan bir mesaj olması için dua etmeliyiz. Sözlerinin, taviz vermeden ve korkmadan net bir mesaj olması için dua etmeliyiz. Maddi durumları için dua etmeli ve zamanlarını ve diğer kaynaklarını akıllıca kullanmaları için dua etmeliyiz. Rab’bin mesajının hızla yayılması için dua etmeliyiz. Onların etkili olmaları ve muhalefetin etkisiz kalması için dua etmeliyiz.

Misyonerler için dua etmenin yanı sıra, onları düzenli olarak maddi olarak da desteklemeliyiz. Ayrıca onlara e-posta gönderebilir, kartlar veya küçük hediyeler gönderebilir ya da başka yollarla onlara değer verdiğimizi ve onları düşündüğümüzü gösterebiliriz.

S: 2. Selanikliler 3:1’de, müjdenin onurlandırılması için dua etmemiz gerektiği söylenir. Bunun için nasıl dua etmeliyiz ve müjdeyi nasıl onurlandırmalıyız?

C: Rab’bin Duası’nda “Gökte olduğu gibi yeryüzünde de Tanrı’nın iradesi gerçekleşsin” diye dua ederiz. Birçok kişinin müjdeyi işitmesi ve onu ciddiye alması için dua edin. Müjdeyi paylaşmalıyız, ancak Tanrı’nın mesajının saygınlığını zedeleyen şakalar da yapmamalıyız.

S: 2. Selanikliler 3:2-4’te, madem ki Tanrı bizi koruyacak, o halde Pavlus neden kötü (sapkın) ve zararlı (aktif olarak zarar veren) insanlardan kurtarılmak için dua etti?

C: Bu soruyu genişleterek şunu da sorabiliriz: Madem ki Tanrı her şeyi bilir ve Tanrı’nın izin verdiği dışında hiçbir şey olmaz, o halde neden dua ederek bir şey talep edelim ki? Ancak taleplerimizi içeren dualarımız, Tanrı’nın amaçlarını gerçekleştirmek için kullanmayı seçtiği araçların bir parçası olabilir. Pavlus’un örneğine ek olarak, Tanrı bize O’ndan istemeyi emreder ve biz de Tanrı’nın emirlerine itaat etmeliyiz.

S: 2. Selanikliler 3:3’te, Tanrı Hıristiyanları kötülükten korur mu?

C: Çoğu zaman, evet. Ancak ne 2. Selanikliler 3:3 ne de başka herhangi bir ayet, Tanrı’nın bizi her türlü talihsizlikten ve ayartmadan koruduğunu söylemez. (Eyüp’e sorabilirsiniz.) Bunun yerine, 1. Petrus 1:5-6’da, imtihanlara gireceğimiz, ancak Tanrı’nın bizi koruyacağı belirtilir. 1. Korintliler 10:12-13’te ise ayartılacağımız, ancak dayanabileceğimiz sınırın ötesine geçmeyeceği söylenir.

S: 2. Selanikliler 3:4’te hem güven duyuyoruz hem de dua etmemiz gerekiyor; bu nasıl olabilir?

C: Tanrı’nın görevini yerine getireceğine güvenebiliriz. Bu, Petrus gibi birinin hapishaneden kurtarılması, Yuhanna gibi birinin uzun bir ömür sürmesi ya da Yuhanna’nın kardeşi Yakup gibi, imanı uğruna kısa sürede şehit olan birinin olması şeklinde olabilir.

S: 2. Selanikliler 3:5’te Rab kalplerimizi nasıl yönlendirir ve biz bazen O’nun yönlendirmesine nasıl direniriz?

C: Tanrı, çocuklarını en az dört şekilde yönlendirir.

Tanrı, Kutsal Yazılar aracılığıyla bizimle konuşur.

Tanrı bize rüyalar, görümler ve O’nun sessiz, yumuşak sesi aracılığıyla konuşabilir.

Tanrı, diğer inananlar, ebeveynlerimiz ve hatta inanmayanlar da dahil olmak üzere başkaları aracılığıyla bizimle konuşabilir.

Tanrı, bizi yönlendirmek için koşulları kullanabilir.

Ancak Tanrı bizi nasıl yönlendirirse yönlendirsin, itaat etmemiz gerekir. Yakup 4:17’de şöyle denir: “Öyleyse, yapması gereken iyiliği bilen ve bunu yapmayan herkes günah işler.”

S: 2. Selanikliler 3:6’da, tembel Hıristiyanlara karşı en iyi yaklaşımın onlardan uzak durmak olması neden?

C: Onlar, hayatlarında bir değişiklik yapması gereken inananlardır. Onlara karşı kaba veya düşmanca davranmayın, ancak onlarla ilişki kurmamalı ve tembelliklerini teşvik etmemelisiniz. Bu günahtan kurtulmaları için onları destekliyorsunuz, ancak bazen orada bulunmamanız, orada bulunmanızdan daha fazla yardımcı olabilir.

S: 2. Selanikliler 3:6-10’da, neden bazı Hıristiyanlar tembeldir?

C: Pavlus’un burada kullandığı Yunanca kelime olan “ataktos”, kelime anlamıyla “düzensiz” demektir. Herkesin, pek de yapmak istemediği halde yapması gereken işleri vardır. Yakup 4:17’de de belirtildiği gibi, doğru olduğunu bildiğimiz şeyi yapmak için öz disiplinli olmalıyız ve işleri ertelememeliyiz. Ancak yaptığınız işten zevk almak ne kadar da iyidir! Bazen eylem kendi başına zevkli olmasa bile, sonucunu dört gözle beklediğiniz için zevkli hale gelir. Cennete dair umudunuzun yanı sıra, başka ne umuyorsunuz? Bazı insanların kurtulacağına ve insanların imanlarında büyüyeceğine dair umudunuz var mı? Öğrenci yetiştirenler için büyük umutlar besliyor musunuz? Tanrı’nın iradesinin yeryüzünde gerçekleşmesini görmekten memnun olur musunuz?

Bir keresinde biri üç duvarcıya ne yaptıklarını sordu. İlki, “sadece tuğla döşüyorum” dedi. İkincisi, “duvar örüyorum” dedi. Üçüncüsü ise, “bir katedral inşa ediyorum” dedi. Üçü de tam olarak aynı şeyi yapıyordu. Ama üçünün de tutumu birbirinden çok farklıydı.

S: 2. Selanikliler 3:6-10’da, bazıları başkalarının cömertliğinden yararlanarak nasıl bir kariyer yapıyorlar?

C: Burada tuhaf bir tablo var. Bazı insanlar hiçbir şey yapmadan kilisenin kendilerini desteklemesini beklerken, Pavlus vaaz verebilmek için gece gündüz çalışıyordu.

S: 2. Selanikliler 3:6-10’da, tembel olmaya yöneldiğimizde ne yapmalıyız?

C: Tanrı’nın sevgisinin ve motivasyonunun sizi doldurması için O’na dua edin, sonra kalkın ve harekete geçin. Tanrı’nın şu anda sizden yapmanızı istediği en önemli şeyin ne olduğunu anlamaya çalışın ve onu yapmaya başlayın.

S: 2. Selanikliler 3:7-9’da, Pavlus çalışmak yerine vaaz vermeye daha fazla zaman ayırsaydı, daha etkili olur muydu ve daha az yorulur muydu sizce?

C: Doğal olarak böyle düşünülebilir. Ancak Pavlus sadece sözlerini söylemekle kalmıyor, aynı zamanda 2. Selanikliler 3:9’da da belirttiği gibi, hayatını paylaşarak başkalarına örnek oluyordu. Böylece insanlar onu dinlemenin yanı sıra örneğini de görebiliyorlardı. Aynı şekilde, insanlar bizim örneğimizi de gördüklerinde sözlerimiz daha (ya da daha az) etkili olabilir.

S: 2. Selanikliler3:12 ’te ve Süleyman’ın Özdeyişleri 30:24-25’te, gelecek için para biriktirmeli miyiz, yoksa Matta6:31 , 34 ve Filipililer 4:6’nın önerdiği gibi gelecek için endişelenmemeli miyiz?

C: Hıristiyanlar dengeli olmalıdır ve burada da bir denge vardır. Süleyman’ın Özdeyişleri, kış için yiyecek biriktiren karıncanın davranışını örnek olarak gösterdiğinden, gelecek için plan yapmalı ve birikim yapmalıyız. Ancak Süleyman’ın Özdeyişleri 31:21’in gösterdiği gibi, asil eş, kar yağdığında ailesi için endişelenmez; çünkü onları giydirmek için gayretle çalışmıştır. Dolayısıyla gelecek için endişelenmeden veya kaygılanmadan hazırlık yapmalıyız.

S: 2. Selanikliler 3:14-15 ve 1. Korintliler 5:11-13’te, dışlamanın iki farklı şekli nedir?

C: Birincisi, kişinin tembelliği nedeniyle onu uyarmak ve ondan uzak durmaktır. İkincisi ise, kişinin ağır, ısrarlı ve tövbe etmediği günahı nedeniyle onu kiliseden aforoz etmek ve ondan tamamen uzak durmaktır. 2. Selanikliler 3:14-15’te sosyal temastan kaçınmaları, ancak her türlü temastan kaçınmaları gerekmiyordu; onu uyarmaları gerekiyordu.

S: 2. Selanikliler 3:17’de, sizce insanları Tanrı’nın ya da O’nun elçilerinin adına yalan şeyler yazmaya iten nedir?

C: Elbette cevap, Şeytan’ın onların kendi günahkâr doğalarını kullanmasıdır; ancak bu cevabın ötesinde, Şeytan’ın kullandığı bazı yaygın saldırı yolları olabilir.

1) Bazıları için para kazanma ya da geçim kaynağı sağlama cazibesi, birini bir şeyler uydurmaya ve diğer insanları da bunu dünyaya duyurmaya ikna edebilir.

2) Ancak diğerleri için para birincil motivasyon faktörü olmayabilir. Bunun yerine, akranlarının veya çevrelerindeki insanların gözünde önem kazanma arayışı olabilir.

3) Üçüncü bir grup ise o kadar aldatılmış olabilir ki, gerçekten insan toplumunu daha iyi bir hale getirdiklerini ya da bir tanrının bunu yapmalarını gerçekten istediğini düşünebilirler.

4) Bazıları için ise bu, “Tanrı’ya yardım etme” arzusu olabilir. Bilinçsizce, Tanrı’nın gerekli her şeyi iletmediğini hissederler; bu yüzden yalan söyleyip, Tanrı’nın söylemesi gerektiğini düşündükleri bir şeyi Tanrı’nın söylediğini iddia ederlerse dünyanın daha iyi bir yer olacağını düşünürler.

Her ne olursa olsun, bunu uyduran kişinin temel motivasyonu ile bunu yayınlamaya hevesli olan kitap yayınevi veya medya şirketinin motivasyonu farklı olabilir.

S: 1. Selanikliler ve 2. Selanikliler’de, bu kitapların Kutsal Kitap’ta yer alması gerektiğine dair elimizde ne gibi kanıtlar var?

C: En az üç neden vardır.

1. Bunları Pavlus yazdı ve o bir elçiydi. Petrus, 2. Petrus 3:15-16’da Pavlus’un sözlerinin Kutsal Yazı olduğunu onayladı.

2. Pavlus, 1. Timoteos 1:1; 2:7, Romalılar 1:1; 1. Korintliler 1:1; 9:1, 2. Korintliler 1:1, 11:5; Galatyalılar 1:1, Efesliler 1:1; Koloseliler 1:1; 1. Timoteos 1:1; 2. Timoteos 1:1; Titus 1:1 ayetlerinde kendisinin bir elçi olduğunu belirtmiştir.

3. Erken dönem kilisesinin kanıtları. 2. Selanikliler’deki ayetlere atıfta bulunan birkaç yazar için bir sonraki soruya bakınız.

S: 2 Selanikliler’de, bugün elimizde bulunan metnin, orijinal olarak yazılan metnin güvenilir bir şekilde korunmuş hali olduğunu nasıl anlarız?

C: En az üç iyi neden vardır.

1. Tanrı, Yeşaya 55:10-11; Yeşaya 59:21; Yeşaya 40:6-8; 1 Petrus 1:24-25 ve Matta 24:35’te sözünü koruyacağına söz vermiştir.

2. Erken dönem kilisenin kanıtları. I. İznik Konsili’ne (M.S. 325) kadar olan erken dönem kilise yazarları, imaları saymazsak 2. Selanikliler’den yaklaşık 44 kez alıntı yaptılar. Kısmi ayetleri de sayarsak, 2. Selanikliler Kitabı’nın %50’sinden alıntı yaptılar. Bu, toplam 47 ayetin 23,4’üne denk gelir.

İşte 1. ve 2. Selanikliler’deki ayetlere atıfta bulunan yazarlar.

Polikarp (M.S. 110-155), 2. Selanikliler 3:15a’nın yarısını (9 Yunanca kelimeden 5’ini) alıntılamıştır. Polikarp’ın Filipililere Mektubu, 11. bölüm, s. 35, M.S. 110-155.

Polikarp (M.S. 110-155), bazılarına göre muhtemelen 2. Selanikliler 1:8b-9a’ya atıfta bulunmuş olabilir. “O [Rabbimiz İsa Mesih], yaşayanların ve ölülerin Yargıcı olarak gelir. Tanrı, O’na inanmayanlardan O’nun kanının hesabını soracaktır.”

Justin Şehit (M.S. 138-165 civarında yazmıştır), Trypho ile Diyalog adlı eserinin 11. bölümünde, s. 253’te 2. Selanikliler 2:3’teki öğretiye atıfta bulunur. Ancak bu, bir alıntı ya da yorum değildir.

Muratorian Kanonu (M.S. 170-210), ANF cilt 5, s. 603’te, Pavlus’un Selaniklilere yazdığı iki mektubun yanı sıra, Pavlus’un diğer 11 mektubundan da bahseder.

Lyonlu İrenaeus (M.S. 182-188), 2. Selanikliler 2:11’i “Selaniklilere yazdığı ikinci mektupta” olduğu gibi alıntılar. İrenaeus, Heresies’e Karşı adlı eserinin 4. kitabı, 29.1. bölüm, s. 502’de. Ayrıca, aynı eserin 3. kitabı, 7.2. bölüm, s. 420’de, 2. Selanikliler 2:4’ü “Selaniklilere yazdığı ikinci mektupta” Pavlus tarafından yazılmış olarak alıntılar.

İskenderiyeli Clement, Stromata (M.S. 193-202) adlı eserinin 5. kitabı, 3. bölümü, s. 448’de 2. Selanikliler 3:1,2’yi “elçi” tarafından yazılmış olarak alıntılar.

Tertullian (M.S. 198-220), *Scorpiace* adlı eserinin 13. bölümünde, s. 646’da 2. Selanikliler 1:4 ayetini Pavlus’un Selaniklilere yazdığı bir mektup olarak alıntılar.

Tertullian (M.S. 198-220), Ruh Üzerine Bir İnceleme adlı eserinin 57. bölümünde, s. 234'te 2. Selanikliler 2:4b'yi alıntılar. Ayrıca, Marcion'a Karşı Beş Kitap adlı eserinin 5. kitabının 16. bölümünde, s. 464'te, elçi tarafından yazılmış olarak 2. Selanikliler 1:6-8 ve 1:8-9'u alıntılar.

Hippolytus (M.S. 222-235/6), “Mesih ve Deccal Üzerine İnceleme” adlı eserinin 63. bölümünde, 2. Selanikliler 2:1-11’i Pavlus’un sözleri olarak alıntılar (s. 218).

Origen (M.S. 225-253/254), 2. Selanikliler 2:1-12'yi Pavlus'un sözleri olarak alıntılar. Ardından Daniel 9:27'yi alıntılar. “Şeytan ve Deccal hakkında bize bilgi veren Kutsal Yazıların anlamını dinleyicinin az da olsa anlayabilmesi için, daha fazla ayet arasından bu kadarını aktarmayı uygun gördüm;” Origen, Celsus’a Karşı, 6. kitap, 47. bölüm, s. 595

Kartaca’lı Cyprian (M.S. 246-258 civarı) Pavlus’un Selaniklilere mektubu: “Ancak biz size, İsa Mesih’in adıyla, düzensiz bir yaşam süren ve bizden aldıkları geleneğe uymayan tüm kardeşlerden uzak durmanızı emrettik.” [2 Selanikliler 3:6] Kıbrislili Cyprian’ın İncelemeleri, İnceleme 12, 3. bölüm, 68. bölüm, s. 551

Adamantius (M.S. 300 civarı), 2. Selanikliler 1:6-7’yi “aynı elçi tarafından” olarak alıntılar. Gerçek İnanç Üzerine Diyalog, ikinci bölüm, 824B. bölüm, s. 81-82. (Adamantius konuşuyor)

Petau’lu Victorinus (M.S. 304’te şehit edildi), 2 Selanikliler 2:8’i Pavlus’un Selaniklilere yazdığı mektuptan alıntı olarak aktarmaktadır. Vahiy Yorumları, Birinci Bölüm, 16. bölüm, s. 345. Ayrıca Vahiy Yorumları, On Birinci Bölüm, 7. bölüm, s. 354’te 2. Selanikliler 2:7, 8, 9, 10, 11’in bazı kısımlarını alıntılar.

Petau'lu Victorinus (M.S. 304'te vefat etti), Aland ve diğerleri tarafından hazırlanan Yunanca Yeni Ahit'in 4. Gözden Geçirilmiş Baskısı'na göre 2. Selanikliler 1:2'ye atıfta bulunur. Ancak, elimdeki Petau'lu Victorinus'un yazılarında bunu doğrulayamadım.

Nicea’dan Sonra

Ancyra’lı Basil (M.S. 364 civarı), 2. Selanikliler 2:4’e atıfta bulunur

İskenderiyeli Athanasius (M.S. 367), Bayram Mektubu 39, s. 552’de Yeni Ahit kitaplarını sıralamaktadır

Poitiers’li Hilary (M.S. 355-367/368)

Synopsis Scripturae Sacrae (M.S. 350-370 veya 5. yüzyıl) adlı eserinde, Pavlus’un Selaniklilere yazdığı iki mektubu Yeni Ahit’in bir parçası olarak belirtir. Eser, 2. Selanikliler 1:1’in tamamını alıntılar.

Cagliari’li Lucifer (M.S. 370/371 veya yaklaşık M.S. 399)

Kapadokya'lı Basileios (M.S. 357-378/379), 2. Selanikliler 1:7'yi Pavlus'a ait olarak alıntılar. Ruh Üzerine, bkz. 13.29, s. 19

Laodikya Sinodu (Frigya’da) (M.S. 343-381), 60. kanon, s. 159’da Eski Ahit ve Yeni Ahit kitaplarını listeler. 59. kanon, s. 158’de kilisede yalnızca Eski ve Yeni Ahit’in kanonik kitaplarının okunabileceğini belirtir.

Ambrosiaster (M.S. 384'ten sonra)

Kudüs'lü Cyril (yaklaşık M.S. 349-386)

Milano'lu Ambrose (M.S. 370-390)

Yuhanna Chrysostom (M.S. 396), 2. Selanikliler üzerine beş vaaz yazmıştır; bu vaazlar günümüze kadar ulaşmıştır. 3. vaazında, bu mektubun Pavlus tarafından yazıldığını belirtmiştir.

Kör Didymus (M.S. 398)

Makarios/Simeon (4. veya 5. yüzyıl)

Salamisli Epifanius (M.S. 360-403), 2. Selanikliler 1:3'e atıfta bulunur

Rufinus (M.S. 374-406)

Yuhanna Chrysostomos (M.S. 392-407)

Severian (M.S. 408'den sonra)

Remesianuslu Niceta (M.S. 366-yaklaşık 415)

Jerome (M.S. 373-420)

Hippo'lu Augustine (M.S. 388-28 Ağustos 430)

Kudüs'lü Hesychius (M.S. -450) 2. Selanikliler 2:3'e atıfta bulunur

İskenderiyeli Cyril (M.S. 444)

Speculum (5. yüzyıl)

Quodvultdeus (M.S. 453 civarı)

Kiroslu Theodoret (piskopos ve tarihçi) (M.S. 423-458)

Varimadum (M.S. 445/480), 2. Selanikliler 1:3; 2:8'e atıfta bulunur

Sapkınlar ve sahte kitaplar arasında

Tertullian'a göre, sapkın Marcion 2. Selanikliler'e atıfta bulunur

Apostolik Anayasalar (tarihi belirsiz, yaklaşık M.S. 380) 2. Selanikliler 2:8'e atıfta bulunur

Sapkın Pelagius (M.S. 416-418)

Donatist Tyconius (M.S. 390’dan sonra), 2. Selanikliler 2:3,8’e atıfta bulunur

Pelagian sapkını Mopsuestia'lı Theodore (M.S. 392-423/429), 2. Selanikliler 2:3'e atıfta bulunur

3. Elimizdeki 2. Selanikliler mektubunun en eski el yazmaları, metinlerde küçük farklılıklar olduğunu, ancak teolojik açıdan önemli hiçbir hata bulunmadığını göstermektedir.

s. 30 1. Selanikliler 4:12-13,16-17; 5:3,8-10,12-18,25-28; 2. Selanikliler 1:1-2; 2:1,9-11 (3. yüzyılın başları)

s. 92 Efesliler 1:11-13,19-21; 2 Selanikliler 1:4-5,11-12 (M.S. 300 civarı) The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts (En Eski Yeni Ahit El Yazmalarının Tam Metni) adlı eserin 614. sayfasında s. 92’nin bir kısmının fotoğrafı bulunmaktadır.

Alexandrinus [A] M.S. 450 civarı

Vaticanus [B] M.S. 325-350

Eski Süryanice (M.S. 400 civarı)

Sinaiticus [Si] M.S. 340-350

Claromontanus [D] 5./6. yüzyıl

Bohairik Kıpti [Boh] 3./4. yüzyıl

Sahidik Kıpti [Sah] 3./4. yüzyıl

I Washington, D.C. 5. yüzyıl

Gotik M.S. 493-555

İtalik [Ital] 4. ila 13. yüzyıllar

Latince Vulgata [Vg] 4. ve 5. yüzyıllar

Peshitta Süryanice [Syr P] M.S. 400-450

Ermenice [Arm] 5. yüzyıldan itibaren

Gürcü [Geo] 5. yüzyıldan itibaren

Etiyopya [Eth] M.S. 500 civarı

Harclean Süryanice [Syr H] M.S. 616

2. Selanikliler mektubunun erken dönem el yazmaları hakkında daha fazla bilgi için adresine bakınız.